Anda di halaman 1dari 10

Ang Dinastiyang

Zhou (1046-256 BC) ( Tsino : ; pinyin : Zhou Chao ; Wade-

Giles : Chou Ch'ao [t t ] ) ay isang Intsik dinastya na sumunod sa Shang Dinastiyang at preceded ang Qin Dinastiyang . Kahit na ang Zhou Dinastiyang lasted mas mahaba kaysa sa anumang iba pang mga dinastya sa Intsik na kasaysayan, ang aktwal na pampulitika at militar kontrol ng Tsina sa pamamagitan ng Ji (Tsino:) pamilya lasted lamang hanggang 771 BC, isang panahon na kilala bilang ang Western Zhou. Habang ang Dinastiyang Zhou, ang paggamit ng mga bakal ay ipinakilala sa Tsina, [ 1 ]bagaman sa panahong ito ng kasaysayan ng Tsino gumawa kung ano angmaraming mga [ sino ?] isaalang-alang ang tuktok ng Tsino na tanso- tinda paggawa. Ang dinastya na din sumasaklaw sa panahon na ang mga nakasulat na script umunlad sa kanyang modernong form sa paggamit ng isang lipas na bilang saserdote script na lumitaw habang ang huli naglalabanan States panahon. Ang Qin

Dinastiyang

( Tsino : ; pinyin : Qin Chao ; Wade-Giles : Ch'in

Ch'ao; IPA: [t n t ] ) ay ang unang imperyal dinastya ng Tsina , pangmatagalang mula sa 221 sa 207 BC. Ang Qin estado nagmula ang pangalan nito mula sa sentro ng Qin, sa modernong-araw Shaanxi . Ang lakas ng estado ng Qin ay lubhang nadagdagan sapamamagitan ng legalist reporma ng Shang Yang sa 4 na siglo BC , panahon ngnaglalabanan ng mga Panahon Unidos. Sa kalagitnaan at huli ikatlong siglo BC, ang Qin ay nagawa ng isang serye ng mga mabilis na mga conquests, una nagtatapos ang walang kapangyarihan Dinastiyang Zhou, at sa paglaon ay pagyurak ang natitirang animna estado ng pangunahing estado upang makakuha ng kontrol sa buong ng Tsina, na nagreresulta sa isang pinag-China . Sa nito maghari sa paglipas ng Tsina, ang Qin Dinastiyang nakamit nadagdagan trade, pinabuting agrikultura, at militar na seguridad . Ito ay dahil sa pagpawi ng may-ari ng lupa lords, kanino peasants ay dating gaganapin ang katapatan . Ang sentral na pamahalaan sa ngayon ay may direct control ng masa, na nagbibigay ito ng access sa isang magkano ang mas malaking workforce. Ito pinapayagan para sa pagtatayo ng mga mapaglunggati proyekto, tulad ng isang pader sa hilagang hangganan, na ngayon ay kilala bilang ng Great Wall ng Tsina . Ang Qin Dinastiyang din ipinakilala ang ilang reporma: pera, timbang at sinusukat ay standardized, at ang isang mas mahusay na sistema ng pagsulat ay itinatag. Isang pagtatangkang purgahin ang lahat ng mga bakas ng lumang dynasties na humantong sa nakahihiya nasusunog ng mga libro at burying ng mga iskolar ng pangyayari, na kung saan ay lubhang criticized sa pamamagitan ng mga kasunod na mga iskolar. Ang Qin militar ay din na rebolusyonaryo na ginamit ang pinaka-kamakailan lamang binuo armas, transportasyon, at mga taktika, kahit na pamahalaan ay malupit at bureaucratic. Kabila nito militar lakas, ang Qin Dinastiyang ay hindi huling mahaba. Kapag ang unang emperador namatay sa 210 BC, ang kanyang anak na lalaki ay inilagay sa trono sa pamamagitan ng dalawang ng mga advisers ng nakaraang emperador, sa isang pagtatangka sa impluwensiya at kontrol sa pamamahala ng buong dinastya sa pamamagitan ng kanya. Ang

mga advisors squabbled kasama ng kanilang sarili, gayunpaman, na nagresulta sa parehong kanilang mga pagkamatay at ng ikalawang Qin emperador. Ang Han

