Neangan Pijalaneun

MULANG ti pagaweana, Nunu teu luluy muru imahna. Pikirana nu baluweng ti kamarina keneh, maksa sukuna sangkan nyimpang heula ka imah sobatna, Oji. “Na, bet siga hayam ku cekak! Kunaon maneh teh, Nu?” Can ge Nunu ngecagkeun parabot diukna, geus disantongan manten ku pananya Oji. “Nyeta puguh Ji, caritana mah uing teh keur baluweng, ieu teh.” “Jih, na geuning baluweng!? Baluweng teh baluweng kumaha?” Oji cupu-capa kana pesak bajuna. Goloprak, ngaluarkeun bungkusan roko keretek. “Barina ge Nu, selang teuing pipilueun mikiran Bank Century lah. Sing tepi ka botakna ge tah hulu, percaya, moal aya pangaruhna kana bungkus roko mah!” ceuk Oji ditungtungan nyundut rokona. Teuing ka mana leokna congo caritaanana mah. “Lain kitu, Ji. Ieu mah duarieus yeuh!” Nunu nurut. Milu nyeungeut rokona. Sedot, pelenyun. Haseup mulek. Rohangan imah salin jinis jadi siga di jero pangar. “Duarius teh, duarius kumaha? Cing atuh bejakeun ka uing. Sugan bisa mantuan!” “Puguh, nu matak ka dieu ge, sugan di dinya mah boga bongbolongan!” “Tah geuning. Maneh mah teu poho kana karesep uing… ngabolongan. Hehe! Cing, sok atuh bejakeun, naon nu kudu dibolongan teh?” “Puguh kieu ieu teh, Ji…” Nunu nyelang heula ngetrukeun tungtung rokona kana biwir asbak. Prul, calacahna marurag. “Ke, tapi meunang mun uing menta cai heula!?” “Ih, na ieu mah Ki Dulur teh!? Geus menta dipangabonglongankeun, hayoh deuih menta cai!” Omong Oji bari nyerengeh. “Tapi heug lah. Ku uing dipangnyokotkeun. Ngarah beungeut maneh teu cakueum teuing!” pokna deui bari kebat muru dapur. Balik deui teh aya nu milu. Teko nanangkel dina leungeuna. “Di dinya sok naheur cai oge, Ji?” Bener oge, Nunu jadi meunang piseurieun. “Sugan nguji ieu mah Ki Semah teh!?” Oji nyantongkeun tulale teko kana gelas. ”Yeuh, Nu. Ti mimiti sasapu, ngepel, nyeuseuh, gegeroh, tepi ka ngejo, seubeuh uing mah! Heueuh, da teu kitu mah rek kumaha deui? Piraku ari budak kudu dititah nebeng dahar di tatangga onaman mah!?” “Ah, heueuh we. Peupeuriheun pamajikan jauh-jauh neangan duit! Sugan salakina mah nu di lembur, daek-daek ngurus imah atuh. Kitu lin, Ji?” “Tah geuning pinter maneh teh! Heueuh. Pikiran uing ge tepi tah ka palebah dinya! Enya. Dipikir-pikir mah asa tibaralik hirup teh! Heueuh sorangan, kitu. Ieu mah nyaritakeun uing.

Hayang nyidikeun reaksina. Tong boro nu kakara sarengseng panon. Kitu meureun?” “Nya kitu tea. Nu.” “Sual eta sih ngarti uing oge. dalah nu sarengseng padung ge mungkin bae. Ngarasakeun tungtung omongan sobatna nu rada nunjel kana angena. Bangun enya kasaeur ku bangbaluh jeroeun dadana. “Manehna teh keur… gede beuteung. Meunang sawatara jongjongan. Bari jeung bobogohanana maneh teh susulumputan.” “Pribadi kumaha? Hartina… uing teu kudu apal?” “Is. “Jadi. Ji. “Tapi… kira-kirana di dinya bisa ngarusiahkeunana?” Nunu kalah nanya bari mencrong. Bangun asa-asa rek pok. intina mah salila ieu teh maneh bobogohan jeung Nyi Lilis.” “Kumaha atuh?” Nunu narik napasna. “Tapi ieu mah sual pribadi. Semu beurat. “Kitu sabenerna mah. percaya teu ka uing?” ** CACAP nyaritakeun satengah pasualana. Nu direretna mah katara lir nu keur mikir. duanana kalah paheneng-heneng. Bangun keur silih teuleuman pikiran jirim nu keur disinghareupanana. Ji…” Nunu ngarandeg heula. . Ngan ieu yeuh. Kebat ngareret Oji. Nunu nyelang heula maseuhan tikorona ku cai herang tina gelas hareupeunana. Ji. anakna Ma Urmi. Susulumputan teh iwal ti hareupeun indungna. palebah mana tah? Pan meureun ilahar kangaranan lalaki resep ka awewe mah. Pan ceuk tadi ge. nu matak uing ka dieu teh hayang menta bongbolongan.Manasina maneh…” ceuk Oji bari ngareret Nunu. Marengan paroman beungeutna nu geus robah ti samemehna. Nu direretna mah semu ngabalieur. Ji.” “Gede beuteung? Reuneuh maksud maneh teh?” Oji ngarenjag. Lain tadi teh maneh boga picaritaeun? Cing atuh kumaha?” Oji nu meupeuskeun kasimpe. nu boga warung sangu di parapatan. lain kitu. Ji. “Sugan eta maneh.” “Ke… ke heula. “Eh. Ari maneh apal ti saha mun manehna bener-bener keur reuneuh?” Oji mencrong beungeut Nunu. enya. Jeung teu jadi bahan pamikiran.” “Tuluy… nu ceuk maneh baluweng.

