CARITA BODOR SUNDA

HERMAN ZAMBECK

geus beres ieuh tahlilana. malah basa di ajak balik bareng ku si Himar si Ohel nitah balik ti heula ka si Himar. si Ohel katinggali bagun rusuh rek balik ka imahna tapi ku si Himar di jewang lengeun kencana. Si Himar : nya¶ atuh mun kitu mah saya rek balik ti heula. sanggeus kabeh baralik si Ohel masih keneh diuk na karpet. engkin ku abdi di peser dua ratus rebu. Si Himar : rek Kamana sia teh meuni rusuh kitu ? Si Ohel : ieu yeuh geus teu kuat nyeri beuteung rek modol heula ka imah. meuni kandel sareng haneut kieu. Si Ohel : ical lah ka abdi. kenggeng nambut ieu oge. jadi teu keuna kana samping paranti sholat. Si Himar : Hel hayu ah urang balik bareng. Si Himar : ah engke we modol mah tahan heula. tungtungna mah gaburusut dina karpet nu keur di diukan. jadi sora hitut nu brat-bret-brot tina bujur uing rada samar jeung teu pati kadangueun ku batur. Si Ohel : ah maneh we balik ti heula. sajeroning tahlilan beuteung si Ohel pupurilitan geus teu kuat nahan eusi peujit nu geus sabrol-broleun. Pribumi : jang teu acan uih ? Si Ohel : muhun bu ieu teh keur ngararaoskeun karpet. Basa geus sababaraha jam ti harita pribumi naros ka si Ohel nu masih keneh diuk na karpet . terus pribumi ngabagi-bagikeun besek kadaharan sareng kueh jang nu tahlilan. . bari pok nyarita . bari untungna teh uing make sarung jeung teu make kolor. Caritana tahlilan beres. jeung geus meunang jomet. Tungtungna mah si Ohel kapaksa milu jeung si Himar tahlilan di imahna pak RT. Si Ohel : haduh untungna nu tahlilal teh tararik sorana. bari ngageremet na jero hate. saya mah rek aya perlu heula ka pribumi yeuh. meuni sae kieu nya karpet teh. bade di ical moal bu karpetna ? Pribumi : ah moal di ical da eta mah karpet nu tatanggi. hayu urang ngilu tahlilan heula di imah pak RT.TAHLILAN Dina hiji mangsa si Himar jeung si Ohel balik sholat magrib ti masjid.