P. 1
b.sunda-carpon

b.sunda-carpon

|Views: 48|Likes:
Dipublikasikan oleh Nastiti Rufaidah

More info:

Published by: Nastiti Rufaidah on May 25, 2012
Hak Cipta:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
download as DOCX, PDF, TXT or read online from Scribd
See more
See less

08/09/2013

pdf

text

original

Neangan Pijalaneun

MULANG ti pagaweana, Nunu teu luluy muru imahna. Pikirana nu baluweng ti kamarina keneh, maksa sukuna sangkan nyimpang heula ka imah sobatna, Oji. “Na, bet siga hayam ku cekak! Kunaon maneh teh, Nu?” Can ge Nunu ngecagkeun parabot diukna, geus disantongan manten ku pananya Oji. “Nyeta puguh Ji, caritana mah uing teh keur baluweng, ieu teh.” “Jih, na geuning baluweng!? Baluweng teh baluweng kumaha?” Oji cupu-capa kana pesak bajuna. Goloprak, ngaluarkeun bungkusan roko keretek. “Barina ge Nu, selang teuing pipilueun mikiran Bank Century lah. Sing tepi ka botakna ge tah hulu, percaya, moal aya pangaruhna kana bungkus roko mah!” ceuk Oji ditungtungan nyundut rokona. Teuing ka mana leokna congo caritaanana mah. “Lain kitu, Ji. Ieu mah duarieus yeuh!” Nunu nurut. Milu nyeungeut rokona. Sedot, pelenyun. Haseup mulek. Rohangan imah salin jinis jadi siga di jero pangar. “Duarius teh, duarius kumaha? Cing atuh bejakeun ka uing. Sugan bisa mantuan!” “Puguh, nu matak ka dieu ge, sugan di dinya mah boga bongbolongan!” “Tah geuning. Maneh mah teu poho kana karesep uing… ngabolongan. Hehe! Cing, sok atuh bejakeun, naon nu kudu dibolongan teh?” “Puguh kieu ieu teh, Ji…” Nunu nyelang heula ngetrukeun tungtung rokona kana biwir asbak. Prul, calacahna marurag. “Ke, tapi meunang mun uing menta cai heula!?” “Ih, na ieu mah Ki Dulur teh!? Geus menta dipangabonglongankeun, hayoh deuih menta cai!” Omong Oji bari nyerengeh. “Tapi heug lah. Ku uing dipangnyokotkeun. Ngarah beungeut maneh teu cakueum teuing!” pokna deui bari kebat muru dapur. Balik deui teh aya nu milu. Teko nanangkel dina leungeuna. “Di dinya sok naheur cai oge, Ji?” Bener oge, Nunu jadi meunang piseurieun. “Sugan nguji ieu mah Ki Semah teh!?” Oji nyantongkeun tulale teko kana gelas. ”Yeuh, Nu. Ti mimiti sasapu, ngepel, nyeuseuh, gegeroh, tepi ka ngejo, seubeuh uing mah! Heueuh, da teu kitu mah rek kumaha deui? Piraku ari budak kudu dititah nebeng dahar di tatangga onaman mah!?” “Ah, heueuh we. Peupeuriheun pamajikan jauh-jauh neangan duit! Sugan salakina mah nu di lembur, daek-daek ngurus imah atuh. Kitu lin, Ji?” “Tah geuning pinter maneh teh! Heueuh. Pikiran uing ge tepi tah ka palebah dinya! Enya. Dipikir-pikir mah asa tibaralik hirup teh! Heueuh sorangan, kitu. Ieu mah nyaritakeun uing.