enya Nyi Lilis tea.” “Saleuheung mun bisa kitu. beurat! Pamohalan tepi ka dinya mah. Lianti karunya ka budak. Manehna teh menta tanggung jawab.” “Ke lanan. ngawakwakna! Sedeng manehna. Ngan eta tea. ceuk di dinya. uing moal rek mungkir. Ji. uing memang kungsi.” “Maneh percaya? Tuluy… yakin yen maneh nu ngalantarankeunana?” “Ari saratus peresen mah henteu. Ngan ieu tea. Kumaha timburuanana pamajikan uing. Meureun uing ge moal jangar teuing. Ari memehna aya perjanjian tepi ka dinya henteu?” “Perjanjian sih euweuh. Bararaid teung ari kudu nyirekem di bui onaman mah! Di dinya ge tangtu ngarti meureun. Manehna teh keukeuh menta dikawin. nu pernah sare jeung manehna? Ngan nu eces. asal bener-bener dikawin sacara sah! Kitu ceuk dina suratna mah. bisa boga imah. masalahna. lin?” “Tah ieu. pan lantaran kulawarga pamajikan sareatna mah ta teh!” .“Manehna nyuratan.” “Menta dikawin?” Oji ngahuleng. dalah telat balik sapoe ge. hayang dikawin sacara sah. Ji?” Nunu bangun teu sabar hayang geura nyaho pamanggih sobatna. paur we kana ancamanana. Hate leutik uing yeuh. bisa digawe. Ji. upamana. Sing enya ge susulumputan. Basana ge.” Semet dinya.” “Nya atuh geus we kawin ku maneh! Pan maneh mah tangtu sanggup marabanana. iwal uing. Lain teu kapikir ku uing ge tepi ka dinya. Tapi pan di dinya ge nyaho sorangan. Tapi lain eta Ji. “Kumaha mun titah digugurkeun?” “Sual ngagugurkeun mah gampang. Ji. Jeung ngarah nyaho sarerea we ongkoh!” “Leupaskeun nu ieu!” “Beurat. duanana taya nu lemek. kumaha keh ceuk mitoha? Atawa ceuk tatangga? Apal sorangan lin. tapi pan bukti mah bisa dikorehan. Dalah uing teu apal: Naha aya lalaki sejen. Isuk pageto ge moal burung ditambruan tah. wuih. Rumasa! Jeung pangpangna mah. Jeung indungna tangtu apaleun ongkoh. keun bae jadi nu kadua atawa nu katilu oge. Meureun nu dimaksudna teh di hareupeun naib. “Nya atuh tong hayang dikawin kituh! Gantian we ku naon? Ku duit. sasat hirup uing mah. “Kumaha tah. Sakedapan pada sibuk dina pikirana sewang-sewangan. Uing memang ngaku. Ji. Tong boro tepi ka kituna. enya siga ayeuna. Kudu aya idin ti pamajikan.

