SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5.

Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi bukubukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing

Karo ngomong mripate mbrambang. ” Sadurunge lunga. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis.. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. ” Wiwit cilik. ” critane Ibune Adri. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Bu Neli malah nunduk. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. ”Lha Bu. ” Adri wis nyusul Bapake. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. malah sahabate. Atiku trenyuh. ” Dri. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca. Aku ndredeg. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. Adri ora nduwe kanca. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. Teka-teka Bu Neli takon. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat.” wangsulane Bu Neli. Kanthi rasa ora percaya. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. Aku wis ora sabar.” Dening : Geraldine Mariauli Banurea . Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Sadurunge Adri sekolah ning SLB. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. . Sanajan mengkno. aku njaluk ngapura yo .ayu. Bu Neli. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. atiku wis dagdigdug ora karuan. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Pikiranku wis ning endi-endi. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. mripate nerawang ing langit-langit omah. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung.

Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae..Cerkak: KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis. ing tengah-tengahe dolanan ingkling.wee... dijaga anakku iki.Mama sedang sibuk tuh. Sawatara crita bab kathok kodhok. senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget. aku ngebrok (ngising neng kathok). Tangise ora kaya biyasane. Dineng-nengi ben ora ngganggu.. Ngusap luh neng pipine." Teta jenenge ponakanku mau. preeet." Aku omong nganggo basa Indonesia.. blaik. banjur ambune wah. dak neng-nengane. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee. Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah.. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. kepengin ditukokake klambi anyar.mau enggak?" Krungu jawabanku mau. Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe.. Bojone durung mulih saka nyambut gawe. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. dheweke banjur ketok lega... pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Aku jan lagi buneg tenan lho.we.. "Kang Letug. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia. .. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku." Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge..preet.. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti. Mulane ing kulawargane adhiku. Kan kasihan kalau adik nangis terus.. basa padinane campur. Teta mau dibelikan baju baru . tulung ya. Nanging. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok.. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama. "Besok Pak Dhe belikan yang namanya celana kodok ya? Tahu enggak kamu?" Jawabane ponakanku mung gedhek-gedhek. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang.. "Besok Pak Dhe belikan ya. Bocah-bocahe padha ora seneng...weeee. "Udah yah.. Suara pret. Kamangka dhek jaman cilikanku.. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus.. "Ya. kathok kodhok kuwi istimewa banget..." Panjaluke adhiku wadon iki.. "Kenapa menangis terus Teta? Apa karena dinakali Mama?" "We..

Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. aku mung bisa ngguyu dhewe. Aku ora dinesoni. nanging. ngresiki reregedaning anak.Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. Ibuku malah mung gumujeng. Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Ora let suwe. . Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. Kelingan pengalaman mau.

kesel pikirane. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. Ndhagel. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Jan ala tenan. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. akandhang langit akemul mega. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. Kesel ragane. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. Tekade arep mbujang selawase. luwih-luwih dadi dhagelan. “Eeeee…. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. le.. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. nanging kethoprak komplit. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. karepe dhewe. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. penonton saya kranjingan lan gemes banget. Cekake. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. sahengga saya surut pamore. Dhuh Gusti. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin.Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. Sing nonton dadi sepi. Sing nanggap uga melu gela.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. kepuyuhpuyuh. wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. nanging wose padha marem banget atine. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. sangsaya ketara pupus panalare. wola-wali meh saben wengi. si Marno Singkek kuwi. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusanwungkusan wujud apa wae. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane. paribasane mbuwak mbuntel. nang. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau. Minangka ijole. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. . Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. Jenenge saya moncer. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. bapake Pak Bandi. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. wong kleyang kabur kanginan. yen perlu hengga puput nyawane. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Wis ben. malah sok nganti kepentut-pentut. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. jajanan. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Rokok. Malah-malah amarga saking moncere. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. yu. Apa maneh rupa. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. Kena-kenoa. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. mesthi melu munggah pangung. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Wusana dheweke minggat saparan-paran. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. tetembangane. Ora ana baguse sithik-sithika. Dheweke ngerti banget underan perkarane. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. ketua rombongan sing saiki. Bandha ora gableg. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. lan uga kesel jiwane. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. Lasirin ora nate keri. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. he he he he he…. gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. Lasirin nekad nyaguhi. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange.

Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. “Sarate apa.. nganti tekan panggonane sing nanggap… ya mung kuwi sarate…. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Mula Lasirin uga ora dijawil. “Beres. Banjur nggigil maneh. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Pak Dhe! Tak sanggupi. Apa ya … isih kuwawa… mbadhut?” wangsulane Lasirin karo menggeh-menggeh ngampet mengine. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Tenan iki. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. Luwih-luwih sedina sadurunge. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Nardi Meler. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh. “Pisan…. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure.Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. lan uga…. kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. Lasirin gedheg-gedheg. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin.. yen wis waras…. sajake wis padha lali carane. Nganti sawetara wektu.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. penthalitan. aku welasana. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane.ning ana sarate…. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. lan pethakilan ing ndhuwur panggung.. Carane. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Sing siji kepengin ngeman awak. wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane. Wis padha diniyati setengah sambatan. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Ora kena melek bengi. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. Yen pengin dadi pegawe. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. Pak Bandi disawang satleraman. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Laris manis.. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. dheweke sing rumangsa paling luput. mesthine kudu melek bengi. Pak Dhe. Sepi. Marno Singkek. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. Pak Bandi unjal ambegan. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Landhung banget. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. awakku… wis gapuk kaya ngene…. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. Sing dirimuk durung kumecap. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Dene angka loro…. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. Kosok balen karo Pak Bandi. Ora ana dalan liya maneh. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. aku gelem bali manggung….”. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. lan dibocengake…. lan ora nggigil maneh…. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Kekarone dadi meneng-menengan. sing ditiliki katon gumlethak lara. Yen pancen ngono tenan. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe..”. Lasirin bali manggung. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Lik. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. mbakul gak dha gableg modhal. Wis ta. Embuh carane. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Bengi kuwi kepeksa . “Ya wis…. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. mengko tak cobane…. Macul wis dha wegah. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. para warga kabeh…. nek pancen…. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. hengga rada lerem watuke Lasirin. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara.

Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Swasana dadi rame semrawut. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. . Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. nglawak. Terus lan terus anggone nglucu. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi. “Merdekaaaa!…. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. Penonton padha lega atine. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. Banjur liyane padha kepancing niru.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi.. uga karo ngangkat tangane.. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Pawongan sing nganggo sandangan putihputih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan.. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. sinambi jogedan pethakilan. lan amplopan kanggo nyawer. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. “Hidup Lasirin! Hidup Lasirin! Hidup Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh.dipasangi Pak Bandi dhewe. Bareng keber ngarep ditutup. para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. dikancani Pak Bandi lan Damin. Kaya dudu sabaene. Pancen bener. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. nembang. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. Lasirin klakon ndhagel. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Swasana malik grembyang. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. ndhagel. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini.Keber bali dibukak. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra.merdekaaaaa!. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Penonton saya kranjingan. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton.*** . Keber ngarep dikerek mundhun. nanging wis ora digubris babar pisan. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton.

yå Ibuné mas Pramónó. Nangíng kêrsaníng wóng tuwå síng ora bisa dak sélaki. “Åpå karo garwamu? Ndi aku péngín kênalan. abóót… bangêt.” wangsulanku rådå cuwå. Sêjatiné Ibuku wís pirså sakabèhé kuwi. Tênan yå mas aku nyuwún kanthi bangêt Pancèn kabèh mau bênêr. bangêt…. “Lagi waé kók mas …. Aku ora maido yèn dhèwèké dadi sêríng plêsír karo kanca-kancané. sênajan aku ngêrti yèn pênggalihé sêjatiné ajúr amargå kudu maprasi thukulé katrêsnan antarané aku lan mas Pram. Dadi Budhé mati-matian mênggak iki kabèh. nangíng aku kêpéngín nudúhaké marang såpå waé – utamané Budhé. ati iki ora biså gampang ditåtå. Njênêngan kuwi yå ånå-ånå waé. sêjatiníng rasaku… Alón lúhku tumètès…. Sêríng bangêt. Upåmå panjênêngan ngêrti sêjatiníng atiku…. nangíng nganti mubêng-mubêng ora kêtêmu. Nangíng ora ånå…!” “Ora ånå … piyé?” “Ora ånå wêktu kanggo aku…. atiku kåyå suwúng …. aku kêpéngín golèk dalan . nangíng énggal tak usap nganggo tangan… “Mas ora usah nggodhå aku kåyå ngono. “Dhík Santi. Råså iku pancèn naté dak rasakaké. Aku ora biså ngapusi atiku. mas Pram. têrús diajak rabi. aku manút waé. Pas sliramu dadi mantèn kaé aku ora biså jagóng. tênan åjå yå… Émana marang Budhé…. aku ora bisa sélak yèn råså trêsna iku pancèn ånå. “Såpå tå mas síng panjênêngan golèki? Lha wóng aku têkå ijên kók …!” kandhaku. ”Wístå åjå mbók turuti atimu. mêsaknå Budhé yå… Åjå nganti mbók tåmpå trêsnané masmu…. Pancèn tênan. aku ora duwé dåyå. “Kók ngono? Åpå garwamu sibúk. Råså iki ora gampang diapusi. aku nganti kayungyún… Nangíng trêsnaku ora naté éntúk ati…“ “Mak plêng rasaníng atiku. Mas Pram gagéyan mlêbu omah nggolèki bojoku …. Aku pancèn salah. Såpå tå sêjatiné síng manggón nèng njêro atiku? Mas Pram apa bojoku? Ah… bingúng aku… Ladènanku kang adhêm gawé cuwaníng bojoku. Énggal golèkå pacar liyå bèn pênggalihé Budhému ayêm…“ mangkono ngêndikané Ibu makapíng-kapíng. “Lha iyå tå…. Aku pasrah. Budhé ora kêrså yèn mas Pram jêjodhowan karo aku mêrgå isíh misanan. Kamångkå sêjatiné mas Pram kuwi putrå angkaté Budhé.Katresnan Sejati Ora Teka Bola Bali Katrêsnan iku pancèn naté ånå. Barêng wís nêm sasi aku omah-omah. amargå tugas nyang luwar Jawa”. Róng taún såkå kuwi. “Ah kók ånå-ånå waé… Gèk kåyå ngåpå tå gawéyan iku… Nganti tégå nguciwakaké adhiku síng ayu dhéwé ngéné iki…!” kandhané bantêr. “Åpå aku ayu tênan tå mas…?” aku mbédå mas Pram. nangíng yå amargå mêsakaké lan ngajèni pênggalihé Budhé. “Åjå yå… ndhúk…. aku arêp tilík wóng tuwaku yå…!” Aku pamít bojoku. “Mas. Aku mundhak têrsanjúng lho mêng…!” aku isíh mbudidåyå ngguyóni. ugå mas Pram. mulå aku yå didhawuhi ngêdóh såkå mas Pram. aku duwé kênalan kang sajaké ngajak sériús.. Suwé-suwé aku yå pasrah.kirå-kirå sakjam kêpungkúr”. Aku ora bisa sélak… Aku ora bisa ngapusi atiku… Dhúh Gusti nyuwún pangapuntên déné raós punika taksíh njanggêt wóntên manah kulå íngkang ringkíh. Lha Budhé tansah nutupi marang såpå waé. sêpi… pêríh. yå… dadi arang sak kabèhé. yèn mas Pram iku putrå pupón. Oh …. Arang mulíh. “Lha êndi…?” takóné bali marang aku. amargå piyé-piyéå mas Pram iku kangmasmu dhéwé…“ Budhé tansah ngêndikå mangkono. yèn aku bocah kang “tahu diri”… bocah kang bisa ngêrtèni pênggalihé wóng tuwå. nganti suwésuwé aku risíh dhéwé. Mula sênajan lagi têlúng sasi nggónku kênalan. arang gunêman. Bapak banjúr ngutús aku pindhah sêkolah mênyang kuthå liyå kang adóh såkå mas Pram karêbèn critané tamat lan sêminé katrêsnan ora tansåyå ngrêmbuyung. sênajan sêjatiné atiku abót. mósók yèn ora. Iku ora apík. nganti ora bisa ngêtêraké sliramu réné…?!” “Yå ora sibúk…. lårååå…. kapan têkamu…? Aku kók ora dikabari yèn sliramu arêp têkå…?” pitakóné nalikå wêrúh aku nèng dalêmé Budhé. Yå wís… sênajan ati iki isíh lårå.

aku arêp nitipaké panjênêngan…. supåyå ditrêsnani kåyå aku adhiné kang nrêsnani panjênêngan”.id/ http://ki-demang. Aku mênêng éthók-éthók ora krungu waé. Gústi Allah ora saré kók. Amargå katrêsnan sêjati pancèn ora têkå bola-bali. mugå-mugå tansah paríng pêpadhang marang awaké dhéwé.kanggo mêtu såkå råså bingúngku iki. kêmbêng-kêmbêng ora bisa wangsulan.php?option=com_content&view=article&id=849&Itemid=748 . dadi tênang waé…“ “Kók iså durúng laír tå mas… ?” “Lha iyå tå… wóng trêsna sêjati ngono ora têkå bola-bali…“ Atiku mak tratab. sêjatiné aku arêp crita yèn sêjatiné atiku iki yå lårå… lårååå bangêt lho mas…. ayo nyawang ngarêp… Anggêpên aku adhikmu tênan sênajan gêtíh kita ora pådhå. kawulå namúng badhé padós margi. “Mas Pram. “Lårå piyé dhík…? Åpå garwamu nglarani atimu…?” mas Pram takón sajak kagèt. kudu dak buwang adóh sênajan angèl… Amargå aku kêpéngín ngajèni pênggalihé Budhé… !” “Åpå iyå dhík…? Åpå iyå ngono…? Dadi saksuwéné iki kabèh dadi mistêri…. piyé yèn mêngko bêngi aku panjênêngan têraké mlaku-mlaku …? Wís kangên kutha iki…Wís suwé ora mulíh …. dadi sandiwårå …?” “Tênan mas… Kabèh iki åjå nganti ånå síng mangêrtèni. “Mas…. Kapethik saking : Majalah Panyebar Semangat.com/index. 2011 http://www. Posted by admin on July 28. lan aku sowan Budhé. aku mbukak rêmbugan. “Yåwís… Níng aku sibuk ora bisa ngêtêraké …“ bojoku pancèn sabar síng sak tênané. Aku lêgå mêrgå panjênêngan wís ngêrti isiníng atiku síng sak tênané…. atiku wis plóng! Yå iki síng dak péngini. Golèknå aku mbakyu kang biså dak dadèkaké pêlabuhanku. “Dudu … dudu kuwi mas. kangmasku. Níng yèn ora ånå síng cêmburu lho…!” “Åjå anèh-anèh dhík … Síng cêmburu durúng laír. nangíng ayo lårå iki kita dadèkaké pamêcút kanggo ngadêg luwíh jêjêg. aku yå ngrasakaké kåyå síng panjênêngan rasakaké. Mas Pram mlongo. Aku kêtêmu manèh karo Mas Pram. Dhúh Gústi…. Punikå sanès mblénjani janji…. kudu bisa milah-milih êndi síng pantês lan síng ora pantês. nêkani panggónan síng biyèn naté dadi panggónan dolan. bali marang bojoku priyå kang kudu dak trêsnani. Sêpi… ora ana manèh kang biså dak ómóngaké. nalikå lungguhan. angèl anggónku arêp mangsuli. dadi åjå nganggêp múng panjênêngan dhéwé síng lårå. margi íngkang padhang kanggé kawulå lan mas Pram. kêmpút ngubêngi kuthå. Sidané aku budhal dhéwé …. sênajan múng dilambari wêlas asíh marang liyan…“ tangísku ora kênå dak êmpêt. Sésuké aku bali…. Nangíng kabèh kudu dak sélaki…. punikå sanès lampah sèdhèng.co. Sidané bêngi iku aku lan mas Pram mlaku-mlaku. Nutúp crita lawas lan mbukak lakón anyar.panjebarsemangat. “Tênan ya mas… Aku nyuwún kanthi bangêt. Bèn kuwi dadi rahasiaku dhéwé. Cukúp awaké dhéwé waé síng ngêrti. Aku lan panjênêngan wís diwåså. kawulå nyuwún pangapuntên. sênajan múng lêlambaran wêlas asíh. mlaku luwíh bantêr lan nglairaké katrêsnan anyar.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful