Anda di halaman 1dari 17

940/1

SULIT*

JPNT JPNT JPNT JPNT 940/1 JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT SEJARAH JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT SEJARAH DUNIA (1500-1955) JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT KERTAS 1 JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT STPM JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT JPNT

JABATAN PELAJARAN TERENGGANU

( TERENGGANU EDUCATION DEPARTMENT ) SKEMA JAWAPAN PEPERIKSAAN PERCUBAAN STPM PENGGAL 1 2012

JABATAN PELAJARAN TERENGGANU Disediakan oleh Guru AKRAM Terengganu Dibiayai oleh Kerajaan Terengganu

STPM 940/1

SKEMA JAWAPAN. PERINGATAN. Pemarkahan adalah berdasarkan skema terbuka. Jawapan calon dinilai berdasarkan kemampuan berhujah, mengolah dan menghurai fakta agar sesuai dengan kehendak soalan. Pemarkahan yang dibuat tidak terikat dengan mana-mana skema, buku-buku contoh jawapan, buku-buku rujukan dan sebagainya. Skema jawapan ini hanyalah sebagai panduan untuk memudahkan para guru menilai jawapan calon.

Soalan 1: Jelaskan susun lapis masyarakat feudal di Jepun pada abad ke-16 hingga abad ke-17. A. Pengenalan (3m impression) 1. Pengertian Masyarakat feudal ialah masyarakat berhieraki, kedudukan, kuasa dan status setiap lapisan ditentukan melalui penguasaan terhadap tanah. 2. Latar belakang Sepanjang abad ke-16 hingga abad ke-17, Jepun mengamalkan feudalisme akibat kelemahan kerajaan pusat (Maharaja) di Kyoto. Ketiadaan kerajaan pusat yang kuat telah menyebabkan kenaikan golongan Daimyo yang berperang antara satu sama lain untuk merebut kuasa dan pengaruh. Keadaan itu berlarutan sehingga terbentuknya kerajaan keshogunan Tokugawa (1603-1867) yang berpusat di Edo (Yedo) pada abad ke-17. 3. Gambaran jawapan. B. Isi Jawapan: Golongan Pemerintah (8m impression). 1. Maharaja. Maharaja menduduki hierarki tertinggi dalam masyarakat dan berperanan sebagai ketua negara. Namun begitu, kekuasaan pada era ini berada di tangan Shogun. Maharaja hanya berfungsi sebagai simbol perpaduan rakyat Jepun. Kuasa maharaja hanya terhad di istana sahaja yang di Kyoto. Maharaja diasingkan daripada rakyat dengan diawasi oleh pegawai istana (kuge). Maharaja tidak dibenarkan menemui sesiapa pun kecuali dengan kebenaran daripada shogun di Edo. 2. Shogun. Shogun merupakan penguasa atau pemerintah sebenar Jepun pada era tersebut sehingga tahun 1867. Shogun berasal daripada golongan daimyo yang berpengaruh dan berjaya mengambil alih pemerintahan negara. Shogun menjalankan pemerintahan atas nama maharaja dengan memperkenalkan corak pemerintahan bakufu dengan menjadikan Edo sebagai pusat pentadbirannya. 3. Daimyo. Merupakan tuan-tuan tanah feudal yang menguasai sho atau shoen (estet). Mereka bertanggungjawab mentadbir wilayah-wilayah bagi pihak shogun. Golongan ini merupakan kelas bangsawan yang mempunyai peranan penting dalam pemerintahan era Tokugawa. Golongan ini terdiri daripada tiga kumpulan utama iaitu Daimyo Fudai, Daimyo Shimpan dan Daimyo Tozama.Daimyo Fudai merupakan sekutu Tokugawa dan terdiri daripada kaum kerabat dan keluarganya. Golongan ini diberikan tanah dan kuasa mentadbir di bahagian tengah dan utara 2

Honshu dan merupakan paling berpengaruh dalam pemerintahan dan pentadbiran serta bertanggungjawab menyediakan perkhidmatan pertahanan dan ketenteraan. Daimyo Shimpan pula merupakan cabang keluarga atau keturunan Tokugawa. Golongan ini mempunyai tanggungjawab yang sama sebagaimana Daimyo Fudai serta berkuasa di daerah Owari, Kii dan Mito. Daimyo Tozama pula merupakan bangsawan luar; terdiri daripada puak Satsuma, Choshu, Tosa dan Hizen. Golongan ini sentiasa diawasi , dilarang memasuki istana maharaja, tidak dibenar mengumpul kekayaan malah diberikan tugasan yang membebankan bagi melemahkan kewangan mereka seperti membaiki istana, membekalkan buruh dan bahan untuk kerja pembaikan istana dengan diberikan bayaran yang amat rendah. 4. Samurai. Golongan ini merupakan kelas pahlawan yang mempunyai kedudukan istimewa dalam masyarakat. Selain menjaga kepentingan dan taat setia kepada para daimyo, golongan ini dipertanggungjawabkan menjaga keamanan negara dan meluaskan wilayah kekuasaan dan pengaruh. Golongan ini tidak dibenarkan melakukan apa-apa pekerjaan lain walaupun negara berada dalam aman. Suasana yang aman juga telah meninggalkan impak negatif kepada golongan samurai; oleh sebab pendapatan shogun dan daimyo terjejas, gaji golongan ini turut berkurangan menyebabkan samurai terpaksa berhutang dengan dengan peminjam wang dan broker-broker beras. Krisis kewangan tersebut mengundang kepada hilangnya kesetiaan samurai terhadap syogun dan daimyo sehingga ada dalam kalangan mereka yang memutuskan hubungan dengan tuan-tuannya dan menjadi samurai bebas dan melibatkan diri dengan aktiviti tidak sihat seperti merompak, merusuh dan menggadai pedang mereka kepada golongan saudagar. C. Golongan yang diperintah (8m impression) 1. Petani (Nomin). Golongan petani merupakan golongan yang menduduki hierarki tertinggi dalam kelas golongan yang diperintah. Oleh sebab ukuran kekayaan golongan bangsawan berdasarkan jumlah beras yang dimiliki, keupayaan mengeluarkan beras kepada negara dan golongan bangsawan menyebabkan golongan ini dipandang mulia. Golongan petani juga dikehendaki berkhidmat di bawah sistem kerah yang dijalankan, serta dikehendaki membayar sejumlah cukai yang dianggap membebankan mereka iaitu sebanyak 40-50 peratus daripada hasil keluaran pertanian kepada daimyo. 2. Tukang (Shonin). Golongan tukang mahir yang mempunyai kemahiran membuat pedang dan peralatan-peralatan yang berguna. Golongan ini diberikan penghargaan dan penghormatan dengan kemahiran yang ada, dibayar dengan gaji yang lumayan serta mendiami kediaman yang selesa. Tukang kayu juga diberikan layanan yang baik dan menerima gaji yang sama sebagaimana tukang -tukang mahir; serta dibenarkan menggunakan sebilah pedang. Bagi golongan tukang yang tidak berkemahiran, mereka tidak mendapatkan layanan baik dan terpaksa bekerja dengan golongan daimyo. 3. Saudagar (Chonin). Kelas sosial paling bawah ialah para pedagang atau saudagar yang dikenali sebagai chonin. Mereka dipandang rendah disebabkan Jepun tidak menggalakkan aktiviti perdagangan dengan kuasa-kuasa Barat selaras dengan dasar isolasi yang dipraktikkan. Ekoran suasana politik negara yang aman dan ekonomi negara yang kian berkembang, telah muncul bandar-bandar seperti Osaka, Edo, Nagoya dan Sendai. Perkembangan ini menyebabkan pendapatan berasaskan beras digantikan dengan pendapatan berasaskan wang. Impaknya juga 3

menyebabkan golongan pedagang mula memperdagangkan beras, arang batu, garam, pakaian, tekstil dan sebagainya yang telah meningkatkan status golongan pedagang. D. Kesimpulan (1m) Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan.