manehna ngarenjag. Ahirna. Hartina. Panona rut-ret ka nu keur dariuk di patengahan. Manehna nu sakali mangsa teu bisa nyingkahan pangajak setan. taya hal nu pantes jadi bahan pijalaneun. salah saurangna kudu aya nu jadi korban! Bari taya kecap nu kedal. Nyi Lilisna mah masih tungkul. yen salah saurangna kudu aya nu jadi korban. Pon kitu. saurna bade naroskeun. Nunu teu loba luak-lieuk. Langsung asup ngaliwatan lawang hareup. Surat teh katarimana kamari. Nyi Lilis keur papahareup jeung pamajikanana. Teu keketrok-keketrok acan. Neangan jalan sejen nu sakirana lancar disorang. behna mah kudu balik kana asal.“Duka atuh ari kitu mah. gek milu ngariung. minangka bukti tina „engke kumaha‟. “Na geuning Akang teh kalah ngabueuk?” Sora pamajikan Nunu matak ngageterkeun kekendangan ceulina. uteuk Nunu uleng deui. Mun henteu pamajikanana. Pasualan nu dijieun ku dirina sorangan. tangtu nu dimaksudna teh nya manehna tea.” Oji ngaraga meneng. Najan kitu. Nunu can bisa manggihan kumaha pijalaneunana geusan kaluar tina karangkeng pasualan nu nguribengan dirina. Eusi surat Nyi Lilis memang henteu sacara terang-terangan nuliskeun ngaran „Nunu‟. “Tah geuning…!” pamajikan Nunu nu ngalieuk. “Tapi najan kumaha bae oge. Dituturkeun ku paneuteup Nyi Lilis sareretan sarta kebat tungkul. Nunu ngabenerkeun kana caritaan Oji. nya tangtu Nyi Lilis. Can kapanggih! Inget kana surat nu ti Nyi Lilis. “Ieu Nyi Lilis. Nunu taki-taki rek nyinghareupan Perang Baratayudha! Gilig harita keneh. Nyampak geus aya dina pesak calanana. kumaha serat teh tos didugikeun?” . tina eusi eta surat. Tepi ka imahna. Harita teh Nyi Lilisna mah hawar-hawar papadon ti jero imah. Karampa basa neangan korek api keur nyeungeut rokona. pangrasa Nunu. Kuar-kuir deui. Minangka nu dipenta tanggung jawabna. ari lain dirina onaman mah! Sajajalan muru ka imahna. Kang…” teu kebat. ceuk uing mah. Tapi semet ku kecap „Akang‟. waktu karek turun pisan ti imah Nyi Lilis. Kebat ngajengjen dina lawang panto. Gebeg. Dada Nunu ngadadak ratug. Lir ngahaja nungguan reaksi salakina. kudu we eta mah salah saurangna aya nu jadi korban!” ** OBROLAN Nunu jeung sobatna teu bisa tepi kana kaputusan. sanggeus Nunu satekah polah meruhkeun kamampuh uteukna. „kumaha engke‟. “Ieu Nyi Lilis. Nu.

“Baruk? Jadi surat teh jang si Oji?‟ Nunu mencrong beungeut pamajikana. ari Akang. Kamari. euweuh mangpaatna boga hape oge!”*** . waktu apal dina pesak calana aya surat. Bareng jeung pikirana nu ngabelesat ka tukang. Nunu inget. “Ih. Nambru dina korsi. Akang teh kunaon? Enya. waktu ngobrol jeung Oji. Awak Nunu ngolosod. ari Akang! Tos didugikeun serat Nyi Lilis ka… saha teh geuning rerencangan Akang. ”Ih. Tadi. Nyi Lilis teh hawar-hawar cacarita ti jero imah nu teu pati jentre kana ceulina. Ret deui ka Nyi Lilis. ka Kang Oji?” ”Kumaha? Dedengean teh surat keur si Oji?” Nunu bener-bener curinghak. Tungkul! “Itu geura ari Akang. Kaduhung geus kumawani cacarita ka sobatna. Kebat ngareret Nyi Lilis. Panyangki Akang kanggo saha kituh?” “Ah henteu. Kiwari… Nunu ngarasa hanjakal. Angger. Tungkul! “Heueuh. Oji. Nunu kungsi mireungeuh sorot panona nu beda. Nu teu bisa kahartikeun ku manehna. serat Nyi Lilis nu dititipkeun ka Akang.” Tembal Nunu meh teu kadenge. Nu direretna mah masih angger. saurna kumaha? Tos dipasihkeun ka Kang Oji?” Pamajikan Nunu nyaritana semu anca.“Kumaha?” Nunu semu curinghak.

