SEPISAN LAN PUNGKASAN Wektu kuwi aku lagi muggah kelas 5.

Nalika mlebu kelas, ana murid anyaran lanang sing teka saka papan adoh. Nanging murid anyar kuwi ora biyasa. Dheweke duwe cacat awak. Sikile sengkleh siji sing tengen, awake gering, lan rambute rada arang, nyaris gundul. Pokoke mesakake banget perawakane. Ing dina sepisan muggah kelas kuwi, Bu Guru ndawuhi saben murid kanggo ngenalkake awake dhewe-dhewe ing ngarep kelas.. saiki gilirane cah anyaran lanang mau ngenalkake awake. Dheweke digeguyu kanca-kanca liyane, kelas dadi rame, bocah-bocah padha cekakakan. Bu Puji, wali kelasku ndawuhi murid-murid meneng. Nanging yo dasare bocah tetep ora bisa meneng, bocah-bocah ngempet ngguyu nganti rupane abang. Maksude kareben ora diseneni Bu Guru. Mlakune cah anyaran mau nagnti keseret-seret. Wektu dheweke ngadek sikile gemeter. Ing ngarep kelas, banjur dheweke ngenalke awake. ” Je . . jeneng . . jenengku . . Ad . . Adri ” jarene gagap. ” A . . aku . . sa . . saka . . ess . . SLB Harapan 1 .” Kanca-kanca sing awit mau ngempet ngguyu, dadi ribut. Sanajan mengkono anggone Adri ngomong tetep diteruske. Ana rasa mesakake sumelip ing atiku. Adri mesti mangkat paling gasik ning sekolah. Sesuk esuk, pas Adri lagi mlaku karo nggawa buku saktumpuk, sikile disandung karo kancaku sing gaweane ngenyek Adri. Dheweke tiba, bukune morak-marik ning jubin. Atiku trataban weruh kedadean kuwi. Ora ana sij-sijia kancaku sing arep nulungi Adri. Malah padha nggeguyu, ana sing mung ndeloki kanthi rasa jijik. Aku langsung ngadek, aku arep nulungi Adri karo mberesi bukubukune Adri sing morak-marik mau. Adri banjur ngucapkake maturnuwun karo aku, tangane isih ngebut-ngebutke klambine sing reged. Ing sekolah, Adri ora nduwe kanca. Kanca-kanca sing lanang malah pada ngenyeki awake Adri. Ana sing ngenyek nganggo omongan lan ana sing ngenyek karo niru-niru solah bawane Adri. Nalika kanca-kanca sing wedhok ora gelem cedhak-cedhak karo Adri. Amarga perawakane Adri sing cacat mau. Wiwit prastawa pas aku nulungi Adri, dheweke dadi seneng nyedhaki aku. Adri wis nganggep aku dadi kancane. Aku yo narima wae, kanggo aku kabeh kuwi kancaku. Aku ora mbeda-bedakake kanca. Nanging aku ora cedhak-cedhak banget karo Adri, mung kanca biyasa. Soale aku nduwe kanca kenthel dhewe. Aku ora ngerti nek Adri nganggep aku dudu kanca biyasa. Nganti ing sawijining dina, pas aku lan kanca-kanca kenthelku lagi padha ngumpul, Adri teka banjur srawung marang aku lan kanca-kanca. Pas aku lan kanca-kanca jajan, yo ditutke karo Adri. Pokoke ning endi-endi aku lan kanca-kancaku ditutke. Wis ngrasa rak kepenak, aku ngusir Adri nanging carane alus. Adri malah saya nyedhaki aku, aku sing lagi sensitif dadi mbentak Adri. Karo kaget, Adri mlayu mboh ning endi. Udakara patang wulan sakbanjure kuwi, Adri wis seminggu ora mlebu sekolah. Aku dadi goreh. Pikiranku ngentha-entha ngapa Adri ora mlebu sekolah nganti seminggu lan ora ana kabar ngenani Adri. Bali sekolah, aku sakanca sekelas nggoleki omahe adri kanggo mastikake kabare Adri. Aku lan kanca-kanca njaluk alamat omahe Adri marang Bu Guru. Aku lan kanca-kanca mlaku muter-muter nggoleki alamat omahe Adri. Nganti tekan ing perumahan gedhe. Omah-omahe megah kaya gedung. Banjur dhewe tekan ing ngarep omah sing ora kalah gedhene karo tanggane. Aku ndodog lawang omahe sing gedhe dhuwur saka kayu jati. Ora let suwe, saka njero, ibuke Adri mbukake lawang. Ibune nduwe paras sing