Soalan 2: Berikan takrifan masyarakat agraria dan ciri-ciri masyarakat tersebut di Belanda antara abad ke-16 hingga abad ke-17. A. Pengenalan (2m impression) 1. Latar belakang Belanda dikenali sebagai Nederland yang bererti tanah rendah, disebabkan keadaan muka buminya yang lebih rendah daripada aras laut. Namun begitu, masyarakat Belanda berjaya menebus guna tanah dan mengatasi masalah banjir yang sering dihadapi, membolehkannya menjadi sebuah negara pengeluar hasil pertanian yang penting di Eropah. Kirakira 70% daripada keluasan tanah di Belanda merupakan kawasan pertanian. Mereka menanam bijirin, sayur-sayuran, buah-buahan, kentang, dan sebagainya. Masyarakat Belanda juga menjalankan kegiatan tenusu dan penternakan secara komersial. 2. Gambaran Jawapan. B. Isi Jawapan: Takrifan masyarakat agraria. (2 X 2m = 4m) 1. Pengertian masyarakat agraria masyarakat yang kegiatan dan pengeluaran ekonominya bertumpu kepada pertanian. 2. Masyarakat yang menjalankan ekonomi berasaskan pertanian, penternakan dan pemungutan hasil hutan dan sungai. C. Isi Jawapan: Ciri-Ciri Masyarakat Agraria Belanda. (3/4 X 4m = 12m) 1. Penduduk yang ramai menggalakkan aktiviti pertanian dijalankan secara intensif . Pada abad ke16 dan 17, menyaksikan pertambahan penduduk yang sangat pesat di negeri Belanda. Pada permulaan abad ke-16, penduduk Belanda berjumlah kira-kira 1 orang juta orang penduduk, dan bilangan ini telah meningkat kepada 1.5 juta orang penduduk pada tahun 1600, dan meningkat lagi kepada 1.9 juta orang pada pertengahan abad ke-17. Pertambahan penduduk memerlukan kepada pengeluaran hasil pertanian yang mencukupi bagi menampung peningkatan penduduk. 2. Aktiviti pertanian dijalankan di atas kawasan yang ditebus guna. Kawasan pertanian di Belanda yang terhad menyebabkan aktiviti pertanian dijalankan di kawasan pantai dengan cara menebus guna kawasan berpasir. Pada tahun 1600-an, Jan Adriaanszoon telah berjaya memajukan kaedah mengeringkan air dengan membina sejumlah daik dan kincir air. Pada tahun 1612 Tasik Beemster telah berjaya dikeringkan dan membentuk sebuah dataran baru yang dikenali sebagai Beemster Polder. Sejak itu, daik-daik dan kincir angin telah dibina untuk menyekat air laut dari memasuki kawasan petempatan dan pertanian. Dengan itu, lebih banyak kawasan berjaya dikeringkan untuk dijadikan kawasan pertanian. Pada tahun 1784, Steven Hoogendijk telah mencipta pam air berkuasa steam untuk menggantikan fungsi kincir angin. Dengan itu, lebih banyak kawasan telah berjaya ditebus guna untuk dijadikan kawasan pertanian. 4

3. Aktiviti pertanian dijalankan dengan menggunakan kaedah baru . Peladang-peladang Belanda menggunakan kaedah tanaman bergilir bagi menjaga kesuburan tanah dan bagi memaksimumkan penggunaan tanah. Melalui kaedah ini tiada tanah dibiarkan kosong tanpa diusahakan. Tanah yang telah dituai hasilnya, akan ditanam dengan turnip (ubi bit) dan kacang peas. Kaedah ini dapat menyuburkan tanah dan hasil pertanian dapat dipelbagaikan serta dipertingkatkan. Penggunaan kaedah ini kemudiannya tersebarkan ke negara Eropah yang lain dimana Lord Townshend telah mengubahsuai kaedah ini untuk kegunaan pertanian di England. Peladangpeladang Belanda juga menggunakan baja asli dari binatang ternakan bagi menyuburkan tanah. Selain itu, pertanian juga dijalankan secara pengkhususan mengikut kesesuaian tanah. 4. Masyarakat agraria di Belanda menjalankan pertanian secara komersial . Masyarakat agraria di Belanda mengusahakan tnaman komersial terutama tanaman bunga tulip dan tembakau yang mendapat permintaan yang tinggi pada abad ke-17. Antara tahun 1636 hingga 1637 berlaku permintaan yang tinggi terhadap Bunga Tulip. Para petani juga menanam tanaman makanan seperti tanaman bijirin rai. Pada abad ke-16, hasil tanaman barli dan oat telah meningkat dan menggantikan tanaman rai sebagai tanaman komersil. Masyarakat agraria juga menjalankan aktiviti tenusu merupakan keluaran komersil antara yang terpenting di Belanda. Ia adalah untuk kegunaan penduduk tempatan dan juga dieksport ke Jerman dan kawasan Flanders. Hasil tenusu seperti susu segar, mentega dan keju dieksport dalam jumlah yang banyak. Perkembangan ekonomi bandar di bahagian selatan Belanda telah merangsang kepada permintaan hasil tenusu yang menyaksikan revolusi harga terutama baghasil keju. Hasil keju juga dieksport ke Perancis dan selatan Eropah. Pada abad ke-17, Perancis muncul sebagai pasaran penting bagi keju yang dikeluarkan oleh petani-petani Belanda. Di bahagian utara negeri Belanda, petani-petani menjalankan kegiatan menternak lembu daging. Lembu daging diternak untuk pasaran tempatan dan juga untuk tujuan eksport. Pada tahun 1662 terdapat catatan yang menyatakan sebanyak 2,000 ekor lembu telah dieksport oleh VOC (Syarikat Hindia Timur Belanda) ke Hindia Timur (Indonesia) setiap tahun. Golongan petani menghadapi saingan dari pengusaha besar. Kegiatan pertanian komersial semakin berkembang dengan penglibatan golongan kapitalis. E. Kesimpulan (2m). Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan.