Buktina. tok! Sora nu ngetrokan panto. jeun teh teuing. tok. Jujur manehna mah. Basana mah hareudang. ngulasan pipi ku pupur. “Punten Eteh. Ret deui. Heuheuy deuh! Mani buhun nya gambaran teh! Siga jaman Pir‟aun lelengohan wae! Tapi nyaan. Tok. na aya ku bandel! Batan repeh kalah beuki tarik. tok. “Tapi. Aki Suha oge mindeng titajong mun pareng papaliwat jeung kuring. “Dupi Kang Darmana nuju aya. tarang teja mentrangan. Memang katara beungeutna rarembes ku kesang. Boseneun mah eureun sorangan. insya Alloh sakedap deui. huntu gula gumantung. geura!” Haben diajak ka jero.Semah Poe Saptu TOK. . Teu diwaro ieuh. tok! Ah. Leak. Asa ku anyar pinanggih! Nilik kana papakeanana mah siga-siga urang jauh. Tok. semah teh keukeuh mugen. maksud teh ngajajanteng hareupeun lawang. Biwir ngarenyu. tok! Heeh. tok! Tok. Enya we. nempo kalangkang beungeut dina eunteung. kituh?” “Numawi teu acan sumping. dupi ieu leres bumina Kang Darma?” “Eu… sumuhun. nyampak saurang wanoja keur ngajajanan… eh. halis ngajeler paeh. Geura mun digambarkeun mah: beungeut ngadaun seureuh. Paling ge salaki rek ngaheureuyan. geulis keneh ning kuring teh. Omat ulah teu percaya! Ceuk salaki ge kuring teh panggeulisna sakolong langit.” tembal teh bari panon mah teu lesot ti manehna. Dina taktakna nyolendang tas leutik tina kulit imitasi. biwir jeruk sapasi. leak.” ceng teh bari nilik-nilik manehna. tok. Palangsiang lain nu didago-dago! Guragiru muru panto hareup. tok. Tapi angger. Bisi rupa ngadadak robah. gado endog sapotong. irung kuwung-kuwungan. Make baju terusan pulas beureum saheab. Apaleun meureun mun di jero imah kuring mah euwueh AC.

Cape bulak-balik teu puguh. Da eta leungeun. dulur ti nu mana horeng? Pan salaki mah teu boga uwa teu boga emang. salaki kuring mah moal kawas… salaki anjeun! Euh. Diselang heula ku dangdan. Enya. Kawas budak sakola bae! Ngakeul teh loba rundag-randeg. Make hayang nenget-nenget semah. Euweuh. tungtungna mah kuring teh kawas hayam keur endogan. Sanggeus mere cai mah. ari kuring. na ka mana tah si… nurustunjung teh? Bae ah nyebut kitu oge. Kawas bujur aseupan. buruan tatangga dilieukan. piraku deuih make nyusul-nyusul ka imah. tara singna nempo manehna. pan mindeng bunta-bantu di pasar teh. Angkahanan teh sangkan salaki bisa dahar sangu haneut. Mun tea manehna dulur salaki. make hayang noong heula tina kaca. Nu matak kamus kuring mah teu wawuheun kanu ngarana “ngawadang” teh. Eh. mani teu sopan nya! Siga kana sero wae! Tapi nyaan ning. Unggal rohangan imah (lain sawah sakotak) beak kaider kabeh. Saha? Urang mana? Aya perlu naon? Tangtu manehna teh lain urang dieu. Moal kituh salaki teh bogaeun hutang? Atawa bogaeun… Ah. Enya. Tuda mani nyiksa ka pamajikan teh! . belegug teh mani dibeakeun ku sorangan atuh nya! Padahal mah semah teh aya di luar. di dieu mah euweuh dedegan nu ngaharib-harib acan jeung manehna teh. Moal.Manehna leuwih milih diuk dina korsi teras paranti kuring ngadaweung. Aya bahan moal ngurunyung deui sugan mah semah teh! Salaki ongkoh. Teuing mun kawas ucing keur kumincir! Cilingcingcat ka ditu ka dieu. Tadi teh ngahaja dipandeurikeun. Ah. Kalah hayoh kukulayaban ka mana-mendi. Panasaran. Atuh mun manehna batur salaki di pasar. Awahing geumpeur tea meureun. Tapi lebeng! Semah teh teu kaambeu bau-bauna acan. nu aya kari gelas nu nyesakeun cai satengahna. Inget kana sangu nu can diangkat. lain AC ieuh ketang. piraku temen ari kuring teu apal mah. mun enya teh. di dieu mah aya AC teh. Biasa kuring mah mun ngejo teh sok pabeubeurang. asa kakaraeun pisan aya awewe deungeun nanyakeun salaki. naon ketang make mamawa kamus sagala. Jeung deui. bet henteu sauyunan jeung pipikiran. Meureun bieu oge panggih. Gebeg! Nyampak semah teh suwung. Barina ge. Diilikan ka luar. leos we ka dapur. Ah ketang. Na jadi tagiwur kieu atuh? Pira ge kaleungitan semah! Jarum jam geus jauh ninggalkeun angka hiji. Tah. Angin Gelebug tea. bru weh ngecagkeun parabot diuk kana korsi di petengahan. AG. Elekesekeng. Memeh nepungan manehna. laju imah dikurilingan. Enya. tadi teh can kaburu tulak-talek. Beuheung ge ngadadak loncer –ceuk Kang Doel Sumbang tea mah siga si Ema– bating haben dipake ngalieukan ka buruan. palias! Bageur salaki kuring mah. Sorangan ge cangkem pisan ka sakabeh pangeusi lembur mah.