Ibune Adri wis ngerti tekane dhewe arep nakoni Adri. Ibune Adri manggakake dhewe mlebu. Sanajan mengkno. Adri wis ditinggal Bapake wiwit umur 6 taun. karo ngombe obat-obatan saka dokter utawa obat-obatan tradisional kayata jamu. gara-gara bapak nduwe penyakit sing padha karo Adri. aku lan kanca-kanca liyane nangis ing kono. malah sahabate. Bu Neli malah nunduk. Adri ora tau isin utawa ngeluh karo keadaane. Bu Neli. Adr pesen karo Ibu kareben surat iki diaturake Olin. Atiku trenyuh. saiki Adri ting pundi? ” pitakonku nyela critane Bu Neli. atiku wis dagdigdug ora karuan. nanging mripatne kethok bengkak kaya bar nangis. Karo ngomong mripate mbrambang. Adri ora nduwe kanca. Dadi Adri wis meninggal ? Ngopo cepet banget ? Aku durung sempet njaluk ngapura marang Adri. Wis pirang-pirang kali Adri nglakoni terapi. ” Adri wis nyusul Bapake. Aku ndredeg. Nyatane Adri isih nganggep aku kancane. Dheweke pengen banget mlebu sekolah umum kanggo nggolek kanca.. Dek Olin pancen kanca sepisan lan pungkasane Adri. Adri pengen ngucapake maturnuwun amarga Dek Olin gelem dadi kancane Adri. ” Dri.ayu. aku njaluk ngapura yo . ” Wiwit cilik. Teka-teka Bu Neli takon. ” Sadurunge lunga. mripate nerawang ing langit-langit omah.” wangsulane Bu Neli. . Pikiranku wis ning endi-endi. Aku sakanca-kanca isih mlengo ndhelok omahe Adri sing megahe kaya gedung. Kanthi rasa ora percaya. Banjur Bu Neli maringi lipetan kertas saka kantonge. Aku wis ora bisa ngmong apa-apa. Ibune crita nalika wiwit cilik Adri duwe penyakit sing serius. ” critane Ibune Adri. Aku wis ora sabar. Sadurunge Adri sekolah ning SLB.” Dening : Geraldine Mariauli Banurea . ”Lha Bu. aku nangis sesenggrukan maneh ing kono. ”Iki ndak Dek Olin?” Aku manthuk alon.” Aku mbuka lipetan kertas mau. Biyasane wong-wong padha ora gelem cedhakcedhak Adri amarga perawakane sing cacat. Ibune Adri nalika crita mandheg sedela.

. pikiranku kelingan dhek jaman semana aku duwe kathok kodhok sing anyar. Sawatara crita bab kathok kodhok. Kan kasihan kalau adik nangis terus. Mulane ing kulawargane adhiku.Cerkak: KATHOK KODHOK Dening Tangkisan Letug Ponakanku sing cilik dhewe lagi nangis.jan ora karuwan! Kanca-kancaku banjur padha bengok alok: "Oeeee.wee. nanging wis migunakake tembung Papa utawa Mama. "Besok Pak Dhe belikan yang namanya celana kodok ya? Tahu enggak kamu?" Jawabane ponakanku mung gedhek-gedhek. Nanging. ing tengah-tengahe dolanan ingkling.Mama sedang sibuk tuh.. kathok kodhok kuwi istimewa banget.mau enggak?" Krungu jawabanku mau. Teta mau dibelikan baju baru . "Kenapa menangis terus Teta? Apa karena dinakali Mama?" "We. Mbok menawa bapak ibune mung durung sempat wae. Letug ngebrok! Letug ngebrok!" Mboko siji kanca-kancaku padha mlayu nyingkiri aku karo nutup irunge.. Aku jan lagi buneg tenan lho. kepengin ditukokake klambi anyar.. Dene anak-anake liyane wis padha mlebu neng kamare dhewe-dhewe. dijaga anakku iki.. Ngusap luh neng pipine." Panjaluke adhiku wadon iki. . Aku dolanan ingkling karo kanca-kancaku neng ngomah.. Kathok kodhok dadi favorite bocah-bocah. basa padinane campur..we. Malah luwih akeh padha nganggo basa Indonesia. banjur ambune wah. Pancen bocah jaman saiki basa jawa sing alus ora padha ngerti.. "Ya. Iki gawe jengkele ibune sing lagi sibuk nyiapake mulang. aku ngebrok (ngising neng kathok).... Dineng-nengi ben ora ngganggu.." Aku omong nganggo basa Indonesia. njekut sinau nyiapake ujian komprehensif. Suara pret. Bocah-bocah uga wis ora nyebut rama utawa ibu marang wongtuwane. Ora ngerti apa kuwi sing jenenge kathok kodhok... Bocah-bocahe padha ora seneng. Aku banjur crita marang ponakanku ngenani kathok kodhok kuwi. "Udah yah. Aku mung bisa nangis nggugug ditinggal kanca-kancaku..weeee.preet. Saben bocah yen krungu tembung kathok kodhok bisa banjur senenge ora mekakat. Tangise ora kaya biyasane. dak neng-nengane. Rasane lucu yen aku nyoba nganggo basa jawa sing alus... Bojone durung mulih saka nyambut gawe.. Kamangka dhek jaman cilikanku. Banjur miwiti nganggo basa Indonesia. preeet." Teta jenenge ponakanku mau.. blaik. tulung ya. "Besok Pak Dhe belikan ya.." Aku banjur mlaku nyedhaki ponakanku sing umure durung ana limang taun... dheweke banjur ketok lega. Mergane yen dienggo anget tur ora mlotrak-mlotrok... senajan ta isih mimbik-mimbik manja banget.. "Kang Letug.

