Anda di halaman 1dari 18

‫اﻟﺒﻌﺜﺘﻪ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ اﻟﻲ اﻟﺒﻼد اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ‬

‫)ﻛﺎروان اﺳﻼم(‬
‫]ﯾﮏ ﮔﺮوﻩ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ دﯾﺎر ﻓﺮﻧﮓ[‬

‫اﺛﺮ ‪ :‬ﺻﺎدق هﺪاﯾﺖ ﺳﺎﻟﻬﺎي ‪١٣١٢ - ١٣١٣‬‬

‫ﺳﻪ ﻧﺎﻣﻪ از ﺧﺒﺮﻧﮕﺎر ﻣﺠﻠﻪ ﯼ »اﻟﻤﻨﺠﻼب« ﮐﻪ هﻤﺮاﻩ ﮐﺎروان »ﺑﻌﺜﻪ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ« ﺑﻮدﻩ و ﮔﺰارش روزاﻧﻪ ﯼ ﺁن را ﻣﯽ‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ از ﻋﺮﺑﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد‪:‬‬

‫ﻛﺎروان اﺳﻼم‬

‫»در روز ﻣﻴﻤﻮن ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﻓﺎل ﺑﻴﺴﺖ و ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺎﻩ ﺷﻮال ﺳﺎل ‪ ١٣٤٦‬هﺠﺮﯼ ﻗﻤﺮﯼ در ﺷﻬﺮ ﺳﺎﻣﺮﻩ از ﺑﻼد ﻣﺒﺎرﮐﻪ‬
‫ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن‪ ،‬دﻋﻮت ﻣﻬﻤﯽ از ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ اﻋﺰام ﻳﮏ دﺳﺘﻪ ﻣﺒﻠّﻎ ﺑﺮاﯼ ﻧﺸﺮ دﻳﻦ‬
‫ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم در دﻧﻴﺎ ﻣﺸﻮرت ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﺳﮑّﺎن اﻟﺸﺮ ﻳﻌﻪ ﻋﻀﻮ ﻣﺸﺎور و‬ ‫ﺳﻤَﺖ رﻳﺎﺳﺖ ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﻧﺎﻳﺐ رﻳﻴﺲ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ُ‬ ‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ِ‬
‫ﻣﺤﺎﺳﺐ و ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﺳِﻤَﺖ ﺗﻨﺪ ﻧﻮﻳﺴﯽ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﻋﻬﺪﻩ دار ﺑﻮدﻧﺪ ‪ .‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻋﺪﻩ زﻳﺎدﯼ از ﻓﺤﻮل ]ﭼﻴﺮﻩ‬
‫دﺳﺘﺎن[ ﻋﻠﻤﺎ و ﻗﺎﺋﺪﻳﻦ ﻣﺒﺮّز اﺳﻼم ‪ ،‬ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﻋﺪن ‪ ،‬ﺣﺒﺸﻪ ‪ ،‬ﺳﻮدان ‪ ،‬زﻧﮕﺒﺎر و ﻣﺴﻘﻂ ﻧﻴﺰ درﻳﻦ ﻣﺤﻔﻞ‬
‫ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و اﻳﻦ ﻋﺒﺪ ﺣﻘﻴﺮ ﺳﺮاﭘﺎ ﺗﻘﺼﻴﺮ ‪ :‬اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ ‪ ،‬ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳِﻤَﺖ ﻣﺨﺒﺮ و ﻣﺘﺮﺟﻢ‬
‫ﻣﺠﻠﻪ ﻣﺒﺎرﮐﻪ ﯼ‪» :‬اﻟﻤﻨﺠﻼب« در ﺁﻧﺠﺎ ﺣﻀﻮر ﺑﻪ هﻢ رﺳﺎﻧﻴﺪﻩ و ﻣﺄﻣﻮر ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻗﺪم ﺑﻪ ﻗﺪم وﻗﺎﻳﻊ اﻳﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﯼ ﻣﻬﻢ را‬
‫ﺑﻨﮕﺎرم ﺗﺎ در ﺁن ﻣﺠﻠﻪ ﯼ ﺷﺮﻳﻔﻪ درج و ﮐﺎﻓﻪ ﯼ ]ﺟﻤﻴﻊ[ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ از اﻋﻤﺎل و اﻓﻌﺎل ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻣﺒﻠّﻐﻴﻦ دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ و ﺟﻨﺒﺶ‬
‫اﺳﻼﻣﯽ ﻣﻄّﻠﻊ و ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪.‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ اﻳﻨﻄﻮر ﻣﺠﻠﺲ را اﻓﺘﺘﺎح ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ‪:‬‬


‫ﺑﺮ هﻤﻪ ذوات ﻣﺤﺘﺮم و ﻋﻠﻤﺎﯼ ﻣﻌﻈﻢ‪ ،‬اهﻞ زهﺪ و ﺗﻘﻮﯼ ‪ ،‬ﺣﺎﻣﻞ ﺷﺮع ﻣﺼﻄﻔﯽ ‪ ،‬ﻣﺒﺮهﻦ و ﺁﺷﮑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ دﻳﻦ‬
‫ﻣﺒﻴﻦ »اﺳﻼم« اﻣﺮوزِ روز ﻗﻮﯼ ﺗﺮﻳﻦ و ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ ادﻳﺎن دﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ ﺁﻳﺪ ‪ .‬از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد‬
‫ﺟﺎﺑﻠﻘﺎء و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ‪ ،‬زﻧﮕﺒﺎر‪ ،‬ﺣﺒﺸﻪ‪ ،‬ﺳﻮدان و ﻃﺮاﺑﻠﺲ و اﻧﺪﻟﺲ ﮐﻪ هﻤﻪ از ﻣﻤﺎﻟﮏ ﻣﺘﻤﺪن و در اﻗﻠﻴﻢ ]ﻗﺎرﻩ[ ﭼﻬﺎرم واﻗﻊ‬
‫ﺷﺪﻩ اﻧﺪ‪ ،‬ﺳﻴﺼﺪ ﮐﺮور ﻧﻔﻮس ‪،‬؛‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮاهﻢ ‪ ،‬اﻣﺎ از روﯼ اﺣﺼﺎﺋﻴﻪ ﯼ ]ﺁﻣﺎر[ ﮐﺎﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ ﯼ‬
‫ﺻﻐَﺮ ﺳﻦّ از ﺟﻤﻠﻪ ﯼ ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻘﻮل و ﻣﻨﻘﻮل ‪ ،‬ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯽ دارد و ﻣﺪت‬ ‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑّﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ِ‬
‫ﺳﻪ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮش را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻩ و ﮐﺘﺎب » زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت « را ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻧﻤﻮدﻩ ‪ ،‬ﺳﻴﺼﺪ هﺰار ﻣﻠﻴﺎن ]ﻣﻴﻠﻴﻮن[‬
‫ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﷲ هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﯾﻌﻪ ‪»:‬ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ «‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪َ» :‬ﻧﻌَﻢ ‪ ،‬ﻣﻘﺼﻮد ﺣﻘﻴﺮ ﺑﯽ ﺑﻀﺎﻋﺖ هﻢ هﻤﻴﻦ ﺑﻮد و ﻻﻏﻴﺮ ‪ .‬ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ اﻧﺪ ‪ :‬اﻻﻧﺴﺎن اﻟﺴﻬﻮ و‬
‫اﻟﻨﺴﻴﺎن ‪ .‬ﺳﻴﺼﺪ هﺰار ﻣﻠﻴﺎن ‪ ،‬ﺷﺎﻳﺪ هﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم ﻣﺸﺮّف هﺴﺘﻨﺪ ‪ ،‬و از ﻗﺮارﯼ ﮐﻪ ﺁﻗﺎزادﻩ ﯼ ﺁﻗﺎﯼ‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ ،‬ﮐﻪ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ و از ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم و‬
‫ﻣﺠﻬﻮل ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﺑﺴﺰا دارد و ﮐﺘﺎب » زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت « را ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻧﻤﻮدﻩ ‪ ،‬در ﺑﻼد ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ از اﻗﻠﻴﻢ ]ﻗﺎرّﻩ[ ﺳﻮم ‪ ،‬اﺧﻴﺮاً‬
‫ﺑﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ اﺳﻼم ﭘﯽ ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ‪.‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﯾﻌﻪ ‪ :‬ﺑﻠﯽ‪ ،‬در ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ ﻣﺴﮑﺮات را اﮐﻴﺪاً ﻣﻤﻨﻮع ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ ‪ .‬ﻓﻼﺳﻔﻪ و ﺣﮑﻤﺎﯼ ﺁﻧﺠﺎ در اﺛﺮ‬
‫ﻣﺒﺎﺣﺜﺎت و ﻣﻨﺎﻇﺮات و ﻣﺠﺎدﻻت ﺑﺎاﻳﻦ ﺣﻘﻴﺮ ﻣﺘﺤﺪاﻟﺮأﯼ ﺷﺪﻩ اﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺘﻨﻪ را ﺑﺮاﯼ ﺻﺤﺖ ‪ ،‬ﻓﻮاﻳﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و‬
‫ﻃﻼق و ﺗﻌﺪد زوﺟﺎت ﺑﺮاﯼ اﻣﺰﺟﻪ ﯼ ﺳﻮدا و ﺑﻠﻐﻤﯽ ﻣﺰاﻳﺎﯼ ﻓﺮاوان دارد و ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ روزﻩ اﺷﺘﻬﺎ را ﺻﺎف ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫ﺣﻘﻴﺮ هﻢ ﮔﻮﻳﺎ در ﺗﻔﺴﻴﺮ »ﻣﺮﺁت اﻻﺷﺘﺒﺎﻩ« ﺧﻮاﻧﺪﻩ ام ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﻣﺮض دوﺳﻨﻄﺎرﻳﺎ و ﺣﺮﻗﺔ اﻟﺒﻮل ﺳﺨﺖ ﻧﺎﻓﻊ اﺳﺖ ‪.‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ‪ ،‬اهﺎﻟﯽ ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ هﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺷﺪﻩ اﻧﺪ و ﻳﺎ از ﺑﺮﮐﺖ اﺳﻼم ﻧﻮر‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺖ از وﺟﻨﺎﺗﺸﺎن ﺗﺎﺑﻴﺪن ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪ .‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ هﻤﺎﻧﺎ ﺧﻄﻪ ﯼ ﻳﻮروپ و‬
‫ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﻠﻮﺑﺸﺎن ﺗﺎرﻳﮑﺘﺮ از ﺣﺠﺮاﻻﺳﻮد اﺳﺖ ‪ .‬ازﻳﻦ ﻟﺤﺎظ ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﯼ اﻳﻦ ﺿﻌﻴﻒ‪ ،‬ﻻزم ‪ ،‬ﺑﻞ وﻇﻴﻔﻪ‬
‫ﯼ ﻋﻠﻤﺎء و ﺣﺎﻓﻈﻴﻦ اس اﺳﺎس ﺷﺮﻳﻌﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺪﻩ اﯼ را از ﻣﻴﺎن ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ و ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺳﻮق‬
‫ﺑﺪهﻨﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را از راﻩ ﺿﻼﻟﺖ ﺑﻪ ﺷﺎهﺮاﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ هﺪاﻳﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ و رﻳﺸﻪ ﯼ ﮐﻔﺮ و اﻟﺤﺎد را از ﺑﻴﺦ و ﺑﻦ ﺑﺮﮐﻨﻨﺪ ‪.‬‬
‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻤﻮد اﻻﺳﻼم‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻓﮑﺮﯼ ﺑﮑﺮ اﺳﺖ ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪم ﮐﻪ اول اﺳﺘﺨﺎرﻩ ﺑﮑﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻗﻮت ﻻﯾﻤﻮت ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﯼ ﻣﺤﺘﺮم اﻋﺮاب ﻋﻨﻴﺮﻩ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬اﺳﻢ اﯾﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ را »اﻟﺠﻬﺎد اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ« ﺑﮕﺬارﻳﻢ ‪،‬‬
‫ﻣﺮدهﺎﯼ ﮐﻔﺎر را از ﺟﻠﻮ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﺑﮕﺬراﻧﻴﻢ ‪ ،‬زﻧﻬﺎ و ﺷﺘﺮهﺎﯾﺸﺎن را ﻣﺎﺑﻴﻦ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﮑﻨﻴﻢ ‪.‬‬
‫ﺷﻴﺦ اﺑﻮاﻟﻤﻨﺪرس ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻣﺴﻘﻂ هﻤﻴﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﭘﻴﺮاهﻨﺶ را ﻣﯽ ﺟﺴﺖ ﮔﻔﺖ ‪ »:‬اهﻼً و ﺳﻬﻼً ﻣﺮﺣﺒﺎ «‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎﺑﻮﻧﺎﻧﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﯼ ﻣﺤﺘﺮم زﻧﮕﺒﺎر ﻟﺨﺖ و ﻋﻮر ﺑﻠﻨﺬ ﺷﺪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻧﻴﺰﻩ اش ﺗﮑﻴﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﻟﺤﻢ ﺁدﻣﯽ ﺧﻴﻠﯽ‬
‫ﻟﺬﻳﺪ ‪ ،‬اﻓﺮﻧﺠﯽ اﺑﻴﺾ ]ﻓﺮﻧﮕﯽ ﺳﻔﻴﺪ[ ‪ ،‬ﻣﻦ روزﯼ دو ﺗﺎ ﺁدم ﺑﺨﻮر «‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ » :‬اﻟﺒﺘﻪ ‪ .‬ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﺸﻮﻧﺪ هﻤﻪ ﺷﺎن را ﻗﻠﻊ و ﻗﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ‪ .‬ﭘﺲ در اﻳﻦ‬
‫ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﺑﺎ اﺻﻞ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯽ از ﻋﻠﻤﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺒﻠّﻎ ﺑﻪ دﻳﺎر ﮐﻔﺎر اﻋﺰام ﺑﺸﻮﻧﺪ ؟‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬اﺳﺘﻐﻔﺮاﷲ ؛ هﺮ ﮐﺲ ﺷﮏ ﺑﻴﺎورد‪ ،‬زن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش ﺣﺮام و ﺧﻮﻧﺶ ﻣﺒﺎح اﺳﺖ ‪ .‬وﻇﻴﻔﻪ ﯼ‬
‫هﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻔﺎر را اﻣﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﺮوف و ﻧﻬﯽ از ﻣﻨﮑﺮ ﺑﮑﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺣﻘﻴﺮ َاهَﻢّ و اَﻗﺪَم از هﻤﻪ ‪ ،‬وﺟﻮهﺎت و‬
‫ﻣﺨﺎرﺟﺎت اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ داﻧﺴﺖ از ﭼﻪ ﻣﺤﻞ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﺑﺮ ذوات ﻣﺤﺘﺮم و ﻋﻠﻤﺎﯼ ﻣﻌﻈﻢ واﺿﺢ و ﻻﺋﺢ ﺑﻞ اﻇﻬﺮ ﻣﻦ اﻟﺸﻤﺲ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺎدﯼ اﻣﺮ ‪،‬‬
‫ﻣﺨﺎرج هﻨﮕﻔﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ از ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﯽ ﺷﺪﻩ ؛ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮاﻳﻦ ‪ ،‬ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ هﺮ ﮐﺪام‬
‫ﺑﻪ ﻗﺪر وﺳﻊ ﺧﻮدﺷﺎن از ﮐﻤﮏ و ﻣﺴﺎﻋﺪت درﻳﻎ ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﻓﺮﻣﻮد ‪ .‬وﻟﯽ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ رود ﮐﻪ ﺑﻌﺪهﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﻋﻮاﻳﺪﯼ ﺑﺮ ﮐﻔﺎر‬
‫ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺑﮑﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫اﺑﻮ ﻋﺒﻴﺪ ﻋﺼﻌﺺ ﺑﻦ اﻟﻨﺎﺳﻮر ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺻﺤﺮاﯼ ﺑﺮهﻮت ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬وﺟﻮهﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺧﺮاج و ﺟﺰﻳﻪ ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽ‬
‫ﮔﻴﺮد‪.‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﮔﻔﺘﻨﺪ‪:‬‬


‫در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺧﺪا دﻧﻴﺎ را ﻣﺤﺾ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ و از ﭘﻨﺞ اﻧﮕﺸﺖ هﺮ ﮐﺴﯽ ‪ ،‬ﯾﮑﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺳﺎدات دارد و ﻣﻦ‬
‫ﮐﻪ از ﺗﺮﮐﻪ و ﺳﻼﺳﻪ ﺳﺎداﺗﻢ ﭘﺲ ﺧﻤﺴﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ رﺳﺪ‪.‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬از ﻗﺮارﯼ ﮐﻪ ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ ﯼ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺻﻐﺮ ﺳﻦّ از ﻋﻠﻮم ﻣﻨﻘﻮل و‬
‫ﻣﻌﻘﻮل ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯽ دارد و ﻣﺪت ﭘﻨﺞ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮش را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻩ و ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« را‬
‫ﮐﻪ اﺳﺎس ﺷﺮﻳﻌﺖ اﺳﻼم اﺳﺖ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﮐﺮدﻩ ‪ ،‬ﻣﯽ ﮔﻔﺖ در ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ از اﻗﻠﻴﻢ هﻔﺘﻢ ﺧﻴﻠﯽ ﭘﻮل ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽ رﺳﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ :‬در ﻳﻨﮕﯽ دﻧﻴﺎ ﮐﻪ از اﻗﻠﻴﻢ دوازدهﻢ اﺳﺖ ﻣﺮدﻣﺎن ﭘﻮﻟﺪار زﻳﺎد دارد و هﺮ ﮐﺪام از ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎن‬
‫ﺑﺸﻮﻧﺪ اﻟﺒﺘﻪ واﺟﺐ اﻟﺤﺞ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد ‪ .‬از اﻳﻦ ﻗﺮ ار ﻣﯽ ﺷﻮد دﺳﺘﻪ اﯼ ﻗﻄﺎع اﻟﻄﺮﻳﻖ ﺳﺮ راﻩ ﻣﮑﻪ ﺑﮕﻤﺎرﻧﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را‬
‫ﻟﺨﺖ ﺑﮑﻨﻨﺪ و در ﺿﻤﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﻨﯽ در ﺗﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﭙﺶ ﺑﻴﻨﺪازﻧﺪ ﺗﺎ در روز ﻋﻴﺪ اﺿﺤﯽ ]ﻋﻴﺪﻗﺮﺑﺎن[ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺒﻬﺎﯼ هﺮ ﺷﭙﺶ ﮐﻪ‬
‫ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻳﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ در راﻩ ﺧﺪا ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﺣﻮط اﺳﺖ ﮐﻪ دو ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﮑﺸﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮن هﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ‬
‫ﺟﺪﻳﺪاﻻﺳﻼم هﺴﺘﻨﺪ و اﻗﻮام ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎج ﭘﺮﺳﺖ ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ ‪ .‬ﺁﻧﻬﺎﻳﯽ ﮐﻪ اﺳﻼم را ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺮاج و ﺟﺰﻳﻪ ﺑﻪ ﺑﻴﺖ اﻟﻤﺎل‬
‫ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ وﮔﺮﻧﻪ ﻣﺎﻟﺸﺎن ﺣﻼل ‪ ،‬زن ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎن ﺣﺮام و ﻣﻬﺪوراﻟﺪم هﺴﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬
‫ﻗﻮت ﻻﻳﻤﻮت ‪ :‬اﮔﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﭘﻮل ‪ ،‬ﺳﻮﺳﻤﺎر و ﻣﻮش ﺻﺤﺮاﻳﯽ هﻢ ﺑﺪهﻨﺪ ﻗﺒﻮل ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ‪ .‬ﭘﺲ در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺨﺎرج اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ از ﻣﺤﻞ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺑﺸﻮد‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ‬
‫داﻧﺴﺖ ﺁﻳﺎ در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﻣﺤﻞ و ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ ﺑﺮاﯼ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺗﺨﺼﻴﺺ دادﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ از ﭘﻮل ﺣﻼل ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ‬
‫و در ﺿﻤﻦ ﻣﻠﮏ ﻏﺼﺒﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ؟‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم‪ :‬اﻳﻦ ﻓﻘﻴﺮ از دﻳﺮزﻣﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺘﺮﺻﺪ و ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺘﺒﻊ و ﺗﻔﺤﺺ و ﺗﺠﺴﺲ و ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت‬
‫هﺴﺘﻢ ‪ .‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ ﯼ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ از ﻋﻠﻮم ﻣﻨﻘﻮل و ﻣﻌﻘﻮل ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﮐﺎﻓﯽ دارد و ﮐﺘﺎﺑﯽ در ﺁداب‬
‫ﻣﺒﺎل رﻓﺘﻦ و ﻃﻬﺎرت ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﮐﻪ اﺳﺎس ﺷﺮﻳﻌﺖ اﺳﻼم اﺳﺖ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﮐﺮدﻩ و ﺷﺶ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ‬
‫ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ در ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺮس؛‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ :‬ﺑﻠﯽ در ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺎرﯾﺲ ]ﭘﺎرﯾﺲ[ از ﺑﻼد اﻓﺮﻧﺠﻴﻪ ﻣﺤﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁل ﺿﻴﺎء ‪ Alesia‬ﺷﻬﺮت‬
‫دارد و ﮔﻮﯾﺎ اﻳﻦ ﺿﻴﺎء ﻧﻮﻩ ﻋﻤﻪ ﯼ ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ ﻋﻘﻴﻞ ﺑﻮدﻩ ﮐﻪ ﻳﮑﯽ از ﮐﻔﺎر ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ ﺳَﻨﺎنِ ﺑﻦ اَﻧﺲ وﯼ را دﻧﺒﺎل و‬
‫ﺷﺘﺮش را از ﻋﻘﺐ ﭘﯽ ﮐﺮدﻩ و ﺁن ﻣﻌﺼﻮم ﺑﻪ ﺑﻼد اﻓﺮﻧﺠﻴﻪ ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ و ﻇﻦ ﻗﻮﯼ ﻣﯽ رود ﮐﻪ ﺁن ﻣﺤﻞ ﺑﻪ ﻧﺎم ﺁن ﺑﺰرﮔﻮار‬
‫ﻣﻌﺮوف ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﺣﻘﻴﺮ هﻢ در ﮐﺘﺎب »اﺧﺘﻨﺎق اﻟﺸﻬﺪا« ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺮﺧﻮردﻩ ام ‪.‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻗﺪام ﻣﺠﺪاﻧﻪ ﺑﺸﻮد ﺗﺎ‬
‫ﻣﺰار ﺁن ﺟﻨّﺖ ﻣﮑﺎنِ ﺧﻠﺪ ﺁﺷﻴﺎن را از ﭼﻨﮓ ﮐﻔﺎر ﺑﻪ در ﺁورﻳﻢ و ﻣَﻘَﺮّ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺷﻴﺦ ﺧﺮﻃﻮم اﻟﺨﺎﺋﻒ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ وهﺎﺑﻴﻬﺎ ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن هﺴﺘﻢ ‪ .‬ﭼﻮن اﺟﺪاد ﻣﺎ زﻳﺮ ﺳﻴﺎﻩ ﭼﺎدر ﺑﺎ‬
‫ﺳﻮﺳﻤﺎر و ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ هﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ هﻤﻴﻦ ﮐﺎر را ﺑﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺔ دﻳﻨﯽ و دﻳﻦ اﺑﺎﺋﯽ « ﭘﺲ در اﺑﺘﺪا ﺗﻘﻴﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ‬ ‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در ﺣﺪﻳﺚ ﺁﻣﺪﻩ » اﻟﺘﻘﻴ ُ‬
‫ﺑﺮ ﮐﻔﺎر ﻣﺴﻠﻂ ﺑﺸﻮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ‪ :‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت رﻗﺺ هﻢ ﺑﻪ ﻣﺼﺪاق ﺁﻳﻪ ﯼ ﺷﺮﻳﻔﻪ ﯼ »ﮐﻮﻧﻮا ﻗِﺮَدةً ﺧﺎﺳِﺌﻴﻦ« ﺟﺎﻳﺰ اﺳﺖ‪ ،‬ﭼﻪ‬
‫ﺣﻖ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺧﻮد ﻣﯽ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﻗِﺮ ﺑﺪهﻴﺪ ﮐﻪ ﺧﺎﺻﻴﺖ دارد ‪ .‬واﻧﮕﻬﯽ از ﮐﻮرﯼ ﭼﺸﻢِ ﮐﻔﺎر‪ ،‬اﺳﻼم ﻣﺬهﺐ ﻣﺘﺠﺪدﯼ‬
‫اﺳﺖ‪ .‬ﻣﮕﺮ ﺧﻮدِ ﺣﻀﺮت در ‪ ١٣٠٠‬ﺳﺎل ﭘﻴﺶ ‪ ،‬دور ﺳﻨﮓ »ﺣﺠﺮ اﻻﺳﻔﺪ« رﻗﺺ ﻓُﮑﺲ ﺗِﺮوت ﻧﮑﺮد؟ ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺣﺎﻻ هﻢ‬
‫ﺣﺎﺟﻴﻬﺎ هِﺮوﻟﻪ ]ﻟﯽ ﻟﯽ[ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ؟‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ اﻳﻨﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪ اﺳﺖ ﺗﺎ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﭼﻪ ﺻﻼح ﺑﺪاﻧﺪ ‪ .‬ﻋﺠﺎﻟﺘﺎً اﻳﻦ‬
‫ﻣﺬاﮐﺮات ﺑﯽ ﻣﻮرد اﺳﺖ ‪ .‬ﺧﻮﺑﺴﺖ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻣﺮاﻣﻨﺎﻣﻪ ﯼ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﻗﺮاﺋﺖ ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﺑﺮ ذوات ﻣﺤﺘﺮم و ﻋﻠﻤﺎﯼ ﻣﻌﻈﻢ و ﺑﺮ هﻤﻪ ﯼ ﻣﺮدﻣﺎن دﻧﻴﺎ از ﭼﻴﻦ و ﻣﺎﭼﻴﻦ و ﺑﻼد ﻳﺄﺟﻮج و‬
‫ﻣﺄﺟﻮج ﺗﺎ ﺟﺎﺑﻠﻘﺎء و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ ﮐﻪ ﺑﻼد ﻧﺴﻨﺎس هﺎﺳﺖ و هﻤﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺼﻴﺢ ﻋﺮﺑﯽ ﻣﺘﮑﻠﻢ هﺴﺘﻨﺪ ‪ .‬ﻣﺒﺮهﻦ و ﺁﺷﮑﺎر‬
‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎبِ ﺳﻤﺎوﯼ ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺷﺎﻣﻞ هﻤﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت دﻧﻴﻮﯼ و اﺧﺮوﯼ اﺳﺖ و هﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﯼ ﺁن ﺻﺪهﺰار ﻣﻌﻨﯽ‬
‫دارد‪.‬‬
‫هﺘُﻞ ﻣُﺒﻴﻦ هﺎ ]اﺗﻮﻣﻮﺑﻴﻞ هﺎ[ از ﺑﺮﮐﺖ هﺬا ﮐﺘﺎب ﻣﺒﻴﻦ ﻗﺮﺁن ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ ‪.‬‬ ‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب ‪ :‬ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ اﺧﺘﺮاع هﻤﻴﻦ ُ‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪َ :‬ﻧﻌَﻢ‪ ،‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺎت و ﺣﮑﻤﻴﺎت و ﻣﻮﻋﻈﻪ ﺟﺎت و ﻓَﻨﺪﻳﺎت ]ﭘﻨﺪﯾﺎت ﯾﺎ ﭘﻨﺪهﺎ ﭼﻮن اﻋﺮاب‬
‫پ ﻧﺪارﻧﺪ[ و ﻣﻌﻠﻮﻣﺎت دﻳﮕﺮ‪ ،‬ﺑﺎﻳﺪ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب ﻣﺎ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ داراﯼ ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ و ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺖ و ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻳﻦ وﺳﻴﻠﻪ‬
‫ﺑﺮﺗﺮﯼ ﺁﻧﺮ را ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﻧﺸﺎن ﺑﺪهﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻴﺪ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺪهﻢ ‪ .‬ﻣﻘﺼﻮد وﺟﻮب ﻳﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﻋﻤﻠﯽ اﺳﺖ ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﻮل ﻓﺮﻧﮕﯽ ﻣﺂﺑﻬﺎ‬
‫»ﺑﺮوﻓﺴﻮر« ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﻼﻣﺬﻩ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﻘﻪ و اﺻﻮل از ﻗﺒﻴﻞ ‪ :‬ﺗﻄﻬﻴﺮ‪ ،‬ﺣﻴﺾ وﻧﻔﺎس‪ ،‬ﻏﺴﻞ ﺟﻨﺎﺑﺖ‪ ،‬ﺷﮑﻴﺎت‪ ،‬ﺳﻬﻮﻳﺎت‪،‬‬
‫ﻣﺒﻄﻼت‪ ،‬واﺟﺒﺎت‪ ،‬ﻣﻘﺪﻣﺎت‪ ،‬ﻣﻘﺎرﻧﺎت‪ ،‬اﺳﺘﺤﺎﺿﻪ ﮐﺜﻴﺮﻩ و ﻗﻠﻴﻠﻪ و ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ و ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺁداب ﻃﻬﺎرت را ﻋﻤﻼً ﻧﺸﺎن ﺑﺪهﺪ‬
‫و ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﺗﺰرﯾﻖ ﺑﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻠﮑﻪ ﯼ ﺁﻧﺎن ﮔﺮدد‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻮن ﺷﺮح اﻗﺪاﻣﺎت و ﻋﻤﻠﻴﺎت اﻳﻦ ﮐﺎروان ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻔﺼﻞ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻃﻮل‬
‫ﻣﯽ اﻧﺠﺎﻣﺪ ﻟﺬا ﺑﻪ ذﮐﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﮑﺘﻪ اﮐﺘﻔﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻋﻈﺎم ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﮐﻪ وﻇﻴﻔﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﺻﻌﺐ و ﻃﺎﻓﺖ‬
‫ﻓﺮﺳﺎ اﺳﺖ‪:‬‬