Mana kitu ge tangtu wawuheun jeung boga perlu. Nyungseb kana angel. make pupuntangan sagala! Sura-seuri deuih. Meureun kiwari teh keur balakecrakan di kebona. rek dianteur heula! Rek tepi ka mana tah? “Nyai. Enya. Nyoelkeun takokak kana sambel goang. Kuring ngabigeu. Behna mah teu nyalahan panyangka teh! Deuleu eta awewena. salaki teh sok elat datangna deui mun tas balik dahar jeung kuring. meureun we atuh! Telat soteh salaki teh… Kuring ngabalieur. Keun siah. Tina cowet pindah kana tarang. Papakean nu nang dangdan salila-lila geus teu ditolih deui. nu sok maturan salaki nungguan jongko di pasar. Motor salaki! Direret teh aya nu diuk tukangeunana. pan ayeuna ge poe Saptu. Tapi wawuheun di mana? Boga perlu naon? Boa-boa… Boa-boa bener caritaan si Jaja!? Ceuk si Jaja. Piceurikeun mah mani geus nyelek. Leuh. tah. Ngahuap-huapkeun liwet campur peda. mimitina yeuh! Ti mendi deuih boga pipikiran ka dinya? Tapi da asa teu pamohalan! Enya. tara ngurunyung deui. lelembutan kagareuwahkeun ku sora motor nu asup pakarangan. Cuih! Mani kawas… sero ateul! Nanaonan ta teh? Ngahaja. Malah kalan-kalan mah. cenah.Hanas geus mangnyieunkeun urab! Geus mangnyambelkeun! Geus dangdan sageulis-geulis! Nyaho moal balik mah. Komo dibarung seuhah bari ungsrak-ingsreuk! Nyao atuh ah. Beu. leungeun pakupis. boa-boa aya hubungana antara salaki nu teu daek balik jeung semah nu leungit teh? Tah. cenah unggal poe Saptu. Gura-giru muru kamar. “Boga nu karasa?” . Puguh mah sebel! Kuring miceun beungeut. kunaon?” Salaki geus di jero kamar. Saha? Ning… semah nu tadi. Sangkan kuring timburu? Teu singna. kacipta! Piraku teu nimat keur panas poe kieu! Kasawangna mah eta we. mun tadi teh milu jeung Ceu Kayah. teu ku salaki. Teu hayang singna harita mah mapagkeun manehna siga sasari. Kuring ngahuleng. Ke. pan semah teh nanyakeun salaki. enya we. Teu ku semah. kalah jadi lieur. Beu. Lila ngaheheneng.