Yen ing kulawarga isih ana ibu sing bisa gumuyu. aku mung bisa ngguyu dhewe. sepira begjane wong neng alam donya yen akeh sing isih padha bisa gumuyu uga ngresiki reregeding urip bebrayan. Kathok kodhokku sing anyar wis reged lan mambu. Ibuku ora wegah nyandhak awakku lan nyawiki aku. Ibuku malah mung gumujeng. Aku banjur dicandhak digawa menyang wc.Aku nangis merga kathok kodhokku sing anyar dadi reged kena abyuran saka wetengku. Ibuku ora wegah ngresiki regedanku. Kelingan pengalaman mau. Lan aku banjur meneng anggonku nangis. Ora let suwe. ngresiki reregedaning anak. . Ibuku ora duka weruh kathok kodhok anyarku dadi reged. Aku mandeng ibu sing isih gumujeng lan gawe tentreme atiku. nanging. Ibuku ora wegah nyedhaki ambune regedanku. Nanging aku bisa nemu gumuyune ibu sing ora ilang saka rasaku. Aku ora dinesoni. sing nyedhaki aku ora liya ya ibuku.

gene kethoprake dadi mati? Ora ana liya mung kajaba Dhagelan Lasirin sing klakon pensiun kuwi. kesel pikirane. Upama dheweke munggah panggung tanpa lorengan ngono para penonton wis mesthi ngguyu kepingkel-pingkel. katimbang nyebut jeneng resmi rombongane: Sandiwara Kethoprak Mangun Budaya”. Nganti tumeka sawijining desa sing nduwe rombongan kesenian kethoprak Mangun Budaya kuwi. Bandha ora gableg. Huh! Kesel! Dheweke pancen kesel tenan. nalikane penonton padha alok supaya dheweke terus wae anggone ndhagel. lan uga kesel jiwane.. janjane dheweke wis wegah banget munggah panggung. .Lasirin Dhagelan Kethoprak Dening: Masdjup (Ki Dhalang Sulang) Paitane Lasirin ora liya ya mung saka rupane sing kawit biyen mula wis katon lucu. Kenya sing dituju prana kuwi babar pisan ora nimbange katresnane. sangsaya ketara pupus panalare. Krungu wangsulane Lasirin ngono mau. Nalika samana sing dadi tetuwanggane Kethoprak Mangun Budaya ora liya Mbah Mangun. “Eeeee…. Penyakit tuwane arupa loyo lan watuk mengi saya ngrembaka. kepuyuhpuyuh. Rombongan Kethoprak Mangun Budaya klakon kelangan bintange. yu. Gusti…” ngono pisambate Pak Bandi ing batin. Lasirin pancen wis dadi dhuweke masyarakat pandhemen kethoprak ing wewengkon kono. lan solah tingkahe Lasirin ing panggung. Mbok menawa jalaran rupa gawan bayine sing katon ala lan lucu kuwi. sanadyan dikantheni bengkerengan adu gurung karo pimpinan rombongan kethoprak luwih dhisik. para penonton malah nanggapi pating blerok sing ora jelas basane. Umure pancen wis ngancik eketan munggah. Sadurunge manggon ing desane sing saiki kuwi. “Nonton kethoprak Mangun Budaya nek gak ana Lasirin padha karo ora! Mulih mulih!” ngono aloke penonton. banjur katon siji baka siji padha bali kanthi nggawa ganjelan kuciwa ing ati. nanging dhapukan sing lowong mung minangka pendhagel. Dene sabab musababe ora liya marga dheweke wis katon lara-laranen dipangan taun. tetembangane. wola-wali meh saben wengi. dalem nyuwun kali damar Gusti…… mesakaken lare-lare sami kecalan sandhang patedhanipun. Minangka ijole. yen perlu hengga puput nyawane. Ora ana baguse sithik-sithika. Jenenge saya moncer. Mung wae ana sing nate krungu riwayat asmarandanane. malah sok nganti kepentut-pentut. Jare biyen dheweke ya duwe pengankah kaya wong wong akeh kae. Suwene-suwe ora payu tanggapan babar pisan. nang. Banjur para penonton padha iwut nguncali wungkusanwungkusan wujud apa wae. Mula ora kurang sing banjur padha mangkas bayaran tanggapane. Apa maneh isih kudu ngonthel sepeda tumuju menyang lokasi pentase. Upama ora krana wis dadi sandhang pangane wiwit enom hengga