SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5.

Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi bukubukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing

Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Aku ndredeg. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. ” Sadurunge lunga. ” Adri wis nyusul Bapake. Aku wis ora sabar. ” Dri. malah sahabate. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri.” wangsulane Bu Neli.” Dening : Geraldine Mariauli Banurea . Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. Karo ngomong mripate mbrambang. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun.. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Pikiranku wis ning endi-endi. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Adri ora nduwe kanca. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. aku njaluk ngapura yo . Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Teka-teka Bu Neli takon.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. ” Wiwit cilik. . Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Sanajan mengkno. ”Lha Bu. Bu Neli malah nunduk.ayu. mripate nerawang ing langit-langit omah. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. atiku wis dagdigdug ora karuan. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. ” critane Ibune Adri. Atiku trenyuh. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya.

Kamangka dhek jaman cilikanku." Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun.mau enggak?" Krungu jawabanku mau.. "Udah yah.. Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi.Mama sedang sibuk tuh. Mulane ing kulawargane adhiku. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane. Sawatara crita bab kathok kodhok. banjur ambune wah.Cerkak: KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. dijaga anakku iki.. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar.preet... Kan kasihan kalau adik nangis terus." Panjaluke adhiku wadon iki. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae... Suara pret. ... Tangise ora kaya biyasane. Ngusap luh neng pipine. ing tengah-tengahe dolanan ingkling.weeee.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee.. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe.. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget.. "Besok Pak Dhe belikan yang namanya celana kodok ya? Tahu enggak kamu?" Jawabane ponakanku mung gedhek-gedhek. Teta mau dibelikan baju baru . dak neng-nengane. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama. Nanging.we.. Aku jan lagi buneg tenan lho. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia... "Besok Pak Dhe belikan ya. Dineng-nengi ben ora ngganggu. kepengin ditukokake klambi anyar. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. Bojone durung mulih saka nyambut gawe. "Ya. tulung ya.. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok. dheweke banjur ketok lega. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus... Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku. preeet. kathok kodhok kuwi istimewa banget. aku ngebrok (ngising neng kathok)... Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah." Aku omong nganggo basa Indonesia. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge.. "Kang Letug.wee." Teta jenenge ponakanku mau.. blaik. "Kenapa menangis terus Teta? Apa karena dinakali Mama?" "We.. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti... Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok. basa padinane campur. Bocah-bocahe padha ora seneng.

aku mung bisa ngguyu dhewe. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. . Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. Kelingan pengalaman mau. nanging. Ibuku malah mung gumujeng. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. Ora let suwe. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. Ibuku ora wegah ngresiki regedanku.Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. Aku ora dinesoni. ngresiki reregedaning anak.

Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Kesel ragane. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Jenenge saya moncer. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. nanging wose padha marem banget atine. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. Ndhagel. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. he he he he he…. Cekake. Bandha ora gableg. kesel pikirane. Apa maneh rupa. Lasirin nekad nyaguhi. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Dhuh Gusti. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. jajanan. Sing nanggap uga melu gela. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. karepe dhewe. Minangka ijole. nang. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. tetembangane. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. si Marno Singkek kuwi. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. sahengga saya surut pamore. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. akandhang langit akemul mega. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. mesthi melu munggah pangung. . Sing nonton dadi sepi. Ora ana baguse sithik-sithika. le. wong kleyang kabur kanginan. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane. Lasirin ora nate keri. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. Tekade arep mbujang selawase. paribasane mbuwak mbuntel. wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. Rokok. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. penonton saya kranjingan lan gemes banget. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. lan uga kesel jiwane. malah sok nganti kepentut-pentut. bapake Pak Bandi. “Eeeee…. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane.. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. sangsaya ketara pupus panalare. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. Dheweke ngerti banget underan perkarane. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. Wusana dheweke minggat saparan-paran. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. nanging kethoprak komplit. yen perlu hengga puput nyawane. wola-wali meh saben wengi. kepuyuhpuyuh. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. yu. Malah-malah amarga saking moncere. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. Wis ben. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Jan ala tenan. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. luwih-luwih dadi dhagelan. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih.Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusanwungkusan wujud apa wae. ketua rombongan sing saiki. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau. Kena-kenoa. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh.

Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. Banjur nggigil maneh.. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan.ning ana sarate….. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Pak Dhe. Pak Bandi disawang satleraman. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Nardi Meler. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine.. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Carane. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. sajake wis padha lali carane. Tenan iki. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. Marno Singkek. “Pisan…. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Ora ana dalan liya maneh. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. sing ditiliki katon gumlethak lara. para warga kabeh…. Macul wis dha wegah. mesthine kudu melek bengi. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Bengi kuwi kepeksa . Pak Bandi unjal ambegan. mbakul gak dha gableg modhal. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Mula Lasirin uga ora dijawil. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Wis ta.”. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Wis padha diniyati setengah sambatan. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. lan uga…. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. “Beres. nganti tekan panggonane sing nanggap… ya mung kuwi sarate…. yen wis waras…. Kekarone dadi meneng-menengan. nek pancen…. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Luwih-luwih sedina sadurunge.. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. hengga rada lerem watuke Lasirin. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. mengko tak cobane…. Lasirin gedheg-gedheg. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. Ora kena melek bengi. dheweke sing rumangsa paling luput. Laris manis. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. Pak Dhe! Tak sanggupi. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Sepi. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. Dene angka loro…. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. lan dibocengake…. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Landhung banget. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. lan ora nggigil maneh…. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh. Kosok balen karo Pak Bandi. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. Yen pengin dadi pegawe.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. awakku… wis gapuk kaya ngene…. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara.. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. Sing dirimuk durung kumecap. aku gelem bali manggung…. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Yen pancen ngono tenan. Lasirin bali manggung. Embuh carane. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. “Sarate apa. Apa ya … isih kuwawa… mbadhut?” wangsulane Lasirin karo menggeh-menggeh ngampet mengine. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. Lik. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. “Ya wis…. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. penthalitan. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. aku welasana. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Nganti sawetara wektu. Sing siji kepengin ngeman awak. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan.”.

Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. Kaya dudu sabaene. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Keber ngarep dikerek mundhun. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Pancen bener. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. Banjur liyane padha kepancing niru. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. nglawak. “Merdekaaaa!…. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra.. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae.. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Swasana malik grembyang. para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite. Penonton saya kranjingan. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Lasirin klakon ndhagel. uga karo ngangkat tangane. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. Penonton padha lega atine. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. “Hidup Lasirin! Hidup Lasirin! Hidup Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. sinambi jogedan pethakilan. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. . Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Pawongan sing nganggo sandangan putihputih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan. nanging wis ora digubris babar pisan.dipasangi Pak Bandi dhewe. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene. dikancani Pak Bandi lan Damin.merdekaaaaa!. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. nembang. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. ndhagel. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka.*** . lan amplopan kanggo nyawer. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. Bareng keber ngarep ditutup. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Swasana dadi rame semrawut. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin.Keber bali dibukak. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara.. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. Terus lan terus anggone nglucu. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton.