3. Bincangkan kedudukan dan peranan Maharaja di China antara abad ke-16 hingga abad ke-20. A. Pengenalan (2m impression). 1. Latar belakang Pada abad ke-16 hingga abad ke-20, China diperintah oleh para Maharaja dari Dinasti Ming dan Manchu (Ching). Dinasti Ming diasaskan oleh Chu Yuan Chang setelah berjaya mengusir keluar bangsa Mongol dari China. Dinasti Ming mencapai zaman kegemilangannya pada zaman 5

pemerintahan Maharaja Yung Lo. Pemerintahan Manchu pula bermula selepas kejatuhan Dinasti Ming. Ia bermula dengan pemerintahan Maharaja Shun Shih pada tahun 1644. Oleh kerana bangsa Manchu merupakan bangsa asing yang menjajah China, mereka telah mengekalkan sistem pemerintahan mengikut tradisi pemerintah China sebelumnya untuk mendapatkan kesetiaan daripada rakyat China. Antara tahun 1644 hingga 1911, terdapat 10 orang maharaja Manchu dan antara yang terkenal ialah, Chien Lung, Chia-Ching (1796-1820), Tao Kung-hsu (1821-1850), dan Tung Chih (1862-1874). Pemerintahan Maharaja di China berakhir pada tahun 1912, apabila Maharaja Hsuan Tung dijatuhkan dalam Revolusi 1911. 2. Gambaran jawapan. B. Isi Jawapan: Kedudukan dan Peranan Maharaja China.(4/4 X 4m = 16m) 1. Kedudukan tertinggi. Para Maharaja Dinasti Ming dan Ching mempunyai kedudukan tertinggi dalam lapisan sosial dan sistem pemerintahan China. Bagi menggambarkan ketinggian darjatnya, Maharaja China menggunakan gelaran Huang Ti (The Great King), Tien Tzu (putera syurga) dan lain-lain. Maharaja juga menduduki takhta naga, dan sesiapa yang mengadap raja mesti melakukan upacara kow tow atau berlutut di hadapan Maharaja bagi menghormatinya. Namun begitu, pada akhir pemerintahan Manchu, kedudukan maharaja hanyalah sebagai boneka kepada pemerintah di belakang tabir seperti Maharani Dowager Tzu Hsi. Selepas kematian Maharaja Kuang Hsu, tidak ada maharaja yang berwibawa dan dihormati. Pengganti maharaja iaitu Maharaja Hsuan Tung (Pu Yi) baru berusia 3 tahun sewaktu ditabalkan sebagai Maharaja. Baginda merupakan maharaja China yang terakhir. 2. Ketua Pemerintah negara Maharaja merupakan ketua bagi kerajaan pusat dan dianggap pelaksana mandat dari syurga. Tanggungjawab tertinggi ini ditafsirkan dari segi praktiknya sebagai satu sistem kerajaan dan pentadbiran di mana semua kekuasaan adalah terletak akhirnya pada maharaja. Maharaja berada di puncak hirarki dan merupakan pemerintah autokrasi yang bertanggungjawab terhadap kebajikan rakyatnya serta kemakmuran negerinya dengan menjalankan upacara-upacara tertentu, baginda menjaga keharmonian antara bumi dan syurga. Apabila bencana alam terjadi, keadaan tidak harmoni ini mestilah ditebus oleh maharaja, kerana dosa dan kesalahannyalah yang dianggap telah menyababkan bencana-bencana itu. Walaupun, Maharaja berkuasa mutlak, tetapi ia sebenarnya dikawal oleh undang-undang moral Confucius, kod undang-undang dan anggota-anggota Majlis Tertinggi. Melalui kedudukan eksekutifnya baginda menentukan semua polisi negara dan mentadbir negara melalui wakil-wakilnya. Ini disebabkan oleh Maharaja tidak dapat melaksanakan kesemua tugasnya yang sangat banyak. Walau bagaimanapun, menjelang abad ke-19, menyaksikan kemerosotan kuasa para Maharaja Ching, ini menyebabkan rakyat beranggapan bahawa Maharaja sudah kehilangan mandat dari syurga dan membawa kepada berlakunya pemberontakan rakyat. Tambahan pula, negara China sering dilanda bencana alam yang memusnahkan hasil pertanian. Ini menyebabkan rakyat mula bangkit menentang Maharaja, seperti Pemberontakan Taiping (1852) dilakukan bagi menggulingkan pemerintahan Maharaja Hsien-feng. 3. Maharaja berperanan menentukan dasar luar negara. Para maharaja Ming dan Ching (Manchu) pada abad ke-16 hingga pertengahan abad ke-19, mengadakan dasar tutup pintu kepada bangsa asing yang dianggap sebagai orang gasar. Mereka menganggap negara asing tidak setaraf dengan China, oleh itu hubungan diplomatik hanya dijalankan berdasarkan hubungan sistem uftian dan perdagangan terhad. Menjelang pertengahan abad ke-19, China mulai diasak oleh negara-negara luar terutamanya kuasa6

kuasa imperialisme Barat. Di sebalik asakan kuasa Barat itu, maharaja China masih menganggap China sebagai Middle Kingdom, negara pusat dunia yang mempunyai tamadun tinggi dan tidak menghiraukan tuntutan kuasa Barat agar membuka pintu kepada mereka. Keadaan ini berubah setelah kekalahan China di tangan pihak Barat dalam perang Candu Kedua pada tahun 1860, dasar tutup pintu telah dimansuhkan. Maharaja Hsien-feng telah mengeluarkan dikri bagi menubuhkan institusi Tsungli Yamen (Pejabat hal ehwal luar) pada 20 Januari 1861 bagi mengurus hubungan China dengan negaranegara luar seperti Rusia, Jepun, Amerika, Britain dan Perancis. 4. Penaung ilmu pengetahuan. Sebagai penaung ilmu pengetahuan, Maharaja merupakan pendokong prinsip-prinsip ajaran Confucius. Peperiksaan awam peringkat akhir mesti diadakan di hadapan maharaja. Ini menggambarkan maharaja China sangat mengambil berat mengenai kualiti ilmu pengetahuan dalam kalangan golongan intelek. Dalam proses memilih pegawai kerajaan, seseorang itu, mestilah dilengkapi dengan ajaran-ajaran Confusius yang menjadi asas kerajaan. Maharaja menganggap pemikiran asing sebagai tidak bertamadun. Namun begitu, Sistem peperiksaan awam mulai merosot pada abad ke-19, kerana peperiksaan tersebut beasaskan kaedah hafalan teks-teks klasik dan bukannya mementingkan pemikiran asli. Pegawai-pegawai yang dilantik berdasarkan kelulusan peperiksaan tersebut didapati tidak bersedia untuk menyesuaikan diri dengan perkembangan semasa. Bagi membaiki keadaan ini, Maharaja Kuang Hsu telah mengeluarkan dikri bagi menggantikan The Eight-Legged Essay dalam peperiksaan awam kepada esei berkenaan isu semasa. Maharaja juga menubuhkan Universiti Kemaharajaan di Peking dan sekolah moden yang mengajar pengajaran China dan Barat bagi mempertingkatkan ilmu pengetahuan rakyatnya. C. Kesimpulan (2m) Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan.

* Pastikan ada unsur perbincangan dalam jawapan calon. Petikan yang bergaris merupakan contoh perbincangan dalam jawapan.

Soalan 4: Secara perbandingan, huraikan sistem pentadbiran negara Kesatuan Perancis dan sistem pemerintahan negara Persekutuan Amerika Syarikat pada abad ke-18 hingga abad ke-19.

A. Pengenalan.(3m impression)

1. Pengertian Negara Kesatuan (unitary) ialah negara yang kerajaan pusatnya mempunyai kuasa dalam semua bidang pentadbiran di peringkat kerajaan pusat dan wilayah. Negara Persekutuan (federal) pula ialah negara yang wujud pembahagian kuasa yang jelas antara kerajaan pusat dengan kerajaan wilayah. 2. Latar belakang Negara Kesatuan Perancis Peristiwa Revolusi Perancis pada tahun 1789, dan pengisytiharan pemerintahan republik Perancis pada 21 September 1792 merupakan permulaan kepada pembentukan Negara Kesatuan di Perancis. 3. Latar belakang Negara Persekutuan Amerika Sejarah penubuhan Negara Persekutuan Amerika bermula apabila 13 buah koloni British di Amerika Utara iaitu Delaware, Pennsylvania, New Jersey, Georgia, Connecticut, Virginia, New York, Maryland dan lain-lain berjaya mengusir penjajah British pada tahun 1773. 4. Gambaran jawapan Berikut adalah perbandingan ciri-ciri negara kesatuan dan persekutuan berdasarkan kedua-dua negara tersebut.