‫اوﻻً ‪ -‬اﺟﺒﺎرﯼ ﮐﺮدن ﻟِﺴﺎن ﻓﺼﻴﺢ ﻋﺮﺑﯽ و ﺻﺮف و ﻧﺤﻮ ﺁن ﺑﻪ ﻗﺪرﯼ ﮐﻪ ﮐﻔﺎر ﻗﺮﺁن را ﺑﺎ ﺗﺠﻮﻳﺪ ﮐﺎﻣﻞ و ﻗﻮاﻋﺪ ﻓﺼﻞ و‬
‫وﺻﻞ و ﻋﻼﻣﺎت ﺳﺠﺎوﻧﺪﯼ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ ﺗﻼوت ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪ .‬اﻣﺎ اﮔﺮ ﻣﻌﻨﯽ ﺁن را ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪ ﻋﻴﺒﯽ ﻧﺪارد ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺛﺎﻧﻴﺎً – ﺧﺮاب ﮐﺮدن هﻤﻪ ﯼ اﺑﻨﻴﻪ و ﻋﻤﺎرات ﮐﻔﺎر ‪ .‬ﭼﻮن ﺑﻨﺎهﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻠﻨﺪ و داراﯼ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ اﺳﺖ و دور ﺁن ﺣﺼﺎر‬
‫ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﺪ ‪ ،‬ﺑﻄﻮرﯼ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﺎﻣﺤﺮم از ﻧﺸﻴﺐ ‪ ،‬ﻋﻮرت ﺧﻮاﺗﻴﻦ را ﺑﺮ ﻓﺮاز ﺑﺘﻮان دﻳﺪ و اﻳﻦ ﺧﻮد ﮐﻔﺮ و زﻧﺪﻗﻪ اﺳﺖ ‪.‬‬
‫ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻣﺬهﺐ اﺳﻼم اﺗﺎﻗﻬﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﺑﺎ ﮔِﻞ درﺳﺖ ﺷﻮد ؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ‪ ،‬زﻳﺮا اﻳﻦ دﻧﻴﺎﯼ دون ﮔﺬرﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ و‬
‫اﺳﺘﺤﮑﺎم و دل ﺑﺴﺘﻦ را ﻧﺸﺎﻳﺪ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺧﺮاب ﮐﺮدن هﺮ ﭼﻪ ﺗﻴﺎﺗﺮ‪ ،‬ﻣﻮزﻩ‪ ،‬ﺗﻤﺎﺷﺎﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﮐﻠﻴﺴﺎ‪ ،‬ﻣﺪرﺳﻪ و ﻏﻴﺮﻩ هﺴﺖ از‬
‫ﻓﺮاﻳﺾ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺷﻴﺦ ﺧﺮﻃﻮم اﻟﺨﺎﺋﻒ ‪ :‬اﺣﺴﻨﺖ‪ ،‬اﺣﺴﻨﺖ ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﺺّ ﺻﺮﻳﺢ ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﺁﻳﺎت ﻗﺮﺁﻧﯽ و ﻓﺮﻳﻀﻪ ﯼ ﺳﺒﺤﺎﻧﯽ و‬
‫ﺳﻨّﺖ ﻧﺒﻮﯼ و ﺣﺪﻳﺚ ﻣﺼﻄﻔﻮﯼ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ‪ .‬وﻟﯽ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺣﻘﻴﺮ هﻤﺎﻧﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﻳﺴﺘﯽ ﻳﮑﯽ از ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﯼ ﻧﻤﻮﻧﻪ‬
‫ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺮ ﻋﺎﻟﻤﻴﺎن ﭘﺎﻳﻪ ﯼ ﺿﻼﻟﺖ ﻓﺮﻧﺠﻴﺎن را ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ و در ﺻﻮرت ﺑﻮدﺟﻪ ﯼ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺘﻮﻟﯽ در‬
‫ﻳﮑﯽ ازﻳﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎﺧﺎﻧﻪ هﺎ ﺑﻪ ﻧﺎم ﻓُﻠﯽ ﺑﺮژر )‪ ( Folie Bergere‬ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺒﻠﻴﻎ و ﻋﺒﺎدت ﺑﺸﻮم ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ازﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ ؟‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﺛﺎﻟﺜﺎً – از ﻓﺮاﻳﺾ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﺳﺖ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺣﻤﺎﻣﻬﺎ و ﺑﻴﺖ اﻟﺨﻼهﺎ ]ﺗﻮاﻟﺖ هﺎ[ ﺑﻪ ﻃﺮز‬
‫اﺳﻼﻣﯽ و ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ در ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﺁﻣﺪﻩ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﻴﻦ دﻳﺪﻩ ﺷﻮد و ﭼﻮن ﮐﻔﺎر‬
‫ﻓﺎﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻃﻬﺎرت هﺴﺘﻨﺪ و ﻧﻌﻮذ ﺑﺎﷲ ﺑﺎ ﮐﺎﻏﺬ اﺳﺘﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻋﻘﻴﺪﻩ ﯼ ﻣﺨﻠﺺ اﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺪارﯼ هﻢ ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ‬
‫ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ ﮐﻪ در ﺿﻤﻦ ﻣﺼﻨﻮع ﻣﻤﺎﻟﮏ اﺳﻼﻣﯽ ﻧﻴﺰ ﺻﺎدر ﺑﺸﻮد‪.‬‬
‫راﺑﻌﺎً – ﮐﻨﺪن ﺟﻮﻳﻬﺎ در ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎ و روان ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁب ﺟﺎرﯼ در ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺷﺎرع ﻋﺎم و در دﺳﺘﺮس ﻋﻤﻮم ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﻮدﻩ‬
‫ﺑﺎﺷﺪ و در ﻣﻮﻗﻊ ﺣﺎﺟﺖ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺁب ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻣﺴﺎً – ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﺴﺘﺸﻮﯼ اﻣﻮات و ﭼﺎل ﮐﺮدن ﺁﻧﻬﺎ در زﻣﻴﻦ‪ ،‬ﻃﺮز ﺳﻮﮔﻮارﯼ‪ ،‬ﺧﺮج دادن‪ ،‬روﺿﻪ ﺧﻮاﻧﯽ‪ ،‬ﺑﻨﺎﯼ‬
‫ﻣﺴﺎﺟﺪ‪ ،‬اﺣﺪاث اﻣﺎﻣﺰادﻩ هﺎ‪ ،‬ﺗﮑﻴﻪ هﺎ‪ ،‬ﻧﺬرهﺎ‪ ،‬ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺣﺞ‪ ،‬زﮐﻮة‪ ،‬ﺧﻤﺲ و ﮐﻮچ دادن دﺳﺘﻪ اﯼ از ﻓﻘﺮاﯼ ﺳﺎﻣﺮﻩ ﺑﻪ‬
‫ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺗﺎ ﻃﺮز ﺗﮑﺪﯼ را ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﻣﻮزﻧﺪ ‪ .‬ﭼﻮن اﺳﻼم ﻣﺬهﺐ ﻓﻘﺮ و ذﻟّﺖ اﺳﺖ و ﺑﺮا ﯼ ﺁن دﻧﻴﺎﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﺎدﺳﺎً ‪ -‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاﯼ ﻧﻤﺎز و ﺑﺠﺎ ﺁوردن ﺁداب ﺷﺮع ﻣﺒﻴﻦ ﮐﻔﺶ و ﻣﻮزﻩ ]ﭘﺎﭘﻮش[ و ﻟﺒﺎس ﺗﻨﮓ ﻣﮑﺮوﻩ اﺳﺖ ‪ .‬ﭼﻮن‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺒﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ وﺳﺎﻳﻞ ﺗﻄﻬﻴﺮ و ﻋﺒﺎدت در هﺮ ﺳﺎﻋﺖ و ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮاﻳﺶ ﺁﻣﺎدﻩ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﭘﺲ ﺑﺮ‬
‫ﻋﻤﻮم ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻻزم اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻌﻠﻴﻦ ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ و ﺁﺳﺘﻴﻦ ﮔﺸﺎد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ .‬ﺑﺮاﯼ ﻣﺮدهﺎ زﻳﺮﺷﻠﻮارﯼ و ﻋﺒﺎ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ‬
‫ﻟﺒﺎس اﺳﺖ و ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ‪.‬‬

‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺒﺎ ﺑﭙﻮﺷﻨﺪ ‪ .‬اﻳﻦ ﺣﻘﻴﺮ ﺑﻪ ﻳﺎد دارم ﮐﻪ در ﮐﺘﺎب »اﻟﺘﺎرﻳﺦ اﻟﻌﺒﺎ و‬
‫اﻟﺸﻮﻻ« ﺗﺄﻟﻴﻒ اﻋﺠﻮﺑﻪ ﯼ دهﺮ ‪ » ،‬ﻣﻘﺮاض اﻟﻨﻮاﺳﻴﺮ « ‪ ،‬ﺧﻮاﻧﺪﻩ ام ﮐﻪ در ﻣﻮﻗﻊ ﺣﻤﻠﻪ ﯼ ﻋﺮب ﺑﻪ ﺑﻼد روﻣﻴﻪ‪ ،‬اﻋﺮاب‬
‫ﭘﻮﺳﺖ ﺷﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد هﻤﯽ ﭘﻴﭽﻴﺪﻧﺪﯼ وﻟﯽ هﻤﻴﻦ ﮐﻪ در اﻧﺒﺎر ﻏﻠّﻪ ﯼ روﻣﻴﺎن وارد ﺷﺪﻧﺪﯼ‪ ،‬ﺟﻮاﻟﻬﺎﯼ ﺑﺴﻴﺎرﯼ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از‬
‫ﮐﺎﻩ و ﺟﻮ در ﺁﻧﺠﺎ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪﯼ ‪ .‬از ﻓﺮط ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺗﻪ ﮐﻴﺴﻪ هﺎ را ﺳﻮراخ ﮐﺮدﻩ از ﻣﺤﺘﻮﯼ ﺁن ﺑﺎ ذوق و ﺷﻮق ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردن‬
‫ﺷﺪﻧﺪﯼ‪ .‬هﻤﻴﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ رﺳﻴﺪﻧﺪﯼ‪ ،‬ﺳﺮ ﺁن را ﺳﻮراخ ﮐﺮدﻩ ﺳﺮﺷﺎن را درﺁوردﻧﺪﯼ ‪ ،‬و از دو ﻃﺮف دﺳﺘﻬﺎﻳﺸﺎن را ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺁن وﻗﺖ ﻋﺒﺎ ﻣﺮﺳﻮم ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻴﺦ ﺗﻤﺴﺎح ﺑﻦ ﻧﺴﻨﺎس ‪ :‬ﭼﻮن ﻣﻦ ﮐﺘﺎﺑﯽ ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ » ﺁﺛﺎر اﻻﺳﻼم ﻓﯽ ﺳﻮاﺣﻞ اﻻﻧﻬﺎر« ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و در ﺁن‬
‫از ﻣﻨﺎﻗﺐ ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ و ﮐﺒﺎب ﺳﻮﺳﻤﺎر و ﺧﺮﻣﺎ داد ﺳﺨﻨﻮرﯼ ﺧﻮا هﻢ داد‪ ،‬اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻴﺪ اﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ را در ﺁﻧﺠﺎ درج ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ‬
‫ﺳﻨﺪﯼ ﺑﺲ ﻣﻤﺘﺎز اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬و اﻣﺎ ﺗﺎﺳﻌﺎً‪ ،‬زﻧﻬﺎﯼ ﮐﻔﺎر ﻣﮑﺸﻮف اﻟﻌﻮرة درﻣﻼء ﻋﺎم ﺑﺎ ﻣﺮدهﺎ ﻣﯽ رﻗﺼﻨﺪ و ﺳَﺤﻖ و ﻣﻼﻣﺴﻪ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻨﺪ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻳﺪ در ﻗﻴﺪ ﺣﺠﺎب ﻣﺴﺘﻮر ﮐﺮد ﺗﺎ ﻣﺮدهﺎ را ﺑﻪ ﺗﺴﻮﻳﻼت ﺷﻴﻄﺎﻧﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﻧﮑﻨﻨﺪ و ﻓﺴﺎد اﺧﻼق ﺁﻧﻬﺎ از‬
‫اﻳﻨﺠﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺗﻌﺪد زوﺟﺎت‪ ،‬ﺻﻴﻐﻪ‪ ،‬ﻣﺤﻠﻞ و ﻃﻼق ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺳﻮم ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬ﭼﻪ ﻣﺮدﻣﺎن ﺁﻧﺠﺎ از ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺧﺮﭼﻨﮓ و‬
‫ﻗﻮرﺑﺎﻏﻪ و ﺧﻮﮎ ﻣﯽ ﺧﻮرﻧﺪ و در ﻣﻮﻗﻊ ذﺑﺢ اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮران ﺑﺴﻢ اﷲ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﻳﻨﺪ ‪ .‬ﭘﺲ ﭘﺎﻳﻪ ﯼ ﺿﻼﻟﺖ ﺁﻧﻬﺎ را از هﻤﻴﻦ ﺟﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ﻗﻴﺎس ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻋﺎﺷﺮاً ‪-‬در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﻟﻬﻮ و ﻟﻌﺐ و ﻧﻘﺎﺷﯽ و ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ ﺑﯽ اﻧﺪازﻩ ﻃﺮف ﺗﻮﺟﻪ و داراﯼ اهﻤﻴﺖ و اﻋﺘﺒﺎر اﺳﺖ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ‬
‫ﺑﺮ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ واﺟﺐ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻻت ﻏﻨﺎ و ﻣﻮﺳﻴﻘﯽ را ﺷﮑﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﺟﺎﻳﺶ وﻋﺎظ و روﺿﻪ ﺧﻮان و ﻣﺪاح در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ‬
‫ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ راﻩ راﺳﺖ دﻻﻟﺖ ﮐﻨﻨﺪ ‪ .‬هﻤﭽﻨﻴﻦ هﺮ ﭼﻪ ﭘﺮدﻩ ﯼ ﻧﻘﺎﺷﯽ اﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻮزاﻧﻴﺪ و ﻣﺠﺴﻤﻪ هﺎ را ﺑﺎﻳﺪ‬
‫ﺷﮑﺴﺖ‪ ،‬هﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺣﻀﺮت اﺑﺮاهﻴﻢ ﺑﺎ ﻗﻮم ﻟﻮط ﮐﺮد ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ اﺷﻴﺎء ﻧﻔﻴﺲ و ﻗﻴﻤﺘﯽ در ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ هﻢ ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺑﻴﺖ‬
‫اﻟﻤﺎل ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺗﻌﻠﻖ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد ‪ .‬واﺿﺢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻔﺎر ﺑﻪ دﻧﻴﺎﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﻋﻈﻪ هﺎﻳﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺁن دﻧﻴﺎ‪ ،‬ﻓﺸﺎر‬
‫ﻗﺒﺮ‪ ،‬ﻧﮑﻴﺮ و ﻣﻨﮑﺮ‪ ،‬ﺁﺗﺶ دوزخ‪ ،‬ﻣﺎرهﺎﯼ ﺟﻬﻨﻢ‪ ،‬روز ﭘﻨﺠﺎﻩ هﺰار ﺳﺎل‪ ،‬ﺳﮓ ﭼﻬﺎر ﭼﺸﻢ در دوزخ‪ ،‬ﻇﻬﻮر ﺣِﻤﺎرِ دﺟّﺎل‪ ،‬ﺗﻘﺪﻳﺮ‬
‫و ﻗﻀﺎ و َﻗﺪَر و ﻓﻠﺴﻔﻪ ﯼ اﺳﻼم ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﻢ ‪ .‬و ﻧﻴﺰ از ﻓﻀﻴﻠﺖ ﺑﻬﺸﺖ و ﺛﻮاب اُﺧﺮوﯼ ﻻزم اﺳﺖ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﯽ ﺑﺪهﻨﺪ و ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ‬
‫ﮐﻪ در ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﺮد ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺣﻮرﯼ و ﺑﻪ زن ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻏﻠﻤﺎن ﻣﯽ دهﻨﺪ‪ ،‬هﺮﮔﺎﻩ ﺛﻮاﺑﮑﺎر ﺑﺎﺷﻨﺪ در ﺑﻬﺸﺖ هﻔﺘﺎدهﺰار‬
‫ﺷﺘﺮ و ﻗﺼﺮ زﻣﺮدﯼ ﻣﯽ دهﻨﺪ ﮐﻪ هﻔﺘﺎد هﺰار اﺗﺎق دارد و ﻓﺮﺷﺘﻪ هﺎﻳﯽ در ﺁﻧﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮش در ﻣﻐﺮب و ﭘﺎﻳﺶ در‬
‫ﻣﺸﺮق اﺳﺖ ‪ .‬ﺑﻌﻼوﻩ اﺳﺘﻌﻤﺎل ﮐﻤﯽ ﺗﺮﻳﺎﮎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺣﻘﻴﺮ ﺑﺮاﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﺤﺐ اﺳﺖ ﺗﺎ ﮐﻔﺎر را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﻘﺒﯽ و ﺁﺧﺮت‬
‫ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ :‬ﺑﻪ زﻏﻢ ﺣﻘﻴﺮ اﻳﻦ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎت زﻳﺎد اﺳﺖ ‪ .‬هﻤﻴﻨﻘﺪر ﻓﺮﻣﻮدﻳﺪ ﮐﻔﺎر را ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم‬
‫دﻻﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﺷﺎﻣﻞ هﻤﻪ ﯼ اﻳﻦ ﺷﺮاﻳﻂ ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﻣﻘﺼﻮد ﺣﻘﻴﺮ هﻤﺎﻧﺎ ﻧﺸﺎن دادن ﭘﺎﻳﻪ ﯼ ﺿﻼﻟﺖ ﺧﺎج ﭘﺮﺳﺘﺎن و اﺷﮑﺎﻻﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺒﻠّﻐﻴﻦ‬
‫ﺑﻌﺜﺔاﻻﺳﻼﻣﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺁن ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ ‪.‬ﻣﺜﻼً ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻮﻣﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺎﻳﻔﻪ ﯼ ﻳﻬﻮد ‪ .‬وﻟﯽ ﻃﺮز‬
‫ﺁداب و رﺳﻮم ﻣﺬهﺒﯽ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺪرﯼ ﻧﺰدﻳﮏ و ﺷﺒﻴﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻘﺒﻞ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﺣﺘﺎ ﺧﺘﻨﻪ ﮐﺮدﻩ هﻢ‬
‫هﺴﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻓﺸﺎر ﻗﺒﺮ و ﻧﮑﻴﺮ و ﻣﻨﮑﺮ و هﻤﻪ ﯼ اﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺟﺎت ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ‪ .‬ﭼﻮن از ﮐﻔﺎر ﮐﺘﺎﺑﺪار هﺴﺘﻨﺪ ‪ .‬وﻟﯽ ﮐﻔﺎر‬
‫ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﺎن ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﻠﻂ ﺑﻪ ﺧﺎج ﭘﺮﺳﺖ ﻣﻌﺮوﻓﻨﺪ ﺑﻪ هﻴﭻ ﭼﻴﺰ اﻋﺘﻘﺎد ﻧﺪارﻧﺪ و از ﮐﻔﺎر ﺣﺮﺑﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ از ﺳﺮِ ﻧﻮ‬
‫هﻤﻪ ﯼ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﻪ ﮔﻮش ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮاﻧﻴﻢ و ﻳﺎ ﻧﺴﻠﺸﺎن را ﺑﺮاﻧﺪازﻳﻢ ﺗﺎ هﻤﻪ ﯼ دﻧﻴﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎن و ﺑﻨﺪﻩ ﯼ ﻣﻘﺮّب ﺧﺪا‬
‫ﺑﺸﻮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺷﻴﺦ ﺗﻤﺴﺎح ﺑﻦ ﻧﺴﻨﺎس ‪ :‬در ﺻﻮرت ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮔﻮش و ﺑﻴﻨﯽ ﺁﻧﻬﺎ را ﻣﯽ ﺑُﺮﻳﻢ و ﻧﺦ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﻢ و زﻧﻬﺎﻳﺸﺎن و‬
‫ﺷﺘﺮاﻧﺸﺎن را ﻣﻴﺎن ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺸﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﻗﺪرداﻧﯽ از ﮐﻔﺎرﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﻣﺸﺮّف ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ و ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺁﻧﻬﺎ‬
‫ﺑﺎﻳﺪ ُﺗﺤَﻒ و هﺪاﻳﺎﻳﯽ از ﻃﺮف رﻳﻴﺲ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ اﻋﻄﺎ ﺑﺸﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ ‪:‬ﮐﻔﻦ ﻣﺘﺒﺮﮎ‪ ،‬ﻣُﻬﺮ ﻧﻤﺎز‪ ،‬ﺗﺴﺒﻴﺢ‪ ،‬ﺣﺮز ﺟﻮاد ]ﻧﻮﻋﯽ ﻃﻠﺴﻢ‬
‫و دﻋﺎ[ ‪ ،‬دﻋﺎﯼ دﻓﻊ ﻏﺮﻳﺐ ﮔﺰ‪ ،‬دﻋﺎﯼ ﺑﯽ وﻗﺘﯽ‪ ،‬ﻃﻠﺴﻢ ﺳﻔﻴﺪﺑﺨﺘﯽ‪ ،‬ﺣﻠﻘﻪ ﯼ ﻳﺎﺳﻴﻦ‪ ،‬ﻧﻌﻠﻴﻦ و ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ ﮐﻪ در ﺿﻤﻦ ﺑﻪ‬
‫درد اداﯼ ﻓﺮاﻳﺾ و رﺳﻮم ﻣﺬهﺒﯽ هﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد ‪ .‬ﺑﺨﺼﻮص ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻳﮏ ﻧﺴﺨﻪ هﻢ از ﺗﺄﻟﻴﻒ ﺑﻨﺪﻩ زادﻩ‬
‫ﯼ ﺣﻀﺮت ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ هﻔﺖ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را ﻣﺎﺑﻴﻦ ﮐﻔﺎر ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ و از ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﻨﻘﻮل و ﻣﻌﻘﻮل‬
‫ﻣ َﺒﺮﱢز هﺪﻳﻪ ﺷﻮد ‪.‬‬
‫ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﺑﺴﺰا دارد ‪ ،‬ﻣﻮﺳﻮم ﺑﻪ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ‪ ،‬ﺑﻪ اﺷﺨﺎص ُ‬
‫اﻻﻟﻮﻟﮏ اﻟﺠﺎﻟﻴﺰﻳﻪ ‪ :‬ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ هﺎﯼ ﮐﻔﺎر را ﺁﺗﺶ ﺑﺰﻧﻴﻢ و ﻋﻮﺿﺶ ﻳﮏ ﻧﺴﺨﻪ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪهﻴﻢ ﮐﻪ‬
‫ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ و ﻋﻠﻮم دﻧﻴﻮﯼ و اﺧﺮوﯼ هﻤﻪ در ﺁﻧﺴﺖ‪.‬‬
‫ﻣﻨﺠﻨﻴﻖ اﻟﻌﻠﻤﺎء ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﺻﺪ اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﮐﻔﯽ ﺑﻪ زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت ‪ .‬ﭼﻮن ﺧﻼﺻﻪ ﯼ ﻣﺮام اﺳﻼم هﻤﻴﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﺎ‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺸﻮﻳﺪ ﻳﻌﻨﯽ ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻧﺺّ ﺻﺮﻳﺢ »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﺪ و ﮔﺮﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﻤﺘﺎن و ﻳﺎ ﺧﺮاج ﺑﻪ ﺑﻴﺖ اﻟﻤﺎل‬
‫ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺪهﻴﺪ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻔﺎر ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎج ﺳﺒﻴﻞ ﺑﻪ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ‪.‬‬
‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬
‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﭘﺲ از اﻳﻦ ﻗﺮار رأﯼ ﻗﻄﻌﯽ و ﻣﻮاﻓﻘﺖ هﻤﮕﯽ ﺑﺮﻳﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ را ﺑﻪ ﮐﻔﺎر ﺳﻮق ﺑﺪهﻴﻢ و‬
‫هﻴﭽﮕﻮﻧﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﯽ درﻳﻦ ﺑﺎب ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺣﻘﻴﺮ ﻻزﻣﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﯼ دﻳﻦ ﻧﺒﯽ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻴﻢ‪ ،‬ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺧﻮد‬
‫ﺣﻀﺮت ﺑﻪ اﻳﻞ و ﺗﺒﺎر ﺧﻮدش ﻗﺪر و ﻣﻨﺰﻟﺖ ﮔﺬاﺷﺖ و ﻧﻮﻩ هﺎﯼ ﺧﻮدش را ﻗﺒﻞ از وﻻدت اﻣﺎم ﮐﺮد ‪ ،‬و ﻃﺎﻳﻔﻪ ﯼ ﺧﻮد را‬
‫ﺳﺎدات و اﺣﺘﺮام ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ هﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن واﺟﺐ داﻧﺴﺖ ‪ .‬ﭼﻮن ﻣﺨﺎرج اﻳﻦ ﻧﻬﻀﺔ از ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت اﺳﺖ هﻤﻪ ﯼ اﺷﺨﺎﺻﯽ‬
‫ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ از ﻋﻠﻤﺎء و ﺳﺎدات ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺒَﺮّزﺗﺮ از ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬ﻟﺬا اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮازﻧﺪﻩ ﺗﺮ و ﮐﺴﯽ ُ‬
‫رﻳﺎﺳﺖ اﻳﻦ ﺟﻤﻌﻴﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ‪ :‬اﻳﻦ ﺣﺴﻦ اﻧﺘﺨﺎب را از ﺻﻤﻴﻢ ﻗﻠﺐ ﺑﻪ ﻋﻤﻮم ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ و ﻣﺴﻠﻤﺎت ﺗﺒﺮﻳﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ازﻳﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ‪.‬‬
‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬ﺑﻨﺪﻩ از ﺣﺴﻦ ﻧﻴّﺖ و ﻣﺮاﺣﻢ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ ﻟﺴﺎﻧﻢ اﻟﮑﻦ و ﻧﻄﻘﻢ ﻗﺎﺻﺮ اﺳﺖ ‪ .‬اﻣﺎ‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم از اﺳﺎﺗﺬﻩ ﻓﻘﻬﺎ اﺳﺖ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ وﺟﻮد ﺷﺮﻳﻔﺸﺎن در ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻬﺎدﯼ از واﺟﺒﺎﺗﺴﺖ ‪ .‬ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ‬
‫ﺳﻤَﺖ ﻧﺎﻳﺐ رﻳﻴﺲ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﻮﻧﺪ و ﺁﻗﺎزادﻩ ﯼ اﻳﺸﺎن ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ‬ ‫ﮐﻨﻢ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ِ‬
‫را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﺴﺮ ﺑﺮدﻩ و از ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺠﻬﻮل ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﮐﺎﻓﯽ و ﺷﺎﻓﯽ دارد ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﮐﺘﺎب ﻧﻔﻴﺲ » زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت «‬
‫ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﻌﺮف اﻳﺸﺎن و ﺷﺎهﺪ ﻣﺪﻋﺎﻳﻢ اﺳﺖ ‪ .‬هﻤﭽﻨﻴﻦ زﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﻋﺮﺑﯽ‪ ،‬ﻗﺒﻄﯽ‪ ،‬ﺷﺎﻣﯽ‪ ،‬ﺑﺮﺑﺮﯼ‪ ،‬اﻟﺠﺰاﻳﺮﯼ‪ ،‬ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﯽ‪،‬‬
‫ﺑﻐﺪادﯼ و ﺑﺼﺮﻩ اﯼ و ﻏﻴﺮ ﻩ را ﻣﺜﻞ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺗﮑﻠﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻣﺎ ﻣﻨّﺖ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬
‫ﺻﻨﺪوﻗﺪار و ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻣﺎ را ﺳﺮاﻓﺮاز و از راﻩ ﻟﻄﻒ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ‪ .‬ﻳﻌﻨﯽ ﺁن هﻢ ﻣﺤﺾ ﺛﻮاب اﺧﺮوﯼ ﭼﻮن اﻳﻦ اﻗﺪام اﺟﺮ دﻧﻴﻮﯼ‬
‫هﺮﮔﺰ ﻧﺪارد‪.‬‬
‫ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ :‬ﺣﻘﻴﻘﺔً ﺑﻨﺪﻩ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﺑﻪ ﭼﻪ زﺑﺎن ازﻳﻦ ﺣﺴﻦ ﻇﻦ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺗﺸﮑﺮ ﺑﮑﻨﻢ ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﻣﺤﺾ ﺧﺎﻃﺮ‬
‫اﻳﺸﺎن و ﻧﺘﺎﻳﺞ اﺧﺮوﯼ اﻳﻦ ﮐﺎر ﻧﺒﻮد هﺮﮔﺰ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم‪.‬‬
‫)ﮐﻒ زدن ﻣﻤﺘﺪ ﺣﻀﺎر(‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬ﻣﻦ از ﻣﺮاﺣﻢ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج و هﻤﻪ ﯼ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم اﺳﻼم ﮐﻪ در اﻳﻨﺠﺎ ﺣﻀﻮر دارﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر‬
‫ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ام ‪ ،‬اﻣﺎ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪهﻴﺪ ﭼﻮن ﻳﮏ ﻧﻔﺮ دﻟّﺎﮎ ﻣﺠﺮّب ﺟﻬﺖ ﺧﺘﻨﻪ ﮐﺮدن ﮐﻔﺎر ﻻزم اﺳﺖ ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﮐﻪ‬
‫ﭘﺴﺮﺧﺎﻟﻪ ﯼ اﻳﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ و اﻏﻠﺐ ﮐﻔﺎر ﮐﻪ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﻣﺸﺮّف ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ اﻳﺸﺎن ﺧﺘﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ‬
‫ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎر ﻣﺤﻠّﻞ ﺷﺪﻩ و در ﻣﻌﺮﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ و روﺿﻪ ﺧﻮاﻧﯽ ﻳﺪ ﻃﻮﻻﺋﯽ دارد‪ ،‬ﺣﺘﯽ ﻋﻘﺮب ﺟﺮّارﻩ را در ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﻧﮕﻪ‬
‫ﻣﯽ دارد و ﺑﺮاﯼ ﻓﺮوش دﻋﺎﯼ ﺑﯽ وﻗﺘﯽ ﺑﻬﺘﺮ از او ﮐﺴﯽ را ﺧﺪا ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ و از ﺁداب دﻧﻴﻮﯼ و اﺧﺮوﯼ ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﮐﺎﻓﯽ دارد‪،‬‬
‫اﻳﺸﺎن را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺮﻓﺴﻮر ﻓﻘﻴﻬﺎت ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ‪.‬‬
‫ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ازﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ؟ ﭘﻴﺪاﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻳﮏ دﺳﺘﻪ از ﺟﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ هﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ ﺧﻴﺮ ﻋُﻘﺒﯽ و اﺟﺮ‬
‫اﺧﺮوﯼ ﺳﻴﻨﻪ ﺳﭙﺮ ﮐﺮدﻩ و ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﭘﺮ ﺧﻄﺮﯼ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﻣﯽ ﮔﻴﺮﻳﻢ‪.‬‬
‫)ﮐﻒ زدن ﺣﻀﺎر(‬
‫ﭘﺲ از ﺁن ﺁﻗﺎﯼ رﻳﻴﺲ ﺻﻮرت ﻣﺠﻠﺴﯽ را ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ‪ ،‬از ﭘﺮِ ﺷﺎﻟﺸﺎن در ﺁوردﻧﺪ و ﺑﻪ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن‬
‫اراﺋﻪ دادﻧﺪ ﺗﺎ اﻣﻀﺎء و ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺑﺸﻮد ‪ .‬ﻣﻔﺎد ﺁن از اﻳﻦ ﻗﺮار ﺑﻮد‪:‬‬