seprene mono. Uripe mung bakal diudhokake kanggo wong akeh. Nanging bebasan dheweke mung keplok tangan sisih. Dheweke nekad nglamar dadi anggota rombongan kuwi. sing nanggap lan penontone pisan mesthi kuciwa. sahengga saya surut pamore. Sing nonton dadi sepi. Lasirin kaya-kaya minangka suksmane rombongan kuwi. Ing wektu-wektu iki pancen Lasirin kerep lowok ora melu manggung. Nanging dheweke lali yen kahanan ragane wis ora kena diajak kompromi. ketua rombongan sing saiki. Njur kepriye caraku kanggo mbalekake nyawane Mangun Budaya? Wis tak jajal golek gantine Pakdhe Lasirin kanggo dhapukan dhagelan. Mula saben rombongan kethoprake entuk tanggapan. Lasirin ora nate keri. Kesel ragane. Sing ditanggap iki ora mung dhagelan thok lho lur. Aweh panglipur marang sapa wae lumantar ndhagele ing panggung. Pak Bandi minangka jejere ketua rombongan kaya-kaya kentekan akal kanggo nguripake suksmane rombongan kethoprake. Karo maneh yen dheweke tetep ngaya lan nekad penthalitan kuwi arep nggolekake sapa? Lha wong ya ora anak ora bojo wae! Kasunyatane dheweke pancen wis ora duwe kulawarga babar blas. Mula dheweke banjur kepeksa prei ora kuwagang munggah panggung maneh. malah ora kurang sing padha nguncali amplopan isi dhuwit kanggo saweran. Lasirin nekad nyaguhi. Dheweke ngerti banget underan perkarane. Bola-bali wis klakon yen rombongan kethoprak kuwi pinuju pentas nanging tanpa Lasirin. sing kepengine mung kudu kepranan atine awit saka geculane.Wusana dheweke klakon dadi bintang panggung. nyatane ora kepangan dening para penanggap lan pandhemen. Ndhagel. Ya ora jeneng mokal yen ana prawan sing nolak katresnane. penonton saya kranjingan lan gemes banget. si Marno Singkek kuwi. le. Jan ala tenan. nanging wose padha marem banget atine. he he he he he…. Sanadyan durung nate nglakoni dadi seniman kethoprak. Lasirin banjur nembang lelagon sing dipesen penonton lumantar tulisan ing dluwang sasuwek sing dikatutake njero wungkusan lan amplopan mau. Ndilalah penonton padha nampa kathi senenge ati. nanging kethoprak komplit. Tekade arep mbujang selawase. wong-wong padha luwih gampang nyebut kanthi jeneng “Kethoprak Lasirin”. Mbah Mangun gelem nampa panglamare Lasirin. Cekake. Nanging ya kudu mbayar dhewe lho gus. wong kleyang kabur kanginan. Yen Lasirin wis tumandang ngono kuwi. Kena-kenoa. Sing nanggap uga melu gela. Lasirin diangkah supaya terus tetembangan lan jejogedan sewengi natas. Wis ben. Anggone nembang mesthi dikantheni njoged pethakilan sing katon unik lan nganyelake.” ngono wangsulane Lasirin karo plerak-plerok nggregetake. karepe dhewe. dheweke ora nate ngandhaake asal usule. “Apa Pakdhe Lasirin kudu tak peksa munggah panggung maneh ya? Ah! Sajake nglengkara. Malah-malah amarga saking moncere. Mung wae sajake atine wis kadhung sengkleh ing bab donyane katresnan. ora nganggo lakon-lakonan ya ora apa-apa paribasane. sithik baka sithik Lasirin bisa mersudi kabisane ing babagan gecul-geculan. Bebasan dheweke kuwi tanpa dhangka tanpa sengkan. Apa maneh rupa. Rokok. Wusana dheweke minggat saparan-paran. Nek pengin nanggap khusus dhagelan Lasirin ya sesuk wae. Tanpa Lasirin wis kena dipesthekake yen Mangun Budaya ora bakal payu tanggapan. mesthi melu munggah pangung. akandhang langit akemul mega. paribasane mbuwak mbuntel. Banjur isih kudu nebar panglipur marang para penontone. yakuwi kepengin mangun bale somah karo sawijining kenya nunggal kampunge. Dhuh Gusti. jajanan. bapake Pak Bandi. luwih-luwih dadi dhagelan.