Dinastiyang ( pinasimple Intsik : ; tradisyunal na

Tsino : ; pinyin :Han Chao ; Wade-Giles : Han Ch'ao; IPA: [xn t ] ) (206 BCE 220 CE) ay ang pangalawang imperyal dinastya ng Tsina , preceded sa pamamagitan ng Dinastiyang Qin(221-207 BCE) at nagtagumpay sa pamamagitan ng ang Tatlong Kingdoms (220-280 CE ). Ito ay itinatag sa pamamagitan ng ang rebelde lider Liu Bang, na kilala posthumouslybilang Emperador Gaozu ng Han . Daglian Naantala ng Xin Dinastiyang (23/09 CE) ng dating rehente Wang Mang . Paghintong sandali na ito ay naghihiwalay ang Han sa dalawang panahon: ang Western Han (206 BCE - 9 CE) at Eastern Han (25-220 CE ).Spanning sa apat na siglo, ang panahon ng ang Han Dinastiyang ay itinuturing na isangginintuang edad sa Tsino kasaysayan. [ 3 ] Sa araw na ito, China ang karamihan etniko group ay tumutukoy sa sarili bilang ang "mga tao Han" at Tsino character ay tinutukoy sa bilang " Han character ". [ 4 ] Ang Han Empire ay hinati sa mga lugar na direktang kinokontrol sa pamamagitan ng gitnang pamahalaan, na kilala bilang commanderies, at isang bilang ng mga semi - nagsasarili kingdoms. Mga kingdoms dahan-dahan nawala ang lahat vestiges ng kanilang pagsasarili, lalo na ang mga sumusunod na ang paghihimagsik ng Pitong Unidos. Ang Xiongnu , isang lagalag kompederasyon kung saan pinangungunahan angkapatagan ng silangang taong hating Asayano at Europyano , [ 5 ] bagsak ang Han hukbo sa labanan sa 200 BCE . Kasunod ng pagkatalo, ang isang pampulitikang alyansang kasal ay negotiated kung saan ang Han ang naging ang talaga mababa kasosyo.Kapag, sa kabila ng kasunduan, Xiongnu patuloy na salakayin ang mga hangganan ng Han, Emperador Wu ng Han (R. 141-87 BCE) inilunsad ilang militar na kampanya laban sa kanila. Ang tunay na tagumpay ng Han sa mga wars huli sapilitang ang Xiongnu upang tanggapin ang kampon katayuan bilang Han tributaries. Ang mga kampanyang ito pinalawak Han kapangyarihan sa Tarim Basin ng Gitnang Asya at nakatulong itatag ang malawak na network ng kalakalan na kilala bilang ang Silk Road, kung saan naabot tuladng Mediterranean mundo. Han pwersa pinamamahalaang upang hatiin ang Xiongnu sa dalawang nakikipagkumpitensya bansa, ang Southern at Northern Xiongnu, at pinilit ang Northern Xiongnu sa buong Ili River . Kabila ng mga victories na ito, ang mga teritoryo sa hilaga ng Han ang hangganan ay mabilis Pagsobra ng lagalag Xianbei kompederasyon. Pagkatapos ng 92 CE, ang palasyo eunuchs increasingly kasangkot ang kanilang sarili sa pulitika hukuman, na makatawag pansin sa marahas na kapangyarihan struggles sa pagitan ng iba't -ibang mga clans asawa ng ang empresses at emperatris dowagers, na nagdudulot ng tunay na pagbagsak ng Han. Imperial kapangyarihan ay din malubhang hinamon ng malaking Daoist relihiyon lipunan na instigated Dilaw turbante ngpaghihimagsik at ang Limang Pecks ng Rice paghihimagsik . Kasunod ng pagkamatay ng Emperador Ling (R. 168189 CE), ang mga palasyo eunuchs pinagdudusahan pakyawan patayan sa pamamagitan ng militar na mga opisyal, na nagpapahintulot sa mga miyembro ng aristokrasya at militar

governors upang maging ang mga warlords at hatiin ang empire. Kapag ang Cao Lara, Hari ng Wei, usurped ang trono mula saEmperador Xian, ang Han Dinastiyang tumigil sa umiiral. Ang Dinastiyang