‫»در روز ﻣﻴﻤﻮن ﻓﺮﺧﻨﺪﻩ ﻓﺎل ‪ ٢٥‬ﻣﺎﻩ ﺷﻮال ﺳﺎل ‪ ١٣٤٦‬هﺠﺮﯼ ﻗﻤﺮﯼ در ﺷﻬﺮ ﻣﺒﺎرﮎ ﺳﺎﻣﺮﻩ از ﺑﻼد ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﺑﻪ‬
‫ﻣﻮﺟﺐ ﺟﻠﺴﻪ اﯼ ﻣﺮﮐﺐ از ﻋﻠﻤﺎء ﻳﮕﺎﻧﻪ و داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻓﺮزاﻧﻪ و ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﻣﻠﻞ ﮐﺎﻣﻠﺔ اﻟﻮداد اﺳﻼﻣﯽ ﺗﺼﻤﻴﻢ‬
‫ﺳﻤَﺖ رﻳﺎﺳﺖ‪ ،‬ﺁ ﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻣﻔﺼﻠﺔ اﻻﺳﺎﻣﯽ ذﻳﻞ ‪ :‬ﺣﻀﺮت ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ﺑﻪ ِ‬
‫اﻻﺳﻼم ﻧﺎﻳﺐ رﻳﻴﺲ و ﻣﻨﺸﯽ ﻣﺨﺼﻮص‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﺻﻨﺪوﻗﺪار و ﻣﺘﺮﺟﻢ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب ﻣﻌﻠﻢ ﻋﻤﻠﯽ‬
‫ﻓﻘﻴﻬﺎت ﺑﺮاﯼ ﺗﺒﻠﻴﻎ دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼد اﻓﺮﻧﺠﻴﻪ رهﺴﭙﺎر ﮔﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﻔﺎر را ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم دﻋﻮت و ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﻋﺠﺎﻟﺔً ﺻﺪ ﻣﻠﻴﺎن ﻟﻴﺮﻩ اﻧﺠﻠﻴﺰﻳﻪ ]اﻧﮕﻠﻴﺴﯽ[ ﺑﺮاﯼ ﻣﺨﺎرج از ﻣﺤﻞ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﯽ و ﺗﺼﻮﻳﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﻣﻔﺼﻠﺔ‬
‫اﻻﺳﺎﻣﯽ ﻓﻮق هﺮ ﻃﻮر ﺻﻼح ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺼﺮف ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺣﻀﺎر ﺷﺮﺑﺖ ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ وﻟﯽ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ اﻋﺮاب ﻋﻨﻴﺰﻩ ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ ﺧﻮاﺳﺖ و‬
‫هﻠﻬﻠﻪ ﮐﻨﺎن ﻣﺸﮏ ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ دﺳﺖ ﺑﻪ دﺳﺖ و دهﻦ ﺑﻪ دهﻦ ﮔﺸﺖ ‪ .‬ﺳﭙﺲ هﺮ ﮐﺪام از ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺘﺮم ﻣﻠﻞ‬
‫اﺳﻼﻣﯽ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮد را در ﻣﺮﮐّﺐ ‪ ،‬ﺁﻟﻮدﻩ ؛ ﭘﺎﯼ ﮐﺎﻏﺬ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﻣﺠﻠﺲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ و ﺧﻮﺷﯽ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﻓﺖ‪.‬‬
‫اﻟﺴﺎﻣﺮﻩ ﻓﯽ ‪ ٢٥‬ﺷﻮال ‪١٣٤٦‬‬
‫اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ‬
‫ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه ﺷﺮﻗﻲ‬