Nu.” “Ke… ke heula. Ngan ieu yeuh. Bangun keur silih teuleuman pikiran jirim nu keur disinghareupanana. Nu direretna mah semu ngabalieur. . Nunu nyelang heula maseuhan tikorona ku cai herang tina gelas hareupeunana. palebah mana tah? Pan meureun ilahar kangaranan lalaki resep ka awewe mah. “Sugan eta maneh. Marengan paroman beungeutna nu geus robah ti samemehna. Bangun enya kasaeur ku bangbaluh jeroeun dadana. Kitu meureun?” “Nya kitu tea. “Eh. enya. Ji. Ji. Ji…” Nunu ngarandeg heula. “Kitu sabenerna mah. “Manehna teh keur… gede beuteung. Semu beurat. Kebat ngareret Oji.” “Gede beuteung? Reuneuh maksud maneh teh?” Oji ngarenjag. duanana kalah paheneng-heneng. Ari maneh apal ti saha mun manehna bener-bener keur reuneuh?” Oji mencrong beungeut Nunu.” “Pribadi kumaha? Hartina… uing teu kudu apal?” “Is. Bari jeung bobogohanana maneh teh susulumputan. Bangun asa-asa rek pok. Tong boro nu kakara sarengseng panon. lain kitu. dalah nu sarengseng padung ge mungkin bae. “Jadi. Nu direretna mah katara lir nu keur mikir. Ngarasakeun tungtung omongan sobatna nu rada nunjel kana angena. “Tapi ieu mah sual pribadi. Ji. anakna Ma Urmi.” “Sual eta sih ngarti uing oge. intina mah salila ieu teh maneh bobogohan jeung Nyi Lilis. Lain tadi teh maneh boga picaritaeun? Cing atuh kumaha?” Oji nu meupeuskeun kasimpe. Meunang sawatara jongjongan. nu matak uing ka dieu teh hayang menta bongbolongan. Ji.Manasina maneh…” ceuk Oji bari ngareret Nunu. nu boga warung sangu di parapatan. Pan ceuk tadi ge. percaya teu ka uing?” ** CACAP nyaritakeun satengah pasualana.” “Kumaha atuh?” Nunu narik napasna.” “Tuluy… nu ceuk maneh baluweng. Jeung teu jadi bahan pamikiran. “Tapi… kira-kirana di dinya bisa ngarusiahkeunana?” Nunu kalah nanya bari mencrong. Susulumputan teh iwal ti hareupeun indungna. Hayang nyidikeun reaksina.

Kumaha timburuanana pamajikan uing. Rumasa! Jeung pangpangna mah. uing memang kungsi. bisa digawe. Tong boro tepi ka kituna. beurat! Pamohalan tepi ka dinya mah. masalahna. Sing enya ge susulumputan. nu pernah sare jeung manehna? Ngan nu eces. Isuk pageto ge moal burung ditambruan tah.” “Saleuheung mun bisa kitu. enya Nyi Lilis tea. wuih.” “Nya atuh geus we kawin ku maneh! Pan maneh mah tangtu sanggup marabanana. keun bae jadi nu kadua atawa nu katilu oge. tapi pan bukti mah bisa dikorehan. Bararaid teung ari kudu nyirekem di bui onaman mah! Di dinya ge tangtu ngarti meureun. iwal uing. Sakedapan pada sibuk dina pikirana sewang-sewangan. sasat hirup uing mah. Lianti karunya ka budak.” “Ke lanan. Manehna teh keukeuh menta dikawin. Ji. Ji. dalah telat balik sapoe ge. ceuk di dinya. Ji?” Nunu bangun teu sabar hayang geura nyaho pamanggih sobatna.” Semet dinya. Tapi lain eta Ji. lin?” “Tah ieu. pan lantaran kulawarga pamajikan sareatna mah ta teh!” . Jeung indungna tangtu apaleun ongkoh.“Manehna nyuratan. kumaha keh ceuk mitoha? Atawa ceuk tatangga? Apal sorangan lin. Hate leutik uing yeuh. Uing memang ngaku. Ngan eta tea. asal bener-bener dikawin sacara sah! Kitu ceuk dina suratna mah. “Kumaha tah. paur we kana ancamanana. uing moal rek mungkir. bisa boga imah. enya siga ayeuna. Meureun uing ge moal jangar teuing. Ngan ieu tea. duanana taya nu lemek. “Nya atuh tong hayang dikawin kituh! Gantian we ku naon? Ku duit. Ari memehna aya perjanjian tepi ka dinya henteu?” “Perjanjian sih euweuh. Ji. “Kumaha mun titah digugurkeun?” “Sual ngagugurkeun mah gampang. ngawakwakna! Sedeng manehna.” “Maneh percaya? Tuluy… yakin yen maneh nu ngalantarankeunana?” “Ari saratus peresen mah henteu. hayang dikawin sacara sah. upamana. Jeung ngarah nyaho sarerea we ongkoh!” “Leupaskeun nu ieu!” “Beurat. Dalah uing teu apal: Naha aya lalaki sejen. Kudu aya idin ti pamajikan. Tapi pan di dinya ge nyaho sorangan. Basana ge. Ji. Manehna teh menta tanggung jawab. Meureun nu dimaksudna teh di hareupeun naib. Lain teu kapikir ku uing ge tepi ka dinya.” “Menta dikawin?” Oji ngahuleng.