Sui (589-618 CE ) ay isang malakas na, ngunit maikli ang buhay

Imperial Intsik dinastya. Preceded sa pamamagitan ng Southern at Northern Dynasties , ito ay natapos ng halos apat na siglo ng dibisyon sa pagitan ng mga karibal regimes. Ito ay sinundan ng Dinastiyang Tang . Itinatag sa pamamagitan ng Emperador Wen ng Sui , ang Dinastiyang capital Sui ay sa Chang'an (na pangalan bilang Daxing). Kanyang paghahara Nakita ang reunification ng Southern at Northern China at ang pagbuo ng ang Grand Canal . Emperors Wen at Yangundertook iba't ibang mga reporma na kabilang ang katumbas- patlang na sistema, na pinasimulan upang mabawasan ang rich-mahirap na panlipunan puwang na nagresulta sa pinahusay na agrikultura produktibo, ang sentralisasyon ng kapangyarihan ng pamahalaan. Ang Tatlong mga kagawaran at Anim na Ministries sistema ay opisyal na instituted , ang likha ay standardized at muling pinag, pagtatanggol ay pinabuting at angMahusay Wall na pinalawak. Budismo ay din na kumalat at hinihikayat sa buong imperyo, uniting ang iba-iba na mga tao at kultura ng Tsina. Ang dinastya na ito ay madalas na inihambing sa ang mas maaga na Dinastiyang Qin sa diwa at sa kalupitan ng kanyang mga kabutihan. Maagang pagpapamana ng ari-arian ng Ang Sui dinastya ay ay maiugnay sa mapaniil hinihingi ng pamahalaan sa mga tao, na mainip ang pagdurog pasanin ng mga buwis at sapilitang paggawa. Mga mapagkukunan na ito ay overstrained ng makumpleto ang Grand Canal-isang dakila engineering at sa pagsasagawa ng iba pang mga proyekto sa construction, kabilang ang tatag ng ang Great Wall. Ang Tang

Dinastiyang ( Tsino : ; pinyin : Tang Chao ; IPA:

[t t

] ; Gitnang Tsino : dhng) (Hunyo 18, 618 - Hunyo 1, 907) ay isang imperyal dinastya ng Tsinapreceded sa pamamagitan ng ang Sui Dinastiyang at sinundan ng Five Dynasties at Sampung Kingdoms Period . Ito ay itinatag sa pamamagitan ng Li () pamilya, na seized kapangyarihan sa panahon ng tanggihan at pagbagsak ng Sui Empire. Dinastya Naantala ang daglian sa pamamagitan ng Ikalawang Dinastiyang Zhou (Oktubre 8, 690 - Marso 3, 705) kapag Empress Wu Zetian seized ng trono, at naging ang unang at lamang na Tsino emperatris naghahari, nakapangyayari sa kanyang sariling karapatan . Ang Tang Dinastiyang, na may capital sa Chang'an (kasalukuyan-araw Xi'an ), ang pinakamatao lungsod sa oras sa mundo, ay karaniwang regarded bilang isang mataas na punto sa mga sibilisasyon ng Tsino-pantay-pantay sa, o lagpas na ng, ang mas maaga Han Dinastiyang -isang ginintuang edad ng kosmopolita kultura. Nito sa teritoryo, na nakuha sa