Sidane dheweke nekad nyoba ngglembuk marang Lasirin. Kethoprak Mangun Budaya ditanggap. Carane. Ayo saiki uga tak gawa nyang dokteran!” Ing wektu kuwi uga Lasirin klakon diobatake menyang dokter ing kutha sing ora patiya adoh saka desane. Sanadyan penontone mengko bakal padha kuciwa ya ora dadi apa. “Sampeyan… rak ngerti dhewe ta. Marga ora dikabari mula ing bengi pentas kuwi Lasirin ora teka temenan. para warga kabeh…. sampeyan njaluk apa lan bayaran pira anggere gelem bali manggung maneh!” pangrimuke Pak Bandi marang Lasirin sawise kekarone lungguh lincak pring njero omah kuwi. sing ditiliki katon gumlethak lara. Omah cilik balungan lan gedheg pring sing saya dhoyong sajak arep rubuh. Ora ana dalan liya maneh. Yen pancen ngono tenan. mula Pak Bandi sarombongan ora mathok rega tanggapan kaya adate. Apa ya … isih kuwawa… mbadhut?” wangsulane Lasirin karo menggeh-menggeh ngampet mengine. Tenan iki. nanging dheweke malah miris nyawang polah tingkahe Lasirin sing sajak kebablasen semangate. Ing batine dumadakan tuwuh perang tandhing swara loro saka njero sing padha sorane.. mesthine kudu melek bengi. Embuh lerem temenan apa pancen diampet. Wis ta. Amarga ing wewengkone dhewe tur kanggo pengetan ari kamardikan. Embuh carane. Sadurune mlebu ing omah sing luwih pas disebut gubug kuwi. penthalitan. lan pethakilan ing ndhuwur panggung. nganti tekan panggonane sing nanggap… ya mung kuwi sarate….. Dene angka loro…. Bisa nglancarake dalan pangane kancakancane. lan uga…. aku welasana. Tangane Pak Bandi kumlebat mijeti pundak lan gulune Lasirin. Dheweke ora tega marang nasibe kanca-kancane yen nganti padha kaliren krana wis ora payu tanggapan. Lik. Bengi kuwi kepeksa . Nanging Lasirin mbatin yen ora bakal bisa nuruti nasekate dokter iki. karo sedhela-sedhela watuk menggehmenggeh. Sajake padha kentir marang arusing lamunane dhewe-dhewe. Lasirin gedheg-gedheg. Pak Bandi disawang satleraman. sing abote ora kalah yen ditandhing karo wong nggoluk ing sawah apa dadi manol kae. Yen pengin dadi pegawe. “Ya wis…. ngono dheweke mbatin kanggo nguwatake tekade. saben ana tanggapan… aku kudu diparani…. Sing baku Lasirin kala-kala bisa ngaso sawetara. Lasirin unjal ambegan nyendhat-nyendhat. awakku… wis gapuk kaya ngene…. Wis saiki sampeyan ndang salin klambi. “Sampeyan apa gak mesakake marang kanca-kanca ta. Piye Pak Dhe?” pandheseke Pak Bandi. sijine maneh kudu nglabuhi kanca-kancane. Yen dheweke klakon waras lan kudu mangkat manggung maneh. sing didhapuk minangka dhagelan ora liya Damin sing adate dadi pasangane Lasirin. lan ora nggigil maneh…. Tabuh sanga bengi pentas diwiwiti. Ngepasi dina pengetan ari kamardikan pitulas Agustusan ing kutha kecamatane. anak bojone njur dha dipakani apa coba! Kamangka yen arep padha nyambut gawe liyane ngethoprak. kala-kala Lasirim ora dikabari yen pinuju entuk tanggapan ngedhur tanpa leren. Pak Dhe! Tak sanggupi. Kosok balen karo Pak Bandi.”Luwih becik sisa umur iki tak anggo aweh pitulung marang bala-bala mbabungan kae”. Mula Lasirin uga ora dijawil. Uga bisa aweh panglipur marang sagunging warga sakiwa-tengene. Pak Dhe! Dene bab penyakite sampeyan mengko bakal tak tambakake nyang dokter nganti saras. Macul wis dha wegah. Ya mung krana ndhagel iki modhale kanggo lelabuh marang sapada-padane urip. Sepi. “Sarate apa. njur kantor ngendi sing gelem nampa wong mbambungan kaya kanca-kancane dhewe iki? Mula ya. aku gelem bali manggung…. Wis padha diniyati setengah sambatan. Pak Bandi unjal ambegan. Mung wae dokter pesen yen Lasirin kudu gelem njaga awak lan mangane. Seminggu sepisan Pak Bandi nlateni ngeterake Lasirin menyang dokter kuwi mau. apa dene Jaeman Klithik gak paja-paja yen ditandhing karo sampeyan. Banjur panyawange dibuwang metu adoh maneh. Lasirin bali manggung. Pak Dhe?” panyaute Pak Bandi karo wiwit katon padhang raine. Rombongan kethoprak Mangun Budaya bali ngrembuyung. wangsulane Lasirin sawise nimbang-nimbang sawetara. jalaran ya dheweke sing ngojok-ojoki Lasirin supaya gelem manggung maneh. Nganti sawetara wektu.. Nardi Meler. Banjur nggigil maneh. nalika Pak Bandi tilik menyang omahe Lasirin. hengga rada lerem watuke Lasirin. Mula dheweke banjur mbudidaya supaya Lasirin bisa rada direm semangate sing tuwuh makantar-kantar kuwi. Sing dirimuk durung kumecap. lan ora kena ulah gawe sing abot-abot. Ganep patang minggu sajake Lasirin wis katon sehat..”. Pak Bandi saya mantep yen pentas ing kutha kecamatane ora perlu nganggo dhagelan Lasirin. Sanadyan ta nggawa resiko gawe kuciwane wong sing nonton apa dene sing nanggap. Wis gilig tekade kanggo ngabdekake sisa umure. Dheweke krasa mongkok lan marem banget atine. Sing siji kepengin ngeman awak. dheweke malah rumangsa dosa marang kanca-kancane ngethoprak kabeh. mengko tak cobane…. dheweke sing rumangsa paling luput. lan dibocengake…. “Beres. “Pisan…. Sampeyan nyimpen kabisan sing ngedab-edabi ing babagan gecul-geculan. Laris manis.ning ana sarate….”. sing baku Lasirin kudu gelem bali munggah panggung. Yen nganti ana apa-apane Lasirin. Marno Singkek. Sidane dheweke nibakake pilihan kanggo kapetingane wong akeh. kalamun kepeksa pentas kethoprakan tanpa Dhagelan Lasirin. Mung kala-kala ajeg sineling gigil watuk saka pendhagel tuwa kuwi. Mula ing sawijining sore dheweke klakon nyambangi Lasirin ing omahe. nek pancen…. Mripate kethap-kethip nyawang menjaba. Nalika tiba giliran ekstra geculan sawise jejeran kedhatonan. yen wis waras…. Ya mung iki siji-sijine syarat-sarengat amrih pakumpulan kethoprak Mangun Budaya bali moncer. Pak Dhe. Sanadyan Mangun Budaya bali gumregah. aku isih dibutuhake kanca-kanca…. Pak Dhe? Yen ora ana sing nanggap. Ora kena melek bengi. mbakul gak dha gableg modhal. Pak Bandi tetep sabar angranti wangsulan saka wong tuwek elek nanging sing tansah dadi klangenane wong akeh iki. Embuh apa tegese unjal ambegane kuwi. Kekarone dadi meneng-menengan. Landhung banget. sajake wis padha lali carane. Bebasan kaya dene nyandhung kembang cempaka sawakul-wakul gedhene. Lasirin saya ngedan anggone dhapuk dhagelan. Luwih-luwih sedina sadurunge. “Bisa! Aku yakin sampeyan bisa ngayahi kaya wingi uni..