Nyampak geus aya dina pesak calanana. Tepi ka imahna. Neangan jalan sejen nu sakirana lancar disorang. pangrasa Nunu. Dada Nunu ngadadak ratug. Pasualan nu dijieun ku dirina sorangan. Nyi Lilis keur papahareup jeung pamajikanana. Karampa basa neangan korek api keur nyeungeut rokona. “Tah geuning…!” pamajikan Nunu nu ngalieuk. Nyi Lilisna mah masih tungkul. Dituturkeun ku paneuteup Nyi Lilis sareretan sarta kebat tungkul. “Ieu Nyi Lilis. Gebeg. Nunu teu loba luak-lieuk. Manehna nu sakali mangsa teu bisa nyingkahan pangajak setan. kumaha serat teh tos didugikeun?” . ari lain dirina onaman mah! Sajajalan muru ka imahna. uteuk Nunu uleng deui. yen salah saurangna kudu aya nu jadi korban. Panona rut-ret ka nu keur dariuk di patengahan. nya tangtu Nyi Lilis. Mun henteu pamajikanana. Kang…” teu kebat. “Na geuning Akang teh kalah ngabueuk?” Sora pamajikan Nunu matak ngageterkeun kekendangan ceulina. tina eusi eta surat. Langsung asup ngaliwatan lawang hareup. Lir ngahaja nungguan reaksi salakina. Teu keketrok-keketrok acan. ceuk uing mah. salah saurangna kudu aya nu jadi korban! Bari taya kecap nu kedal. Pon kitu. tangtu nu dimaksudna teh nya manehna tea. Kebat ngajengjen dina lawang panto. taya hal nu pantes jadi bahan pijalaneun. Nu. Najan kitu. Hartina. Harita teh Nyi Lilisna mah hawar-hawar papadon ti jero imah. „kumaha engke‟. saurna bade naroskeun. “Ieu Nyi Lilis. kudu we eta mah salah saurangna aya nu jadi korban!” ** OBROLAN Nunu jeung sobatna teu bisa tepi kana kaputusan. minangka bukti tina „engke kumaha‟. Nunu can bisa manggihan kumaha pijalaneunana geusan kaluar tina karangkeng pasualan nu nguribengan dirina. Nunu ngabenerkeun kana caritaan Oji. behna mah kudu balik kana asal. waktu karek turun pisan ti imah Nyi Lilis. “Tapi najan kumaha bae oge. Ahirna. manehna ngarenjag.“Duka atuh ari kitu mah. gek milu ngariung. Surat teh katarimana kamari.” Oji ngaraga meneng. Tapi semet ku kecap „Akang‟. Can kapanggih! Inget kana surat nu ti Nyi Lilis. Kuar-kuir deui. Nunu taki-taki rek nyinghareupan Perang Baratayudha! Gilig harita keneh. sanggeus Nunu satekah polah meruhkeun kamampuh uteukna. Minangka nu dipenta tanggung jawabna. Eusi surat Nyi Lilis memang henteu sacara terang-terangan nuliskeun ngaran „Nunu‟.

Oji. Nunu kungsi mireungeuh sorot panona nu beda. ”Ih.” Tembal Nunu meh teu kadenge. waktu apal dina pesak calana aya surat. Kebat ngareret Nyi Lilis. waktu ngobrol jeung Oji. ari Akang! Tos didugikeun serat Nyi Lilis ka… saha teh geuning rerencangan Akang. euweuh mangpaatna boga hape oge!”*** . Ret deui ka Nyi Lilis. Nyi Lilis teh hawar-hawar cacarita ti jero imah nu teu pati jentre kana ceulina. Nu teu bisa kahartikeun ku manehna. ari Akang. Bareng jeung pikirana nu ngabelesat ka tukang. Awak Nunu ngolosod. Nambru dina korsi. Tadi. Kamari. Tungkul! “Heueuh. Angger. “Ih.“Kumaha?” Nunu semu curinghak. Kiwari… Nunu ngarasa hanjakal. Nunu inget. Kaduhung geus kumawani cacarita ka sobatna. ka Kang Oji?” ”Kumaha? Dedengean teh surat keur si Oji?” Nunu bener-bener curinghak. Nu direretna mah masih angger. Panyangki Akang kanggo saha kituh?” “Ah henteu. Tungkul! “Itu geura ari Akang. Akang teh kunaon? Enya. “Baruk? Jadi surat teh jang si Oji?‟ Nunu mencrong beungeut pamajikana. saurna kumaha? Tos dipasihkeun ka Kang Oji?” Pamajikan Nunu nyaritana semu anca. serat Nyi Lilis nu dititipkeun ka Akang.