B. Isi Jawapan: Perbandingan Ciri-Ciri Negara Kesatuan Perancis dan Negara Persekutuan Amerika. (4/4 X 4m = 16m) Aspek Perbezaan. 1. Ketua Negara. Pemerintah tertinggi atau Ketua Negara bagi Negara Kesatuan Perancis terdiri daripada sebuah badan utama iaitu Dewan Revolusi (1792-95) yang kemudiannya diganti dengan Badan Pengarah (1795-99) dan Konsul (1799-1804). Badan-badan tersebut dianggotai oleh beberapa orang ahli yang diberi kuasa penuh dalam pemerintahan Perancis di peringkat pusat mahupun wilayah. Misalnya di bawah pemerintahan Badan Pengarah dianggotai oleh lima orang ahli, di bawah Konsul ketua negara Perancis terdiri daripada tiga orang Konsul dengan diketuai oleh seorang konsul pertama. Manakala bagi Negara Persekutuan Amerika pula, pemerintah tertingginya ialah seorang Presiden yang hanya mempunyai kuasa dalam bidang pentadbiran (eksekutif). Bidang-bidang kuasa yang lain diasingkan kepada bidang perundangan (legislatif) yang dikendalikan oleh Kongres (Dewan Senat dan Dewan Perwakilan) serta bidang kehakiman (judisiari) di bawah bidang kuasa Mahkamah Agung. Ia terkandung dalam tiga perkara pertama Perlembagaan Amerika. Pengagihan kuasa diwujudkan bagi tujuan mengelakkan dari berlakunya penyelewengan dan salah guna kuasa dalam kalangan golongan pemerintah. 2. Kerajaan Pusat. Negara Kesatuan Perancis ialah negara yang kerajaan pusatnya mempunyai kuasa dalam semua bidang pemerintahan sama ada pada peringkat pusat mahupun pada peringkat wilayah. Pemerintah revolusi telah mengambil alih kuasa pemerintahan wilayah dengan tujuan untuk menyeragamkan dan menyatukan Perancis. Kerajaan pusat mempunyai kuasa untuk mengubah sempadan dan kuasa serta membatalkan perundangan yang telah diluluskan pada peringkat wilayah. Semasa pemerintahan beraja, wilayah-wilayah Perancis mempunyai undang-undang, adat resam, kebudayaan, cara berpakaian dan bahasa yang berlainan. Kerajaan baru telah melakukan usaha-usaha penyatuan dengan meluluskan satu undang-undang untuk seluruh Perancis bagi menggantikan undang-undang yang berbeza yang dijalankan di setiap wilayah. Satu langkah yang paling penting ialah dengan membatalkan semua keistimewaan yang dinikmati oleh golongan bangsawan feudal yang berkuasa di peringkat wilayah. Manakala Persekutuan Amerika, ialah negara yang wujud pembahagian kuasa yang jelas antara Kerajaan Pusat dengan Kerajaan Wilayah. Gabungan dua peringkat pentadbiran ini membentuk satu Kerajaan Persekutuan. Amerika Syarikat juga merupakan 8

negara persekutuan yang pertama di dunia yang memberi kuasa autonomi kepada kerajaan tempatan yang bersifat liberal dan pada masa yang sama memberi kuasa dan kekuatan yang sebenar kepada kerajaan pusat. Setiap peringkat mempunyai autonomi (kuasa yang terhad) dalam bidang tertentu. Hal ehwal luar negara dan hal umum di bawah tanggungjawab penuh Kerajaan Pusat, manakala hal yang bersifat setempat seperti kerajaan tempatan, perhutanan, sungai/sumber air merupakan kuasa autonomi Kerajaan Negeri. Negara Persekutuan Amerika memperuntukkan kebebasan kepada setiap peringkat pentadbiran atas kuasa yang diperuntukkan. 3. Corak Pemerintahan. Negara Kesatuan Perancis mengamalkan pemerintahan diktator. Walaupun terdapat ahli-ahli yang dipilih oleh rakyat di dalam Parlimen tetapi ia hanya satu pertiga daripada ahli dewan tersebut. Ahli yang dilantik dengan mudah dapat mengalahkan ahli yang dipilih oleh rakyat dalam undian di Parlimen. Dengan itu, pemerintah dimonopoli oleh golongan tertentu dan menggalakkan pemerintahan diktator. Misalnya semasa era pemerintahan Dewan Revolusi, pemerintahan Perancis didominasi oleh golongan Jacobin yang diketuai oleh Maximilien Robespierre. Beliau telah memerintah secara kuku besi dan era pemerintahannya terkenal sebagai Zaman Pemerintahan Ganas. Pada tahun 1794, Robespierre telah digulingkan dan pemerintahan diganti dengan Jabatan Pengarah. Menjelang tahun 1799 pula, Napoleon telah menggulingkan Jabatan Pengarah dan menggantikannya dengan pemerintahan Konsul. Manakala Negara Persekutuan Amerika mengamalkan pemerintahan demokrasi. Pilihanraya diadakan bagi memilih Presiden dan ahli-ahli Kongres telah diadakan pada tahun 1796 dan 1800 di mana wakil-wakil dari parti Federalis dan parti Republikan telah bertanding untuk memilih Presiden selepas penggal kedua Presiden George Washington tamat. Amalan demokrasi ini membolehkan pemindahan kuasa dilakukan secara aman. Pilihanraya tahun 1800 memberikan kemenangan kepada Thomas Jefferson (1801-1809) dari parti Republikan mengalahkan calon presiden dari parti Federalis yang berkuasa sebelum itu. Pada penggal pemerintahannya beliau telah memperteguhkan lagi amalan demokrasi di Amerika. Walau bagaimanapun, amalan demokrasi yang diamalkan masih sempit dan terbatas kerana hak mengundi dan hak menjadi ahli Kongres hanya diberikan kepada golongan yang berada sahaja. Amalan demokrasi berdasarkan harta ini kemudiannya telah dihapuskan secara beransur-ansur. Aspek Persamaan. 4. Kerajaan Republik. Persamaan antara negara Kesatuan Perancis dan negara Persekutuan Amerika ialah kedua-duanya merupakan negara republik yang telah membebaskan negara mereka daripada pemerintahan beraja. Rakyat Perancis telah menamatkan pemerintahan beraja apabila Raja Louis XVI dan permaisurinya dihukum mati pada tahun 1793. Rakyat Perancis juga telah menghapuskan kuasa bangsawan feudal dengan menghapuskan semua keistimewaan mereka. Tanah-tanah kepunyaan golongan bangsawan telah dibahagikan-bahagikan kepada golongan petani. Semua gereja telah diambil alih oleh kerajaan dan gaji paderi-paderi dibayar oleh kerajaan. Dengan itu, tamatlah penguasaan dan pengaruh golongan bangsawan dan Gereja dalam kerajaan Perancis. Dikri yang mengisytiharkan penghapusan dan pemansuhan seluruh pemerintahan feudal juga telah dikeluarkan pada tahun 1789. Kawasan-kawasan yang dikuasai oleh golongan feudal telah dapat disatukan di bawah satu pemerintahan pusat. Dewan Revolusi telah memansuhkan wilayah-wilayah lama dan membahagikan Perancis kepada 83 bahagian wilayah yang baru. Antara wilayah-wilayah itu ialah Ilede-France, Berry, Orleanais, Normandy, Champagne, Burgundy, Brittany dan Corsica. Bahagianbahagian ini dipecahkan pula kepada daerah atau arrondissement, kemudian kepada canton dan komun iaitu bahagian yang terkecil sekali. Ketua kerajaan tempatan tidak lagi dilantik oleh raja tetapi dipilih oleh rakyat sendiri dan ahli-ahli tempatan yang dipilih mempunyai kuasa yang luas. Manakala rakyat Amerika Syarikat telah memberontak menamatkan kuasa pemerintahan beraja Inggeris. Gabenor-gabenor yang memerintah koloni dianggap sebagai pesuruh raja yang memerintah bagi pihak raja Inggeris. Penentangan bersenjata telah dilakukan berikutan mesyuarat yang diadakan di Carpenters Hill, Philadelphia pada 1 September 1774 bagi membentuk rancangan tindakan bersama 9