“Merdekaaaa!…. Banjur kaya adate akeh sing padha nguncalake wungkusan isi rokok. Ing bengi iki ngepasi pengetan ari kamardikan. Banjur nganti ganep pirang ndina jenenge Lasirin bakal dieling-eling dening para warga? Kabeh ora padha ngerti. Keber ngarep dikerek mundhun. Ing tengah-tengahe penonton ana sawijining pawongan sing nganggo klambi kimplongan werna putih. Kekarone banjur katon ngoyog-oyog awake Lasirin. Pancen bener. Nanging Lasirin ethok-ethok ora ngerti sasmita saka Pak Bandi.merdekaaaaa!. Mengko yen wanci tengah wengi bisa ditutugake maneh. Siji baka siji layang pesenan lelagon saka penonton dileksanani. Nanging Lasirin tetep ora kemruget babar pisan. Swasana dadi rame semrawut. Nanging sajake pancen wis tiba marang pepesthene. Mula para penabuh gamelan nuli padha buyar mlayu ngadohi panggung. Pak Bandi lan Damin mudhun saka panggung bali menyang kombongan. Para punggawa Hansip padha nyoba melu nentremake penonton. Kabeh nuli katon mlengaki asaling swara. Jumbuh marang solah tingkahe Lasirin sing saya ngedan. Penonton ora bisa nampa alesan kuwi. Kekarone padha mbudidaya gawe geculan lan jejogedan kanggo aweh panglipur marang penonton. ndhagel...Keber bali dibukak.dipasangi Pak Bandi dhewe. “Merdekaaaa!” kabeh penonton padha nyaut kanthi serempak. Kabeh kepengin nyumurupi kahanane Lasirin sing sabenere. Penonton saya kranjingan. Lasirin klakon ndhagel. “Hidup Lasirin! Hidup Lasirin! Hidup Lasirin” ngono sorake penonton kaya ambata rubuh.*** . nembang. Swasana malik grembyang. nglawak. sinambi jogedan pethakilan.merdekaaaaa!” dumadakan ana swara saka tengah-tengahe penonton sing lagi padha ngamuk kuwi. . Pak Bandi nyoba aweh sasmita marang Lasirin supaya anggone ndhagel dilereni luwih dhisik. Sirahe nganggo udheng abang putih saka dhuk Pramuka. Lan……meh kabeh padha njerit nalika Lasirin klakon nggeblag ing ndhuwur panggung. Pak Bandi lan Damin padha gugup mrepegi Lasiran sing tiba mlumah ora obah ora onthek kuwi. Penonton padha kuciwa bareng diwenehi ngerti yen bengi kuwi Lasirin ora bisa aweh panglipur amarga lagi nandhang lara. Kaya dudu sabaene. Pawongan sing nganggo sandangan putihputih lan nganggo udheng merah putih kuwi ora liya pancen Lasirin temenan. “Merdekaaaa!” aloke Lasirin karo ngepelake tangan tengene. uga karo ngangkat tangane. Banjur liyane padha kepancing niru. nanging wis ora digubris babar pisan. kajaba amung Gusti Kang Maha Suci. Apa ya dheweke wenang sinebut minangka sawijining pahlawan? Sing cetha dheweke ora bakal dikubur ing Taman Makam Pahlawan ngendi wae. para penonton padha genti ngrangsang para pengrawite. nyawatake apa wae sakecekele marang Pak Bandi lan Damin. Bareng keber ngarep ditutup. kaya-kaya dheweke kepengin ngesok glogok kabeh kabisane kanggo aweh panglipur marang kabeh warga masyarakat. Sing dikuwatirake Pak Bandi klakon temenan. Salah siji ana sing mbalangake gelas wadhah aqua menyang panggung. Pak Bandi lan Damin wiwit kuwatir marang polahe Lasirin kanggo nglanggati panjaluke para penonton. dikancani Pak Bandi lan Damin. Penonton ora mendha pangamuke malah saya ndadra. Terus lan terus anggone nglucu. Lasirin kanthi trengginas munggah panggung sing kebere isih durung dikerek munggah. Lasirin tumekeng pati nalika lagi ngayahi jejibahan sing wis diyakini. lan amplopan kanggo nyawer.. Para paraga Mangun Budaya liyane uga banjur melu ngrubung Lasirin. Kabeh-kabeh padha nuntut supaya Lasirin bisa ditekakake ing bengi kuwi uga. Salah sijining penonton ana sing alok ngundang jenenge Lasirin. Penonton padha lega atine.