pamamagitan ng militar na kampanya ng kanyang mga maagang rulers, ay mas mataas kaysa na ng sa panahon ng Han, at rivaled na ng mamaya Dinastiyang Yuan at Qing Dinastiyang. Sa dalawang censuses ng 7 at 8 na mga siglo, ang Tang talaan tinantyang ng populasyon sa pamamagitan ng ang bilang ng mga rehistradong kabahayan sa halos 50 milyong tao . [ 2 ] [3] [ 4] isang [>] Ngunit, kahit na kapag ang sentral pamahalaan ay paglabag down at hindi magtala ng isang tumpak na senso ng populasyon sa 9 na siglo, ito ay tinatayang na ang populasyon sa ay lumago sa pamamagitan ng pagkatapos ay sa halos 80 milyong tao . [ 5 ] [ 6] Sa nito malaking base ng populasyon, ang dinastya ng ay magagawang upang taasan propesyonal at conscripted mga armies ng daan-daan ng mga libo-libo ng mga hukbo upang makipaglaban sa laog kapangyarihan sa dominating Inner Asya at ang mga ruta ng kalakalan na pinakikinabangan kasama ang Silk Road. iba't- ibang mga kingdoms at estado bayad pagkilala sa hukuman Tang, habang Tang din conquered o sakop ng ilang mga rehiyon kung saan ito hindi direktang kinokontrol sa pamamagitan ng isang sistema ng ipinagtatanggol na lugar . Bukod pampulitika pananakop, ang Tang din exerted ng isang malakas na kultura impluwensiya sa kalapit na estado tulad ng mga sa Korea, Japan, at Vietnam . Ang Tang Dinastiyang ay sa kalakhan ng isang panahon ng pag-unlad at katatagan, maliban sa panahon ng isang paghihimagsik shi at sa pagtanggi ng mga sentral na kapangyarihan sa huli kalahati ng dinastya . Tulad ng nakaraang Dinastiyang Sui, Tang Dinastiyang pinananatili ng isang sibil na sistema serbisyo sa pamamagitan ngpagbalangkas ng mga opisyal ng sa pamamagitan ng mga standardized mga pagsusuri at mga rekomendasyon sa tanggapan. Ito sibil upang ay undermined sa pamamagitan ng ang tumaas ng rehiyon militar governors kilala bilang jiedushi habang ang 9 na siglo.Tsino kultura flourished at karagdagang matured habang ang panahon Tang; ito ay isinasaalang-alang ang pinakamahusay na edad para sa Tsino tula . [7] Dalawang ng China ang pinaka- sikat na poets , Li Bai at Du Fu , belonged sa edad na ito, bilang ay maraming mga sikat na painters tulad ng Han Gan , Zhang Xuan, at Zhou pangil .Nagkaroon ng isang rich iba't ibang mga makasaysayang panitikan na compiled sa pamamagitan ng mga iskolar, pati na rin encyclopedias at mga heograpikal na gumagana.

Ang Dinastiyang

Song

( Tsino : ; pinyin : Song Chao ; Wade-Giles : Sung

Ch'ao;IPA: [s t ] ) ay isang namumuno dinastya sa Tsina sa pagitan ng 960 at 1279; nagtagumpay ito ang Five Dynasties at Sampung Kingdoms Period, at ay sinundan sa pamamagitan ng ang Dinastiyang Yuan . Ito ay ang unang na pamahalaan sa kasaysayan ng mundo sa mga isyu banknotes o papel pera, at ang unang Tsino na pamahalaan upang maitaguyod ang isang permanenteng nakatayo ng hukbong-dagat.Dinastya ito din nakita ang unang kilala paggamit ng pulbura , pati na rin unang pagkakita ng tunay hilaga gamit ang isang compass . Ang Song Dinastiyang ay nahahati sa dalawang natatanging panahon: ang Northern Song at Southern Song. Sa panahon ng Northern Song ( Tsino : , 960-1127), ang kabisera ng Song ay sa hilagang lungsod ng Bianjing ( ngayon Kaifeng) at dinastya ng kinokontrol ang karamihan ng panloob China. Ang Southern Song ( Tsino : , 1127-1279) ay tumutukoy sa panahon matapos ang Song nawala kontrol sa hilagang Tsina saJin Dinastiyang . Sa oras na ito, ang hukuman ng Song ay retreated sa timog ngYangtze River at itinatag ang kanilang capital sa Lin'an (ngayon Hangzhou). Ang Yuan

Dinastiyang ( Tsino : ; pinyin : Yuncho; [an t


[2]