koloni-koloni Inggeris yang tertindas. Selepas mencapai kemerdekaan setiap koloni telah membangunkan sistem kerajaan masing-masing. Di dalam Artikel Persekutuan 1781, terdapat fasal yang mengesahkan 13 buah koloni tersebut bergabung sebagai sebuah persekutuan dengan nama United States of America. Negara baru itu ditubuhkan hasil daripada idea-idea baru yang dapat memecahkan tradisi-tradisi lama politik zaman lampau seperti mewujudkan sebuah negara tanpa raja (republik) dan mencegah monopoli kuasa oleh golongan aristokrat. C. Kesimpulan (1m) Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan. * Pastikan ada unsur perbandingan dalam jawapan calon (ada penanda wacana)

Soalan 5: Huraikan kemajuan Portugal dalam aktiviti perdagangan dan perniagaan antara abad ke- 16 hingga abad ke-18. A. Pengenalan. (3m impression) 1. Latar belakang Portugal ialah sebuah negara yang terletak di Semenanjung Iberia, Eropah. Portugal bersempadankan Sepanyol di utara dan timur, dan Lautan Atlantik di barat dan selatan. Orang Portugal dipanggil Portugis. Pada abad ke-16, Portugal muncul sebagai sebuah kuasa ekonomi yang utama di Eropah. Pulau-pulau berdekatan seperti pulau-pulau Azores dan Maderias telah ditakluki dan menjadi sebahagian daripada negara Portugal. Orang-orang Portugis juga telah membuka kolonikoloninya di seberang laut. Pelabuhan Lisbon turut menjadi penting akibat kemajuan aktiviti perniagaan dan perdagangan antarabangsa. 2. Gambaran jawapan. B. Isi Jawapan: Kemajuan Portugal dalam aktiviti perdagangan dan perniagaan. (4/5 X 4m = 16m) 1. Perdagangan dan perniagaan orang Portugis bermula dengan perdagangan hamba . Perdagangan hamba dijalankan apabila orang Portugis mula belayar ke pantai Afrika atas galakan daripada Putera Henry sejak abad ke-15 lagi. Menjelang abad ke-16, Portugis telah membuat penghantaran hamba seramai 81,000 orang untuk pasaran pelbagai negara. Jumlah hamba di Medeira mencapai 10% daripada jumlah keseluruhan populasi pada abad ke-16. Portugis juga telah mendirikan pangkalanpangkalan dagang di pantai Afrika, terutamanya di Mozambique pada tahun 1520 dengan tujuan sebagai tempat persinggahan dan mengisi muatan dalam pelayaran mereka di antara Eropah dan Asia, dan juga sebagai pusat-pusat perdagangan emas, gading, hamba abdi dari Afrika. Selain itu, Portugis juga menjadikan pantai Guinea sebagai pusat bagi perdagangan hamba.Portugis telah mengangkut ramai hamba abdi Afrika ke Brazil dan Hindia Timur untuk dijadikan buruh yang murah dan lasak. 3. Pedagang Portugis memonopoli perdagangan rempah. Perdagangan rempah pula berkembang setelah Vasco da Gama menemui jalan ke Timur, mereka telah menguasai Melaka, dan kepulauan rempah seperti pulau Maluku dan pulau Banda yang merupakan tempat pengeluaran dan pengumpulan rempah di Asia Tenggara. Di Banda, Portugis mendapatkan buah pala, cengkeh dan lada hitam. 10

Rempah-rempah tersebut mereka tukar dengan bahan pakaian dari India. Sejak tahun 1534, Portugis mendapat kebebasan penuh untuk melakukan monopoli perdagangan rempah di Maluku. 4. Perdagangan barangan Timur. Portugis juga telah mengadakan hubungan perdagangan dengan China dan Jepun. Kejayaan Portugis menguasai perdagangan barangan Timur telah menjadikan Lisbon sebagai ibu kota perdagangan di Eropah. Dengan itu, mereka telah berjaya memecahkan monopoli perdagangan di Eropah yang dikuasai oleh saudagar-saudagar Venice dan Genoa serta menandakan perpindahan pusat perdagangan dari kawasan Mediterranean ke pantai Atlantik. 5. Meluaskan perdagangan ke Brazil dalam perniagaan gula tebu . Portugis juga terlibat dalam perniagaan gula tebu yang diusahakan di koloninya di Brazil, Amerika Selatan. Banyak ladangladang tebu dibuka untuk yujuan tersebut. Hamba-hamba abdi dari Afrika di bawa masuk untuk bekerja di ladang-ladang tebu dan kilang-kilang gula. Dengan itu pedagang-pedagang Portugis di Brazil berjaya menguasai ekonomi yang berasaskan pengeluaran pertanian untuk di eksport ke Eropah. Sebelum abad ke-18, gula menjadi komoditi penting Portugis untuk eksport yang mendapat permintaan tinggi di Eropah. Selain itu, orang-orang portugis juga mengusahakan lombong-lombong emas di Brazil. 6. Membentuk empayar perdagangan. Pada zaman kemuncaknya, Portugal telah berjaya menubuhkan empayar perdagangan yang besar. Kepesatan perniagaan dan perdagangan yang dijalankan tersebut telah membentuk empayar perdagangan dari Eropah ke Afrika, Amerika Selatan dan seterusnya di Asia. Keluasan empayar perdagangan itu telah membawa kepada kejatuhan Portugal sebagai kuasa kelautan kerana tidak mempunyai tenaga kerja yang mencukupi untuk mengendalikannya. Kemerosotan Portugal juga akibat daripada saingan kuasa-kuasa Barat yang lain seperti Sepanyol, Belanda dan Inggeris. C. Kesimpulan.(1m) Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan.

Soalan 6: Nilaikan faktor-faktor penglibatan Jepun dalam Perang Dunia kedua dan implikasinya. Skema 1. A. Pengenalan (2m Impression).

