CARITA BODOR SUNDA

HERMAN ZAMBECK

jeung geus meunang jomet. malah basa di ajak balik bareng ku si Himar si Ohel nitah balik ti heula ka si Himar. Si Himar : rek Kamana sia teh meuni rusuh kitu ? Si Ohel : ieu yeuh geus teu kuat nyeri beuteung rek modol heula ka imah. hayu urang ngilu tahlilan heula di imah pak RT. sajeroning tahlilan beuteung si Ohel pupurilitan geus teu kuat nahan eusi peujit nu geus sabrol-broleun. si Ohel katinggali bagun rusuh rek balik ka imahna tapi ku si Himar di jewang lengeun kencana. Pribumi : jang teu acan uih ? Si Ohel : muhun bu ieu teh keur ngararaoskeun karpet. Si Himar : Hel hayu ah urang balik bareng. jadi teu keuna kana samping paranti sholat. terus pribumi ngabagi-bagikeun besek kadaharan sareng kueh jang nu tahlilan. engkin ku abdi di peser dua ratus rebu. kenggeng nambut ieu oge. Si Ohel : ical lah ka abdi. bari pok nyarita . tungtungna mah gaburusut dina karpet nu keur di diukan. bade di ical moal bu karpetna ? Pribumi : ah moal di ical da eta mah karpet nu tatanggi. bari untungna teh uing make sarung jeung teu make kolor. Si Ohel : ah maneh we balik ti heula. bari ngageremet na jero hate. geus beres ieuh tahlilana. Tungtungna mah si Ohel kapaksa milu jeung si Himar tahlilan di imahna pak RT. Si Himar : ah engke we modol mah tahan heula. Basa geus sababaraha jam ti harita pribumi naros ka si Ohel nu masih keneh diuk na karpet . jadi sora hitut nu brat-bret-brot tina bujur uing rada samar jeung teu pati kadangueun ku batur. Si Himar : nya¶ atuh mun kitu mah saya rek balik ti heula. meuni sae kieu nya karpet teh.TAHLILAN Dina hiji mangsa si Himar jeung si Ohel balik sholat magrib ti masjid. sanggeus kabeh baralik si Ohel masih keneh diuk na karpet. saya mah rek aya perlu heula ka pribumi yeuh. Caritana tahlilan beres. meuni kandel sareng haneut kieu. . Si Ohel : haduh untungna nu tahlilal teh tararik sorana.