Tok. irung kuwung-kuwungan. . kituh?” “Numawi teu acan sumping. Memang katara beungeutna rarembes ku kesang. Omat ulah teu percaya! Ceuk salaki ge kuring teh panggeulisna sakolong langit. Dina taktakna nyolendang tas leutik tina kulit imitasi. Jujur manehna mah. Bisi rupa ngadadak robah. Basana mah hareudang. jeun teh teuing. tok! Ah. tok! Sora nu ngetrokan panto. “Punten Eteh. Heuheuy deuh! Mani buhun nya gambaran teh! Siga jaman Pir‟aun lelengohan wae! Tapi nyaan. Make baju terusan pulas beureum saheab. nempo kalangkang beungeut dina eunteung. maksud teh ngajajanteng hareupeun lawang. Aki Suha oge mindeng titajong mun pareng papaliwat jeung kuring. tarang teja mentrangan. leak. dupi ieu leres bumina Kang Darma?” “Eu… sumuhun. tok. halis ngajeler paeh.Semah Poe Saptu TOK. “Tapi. “Dupi Kang Darmana nuju aya. Geura mun digambarkeun mah: beungeut ngadaun seureuh. Buktina. Enya we. Palangsiang lain nu didago-dago! Guragiru muru panto hareup. tok! Tok. tok.” ceng teh bari nilik-nilik manehna. Paling ge salaki rek ngaheureuyan.” tembal teh bari panon mah teu lesot ti manehna. huntu gula gumantung. tok. Boseneun mah eureun sorangan. na aya ku bandel! Batan repeh kalah beuki tarik. geura!” Haben diajak ka jero. Apaleun meureun mun di jero imah kuring mah euwueh AC. geulis keneh ning kuring teh. tok. Ret deui. Leak. ngulasan pipi ku pupur. Tapi angger. insya Alloh sakedap deui. Teu diwaro ieuh. semah teh keukeuh mugen. biwir jeruk sapasi. gado endog sapotong. Biwir ngarenyu. Tok. tok! Heeh. nyampak saurang wanoja keur ngajajanan… eh. Asa ku anyar pinanggih! Nilik kana papakeanana mah siga-siga urang jauh.