11

1. Latar belakang Perang Dunia Kedua bermula di Eropah pada tahun 1939 antara Kuasa Paksi dan Kuasa Bersekutu. Perang tersebut telah merebak ke Asia apabila Jepun menyertai Perang Dunia Kedua dengan menyerang pangkalan tentera laut Amerika Syarikat di Pearl Harbour, Hawaii pada 7 Disember 1941. Jepun telah melibatkan diri dalam Perang Dunia Kedua bersama Jerman dan Itali menentang Kuasa Bersekutu (Berikat) yang terdiri daripada Britain, Perancis, Rusia dan Amerika Syarikat. Dalam peperangan tersebut Jepun telah menyerah kalah tanpa syarat pada 29 September 1945, selepas Amerika Syarikat mengugurkan bom atom ke atas bandar-bandar Nagasaki dan Hiroshima. 2. Gambaran jawapan. B. Isi Jawapan: Faktor-faktor (2/6 X 4m = 8m) 1. Faktor Sentimen anti-Barat. Sentimen anti-Barat berpunca dari sikap Amerika terhadap imigran dari Jepun. Pertambahan penduduk yang pesat telah menyebabkan berlakunya penghijrahan orang Jepun ke luar negara. Misalnya, pada tahun 1930 jumlah penduduk meningkat kepada 65 juta orang. Ramai yang telah berhijrah ke Korea, Manchuria, Farmosa (Taiwan), Amerika Syarikat dan Australia. Kemasukan orang Jepun secara beramai-ramai, telah menimbulkan kebimbangan kepada kerajaan Amerika dan langkah-langkah telah diambil untuk menyekat kemasukan mereka. Pada tahun 1902 Presiden Roosevelt telah mengadakan undang-undang untuk menyekat kemasukan orang Jepun ke Hawaii. Pada tahun 1907 satu perjanjian telah dibuat antara Amerika-Jepun yang diberi nama Perjanjian Persefahaman (Gentlement Agreement) di mana kerajaan Jepun bersetuju tidak akan mengeluarkan pasport buruh untuk orang Jepun di Amerika. Undang-undang yang melarang kemasukan orang Jepun dikuatkuasakan apabila Undang-undang Imigresen ditandatangani oleh Presiden Coolidge pada 1924 dikuatkuasakan. Bangsa Jepun telah digolongkan sama dengan bangsa Asia yang lain. Tindakan Amerika itu telah menimbulkan kemarahan orang Jepun kerana ia dianggap satu penghinaan kepada mereka. Rasa marah orang Jepun semakin memuncak, apabila kerajaan negeri California telah mengadakan undang-undang tidak akan memberi kerakyatan kepada orang Jepun pada 1931. Tindakan ini dianggap keterlaluan. Pemimpin politik dan tentera serta golongan nasionalis telah menggunakan isu ini untuk memarakkan perasaan anti-Amerika dan anti-Barat. 2. Faktor Hubungan Amerika-Jepun Meruncing. Apabila tentera Jepun menduduki Manchuria dan seterusnya menceroboh negara China, negara-negara Barat terutama Amerika Syarikat telah memprotes tindakan Jepun. Amerika telah bertindak balas dan mendesak Jepun keluar dari negara China atau menghadapi sekatan perdagangan dari Amerika dan disokong oleh beberapa negaranegara lain. Apabila Jepun tidak menghiraukannya, Amerika telah melaksanakan sekatan ekonomi ke atas Jepun. Pada awal 1941 kiriman besi keluli, logam-logam yang diperlukan, mesin-mesin, gasolin mutu tinggi serta jentera dan pelan membuat gasolin dari Amerika ke negeri Jepun telah terbengkalai. Pihak Jepun tidak berganjak sebaliknya menunjukkan sikap yang lebih agresif dengan melancarkan serangan ke atas Indochina pada Julai 1941. Tindakan Jepun itu, menambahkan kemarahan Amerika dan menyebabkan Amerika menyekat semua eksport ke negara Jepun. Tindakan Amerika dan sekutunya itu menyebabkan hubungan Amerika-Jepun menjadi semakin serius. Tindakan Amerika telah menjejaskan kedudukan Jepun. Navy Jeneral Staff telah memberi amaran kepada Kerajaan Jepun bahawa dengan sekatan itu bermakna Jepun mempunyai kemampuan bertahan selama dua tahun dan jika tiada tindakan diambil sehingga Oktober, kedudukan Jepun akan menjadi lebih terancam. Perdana Menteri, Putera Konoye telah berusaha mengadakan perundingan dengan Amerika 12

tetapi gagal. Akibatnya beliau meletakkan jawatan pada bulan Oktober diganti oleh Jeneral Tojo Hideki. Sebelumnya pemimpin-pemimpin Jepun terutama pihak tentera telah mengambil keputusan akan berperang dengan Amerika jika perundingan terutama mengenai bekalan minyak tidak dapat diselesaikan. Apa yang dijangka memang berlaku apabila perundingan gagal kerana Amerika mendesak Jepun keluar dari China dan Indochina. Dengan itu peperangan tidak dapat dielakkan. 3. Faktor hubungan Jepun dengan Kuasa Paksi . Hubungan rapat antara Jepun dengan Jerman telah bermula di akhir-akhir zaman pemerintahan Maharaja Meiji. Ketika ini Jepun telah terpengaruh dengan sistem pemerintahan Nazi di Jerman. Hubungan kedua-duanya bertambah erat apabila Jepun dan Jerman menandatangani perjanjian anti-Komunis pada 1936 yang bertujuan menentang Rusia, musuh Jepun di timur Jauh dan musuh Jerman di Eropah. Perhubungan Jepun-Jerman bertambah kukuh apabila kerajaan Yonai digulingkan pada Julai 1940 dan diganti oleh kerajaan Putera Konoye bagi kali kedua. Kabinet Konoye dianggap militan kerana di kalangan anggota-anggota dewan terdapat golongan anti-Amerika dan Britain. Di antaranya ialah Jeneral Tojo, wakil angkatan tentera, Hoshino, Menteri Tanpa Jawatan dan Ketua Perancang dan Matsuoka, Menteri Luar. Hubungan rapat sampai kemuncaknya apabila kerajaan Jepun menandatangani tripartite Pact dalam bulan September 1940 dengan Jerman dan Itali. Di antara syarat perjanjian ialah salah satu dari mereka akan melibatkan diri dalam peperangan membantu pihak yang terlibat dalam peperangan. Syarat ini mendorong semangat keberanian Jepun untuk berperang dengan Amerika dan sekutunya serta polisi meluaskan empayar Jepun di seberang laut. 4. Faktor Peperangan di Eropah. Pada 1 September 1939 tentera Jerman telah menyerang Poland. Oleh sebab Britain dan Perancis mempunyai perjanjian dengan Poland, menyebabkan kedua-duanya mengisytiharkan perang ke atas Jerman. Pada 1940 tentera Jerman telah berjaya menawan Perancis dan ini memberi pukulan hebat kepada Britain. Ketika ini Amerika Syarikat bersikap berkecuali dan ini menambahkan lagi kesulitan pihak Britain untuk menghadapi Jerman. Peperangan di Eropah dan kedudukan Britain serta Perancis yang terancam menyebabkan kedua-duanya tidak dapat memberi perhatian ke atas tanah jajahannya di timur. Kekosongan ini telah memberi peluang kepada Jepun yang selama ini menyimpan perasaan dendam terhadap Barat untuk mengambil alih kuasa di timur. Pergerakan tentera Jepun tidak akan mendapat halangan dari kuasa Barat kecuali angkatan laut Amerika di Pasifik yang berpangkalan di Pearl Harbour. Oleh itu pemimpin-pemimpin tentera berpendapat jika kekuatan Amerika itu dilumpuhkan bermakna tentera Jepun dapat bergerak dengan bebas dan menjadi kuasa teragung di timur. 5. Faktor Pembesaran Angkatan Laut. Sejak diadakan persidangan Washington pada 1921 1922 untuk mengehadkan perlumbaan senjata (angkatan laut) dan seterusnya Persidangan Perlucutan Senjata di London pada 1930, kalangan pemimpin tentera dan golongan nasionalis yang ekstrem telah menentangnya kerana ia akan mengurangkan kekuatan tentera Jepun. Pada bulan Disember 1934, pihak Jepun telah menyatakan bantahannya terhadap Persidangan Washington itu dan menuntut kadar kekuatan yang sama di persidangan yang akan datang. Malangnya permintaan pihak Jepun tidak mendapat sambutan dan oleh sebab itu Jepun menarik diri dari Persidangan Perlucutan Senjata yang akan diadakan di London pada 1935-1936. Dengan menarik diri telah memberi peluang kepada Jepun untuk membesarkan angkatan lautnya. Sejak tahun 1937 Jepun telah membina angkatan lautnya secara besar-besaran yang dilakukan secara rahsia. Sungguhpun kemudiannya pihak Amerika Syarikat dan Britain telah dapat mengesannya, perkara yang tidak dapat disangkal lagi sejak 1940 Jepun telah mempunyai angkatan laut yang terkuat di Timur Jauh. 13