‫اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ از ﺻﺪاﯼ ﻧﻌﺮﻩ ﯼ ﻧﺎهﻨﺠﺎرﯼ از ﺧﻮاب ﭘﺮﻳﺪم ‪ .‬دﻳﺪم ﮐﻪ هﻤﺴﻔﺮهﺎﯼ اﺗﺎق ﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ وﺣﺸﺘﺰدﻩ ﺁﻗﺎﯼ‬
‫ﺳﻨّﺖ اﻻﻗﻄﺎب را ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻴﺸﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﯼ ﺗِﺮَن را ﭘﺎﻳﻴﻦ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮهﻦ و زﻳﺮﺷﻠﻮارﯼ دﺳﺖ زﻳﺮ ﭼﺎﻧﻪ اش‬
‫زدﻩ ﺑﻪ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﯼ ﻧﺨﺮاﺷﻴﺪﻩ اﯼ اﺑﻮﻋﻄﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ‪ .‬ﻣﺮا ﮐﻪ دﻳﺪ ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺻﺪاﯼ ﻣﻦ ﺑﻪ ازﻳﻦ‬
‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺮ زﻧﻢ هﻮو ﺁوردم اوﻧﻢ از ﻟﺠﺶ ﺳَﻢّ ﺑﻪ ﺧﻮردم داد و ﺻﺪاﻳﻢ ﮔﺮﻓﺖ ‪ ،‬ﺧﺪا ﺑﻴﺎﻣﺮزدش ! ﭘﺎرﺳﺎل ﻋﻤﺮش را ﺑﻪ ﺷﻤﺎ‬
‫داد‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬از ﺷﻤﺎ ﻗﺒﻴﺢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻳﻦ رﻳﺶ و ﺳﺒﻴﻞ روﺑﺮوﯼ ﮐﻔﺎر ﺁواز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻴﺪ ؟‬
‫اﻳﻦ ﻣﻮهﺎﯼ ﺳﺮم را ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻴﺪ؟ از زور ﻓﮑﺮ و ﺧﻴﺎﻻت اﺳﺖ ‪ ،‬ﺑﺎد ﻧَﺰﻟِﻪ ﺁﻧﻬﺎ را ﺳﻔﻴﺪ ﮐﺮدﻩ ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺑﻪ هﺰار زﺑﺎن ﺑﻪ او ﺣﺎﻟﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻟﺒﺎﺳﺶ را ﭘﻮﺷﻴﺪ‪ ،‬ﭼﻮن ﻳﮏ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ وارد ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﻣﯽ ﺷﺪﻳﻢ ‪.‬‬
‫ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب از ﻣﻦ ﺧﻮاهﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ ﺑﺮﻟﻴﻦ او را ﺑﺒﺮم ﺑﺎزار ﺗﺎ ﻳﮏ ﻣﻮﯼ ﺧﺮﻣﺎﻳﯽ ﺑﺮاﯼ دﺧﺘﺮش ﺳﮑﻴﻨﻪ‬
‫ﺳﻮﻏﺎت ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ‪ .‬ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﻪ در ﺳﻪ اﺗﺎق دورﺗﺮ ﺑﺎ ﻳﺨﻪ ﯼ ﺑﺎز‪ ،‬ﺳﻴﻨﻪ ﯼ ﭘﺸﻢ ﺁﻟﻮد و‬
‫ﺳﺮ ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺳﻴﮕﺎر ﻋﺒﺪاﷲ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﺪ و دودش را ﺑﺎ ﺗﻔﻨﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻴﺮزن ﺟﻬﻮد ﻟﻬﺴﺘﺎﻧﯽ ﻓﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬ﺳﮑﺎن‬
‫اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﺑﺎ ﻋِﻠﻢ اﺷﺎرﻩ ﺑﺎ ﺁن زن ﺣﺮف ﻣﯽ زد و هﺮ دو ﯼِ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ ‪ .‬ﺑﻪ ﻗﺪرﯼ ﺳﺮش ﮔﺮم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺎ‬
‫ﻧﺸﺪ ‪ .‬ﻣﺎ هﻢ ﻣﺰاﺣﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺗﺎج و ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﭼﻮن دﻳﺸﺐ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻇﻬﺎر ﮐﺴﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ وﻗﺖ ﺗﺮن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ هﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎﻣﺘﺮ از ﻣﻴﺎن ﺟﻨﮕﻞ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ‪ .‬از راهﺮو ﻟﻐﺰﻧﺪﻩ ﺁن ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج و‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ درِ اﺗﺎﻗﭽﻪ ﯼ ﺧﻮدﺷﺎن را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﻔﺲ ﮐﻔﺎر در ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻔﻮذ ﻧﮑﻨﺪ ‪ .‬ﭼﻮن اﻳﻦ اﺗﺎﻗﭽﻪ را ﺑﻪ ﻗﻴﻤﺖ ﮔﺰاف ﺑﺮاﯼ‬
‫رؤﺳﺎﯼ ﺑﻌﺜﺔاﻻﺳﻼﻣﯽ ﺧﻠﻮت ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﻔﺎر ﺗﻤﺎس ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ .‬وارد ﮐﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ‬
‫ﺧُﻤﺎرِ ﺗﺮﻳﺎﮎ ‪ ،‬ﭘﺎرﭼﻪ ﯼ ﺳﻔﻴﺪﯼ دور ﮐﻠﻪ اش ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ‪ ،‬اﻧّﺎ اﻧﺰﻟﻨﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ و ﺑﻪ دور ﺧﻮدش ﻓﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد و هﺮ‬
‫ﺗﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺮن ﻣﯽ ﺧﻮرد ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ روح از ﺑﺪﻧﺶ ﻣﻔﺎرﻗﺖ ﺑﮑﻨﺪ ‪ .‬ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ﻣﺒﺎدا ﮐﻔﺎر ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن در ﺗﺮن هﺴﺘﻨﺪ و از ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﻗﻄﺎر را ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ و ﻳﺎ ﺑﻴﺮاهﻪ ﺑﺒﺮﻧﺪ ﺑﺮاﯼ اﻳﻨﮑﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن را ﺗﻠﻒ ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪ .‬ﻣﻦ را‬
‫ﮐﻪ دﻳﺪ ﮔُﻞ از ﮔُﻠﺶ ﺷﮑﻔﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻗﺮﺑﺎﻧﺘﺎن !دﺳﺘﻢ ﺑﻪ داﻣﻨﺘﺎن‪ ،‬ﻣﺎ در وﻻﻳﺖِ ﻏﺮﻳﺐ هﺴﺘﻴﻢ ‪ .‬ﻣﺒﺎدا ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﻣﺎ ﺳَﻢّ‬
‫ﺑﺨﻮراﻧﻨﺪ؟ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ را ﻣﻦ ﺳﻮرﻩ ﯼ ﻋﻨﮑﺒﻮت و ﺁﻳﺔ اﻟﮑﺮﺳﯽ ﺧﻮاﻧﺪم ﺗﺎ از ﺷﺮّ ﮐﻔﺎر ﻣﺤﻔﻮظ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج هﻤﻴﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ زﻳﺮﺷﻠﻮارﯼ و ﺷﺐ ﮐﻼﻩ ﻣﺸﻐﻮل ﻓﻮت ﮐﺮدن در ﺳﻤﺎور ﺣﻠﺒﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺁن ﮔُﻞ ﮔﺎوزﺑﺎن ﻣﯽ‬
‫ﺟﻮﺷﻴﺪ از ﻣﺎ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪ :‬ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ ؟‬
‫ﺳﻨّﺖ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻳﮏ ﺿﻌﻴﻔﻪ ﯼ ﮐﺎﻓﺮﻩ را دارد ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪.‬‬
‫ﺗﺎج ‪ :‬ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺑﻪ ﺷﻴﺮ ﭘﺎﮐﯽ ﮐﻪ ﺧﻮردﻩ ! ﺧﻮب ﭼﻘﺪر ﻣﺎﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ ؟‬
‫ﺳﻨّﺖ ‪ :‬ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ دﻳﮕﺮ ﻣﺎ در ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺧﻮاهﻴﻢ ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻤﺪاﻧﻬﺎ را دم دﺳﺖ ﺑﮕﺬارﻳﻢ و رﺧﺘﻬﺎﻳﻤﺎن را ﺑﭙﻮﺷﻴﻢ‪.‬‬
‫اﯾﻨﺠﺎ دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻧﮕﺴﺘﻮن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﮔﻔﺘﻴﺪ؟ ﻣﻦ اﺳﻢ اﻳﻦ ﺷﻬﺮ را در ﮐﺘﺎب »اﻟﻤﻤﺎﻟﮏ و اﻟﻤﺨﺎوف « دﯾﺪﻩ ام‪ .‬ﻣﺼﻨﻒ ﺁن‬
‫ﮐﺘﺎب از ﻣﺘﺒﺤﺮﺗﺮﻳﻦ ﺑﻮدﻩ اﺳﺖ‪ ،‬ﺷﺮﺣﯽ دادﻩ و ﺧﻮب ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دارم ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ ‪ :‬اﺳﻢ اﺻﻠﯽ ﺁن »اﻟﺒﺮاﻟﻠﻴﻦ« ﺑﻮدﻩ‬
‫اﺳﺖ ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ زﻣﻴﻦ ﻟﻤﻴﻦ زﻳﺮا ﮐﻪ ﻟﻴﻨَﺖ ﻣﯽ ﺁورد ‪ .‬ﭼﻮن ﮐﺴﺮﻩ ﺑﺮ ﻳﺎء ﺛﻘﻴﻞ ﺑﻮدﻩ اﻋﻼل ﺷﺪ ‪ .‬اﻟﻒ و ﻻم را هﻢ از اﻟﻠﻴﻦ‬
‫ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ ﺗﺎ اﺧﺘﺼﺎر ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﭘﺲ اﻟﻒ و ﻻم »اﻟﺒﺮ« را هﻢ ﺣﺬف ﮐﺮدﻧﺪ زﻳﺮا ﮐﻪ اﺳﻢ ﻋﻠﻢ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑَﺮﻟﻴّﻦ ﺷﺪ و از ﮐﺜﺮت‬
‫اﺳﺘﻌﻤﺎل ﺑِﺮﻟﻴﻦ ﮔﺮدﻳﺪ ‪ .‬ﺣﺘﻤﺎً اهﺎﻟﯽ ﺁﻧﺠﺎ ﻋﺮب هﺴﺘﻨﺪ و ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻮدﻩ اﻧﺪ و ﺷﮑﻢ روش در ﺁﻧﺠﺎ ﺷﻴﻮع دارد‪.‬‬
‫ﺗﺎج ‪ :‬ﻓﯽ اﻟﻮاﻗﻊ زﺑﺎن ﻋﺮﺑﯽ ﻳﮑﭙﺎرﭼﻪ ﻣﻨﻄﻖ اﺳﺖ ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﯼ ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﮑﻨﻴﻢ و ﺑﻪ هﻤﻪ ﯼ ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎ و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ‪ ،‬ﺟﺰﻳﺮﻩ وﻗﻮاق‪،‬‬
‫زﻧﮕﺒﺎر و ﺣﺒﺸﻪ و ﺳﻮدان و هﻤﻪ ﯼ ﻣﻤﺎﻟﮏ اﺳﻼﻣﯽ ﺗﻠﮕﺮاف ﺑﺰﻧﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬اﮔﺮ ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ رﺳﻴﺪﻳﻢ!‬
‫ﺗﺎج ‪ :‬ﺑﺮ ﭘﺪرﺷﺎن ﻟﻌﻨﺖ ! ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮدﻣﺎﻧﻴﻢ ‪ ،‬ﺁﻳﺎ اﻻغ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﻳﺎ اﻳﻦ ﻧﻤﯽ داﻧﻢ ﭼﻪ اﺳﻤﯽ روﻳﺶ ﺑﮕﺬارم؟ ازش ﺁب‬
‫و ﺁﺗﺶ ﻣﯽ رﻳﺰد‪ ،‬ﺳﻮت ﻣﯽ زﻧﺪ‪ ،‬ﺻﺪا ﻣﯽ دهﺪ‪ ،‬دود ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ﺁدم را ﺳﻴﺼﺪ ﺑﺎر ﻣﯽ ﮐُﺸﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ‪ .‬اﻳﻦ‬
‫هﻤﺎن ﺣِﻤﺎرِ دﺟّﺎل اﺳﺖ ‪ .‬ﻣﺮﺣﻮم اﺑﻮﯼ از ﺳﺎﻣﺮﻩ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻘﻴﻦ را ﺑﺎ ﻳﮏ اﻻغ ﻣﺮدﻧﯽ رﻓﺖ ‪ ،‬اﮔﺮﭼﻪ ﺷﺶ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻟﺨﺘﺶ‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ رﺳﻴﺪ ‪ .‬ﻣﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﺟﺎن ﺧﻮدﻣﺎن اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻧﺪارﻳﻢ ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﺁﻳﺎ ﺻﻨﺪوﻗﻬﺎﯼ ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ و ﻧﻌﻠﻴﻦ را در ﺟﺎﯼ ﻣﺤﻔﻮظ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﮐﻪ در ﻣﺠﺎورت رﻃﻮﺑﺖِ ﮐﻔﺎر ﻧﺒﺎﺷﺪ؟‬
‫ﺳﻨّﺖ ‪ :‬اﻟﺨﺸﮏ ﻣﻊ اﻟﺨﺸﮏ ﻻﻳَﺘَﭽَﺴﺒَﮏ ‪ .‬ﻧﺺّ ﺻﺮﻳﺢ ﺣﺪﻳﺚ ﻣﻌﺘﺒﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﻣﻦ ﻧﺬر ﮐﺮدﻩ ام اﮔﺮ ﺳﻼﻣﺖ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود‪ ،‬ﻳﮏ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﺎ دﺳﺖ ﺧﻮدم ذﺑﺢ ﺑﮑﻨﻢ و ﺑﻪ ﻓﻘﺮا‬
‫ﺑﺪهﻢ ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ ﺷﻤﺎ دﻗﺖ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺧﻮﮎ ﻧﻔﺮوﺷﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻮن هﺮ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ از ﮐﻔﺎر ﺑﺮ ﻣﯽ ﺁﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎج ‪ :‬ﻣﻦ هﻤﻪ ﯼ ﺟﺎﻧﻢ ﺁﻟﻮدﻩ اﺳﺖ‪ ،‬ﻋﺒﺎﻳﻢ ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود اﺳﺘﺤﻤﺎم ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬راﺳﺘﯽ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ‪ ،‬دﻳﺸﺐ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭼﮑﺎر داﺷﺘﻴﺪ؟ ﻣﻦ از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺁب ﺷﺪم ‪ ،‬ﮔﻤﺎن ﮐﺮدم از ﮐﻔﺎرﻧﺪ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاهﻨﺪ اﺳﻢ ﺑﺪ روﯼ ﻣﺎ ﺑﮕﺬارﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺗﺎج ‪ :‬دﻳﺸﺐ ﺧﻮاب واﻟﺪﻩ ﯼ اﺣﻤﺪ را ﻣﯽ دﻳﺪم ‪ .‬در ﻋﻤﺮم اﻳﻦ اوﻟﻴﻦ ﺑﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﮏ هﻔﺘﻪ ﺑﺪون زن هﺴﺘﻢ ‪.‬‬
‫ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً ﻣﺎ ﺟﻬﺎد اﮐﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ ‪ ،‬ﺧﻮدﻣﺎن را ﻓﺪاﻳﯽ دﻳﻦ ﻣﺒﻴﻦ ﮐﺮدﻩ اﻳﻢ ‪ ،‬در راﻩ اﺳﻼم اﻧﺘﺤﺎر ﮐﺮدﻳﻢ و ﺷﻬﻴﺪ ﺷﺪﻳﻢ !‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺟﺮﺟﻴﺲ‪ ،‬اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﺐ را ﺑﺮاﯼ ﻣﺠﻠﻪ ﯼ اﻟﻤﻨﺠﻼب ﻳﺎدداﺷﺖ ﺑﮑﻨﻴﺪ ‪ :‬ﻣﻦ اﮔﺮ ﻣُﺮدم ﻣﺮا در ﺁل ﺿﻴﺎء در ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺎرﻳﺲ‬
‫دﻓﻦ ﺑﮑﻨﻴﺪ و اﺳﻢ ﻣﺰارم را » اﻣﺎم زادﻩ ﺁل ﺗﺎج « ﺑﮕﺬارﻳﺪ ﺗﺎ زﻳﺎرﺗﮕﺎﻩ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺸﻮد ‪ .‬راﺳﺘﯽ ﭼﻪ اﺟﺮﯼ در ﺁن دﻧﻴﺎ‬
‫ﺧﻮاهﻴﻢ داﺷﺖ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﺒﺮان اﻳﻦ هﻤﻪ ﺻﺪﻣﺎت و زﺣﻤﺎت ﻣﺎ را ﺑﮑﻨﺪ؟ ! ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺮاﯼ رﻓﻊ ﺧﺴﺘﮕﯽ و دﻓﻊ‬
‫ﻣﻀﺮّت ﻣﺴﺎﻓﺮت ﺑﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑَﺪواﻟﻮرود هﺮ ﮐﺪام ﻧﻔﺮﯼ ﺳﻪ ﺗﺎ زن ﺻﻴﻐﻪ ﺑﮑﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﻣﻦ دﻳﺸﺐ ﺧﻮاب دﻳﺪم ﻳﮏ ﺳﻴﺪ ﺟﻠﻴﻞ اﻟﻘﺪر ﻧﻮراﻧﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻮرد ]ﻣُﺮد ﻧﺎم ﻳﮏ درﺧﺘﭽﻪ اﺳﺖ[ ﺳﺒﺰ ؛‬
‫زﻳﺮﺟﺎﻣﻪ ﯼ ﺳﺒﺰ‪ ،‬زﻳﺮﺷﻠﻮارﯼ ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﮐﻴﺴﻪ ﯼ ﺗﻮﺗﻮن ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﮔﻴﻮﻩ ﯼ ﺳﺒﺰ‪ ،‬ﺷﺎرب ﺳﺒﺰ ﺑﺎ دﺳﺘﮑﺶ ﺳﺒﺰ ﻣﺒﺎرﮐﺶ دﺳﺖ‬
‫ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺮد در ﺑﺎﻏﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ ﺑﻮد از وﺣﻮش و ﻃﻴﻮر از ﭼﺮﻧﺪﻩ و ﭘﺮﻧﺪﻩ و ﺧﺰﻧﺪﻩ و دوﻧﺪﻩ ‪ .‬از ﺧﻮاب ﮐﻪ ﭘﺮﻳﺪم ﺑﻮﯼ ﻋﻄﺮ و‬
‫ﻋﺒﻴﺮ ﻣﺮا ﺑﻴﻬﻮش ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺗﺎج ‪ :‬ﻋﺠﻴﺐ‪ ،‬ﻋﺠﻴﺐ ! هﻤﻴﻦ ﮐﻪ رﺳﻴﺪﻳﻢ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮاب داﻧﻴﺎل ﻧﺒﯽ و ﻳﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮﻧﺎﻣﻪ ﺣﻀﺮت ﻳﻮﺳﻒ رﺟﻮع‬
‫ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد‪.‬‬
‫در اﻳﻦ وﻗﺖ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ وارد ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬اﻳﻨﺠﺎ ﮐﻪ دﻳﮕﺮ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎن ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﺎن را ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻮل‬
‫ﺑﺰﻧﻴﻢ‪ .‬ﺷﻤﺎهﺎ از ﺑﺲ ﮐﻪ وﺳﻮاس ﺑﻪ ﺧﺮج دادﻳﺪ‪ ،‬ﻧﮕﺬاﺷﺘﻴﺪ ﻳﮏ ﺷﮑﻢ ﺳﻴﺮ ﻏﺬا ﺑﺨﻮرﻳﻢ ‪ .‬ﻣﻦ ﺳﻪ ﻗﻮﻃﯽ از اﻳﻦ‬
‫ﮔﻮﺷﺘﻬﺎﻳﯽ دارم ﮐﻪ در ﺟﻌﺒﻪ ﺣﻠﺒﯽ اﺳﺖ ‪ .‬از ﻗﺮارﯼ ﮐﻪ ﺷﻨﻴﺪم ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺁﻧﻬﺎ را ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺳﻨّﺖ ‪ :‬اﺣﺘﻴﺎط اﺣﻮط اﺳﺖ ‪ .‬ﻣﻦ ﮐﻪ ﻟﺐ ﻧﺨﻮاهﻢ زد ‪ .‬اﮔﺮ ﻳﮏ ﻗﻄﺮﻩ ﺷﺮاب در درﻳﺎ ﺑﻴﻔﺘﺪ ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از ﺁن درﻳﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﮎ‬
‫ﭘﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻪ ﻃﻮرﯼ ﮐﻪ ﺗﭙﻪ اﯼ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁن درﻳﺎ ﺑﺸﻮد و ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁن ﺗﭙﻪ ﻋﻠﻒ ﺑﺮوﻳﺪ و ﮔﻠّﻪ ﯼ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﯼ از ﺁن ﺗﭙﻪ ﺑﮕﺬرد و از‬
‫ﺁن ﻋﻠﻒ ﺑﭽﺮد ‪ ،‬ﻣﻦ از ﮔﻮﺷﺖ ﺁن ﮔﻮﺳﻔﻨﺪهﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرم‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﻏﺼﻪ اش را ﻧﺨﻮرﻳﺪ ‪ .‬ﻋﻮﺿﺶ وارد ﺷﻬﺮ اﻟﺒﺮاﻟﻠﻴﻦ ﮐﻪ ﺷﺪﻳﻢ ﻳﮏ دﻳﮓ ﺑﺰرگ ﺁش ﺷﻠﻪ ﻗﻠﻤﮑﺎر ﺑﺎر ﻣﯽ‬
‫ﮔﺬارﻳﻢ و هﻤﻪ ﺷﮑﻢ هﺎﻳﻤﺎن را از ﻋﺰا در ﻣﯽ ﺁورﻳﻢ‪.‬‬
‫در اﻳﻦ وﻗﺖ دورﻧﻤﺎﯼ ﺷﻬﺮ ﻧﻤﺎﻳﺎن ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﻨﺎهﺎﯼ ﺑﻠﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﻏﻬﺎﯼ ﺳﺒﺰ‪ ،‬واﮔﻨﻬﺎﯼ ﺑﺮﻗﯽ ﮐﻪ در ﺁﻣﺪ و ﺷﺪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻣﺮدم‬
‫ﺷﻬﺮ از ﺁﻧﺠﺎ دﻳﺪﻩ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬در اﻳﺴﺘﮕﺎﻩ راﻩ ﺁهﻦ ﻣﺴﺎﻓﺮان ﺑﻪ ﺟﻨﺒﺶ اﻓﺘﺎدﻧﺪ ‪ .‬هﺮ ﮐﺲ ﭼﻤﺪان ﺧﻮدش را ﺳﺮﮐﺸﯽ‬
‫ﻣﯽ ﮐﺮد ‪ .‬دﺳﺘﻪ اﯼ ﭘﻴﺎدﻩ و ﮔﺮوهﯽ ﺳﻮار ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﭘﺲ از ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﺒﻠﻎ هﻨﮕﻔﺘﯽ‬
‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺑﺮاﯼ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺳﻪ ﺷﻴﺸﻪ از ﺗﺮن و ﻃﺒﺦ در اﺗﺎﻗﭽﻪ ﯼ ﺁن و ﺳﻮزاﻧﻴﺪن ﻧﻴﻤﮑﺖ و ﻏﻴﺮﻩ در اﻳﺴﺘﮕﺎﻩ‬
‫»ﻓﺮدرﯾﺶ اﺷﺘﺮاﺳﻪ« ﭘﻴﺎدﻩ ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎر ﺻﻨﺪوق ﻧﻌﻠﻴﻦ و ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ را هﻢ ﺑﺎ ﭘﺮداﺧﺖ ﮔﻤﺮﮎ ﮔﺰاف ﺗﺤﻮﻳﻞ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ‪.‬‬
‫ﭘﺲ از ﺁن‪ ،‬ﺻﻮرت ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ هﺎﯼ ﺑﺮﻟﻴﻦ را ﺑﺮاﯼ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻗﺮاﺋﺖ ﮐﺮدﻧﺪ و اﻳﺸﺎن از ﻣﻴﺎن ﺁﻧﻬﺎ » هﺘﻞ هِﺮﻣِﺲ « را اﻧﺘﺨﺎب‬
‫ﮐﺮدﻧﺪ ﭼﻮن اﺳﻢ هﺮاﻣﺲ اﻟﻬﺮاﻣﺴﻪ را در ﮐﺘﺎب »زﻧﺪﻗﻪ اﻟﻌﺘﻴﻘﻪ« ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ و از اﻳﻦ ﻗﺮار ﻧﺰدﻳﮑﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﺒﺮاﻧﻴﻮن و‬
‫اﻋﺮاب ﺑﻮد ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﺮاﯼ اﻳﻨﮑﻪ در ﺟﺮﻳﺎن ﮔﺰارش ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺑﺎﺷﻢ ﻧﺎﭼﺎر در هﻤﺎن ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ اﺗﺎق ﮔﺮﻓﺘﻢ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ورﻗﻪ ﯼ اﻋﺘﺒﺎر را ﺑﻪ اﻣﻀﺎﯼ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺗﺎج و ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ رﺳﺎﻧﻴﺪ ﺗﺎ از ﺑﺎﻧﮏ ﺑﺮاﯼ ﻣﺪت اﻗﺎﻣﺖ در ﺑﺮﻟﻴﻦ‬
‫ﻣﻘﺪارﯼ از وﺟﻪ ﺁن را ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﯼ ﻣﺘﺮﺟﻢ از ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺁﻳﺎ زﻣﻴﻦ اﻳﻦ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ‬
‫ﻏﺼﺒﯽ اﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻪ ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﮑﻪ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮد‪ ،‬ﻓﺮﻣﺎن داد ﺑﺮاﻳﺶ ﺣﻤﺎم ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻨﻨﺪ ‪ .‬در ﺿﻤﻦ ﺧﻄﺎب ﺑﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ‬
‫ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﮐﺮدﻩ ﺗﺬﮐﺮ دادﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻮن ﻣﺎ ﻣﻈﻬﺮ اﺳﻼم هﺴﺘﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮرﯼ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺸﻖ ﮐﻔﺎر ﺑﺸﻮﻳﻢ ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ هﻴﭽﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁب ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻴﻢ و ﺑﺮاﯼ اﺳﺘﻌﻤﺎل ﺧﻮراﮎ‪ ،‬وﺿﻮ و ﺷﺴﺘﺸﻮ ﻓﻘﻂ ازﺁب رودﺧﺎﻧﻪ‬
‫ﮐﻪ ﻧﺰدﻳﮏ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺒﺮﻳﻢ ‪ .‬اﮔﺮﭼﻪ ﻓﻀﻮﻻت و ﻣﺰﺑﻠﻪ ﯼ ﺷﻬﺮ در ﺁن رﻳﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ اﻣﺎ ﭼﻮن روان ﺑﻮد ﺷﺮﻋﺎً‬
‫ﭘﺎﮎ ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺑﺎ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ ﮐﻪ در ﻓﻦّ دﻟّﺎﮐﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﻴﺮ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﺣﻤﺎم رﻓﺘﻨﺪ ‪ .‬هﺮ ﮐﺪام از ﺁﻗﺎﻳﺎن اﺗﺎﻗﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻠﻴﻘﻪ ﯼ‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن درﺳﺖ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ .‬ﻳﻌﻨﯽ ﻓﺮش و ﺗﺨﺘﺨﻮاب را ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﻩ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ اﺗﺎق ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁن ﻳﮏ ﺗﮑﻪ زﻳﻠﻮ ﻳﺎ‬
‫ﮔﻠﻴﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ و ﻳﮏ ﺟﺎ ﻧﻤﺎز و ﻳﮏ ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ هﻢ روﻳﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﮕﺬﺷﺖ ﮐﻪ در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﻏﻮﻏﺎﯼ ﻏﺮﻳﺒﯽ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪ ‪ .‬رﻳﻴﺲ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ زﻧﺎن ﻣﺎ را ﺧﺒﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ از‬
‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺣﻤﺎم رﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺁب ﺣﻤﺎم از ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم ﺑﻪ دوم و از دوم ﺑﻪ اول ﺳﺮاﻳﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻄﻮرﯼ ﮐﻪ هﻤﻪ ﯼ‬
‫ﻣﺸﺘﺮﯼ هﺎﻳﺶ ﺷﮑﺎﻳﺖ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ ‪ .‬ﻣﺎ دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ رﻓﺘﻴﻢ و در ﺣﻤﺎم را ﺑﺎز ﮐﺮدﻳﻢ ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺑﺎ رﻳﺶ و ﺳﺮ و ﻧﺎﺧﻦ ﺣﻨﺎ‬
‫ﺑﺴﺘﻪ روﯼ زﻣﻴﻦ ﺣﻤﺎم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ او را ﻣﺸﺖ و ﻣﺎل ﻣﯽ داد ‪.‬در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ از ﺳﺮ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﯼ ﺷﻴﺮ‬
‫ﺁب ﻟﮕﻦ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻴﺮون ﻣﯽ رﻳﺨﺖ ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اول ﭘﺮﺧﺎش ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﭼﺸﻢ ﻳﮑﯽ از ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﺗﻦ ﭘﺸﻢ ﺁﻟﻮد اﻳﺸﺎن‬
‫اﻓﺘﺎدﻩ و ﺑﻌﺪ ﺧﻄﺎب ﮐﺮدﻧﺪ ‪ :‬ﻧﻘﺺ ﺣﻤﺎﻣﻬﺎﯼ ﮐﻔﺎر را ﻣﺸﺎهﺪﻩ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭼﻪ اﻧﺪازﻩ اﺳﺖ ! ﺳﺮﺑﻴﻨﻪ ﻧﺪارد و ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ‪،‬‬
‫ﺁب ﺁن ﮐُﺮ ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬ﻣﻦ هﻤﻪ ﯼ ﺟﺎﻧﻢ ﻧﺠﺲ اﻧﺪر ﻧﺠﺲ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﮑﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺑﺎ ﺣﺎل زار از ﺣﻤﺎم ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪ‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺻﻮرت هﺸﺘﺼﺪ ﻣﺎرﮎ ﺟﻬﺖ ﺧﺴﺎرت وارد ﺑﻪ‬
‫ﺣﻤﺎم را ﺁورد ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج از اﻳﻦ ﻗﻀﻴﻪ ﺑﺮﺁﺷﻔﺘﻨﺪ و ﺧﻴﻠﯽ اوﻗﺎﺗﺸﺎن ﺗﻠﺦ ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﺨﺼﻮص ﮐﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ از وﻗﺘﯽ‬
‫ﮐﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﻮل را ﻧﻴﺎوردﻩ ﺑﻮد و از ﻗﺮارﯼ ﮐﻪ ﺷﻬﺮت داﺷﺖ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ او را ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻓﺮﻧﮕﯽ در ﺳﻠﻤﺎﻧﯽ دﻳﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ‬
‫رﻳﺸﺶ را ﺗﺮاﺷﻴﺪﻩ ﺑﻌﺪ هﻢ ﺑﺎ هﻤﺎن ﭘﻴﺮزن ﻟﻬﺴﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ در راﻩ ﺁهﻦ ﺑﻮد در ﭼﻨﺪ ﻗﻬﻮﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﯼ ﺷﻬﺮ دﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬اﮔﺮ از ﻣﻴﺎن ﻣﺎ ﮐﺴﯽ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ از ﻃﺮف ﺑﻠﻴﺲ ]ﭘﻠﻴﺲ[ دﺳﺘﮕﻴﺮ و ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻣﯽ ﺷﻮد‪،‬‬
‫ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﺁن دﻧﻴﺎ روﺳﻴﺎﻩ ﺟﻬﻨﻤﯽ و ﻣﺤﺸﻮر ﺷﻤﺮ ذﯼ اﻟﺠﻮﺷﻦ و هﻤﻨﺸﻴﻦ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺧﻄّﺎب ﺧﻮاهﺪ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻠﻞ‬
‫اﺳﻼﻣﯽ از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎ و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ و زﻧﮕﺒﺎر و ﺣﺒﺸﻪ ﮐﻪ ﺑﻴﺶ از ﭼﻬﺎرﺻﺪ ﻣﻠﻴﺎن ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﯼ‬
‫ﻻاﻟﻪ اﻻ اﷲ هﺴﺘﻨﺪ او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻪ دار ﻣﯽ ﺁوﻳﺰﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﻧﺎﭼﺎر از هﻤﺎن اﻧﺒﺎن ﭘﻨﻴﺮ ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ و ﻧﺎن ﺧﺸﮏ و ﭘﻴﺎز ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﺎن از ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ ﺁوردﻩ‬
‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﻧﺎهﺎر ﺧﻮردﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻦ از رﺳﺘﻮران ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ‪ ،‬ﻳﮏ روزﻧﺎﻣﻪ ﺧﺮﻳﺪم ‪ .‬ﺑﺎﻻﯼ روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﺧﻂ درﺷﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد‪:‬‬
‫»ورود ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﮔﺮاﻣﯽ ‪ :‬ﻳﮏ دﺳﺘﻪ از ﺁرﺗﻴﺴﺘﻬﺎﯼ ﭘﻮﻟﺪار ﻣﺸﺮق زﻣﻴﻦ اﻣﺮوز وارد ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺷﺪ‪«.‬‬