yèn aku bocah kang “tahu diri”… bocah kang bisa ngêrtèni pênggalihé wóng tuwå.Katresnan Sejati Ora Teka Bola Bali Katrêsnan iku pancèn naté ånå. “Såpå tå mas síng panjênêngan golèki? Lha wóng aku têkå ijên kók …!” kandhaku.kirå-kirå sakjam kêpungkúr”. bangêt…. “Lha iyå tå…. nangíng nganti mubêng-mubêng ora kêtêmu. nangíng aku kêpéngín nudúhaké marang såpå waé – utamané Budhé. sênajan sêjatiné atiku abót. Nangíng kêrsaníng wóng tuwå síng ora bisa dak sélaki. Mas Pram gagéyan mlêbu omah nggolèki bojoku ….. “Ah kók ånå-ånå waé… Gèk kåyå ngåpå tå gawéyan iku… Nganti tégå nguciwakaké adhiku síng ayu dhéwé ngéné iki…!” kandhané bantêr. aku nganti kayungyún… Nangíng trêsnaku ora naté éntúk ati…“ “Mak plêng rasaníng atiku. “Dhík Santi. yå… dadi arang sak kabèhé. nganti suwésuwé aku risíh dhéwé. Yå wís… sênajan ati iki isíh lårå.” wangsulanku rådå cuwå. Upåmå panjênêngan ngêrti sêjatiníng atiku…. tênan åjå yå… Émana marang Budhé…. têrús diajak rabi. atiku kåyå suwúng …. nangíng yå amargå mêsakaké lan ngajèni pênggalihé Budhé. Énggal golèkå pacar liyå bèn pênggalihé Budhému ayêm…“ mangkono ngêndikané Ibu makapíng-kapíng. Aku ora maido yèn dhèwèké dadi sêríng plêsír karo kanca-kancané. “Åjå yå… ndhúk…. Dadi Budhé mati-matian mênggak iki kabèh. Suwé-suwé aku yå pasrah. sênajan aku ngêrti yèn pênggalihé sêjatiné ajúr amargå kudu maprasi thukulé katrêsnan antarané aku lan mas Pram. Budhé ora kêrså yèn mas Pram jêjodhowan karo aku mêrgå isíh misanan. mas Pram. yèn mas Pram iku putrå pupón. Sêríng bangêt. sêjatiníng rasaku… Alón lúhku tumètès…. “Kók ngono? Åpå garwamu sibúk. aku manút waé. Aku ora biså ngapusi atiku. Pas sliramu dadi mantèn kaé aku ora biså jagóng. mulå aku yå didhawuhi ngêdóh såkå mas Pram. aku ora duwé dåyå. amargå piyé-piyéå mas Pram iku kangmasmu dhéwé…“ Budhé tansah ngêndikå mangkono. Såpå tå sêjatiné síng manggón nèng njêro atiku? Mas Pram apa bojoku? Ah… bingúng aku… Ladènanku kang adhêm gawé cuwaníng bojoku. Tênan yå mas aku nyuwún kanthi bangêt Pancèn kabèh mau bênêr. amargå tugas nyang luwar Jawa”. “Åpå karo garwamu? Ndi aku péngín kênalan. “Mas. sêpi… pêríh. aku kêpéngín golèk dalan . ”Wístå åjå mbók turuti atimu. Aku ora bisa sélak… Aku ora bisa ngapusi atiku… Dhúh Gusti nyuwún pangapuntên déné raós punika taksíh njanggêt wóntên manah kulå íngkang ringkíh. Bapak banjúr ngutús aku pindhah sêkolah mênyang kuthå liyå kang adóh såkå mas Pram karêbèn critané tamat lan sêminé katrêsnan ora tansåyå ngrêmbuyung. lårååå…. kapan têkamu…? Aku kók ora dikabari yèn sliramu arêp têkå…?” pitakóné nalikå wêrúh aku nèng dalêmé Budhé. Lha Budhé tansah nutupi marang såpå waé. Barêng wís nêm sasi aku omah-omah. “Lha êndi…?” takóné bali marang aku. aku ora bisa sélak yèn råså trêsna iku pancèn ånå. yå Ibuné mas Pramónó. Róng taún såkå kuwi. mêsaknå Budhé yå… Åjå nganti mbók tåmpå trêsnané masmu…. arang gunêman. ati iki ora biså gampang ditåtå. Mula sênajan lagi têlúng sasi nggónku kênalan. ugå mas Pram. Sêjatiné Ibuku wís pirså sakabèhé kuwi. Aku pasrah. Pancèn tênan. Råså iku pancèn naté dak rasakaké. Iku ora apík. nganti ora bisa ngêtêraké sliramu réné…?!” “Yå ora sibúk…. aku arêp tilík wóng tuwaku yå…!” Aku pamít bojoku. Råså iki ora gampang diapusi. Aku mundhak têrsanjúng lho mêng…!” aku isíh mbudidåyå ngguyóni. “Lagi waé kók mas …. Oh …. mósók yèn ora. abóót… bangêt. Kamångkå sêjatiné mas Pram kuwi putrå angkaté Budhé. Njênêngan kuwi yå ånå-ånå waé. nangíng énggal tak usap nganggo tangan… “Mas ora usah nggodhå aku kåyå ngono. Arang mulíh. Aku pancèn salah. “Åpå aku ayu tênan tå mas…?” aku mbédå mas Pram. aku duwé kênalan kang sajaké ngajak sériús. Nangíng ora ånå…!” “Ora ånå … piyé?” “Ora ånå wêktu kanggo aku….

