Anda di halaman 1dari 18
XXXXKXK AKA HAHAH AHHH HH HH HHH HH HHH KH HHH KH MH HHH KH HHH IH KH KH HK, x ORDE DER VERDRAAGZAMEN OVER DE GEEST IN DE STOF EN WAT DE GEEST Is, XXX AK KKH XH HK HHH HH HK KKH HH HK HH HHH HHH KH KH HH HHH HH HK HHH Se oe 3c 3 3 > x x x x x x x 24 november 1987 Goede avond, vrienden. Een onderwerp esoterisch behandelen wil zeggen: een beetje naar binnen gericht.Esoterisch over de geest praten, ean beetje moeilijk. Een geest is een hoeveelheid energie tegenover de buitenuereld aP= gegrensd door onderlinge ootentiaalverschillen, waarin bewustzi jn en geheugenfuncties magelijk zijn. De geest zelf leeft niet in een wereld. Ze leeft in een krachtveld, waarvan haar kern ook deel uit- maakt. Ale ue dus zeggen het totaal van alle kracht ie God, dan is de geest dus deel van God in zekere zin, maar heeft een persconlijk bewustzijn ontwikkeld. Vaak via vele verechillende bestaans stadia. Maar die geest heeft, net als een mens een bepaald differentie ka der nodig. Een mogelijkheid om te beschrijven, om uit te drukken en om te vergelijken. Dat kan ze alleen maar, ale ze nist alleen maar een bepaald beeld heeft, maar ook anderen, hos dan ook, met dat beeld verviochten zijn. Zo onstaat dus een wereldbeeld en al die wereldbeelden bij elkaar noemen we dan sferen. Dat zijn voorstel- lings wereldjes, natuurlijk en als we kijken hoe ze bepaald worden dan blijkt het dat dat voor een groot gedeelte het gevolg is van de inhoud van het geheugen van die geest. Dus de waards, die ze in zichzelf kent, zoekt ze buiten zich te vinden. Is er iemand, die daaraan beantwoordt, geheel of ten dele, dan ie er communicatie en tussen die tuee ontetaat dan een wereld die voor die tues revel is. En dan Ja, de geest in da stof, nog veel moeilijker. De meeste mensen denken dat dat ongeveer gaat als in een tapperij. God heeft alle embrio's, die komen over een rol- Jende band en dan komt er floep! een grote spuit en die gooit er een geest in. Dat is natuurlijk helemaal niet waar. Een beginnend menselijk lichaam ontuikkelt een zenuustelsel. In het begin zijn die kanalen nog al erg fijn en in verhouding weinig in aantal.dp dat ogenblik kun Je Je er nog niet mee vereenzelvigen. Het geeft fag niet genoeg impulsen genoeg af om Je daarmes te concentreren. Maar ometreeks de vierds maand van een zwangerschap, dan is het zenuustelseltje groot genoeg geworden om daarmee de signalen ven de moeder op te vangen. Je zou kunnen zeggen dat het kind telepa- tisch iets van de belevenissen en de gevoslens van de moeder spiskt. Op dét ogenblik wordt het interessant en gaat de geest zich daar dus mee bezig houden. Er ontstaat een toenemend concentratie proces. Waarbij naar ongeveer zeven & acht maanden de geest eigenlijk al- een nog bezig is met dat lichaam. Hierdoor geeft ze een deal van h haar kracht aan dat lichaam en projecteert ze een groot gedeelte van haar eigen geheugen, een groot gedeelte dus niet 4iles, als het ware naar de hereenen van dat kind. Het resulteat is, dat er vanuit het standpunt van de geest e nists andere meer bestest dan dit kind. Enook alleen de wereld van dat kind. Maar gelijktijdig blijft een deel van die geest als energie gewoon buiten bestaan. Het is dus nist 26 dat uu geest geheel in uu lichaam woont. Het is z6 dat de aandacht van uu geest plus een deel van de energie van die geest en een deel van heer bewustzijnevaarde in die mans zijn geprojecteerd. Wat moet Je Je dan eigenlijk van zoiete voorstellen? Een bekend voorbeeld is sen auto. Een auto kan wel rijden, maar ale er geen bestuurder is, dan duurt het toch nooit lang. Wanneer er een bestuurder is, dan kan hij bepalen hos en waar die auto heen rijdt. Maar alleen wanneer de magelijkheden van de auto tot en met de brand- stof toe, voldoende zijn. Op dezelfde manier most u zich voorstellen dat de geast als het ware helemaal geconcentreerd is op het besturen van ean voertuig dat in zichzelf een biologisch wonder is. Waarin alle functies dus ook voort kunnen gaan wanneer die gesst daar niet of ternauuernood bij betrokken is, maar waarbij de zin voor mij door de geest wordt veroorzaakt. Ale je bedenkt, dat die geest leeft op een ander viak dan u en dat de kracht van de geest eigeniijk gréter is dan een mens. Vergelijk het eens met de energie van plaats. Als je een kilo laat vallen van . sen klein stukje, nou ja, pijnlijk, mear als het van honderd meter hoogte komt, Ja dan zul Je toch naer de ziektekostenverzekering moeten stappen denk ik.Daardoor is het bewustzijn van geest van die eigen kracht van groot belang voor de energie die er via het menselijk lichaam ale levenskracht of iets dergelijks kan worden gemenifesteerd. Ale u nu naar binnen kiJjkt, werkeliJk ernstig bezig bent, niet meditetief, maar u een voorstelling probeert in te den- ken van: wat is er eigenliJjk in mij? Dan heeft u meestal verechil- lende ervaringen. De eerste is messtal een soort van duisternis, wearin er dan nog wel hier en daar een tinkelingetJe licht echiint te zijn. Als je verder doordringt dan krijg Je het gevoel