Gebeg! Nyampak semah teh suwung. Awahing geumpeur tea meureun. Ah ketang. tadi teh can kaburu tulak-talek. palias! Bageur salaki kuring mah. Sanggeus mere cai mah. ari kuring. Tah. laju imah dikurilingan. Inget kana sangu nu can diangkat. belegug teh mani dibeakeun ku sorangan atuh nya! Padahal mah semah teh aya di luar. leos we ka dapur. Da eta leungeun. pan mindeng bunta-bantu di pasar teh. Make hayang nenget-nenget semah. make hayang noong heula tina kaca. Kawas budak sakola bae! Ngakeul teh loba rundag-randeg. AG. Kalah hayoh kukulayaban ka mana-mendi. mani teu sopan nya! Siga kana sero wae! Tapi nyaan ning. Jeung deui. dulur ti nu mana horeng? Pan salaki mah teu boga uwa teu boga emang. Angkahanan teh sangkan salaki bisa dahar sangu haneut. Tuda mani nyiksa ka pamajikan teh! . di dieu mah euweuh dedegan nu ngaharib-harib acan jeung manehna teh. Barina ge. Beuheung ge ngadadak loncer –ceuk Kang Doel Sumbang tea mah siga si Ema– bating haben dipake ngalieukan ka buruan. Tadi teh ngahaja dipandeurikeun. piraku temen ari kuring teu apal mah. asa kakaraeun pisan aya awewe deungeun nanyakeun salaki. na ka mana tah si… nurustunjung teh? Bae ah nyebut kitu oge. Aya bahan moal ngurunyung deui sugan mah semah teh! Salaki ongkoh. Diselang heula ku dangdan. tara singna nempo manehna. Enya. lain AC ieuh ketang. Angin Gelebug tea. di dieu mah aya AC teh. bru weh ngecagkeun parabot diuk kana korsi di petengahan. Mun tea manehna dulur salaki. Diilikan ka luar. bet henteu sauyunan jeung pipikiran. Ah. Panasaran. Euweuh. Eh.Manehna leuwih milih diuk dina korsi teras paranti kuring ngadaweung. Cape bulak-balik teu puguh. Enya. Teuing mun kawas ucing keur kumincir! Cilingcingcat ka ditu ka dieu. Na jadi tagiwur kieu atuh? Pira ge kaleungitan semah! Jarum jam geus jauh ninggalkeun angka hiji. Nu matak kamus kuring mah teu wawuheun kanu ngarana “ngawadang” teh. Moal. Biasa kuring mah mun ngejo teh sok pabeubeurang. naon ketang make mamawa kamus sagala. Unggal rohangan imah (lain sawah sakotak) beak kaider kabeh. tungtungna mah kuring teh kawas hayam keur endogan. buruan tatangga dilieukan. Sorangan ge cangkem pisan ka sakabeh pangeusi lembur mah. Saha? Urang mana? Aya perlu naon? Tangtu manehna teh lain urang dieu. Memeh nepungan manehna. Tapi lebeng! Semah teh teu kaambeu bau-bauna acan. Atuh mun manehna batur salaki di pasar. nu aya kari gelas nu nyesakeun cai satengahna. salaki kuring mah moal kawas… salaki anjeun! Euh. mun enya teh. Enya. Moal kituh salaki teh bogaeun hutang? Atawa bogaeun… Ah. piraku deuih make nyusul-nyusul ka imah. Meureun bieu oge panggih. Kawas bujur aseupan. Elekesekeng.

lelembutan kagareuwahkeun ku sora motor nu asup pakarangan. Puguh mah sebel! Kuring miceun beungeut. tah. teu ku salaki. cenah. nu sok maturan salaki nungguan jongko di pasar. Nyungseb kana angel. pan ayeuna ge poe Saptu. kacipta! Piraku teu nimat keur panas poe kieu! Kasawangna mah eta we. Mana kitu ge tangtu wawuheun jeung boga perlu. Kuring ngahuleng. Keun siah. rek dianteur heula! Rek tepi ka mana tah? “Nyai. Ke. boa-boa aya hubungana antara salaki nu teu daek balik jeung semah nu leungit teh? Tah. tara ngurunyung deui. Teu ku semah. cenah unggal poe Saptu.Hanas geus mangnyieunkeun urab! Geus mangnyambelkeun! Geus dangdan sageulis-geulis! Nyaho moal balik mah. Tapi wawuheun di mana? Boga perlu naon? Boa-boa… Boa-boa bener caritaan si Jaja!? Ceuk si Jaja. Beu. Lila ngaheheneng. enya we. Leuh. Beu. Behna mah teu nyalahan panyangka teh! Deuleu eta awewena. Komo dibarung seuhah bari ungsrak-ingsreuk! Nyao atuh ah. Nyoelkeun takokak kana sambel goang. meureun we atuh! Telat soteh salaki teh… Kuring ngabalieur. Malah kalan-kalan mah. Papakean nu nang dangdan salila-lila geus teu ditolih deui. Kuring ngabigeu. Piceurikeun mah mani geus nyelek. Cuih! Mani kawas… sero ateul! Nanaonan ta teh? Ngahaja. kalah jadi lieur. mun tadi teh milu jeung Ceu Kayah. leungeun pakupis. Meureun kiwari teh keur balakecrakan di kebona. make pupuntangan sagala! Sura-seuri deuih. Ngahuap-huapkeun liwet campur peda. mimitina yeuh! Ti mendi deuih boga pipikiran ka dinya? Tapi da asa teu pamohalan! Enya. “Boga nu karasa?” . Enya. Motor salaki! Direret teh aya nu diuk tukangeunana. Tina cowet pindah kana tarang. Saha? Ning… semah nu tadi. salaki teh sok elat datangna deui mun tas balik dahar jeung kuring. Gura-giru muru kamar. pan semah teh nanyakeun salaki. Sangkan kuring timburu? Teu singna. Teu hayang singna harita mah mapagkeun manehna siga sasari. kunaon?” Salaki geus di jero kamar.