nalikå lungguhan. piyé yèn mêngko bêngi aku panjênêngan têraké mlaku-mlaku …? Wís kangên kutha iki…Wís suwé ora mulíh …. lan aku sowan Budhé. kawulå namúng badhé padós margi. ayo nyawang ngarêp… Anggêpên aku adhikmu tênan sênajan gêtíh kita ora pådhå. Sêpi… ora ana manèh kang biså dak ómóngaké.panjebarsemangat.kanggo mêtu såkå råså bingúngku iki. angèl anggónku arêp mangsuli. Amargå katrêsnan sêjati pancèn ora têkå bola-bali. atiku wis plóng! Yå iki síng dak péngini. Gústi Allah ora saré kók. Mas Pram mlongo.php?option=com_content&view=article&id=849&Itemid=748 . kangmasku. sênajan múng dilambari wêlas asíh marang liyan…“ tangísku ora kênå dak êmpêt. nêkani panggónan síng biyèn naté dadi panggónan dolan. Cukúp awaké dhéwé waé síng ngêrti. dadi sandiwårå …?” “Tênan mas… Kabèh iki åjå nganti ånå síng mangêrtèni. sêjatiné aku arêp crita yèn sêjatiné atiku iki yå lårå… lårååå bangêt lho mas…. kawulå nyuwún pangapuntên. kêmpút ngubêngi kuthå.co. Punikå sanès mblénjani janji…. Sidané aku budhal dhéwé …. dadi åjå nganggêp múng panjênêngan dhéwé síng lårå. mlaku luwíh bantêr lan nglairaké katrêsnan anyar. Aku mênêng éthók-éthók ora krungu waé. Bèn kuwi dadi rahasiaku dhéwé. mugå-mugå tansah paríng pêpadhang marang awaké dhéwé. Nangíng kabèh kudu dak sélaki….com/index.id/ http://ki-demang. Aku kêtêmu manèh karo Mas Pram. 2011 http://www. sênajan múng lêlambaran wêlas asíh. Dhúh Gústi…. kudu dak buwang adóh sênajan angèl… Amargå aku kêpéngín ngajèni pênggalihé Budhé… !” “Åpå iyå dhík…? Åpå iyå ngono…? Dadi saksuwéné iki kabèh dadi mistêri…. kudu bisa milah-milih êndi síng pantês lan síng ora pantês. Sésuké aku bali…. Sidané bêngi iku aku lan mas Pram mlaku-mlaku. margi íngkang padhang kanggé kawulå lan mas Pram. punikå sanès lampah sèdhèng. “Mas…. kêmbêng-kêmbêng ora bisa wangsulan. Nutúp crita lawas lan mbukak lakón anyar. “Tênan ya mas… Aku nyuwún kanthi bangêt. supåyå ditrêsnani kåyå aku adhiné kang nrêsnani panjênêngan”. “Yåwís… Níng aku sibuk ora bisa ngêtêraké …“ bojoku pancèn sabar síng sak tênané. bali marang bojoku priyå kang kudu dak trêsnani. Golèknå aku mbakyu kang biså dak dadèkaké pêlabuhanku. “Mas Pram. Posted by admin on July 28. Aku lan panjênêngan wís diwåså. aku mbukak rêmbugan. nangíng ayo lårå iki kita dadèkaké pamêcút kanggo ngadêg luwíh jêjêg. dadi tênang waé…“ “Kók iså durúng laír tå mas… ?” “Lha iyå tå… wóng trêsna sêjati ngono ora têkå bola-bali…“ Atiku mak tratab. Níng yèn ora ånå síng cêmburu lho…!” “Åjå anèh-anèh dhík … Síng cêmburu durúng laír. Aku lêgå mêrgå panjênêngan wís ngêrti isiníng atiku síng sak tênané…. “Lårå piyé dhík…? Åpå garwamu nglarani atimu…?” mas Pram takón sajak kagèt. aku yå ngrasakaké kåyå síng panjênêngan rasakaké. aku arêp nitipaké panjênêngan…. “Dudu … dudu kuwi mas. Kapethik saking : Majalah Panyebar Semangat.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful