Anda di halaman 1dari 11

DE MHENDSLK FAKLTES FEN VE MHENDSLK DERGS

Cilt: 10 Say: 1 sh. 27-37 Ocak 2008

YAPI- ZEMN ETKLEMNN YAPISAL TASARIMDAK ROL (THE ROLE OF SOIL-STRUCTURE INTERACTION ON STRUCTURAL DESIGN)
Sadk Can GRGN*, Serkan MISIR*, Grkan ZDEN*, Serap KAHRAMAN* ZET/ABSTRACT
Yap temel sistemlerinin projelendirilmesinde, yap-temel-zemin ls arasndaki etkileimin dikkate alnmas, zemine aktarlan ykler nedeniyle zemin tabakalarnda oluan deformasyonlarn temel eleman ve styap tayc sistemindeki i kuvvetler ve yk dalm zerindeki etkilerinin hesaba katlmas gerekir. Bu gereklilik rutin mhendislik uygulamalarnda, yap ve zemin arasndaki ilikiyi sabit yatak katsays ile kuran Winkler yntemi kullanlarak salanmaya allmaktadr. Ancak Winkler ynteminin temel taban basnc dalmn temsil etmekte yetersiz kald literatrde belirgin bir biimde ortaya konmutur. Temel elemannn elastik erisini geree daha yakn modelleyen yntemler gemite birok aratrmac tarafndan nerilmitir. Ne var ki, yatak katsays modelinin betonarme yap tasarm zerindeki rol imdiye dek ortaya konmamtr. Bu almada zemin yap etkileiminin yapsal tasarma etkisi rnek bir analiz almasyla incelenmitir. Rijit yap-zemin, sabit ve deiken yatak katsays yntemleri ile yapsal zmler gerekletirilmitir. Yrrlkteki ulusal ynetmelikler erevesinde betonarme kolon kesitlerindeki donat oranlar hesaplanarak, yap-zemin etkileiminin yapsal tasarmdaki etkisi ortaya konmutur. While designing foundations of structures, structure-foundation-soil interaction must be considered and the effect of deformations occurring due to the structural loads in soil layers on the load distributions and sectional forces of structural elements must be taken into account. Winkler method is used in order to relate the soil and the structure by means of constant subgrade modulus in routine engineering applications. In the literature, it is clearly stated that, Winkler method is insufficient to represent the contact pressure distribution beneath the foundation. In the past, methods capable of modeling actual elastic curve of the foundation element were suggested by researchers. However, the role of subgrade reaction on the structural design has not been stated yet. In this study, the effect of soil-structure interaction on structural design of reinforced concrete structures is investigated via a case analysis study. Structural analyses were performed using fixed base-soil, constant subgrade modulus and variable subgrade modulus methods. Reinforcement ratios in reinforced concrete column sections were calculated according to national codes and specifications. The effect of soil-structure interaction on structural design is presented.

ANAHTAR KELMELER/KEYWORDS
Yatak katsays, Yap-zemin etkileimi, Betonarme yaplarn tasarm Subgrade modulus, Soil-structure interaction, Design of reinforced concrete structures

* DE, Mhendislik Fak., naat Mh. Blm, 35160 Buca, ZMR

Sayfa No: 28 1. GR

S. C. GRGN, S. MISIR, G. ZDEN, S. KAHRAMAN

Mhendislik yaplar tasarlanrken, yap temelinin zemin ile birlikte mmkn olduunca uyumlu almas, gerek geoteknik gerekse yapsal adan tasarm kriterlerini yerine getirmesi hedeflenir. Genelde styap ve temel zmlemeleri ayr yaplmaktadr. styap, en alt kat kolon ve perdeleri ankastre mesnetli olarak zlmekte, dolaysyla zeminin yapdan yapnn da zeminden etkilenmedii varsaylmaktadr. Bu durumda, zemin-yap etkileimi yalnzca temel elemannn zmne indirgenmektedir. Hlbuki zemin yap etkileimi yzeysel ve derin temeller, tneller ve istinat yaplar gibi mhendislik yaplarnn tasarmnda nemli bir parametredir (Kseolu, 1987). Winkler modelinde yap ile zemin arasndaki etkileim sabit bir yatak katsays yoluyla tanmlanr. Tek parametreli model olarak da bilinen bu yaklam ile temel taban basnc dalmnn doru bir ekilde elde edilmesi, temelin ekil deitirmesinin hesaplanmas istisnai durumlar hari (zemin-yap etkileiminin ihmal edilebildii koullar, yapnn yay fonksiyonu gren elemanlar ile mesnetlendii durumlar) mmkn deildir (Vallabhan ve Dalolu, 1999). Bu durumu amak zere birok aratrmac eitli modeller nermitir. ki parametreli model bal altnda toplanabilen yntemler saysal modellemeye elverili deildir (Vlasov ve Leontiev, 1966). Bunda balca etken dey yaya ilaveten tanmlanmas gereken yatay yay parametresinin belirlenmesindeki ilave glklerdir. Bu gl amak zere son dnemlerde yaplan bir seri almada Dalolu ve Vallabhan boyutlu sonlu elemanlar analizleri yrterek edeer tek parametreli yatak katsays modeli gelitirmilerdir. Dalolu ve Vallabhan tarafndan nerilen metodoloji daha sonra zeminin dorusal olmayan davrann da ierecek ekilde kullanlmtr (Msr, 2004; Kahraman vd., 2007). Bu almada; temel alan iindeki deiken yatak katsaylar Dalolu-Vallabhan yntemiyle elde edilmi, yap-temel-zemin ilikisi gereki bir ekilde modellenmitir. Elde edilen sonular sabit yatak katsays ve rijit yap-zemin modeli ile kyaslanmtr. Btn analizler betonarme perde-ereve sistemden oluan 8 katl bir yapnn boyutlu sonlu elemanlar zerinde statik ykleme koullar iin gerekletirilmitir. Yapnn farkl mesnetlenme durumuna ait kesit tesirleri kullanlarak ulusal ynetmeliklerimize uygun donat oranlar hesaplanm ve karlatrlmtr. 2. ZEMN-YAPI ETKLEMNDE EDEER YATAK KATSAYISI KAVRAMI Yapdan zemine iletilen ykn temel-zemin ara yznde oluturduu normal gerilme, temel taban (deme) basnc olarak adlandrlmakta ve bu normal gerilmenin toplam, iletilen yke eit olmaktadr. st yapdan zemine ykler aktarlrken, temel ve zemin arasnda oluan deme basnc zemin koullarna, temel plann rijitliine ve st yapdan zemine aktarlan yklerin dalmna bal olarak dalr. Elastik zemine oturan temellerin altndaki deme basnc nedeniyle temel, niform bir deformasyon oluturmayp; bu deformasyonlar genelde temel kenarna yaklatka azalmaktadr. Bu durum bilhassa kohezyonlu zeminlerde ortaya kar. ounlukla temel zemininde oluan bu deformasyonlar sonucu ortaya kan oturma kalb anak eklindedir. Dier bir deyile, niform oturma dalm iin bu alann kenar noktalarna uygulanmas gereken yk deerleri orta noktalara kyasla ok daha byk deerler almaldr. Kumlu zeminlerde ise tersi bir deformasyon dalm sz konusu olabilir. Yatak katsaylarnn deme basncndaki deiimi verecek ekilde kullanm gereki yapsal analizler iin birok koulda nemlidir. Elastik zemine oturan kiriler yntemiyle srekli temellerin kesit tesirleri hesaplanabilir (Winkler, 1867). Bu yntemde, zemin-yap ilikisi birbirinden bamsz dorusal yaylar ile temsil edilir. Gerekte srekli bir ortam olan zemini temsil eden yaylar arasnda kayma gerilmelerinin aktarlabilmesi gerekir. ki parametreli yntemler rn aan bu dnce

Fen ve Mhendislik Dergisi

Cilt: 10 Say: 1

Sayfa No: 29

edeer yatak katsays modeli ile nihayet kullanlabilir hale gelmitir. Dalolu ve Vallabhann nerdii edeer yatak katsays yaklamnda ncelikle boyutsuz yatak katsays Knw tanmlanr. Bu parametre temel pla eilme rijitlii, zemin elastisite modl ve zemin tabaka kalnlnn bir fonksiyonudur. Temel alan iinde deien boyutsuz yatak katsays deerleri mevcut abaklardan elde edilir. Boyutsuz yatak katsaylar Knw nin temelin boyutsuz koordinatlarna bal olarak belirlenmesinde temel plann 1/4 ' iin Dalolu ve Vallabhan tarafndan baz H/r oranlar iin elde edilmi eriler ekil 1de verilmitir. Bu erilerden yararlanarak, nc dereceden paral eri yaklatrma yntemiyle enterpolasyon yaplr. eitli H/r oranlarna karlk gelen boyutsuz yatak katsays deerleri bu ekilde hesaplanabilmektedir (Dalolu veVallabhan, 2000). Edeer Winkler yatak katsays (k); temel zerinde belirlenen her X=x/L ve Y=y/B boyutsuz koordinatlarna karlk elde edilen boyutsuz yatak katsaylar Knw kullanlarak hesaplanr. Burada L ve B srasyla temel plann uzun ve ksa kenar uzunluklardr: k= K nw D r4 (1)

Eitlik 1deki r katsays, plak karakteristik uzunluu olup zeminin belirli kalnlkta sonlu bir tabaka olarak modellenmesi ve radye temel plak kalnlnn niform kalnlkta olmas kabullerine bal boyutsuz bir katsay olarak tanmlanmaktadr. Bu katsay, zemin elastisite modl (Es), zemin tabaka kalnl (H) ve plak rijitlii cinsinden Eitlik 2de ifade edilmektedir. r=4 DH Es (2)

Plak eilme rijitlii (D); beton elastisite modl (Ep), plak kalnl (h) ve beton Poisson oranna (p) bal olarak deiir. Eitlik 3de; zemin tabaka kalnl en fazla etkili gerilme derinlii kadar alnmaktadr. D= E p h3 12(1 v p )
2

(3)

Bylelikle yatak katsaylar hesaplanrken zemin koullar ve temel rijitlii gz nnde bulundurulur ve zemin-yap etkileimi dikkate alnr. Yapsal tasarm iin kurulan boyutlu sonlu elemanlar modelindeki temel plana, edeer Winkler yatak katsaylar yntemi ile hesaplanan deerler atanr. 3. UYGULAMA RNE Yatak katsaysnn sabit ya da deiken olarak alnmasnn betonarme bir yapda kesit tesirlerini ve tasarm etkileyebildiini gstermek amacyla sekiz katl bir betonarme yap rnei zerinde allmtr. Perde-ereve sistemden oluan betonarme yapnn kalp plan ekil 2de, boyutlu sonlu elemanlar modeli ise ekil 3de verilmektedir. Yapnn temeli kirisiz radye plaktr. Radye temel boyutlar 18 mx24 m, plak kalnl 0.75 m, yap kat ykseklii 3 m dir. Temelin beton elastisite modl 30 GPa, Poisson oran 0.2, beton birim hacim arl 25 kN/m3, hareketli ykler 2 kN/m2 alnmtr.

Sayfa No: 30 H/r=4 0.50 0.45 0.40 0.35 y/B 0.30 0.25 0.20 0.15 0.10 0.05 0.00 0.50 0.45 0.40 0.35 y/B 0.30 0.25 0.20 0.15 0.10 0.05 0.00

S. C. GRGN, S. MISIR, G. ZDEN, S. KAHRAMAN

0.00 0.05 0.10 0.15 0.20 0.25 0.30 0.35 0.40 0.45 0.50 H/r=6 x/L

0.00 0.05 0.10 0.15 0.20 0.25 0.30 0.35 0.40 0.45 0.50 x/L

ekil 1. Boyutsuz yatak katsays Knwnin temel alan iinde H/r=4 ve H/r=6 iin deiimi

(Dalolu ve Vallabhan, 2000).

Fen ve Mhendislik Dergisi

Cilt: 10 Say: 1

Sayfa No: 31

1 E
S111 30/60

4 E

200/25 P 107

S112 60/30

S113 30/60

S110 30/60

P 105 25/200

S109 60/30

25/200 P 106

200/25

C
S106 30/60 P 104 200/25

S107 60/30

S108 30/60

P 102
25/200

S104 60/30

P 103 25/200

B
S105 30/60

S101 K101 30/60 25/60

P 101 200/25

S102 60/30

S103 30/60

A
1

A 4

ekil 2. Yap rneinin kalp plan

Yapnn statik analizleri; ETABS v. 9.2.0 (Computers & Structures Inc.,) sonlu elemanlar yapsal analiz ve tasarm yazlm kullanlarak, rijit yap-zemin, temel alan iinde sabit ve deiken yatak katsays modelleri iin ayr ayr gerekletirilmitir. Zemin elastisite modl 35000 kN/m2 ve Poisson oran 0.25 olarak kabul edilmitir. Tabaka kalnl 20 m alnmtr. Yntemin ak emas ekil 4de yer almaktadr.