6. Faktor Dalam Negeri. Keadaan dalam negeri juga telah mempengaruhi Jepun terlibat dalam kancah peperangan. Pertama, bermula tahun1931 para pemimpin tentera mula menguasai pucuk pimpinan. Sebahagian besar dari mereka berpendapat bahawa perluasan wilayah menyebabkan negara Jepun tidak dapat mengelakkan diri dari melakukan pencerobohan dan mengenepikan kedaulatan negaranegara jiran. Kedua, Jepun telah muncul sebagai negara perusahaan yang maju setanding dengan negara Barat. Oleh itu Jepun memerlukan bahan mentah dan pasaran tetapi malangnya pasaran luar negara Jepun tersekat oleh monopoli pihak Barat. Secara kebetulannya dalam tahun-tahun 1930an Jepun mengalami kemelesetan akibat penglibatan Jepun di negara China. Kegiatan tentera Jepun di China menyebabkan negara itu terpaksa membelanjakan ribuan juta yen. Yang lebih malang rakyat terpaksa menanggung cukai. Oleh itu bagi pemimpin-pemimpin Jepun dengan menguasai Korea, Manchuria, China dan seterusnya Asia Tenggara akan dapat mengatasi masalah ekonomi dan tidak lagi bergantung pada negara-negara Barat. C. Isi Jawapan: Implikasi (2/4 X 4m = 8m)

1. Kesan Politik. Jepun telah diduduki oleh Pihak Berikat yang ditadbir oleh Supreme Commander of Allied Power atau Majlis Tertinggi Kuasa Berikat (SCAP). SCAP diketuai oleh Jeneral Douglas MacArthur dari Amerika Syarikat di mana segala tindakan SCAP akan mengikut saluran ketenteraan Amerika. Ini bermakna dari tempoh September 1945 hingga April 1952, Jepun berada di bawah pendudukan Amerika Syarikat. Perlembagaan baru telah diperkenalkan pada 3 Mei 1947 untuk menggantikan Perlembagaan Meiji yang digunakan sejak tahun 1889. Dalam perlembagaan baru ini, Amerika telah memperkenalkan unsur-unsur demokrasi di Jepun. Pada dasarnya terdapat dua perubahan yang jelas dalam perlembagaan baru tersebut, iaitu peralihan kuasa Maharaja kepada golongan rakyat. Sistem Parlimen Inggeris yang mengandungi dua Dewan (Diet) iaitu Dewan Perwakilan dan Dewan penasihat turut diperkenalkan. Pengenalan kepada perlembagaan itu, Maharaja Jepun hanyalah sebagai lambang negara dan perpaduan rakyat sementara Parlimen berfungsi sebagai jentera penuh menjalankan pentadbiran. Kuasa kerajaan pusat diagihkan dan pilihan raya tempatan digalakkan. Perlembagaan baru tersebut telah menjamin kebebasan dan persamaan daripada segi undang-undang. Beberapa buah parti politik telah muncul seperti Parti Liberal, Parti Progresif serta Parti Sosial Demokrat. Dalam pilihan raya pertama selepas perlembagaan baru diperkenalkan, Parti Liberal telah memenangi 139 kerusi dan Yoshida Shigeru telah dilantik sebagai Perdana Menteri Jepun yang pertama. 2. Kesan Ekonomi. Monopoli ekonomi oleh golongan Zaibatsu telah dihapuskan. Menjelang tahun 1949, sebanyak 83 buah syarikat kepunyaan Zaibatsu (antara yang berpengaruh ialah Mitsui, Mitsubishi dan Sumitomo) telah dibubarkan dan saham-saham mereka dijual kepada orang ramai. Harta-harta golongan Zaibatsu juga telah dibekukan. Untuk mengelakkan berlakunya penyatuan semula dalam kalangan saudagar-saudagar dan golongan perniagaan, undang-undang bersifat antimonopoli telah diluluskan. Akta Pembaharuan Tanah telah diperkenalkan pada tahun 1946. Melalui akta ini, pihak berkuasa telah memperkenalkan satu program pembaharuan tanah untuk menambahkan pemilikan tanah dalam petani-petani. Pihak berkuasa telah membeli tanah ini kemudian dijual kepada petani-petani dengan harga yang rendah. Kesannya berlaku pertambahan keluasan tanah petani-petani dan seterusnya meningkatkan hasil keluaran pertanian. Koperasi pertanian juga telah dibangunkan. Penubuhan kesatuan-kesatuan sekerja juga digalakkan. Pada tahun 1945, Akta Kesatuan Sekerja telah diluluskan di mana kaum pekerja diberi hak untuk mengadakan mogok atau mengadakan perundingan secara kolektif dengan majikan mereka. Hal ini meningkatkan bilangan kesatuan-kesatuan buruh di Jepun. Menjelang tahun 1949, terdapat lebih daripada enam setengah juta pekerja telah menjadi ahli dalam kesatuan sekerja. Untuk mengembalikan kedudukan ekonomi Jepun dan menentang pengaruh Komunis, bantuan telah disumbangkan terutama dari Amerika Syarikat. Sumbangan tersebut bermula pada 1947 di mana Amerika telah memberi sumbangan lebih dari $400 juta. Sehingga menjelang tahun 1952 jumlah bantuan yang telah diterima 14

