P. 1
HBML 4803 Perbandingan Tatabahasa Melayu

HBML 4803 Perbandingan Tatabahasa Melayu

4.33

|Views: 28,581|Likes:
Dipublikasikan oleh Muhammad Norrudin
Perbandingan Tatabahasa atau Nahu Bahasa Melayu
Perbandingan Tatabahasa atau Nahu Bahasa Melayu

More info:

Published by: Muhammad Norrudin on Oct 20, 2009
Hak Cipta:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

10/16/2015

pdf

text

original

Alwi (1998) menyatakan infiks atau sisipan adalah imbuhan yang diselipkan di tengah

kata dasar. Infiks berasal daripada infixus yang dirujuk sebagai melekat (fixus, figere)

di dalam (in). Menurut Wikipedia Indonesia, infiks terletak di tengah perkataan.

Berdasarkan penyataan Abdullah Hassan (2006) pula, sisipan adalah imbuhan yang

lazimnya disisipkan selepas huruf pangkal kata dasar. Mengikut pemahaman saya,

sisipan merupakan satu imbuhan yang disisip ke dalam satu perkataan, misalnya gilang

yang mendapat sisipan akan membentuk perkataan gemilang. Sisipan bahasa Melayu

dapat wujud dalam kata nama, kata adjektif dan kata kerja.

Bagi rumus sisipan, ia dapat diperihalkan seperti:

[ k + -el-

+opak]

sisipan kata dasar

® Muhammad Norrudin (OUM) @ Pa‟din 2006-2009

Contoh sisipan bagi tugas kata utama:

Sisipan Kata Nama

Bentuk

Maksud

Contoh

-el-

maksud sesuatu yang
mempunyai ciri yang terkandung
dalam kata dasar

telunjuk, kelabut, kelengkeng

-er-

keruping, seruling, serabut

Sisipan Kata Kerja

Bentuk

Maksud

Contoh

-el-

sisipan daripada kata nama dan
kata sifat

jelajah, gelegak, jelujur, geletar

Sisipan Kata Adjektif

Bentuk

Maksud

Contoh

-el-

sisipan daripada kata dasar tertentu

kelebak, selerak, gelembung

-er-

gerodak, kerelip

-em-

gemilang, semerbak, cemerkap

-in-

sinambung

® Muhammad Norrudin (OUM) @ Pa‟din 2006-2009

7.4.2 Proses Pemajmukan

Secara umumnya, istilah pemajmukan ialah proses penghasilan atau penciptaan

sesuatu dengan memadukan dua atau beberapa unsur yang menghasilkan kesatuan.

Asmah Hj. Omar (2008) dalam Nahu Kemas Kini menyatakan bahawa kata majmuk

atau kata kompleks setara merupakan kata yang terdiri daripada sekurang-kurangnya

dua morfem yang mempunyai taraf yang sama. Asraf (2007) berpendapat bahawa dua

atau lebih daripada dua patah kata dasar digabungkan untuk membentuk satu kata

baru yang padu atau sebati maknanya.

Menurut Tatabahasa Dewan Edisi Ketiga (2008) proses pemajmukan ialah

proses yang merangkaikan dua kata dasar atau lebih dan bentuk yang terhasil

membawa makna tertentu. Arbak Othman (1984) dilihat menggunakan istilah berbeza

bagi pemajmukan iaitu persenyawaan yang dimaksudkan satu cara bagaimana dua

atau lebih perkataan (bentuk bebas) disenyawakan dalam satu binaan dengan

mempunyai satu makna yang khas dan tertentu.

Rumusannya, jika diteliti secara mendalam, proses pemajmukan adalah satu

keadaan di mana pergabungan kata yang akan membawa konsep atau makna yang

berlainan daripada makna asal.

® Muhammad Norrudin (OUM) @ Pa‟din 2006-2009

Rajah 7.2 : Pemajmukan

Sumber: Diubah suai daripada Nik Safiah Karim, Farid M. Onn, Hashim Musa dan

Abdul Hamid Mahmood (2008) dalam Tatabahasa Dewan Edisi Ketiga.

Kelompok Kata Majmuk

Menerima

imbuhan awalan

atau akhiran

sahaja

Menerima

imbuhan apitan

Rangkai Kata Bebas

Istilah Khusus

Maksud Kiasan

Dengan Kata Ganda

Unsur Pertama Sahaja

Seluruh Kata Majmuk

Dengan Kata Imbuhan

Pemajmukan

® Muhammad Norrudin (OUM) @ Pa‟din 2006-2009

7.4.2.1

Kelompok Kata Majmuk

Dalam Tatabahasa Dewan Edisi Ketiga (2008) terdapat tiga jenis kelompok kata

majmuk iaitu:

You're Reading a Free Preview

Mengunduh
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->