] ; Mongolian : Dai sa Ulus / Yekhe Yuan Ulus

), o Mahusay Yuan Empire ( pinasimple

Intsik : ;tradisyunal na Tsino : ; pinyin : da Yuan Dgu ) ay isang namumuno dinastya itinatag sa pamamagitan ng Mongol lider Kublai Khan , na pinasiyahan karamihan ng kasalukuyan-araw na China , lahat ng mga modernong Mongolia at nito pumapalibot lugar, [ 3 ] pangmatagalang opisyal mula sa 1271 [ 4 ] sa 1368. [ 5 ] Ito ay itinuturing na parehong bilang isang dibisyon ngMongol Empire at bilang isang imperyal dinastya ng Tsina. Sa Intsik kasaysayan , ang Yuan Dinastiyang sinunod ang Dinastiyang Song at preceded ang Ming Dinastiyang . Kahit dinastya ay itinatag ni Kublai Khan , siya ay kanyang Genghis Khan lolo ilagay sa opisyal na record bilang tagapagtatag ng dinastya o Taizu ( Tsino : ). BukodEmperador ng Tsina , Kublai Khan ay din inaangkin ang pamagat ng Great Khan , ie pangingibabaw sa ibabaw ng iba pang mga Mongol khanates (Chagatai kapangyarihanng kan, Golden Horde , Ilkhanate), gayunpaman claim na ito ay lamang tunay na kinikilala ng il-Khanids, na gayon pa man mahalagang namamahala ng sarili. Kahit mamaya emperors ng ang Dinastiyang Yuan ay kinikilala sa pamamagitan ng tatlong halos malayang western khanates bilang kanilang mga nominal suzerains, sila bawat patuloy sa kanilang sariling mga hiwalay na developments. Ang Yuan ay minsan tinutukoy bilang ang Empire ng ang Great Khan , ng mga Mongol Emperors ng ang Yuan gaganapin ang pamagat ng Great Khan ng lahat ng mga.

Ang Ming Dinastiyang din Empire ng ang Great Ming , ay ang

namumuno dinastyang Tsina mula sa 1368 hanggang 1644, matapos ang pagbagsak ng Mongol -humantongYuan Dinastiyang . Ang Ming, "isa ng ang pinakamahusay na mga panahon ng maayos na gobyerno at panlipunang katatagan sa tao kasaysayan " , [ 2] ay ang huling dinastya sa Tsina ay pinasiyahan ng etniko Han Tsino. Kahit na ang mga Ming kabisera Beijingnahulog sa 1644 sa isang paghihimagsik na humantong sa pamamagitan ng Li Zicheng (na itinatag ang atensyon Dinastiyang, madaling pinalitan ng Manchu- humantong QingDinastiyang), regimes matapat sa ang trono ng Ming-sama-sama na tinatawag naSouthern Ming survived hanggang 1662. Ming tuntunin nakita ang pagbuo ng isang malaking hukbong-dagat at isang nakatayo hukbo ng isa milyong mga hukbo . [ 3 ] Kahit na ang pribadong kalakalan sa malapit sa dagat at misyon ng opisyal na pagkilala mula sa Tsina ay kinuha na lugar sa nakaraang dynasties, ang sanga ng ilog na matulin sa ilalim ng Muslim admiral eunuch Zheng niya sa ika-15 siglo malayo daig ang lahat ng mga iba pa sa laki. May mga napakalaking mga proyekto ng konstruksiyon, kabilang na ang pagpapanumbalik ng Grand Canal at ang Mahusay Wall at ang pagtatatag ng ang Forbidden City sa Beijing sa panahon ng unang isang-kapat ng ika-15 siglo. Pagtatantiya para sa huli-Ming populasyong ay nag-iiba mula sa 160 sa 200 milyong . [4] Emperador Hongwu (pinasiyahan sa 1368-1398) tinangka upang lumikha ng isang lipunan ng mga self-sapat na mga rural na komunidad sa isang matibay, hindi kumikibo sistema na walang kailangan sa umaakit sa komersyal na buhay at kalakalan ng mga urban centers. Kanyang muling pagtatayo ng agrikultura base sa China at pagpapalakas ng mga ruta ng komunikasyon sa pamamagitan ng militarized courier system ay ang unintended epekto ng paglikha ng isang malawak na agrikultura labis na maaaring ibenta sa burgeoning merkado na matatagpuan kasama ang mga ruta ng courier. Rural kultura at commerce ay naging naiimpluwensyahan sa pamamagitan ng mga lunsod o bayan mga uso. Ang itaas na echelons ng lipunan na katawanin sa ang pantas na class edukado ay apektado ng bagong consumption- based na kultura. Sa isang-alis mula sa tradisyon, ang merchant pamilya nagsimula ng mga kandidato pagsusuri upang maging ang mga pantas-opisyal at pinagtibay ng kultura mga katangian at mga kasanayan sa karaniwang ng edukado. Kahilera sa trend may kinalaman sa social class at komersyal na pagkonsumo ang mga pagbabago sa panlipunan at pampulitikang pilosopiya, bureaucracy at gobyerno mga institusyon, at kahit sining at literatura. Sa ika-16 na siglo Ming ekonomiya ay stimulated sa pamamagitan ng kalakalan saPortuges, Espanyol , at ang Olandes. China ay naging kasangkot sa isang bagong pandaigdigang kalakalan ng mga kalakal, mga halaman, mga hayop, at mga pagkaincrops na kilala bilang ang Columbian Exchange. Trade sa European kapangyarihan at ang mga Hapon ay dinala sa napakalaking halaga ng pilak, na kung saan pinalitan banknotes ng tanso at papel bilang mga karaniwang daluyan ng palitan sa China. Sa panahon ng huling dekada ng ang Ming ang daloy ng mga pilak sa China pinaliit lubhang, undermining ang mga kita ng estado. Ito pinsala sa ekonomiya Ming ay compounded sa pamamagitan ng ang mga epekto sa agrikultura ng bagu-