Kunyem teh tibang sakitu-kituna. naon hubungana? Laju kuring hudang kabawa panasaran. Ngintip tina sela-sela panto. Meureun we da jang… sero ateul! Kuring teu waka hudang basa salaki mah kebat kaluar deui ti kamar. Wayahna tong dibuka! Da lain keur Nyai. Sok siah. Beungeutna dipencrong satakerna. Kajeueung si awewe teh nampanan bungkusan tea.” . Ceuk salaki mah kiwari teh keur gering parna. lain keur Akang!” Beu. Kira dua taun kaliwat. Teu neuleu aya cukang irung pamajikan! Tapi… ke heula! Naha salaki teh nyebutkeun „kapihapean‟ jeung nyabit-nyabit ngaran Usep? Ngaran Usep teh memang mindeng dicaritakeun salaki. “Kade Nyi ieu mah tong digunasika!” carekna basa mimiti mawa eta bungkusan. Cenah mah eta teh batur dalitna basa di es-em-pe. “Naon kituh Kang eusina?” “Eusina mah rusiah!” “Na mani rurusiahan sagala! Kawas jeung saha wae!” “Pokona mah rusiah. Inget. Tapi.” Naon ta teh? Make nga‟akang‟keun. “Hampura we. taya maksud ngaruksak babasan!) Aya ku sebel tah ka salaki. mani teu kabejaan pisan!” “Sawios. Leutik ari leutikna mah. Is! Akang teu bisa nungkulan! Da kumaha atuh. Kang!” pokna bari ngampihan ka jero tasna. Teuing nanahaon tah? Sorangan ge da teu meunang nyaho. Nuhun atuh. Kang. paingan atuh. Nyokot bungkusan leutik siga kado. “Oh. Aya meureun sapuluh ka sapuluh senti mah. Ongkoh mani dipupusti pisan ku manehna teh. Akang jeung Etehna mah da teu kungsi muka. Kuring curinghak.Gentak malikeun awak. bungkusan eta teh geus lila paselap jeung bajuna. Mani royal! Make lawon sutra jeung dikaputan. Keun siah rek dianteur heula! Rek tepi ka marana tah! Engke mah rek dibab… “Ieu. Kalah laju muka lomari. Wangun pasagi. Is! Akang mah ngan kapihapean ieu ku Usep teh! Duka naon ari eusina mah. Nu aneh teh eta palebah bubungkusna. Paingan mani omat-omatan tong hayang nyaho eusina. rampang-reumpeung! Era? Sieun? Na di dinya teh kalah kawas bueuk meunang numpaling! (Hampura.

Lain ngarampaan ieuh ketang. Asa kaingetan. “Naon dih Nyi nu karasa?” Salaki nyampak gigireun bari laju ngarampaan awak. pan tadi teh keur anteng ngalamun di dapur. jadi parada. Gentak kuring ngagurinjal. Sigana teh tuluy milu. Ngan hanjakal we. Paduduaan jeung kuring tangtuna oge. cenah mah tepung jeung babaturana urang dieu nu kabeneran rek ka pasar. “Pan ceuk Akang ge Abdi teh keur aya nu karasa!” “Teu singna!” “Tapi itu urab jeung kulub peuteuy!” “Engke deui urab mah!” omongna bari rek ngagalentoran. Ari pangna tiheula ngaleungit. Is! Tangtu kuring ge bisa neuleuman perasaana dina waktu harita. nu ditinggalkeunana. Beu. si Jaja mah pastina ge moal apaleun. Sakalian nepungan salaki kuring. “Pan ayeuna teh poe Saptu. Muga we Usep sing tenang di alamna! Sing ditarima ku Mantena! Atuh Iis. Meureun atuh. Enya. “Aya naon?” . manahoreng semah nu ngarana Iis teh ngahajakeun nepungan salaki. naon nu sok dipigawe ku salaki dina poe Saptu. sabenerna mah cenah bebeja heula ka kuring. Namper-namperkeun perasaan nu merul teu puguh. Rek neang barang nu dipihapekeun jenat salakina ka salaki kuring. Sing sabar we! Akang jeung Etehna mah tibang bisa ngajurung dunga. Nu matak kahayang mah kebat nyampeurkeun basa Iis tuluy amitan. Ngan bae kuringna nu teu ngadenge.“Enya.” Kuring keom. nu mangrupa bungkusan leutik tea. kudu kaelehkeun ku rasa… era. nu kitu mah kasebutna teh nyasaran! “Ari Akang rek naon?” Nyaho kuring teh keur samar rasa. enya basa nepungan kuring tea. sing kuat deuih nandangan cocoba teh!” Innalillahi! Kuring ngembang kadu. hampura teuing. Geus nyangka nu lain-lain ka manehna. Astagfirulloh! Ehm. Ongkoh kapalang deuih. Rasa-rasa boga dosa ongkoh. Pamustunganana mah kuring ngagoler deui dina ranjang. salaki teh geus nyebutkeun kuring keur aya nu karasa ngadadak ka manehna teh. Eungeuh tina caritaan satuluyna. Jeung deui.

nu saukur kapihapean.” “Panasaran kumaha?” “Ari bungkusan nu jang Iis naon sih eusina?” “Lah.“Abdi mah panasaran. selang teuing dipikiran! Tong boro Akang jeung Nyai. dalah nu ngarang caritana oge aya bahan moal nyahoeun!” Kuring bati…*** .