dat je naer een scort lichtend sterretje toe valt. Het wordt groter, er is meer licht. Ukunt niet uu duisternis geheel verlaten. Ja, u zoudt het kunnen doen, maar dan bent u de controle over uu lichaem kuiJt. Maar u kunt wé1 als het were dat licht aanraken. Zolang uzelf maar deele in die duisternis blijft omdat dear uu stoffelijk bewustzijn hoort. Uanneer u nu denkt dat alle kracht die hierin ligt dat ben ik of dat aanvaardt ik, dan zu1t u met verbazing ontdekken dat u liche- melijk een heleboel energie erbij hebt gokregen. En dat nist al- leen, maar dat u ook bepaalde dingen veel gemakkelijker dost die andere pare-normaal worden genoemd. Al is het maar iemand genezen door een hand op te leggen of te magnetiseren, te denken. : Er ie dus een mogelijkheid om de energie van de geest over te brengen naar de stof. En als je dergelijke dingen aanvaardt dan wordt het nog waar ook. Je kunt er twee dingen uit leren.In de eerste plaats: er is in ons een krachtbron, die veel meer moge lijkheden schept dan voor ons menselijk voorstellingevermogen te aanvaarden 1ijkt en in de tueede pleats: wanneer ue opgaan in die krachtbron is de overdracht mogelijk. Maar zoleng we bezig blijven op een afstand en die kracht niet als het ware te beroeren, ge- beurt er weinig of nists. Dat maakt alueer duidelijk dat er een eenheidebesef moot bestaan. Voor de geest is dat inderdaad zo. Voor de stof is het door de begrenzingen van het denkvermogen, het ervaringevermogen, ten hoogste een gevoelenservaring. Mear het is zelden een concreet, feitelijk iets. Waarom zou die geest zich zo met die stof bezig houden? Ja, er zijn dingen die voor de stof niet bestaan en voor de geest wel. Er zijn dingen die buitengewoon be- langrijk zijn, ook voor de geast, ofschoon ze voor u onbetekenend lijken. De harteklop van de moeder, de laatete maand véér de geboor- te. Ja, dat is ists ontstellends voor de geest. Juist die gedachten die er dan ack nog bij spelen en die vaak heel scherp wisselen in die periods. Dat is een enorme gebeurtenis. U herinnert het zich niet jens. Misechien instinctief, maar verder komt u niet. Geuoon alleen maar het ruisen van bloed door de aderen heen is een belevenis. Het gevoel dat u ineens hebt van vertedering, het eerste Sneouvklokje. Maakt u zich geen illusies, u most nog wel even wach ten. Dan gaat er iets in Je open. Eigenlijk is het niets, maar het ken belengrijker zijn dan een hele grote busines- deal. Went voor de goest is dat een soort reine ontroering, sen contact met het stoffelijke, een vorm erkenning en dat wordt vastgelead. Heel vaak doet het geheugen van de geest mij een beetje denken aan jon slechte regisseur, die een te lange film probeert te monteren door er overal wat tussenuit te knippen wat overbodig is. Sommige scenes blijven bestaan, heel vaak ook massa-scenes, maar als u eer 1ijk bent dan moet u toegeven ~ heel veel van mijn leven is eigen- 14 jk wel belangri Jk geusest. Alleen die punten, waarbiJ ik een werkelijk contact heb gehad met iets anders. Alleen het gevodi daar als het ware even in op te gaen. Dat is onvervangbaar. En die geest weet ook wel wat zij aan erva- Tingen zou willen hebben. Het is een leuke wereld, maar or zijn hier en daar nog hoekjes waar ze niets van weet. En ze kan er niet door- dringen met haar eigen besef, maar met nieuue ervaringen is het goed mogelijk. En daarom probeert ze uit het geheel van haar gage- vens alleriei scenes naar die stof te produceren. Dat 1ijkt heel gemekkelijk. Die geest denkt niet gewoon. Bij Nero werd ze voor de leeuwen gesmeten, dat beeld wordt geprojecteerd en dan denkt die geest uit die opofferingagezindheid, uit die aanvéérding kun Je toch Je wereld andere gaan leven. Zo denkt de geest. En wat dankt die mens? "Ik ga nooit meer naar de dierentuin, die rotbeesten, ik echrok me rot!" Maar op den duur komen er door al die ervaringen, allerlei psychische moeilijkheden die Je dan te verwerken krijgt en wearvan Je je natuur- 1ijk wel een paar herinnert, komt dan een beeld tot stand waarbij Je leven rijker is geworden dan het was. De geest in de stof streeft @igenlijk drie doelen tegelijk na. In de eerste plaats wil zij haar voorstelling van zichzelve verduidelijken. In de tueede plaats wil zij haar beeld van de wereld vollediger maken. En in de derde plaete wil ziJ haar gebondenheid met die wereld intenser beleven. Want zij denkt als ik in mijn wereldje waar misschien honderd gees- ten samen werken, nu dat gevoel kan krijgen waardoor ik al het ande- re ook nog kan aanvaarden, dan wordt mijn wereld zo veel groter.Het kLinkt krankzinnig misechien, maar het is zo. En daarom is voor haar alles wat in die stof gebeurt, belangrijk. Alleen één nadeel. Ze be~ oordeelt het niet volgens de normen die 0 hanteert. Ze becordeelt het volgens de normen van verbetering als het ware van haar besef of vermindering. Dat is alles wat daar eigenlijk een rol speelt. Dat kan emotionee! zijn, dat kan zuiver verstandelijk zijn, soms op grond van logica, maar het kan ook volkomen a-logisch zijn. Het maakt dus