‫داﺧﻞ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﺷﺪم هﺮ ﮐﺪام از ﺁﻗﺎﻳﺎنِ ﻣﺒﻠّﻐﻴﻦ از دﻳﮕﺮﯼ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ در وﻻﻳﺖ ﻏﺮﺑﺖ ﭼﻪ ﺑﻪ روزﺷﺎن‬
‫ﺧﻮاهﺪ ﺁﻣﺪ ‪ .‬در ﺷﻬﺮ ﮐﺴﯽ راﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﮑﻨﺪ ﺗﺎ از ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ وﺟﻮهﺎت ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬
‫ﺻﻐَﺮ‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ‪ ،‬ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد ِ‬
‫ﺳﻦّ از ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺠﻬﻮل ﺑﻬﺮﻩ اﯼ ﮐﺎﻓﯽ دارد و ﻣﺪت دﻩ ﺳﺎل از ﻋﻤﺮ ﺷﺮﻳﻔﺶ را در ﺑﻼد ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ و ﻣﺠﺎدﻟﻪ‬
‫ﮔﺬراﻧﻴﺪﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﯽ از اﻳﺸﺎن ﺳﺮ ﺑﺰﻧﺪ ؛ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﮐﻔﺎر ﺑﻼﻳﯽ ﺑﻪ ﺳﺮ او ﺁوردﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ‪ .‬در اﻳﻦ ﺻﻮرت‬
‫ﺣﮑﻢ ﺟﻬﺎد ﺻﺎدر ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ و ﻳﺎ ﻣﺤﺘﻤﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺁن ﺿﻌﻴﻔﻪ ﯼ ﮐﺎﻓﺮﻩ را ﺑﺮدﻩ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ‪ :‬ﻣﻦ ﺳﺮم درد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪ .‬ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻨﺪم ﮐﻪ ﺳﻤﺎور ﺣﻠﺒﯽ را ﺑﺮدارﻳﻢ و ﺑﺮوﻳﻢ در ﺷﻬﺮ ﺟﺎﯼ ﺑﺎ‬
‫ﺻﻔﺎﻳﯽ را ﭘﻴﺪا ﺑﮑﻨﻴﻢ و ﻳﮏ ﭘﻴﺎﻟﻪ ﭼﺎﻳﯽ دم ﺑﮑﻨﻴﻢ و ﺑﺨﻮرﻳﻢ‪ ،‬در ﺿﻤﻦ ﺷﻬﺮ را هﻢ ﺳﻴﺎﺣﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ‪.‬‬
‫ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺑﻪ اﮐﺜﺮﻳﺖ ﺁراء ﻗﺒﻮل ﺷﺪ ‪ .‬وﻟﯽ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺻﻼح داﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮐﺸﻴﮏ اﺷﻴﺎء‬
‫ﺷﺎن را ﺑﺸﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﮐﻔﺎر ﺑﻪ ﺁن دﺳﺖ ﻧﺰﻧﻨﺪ ‪ .‬هﻤﻴﻦ ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮﯼ از ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻴﺮون رﻓﺘﻴﻢ‪ ،‬ﮔﺮوﻩ اﻧﺒﻮهﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ‬
‫ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ و در »ﻓﺮدرﯾﺶ اﺷﺘﺮاﺳﻪ« و »اوﻧﺘﺮ دن ﻟﻴﻨﺪن« ﺑﺮ ﻋﺪﻩ ﯼ ﺁﻧﻬﺎ اﻓﺰودﻩ ﺷﺪ ‪ ،‬ﺑﻄﻮرﯼ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﭼﺎﯾﯽ دم‬
‫ﮐﺮدن را ﻧﮑﺮدﯾﻢ‪.‬‬
‫دﺧﺘﺮهﺎ ﺑﺎ ﺳﻴﻨﻪ و ﺑﺎزوﯼ ﻟﺨﺖ ﺟﻠﻮ ﯼ ﻣﺎ ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زدﻧﺪ ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﻋﺒﺎ را روﯼ ﻋﻤﺎﻣﻪ ﺷﺎن ﻣﯽ‬
‫ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ‪ ،‬ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﺸﺎن را ﻣﯽ ﺑﺴﺘﻨﺪ و اﺳﺘﻐﻔﺎر ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ‪.‬‬
‫درﻳﻦ ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻼهﺸﺎن ﻧﺸﺎن داﺷﺖ ﺑﺎ ﻳﮏ ﻣﺘﺮﺟﻢ ﭘﻴﺶ ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ﺁﻣﺪﻧﺪ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ و ﻣﺘﺮﺟﻢ‬
‫ﮔﻔﺖ ﺧﻴﻠﯽ ﻣﻔﺘﺨﺮ و ﺳﺮاﻓﺮازﻳﻢ ﮐﻪ دﺳﺘﻪ اﯼ از هﻨﺮﻣﻨﺪان ﻣﺸﻬﻮر ﺷﺮﻗﯽ ﺑﻪ دﻳﺪن ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﻣﺎ ﺁﻣﺪﻩ اﻧﺪ ‪ .‬ﻟﺬا ﻣﺎ ﻣﻮﻗﻊ را‬
‫ﻣﻐﺘﻨﻢ ﺷﻤﺮدﻩ ﻣﻘﺪم ﺁﻧﻬﺎ را ﺗﺒﺮﻳﮏ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻴﻢ ‪ .‬ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﻣﺴﺒﻮق هﺴﺘﻴﺪ ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ ﻓﻴﻠﻤﺒﺮدارﯼ »اوﻓﺎ« ﮐﻪ از ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ‬
‫ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ هﺎﯼ دﻧﻴﺎﺳﺖ در ﻧﻈﺮ دارد ﻓﻴﻠﻢ »اﻣﻴﺮارﺳﻼن« و »ﺣﺴﻴﻦ ﮐﺮد« و »ﺳﻴﺮﻩ ﯼ ﻋﻨﺘﺮ « را ﺑﺮدارد‪ .‬از اﻳﻦ رو‪ ،‬رﻳﻴﺲ‬
‫ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ ورود ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﻋﺰﻳﺰ را ﻏﻨﻴﻤﺖ ﺷﻤﺮدﻩ از ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺧﻮاهﺸﻤﻨﺪ اﺳﺖ دﻋﻮﺗﺶ را اﺟﺎﺑﺖ ﻧﻤﻮدﻩ و در ﻓﻴﻠﻤﻬﺎﯼ‬
‫ﻧﺎﻣﺒﺮدﻩ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﮑﻨﻨﺪ ‪ .‬ﺑﺮاﯼ اﻧﺠﺎم ﻣﺮاﺳﻢ ﻗﺮارداد و ﻣﻼﻗﺎت هﻤﮑﺎران ﻋﺰﻳﺰش ‪ ،‬رﻳﻴﺲ ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ ﻓﺮدا ﺳﺎﻋﺖ دﻩ در دﻓﺘﺮ‬
‫ﺧﻮد ﻣﻨﺘﻈﺮ اﺳﺖ‪.‬‬
‫اﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ ‪ :‬ﺁﻗﺎﯼ ﻣﺘﺮﺟﻢ ! ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺑﻪ رﻳﻴﺲ ﺧﻮدﺗﺎن ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺑﺎزﯼ ﻳﺪِ ﻃﻮﻻﻳﯽ دارم و در ﺗﻌﺰﻳﻪ هﺎ رول‬
‫ﻧﻌﺶ را ﺑﺎزﯼ ﻣﯽ ﮐﺮدم ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ روﯼ ﻟﻨﮕﻪ ﯼ در ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮدم و ﻣﺮا دور ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬هﻔﺖ ﻗﺮﺁن در ﻣﻴﺎن‪ ،‬هﻤﻪ‬
‫ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﺮدﻩ ام‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﺪ؟ ﺁﻳﺎ از ﮐﻔﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم ﻣﺸﺮّف ﺑﺸﻮﻧﺪ؟‬
‫ﻣﺘﺮﺟﻢ‪ :‬ﺧﻴﺮ ﻗﺮﺑﺎن !ﮐﻤﭙﺎﻧﯽ »اوﻓﺎ« از ﺷﻤﺎ دﻋﻮت ﮐﺮدﻩ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺘﻢ اﺳﺖ ﻳﺎ ﮐﺴﯽ ﻣُﺮدﻩ‪.‬‬
‫ﻣﺘﺮﺟﻢ ‪ :‬ﭼﻮن ﻓﺮﻣﺎﻳﺸﺎت ﺳﺮﮐﺎر در ﻟﻔﺎﻓﻪ اﺳﺖ و درﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻴﻢ ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ اﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮدا در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ‬
‫ﺷﺮﻓﻴﺎب ﺑﺸﻮﻳﻢ‪.‬‬
‫هﻤﻴﻦ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ رﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪ ﻗﺪم دورﺗﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﯼ ﺳﻴﺮﮎ ﻣﻌﺮوف ﺑﺮﻟﻴﻦ »ﺳﻴﺮﮐﻮس ﺑﻮش« ﻣﺎ را ﺟﻠﻮ ﺑﺮ ﮐﺮد‪ .‬وﻟﯽ ﭼﻮن‬
‫ﻣﺘﺮﺟﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮدش را ﺣﺎﻟﯽ ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺑﮑﻨﺪ ‪ .‬او هﻢ ﺁدرس ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ را ﮔﺮﻓﺖ و رﻓﺖ ﺗﺎ ﻓﺮدا داﺧﻞ‬
‫ﻣﺬاﮐﺮﻩ ﺑﺸﻮد‪.‬‬
‫ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ از ﻋﮑﺎﺳﻬﺎﯼ ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻬﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن از ﻣﺎ ﻋﮑﺲ ﺑﺮداﺷﺘﻨﺪ ‪ .‬از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ دﺳﺘﻪ ﯼ زﻳﺎدﯼ زن و ﻣﺮد‬
‫دور ﻣﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﮐﺎرت ﭘﺴﺘﺎل ﺧﻮدﻣﺎن را ﻣﯽ دادﻧﺪ ﺗﺎ زﻳﺮش ﺑﻪ رﺳﻢ ﻳﺎدﮔﺎر اﻣﻀﺎء ﺑﮑﻨﻴﻢ ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ﯼ‬
‫ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ زﺑﺎن‪ ،‬ﺑﻴﺸﺘﺮ اﺳﺒﺎب ﺣﻴﺮت ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ ‪ .‬درﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﺁﻗﺎﯼ ﺳﻨّﺖ ﻣﻮﻗﻊ را ﺑﺮاﯼ ﻻس زدن ﺑﺎ دﺧﺘﺮان ﻏﻨﻴﻤﺖ‬
‫داﻧﺴﺖ و از ﺳﻪ ﺗﺎ ﺻﻴﻐﻪ ﯼ ﻣﻮﻋﻮد دو ﺗﺎﻳﺶ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ و ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻴﻢ‪،‬‬
‫ﺟﻤﻌﻴﺖ زﻳﺎدﯼ از ﭘﻠﻴﺲ‪،‬ﻣﺨﺒﺮ روزﻧﺎﻣﻪ و ﻣﺮدم ﻣﺘﻔﺮﻗﻪ دور ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬
‫اول ﺳﺮاغ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ را ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ ‪ .‬ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ از ﻗﺮار اﻃﻼع ﭘﻠﻴﺲ ﺑﺎ هﻮاﭘﻴﻤﺎ ﻣﺴﺎﻓﺮت‬
‫ﮐﺮدﻩ‪.‬‬
‫اﻣﺎ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪ ﺑﺪﺗﺮﯼ رخ داد ‪ .‬وارد اﺗﺎق ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﮐﻪ ﺷﺪﻳﻢ دﻳﺪﻳﻢ اﻳﺸﺎن ﺑﻪ ﺣﺎل اﻏﻤﺎء ﭘﺎﯼ ﻣﻨﻘﻞ و واﻓﻮر ﺧﺸﮑﺶ‬
‫زدﻩ اﺳﺖ ‪ .‬درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ ﭘﻠﻴﺲ هﻤﻪ ﯼ ﮔﺮﻩ ﺑﺴﺘﻪ هﺎ و ﻟﺒﺎس و زﻳﺮﺷﻠﻮارﯼ او را ﺑﺎزرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ .‬اﻳﻦ دﻓﻌﻪ‬
‫ﺑﻪ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﯼ ﺗﻨﻬﺎ هﻢ اﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ و ﺣﻀﻮر هﻤﻪ ﯼ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ در ﻋﺪﻟﻴﻪ ﻻزم ﺑﻮد ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ‬
‫ﻣﻴﺎﻧﺠﻴﮕﺮﯼ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻧﺎﺧﻮش ﺑﻮدﻩ و ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻪ و ﻋﺎدت ﺑﻪ ﺗﺮﯾﺎﮎ داﺷﺘﻪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺮج ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ ‪ .‬ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج‬
‫ﻓﺮﻣﻮدﻧﺪ ‪ :‬ﻧﮕﻮﯾﻴﺪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﻣﺮدم را ﺑﻪ دﻳﻦ ﺣﻨﻴﻒ اﺳﻼم دﻋﻮت ﺑﮑﻨﺪ ‪ .‬ﻣﺮدﮐﻪ ﯼ ﮐﺎﻓﺮِ ﻧﺠﺲ ﭼﻪ ﺣﻖ‬
‫دارد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ؟ ﺑﻪ او ﺣﺎﻟﯽ ﺑﮑﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ رﻳﻴﺲ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ هﺴﺘﻢ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎ از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ‬
‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺟﺰاﻳﺮ وﻗﻮاق ﭘﺎﻧﺼﺪ هﺰار ﻣﻠﻴﺎن ﻣﺴﻠﻤﺎن‪ ،‬ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﯼ ﻻ اﻟﻪ اﻻ اﷲ اﺳﺖ و ﻳﮏ اﺷﺎرﻩ ﯼ ﻣﻦ ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬
‫هﻤﻪ ﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن‪ ،‬ﺷﻤﺎ را ﺑﺎ ﺳﻴﺦ واﻓﻮر ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫اﮔﺮ هﻢ رﺷﻮﻩ ﻣﯽ ﺧﻮاهﺪ‪ ،‬ﺑﮕﻮ در ﺷﺮع ﻣﺒﻴﻦ اﺳﻼم ﺑﻪ ﻏﻴﺮ از ﺑﺮاﯼ ﻋﻠﻤﺎء ﺑﺮاﯼ ﺳﺎﻳﺮﻳﻦ رﺷﻮﻩ ﺣﺮام اﺳﺖ و اﻧﮕﻬﯽ‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ از ﺁن وﻗﺘﯽ ﮐﻪ رﻓﺘﻪ هﻨﻮز ﭘﻮ ﻟﻬﺎ را ﻧﻴﺎوردﻩ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ و ﺳﻨّﺖ ﮐﻪ دﻳﺪﻧﺪ هﻮا ﭘﺲ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ‪ .‬وﻟﯽ درﻳﻦ ﺑﻴﻦ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﮐﻼﻩ و ﻧﺸﺎن‬
‫ﻣﺨﺼﻮص ﺟﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ را ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ و ﻣﺘﺮﺟﻢ اﻳﻨﻄﻮر ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺁﻗﺎﯾﺎن ﻣﺤﺘﺮم ‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﻔﺘﺨﺮم ﮐﻪ از ﻃﺮف رﺋﻴﺲ »ﺳﻮﺋﻮ ﮔﺎرﺗﻦ« ﺑﺎغ‬
‫وﺣﺶ ﺑﺮﻟﻴﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺳﻼم ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ‪ .‬ﻣﯽ داﻧﻴﺪ ﮐﻪ ﮐﻮس ﺷﻬﺮت ﺷﻤﺎ در هﻤﻪ ﯼ ﺁﻓﺎق ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺳﻨّﺖ ‪ :‬از ﺟﺒﺎل هﻨﺪوﮐﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ اﻗﺼﯽ ﺑﻼد ﺟﺎﺑﻠﻘﺎ و ﺟﺎﺑﻠﺴﺎ و ﺟﺰﻳﺮﻩ ‪. ....‬‬
‫ﻣﺘﺮﺟﻢ ‪ :‬ﺑﻠﯽ‪ ،‬ﺑﻠﯽ‪ ،‬ﺻﺤﻴﺢ اﺳﺖ ‪ .‬ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺁﻗﺎﯼ رﻳﻴﺲ ﺑﺎغ وﺣﺶ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ورود ﺷﻤﺎ ﻳﮏ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ‬
‫ﺷﺮﻗﯽ درﻳﻦ ﺑﺎغ ﻓﺮاهﻢ ﮐﺮدﻩ و ﭼﺸﻢ ﺑﻪ راﻩ ﻗﺪوم ﻣﻬﻤﺎﻧﺎن ﻋﺰﻳﺰ اﺳﺖ و از ﺁﻗﺎﻳﺎن ﺧﻮاهﺶ ﻋﺎﺟﺰاﻧﻪ دارد ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاﯼ‬
‫هﻤﻴﺸﻪ هﻢ ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬اﻗﻼً ﭼﻨﺪ روز ﺑﻪ ﻗﺪوم ﺧﻮد اﻳﺸﺎن را ﺳﺮاﻓﺮاز ﮐﺮدﻩ و در ﺑﺎغ ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ اﻳﺸﺎن را ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ‪.‬‬
‫ﻣﯽ داﻧﻴﺪ ﮐﻪ وﺳﺎﻳﻞ ﺁﺳﺎﻳﺶ ﺁﻗﺎﻳﺎن از هﺮ ﺣﻴﺚ ﻓﺮاهﻢ اﺳﺖ و هﺮ ﺷﺮﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺑﻪ روﯼ ﭼﺸﻢ ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﺷﻮد‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﺑﺎغ دارد ؟‬
‫ﻣﺘﺮﺟﻢ ‪ :‬ﺑﻠﯽ‪ ،‬ﺑﺎغ ﻣﻌﺮوف‪ ،‬ﻻﺑﺪ ﺷﻨﻴﺪﻩ اﻳﺪ ﺑﺎغ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﺑﺎغِ ﺳﺒﺰِ ﭘﺮ از وﺣﻮش و ﻃﻴﻮر از ﭼﺮﻧﺪﻩ‪ ،‬ﭘﺮﻧﺪﻩ‪ ،‬ﺧﺰﻧﺪﻩ‪ ،‬دوﻧﺪﻩ ‪.‬ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ﺑﺒﻴﻨﻢ ﺳﻴّﺪ ﻗﺒﺎ ﺳﺒﺰ هﻢ دارد؟‬
‫ﻣﺘﺮﺟﻢ‪ :‬ﺳﺒﺰ ﻗﺒﺎ هﻢ دارد ‪.‬‬
‫ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ ‪ :‬ﻣﻦ ﺧﻮاﺑﺶ را در ﺗﺮن دﻳﺪﻩ ﺑﻮدم ‪.‬ﻣﯽ ﺁﻳﻢ ‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ و ﺳﻨﺖ دﻋﻮت رﻳﻴﺲ ﺑﺎغ وﺣﺶ را اﺟﺎﺑﺖ ﮐﺮدﻧﺪ و در اﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ و رﻓﺘﻨﺪ ‪ .‬ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ هﻢ‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج را ﺑﻪ ﻧﻈﻤﻴﻪ ﺑﺮدﻧﺪ‪.‬‬

‫در اﻳﻦ ﺻﻮرت ﺗﺎ اﻳﻨﺠﺎ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻳﺎﻓﺖ و ﺟﻤﻴﻌﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ ‪ .‬ﻓﺮدا ﺑﺎ ﺗﻠﮕﺮاف از ﻣﺪﻳﺮ‬
‫ﻣﺠﻠﻪ ﯼ »اﻟﻤﻨﺠﻼب« ﮐﺴﺐ اﺟﺎزﻩ ﺧﻮاهﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺑﺎز هﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺰارش ﺁﻗﺎﻳﺎن را ﺑﻨﮕﺎرم و ﻳﺎ ﺑﻪ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ دﻳﮕﺮﯼ ﺑﺮوم ‪.‬‬
‫ﺷﺐ از ﻧﺰدﻳﮏ ﺑﺎغ وﺣﺶ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ‪ ،‬دﻳﺪم ﺑﺎ ﺧﻂ ﺳﺮخ ﺑﺎﻻﯼ درِ ﺁن روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ‪:‬‬
‫»ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺷﺮﻗﯽ !«‬
‫اﻟﺒﺮاﻟﻠﻴﻦ ﻓﯽ ‪ ٢٢‬ذﻳﻘﻌﺪة اﻟﺤﺮام ‪١٣٤٦‬‬
‫اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ‬
‫ﻧﻮﺷﮕﺎه ﻣ‪‬ﻴﺴ‪‬ﺮ‬

‫ﺳﻤَﺖِ‬
‫دو ﺳﺎل و ﻧﻴﻢ از ﻗﻀﻴﻪ ﯼ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺁﻧﮑﻪ ﺟﻤﻌﻴﺖ در ﺑﺮﻟﻴﻦ از هﻢ ﭘﺮاﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪ ‪ ،‬ﻣﻦ ﺑﻪ ِ‬
‫ﻣﺨﺒﺮ ﻣﺨﺼﻮص ﻣﺠﻠﻪ ﯼ »اﻟﻤﻨﺠﻼب« ﺑﻪ ﭘﺎرﻳﺲ اﻧﺘﻘﺎل ﻳﺎﻓﺘﻢ و درﻳﻦ ﻣﺪت هﻴﭻ اﻃﻼﻋﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻧﻴﺎوردم‬
‫و اﺳﻤﺸﺎن را هﻢ ﻧﺸﻨﻴﺪم ‪ .‬اﻣﺎ ﭘﻴﺸﺎﻣﺪﯼ ﺑﺮاﻳﻢ رخ داد ﮐﻪ ﻧﺎﮔﺰﻳﺮم ﺷﺮح ﺁن را ﺿﻤﻴﻤﻪ ﯼ ﻳﺎدداﺷﺘﻬﺎﯼ ﻣﺴﺎﻓﺮﺗﻢ ﺑﮑﻨﻢ‬
‫زﻳﺮا ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﯼ ﻣﺘﻤﻢِ ﺣﮑﺎﻳﺖ ﺟﻤﻌﻴﺖ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽ ﺁﻳﺪ و ﺷﺮح ﺁن ﺑﻪ ﻗﺮار زﻳﺮ اﺳﺖ‪:‬‬