Sayfa No: 32

S. C. GRGN, S. MISIR, G. ZDEN, S. KAHRAMAN

ekil 3. Yap rneinin boyutlu sonlu elemanlar modeli

styap parametrelerinin tanmlanmas (Ep, B, L, h, qnet )

Zemin parametrelerinin tanmlanmas

Zemin elastisite modlnn belirlenmesi

D, r, Knw

Dalolu-Vallabhan Yntemi ve Winkler Yntemi ile yatak katsaylar hesab

Yapnn edeer deprem yk yntemi ile zm, yk kombinasyonlar ile statik analizi

ekil 4. Yatak katsaysnn tanmlanmas ve yap sistemine uygulanmas iin ak emas

Fen ve Mhendislik Dergisi

Cilt: 10 Say: 1

Sayfa No: 33

Winkler ynteminde, sabit yatak katsays olarak, yapnn ortalama oturmasna gre hesaplanan k = 6300 kN/m3 deeri alnmtr. Deiken yatak katsays yaklamnda ise MATLAB yazlmnda hazrlanm bir program dosyas kullanlarak (Ek A) Knw boyutsuz yatak katsaylarnn temel alan iindeki deiimi elde edilmi ve ekil 5de verilmitir.

Knw

y/B x/L

ekil 5. Boyutsuz yatak katsaysnn temel alan iindeki deiimi (H/r = 4.3 iin)

Yapya zati, hareketli ve deprem yklerine bal kombinasyonlar uygulanmtr. Deprem ykleri Z4 snf zemin iin edeer deprem yk yntemine gre hesaplanmtr ve %5 ek dmerkezlik gz nnde bulundurularak uygulanmtr. Ex x-x, Ey y-y dorultusunda etkiyen deprem ykleri olmak zere; G+QEx ve G+QEy yk kombinasyonlar etkisinde yap-zemin modellerinde zemin kat kolon ve perdelerinde gelien taban kesme kuvvetleri (kN) ve kolonperde yk oranlar ile yap doal titreim periyotlar srasyla izelge 1 ve izelge 2de verilmektedir. C-C aks erevesinde radye temelde 1.4G+1.6Q ve G+Q+Ex yklemeleri etkisinde oluan dey yer deitirme deerlerinin farkl yatak katsays yaklamlarna gre deiimi ekil 6da, G+Q+Ex yklemeleri ile gelien moment deerleri ise ekil 7de verilmektedir.

ekil 6. C-C Aksnda a) 1.4G+1.6Q ve b) G+Q+Ex yklemeleri sonucu meydana gelen dey deplasman deerlerinin Winkler ve Dalolu-Vallabhan yntemleri ile yaplan analizlere bal deiimi

Sayfa No: 34

S. C. GRGN, S. MISIR, G. ZDEN, S. KAHRAMAN

ekil 7. C-C Aksnda radye temelde G+Q+Ex yklemesi sonucu gelien moment deerlerinin Winkler ve Dalolu-Vallabhan yntemleri ile yaplan analizlere bal deiimi izelge 1. G+Q+Ex ykleme kombinasyonlar etkisinde yapnn doal titreim periyotlar, gelien taban kesme kuvvetleri (kN) ve kolon-perde yk paylam oranlar Taban kesme (kN) 5559 5226 5559

Yap-zemin modelleri Rijit yap-zemin ksabit (Winkler modeli) kdeiken (DaloluVallabhan yaklam)

T1x(sn) 0.684 1.00 0.893

Kolonlar (kN) 1732 2162 3110

Perdeler (kN) 3827 3064 2449

Kolon yk oran 0.31 0.41 0.56

Perde yk oran 0.69 0.59 0.44

izelge 2. G+Q+Ey ykleme kombinasyonlar etkisinde yapnn doal titreim periyotlar, gelien taban kesme kuvvetleri (kN) ve kolon-perde yk paylam oranlar Taban kesme (kN) 5559 5559 5559 Perde yk oran 0.76 0.70 0.57

