Anda di halaman 1dari 1

IRIQI DHE MOLLT

Na ishte nj her nj iriq, t cilin t gjith e thrrisnin iriq gjembai. N trupin e tij kishte shum-shum gjemba, prandaj dhe shokt e quanin kshtu. Nj mngjes, iriq gjembai doli nga strofka e tij dhe u nis pr t gjetur ushqim. Bri nj cop udh dhe, pr tu lodhur, u ndal nn nj pem. Vendi qe mbushur plot me moll t vogla, q kishin rn prej pems nga era. "Sa mir! - mendoi me vete iriq gjembai. Tani do ta mbush barkun duke i ngrn mollt njra pas tjetrs. Dhe ashtu bri. Filloi t hante i uritur mollt e shijshme. Hngri sa hngri, dhe n mendje i erdhn shokt e tij, iriqt e tjer. Po si t'i merrte mollt? N goj ai mund t mbante vetm nj kokrr moll. Pasi u mendua pak, iriq gjembai u kthye me kurriz nga toka. N gjembat e tij u nguln shum moll. I gzuar pr kt zgjidhje, iriq gjembai u nis drejt shtpis. Sapo arriti pran strofks, iriq gjembain e pa njri prej shokve. Ai u thirri iriqave tjer, t cilt doln menjher prjashta pr t par kishte ngjar. Kur e pan iriq gjembain t ngarkuar plot me moll, shokt qeshn, iu afruan dhe filluan t merrnin secili nga nj moll. Iriq Gjembai i shikonte i knaqur shokt e tij. Sa i lumtur ndihej ai pr veprimin q kishte br! Q nga ajo dit, t gjith iriqt mendonin pr njri-tjetrin, sa her q dilnin pr t gjetur ushqim.