bago pa Little Yelo Edad , natural calamities, crop pagkabigo, at biglang epidemics. Ang kasunod na breakdown ng kapangyarihan at mga tao livelihoods pinapayagan ng rebelde lider tulad ng Li Zicheng sa hamon Ming kapangyarihan.

The Qing Dynasty was the last dynasty of China, ruling from 1644 to 1912 with a
brief,abortive restoration in 1917. It was preceded by the Ming Dynasty and followed by theRepublic of China. The dynasty was founded by the Jurchen Aisin Gioro clan in contemporary Northeastern China. The Aisin Gioro leader, Nurhachi, who was originally a vassal of the Ming emperors, began unifying the Jurchen clans in the late sixteenth century. By 1635, Nurhachi's son Hong Taiji could claim they constituted a single and united Manchu people and began forcing the Ming out of Liaoning in southern Manchuria. In 1644, the Ming capital Beijing was sacked by a peasant revolt led by Li Zicheng, a former minor Ming official who became the leader of the peasant revolt, who then proclaimed the Shun dynasty. The last Ming ruler, the Chongzhen Emperor, committed suicide when the city fell. When Li Zicheng moved against Ming general Wu Sangui, the latter made an alliance with the Manchus and opened the Shanhai Pass to the Manchurian army. Under Prince Dorgon, they seized control of Beijing and overthrew Li Zicheng's short-lived Shun Dynasty. Complete pacification of China was accomplished around 1683 under theKangxi Emperor. Over the course of its reign, the Qing became highly integrated with Chinese culture. Theimperial examinations continued and Han civil servants administered the empire alongside Manchu ones. The Qing reached its height under the Qianlong Emperor in the eighteenth century, expanding beyond China's prior and later boundaries. Imperial corruption exemplified by the minister Heshen and a series of rebellions, natural disasters, and defeats in wars against European powers gravely weakened the Qing during the ninteenth century. "Unequal Treaties" provided for extraterritoriality and removed large areas of treaty ports from Chinese sovereignty. The government attempts to modernize during the Self-Strengthening Movement in the late 19th century yielded little lasting results. Losing the First Sino-Japanese War of 18941895 was a watershed for the Qing government and the result demonstrated that reform had modernized Japan significantly since the Meiji Restoration in 1867, especially as compared with the SelfStrengthening Movement in China. The 1911 Wuchang Uprising of the New Army ended with the overthrow of the Empress Dowager Longyu and the infant Puyi on February 12, 1912. Despite the declaration of theRepublic of China, the generals would continue to fight amongst themselves for the next several decades during the Warlord Era. Puyi was briefly restored to power in Beijing byZhang Xun in July 1917, and in Manchukuo by the Japanese between 1932 1945.