Yap-zemin modelleri Rijit yap-zemin ksabit (Winkler modeli) kdeiken (DaloluVallabhan yaklam)

T1y(sn) 0.684 0.897 0.818

Kolonlar (kN) 1352 1666 2390

Perdeler (kN) 4207 3893 3169

Kolon yk oran 0.24 0.30 0.43

izelge 3de zemin kat kolonlarnn yapnn dey ve yatay yk kombinasyonlar gz nnde bulundurularak gerekletirilen analizler sonucu hesaplanan N (Normal Kuvvet) ve M (Moment) kesit tesirleri donat oranlarnda kritik deiimin gzlendii kolonlar iin verilmektedir (TS 500, 2000). Kolonlardaki donat oranlarnn deerleri ise izelge 4dedir. Buna gre, rijit yap-zemin modeli ile baz kolonlarda elde edilen kesit tesirlerine gre minimum donat oran (0.01) yeterli olurken (Bayndrlk ve skan Bakanl, 2007); deiken yatak katsayl yaklamna gre baz kolon kesitlerindeki boyuna donat oranlar yaklak katna kmaktadr.

Fen ve Mhendislik Dergisi

Cilt: 10 Say: 1

Sayfa No: 35

Kolon No S102 S105 S107 S108 S110 S112

izelge 3. Donat oranlarnda kritik deiimin gzlendii kolonlarda N-M deerleri Sabit Yatak Katsays Rijit yap-zemin Deiken Yatak Katsays (ksabit=6300 kN/m3) N Mx My N Mx My N Mx My (kNm) (kN) (kNm) (kN) (kNm) (kNm) (kN) (kNm) (kNm) 2452 48.8 81.5 1119 27.1 428.2 2236 54.2 466.0 1711 46.8 56.9 816 19.8 367.9 2924 70.9 456.7 2027 57.7 67.4 1821 44.1 460.7 2007 48.6 426.0 2227 106.7 53.9 2339 500.0 56.7 2442 394.1 59.2 1901 43.7 63.2 818 19.8 368.3 2909 70.5 449.5 582 46.9 19.4 1129 27.4 429.2 2440 54.3 457.8

izelge 4. Kolonlardaki donat oranlarnn farkl yatak katsays yaklamlarna gre deerleri

Kolon No S101 S102* S103 S104 S105* S106 S107* S108 S109 S110* S111 S112* S113

Rijit yap-zemin 0.017 0.010 0.017 0.010 0.010 0.010 0.010 0.010 0.010 0.010 0.017 0.010 0.010

Donat Oranlar Sabit Yatak Deiken yatak Katsays katsays 0.010 0.010 0.018 0.022 0.011 0.010 0.010 0.010 0.016 0.030 0.010 0.010 0.018 0.017 0.023 0.016 0.010 0.010 0.016 0.029 0.010 0.010 0.018 0.022 0.010 0.010

* Statik analizler sonucundaki kesit tesirlerine bal olarak donat oranlarndaki deiimin byk olduu kolonlar

4. SONULAR Yap sistemlerinin nemli bir paras olan temellerin yapsal tasarm, genellikle temel altndaki zeminin zelliklerini dikkate almayan ve yap-zemin etkileimini ihmal eden yaklak yntemlerle yaplmaktadr. Yap-zemin etkileiminin gereki bir ekilde ele alnabilmesi iin, styapdan aktarlan ykler altnda gerek zemin davrann yanstacak yatak katsaysnn tanmlanmas gerekmektedir. Bu almada, radye temel sistemine sahip sekiz katl betonarme perde-ereve sistemden oluan bir yap rijit yap-zemin; sabit ve deiken yatak katsaylar kabulleri ile zlmtr. Sabit ve deiken yatak katsayl yapzemin modelleri ile gerekletirilen analizlerde, rijit yap-zemin modellerine gre, yap doal titreim periyodunda art meydana gelmektedir. Bu durum yapsal sistemin lehine grnmektedir. Ancak alma sonucunda elde edilen veriler incelendiinde, temel-zemin birleiminin rijit kabul edilmemesi durumunda, perde ve kolonlarda deprem yklerinin paylam deimektedir. Sonular deiken yatak katsays ile yaplan analizlerde daha arpcdr. Ayrca Dalolu-Vallabhan tarafndan ortaya konulan deiken yatak katsayl yaklamla baz kolon kesitlerindeki boyuna donat oranlar, rijit yap-zemin modelinde elde edilen deerlerin yaklak katna ulamaktadr. Bu nedenle de betonarme yap tasarmnda,