‫دﻳﺸﺐ ﺳﺎﻋﺖ ﻳﺎزدﻩ از ﺳﻴﻨﻤﺎ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ ‪ .‬در ﻳﮑﯽ از ﮐﻮﭼﻪ هﺎﯼ ﻣﺤﻠﻪ »ﻣﻮن ﻣﺎرﺗﺮ« وارد ﻣﻴﮑﺪﻩ ﯼ ﮐﻮﭼﮑﯽ‬
‫ﺷﺪم‪ .‬در ﺁﻧﺠﺎ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺳﺎز دﺳﺘﯽ ﻣﯽ زد و دﯾﮕﺮﯼ »ﺑﺎن ژو « و ﺗﻨﻬﺎ زن و ﻣﺮدﯼ ﺑﻪ ﺁهﻨﮓ »ژاوا« ﻣﯽ رﻗﺼﻴﺪﻧﺪ‪ .‬ﻧﺰدﻳﮏ‬
‫ﻣﻦ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ از داﺷﻬﺎﯼ ﺗﻤﺎم ﻋﻴﺎر ﮐﻨﺎر ﻣﻴﺰ ﺑﺎزﯼ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ .‬ﻳﮑﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻴﺎﻩ ﻣﺴﺖ ﺑﻮد و ﭘﯽ در ﭘﯽ ﻣﺸﺖ روﯼ ﻣﻴﺰ‬
‫ﻣﯽ زد و ﻣﯽ ﮔﻔﺖ »ﯾﮏ ﮔﻴﻼس دﯾﮕﺮ«‪ .‬ﭘﻴﺸﺨﺪﻣﺖ ﮔﻴﻼﺳﻬﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽ را ﻣﯽ ﺑﺮد و ﮔﻴﻼﺳﻬﺎﯼ ﭘﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﯽ‬
‫ﮔﺬاﺷﺖ ‪ .‬ﻧﻌﻠﺒﮑﯽ هﺎﯼ ﻣﺸﺮوب ﮐﻪ روﯼ هﻢ ﭼﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮج ﺑﺎﺑﻞ از ﮐﻨﺎر ﻣﻴﺰ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ ‪ .‬ﻳﮑﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ‪:‬‬
‫دﻩ دﻗﻴﻘﻪ ﯼ دﯾﮕﺮ ﺑﻴﺰﯾﻨﺲ )‪ ( Business‬ﺷﺮوع ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﻣﻦ ﻣﯽ روم ‪.‬‬
‫رﻓﻴﻘﺶ ﭘﺮﺳﻴﺪ‪» :‬راﺳﺘﯽ ‪ ،‬ژﯾﻤﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﺎر و ﺑﺎرت ﺳﮑﻪ اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ؟‬
‫ژﻳﻤﯽ ‪ :‬ﭘﺮﻳﺸﺐ ﺳﻴﺼﺪ و ﺷﺼﺖ ﻓﺮاﻧﮏ ﻣﮏ زﻳﺮ ﻻﻣﭙﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم ‪ .‬اﻣﺎ ﭼﻪ ﮐﺎرﯼ ! ﻳﮏ ﺷﺐ ﻧﺸﺪ ﮐﻪ دو ﺑﻌﺪ از‬
‫ﻧﺼﻒ ﺑﺨﻮاﺑﻢ ‪ .‬دﯾﺸﺐ هﻤﻪ اش در ﺧﻮاب ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﯾﮏ ﺑﺎﻧﮑﻮ دوﯾﺴﺖ ﻟﻮﺋﯽ ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯾﺎن ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ ﺑﺎزﯼ ﮐﻨﻴﺪ ‪Rien ne va‬‬
‫‪ plus‬زﻧﻢ ﻣﺮا ﺑﻴﺪار ﮐﺮد ‪ .‬ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻟﺶ هﺬﯾﺎن ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ‪.‬‬
‫ﺳﻮﻣﯽ ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺑﺎز هﻢ ﮐﺎرِ ﺗﻮ ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻳﮏ هﻔﺘﻪ دوﻧﺪﮔﯽ ﭘﺮﻳﺸﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻮزﯼ ﻣﺮا ﻏﺎل ﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﻳﮏ ﺗﻴﮑﻪ دﻳﮕﺮ‬
‫ﭘﻴﺪا ﮐﺮدم ‪ .‬ﻳﮏ ﺧﺮﭘﻮل ﻣﺼﺮﯼ را ﮔﻴﺮ ﺁوردم و ﺑﻌﺪ از دو ﺳﺎﻋﺖ ﭼﺎﻧﻪ زدن ﻓﻘﻂ ‪ ٢٥‬ﻓﺮاﻧﮏ ﻧﻴﺰﻩ زدم ‪.‬ﭘﻮل ﻣﺸﺮوﺑﻢ ﻧﻤﯽ‬
‫ﺷﺪ ‪ .‬ﻣﻦ اﮔﺮ ﺷﺒﯽ ﻳﮏ ﺑﻄﺮ »ورﻣﻮت« ﻧﺰﻧﻢ از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﯽ ﻣﻴﺮم‪.‬‬
‫ژﯾﻤﯽ ‪ :‬ﻣﻦ هﻢ اﮔﺮ ﻧﺮﻗﺼﻢ ﺧﻮاﺑﻢ ﻧﻤﯽ ﺑﺮد ‪ .‬ﺧﻮب ژوب‪ ،‬ﺗﻮ ﭼﻴﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﻳﯽ ؟ ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽ ﺷﻮد ﺗﻮ دﻣﺎﻏﺖ ﭼﺎﻗﺘﺮ از‬
‫ﻣﺎﺳﺖ ‪ .‬ﺣﺎﻻ اﻣﺸﺐ هﻢ ﻃﻠﺒﺖ‪ ،‬ﻓﺮدا ﺷﺐ ﺣﺴﺎﺑﻤﺎن را ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫دو ﻧﻔﺮﺷﺎن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﻧﺪ و ﮔﻔﺘﻨﺪ ‪ :‬ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﺳﻨﺖ اﻻﻗﻄﺎب ‪ ،‬ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ‪ ،‬و رﻓﺘﻨﺪ‪ .‬اﯾﻦ اﺳﻢ را ﮐﻪ از دهﻦ اﻳﻦ ﻻﺗﻬﺎﯼ‬
‫ﮐﺎﺳﮑﺖ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺷﻨﻴﺪم‪ ،‬از ﺟﺎ ﺟﺴﺘﻢ ‪ .‬دﻗﺖ ﮐﺮدم‪ ،‬دﻳﺪم اﻳﻦ هﻤﺎن دﻟّﺎﮎ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ و ﭘﺮوﻓﺴﻮر ﻋﻠﻤﯽ ﻓﻘﻬﻴﺎت‬
‫اﺳﺖ ﮐﻪ اﻳﻨﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻪ زﺑﺎن داﺷﻬﺎﯼ ﭘﺎرﻳﺲ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﺪ و روﺑﺮوﻳﺶ ﻳﮏ دﺳﺘﻪ ﻧﻌﻠﺒﮑﯽ ﮐﻮت ﺷﺪﻩ‪.‬‬
‫ﭼﺸﻤﻬﺎﻳﻢ را ﻣﺎﻟﻴﺪم ‪ .‬او هﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﺷﺪ ‪ .‬ﺧﻮدش را اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﻐﻠﻢ ‪ .‬ﻣﺎچ و ﺑﻮﺳﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺷﻤﺎ هﻢ اﯾﻨﺠﺎ ؟‬
‫ﻣﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ روﯼ ﻣﻴﺰ او را ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻗﺎﻟﻴﭽﻪ ﯼ ﺳﺒﺰرﻧﮓ ﭘﻬﻦ ﺑﻮد ‪ ،‬ﻳﮏ دﺳﺘﻪ ورق روﯼ ﺁن و ﻳﮏ ﮔﻴﻼس‬
‫»ورﻣﻮت« هﻢ ﮐﻨﺎرش ‪ .‬ﺳﻨﺖ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﺸﺘﻢ زد و ﮔﻔﺖ ‪ » :‬ﻋﻴﺒﯽ ﻧﺪارد‪ ،‬اﮔﺮ ﻣﺎ را ﺗﻮﯼ ﺗﺮن ﺁﻧﺠﻮر دﻳﺪﯼ ﺑﺮاﯼ‬
‫ﻣﺼﻠﺤﺖ روزﮔﺎر ﺑﻮد‪.‬اﻣﺎ ورق ﺑﺮﮔﺸﺖ و روزﮔﺎر ﻣﺎ را ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﺎﻧﻴﺪ!‬
‫ﻣﻦ ﻋﻘﻞ از ﺳﺮم داﺷﺖ ﻣﯽ ﭘﺮﻳﺪ ‪ .‬ﺑﺮاﯼ اﻳﻦ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺸﻮم ﭘﺮﺳﻴﺪم ‪ :‬ﺁﺧﺮ ﺑﺮاﯼ ﺳﮑﻴﻨﻪ دﺧﺘﺮﺗﺎن ﻣﻮﯼ ﺧﺮﻣﺎﯾﯽ‬
‫ﻓﺮﺳﺘﺎدﯾﺪ ؟‬
‫ﺳﻨّﺖ ﮔﻔﺖ‪ :‬اﻣﺴﺎل ﺑﺮاﯼ ﺳﮑﻴﻨﻪ و واﻟﺪﻩ اش ﭘﻴﺮاهﻦ ﮐﺶ ﭘﻼژ ﻓﺮﺳﺘﺎدم ﺗﺎ دم ﺷﻂ اﻟﻌﺮب ﺁﺑﺘﻨﯽ ﺑﮑﻨﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬ﺑﺎدِ ﻧﺰﻟﻪ ﭼﻄﻮر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﺗﺮن از دﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﻧﺎﻟﻴﺪﻳﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ ‪ :‬ﺁﻟﺒﻮﻣﻴﻦ ﻳﺎ ﻣﺮض ﻗﻨﺪ ‪ .‬ﻣﺎ دﻳﮕﺮ ﻓﺮﻧﮕﯽ ﻣﺂب و ﻣﺘﻤﺪن ﺷﺪﻩ اﻳﻢ ‪.‬اﻳﻦ هﻤﺎن ﻣﺮض ﻗﻨﺪ ﻣﻮروﺛﯽ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﭼﻄﻮر ؟‬
‫ﻣﻮروﺛﯽ دﻳﮕﺮ ‪.‬ﭼﻮن ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻢ دﮐﺎن ﻗﻨﺎدﯼ داﺷﺖ‪ ،‬ﺧﺮوس ﻗﻨﺪﯼ ﻣﯽ ﻓﺮوﺧﺖ ‪.‬‬
‫رﻓﻘﺎﻳﺖ ﮐﺠﺎ هﺴﺘﻨﺪ ؟‬
‫راﺳﺘﯽ اﯾﻨﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﯽ ؟ ﯾﮑﯽ از ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﺑﻮد ‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ اﺳﻢ ﺧﻮدش را »ژان« ﮔﺬاﺷﺘﻪ‬
‫‪ .‬و ﺁن ﯾﮑﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ ﺑﻮد ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج اﻟﻤﺘﮑﻠﻤﻴﻦ ﺑﻮد‪ .‬اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ او » ژﯾﻤﯽ « ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ‪ .‬ﻣﻦ هﻢ ﺑﻪ اﺳﻢ‬
‫ﺧﻮدم »ژوب« ﻣﻌﺮوف هﺴﺘﻢ‪.‬‬
‫ﭘﺲ ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﯾﻌﻪ ﮐﺠﺎﺳﺖ؟‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑﺎن اﻟﺸﺮﻳﻌﻪ ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب ﻣﻌﺮوف » زﺑﺪة اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت « را ﻣﯽ ﮔﻮﻳﻴﺪ ﮐﻪ در ﻋﻠﻮم ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺠﻬﻮل ﺳﺮﺁﻣﺪ‬
‫روزﮔﺎر اﺳﺖ؟ ﺗﺎ ﻳﮏ ﻣﺎﻩ ﭘﻴﺶ اﮔﺮ ﭘﺸﺖ ﮔﻮﺷﻤﺎن را دﻳﺪﻳﻢ‪ ،‬او را دﻳﺪﻳﻢ ‪ .‬ﭘﻮﻟﻬﺎﯼ ﺑﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ را زد ﺑﻪ ﺟﻴﺐ و دﮎ‬
‫ﺷﺪ و رﻓﺖ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻋﺮب ﻧﯽ ﺑﻴﻨﺪازد ‪ .‬اﻳﻦ هﻢ ﻳﮏ ﻓﻨﺪش ﺑﻮد ! ﻣﻴﺎن ﺧﻮدﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﺎﻣﺮدﯼ ﮐﺮد ‪ .‬ﭼﻮن وﻗﺘﯽ اﻳﻦ‬
‫ﺟﻨﻐﻮﻟﮏ ﺑﺎزﯼ را در ﺁوردﻳﻢ ﺑﺎ هﻢ ﻗﺮار و ﻣﺪار ﮔﺬاﺷﺘﻴﻢ ﭘﻮﻟﻬﺎ را ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮﯼ ﺑﺎﻻﺑﮑﺸﻴﻢ ‪ .‬او ﺳﻬﻢ ﻣﺎ را هﻢ ﻗﺎﭼﺎق ﺷﺪ و‬
‫ﺣﺎﻻ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ وﺷﺶ ﺑﺪهﮑﺎر ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬ﻣﯽ داﻧﯽ ﭼﮑﺎرﻩ اﺳﺖ؟ درﺑﺎن »ﻓﻮﻟﯽ ﺑﺮژر « ﺷﺪﻩ ‪ .‬ﯾﺎدت هﺴﺖ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﮔﻔﺖ هﻤﻪ ﺗﻴﺎﺗﺮهﺎ را ﺧﺮاب ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ و ﺟﺎﻳﺶ روﺿﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻴﻢ‪ ،‬ﺁﻗﺎﯼ ﺳﮑّﺎن ﭼﻪ دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷﺪ ؟ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‬
‫‪» :‬ﻓﻮﻟﯽ ﺑﺮژر« را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺴﭙﺎرﻳﺪ ‪ .‬ﻣﻦ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻓﻠﯽ ﺑﺮژر ﭼﻴﺴﺖ ‪ .‬اﻣﺎ ﺣﺎﻻ درﺑﺎﻧﺶ ﺷﺪﻩ و ﻧﺎﻧﺶ ﺗﻮﯼ‬
‫روﻏﻦ اﺳﺖ ‪.‬ﻗﺴﻤﺖ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻴﺪ !دﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﺮد؟‬
‫ﺧﻮب‪ ،‬ﺁﺧﺮش ﮐﺴﯽ را ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﺮدﻳﺪ ؟‬
‫ﺳﻨﺖ ﺧﻨﺪﯾﺪ ‪ :‬ﭼﺮا ! ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را ! و از ﺁن ﺳﺮوﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﻦ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﻢ را داغ ﮐﺮدم ﮐﻪ دﻳﮕﺮ از اﻳﻦ ﻧﺎﭘﺮهﻴﺰﻳﻬﺎ ﻧﮑﻨﻢ‬
‫‪.‬‬
‫ﭼﻄﻮر؟‬
‫روزﯼ ﮐﻪ راﻩ اﻓﺘﺎدﻳﻢ‪ ،‬هﻴﭽﮑﺪام از ﻣﺎ ﺑﻪ ﻗﺪر ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺎر ﺧﻮدش ﻧﺒﻮد ‪ .‬ﭼﻮن ﻣﺮا ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﻔﺎر را ﺧﺘﻨﻪ ﺑﮑﻨﻢ‪.‬‬
‫ﻣﻦ ﮔﻨﺠﺸﮏ را ﺑﻪ ﺳﻪ زﺑﺎن ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ ‪ :‬ﺑﻪ روﺳﯽ »واراﺑﯽ« ‪ ،‬ﺑﻪ ﺁﻟﻤﺎﻧﯽ »اﺷﭙﺮﻟﻴﻨﮓ« ‪ ،‬ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ »ﻣﻮاﻧﻮ«‪ .‬ﻣﯽ‬
‫داﻧﻴﺪ ﭼﺮا ؟ ﭼﻮن در ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺘﻨﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ ‪» :‬ﮔﻨﺠﺸﮏ ﭘﺮﯾﺪ« ‪ .‬ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﭽﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﻣﯽ ﺷﻮد ﭘﻮﺳﺖ را ﺑﺒﺮﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﻣﻦ ﺗﺎ ﮐﺠﺎﯾﺶ را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﻮدم‪ ! .‬ﺧﻮب ﻟﻐﺖ »ﭘﺮﯾﺪ« را دﯾﮕﺮ ﻻزم ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﯾﺎد ﺑﮕﻴﺮم ‪ .‬ﺑﺎ دﺳﺖ اﺷﺎرﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﯾﺎ‬
‫ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮎ » ﭘﺮ ! « اﻣﺎ از ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻪ ﻟﻐﺖ هﻴﭽﮑﺪام ﺑﻪ درد ﻧﺨﻮرد‪.‬‬
‫ﭼﻄﻮر؟‬
‫ﻳﮏ روز ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺑﻪ ﻃﻤﻊ ﺁﻧﮑﻪ دوﺑﺎرﻩ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت را زﻧﺪﻩ ﺑﮑﻨﺪ‪ ،‬ﭘﺎﻳﺶ را ﺗﻮﯼ ﻳﮏ ﮐﻔﺶ ﮐﺮد ﮐﻪ هﺮ ﻃﻮر ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮏ‬
‫ﻧﻔﺮ از ﮐﻔﺎر را ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﮑﻨﻴﻢ و دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﺎ او ﻋﮑﺲ ﺑﺮدارﻳﻢ و ﺑﻪ ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ ‪ .‬ﭘﺎرﺳﺎل ﺑﻮد ‪ .‬زﻳﺮ ﭘﻞ‬
‫رودﺧﺎﻧﻪ ﺳﻦ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ ﮔﺪا ﮔﻴﺮ ﺁوردﻳﻢ ‪.‬ﺑﻪ او دو هﺰار ﻓﺮاﻧﮏ وﻋﺪﻩ دادﻳﻢ ﺗﺎ ﺑﮕﺬارد ﺧﺘﻨﻪ اش ﺑﮑﻨﻴﻢ ‪ .‬اوﻟﺶ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻴﺪ ‪.‬‬
‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ راﺿﯽ ﺷﺪ ‪ .‬از ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﭘﻨﻬﺎن‪ ،‬هﺮ ﭼﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺗﻢ را ﺑﻪ ُرﺧَﺶ ﮐﺸﻴﺪم و ﺑﻪ ﺳﻪ زﺑﺎن ﮔﻨﺠﺸﮏ را ﺑﺮاﻳﺶ ﮔﻔﺘﻢ‬
‫ﺣﺎﻟﻴﺶ ﻧﺸﺪ ﭼﻮن اﺻﻼً اﻳﺘﺎﻟﻴﺎﻳﯽ ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﻌﺪ هﻢ رﻓﺖ ﺷﮑﺎﻳﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺮا از ﺗﻮاﻟﺪ و ﺗﻨﺎﺳﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻣﺤﮑﻮم ﺷﺪﻳﻢ و هﺮ ﭼﻪ ﭘﻮل ﺑﺮاﻳﻤﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮد روﯼ ﺧﺘﻨﻪ ﺳﻮران او ﮔﺬاﺷﺘﻴﻢ‪.‬‬
‫رﻓﻘﺎﯾﺖ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟‬
‫ژان‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﻻﺳﻼم ﻳﺎدﺗﺎن هﺴﺖ در ﺑﺮﻟﻴﻦ ﭼﺸﻤﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ زﻧﻬﺎ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﺑﻪ هﻢ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و اﺳﺘﻐﻔﺎر‬
‫ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻣﺎ زﻳﺮ ﺑﺎزوﻳﺶ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ و ﮐﻮرﻣﺎل راﻩ ﻣﯽ رﻓﺖ؟ ﺧﻮب‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ دﻟّﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪ .‬دﻟّﺎلِ ﻣﺤﺒﺖ اﺳﺖ و‬
‫ﮔﺎهﯽ هﻢ دﺳﺖ ﭼﺮﺑﺶ را ﺑﻪ ﺳﺮ ﮐﭽﻞ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ‪.‬ﮐﺎر و ﺑﺎرش ﺑﺪ ﻧﻴﺴﺖ ‪ .‬ﭘﺮﻳﺮوز ﺧﻨﺪﻳﺪ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﻣﺎ هﻢ ﻗﺴﻤﺘﻤﺎن‬
‫دﻟّﺎﻟﯽ ﺑﻮد ‪ .‬در ﺳﺎﻣﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ﺻﻴﻐﻪ ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻳﻢ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﺻﻴﻐﻪ ﻧﻴﻢ ﺳﺎﻋﺘﻪ ﺑﺮاﯼ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﮐﻨﻴﻢ‬
‫‪ .‬ﺁن ﺑﻴﺴﺖ و ﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ و ﻧﻴﻢ دﻳﮕﺮش هﻢ ﺑﺮاﯼ اﻳﻨﺴﺖ ﮐﻪ در اﻳﻨﺠﺎ ﺑﻪ وﻗﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ اهﻤﻴﺖ ﻣﯽ دهﻨﺪ ﺗﺎ در ﺑﻼد‬
‫اﺳﻼﻣﯽ‪.‬‬
‫ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟‬
‫ﺧﺪا ﭘﺪرت را ﺑﻴﺎﻣﺮزد ! ﻣﮕﺮ ﻳﺎدت رﻓﺘﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ اﮔﺮ ﻳﮏ ﻗﻄﺮﻩ ﺷﺮاب در درﻳﺎ ﺑﻴﻔﺘﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ درﻳﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﭘﺮ ﮐﻨﻨﺪ‬
‫ﺑﻪ ﻃﻮرﯼ ﮐﻪ ﺗﭙﻪ اﯼ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺁن ﺑﺸﻮد و ﺑﻪ ﺳﺮ ﺁن ﺗﭙﻪ ﻋﻠﻒ ﺑﺮوﻳﺪ و ﮔﻠّﻪ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﯼ از ﺁن ﻋﻠﻒ ﺑﭽﺮد‪ ،‬ﻣﻦ از ﮔﻮﺷﺖ‬
‫هﻴﭻ ﯾﮏ از ﺁن ﮔﻮﺳﻔﻨﺪان ﻧﻤﯽ ﺧﻮرم ؟ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ! )اﺷﺎرﻩ ﺑﻪ ﮔﻴﻼس ﻣﺸﺮوب ﮐﺮد(‬
‫اﻳﻦ ﺁﻗﺎﯼ ﻋﻨﺪﻟﻴﺐ اﺳﻼم ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اﮔﺮ ﻧﺮﻗﺼﻢ ﺷﺐ ﺧﻮاﺑﻢ ﻧﻤﯽ ﺑﺮد ؟‬
‫ﻧﻪ‪ ،‬اﻳﻦ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﺑﻮد ‪ .‬ﻳﺎدﺗﺎن هﺴﺖ ﭼﻪ ﻋﺮﺑﯽ ﺑﻠﻐﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد؟ هﻤﻪ اش ﻣﯽ ﮔﻔﺖ اﻟﺨﻤﺮ و اﻟﻤﻴﺴﺮ ‪ .‬ﭘﺎرﺳﺎل ﭘﻮل‬
‫ﺧﻮﺑﯽ از ﺟﻤﻌﻴﺖ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﺑﺎﻻ ﮐﺸﻴﺪ ‪ .‬هﻤﻪ اش ﻗﻤﺎر ﮐﺮد ‪ .‬ﺣﺎﻻ ﺧﻮدش را راﺿﯽ ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﺑﺎزﯼ دﻳﮕﺮان را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬
‫در »ﻓﺎﻧﺘﺎزﯾﻮ« ﻣﺴﺘﺨﺪم ﻣﻴﺰ ﻗﻤﺎر اﺳﺖ ‪ .‬ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺑﻪ »ﮐﺎزﯾﻨﻮ دووﯾﻞ « ﻣﯽ رود‪ .‬ﮐﺎرش اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﺮﻩ هﺎ را ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاﻧﺪ و ﭘﻮﻟﻬﺎ را ﺑﺎ ﮐﻔﮕﻴﺮﮎ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ .‬ﯾﮏ زن ﻓﺮﻧﮕﯽ هﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ‪ .‬اﮔﺮ ﺳﺮ ﻏﺬاﯾﺶ ﮔﻮﺷﺖ ﺧﻮﮎ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻗﻬﺮ ﻣﯽ‬
‫ﮐﻨﻪ ‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﭼﻄﻮر ﺑﻪ ﭘﺎرﻳﺲ ﺁﻣﺪﻳﺪ؟ ﭘﻮل از ﮐﺠﺎ ﺁوردﻳﺪ ؟‬
‫ﺑﻪ !ﺁﻗﺎِ ﻣﺨﺒﺮِ ﻣﺤﺘﺮمِ ﻣﺠﭽﻠﻪ اﻟﻤﻨﺠﻼب‪ ،‬ﭘﺲ ﺷﻤﺎ از ﮐﺠﺎ ﺧﺒﺮ دارﻳﺪ؟ ﻣﮕﺮ ﻧﻤﯽ داﻧﯽ ﻣﺎ دﻋﻮت رﻳﻴﺲ ﺑﺎغ »ﺳﻮﺋﻮ‬
‫ﮔﺎرﺗﻦ« را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻴﻢ ؟ ﭼﻮن دﺳﺘﻤﺎن از هﻤﻪ ﺟﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد و ﺑﻪ هﻴﭻ ﻋﺮب و ﻋﺠﻤﯽ ﺑﻨﺪ ﻧﺒﻮد‪ ،‬دو ﺳﻪ ﻣﺎهﯽ ﻧﺎﻧﻤﺎن‬
‫ﺗﻮﯼ روﻏﻦ ﺑﻮد ‪ .‬ﻳﮏ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﻋﻤﺎرت ﺑﻪ ﻣﺎ دادﻧﺪ ‪ .‬ﻧﻪ‪ ،‬ﻳﮏ ﻗﺼﺮ ﺑﻮد ‪ .‬ﺑﺎ روزﯼ ‪ ٢٥‬ﻣﺎرﮎ ﺑﻪ هﺮ ﮐﺪاﻣﻤﺎن ‪.‬ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺧﻮراﮎ‬
‫و ﭘﻮﺷﺎﮎ ‪ .‬در ﺑﺎغ از هﻤﻪ ﺟﻮر ﺟﺎﻧﻮرهﺎﯼ روﯼ زﻣﻴﻦ ﮐﻪ ﺧﻴﺎﻟﺶ را ﺑﮑﻨﻴﺪ‪ ،‬از ﭼﺮﻧﺪﻩ و ﭘﺮﻧﺪﻩ و ﺧﺰﻧﺪﻩ ﺑﻮد ‪ .‬ﺷﺒﻬﺎ ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج‬
‫دﻋﺎ ﻣﯽ ﺧﻮ اﻧﺪ و ﺑﻪ در و دﻳﻮار ﻓﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺒﺎدا اﻳﻦ ﺟﺎﻧﻮران ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﻣﺎ را ﺑﺨﻮرﻧﺪ ‪ .‬روز اول ﮐﻪ ﺑﺒﺮ را دﻳﺪ ﻏﺶ ﮐﺮد‪.‬‬
‫ﺁﻗﺎﯼ ﺗﺎج ﻣﮕﺮ ﺑﻪ ﺟﺮم ﮐﺸﻴﺪن ﺗﺮﻳﺎﮎ ﺣﺒﺲ ﻧﺒﻮد ؟‬
‫رﻳﻴﺲ ﺑﺎغ وﺣﺶ ﺣﺒﺲ او را ﺧﺮﻳﺪ و اﻟﺘﺰام داد ﮐﻪ دﻳﮕﺮ ﺗﺮﻳﺎﮎ ﻧﮑﺸﺪ ‪ .‬او را هﻢ ﺁوردﻧﺪ ﭘﻴﺶ ﻣﺎ ‪ .‬ﺟﺎﯼ ﺷﻤﺎ ﺧﺎﻟﯽ‪،‬‬
‫ﺧﻴﻠﯽ ﺧﻮ ش ﮔﺬﺷﺖ ‪ .‬دﺧﺘﺮهﺎ ﻣﺜﻞ ﭘﻨﺠﻪ ﺁﻓﺘﺎب ﻣﯽ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﻣﺎ ‪ .‬ﻣﻦ دو ﺗﺎ از ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم ‪ .‬ﮐﺎرﻣﺎن هﻢ‬
‫اﻳﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ زن و ﻣﺮد ﻣﯽ ﺷﺪﻳﻢ‪ ،‬ﺻﻴﻐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدﻳﻢ‪ ،‬ﻃﻼق ﻣﯽ دادﻳﻢ‪ ،‬روﺿﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻳﻢ‪ ،‬ﻣﺮدم هﻢ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪﻧﺪ‪،‬‬
‫ﺑﺮاﻳﻤﺎن دﺳﺖ ﻣﯽ زدﻧﺪ ‪ .‬در روزﻧﺎﻣﻪ هﺎ ﻋﮑﺲ ﻣﺎ را ﭼﺎپ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ‪ .‬از ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﻋﮑﺴﻤﺎن ﮐﻪ ﭼﺎپ ﺷﺪ‪ ،‬در‬
‫ﺑﻼد اﺳﻼﻣﯽ ﮔﻤﺎن ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺟﺪاً ﻣﺸﻐﻮل ﺗﺒﻠﻴﻐﺎت هﺴﺘﻴﻢ و ﮐﺎرﻣﺎن ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺖ ‪ .‬ﺑﺮاﯼ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﺎ از ﭼﻬﺎر ﮔﻮﺷﻪ‬
‫دﻧﻴﺎ ﻣﺴﻠﻤﻴﻦ ﻣﺜﻞ رﻳﮓ ﺑﺮاﻳﻤﺎن اﻋﺎﻧﻪ و ﭘﻮل ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدﻧﺪ ‪ .‬ﺑﻌﺪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاﻳﻢ ﺁﻣﺪ ‪ .‬ﺑﻪ رﻳﻴﺲ ﺑﺎغ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﭼﻬﺎر‬
‫ﺻﻨﺪوق ﻟﻮﻟﻬﻨﮓ و ﻧﻌﻠﻴﻦ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ وﺛﻴﻘﻪ در ﻣﻬﻤﺎﻧﺨﺎﻧﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻳﻢ ﺗﺤﻮﻳﻞ ﺑﮕﻴﺮد ‪ .‬او هﻢ هﻤﻴﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮد و ﺁﻧﻬﺎ‬
‫را داﻧﻪ اﯼ ‪ ١٢‬ﻣﺎرﮎ ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻓﺮوﺧﺘﻴﻢ ‪ .‬در هﺮ ﺻﻮرت‪ ،‬ﭼﻪ درد ﺳﺮﺗﺎن ﺑﺪهﻢ ‪ .‬ﭘﻮﻟﻬﺎ ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﺷﺪ‪ ،‬هﺮ ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﺧﻮﻧﺪ و‬
‫ﺁﺧﻮﻧﺪزادﻩ ﺑﻮدﻳﻢ‪ ،‬ﻃﻤﻌﻤﺎن ﻏﺎﻟﺐ ﺷﺪ ‪ .‬ﮔﻔﺘﻴﻢ ﺑﺮوﻳﻢ ﭘﺎرﻳﺲ هﻢ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﺪهﻴﻢ ﭘﻮل درﺑﻴﺎورﻳﻢ ‪ .‬اﻣﺎ ﺗﻮﯼ دﻟﻤﺎن ﺑﻪ اﻳﻦ‬
‫ﻓﺮﻧﮕﻴﻬﺎﯼ اﺣﻤﻖ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻳﺪﻳﻢ ‪ .‬ﮐﺎرﯼ ﮐﻪ ﺷﻐﻞ و ﮐﺎﺳﺒﯽ روزاﻧﻪ ﻣﺎ ﺑﻮد ﺁﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ‪.‬ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﺎج ﮔﻔﺘﻢ‬
‫ﺧﺒﺮ ﺑﺪهﻴﻢ هﺮ ﭼﻪ ﺳﻴّﺪ ﮔﺸﻨﻪ و ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺷﭙﺸﻮ و ﻋﺮب ﻣﻮﺷﺨﻮار هﺴﺖ ﺑﻴﺎورﻧﺪ اﻳﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻧﻮاﻳﯽ ﺑﺮﺳﻨﺪ ‪.‬او ﺻﻼح ﻧﺪﻳﺪ‬
‫ﮔﻔﺖ ﺁن وﻗﺖ دﮐﺎن ﺧﻮدﻣﺎن ﮐﺴﺎد ﻣﯽ ﺷﻮد ‪ .‬ﺑﺎرﯼ‪ ،‬ﺁﻣﺪﻳﻢ ﭘﺎرﻳﺲ ‪.‬ﻳﮏ ﺧُﺮدﻩ اﻳﻦ در و اون در زدﻳﻢ ‪ .‬اﻋﻼﻧﻬﺎﻳﻤﺎن را ﺑﻪ‬
‫اﻳﻦ و ﺁن ﻧﺸﺎن دادﻳﻢ ‪ .‬اﻣﺎ دﻳﮕﺮ ﺑﺨﺘﻤﺎن ﺑﺮﮔﺸﺖ ‪ .‬هﺮ ﭼﻪ در ﺁﻧﺠﺎ در ﺁوردﻩ ﺑﻮدﻳﻢ‪ ،‬اﻳﻨﺠﺎ ﺧﺮج ﮐﺮدﻳﻢ ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺁورد‪،‬‬
‫ﻧﻤﯽ ﺁورد ‪ .‬ﺑﻌﺪ هﻢ ﺁﻣﺪﻳﻢ ﻳﮏ ﻧﻔﺮ را ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﮐﻠّﯽ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺷﺪﻳﻢ ‪.‬ﺣﺎل هﻢ اﻳﻦ ﺣﺎل و روزﻣﺎن اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﺎن اﻋﺘﻘﺎد ﺑﻪ اﺳﻼم ﻧﺪاﺷﺘﻴﺪ‪ ،‬ﭘﺲ ﭼﺮا ﺁﻧﻘﺪر ﺳﻨﮕﺶ را ﺑﻪ ﺳﻴﻨﻪ ﻣﯽ زدﻳﺪ ؟‬
‫اﯼ ﭘﺪر ! ﺗﻮ هﻢ ﺧﻴﻠﯽ رِﻧﺪﯼ ‪ .‬ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ هﻤﻪ ﻣﺎن ﺟﻨﮓ زرﮔﺮﯼ ﻣﯽ ﮐﺮدﻳﻢ و ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮﯼ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻳﮑﯽ‬
‫ﺷﺪﻳﻢ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻮﻓﺎت را ﺑﺎﻻ ﺑﮑﺸﻴﻢ‪ ،‬و ﮐﺸﻴﺪﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺁﺧﺮ ﻣﺬهﺐ؟ ﺁﺧﺮ اﺳﻼم ‪.‬‬
‫ﻣﺬهﺐِ ﭼﯽ؟ ﻣﮕﺮ ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﺎﭘﻴﺪن و ﺁدﻣﮑﺸﯽ اﺳﺖ؟ هﻤﻪ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺁن ﺑﺮاﯼ ﻳﮏ وﺟﺐ ﺟﻠﻮِ ﺁدم و ﻳﮏ وﺟﺐ ﻋﻘﺐِ ﺁدم‬
‫وﺿﻊ ﺷﺪﻩ ‪ .‬ﻳﺎدت رﻓﺖ ﻗﻮت ﻻﻳﻤﻮت ﻣﺮام اﺳﻼم را ﭼﻄﻮر ﺷﺮح دادﻩ ﮐﻪ ‪ :‬ﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﺸﻮﻳﺪ و از روﯼ ﮐﺘﺎب »زﺑﺪة‬
‫اﻟﻨﺠﺎﺳﺎت« ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﺪ و ﻳﺎ ﻣﯽ ﮐﺸﻴﻤﺘﺎن و ﻳﺎ ﺧﺮاج ﺑﺪهﻴﺪ؟ اﻳﻦ ﺗﻤﺎم ﻣﻨﻄﻖ اﺳﻼم اﺳﺖ ‪ .‬ﻳﻌﻨﯽ ﺷﻤﺸﻴﺮ ُﺑﺮّﻧﺪﻩ و‬
‫ﮐﺎﺳﻪ ﮔﺪاﻳﯽ ‪ .‬اﺧﻼق و ﻓﻠﺴﻔﻪ و ﺑﻬﺸﺖ و دوزخ ﺁن را هﻢ ﻳﺎدت هﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﺎج ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ؟ ﮐﻪ در ﺁن دﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﻣﺮد‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﻓﺮﺷﺘﻪ اﯼ ﻣﯽ دهﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺶ در ﻣﺸﺮق و ﺳﺮش در ﻣﻐﺮب اﺳﺖ ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪ هﻔﺘﺎد هﺰار ﺷﺘﺮ و ﻗﺼﺮﯼ ﮐﻪ‬
‫هﻔﺘﺎد هﺰار اﺗﺎق دارد ‪.‬ﻣﻦ ﺣﺎﺿﺮم اﻋﻤﺎل ﺷﺎﻗﻪ ﺑﮑﻨﻢ و ﺑﻪ ﻣﻦ اﻳﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪ را ﻧﺪهﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺳﺮ و‬
‫ﺗﻬﺶ را ﺟﻤﻊ ﺑﮑﻨﻢ ‪ .‬ﺁن ﻗﺼﺮ را هﻢ اﮔﺮ روزﯼ ﻳﮏ اﺗﺎﻗﺶ را ﺟﺎرو ﺑﺰﻧﻢ‪ ،‬ﺗﺎزﻩ در ﺁن دﻧﻴﺎ ﺟﺎروﮐﺶ ﻣﯽ ﺷﻮم و اﮔﺮ ﺑﻨﺎ‬
‫ﺑﺸﻮد ﺑﻪ هﻔﺘﺎد هﺰار ﺷﺘﺮ رﺳﻴﺪﮔﯽ ﺑﮑﻨﻢ‪ ،‬در دﻧﻴﺎﯼ دﻳﮕﺮ ﺷﺘﺮﭼﺮان ﺧﻮاهﻢ ﺷﺪ ‪ .‬در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ هﻤﻪ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎﯼ‬
‫ﺧﻮﺷﮕﻞ و دﺧﺘﺮهﺎﯼ اروﭘﺎﻳﯽ در دوزخ هﺴﺘﻨﺪ ‪ .‬و اﮔﺮ ﻣﺎهﻴﺖ اﺷﺨﺎص ﻋﻮض ﻣﯽ ﺷﻮد‪ ،‬ﭘﺲ ﺁﻧﻬﺎ رﺑﻄﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ دﻧﻴﺎ‬
‫ﻧﺪارﻧﺪ و ﻣﺴﺌﻮل ﮐﺮدار و رﻓﺘﺎر ﺳﺎﺑﻖ ﺧﻮدﺷﺎن ﻧﺨﻮاهﻨﺪ ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻣﮕﺮ اﻳﻦ هﻤﻪ ﻓﻼﺳﻔﻪ و ﻋﻠﻤﺎﯼ اروﭘﺎﻳﯽ در ﻣﺪح اﺳﻼم ﮐﺘﺎب ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ؟ ﺁﻧﻬﺎ را ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﯽ؟‬
‫ﺁن هﻢ ﺑﺮاﯼ ﺳﻴﺎﺳﺖ اﺳﺘﻌﻤﺎرﯼ اﺳﺖ ‪ .‬اﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ دﺳﺘﻮرﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ داﺷﺘﻦ ﻣﺎ ﺷﺮﻗﻴﻬﺎ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ‬
‫ﺑﻬﺘﺮ ﺳﻮارﻣﺎن ﺑﺸﻮﻧﺪ ‪ .‬ﮐﺪام زهﺮ‪ ،‬ﮐﺪام اﻓﻴﻮن ﺑﻬﺘﺮ از ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﻀﺎ و ﻗﺪر و ﻗﺴﻤﺖ ﺟﻬﻮدهﺎ و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﻣﺮدم را ﺑﯽ‬
‫ﺣﺲ و ﺑﯽ ذوق و ﺑﺪ اﺧﻼق ﻣﯽ ﮐﻨﺪ؟ ﻳﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﺟﻐﺮاﻓﯽ ﺑﻴﻨﺪاز ‪ :‬هﻤﻪ ﻣﻠﻞ اﺳﻼﻣﯽ ﺗﻮﺳﺮﺧﻮر‪ ،‬ﺑﺪﺑﺨﺖ‪،‬‬
‫ﺟﺎﺳﻮس‪ ،‬دﺳﺖ ﻧﺸﺎﻧﺪﻩ و ﻣﺰدور هﺴﺘﻨﺪ ‪ .‬ﻣﻠﻞ اﺳﺘﻌﻤﺎرﯼ ﺑﺮاﯼ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردن دل ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎ ﺗﻔﺮﻗﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺑﻴﻦ هﻨﺪو و‬
‫ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ هﺎﯼ ﻃﻤﺎع و زرﭘﺮﺳﺖ وﺟﻪ ﻧﻘﺪ ﻣﯽ دهﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ُﺗﺮّهﺎﺗﺮا ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺁﻳﺎ ﻣﻨﮑﺮ ﺗﻤﺪن اﺳﻼﻣﯽ هﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﯼ ؟‬
‫ﮐﺪام ﺗﻤﺪن ؟ ﺗﻤﺪن ﻋﺮب را ﻣﯽ ﺧﻮاهﯽ ﮐﺘﺎب ﺷﻴﺦ ﺗﻤﺴﺎح » ﺁﺛﺎر اﻻﺳﻼم ﻓﯽ ﺳﻮاﺣﻞ اﻻﻧﻬﺎر « را ﺑﺨﻮان ﮐﻪ هﻤﻪ‬
‫اش از ﺷﻴﺮ ﺷﺘﺮ و ﭘﺸﮑﻞ ﺷﺘﺮ و ﻋﺒﺎ و ﮐﺒﺎب و ﺳﻮﺳﻤﺎر ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ ‪ .‬ﺑﺎﻗﯽ دﻳﮕﺮش را هﻢ ﻣﻠﻞ ﻣﻘﻬﻮر از ﭘﺴﺘﯽ‬
‫ﺧﻮدﺷﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﭘﺮداﺧﺘﻪ و ﺑﻪ ُدمِ ﻋﺮﺑﻬﺎ ﺑﺴﺘﻪ اﻧﺪ ‪ .‬ﭼﺮا هﻤﻴﻦ ﮐﻪ ﻣﻤﺎﻟﮏ ﻣﺘﻤﺪن ﻋﺮب را راﻧﺪﻧﺪ‪ ،‬دوﺑﺎرﻩ رﺟﻮع ﺑﻪ‬
‫اﺻﻞ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﭼﭙﯽ اﮔﺎﻟﺶ دﻧﺒﺎل ﺳﻮﺳﻤﺎر دوﻳﺪ؟‬
‫ﭘﺲ اﻳﻦ هﻤﻪ ﺟﺎﻧﻤﺎز ﺁب ﮐﺸﻴﺪن‪ ،‬اﻳﻦ هﻤﻪ ﻋﻮام ﻓﺮﻳﺒﯽ ﺑﺮاﯼ ﭼﻪ ﺑﻮد ؟‬
‫ﻣﮕﺮ ﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻧﺎن ﺑﺨﻮرﻳﻢ؟ اﻳﻦ ﮐﺎﺳﺒﯽ ﻣﺎﺳﺖ ‪ .‬دﮐﺎن ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮدم را ﺧﺮ ﺑﮑﻨﻴﻢ ‪ .‬ﻣﺮﺣﻮم اﺑﻮﯼ ﺧﺪاﺑﻴﺎﻣﺮز‪ ،‬از راﯼ‬
‫ﻣﻮﺳﻮﻟﻤﺎن ﻗﺎرداش‪ ،‬ﺳﻨﻴﻦ اﻳﺎﻗﻴﻦ هﺎرا ﭼﺎﺗﺪﯼ ﮐﻪ ﭘﺦ ‪ » :‬ﺁن ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎﯼ ﺑﯽ دﻳﻦ ﺑﻮد ‪ .‬هﻤﻴﺸﻪ ﺑﻪ ﺗﺮﮐﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬‬
‫اﯼ ﻣﻮﺳﻮﻟﻤﺎن ﻗﺎرداش‪ ،‬ﺳﻨﻴﻦ اﯾﺎﻗﻴﻦ هﺎرا ﭼﺎﻧﺪﯼ ﮐﻪ ﭘﺦ ﭼﺨﺎرﺗﻤﺎدﯼ؟« ﻳﮏ روز ﻳﮏ ﺷﻴﺸﻬﻪ ﮔﻼﺑﯽ را ﺑﻪ دو روﭘﻴﻪ ﺑﻪ‬
‫ﻳﮏ ﺿﻌﻴﻔﻪ زوار ﻓﺮوﺧﺖ و ﮔﻔﺖ ‪ :‬ﺳﺮ اون را ﻣﺤﮑﻢ ﻧﮕﻬﺪار ﺗﺎ هﻤﺰادت در ﻧﺮود ‪ .‬ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ ‪ :‬اﯼ ﺑﺎﺑﺎ‪ ،‬ﺗﻮ دﻳﮕﺮ ﭼﺮا؟ ﺟﻮاب‬
‫داد ‪ :‬اﻳﻦ ﻣﺮدم ﺟﻦّ دارﻧﺪ‪ ،‬اﮔﺮ ﻣﻦ ﺟﻦّ ﺁﻧﻬﺎ را ﻧﮕﻴﺮم‪ ،‬ﻳﮑﯽ دﻳﮕﺮ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد ‪ .‬ﭘﺲ ﺗﺎ ﻣﺮدم ﺧﺮﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺎ هﻢ ﺳﻮارﺷﺎن ﻣﯽ‬
‫ﺷﻮﻳﻢ ‪.‬هﻤﻴﻨﻘﺪر ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺪا را ﺷﮑﺮ ﺑﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ هﻤﻪ ﻣﺎن زرﻧﮓ ﺑﻮدﻳﻢ و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻴﻢ ﮔﻠﻴﻢ ﺧﻮدﻣﺎن را از ﺁب درﺑﻴﺎورﻳﻢ‪ ،‬وﮔﺮﻧﻪ‬
‫ﺗﺒﻠﻴﻎ اﺳﻼم را ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدﻳﻢ ﺣﺎﻻ هﺮ ﮐﺪام ﺗﻮﯼ ﻳﮏ ﻣﺮﻳﻀﺨﺎﻧﻪ ﺧﻮاﺑﻴﺪﻩ ﺑﻮدﻳﻢ و ﭘﺸﺖ ﮔﺮدﻧﻤﺎن هﻢ ﻳﮏ ﻣﺸﻤﻊ ﺧﺮدل‬
‫ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﺑﻮد‪.‬‬
‫راﺳﺘﯽ‪ ،‬ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﭼﮑﺎرﻩ هﺴﺘﻴﺪ ؟‬
‫ﻣﻦ دﻳﺪم ﭘﻮﻟﻬﺎ دارد ﺑﻪ ﺗﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ‪ ،‬ﺁﻣﺪم ﺑﺎ ﺿﻌﻴﻔﻪ ﺻﺎﺣﺐ اﻳﻦ ﻣﻴﮑﺪﻩ ﺷﺮﻳﮏ ﺷﺪم ‪ .‬اﺳﻢ اﻳﻨﺠﺎ را هﻢ ﻋﻮض‬
‫ﮐﺮدم‪.‬‬
‫ﺷﻴﺸﻪ در را ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ روﻳﺶ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد ‪ :‬ﻣﻴﺴﺮ ﺑﺎر ‪ ) .‬ﻧﻮﺷﮕﺎﻩ ﻣﻴﺴﺮ (‬
‫ﻣﻴﺴﺮ ﻳﻌﻨﯽ ﭼﻪ ؟‬
‫اﻳﻦ را ﺑﻪ ﻳﺎدﮔﺎر هﻤﺎن ﺁﻳﻪ هﺎﯼ ﺗﺎج درﺳﺖ ﮐﺮدم ﮐﻪ هﻤﻴﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬اﻟﺨﻤﺮ و اﻟﻤﻴﺴﺮ« ‪ .‬ﺧﻮدش ﮐﻪ ﻗﻤﺎر ﺑﺎز‬
‫ﺷﺪ‪ ،‬ﻣﻦ هﻢ ﻣﯽ ﻓﺮوش ‪.‬‬
‫ﻣﻴﺴﺮ ﻳﻌﻨﯽ ﺷﺮاب ؟‬
‫ﺧﻮد ﺗﺎج هﻢ ﻣﻌﻨﯽ اش را ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ‪ .‬ﺁﻣﺪ از ﻣﻦ ﭘﺮﺳﻴﺪ ‪ .‬در هﺮ ﺻﻮرت‪ ،‬هﺮ ﮐﻠﻤﻪ از ﻗﺮﺁن ﺳﻴﺼﺪ هﺰار ﻣﻌﻨﯽ‬
‫دارد ‪.‬ﺑﮕﺬارﻳﺪ اﻳﻦ هﻢ ﻳﮑﻴﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ روﻳﺶ را ﮐﺮد ﺑﻪ ﻣﻮزﻳﮏ ﭼﻴﺎن و ﮔﻔﺖ‪ » :‬ﯾﮏ ﺗﺎﻧﮕﻮ ﺧﻮب ﺑﻪ اﻓﺘﺨﺎر رﻓﻴﻘﻤﺎن ﺑﺰﻧﺪﯾﺪ« و دﺳﺘﻮر داد ﯾﮏ ﮔﻴﻼس‬
‫ﺷﺮاب ﺑﻮژوﻟﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺁوردﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﮐﺎروان اﺳﻼم ﻧﻮﺷﻴﺪﯾﻢ‪.‬‬
‫ﺑﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺟﻬﺎد اﺳﻼم اﻳﻨﻄﻮر ﺗﻤﺎم ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻟﺒﺎرﻳﺲ ﻓﯽ ‪ ١٢‬اﮐﺘﻮﺑﺮ ‪١٩٣٠‬‬
‫اﻟﺠﺮﺟﻴﺲ ﻳﺎﻓﺚ ﺑﻦ اﺳﺤﻖ اﻟﻴﺴﻮﻋﯽ‬