yèn aku bocah kang “tahu diri”… bocah kang bisa ngêrtèni pênggalihé wóng tuwå. “Dhík Santi. Yå wís… sênajan ati iki isíh lårå. tênan åjå yå… Émana marang Budhé…. Aku ora biså ngapusi atiku. amargå tugas nyang luwar Jawa”. Énggal golèkå pacar liyå bèn pênggalihé Budhému ayêm…“ mangkono ngêndikané Ibu makapíng-kapíng. Róng taún såkå kuwi. Nangíng ora ånå…!” “Ora ånå … piyé?” “Ora ånå wêktu kanggo aku…. “Lha êndi…?” takóné bali marang aku. “Lha iyå tå…. Råså iki ora gampang diapusi. “Kók ngono? Åpå garwamu sibúk. Aku pasrah. bangêt…. “Åpå karo garwamu? Ndi aku péngín kênalan. ugå mas Pram. mêsaknå Budhé yå… Åjå nganti mbók tåmpå trêsnané masmu…. Arang mulíh. lårååå…. atiku kåyå suwúng …. Njênêngan kuwi yå ånå-ånå waé. Bapak banjúr ngutús aku pindhah sêkolah mênyang kuthå liyå kang adóh såkå mas Pram karêbèn critané tamat lan sêminé katrêsnan ora tansåyå ngrêmbuyung. Pancèn tênan. “Såpå tå mas síng panjênêngan golèki? Lha wóng aku têkå ijên kók …!” kandhaku. Iku ora apík. Suwé-suwé aku yå pasrah. Aku pancèn salah. nganti suwésuwé aku risíh dhéwé. aku duwé kênalan kang sajaké ngajak sériús.kirå-kirå sakjam kêpungkúr”.. Råså iku pancèn naté dak rasakaké. aku ora bisa sélak yèn råså trêsna iku pancèn ånå.Katresnan Sejati Ora Teka Bola Bali Katrêsnan iku pancèn naté ånå. Tênan yå mas aku nyuwún kanthi bangêt Pancèn kabèh mau bênêr. Aku ora maido yèn dhèwèké dadi sêríng plêsír karo kanca-kancané. sênajan sêjatiné atiku abót. aku ora duwé dåyå. nangíng yå amargå mêsakaké lan ngajèni pênggalihé Budhé. mulå aku yå didhawuhi ngêdóh såkå mas Pram. Nangíng kêrsaníng wóng tuwå síng ora bisa dak sélaki. aku nganti kayungyún… Nangíng trêsnaku ora naté éntúk ati…“ “Mak plêng rasaníng atiku. yå… dadi arang sak kabèhé. abóót… bangêt. “Åpå aku ayu tênan tå mas…?” aku mbédå mas Pram. yèn mas Pram iku putrå pupón. “Åjå yå… ndhúk…. kapan têkamu…? Aku kók ora dikabari yèn sliramu arêp têkå…?” pitakóné nalikå wêrúh aku nèng dalêmé Budhé. Pas sliramu dadi mantèn kaé aku ora biså jagóng. nangíng nganti mubêng-mubêng ora kêtêmu. ati iki ora biså gampang ditåtå. Upåmå panjênêngan ngêrti sêjatiníng atiku…. “Ah kók ånå-ånå waé… Gèk kåyå ngåpå tå gawéyan iku… Nganti tégå nguciwakaké adhiku síng ayu dhéwé ngéné iki…!” kandhané bantêr. sênajan aku ngêrti yèn pênggalihé sêjatiné ajúr amargå kudu maprasi thukulé katrêsnan antarané aku lan mas Pram. mósók yèn ora. Sêjatiné Ibuku wís pirså sakabèhé kuwi. Budhé ora kêrså yèn mas Pram jêjodhowan karo aku mêrgå isíh misanan. Lha Budhé tansah nutupi marang såpå waé. sêpi… pêríh. Aku ora bisa sélak… Aku ora bisa ngapusi atiku… Dhúh Gusti nyuwún pangapuntên déné raós punika taksíh njanggêt wóntên manah kulå íngkang ringkíh. Oh …. aku arêp tilík wóng tuwaku yå…!” Aku pamít bojoku. Kamångkå sêjatiné mas Pram kuwi putrå angkaté Budhé. mas Pram. arang gunêman. aku kêpéngín golèk dalan . “Lagi waé kók mas …. Såpå tå sêjatiné síng manggón nèng njêro atiku? Mas Pram apa bojoku? Ah… bingúng aku… Ladènanku kang adhêm gawé cuwaníng bojoku. Aku mundhak têrsanjúng lho mêng…!” aku isíh mbudidåyå ngguyóni. ”Wístå åjå mbók turuti atimu. Sêríng bangêt. sêjatiníng rasaku… Alón lúhku tumètès…. Mas Pram gagéyan mlêbu omah nggolèki bojoku …. Barêng wís nêm sasi aku omah-omah. Dadi Budhé mati-matian mênggak iki kabèh. nganti ora bisa ngêtêraké sliramu réné…?!” “Yå ora sibúk…. têrús diajak rabi. amargå piyé-piyéå mas Pram iku kangmasmu dhéwé…“ Budhé tansah ngêndikå mangkono. nangíng énggal tak usap nganggo tangan… “Mas ora usah nggodhå aku kåyå ngono. yå Ibuné mas Pramónó. “Mas. aku manút waé.” wangsulanku rådå cuwå. Mula sênajan lagi têlúng sasi nggónku kênalan. nangíng aku kêpéngín nudúhaké marang såpå waé – utamané Budhé.

Bèn kuwi dadi rahasiaku dhéwé. Dhúh Gústi…. Aku mênêng éthók-éthók ora krungu waé. dadi sandiwårå …?” “Tênan mas… Kabèh iki åjå nganti ånå síng mangêrtèni. supåyå ditrêsnani kåyå aku adhiné kang nrêsnani panjênêngan”.panjebarsemangat. punikå sanès lampah sèdhèng. sênajan múng lêlambaran wêlas asíh. nêkani panggónan síng biyèn naté dadi panggónan dolan. Sidané bêngi iku aku lan mas Pram mlaku-mlaku.com/index. Sêpi… ora ana manèh kang biså dak ómóngaké. bali marang bojoku priyå kang kudu dak trêsnani. Sidané aku budhal dhéwé …. Golèknå aku mbakyu kang biså dak dadèkaké pêlabuhanku. margi íngkang padhang kanggé kawulå lan mas Pram. Cukúp awaké dhéwé waé síng ngêrti. kawulå namúng badhé padós margi. dadi åjå nganggêp múng panjênêngan dhéwé síng lårå. kêmpút ngubêngi kuthå. nangíng ayo lårå iki kita dadèkaké pamêcút kanggo ngadêg luwíh jêjêg. Sésuké aku bali…. Gústi Allah ora saré kók. kawulå nyuwún pangapuntên.id/ http://ki-demang. Nangíng kabèh kudu dak sélaki…. nalikå lungguhan.php?option=com_content&view=article&id=849&Itemid=748 . “Mas….kanggo mêtu såkå råså bingúngku iki. aku arêp nitipaké panjênêngan…. “Mas Pram. Posted by admin on July 28. aku yå ngrasakaké kåyå síng panjênêngan rasakaké. 2011 http://www. kudu bisa milah-milih êndi síng pantês lan síng ora pantês. ayo nyawang ngarêp… Anggêpên aku adhikmu tênan sênajan gêtíh kita ora pådhå. kudu dak buwang adóh sênajan angèl… Amargå aku kêpéngín ngajèni pênggalihé Budhé… !” “Åpå iyå dhík…? Åpå iyå ngono…? Dadi saksuwéné iki kabèh dadi mistêri…. mlaku luwíh bantêr lan nglairaké katrêsnan anyar. Punikå sanès mblénjani janji…. mugå-mugå tansah paríng pêpadhang marang awaké dhéwé. angèl anggónku arêp mangsuli. Aku lêgå mêrgå panjênêngan wís ngêrti isiníng atiku síng sak tênané…. “Yåwís… Níng aku sibuk ora bisa ngêtêraké …“ bojoku pancèn sabar síng sak tênané. sênajan múng dilambari wêlas asíh marang liyan…“ tangísku ora kênå dak êmpêt. piyé yèn mêngko bêngi aku panjênêngan têraké mlaku-mlaku …? Wís kangên kutha iki…Wís suwé ora mulíh …. atiku wis plóng! Yå iki síng dak péngini. dadi tênang waé…“ “Kók iså durúng laír tå mas… ?” “Lha iyå tå… wóng trêsna sêjati ngono ora têkå bola-bali…“ Atiku mak tratab.co. Aku lan panjênêngan wís diwåså. sêjatiné aku arêp crita yèn sêjatiné atiku iki yå lårå… lårååå bangêt lho mas…. Nutúp crita lawas lan mbukak lakón anyar. kêmbêng-kêmbêng ora bisa wangsulan. kangmasku. Amargå katrêsnan sêjati pancèn ora têkå bola-bali. Kapethik saking : Majalah Panyebar Semangat. “Lårå piyé dhík…? Åpå garwamu nglarani atimu…?” mas Pram takón sajak kagèt. Níng yèn ora ånå síng cêmburu lho…!” “Åjå anèh-anèh dhík … Síng cêmburu durúng laír. aku mbukak rêmbugan. “Tênan ya mas… Aku nyuwún kanthi bangêt. lan aku sowan Budhé. Aku kêtêmu manèh karo Mas Pram. Mas Pram mlongo. “Dudu … dudu kuwi mas.

Master your semester with Scribd & The New York Times

Special offer for students: Only $4.99/month.

Master your semester with Scribd & The New York Times

Cancel anytime.