Sayfa No: 36

S. C. GRGN, S. MISIR, G. ZDEN, S. KAHRAMAN

temel sistemlerinin projelendirilmesinde, yatak katsaysnn tanmlanma eklinin nemi ortaya kmakta, temel tasarmnn yapdan bamsz gerekletirilmesi durumunda yalnz zeminin deil styap tayc sisteminin etkilerinin de dikkatten kaaca anlalmaktadr. Yap-zemin etkileimi yap tasarmnn ihmal edilmez bir unsuru olmaldr. KAYNAKLAR Bayndrlk ve skan Bakanl (2007): Deprem Blgelerinde Yaplacak Binalar Hakknda Ynetmelik, Ankara. Dalolu A. T., Vallabhan C. V. G. (2000): Values of k for Slab on Winkler Foundation, Journal of Geotechnical and Geoenvironmental Engineering, ASCE, No. 5, s. 463-473. Kahraman S., Msr . S., zden G. (2007): Sabit ve deiken Yatak Katsays Yaklamlarnn Yap Davranna Etkisi, Altnc Ulusal Deprem Mhendislii Konferans, stanbul. Kseolu S. (1987): Temeller Statii ve Konstrksiyonu, Cilt 2 (3. Basm), stanbul: Matbaa Teknisyenleri Basmevi. Msr . S. (2004): Farkl Oturmalarn Yap Tayc Sistemine Etkisi, Yksek Lisans Tezi. Dokuz Eyll niversitesi, Fen Bilimleri Enstits, naat Mhendislii Anabilim Dal. TS 500 (2000): Betonarme Yaplarn Tasarm ve Yapm Kurallar. Trk Standartlar Enstits. Vallabhan C. V. G., Dalolu A. T. (1999): Consistent FEM-Vlasov Model for Plates on Layered Soil, Journal of Structural Engineering, ASCE, No. 5, s. 108-113. Vlasov V. Z., Leontiev U. N. (1966): Beams, Plates and Shells on Elastic Foundations, Israel Program for Scientific Translations, Jerusalem. Winkler E. (1867): Die Lehre von der Elastizitat und Festigkeit, Prag.

Fen ve Mhendislik Dergisi EK A

Cilt: 10 Say: 1

Sayfa No: 37

izo_f6(921:1380,2)=ones(460,1)-izo6(1:460,2); Deiken Yatak Katsays Hesap Algoritmas % Gelitirilmi Winkler Yntemi izo_f6(921:1380,3)=izo6(1:460,3); % E1=Temel pla elastisite modl [kN/m2] izo_f6(1381:1840,1)=ones(460,1)-izo6(1:460,1); % h1=Temel pla ykseklii [m] izo_f6(1381:1840,2)=izo6(1:460,2); % nu=Temel betonu Pisson oran izo_f6(1381:1840,3)=izo6(1:460,3); % H1=Etkili zemin derinlii [m] msh6=izo_f6; % Es=Zemin edeer elastisite modl [kN/m2] tri6=delaunay(msh6(:,1),msh6(:,2)); % D=Plak elemana ait eilme rijitlii [kN/m] trimesh(tri6,msh6(:,1),msh6(:,2),msh6(:,3)) % r=Karakteristik uzunluk [m] [X2,Y2]=meshgrid(std(:,1),std(:,2)); % koord=Temel pla sonlu elemanlarnn arlk Z2=griddata(msh6(:,1),msh6(:,2),msh6(:,3),X2,Y2,'cubic'); % merkezine ait koordinat deerleri K2(:,1)=diag(Z2); % Knw= Her bir sonlu elemana karlk gelen boyutsuz yay load izo9.txt -ascii; % katsays deerleri %data manipulation % izo4izo11= Boyutsuz Knw deerleri tablolar izo_f9=zeros(1288,3); % k= Her bir sonlu elemana karlk gelen Winkler yay izo_f9(1:322,:)=izo9; % katsays deerleri izo_f9(323:644,1)=izo9(1:322,1); clear all izo_f9(323:644,2)=ones(322,1)-izo9(1:322,2); clc izo_f9(323:644,3)=izo9(1:322,3); format short e izo_f9(645:966,1)=ones(322,1)-izo9(1:322,1); E1=(1.5387E+07); izo_f9(645:966,2)=ones(322,1)-izo9(1:322,2); h1=.54; izo_f9(645:966,3)=izo9(1:322,3); nu=0.2; izo_f9(967:1288,1)=ones(322,1)-izo9(1:322,1); H1=30; izo_f9(967:1288,2)=izo9(1:322,2); Es=1037; izo_f9(967:1288,3)=izo9(1:322,3); D=(E1*h1^3)/(12*(1-nu^2)); msh9=izo_f9; r=(D*H1/Es)^.25; tri9=delaunay(msh9(:,1),msh9(:,2)); H_r=H1/r; trimesh(tri9,msh9(:,1),msh9(:,2),msh9(:,3)) load izo4.txt -ascii; [X3,Y3]=meshgrid(std(:,1),std(:,2)); %data manipulation Z3=griddata(msh9(:,1),msh9(:,2),msh9(:,3),X3,Y3,'cubic'); izo_f4=zeros(2000,3); K3(:,1)=diag(Z3); izo_f4(1:500,:)=izo4; load izo11.txt -ascii; izo_f4(501:1000,1)=izo4(1:500,1); %data manipulation izo_f4(501:1000,2)=ones(500,1)-izo4(1:500,2); izo_f11=zeros(1656,3); izo_f4(501:1000,3)=izo4(1:500,3); izo_f11(1:414,:)=izo11; izo_f4(1001:1500,1)=ones(500,1)-izo4(1:500,1); izo_f11(415:828,1)=izo11(1:414,1); izo_f4(1001:1500,2)=ones(500,1)-izo4(1:500,2); izo_f11(415:828,2)=ones(414,1)-izo11(1:414,2); izo_f4(1001:1500,3)=izo4(1:500,3); izo_f11(415:828,3)=izo11(1:414,3); izo_f4(1501:2000,1)=ones(500,1)-izo4(1:500,1); izo_f11(829:1242,1)=ones(414,1)-izo11(1:414,1); izo_f4(1501:2000,2)=izo4(1:500,2); izo_f11(829:1242,2)=ones(414,1)-izo11(1:414,2); izo_f4(1501:2000,3)=izo4(1:500,3); izo_f11(829:1242,3)=izo11(1:414,3); msh4=izo_f4; izo_f11(1243:1656,1)=ones(414,1)-izo11(1:414,1); load koord.txt -ascii; izo_f11(1243:1656,2)=izo11(1:414,2); std=koord; izo_f11(1243:1656,3)=izo11(1:414,3); [a,b]=size(std); msh11=izo_f11; tri4=delaunay(msh4(:,1),msh4(:,2)); tri11=delaunay(msh11(:,1),msh11(:,2)); figure trimesh(tri11,msh11(:,1),msh11(:,2),msh11(:,3)) trimesh(tri4,msh4(:,1),msh4(:,2),msh4(:,3)) [X4,Y4]=meshgrid(std(:,1),std(:,2)); [X1,Y1]=meshgrid(std(:,1),std(:,2)); Z4=griddata(msh11(:,1),msh11(:,2),msh11(:,3),X4,Y4,'cubic'); Z1=griddata(msh4(:,1),msh4(:,2),msh4(:,3),X1,Y1,'cubic'); K4(:,1)=diag(Z4); T1(:,1)=K1(:,1); T1(:,2)=K2(:,1); T1(:,3)=K3(:,1); K1(:,1)=diag(Z1); T1(:,4)=K4(:,1); load izo6.txt -ascii; T2=T1'; L=[4;6;9;11]; %data manipulation for i=1:a izo_f6=zeros(1840,3); Knw(i,1)=spline(L,T2(:,i),H_r); izo_f6(1:460,:)=izo6; end izo_f6(461:920,1)=izo6(1:460,1); format long e izo_f6(461:920,2)=ones(460,1)-izo6(1:460,2); k=Knw*D/r^4; izo_f6(461:920,3)=izo6(1:460,3); save k k ascii izo_f6(921:1380,1)=ones(460,1)-izo6(1:460,1); * Deiken Yatak Katsays Hesap Algoritmas ve gerekli veri dosyalar http://web.deu.edu.tr/eesl/yayinlar.htm internet adresinden edinilebilir.