‫ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي اﺳﺘﺎد ﻣﺠﺘﺒﻲ ﻣﻴﻨﻮي ‪ ،‬اﻳﻦ اﺛﺮ را ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ در ﺳﺎﻟﻬﺎي ‪ ١٣١٢ - ١٣١٣‬ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﻧﺨﺴﺖ در‬
‫ﻧﻈﺮ داﺷﺖ آﻪ ) اﻟﺒﺜﻪ ( را ﺑﺎ ﻧﺎم ﻣﺴﺘﻌﺎر »راﺳﺘﮕﻮ وﺳﻜﻲ « ) راﺳﺘﮕﻮ = ﺻﺎدق (ﭼﺎپ آﻨﺪ ‪ .‬آﻪ ﻧﺸﺪ ‪ .‬در ﺁﻏﺎز هﺮ‬
‫ﺑﺨﺶ در ﻧﺴﺨﻪ ي ﻣﺎﺷﻴﻨﻲ ﻃﺮﺣﻲ ﮔﻮﻳﺎ دﻳﺪﻩ ﻣﻲ ﺷﻮد آﻪ ﺧﻮد ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ آﺸﻴﺪﻩ اﺳﺖ ‪،‬اﻳﻨﻜﻪ در ﺁﻏﺎز ) اﻟﺒﻌﺜﻪ (‬
‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ‪ ) :‬ﺳﻪ ﻓﻘﺮﻩ آﺎﻏﺬ از وﻗﺎﻳﻊ ﻧﮕﺎر ﻣﺠﻠﻪ ي اﻟﻤﻨﺠﻼب آﻪ هﻤﺮاﻩ اﻳﻦ آﺎروان ﺑﻮدﻩ و ﮔﺰارش روزاﻧﻪ ي‬
‫ﺁﻧﺮا ﻣﻲ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁﻣﺪ ﻋﻴﻨﺎً از ﻋﺮﺑﻲ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد ( ﺳﺨﻨﻲ اﺳﺖ آﻪ ﺑﻪ ﻣﻼﺣﻈﻪ اي ﺁوردﻧﺶ را ﺑﺎﻳﺴﺘﻪ‬
‫دﻳﺪﻩ اﺳﺖ و هﻤﻴﻦ روش را در ﺟﺎﻳﻲ از ) ﻗﻀﻴﻪ ﺗﻮپ ﻣﺮواري ( ﺑﻪ آﺎر ﺑﺮدﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻪ آﺎرﺑﺮد اﻳﻦ ﺷﻴﻮﻩ از ﺳﻮﻳﻲ دﻳﮕﺮ ﮔﻮاﻩ ﺑﺮ اﻳﻦ ﻣﻌﻨﻲ اﺳﺖ آﻪ هﺪاﻳﺖ ﻣﻲ ﺧﻮاﺳﺘﻪ اﺳﺖ آﻪ اﻳﻦ اﺛﺮ )و ﻧﻴﺰ ﺗﻮپ‬
‫ﻣﺮواري ( در هﻨﮕﺎم زﻧﺪﻩ ﺑﻮدﻧﺶ ﭼﺎپ ﺷﻮد‪،‬هﻤﭽﻨﺎن آﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪ ي ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ در زﻣﺎن ﺧﻮد او ﭼﺎپ ﺷﺪ و ﻣﻲ داﻧﻴﻢ آﻪ‬
‫اﻳﻦ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ از ﺟﻬﺎﺗﻲ ﭼﻨﺪ ﺑﺎ )اﻟﺒﻌﺜﻪ (و )ﺗﻮپ ﻣﺮواري (در ﺧﻮرد ﺳﻨﺠﺶ اﺳﺖ ‪.‬‬
‫ﻣﺘﻦ ﺣﺎﺿﺮ از روي ﻧﺴﺨﻪ ي ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺷﺪﻩ ي ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﺳﺘﺎد ﻣﻴﻨﻮي ‪ ،‬و ﻧﺴﺨﻪ ي دﻳﮕﺮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ از ﻳﺎران‬
‫دﻳﺮﻳﻦ هﺪاﻳﺖ ﭼﺎپ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ‪.‬‬
‫در ﺣﺎﺷﻴﻪ‪...‬‬
‫هﺮ ﮐﺲ ﻧﺎم ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ را ﻣﯽ ﺷﻨﻮد ﺑﯽ درﻧﮓ ﺑﻪ ﻳﺎد اﺛﺮ ﻣﺸﻬﻮر او » ﺑﻮف ﮐﻮر« ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ‪ .‬ﻧﺎﻣﻬﺎﻳﯽ ﭼﻮن‬
‫»ﺳﮓ وﻟﮕﺮد« ‪»،‬زﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﮔﻮر «‪»،‬ﺳﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﺧﻮن « و ﻳﺎ دﻳﮕﺮ ﺁﺛﺎر او ﺑﺎ ﻧﺎم ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ي ﺁن ﺗﺪاﻋﻲ ﻣﻲ ﺷﻮد‪ .‬در ادﺑﻴﺎت‬
‫ﻓﺎرﺳﻲ آﻤﺘﺮ آﺴﻲ را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ آﻪ ﺑﺎ ﻧﺎم ﺑﺮدن ﻋﻨﻮان آﺘﺎﺑﺶ ‪،‬ﻧﺎم ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ي ﺁن هﻢ ﺑﻪ ذهﻦ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﺗﻼﻗﻲ‬
‫آﻨﺪ‪ .‬و اﻳﻦ از وﻳﮋﮔﻴﻬﺎي ﺳﺒﻚ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ اﺳﺖ‪.‬‬
‫»ﺑﻮف آﻮر « ﺑﻪ دﻳﮕﺮ زﺑﺎﻧﻬﺎ هﻢ ﺗﺮﺟﻤﻪ و ﻧﺸﺮ ﮔﺮدﻳﺪﻩ ‪ .‬در ﺣﺎﻟﻴﻜﻪ ﺷﻬﺮت او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻳﻦ اﺛﺮ ﮔﺮاﻧﺒﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ زﻳﺮا‬
‫»داش ﺁآﻞ « هﻢ از هﻤﺎن ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ و در ﻣﻴﺎن ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ آﺎري ﺟﺎﻟﺐ و در ﺧﻮر ﺑﺤﺚ و ﮔﻔﺘﮕﻮي ﺑﺴﻴﺎر ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺪون ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻴﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ دﻳﮕﺮ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن دوران اﺧﻴﺮ را آﻮﭼﻚ ﺑﺸﻤﺎرﻳﻢ اﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ اﻋﺘﺮاف آﻨﻴﻢ آﻪ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ از‬
‫ﭼﻬﺮﻩ هﺎي ﻣﻤﺘﺎز ادﺑﻴﺎت ﻗﺮن اﺧﻴﺮ اﻳﺮان اﺳﺖ و ﺗﺎآﻨﻮن هﻴﭽﻜﺲ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ در اﻳﺮان ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ‬
‫ﻣﺤﺒﻮﺑﻴﺖ و اﺷﺘﻬﺎر ﭘﻴﺪا ﻧﻤﺎﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ او اﺷﺮاف زادﻩ اﺳﺖ ﻟﻴﻜﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﻲ ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺳﺪ ‪ .‬اﻳﻦ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ و ﺁﮔﺎهﻲ ‪،‬روح‬
‫ﺣﺴﺎس و ﻧﻘﺎد او را ﺁزار ﻣﻲ دهﺪ ‪ .‬او ﻣﻲ داﻧﺪ آﻪ » در زﻧﺪﮔﻲ زﺧﻤﻬﺎﻳﻲ هﺴﺖ آﻪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮرﻩ ‪،‬روح را ﺁهﺴﺘﻪ در اﻧﺰوا‬
‫ﻣﻲ ﺧﻮرد و ﻣﻲ ﺗﺮاﺷﺪ ‪ «.‬ﻳﻜﻲ از زﺧﻤﻬﺎي ﻋﻤﻴﻖ و ﻣﺰﻣﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻳﺮاﻧﻲ هﺎﻟﻪ ي ﺗﻘﺪس آﺎذب در ﭘﻴﺮاﻣﻮن ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎ در‬
‫اﻳﺮاﻧﺴﺖ ‪ .‬ﺑﻪ اﻳﻦ ﺳﺒﺐ آﺘﺎﺑﻲ را آﻪ در دﺳﺖ دارﻳﺪ ﺑﺎ اﻳﻨﻜﻪ ﻧﺎم ﺁن ﺑﺎرهﺎ در ﻣﻴﺎن ﻓﻬﺮﺳﺖ ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ‪،‬اﻣﺎ ﺗﺎ‬
‫آﻨﻮن ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻧﮕﺮدﻳﺪﻩ‪ .‬ﺑﺮﺧﻲ از دوﺳﺘﺪاران ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻳﻲ از اﻳﻦ آﺘﺎب را ﺑﻪ ﻃﻮر ﭘﺮاآﻨﺪﻩ ﻣﻨﺘﺸﺮ آﺮدﻩ اﻧﺪ ‪.‬‬
‫وﻟﻲ ﺑﻴﺸﻤﺎرﻧﺪ آﺴﺎﻧﻲ آﻪ از وﺟﻮد اﻳﻦ اﺛﺮ ﺑﻲ ﺧﺒﺮﻧﺪ و ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﺳﺒﺐ ﻧﮕﺎرﻧﺪﻩ ي اﻳﻦ ﺳﻄﻮر ﺑﺮ ﺁن ﺷﺪ آﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻳﻦ‬
‫اﺛﺮ ﺧﻮاﻧﺪﻧﻲ را آﻪ »در ﺻﺤﺖ و واﻗﻌﻴﺖ ﻣﻌﻨﺎي ﺁن ﻧﻤﻲ ﺗﻮا ﺗﺮدﻳﺪ آﺮد« ﭼﺎپ و در اﺧﺘﻴﺎر ﻋﻼﻗﻤﻨﺪان ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﻗﺮار‬
‫دهﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل ﺑﻪ هﻤﺎن ﺷﻜﻠﻲ آﻪ دﺳﺖ ﻧﻮﻳﺲ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﺑﻮد ﺑﺪون دﺧﻞ و ﺗﺼﺮﻓﻲ ﺑﺎ زﺣﻤﺎت ﻓﺮاوان و اﻣﻜﺎﻧﺎت آﻢ‬
‫ﺑﻪ اﻳﻦ ﺷﻜﻞ آﻪ در دﺳﺖ دارﻳﺪ ﺗﻬﻴﻪ و ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﻣﻴﺪوارم آﻪ ﻣﻮرد ﻗﺒﻮل هﻤﻮﻃﻨﺎن ﺑﺎرﻳﻚ ﺑﻴﻦ ﻗﺮار ﮔﻴﺮد و ﻧﻘﺎﻳﺺ آﺘﺎب را ﺑﺎ ﺑﺰرﮔﻮاري ﺧﻮد ﻧﺎدﻳﺪﻩ ﮔﻴﺮﻧﺪ و ﻋﻔﻮ ﻓﺮﻣﺎﻳﻨﺪ‪.‬‬
‫ﻓﺮﺻﺖ را ﻣﻐﺘﻨﻢ ﻣﻲ ﺷﻤﺎرم و از دوﺳﺖ ﮔﺮاﻣﻲ دآﺘﺮ رﺿﺎ ﻣﻈﻠﻮﻣﺎن آﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺘﻬﺎي ﺧﻮد در اﻧﺘﺸﺎر اﻳﻦ اﺛﺮ زﻳﺒﺎ ﻣﺮا‬
‫ﻳﺎري آﺮدﻩ اﻧﺪ ﺗﺸﻜﺮ و ﺳﭙﺎس ﻧﻤﺎﻳﻢ‪.‬‬
‫ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﮔﺮاﻣﯽ ﺑﺎد‬
‫ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ‬
‫اردﻳﺒﻬﺸﺖ ‪١٣٦١‬‬
‫در ﺣﺎﺷﻴﻪ ﭼﺎپ دوم‬
‫ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﻳﻚ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ و هﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻲ و ﻣﻔﻬﻮم واﻗﻌﻲ ﺁن ﺑﻮد ‪ .‬او اﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪي ﺑﻮد آﻪ رﺳﻮاﻳﻴﻬﺎي ﺟﺎﻣﻌﻪ‬
‫ي ﺧﻮد را ﻣﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ و در هﻤﻪ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺑﻴﺎن اﻳﻦ رﺳﻮاﻳﻴﻬﺎ ﻣﻲ ﭘﺮداﺧﺖ ‪ .‬هﺮ ﺟﺎ آﻪ ﺑﻮد و در هﺮ ﻣﺤﻔﻠﻲ و در هﺮ‬
‫ﺟﻤﻌﻲ از اﻧﺪﻳﺸﻴﺪن ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﻲ ﺷﺪ‪.‬‬
‫ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ ﺑﻴﺶ از هﻤﻪ ي ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن دوران اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻣﻔﺎد و ﻣﺤﺘﻮي ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ و ﻇﺎهﺮ ﻟﻔﻂ و آﻠﻤﺎت را ﻧﺎﭼﻴﺰ‬
‫ﻣﻲ ﺷﻤﺮد‪ .‬اﮔﺮ ﺿﺮب اﻟﻤﺜﻞ هﺎي ﻋﻮاﻣﺎﻧﻪ را در ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﺁورد ‪ ،‬از ﺧﻮد ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺎز ﮔﻮ آﻨﻨﺪﻩ ي ﺑﻴﺰاري‬
‫او از ﻟﻔﺎﻇﻲ و ﺻﻮرت ﺳﺎزي ﻣﺮﺳﻮم دوران ﺣﻴﺎت او ﺑﻮد و در اﻳﻦ راﻩ ﻓﺎﺗﺤﺎﻧﻪ ﭘﻴﺮوز و ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮدﻳﺪ‪.‬‬
‫در ﻣﻴﺎن ﺷﺎﮔﺮدان ﻣﮑﺘﺐ ادﺑﯽ او ﮐﺴﯽ را ﻧﻤﯽ ﻳﺎﺑﻴﻢ ﮐﻪ اﻧﺪﮎ هﻤﺎﻧﻨﺪﯼ ﺑﺎ او داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و هﻤﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در‬
‫ﺣﻮزﻩ ي ادﺑﯽ او ﺗﻼﺷﯽ و ﺗﺠﺮﺑﻪ اﯼ ﮐﺮدﻩ اﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ اداﯼ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ را درﺁوردﻩ و ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ اﻧﺪ ﭼﻮن هﺪاﻳﺖ ﺗﻮﻓﻴﻘﯽ‬
‫ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﻴﺎورﻧﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻴﺸﻤﺎرﻧﺪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﺛﺎر هﺪاﻳﺖ را در ﺷﺒﻬﺎﯼ دراز زﻣﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﻬﻴﺪ ﮐﺮدن وﻗﺖ ﺧﻮاﻧﺪﻩ و ﻟﺬت ﺑﺮدﻩ اﻧﺪ اﻣﺎ‬
‫هﺮﮔﺰ ﭘﯽ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻧﺒﺮد ﻩ اﻧﺪ ﮐﻪ در ﭘﺸﺖ اﻳﻦ ﻃﻨﺰهﺎ و هﺰﻟﻬﺎﯼ هﺪاﻳﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ اﯼ ﻧﻬﻔﺘﻪ اﺳﺖ ‪ .‬اﻧﺪﻳﺸﻪ هﺎﯼ‬
‫هﺪاﻳﺖ از ﺷﻨﺎﺧﺖ و داﻧﺶ او ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد زﻳﺮا از اﻋﻤﺎق ﺟﺎﻣﻌﻪ ي ﺧﻮد ﺑﻴﺮون ﺁﻣﺪﻩ و ﺑﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ زﺧﻤﻬﺎ‬
‫ﭘﺮداﺧﺘﻪ اﺳﺖ ‪ .‬ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎﯼ او رﻳﺸﺨﻨﺪﯼ دﻟﭽﺴﺐ اﻣﺎ دﻟﻬﺮﻩ ﺁور اﺳﺖ ‪ .‬هﺪاﻳﺖ ﺑﺎ ﻗﻠﻢ ﺳﺤﺎر و اﻓﺴﻮﻧﮕﺮ ﺧﻮد‬
‫ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎن داﺳﺘﺎﻧﻬﺎﯼ ﺧﻮﻳﺶ را در ﺟﻠﻮﯼ ﭼﺸﻢ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﺑﻪ رﻗﺺ وا ﻣﯽ دارد و روح و ﺟﺴﻢ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ را ﻗﻠﻘﻠﮏ ﻣﯽ‬
‫دهﺪ‪.‬‬
‫اﮔﺮ هﺪاﻳﺖ در ﺑﻌﻀﯽ از ﺁﺛﺎر ﺧﻮد ﺧﺮاﻓﺎت و ﺗﺤﻤﻴﻖ ﻣﺬهﺒﯽ را رﻳﺸﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ از ﺁﮔﺎهﯽ او ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻴﺮد‪.‬‬
‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯼ اﺳﻼﻣﯽ ﺧﺮاﻓﯽ را ﺧﻮاﻧﺪﻩ اﺳﺖ و ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ در ﺣﺎﺷﻴﻪ هﺎﯼ ﺁن ﮐﺘﺐ ﻧﻈﺮ ﺧﻮد را ﻧﻮﺷﺘﻪ و ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ‬
‫ﻋﻤﻴﻖ زﻳﺮﮐﺎﻧﻪ در ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎﯼ ﺧﻮد از ﺁن ﺳﻮد ﻣﯽ ﺑﺮد‪.‬‬
‫هﺪاﻳﺖ در ﻧﺎﻣﻪ اﯼ ﺑﻪ اﺳﺘﺎد ﻣﺠﺘﺒﯽ ﻣﻴﻨﻮﯼ ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﺪ‪:‬‬
‫»ﺑﻪ ﺣﻴﺪرﺁﺑﺎد ﺷﻬﺮ اﺳﻼﻣﯽ رﻓﺘﻢ ‪.‬ﺣﻘﻴﻘﺘﺎً اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻮد ‪.‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮدم دﻳﺪم ﮐﻪ در ﺟﻮﯼ ﺁب ﻣﯽ‬
‫ﺷﺎﺷﻴﺪﻧﺪ«‬
‫اﮔﺮ ﺧﻮاﻧﻨﺪﻩ ﭼﻮن هﺪاﻳﺖ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺎ دﺳﺘﻮرات ﺁب ﮐُﺮ در ﻓﻘﻪ اﺳﻼﻣﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎرﻳﮏ اﻧﺪﻳﺸﯽ و ژرف ﺑﻴﻨﯽ‬
‫هﺪاﻳﺖ ﻧﺨﻮاهﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫او در ﺗﺎرﻳﺦ ‪ ۴٨/١٢/١١‬ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﺷﻬﻴﺪ ﻧﻮراﻳﻲ ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﺪ‪:‬‬
‫»از ﻗﺮار ﻣﻌﻠﻮم ﻓﺮاﻧﺴﻮﻳﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺸﻐﻮل ﻟﻴﺴﻴﺪن ﮐﻮن اﺳﻼم هﺴﺘﻨﺪ ‪«.‬‬
‫او ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت اﺳﻼم ﺷﻨﺎﺳﺎن ﻏﺮﺑﯽ ﺑﺎ ﺷﮏ و ﺗﺮدﻳﺪ ﻣﯽ ﻧﮕﺮد و در ﭘﺲ ﺁن ﺗﻮﻃﺌﻪ را ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪ .‬در هﻤﻴﻦ‬
‫آﺘﺎب ﻣﯽ ﻧﻮﻳﺴﺪ‪:‬‬
‫»ﻣﮕﺮ اﻳﻦ هﻤﻪ ﻓﻼﺳﻔﻪ و ﻋﻠﻤﺎﯼ اروﭘﺎﻳﯽ در ﻣﺪح اﺳﻼم ﮐﺘﺎب ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ؟ ﺁﻧﻬﺎ را ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﻳﯽ ؟« » ﺁن هﻢ ﺑﺮاي‬
‫ﺳﻴﺎﺳﺖ اﺳﺘﻌﻤﺎري اﺳﺖ ‪ .‬اﻳﻦ آﺘﺎﺑﻬﺎ دﺳﺘﻮرﯼ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮاﯼ داﺷﺘﻦ ﻣﺎ ﺷﺮﻗﻴﻬﺎ ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺳﻮارﻣﺎن‬
‫ﺑﺸﻮﻧﺪ ‪ ...‬ﻣﻠﻞ اﺳﺘﻌﻤﺎرﯼ ﺑﺮاﯼ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردن دل ﺁﻧﻬﺎ و ﺑﺎ ﺗﻔﺮﻗﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻦ ﺑﻴﻦ هﻨﺪو و ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺑﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ هﺎﯼ‬
‫ﻃﻤﺎع زرﭘﺮﺳﺖ وﺟﻪ ﻧﻘﺪ ﻣﯽ دهﻨﺪ ﺗﺎ اﻳﻦ ُﺗﺮّهﺎت را ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ‪«.‬‬
‫ﺑﺎ ﺧﻮاﻧﺪن اﻳﻦ ﺳﻄﻮر ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ هﺪاﻳﺖ از روﻳﺪادهﺎﯼ زﻣﺎن ﺧﻮد ﺁﻧﭽﻨﺎن ﻋﻤﻴﻖ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوزﻩ‬
‫ﺑﻌﺪ از ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ اﺛﺮات ﺁن را ﺑﺎ وﻗﺎﻳﻊ ﭼﻨﺪ ﺳﺎل اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻮد ﻣﯽ ﺑﻴﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫هﺪاﻳﺖ در ﻣﻘﺪﻣﻪ ي آﺘﺎب » وق وق ﺳﺎهﺎب «ﺑﺎ رﻳﺸﺨﻨﺪي ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ ﻧﻮﻳﺴﺪ‪:‬‬
‫»ﺣﺎﻻ ﻣﺮدم ﻗﺪر اﻳﻦ ﮐﺘﺎب را ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ ‪.‬دوﻳﺴﺖ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ ﺣﺮﻓﻬﺎﯼ ﻣﺎ را ﺧﻮاهﻨﺪ ﻓﻬﻤﻴﺪ ‪«.‬‬
‫و اﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﯽ ژرف و هﻮﻟﻨﺎﮎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﭼﺎپ اول اﻳﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﭘﺮﺷﻮر هﻢ ﻣﻴﻬﻨﺎن روﺑﺮو ﺷﺪ ‪ .‬ﺑﻄﻮرﯼ ﮐﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺳﻪ ﻣﺎﻩ)اواﺧﺮ اردﻳﺒﻬﺸﺖ ﺗﺎ‬
‫اواﻳﻞ ﻣﺮداد‪ُ ( ١٣۶١‬ﻧﺴَﺦ ﺁن در اروﭘﺎ و ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ ﻧﺎﻳﺎب ﮔﺮدﻳﺪ ‪ .‬اﻳﻦ اﺳﺘﻘﺒﺎل و ﻋﻄﺶ ﺟﺎﻣﻌﻪ ي اﻳﺮاﻧﯽ ﺑﺮاﯼ ﺷﻨﺎﺧﺖ‬
‫ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺳﻴﺎﺳﻲ و ﻣﺬهﺒﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺧﻮدﺷﻨﺎﺳﯽ و رهﺎﻳﯽ از ﺑﻨﺪ ﺧﺮاﻓﺎت و ﮔﺎﻣﻬﺎﯼ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺮاﯼ دوﺑﺎرﻩ ﺳﺎزﯼ و‬
‫ﺷﻨﺎﺧﺖ ارزﺷﻬﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬
‫ﮐﻪ اﻳﻦ هﻨﻮز از ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﺤﺮ اﺳﺖ‬ ‫ﺑﺎش ﺗﺎ ﺻﺒﺢ دوﻟﺘﺖ ﺑﺪﻣﺪ‬
‫ﻳﺎدش ﮔﺮاﻣﯽ ﺑﺎد‬
‫ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ‬
‫ﻣﺮداد ‪١٣٦١‬‬