oleh Jepun telah meningkat kepada 2 billion. Dengan bantuan dari Amerika Syarikat dan negaranegara Barat serta semangat bekerja dan ketekunan orang-orang Jepun, ekonomi dapat dipulihkan. 3. Kesan Sosial. Dalam aspek pendidikan, kurikulum pendidikan telah disusun semula dan semua kandungan yang berunsur ketenteraan dan ultra-nasionalis dihapuskan. Sebaliknya, digantikan dengan perkara yang menyemai sifat demokrasi, bertanggungjawab, dan individualisme. Antara kesan yang paling jelas ialah ajaran dan kepercayaan mengenai Shinto dihapuskan. Begitu juga ajaran-ajaran yang berunsurkan nasionalisme yang fanatik. Tindakan ini adalah berdasarkan sejarah sebelum perang menunjukkan orang-orang Jepun menjadi satu bangsa yang tidak boleh bertolak ansur dan tidak menghormati kedaulatan negara dan bangsa lain. Sebagai langkah mengelakkan unsur-unsur nasionalisme yang fanatik hidup kembali, buku-buku teks telah ditapis. Pelajaran lebih ditumpukan kepada pembentukan peribadi dan tidaklah semata-mata untuk mencapai matlamat negara seperti yang dijalankan oleh pemimpin-pemimpin Jepun sebelum Perang Dunia Kedua. Selain itu sistem pelajaran Jepun juga mengalami perubahan dan sistem pelajaran yang baru adalah mengikut sistem pelajaran Amerika. Untuk menjayakan rancangan tersebut ramai guru-guru dari Amerika berkhidmat di Jepun. Dari segi sosial, Amerika telah membawa banyak perubahan seperti dari segi pakaian, pengalaman dan fikiran masyarakat Jepun. Masyarakat Jepun disuburkan dengan sikap-sikap positif seperti kesamaan kedudukan dan taraf, menghormati antara satu sama lain, hakhak kebebasan asasi manusia dan sebagainya. Sementara itu, kira-kira 1,300 persatuan nasionalis pelampau telah dibubarkan. Semua rakyat Jepun di seberang laut juga telah dibawa balik ke Jepun. 4. Kesan ke atas Ketenteraan . Antara tindakan segera Amerika selepas menduduki Jepun ialah membubarkan angkatan tentera Jepun bagi memastikan Jepun tidak lagi mengancam keamanan dan keselamatan dunia. Menjelang bulan Disember 1945 tentera darat dan laut Jepun telah dimansuhkan. Anggota tentera termasuk pegawai-pegawainya dijuruskan kepada kehidupan sivil. Sementara kilangkilang membuat senjata di Jepun telah ditutup. Badan Pengadilan Antarabangsa telah ditubuhkan di Tokyo untuk mengadili pemimpin-pemimpin Jepun yang bersalah dan menyebabkan negara Jepun terjerumus dalam peperangan menentang Pihak Berikat serta pegawai-pegawai tentera yang telah melakukan kezaliman ke atas orang awam ketika meletusnya peperangan. Dalam perbicaraan itu kirakira 25 orang pemimpin tentera dan kerajaan diadili. Lebih dari 900 pegawai tentera dijatuhkan hukuman mati kerana kesalahan jenayah perang yang dilakukan di wilayah-wilayah yang ditawan. Perjanjian San Francisco pada tahun 1952 seterusnya telah berjaya menahan Jepun daripada menjadi sebuah negara tentera pada tahun-tahun berikutnya. D. Kesimpulan (2m) Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan.

Skema 2 (Soalan no. 6) A. Pengenalan (2m impression) 1. Latar belakang Perang Dunia Kedua bermula di Eropah pada tahun 1939 antara Kuasa Paksi dan Kuasa Bersekutu. Perang tersebut telah merebak ke Asia apabila Jepun menyerang pangkalan tentera laut Amerika Syarikat di Pearl Harbour, Hawaii pada 7 Disember 1941. Jepun telah 15

melibatkan diri dalam Perang Dunia Kedua bersama Jerman dan Itali menentang Kuasa Bersekutu (Berikat) yang terdiri daripada Britain, Perancis, Rusia dan Amerika Syarikat. Dalam peperangan tersebut, Jepun telah menyerah kalah tanpa syarat pada 29 September 1945, selepas Amerika Syarikat mengugurkan bom atom ke atas bandar-bandar Nagasaki dan Hiroshima. 2. Gambaran jawapan. B. Isi Jawapan: Faktor-faktor (4/5 X 2m = 8m) 1. Kebangkitan golongan tentera. Perlembagaan 1890 telah memberikan kuasa yang banyak kepada golongan tentera dalam parlimen Jepun. Golongan tentera telah menjalankan dasar perluasan kuasa dengan alasan melindungi sempadan dari ancaman Rusia. Dalam Perang Rusia-Jepun (1895-1905), golongan tentera telah berjaya memperolehi kesempatan untuk menguasai Manchuria, Semenanjung Korea, dan Semenanjung Liaotung di China. Dasar perluasan kuasa Jepun telah mencemaskan Amerika. 2. Order baru untuk Asia Timur. Jepun telah menggubal Order Baru Untuk Asia Timur, iaitu untuk mengusir keluar penjajah Barat dari negara-negara di Asia Timur. Oleh itu, Jepun melibatkan diri dalam Perang Dunia Kedua disebabkan hasratnya untuk mengisir keluar kuasa-kuasa penjajah Barat. 3. Keperluan bahan mentah. Perkembangan perindustrian yang pesat di Jepun memerlukan bahan mentah yang banyak. Bahan mentah banyak terdapat di Asia Tenggara yang dikuasai oleh kuasakuasa Barat. Bekalan bahan mentah yang berterusan hanya dapat diperolehi melalui pengusiran kuasa Barat dari Asia Tenggara.

4. Penduduk yang terlalu ramai. Penduduk Jepun terlalu ramai. Oleh itu, sebahagian daripadanya perlu dipindahkan ke tempat lain. Dengan menyertai perang, Jepun akan memperolehi tanah jajahan yang boleh menjadi petempatan baru rakyatnya. 5. Sekatan ekonomi. Amerika telah mengadakan sekatan ekonomi untuk memaksa Jepun menghentikan dasar perluasan kuasanya. Pada tahun 1938, Amerika telah menyekat penjualan senjata kepada Jepun serta memulau barangan buatan Jepun. Hal ini menyebabkan Jepun menghadapi masalah ekonomi yang membimbangkan. Ini menyebabkan Jepun terpaksa melibatkan diri dalam Perang Dunia Kedua. C. Implikasi ke atas Jepun (4/5 X 2m = 8m) 1. Kejatuhan maruah Jepun. Sebelum perang, Jepun terkenal sebagai kuasa terkuat di Asia Timur dan tidak pernah dikalahkan oleh mana-mana kuasa. Kekalahan Jepun dalam Perang Dunia Kedua telah menjatuhkan maruah Jepun dalam kalangan negara-negara dunia. Kejatuhan golongan tentera. Kekalahan Jepun juga memberikan tamparan yang hebat kepada golongan tentera yang memerintah Jepun. Mereka dipersalahkan atas kekalahan Jepun kepada pihak Berikat. Tentera Jepun telah dilucutkan senjata dan keupayaannya untuk berperang dihapuskan. Golongan awam telah menggantikan mereka dalam pemerintahan dan pentadbiran negara apabila perlembagaan baru dibentuk.

2.

16

3. Kehilangan jajahan takluk. Jepun kehilangan semua tanah jajahannya di Manchuria, China, Taiwan, Filipina, Malaya dan lain-lain selepas kekalahannya dalam Perang dunia Kedua. Penjajah Barat seperti Perancis, Amerika, Britain, Belanda dan lain-lain mulai menguasai semula negara-negara Asia. 4. Kehilangan nyawa yang ramai. Ramai penduduk Jepun terkorban akibat bom atom yang digugurkan di Hiroshima dan Nagasaki. Jepun juga kehilangan rakyatnya dalam pertempuran mempertahankan pulau-pulaunya di Lautan Pasifik. Akibatnya, Jepun mengalami masalah kekurangan tenaga manusia untuk membangunkan kembali negaranya selepas perang. 5. Kemelesetan ekonomi. Kerajaan tentera membelanjakan wang yang banyak untuk membiayai angkatan tentera sewaktu perang. Selepas perang banyak infrastruktur yang musnah termasuklah kilang-kilang dan ladang-ladang pertanian. Jepun juga terpaksa membayar ganti rugi yang banyak kepada pihak Berikat. Semua ini menyebabkan berlakunya kemelesetan ekonomi di Jepun.

D. Kesimpulan (2m) Apa sahaja yang sesuai dan berkaitan.

17