‫ﺣﺎﺷﻴﻪ اﯼ ﺑﺮ ﻧﺸﺮ اﻳﻦ ﮐﺘﺎب در اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ‬


‫ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل از ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﭼﺎپ وﺳﻴﻊ و ﻋﻠﻨﯽ ﻣﺘﻦ ﮐﺎﻣﻞ »آﺎروان اﺳﻼم« در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﮔﺬﺷﺖ‪ .‬اﻳﻦ داﺳﺘﺎن‬
‫ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ي ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ را ﻧﺎﺷﺮان ﻣﺨﺘﻠﻒ از روﯼ هﻤﻴﻦ ﻧﺴﺨﻪ اﯼ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ رو دارﻳﺪ در ﺁﻣﺮﻳﮑﺎ و دﻳﮕﺮ ﮐﺸﻮرهﺎﯼ‬
‫اروﭘﺎﻳﯽ ﺑﺎرهﺎ ﭼﺎپ و ﻣﻨﺘﺸﺮ آﺮدﻧﺪ ‪ .‬اﻳﻦ ﻃﻨﺰﻧﺎﻣﻪ ي آﻮﭼﻚ آﻪ ﭘﻴﺶ از اﻳﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺤﺪود در آﺘﺎب »ﻧﻮﺷﺘﻪ هﺎﻳﻲ از‬
‫هﺎدي ﺻﺪاﻗﺖ « ﻗﺒﻞ از اﻧﻘﻼب در اﻳﺮان ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮد ‪ ،‬در ﺳﺎل ‪ ١٣٨١‬هﻤﺮاﻩ ﺑﺎ ﺗﺼﺎوﻳﺮﯼ از ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ و‬
‫ﻃﺮﺣﻬﺎﻳﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ هﻤﻴﻦ ﮐﺘﺎب ﮐﻪ ﺧﻮد هﺪاﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ را ﮐﺸﻴﺪﻩ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺻﺪﻣﻴﻦ ﺳﺎل ﺗﻮﻟﺪ اﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﮔﺮاﻧﻘﺪر‬
‫در ﺳﺎﻳﺖ اﻟﻒ ب ‪ alefbe‬در اﺧﺘﻴﺎر ﻋﻼﻗﻤﻨﺪان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬
‫ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎل ﭘﻴﺶ‪ ،‬ﺁن زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻳﻦ ﮐﺘﺎب ﺑﺮاﯼ ﻧﺦ ﺳﺘﻴﻦ ﺑﺎر ﺑﻄﻮر وﺳﻴﻊ ﭼﺎپ ﺷﺪ هﻨﻮز ﺑﺴﻴﺎرﯼ از اﻳﺮاﻧﻴﺎن‬
‫ﺷﻴﻔﺘﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺪون ﺁﻧﮑﻪ ﺑﺪاﻧﻨﺪ ﮐﺸﻮرﺷﺎن ﺑﺎزﻳﭽﻪ ﻣﻐﺰهﺎﯼ ﭘﻮﮎ و واﭘﺴﻤﺎﻧﺪﻩ اﯼ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ‬
‫ﺧﻮاهﻨﺪ ﺑﺮاﯼ اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﻣﻌﻨﺎ ﻳﯽ وراﯼ « ﮐﺎروان اﺳﻼم » ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﺻﺪر اﺳﻼم را در ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻗﺮن ﺑﻴﺴﺖ و ﻳﮑﻢ ﭘﻴﺎدﻩ ﮐﻨﻨﺪ ‪.‬‬
‫اﻣﺮوز اﻣﺎ ﻃﻨﺰ ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪ .‬ﺁﻧﭽﻪ را ﮐﻪ هﺪاﻳﺖ ﺑﻴﺶ از ﻧﻴﻢ ﻗﺮن ﭘﻴﺶ ﺑﻪ ﺑﺎد رﻳﺸﺨﻨﺪ و ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬ﻣﺮدم اﻳﺮان‬
‫ﺑﻴﺴﺖ و ﭼﻬﺎر ﺳﺎل اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﻮﺷﺖ و ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻟﻤﺲ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ‪ .‬ﺑﺪون ﺗﺮدﻳﺪ هﺪاﻳﺖ هﺮﮔﺰ ﮔﻤﺎن ﻧﻤﯽ‬
‫ﮐﺮد ﺁﺧﻮﻧﺪهﺎﻳﯽ ﮐﻪ در ﻃﻨﺰﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮد ﺗﺼﻮﻳﺮ ﮐﺮدﻩ اﺳﺖ روزﯼ ﺑﻪ ﻗﺪرت رﺳﻴﺪﻩ و ﺑﺮ اﻳﺮان ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻨﻨﺪ ‪ .‬از هﻤﻴﻦ رو‬
‫ﺁرزوﯼ ﺁﻧﺎن را ﺑﺮاﯼ اﺳﻼﻣﯽ ﮐﺮدن ﺟﻬﺎن در ﭼﻬﺎر ﭼﻮب ﻳﮏ ﻣﺄﻣﻮرﻳﺖ اﺳﻼﻣﯽ )اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ( در ﺷﻬﺮهﺎﯼ ﻓﺮﻧﮓ‬
‫)اﻟﯽ اﻟﺒﻼد اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ ( ﺑﻪ رﻳﺸﺨﻨﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ ‪ .‬وﻟﯽ اﮔﺮ هﺪاﻳﺖ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮد از ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﺮاﻓﺎت زدﻩ و‬
‫ﺳﻨّﺘﯽ اﻳﺮان ﺑﻪ اﻳﻦ ﻓﺮض ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ آﻪ اﺣﺘﻤﺎل دارد اﻋﻀﺎي »اﻟﺒﻌﺜﻪ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ « در اﻳﺮان ﺑﻪ ﻗﺪرت ﺑﺮﺳﻨﺪ‪ ،‬ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﯽ‬
‫ﺗﺮدﻳﺪ ﺑﻪ اﻳﺮاﻧﻴﺎن ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﻳﻦ ﻃﻨﺰ ﺑﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻠﺦ ﺁﻧﺎن ﻣﺒﺪل ﺧﻮاهﺪ ﺷﺪ‪.‬‬
‫اﺳﺘﻘﺒﺎل اﻳﺮاﻧﻴﺎن در ﺳﺮاﺳﺮ ﺟﻬﺎن و ﺑﻪ وﻳﮋﻩ در اﻳﺮان از ﻣﻘﺎﻻت و ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯼ روﺷﻨﮕﺮاﻧﻪ در ﺳﺎﻳﺖ اﻟﻒ ب ﺑﻪ اﻧﺪ ازﻩ اﯼ‬
‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﮕﯽ و رﻧﺞ ﺳﺎﻟﻴﺎن دراز را از ﺗﻦ ﺑﻪ در ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ‪ .‬ﺑﻪ اﻣﻴﺪ روزﯼ ﮐﻪ روزهﺎ و ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ دردﻧﺎﮎ ﻣﻴﻬﻦ ﻣﺎ‬
‫هﺮﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻪ ﺗﺎرﻳﺦ ﺑﭙﻴﻮﻧﺪد و ﻣﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻴﻢ ﺁزاداﻧﻪ و ﺑﺎ ﺻﺪاﯼ ﺑﻠﻨﺪ از ﺗﻼﺷﻬﺎ و روﺷﻨﮕﺮﻳﻬﺎﯼ اﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪان ﮐﺸﻮرﻣﺎن از‬
‫ﺟﻤﻠﻪ ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ‪ ،‬اﺣﻤﺪ ﮐﺴﺮوﯼ و ﻋﻠﯽ دﺷﺘﯽ ﻗﺪرداﻧﯽ ﮐﻨﻴﻢ‪.‬‬
‫ﮐﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ رو دارﻳﺪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ‪ PDF‬ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ ﺑﺮاﯼ هﻤﻪ ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎدﻩ و ﭼﺎپ ﺑﺎﺷﺪ ‪ .‬ﺑﺮاﯼ‬
‫ﺧﻮاﻧﺪن ﺁن ﻧﻴﺎز ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺁﮐﺮوﺑﺎت رﻳﺪر ‪ Acrobat Reader‬هﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ در هﻤﻪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮهﺎ ﻧﺼﺐ ﺷﺪﻩ و در ﻋﻴﻦ‬
‫ﺣﺎل ﺁن را ﻣﯽ ﺗﻮان ﺑﻪ راﺣﺘﯽ از اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﭘﻴﺎدﻩ ﮐﺮد ‪ .‬ﻃﺮﺣﻬﺎﯼ ﻣﺘﻦ ﮐﺘﺎب از ﺧﻮد ﺻﺎدق هﺪاﻳﺖ اﺳﺖ ‪ .‬ﻣﻦ در اﻳﻦ‬
‫ﻧﺴﺨﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺮﺧﯽ از ﮐﻠﻤﺎت را ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاﯼ ﺑﻌﻀﯽ ازﺧﻮاﻧﻨﺪﮔﺎن ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم و ﻳﺎ ﻧﺎ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺎﺷﺪ دراﻳﻦ ﻋﻼﻣﺖ ] [‬
‫ﺁوردﻩ ام‪.‬‬
‫اﻳﻦ ﺷﻤﺎ و اﻳﻦ » اﻟﺒﻌﺜﺔ اﻻﺳﻼﻣﻴﻪ اﻟﯽ اﻟﺒﻼد اﻻﻓﺮﻧﺠﻴﻪ «‬
‫ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ‬
‫دﻳﻤﺎﻩ ‪١٣٨١‬‬

‫ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺴﺨﻪ ي اﺻﻠﻲ اي آﻪ در اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﻪ آﻮﺷﺶ و زﺣﻤﺖ ﺟﻨﺎب ﺑﻬﺮام ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ اﻧﺘﺸﺎر ﻳﺎﻓﺘﻪ را ﺧﻮاﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ و‬
‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎي ﺁن ﺑﺎ اﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ ﺷﺪﻩ اﻳﺪ‪.‬‬
‫ﻣﻦ دﻳﺪم ‪ ،‬ﺁن ﻧﺴﺨﻪ را ﺑﻪ هﺮ ﻳﻚ از دوﺳﺘﺎن ﺗﺎزﻩ آﻪ ﻣﻲ دهﻢ ‪،‬ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺁﻧﻬﺎﻳﻲ آﻪ ﺑﺎ هﺪاﻳﺖ ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﭼﻨﺪاﻧﻲ‬
‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ ،‬از ﺳﺨﺘﻲ در ﺧﻮاﻧﺪن ﺁن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻘﻮﺷﻲ آﻪ در ﺟﺎي ﺟﺎي ﺁن هﺴﺖ و ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻓﻮﻧﺖ ﺁن‬
‫آﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪان ﭼﺸﻢ ﻧﻮاز ﻧﻴﺴﺖ و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻓﻮﻧﺖ ﻋﺮﺑﻲ ﺷﺒﻴﻪ اﺳﺖ ‪.‬‬
‫از ﺁﻧﺠﺎ آﻪ ﺧﻮد ﻣﻦ ﻗﺒﻞ از ﺑﻪ دﺳﺖ ﺁوردن ﻧﺴﺨﻪ ي اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﻲ اﻳﻦ اﺛﺮ در ﭘﻲ ﺗﺎﻳﭗ آﺮدن و اﻧﺘﺸﺎر ﺁن ﺑﻮدم ‪ .‬ﺑﺎ ﺑﻪ‬
‫دﺳﺖ ﺁوردن اﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ و ﺗﻄﺎﺑﻖ ﺁن ﺑﺎ ﻧﺴﺨﻪ ي آﺘﺎﺑﻲ آﻪ در اﻳﺮان ﺗﻬﻴﻪ آﺮدم ) از هﻤﺎﻧﻬﺎ آﻪ ﺑﺎرهﺎ زﻳﺮاآﺲ ﻳﺎ آﭙﻲ‬
‫ﺷﺪﻩ و در آﻨﺎر ﺧﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻓﺮوش ﻣﻲ رﺳﺪ( ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم آﻪ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎي ﺑﺴﻴﺎري ‪،‬ﻧﻪ در ﻣﺤﺘﻮا ‪،‬ﺑﻠﻜﻪ در ﺑﻌﻀﻲ اﻓﻌﺎل و‬
‫ﻧﮕﺎرش دارد ‪ .‬و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪون ذرﻩ اي ﺳﺎﻧﺴﻮر ‪،‬و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻪ هﺮ ﺣﺎل از اﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ و ﺑﻌﻀﻲ اﺷﻜﺎﻻت ﺁن را ﻧﺼﺤﻴﺢ آﺮدم )اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪون اﺟﺎزﻩ ي ﺁﻗﺎي ﭼﻮﺑﻴﻨﻪ (‬
‫اﻣﻴﺪوارم از دﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ هﺮ آﺲ آﻪ ﻣﻲ ﺧﻮاهﺪ از اﻳﻦ ﻧﺴﺨﻪ آﻢ ﺣﺠﻢ ﺗﺮ اﺳﺘﻔﺎدﻩ آﻨﺪ ‪.‬‬