Aya meureun sapuluh ka sapuluh senti mah. Ceuk salaki mah kiwari teh keur gering parna. Nu aneh teh eta palebah bubungkusna. Is! Akang teu bisa nungkulan! Da kumaha atuh. Ongkoh mani dipupusti pisan ku manehna teh.” . Teuing nanahaon tah? Sorangan ge da teu meunang nyaho. Kalah laju muka lomari. Inget. mani teu kabejaan pisan!” “Sawios. Mani royal! Make lawon sutra jeung dikaputan. Akang jeung Etehna mah da teu kungsi muka. Nuhun atuh.Gentak malikeun awak. bungkusan eta teh geus lila paselap jeung bajuna. Teu neuleu aya cukang irung pamajikan! Tapi… ke heula! Naha salaki teh nyebutkeun „kapihapean‟ jeung nyabit-nyabit ngaran Usep? Ngaran Usep teh memang mindeng dicaritakeun salaki. Is! Akang mah ngan kapihapean ieu ku Usep teh! Duka naon ari eusina mah. Kunyem teh tibang sakitu-kituna. Ngintip tina sela-sela panto. “Oh. lain keur Akang!” Beu. Kuring curinghak. Keun siah rek dianteur heula! Rek tepi ka marana tah! Engke mah rek dibab… “Ieu. Wangun pasagi. Wayahna tong dibuka! Da lain keur Nyai. Kajeueung si awewe teh nampanan bungkusan tea. naon hubungana? Laju kuring hudang kabawa panasaran. Meureun we da jang… sero ateul! Kuring teu waka hudang basa salaki mah kebat kaluar deui ti kamar. Paingan mani omat-omatan tong hayang nyaho eusina. rampang-reumpeung! Era? Sieun? Na di dinya teh kalah kawas bueuk meunang numpaling! (Hampura. “Hampura we. Leutik ari leutikna mah. Cenah mah eta teh batur dalitna basa di es-em-pe. “Kade Nyi ieu mah tong digunasika!” carekna basa mimiti mawa eta bungkusan. paingan atuh. “Naon kituh Kang eusina?” “Eusina mah rusiah!” “Na mani rurusiahan sagala! Kawas jeung saha wae!” “Pokona mah rusiah. Beungeutna dipencrong satakerna.” Naon ta teh? Make nga‟akang‟keun. Kang!” pokna bari ngampihan ka jero tasna. Kira dua taun kaliwat. Nyokot bungkusan leutik siga kado. Sok siah. taya maksud ngaruksak babasan!) Aya ku sebel tah ka salaki. Tapi. Kang.

Ongkoh kapalang deuih. Geus nyangka nu lain-lain ka manehna. si Jaja mah pastina ge moal apaleun. Sing sabar we! Akang jeung Etehna mah tibang bisa ngajurung dunga. Rasa-rasa boga dosa ongkoh. Namper-namperkeun perasaan nu merul teu puguh. nu ditinggalkeunana. Sakalian nepungan salaki kuring. Enya. Ngan bae kuringna nu teu ngadenge. cenah mah tepung jeung babaturana urang dieu nu kabeneran rek ka pasar. “Aya naon?” . Gentak kuring ngagurinjal. Rek neang barang nu dipihapekeun jenat salakina ka salaki kuring. Nu matak kahayang mah kebat nyampeurkeun basa Iis tuluy amitan.” Kuring keom. hampura teuing. “Naon dih Nyi nu karasa?” Salaki nyampak gigireun bari laju ngarampaan awak. Pamustunganana mah kuring ngagoler deui dina ranjang. Jeung deui. Ari pangna tiheula ngaleungit. Lain ngarampaan ieuh ketang. enya basa nepungan kuring tea. pan tadi teh keur anteng ngalamun di dapur. sing kuat deuih nandangan cocoba teh!” Innalillahi! Kuring ngembang kadu. Muga we Usep sing tenang di alamna! Sing ditarima ku Mantena! Atuh Iis. jadi parada. Paduduaan jeung kuring tangtuna oge. Meureun atuh. sabenerna mah cenah bebeja heula ka kuring. Sigana teh tuluy milu. naon nu sok dipigawe ku salaki dina poe Saptu. Ngan hanjakal we. Beu. salaki teh geus nyebutkeun kuring keur aya nu karasa ngadadak ka manehna teh.“Enya. Is! Tangtu kuring ge bisa neuleuman perasaana dina waktu harita. Eungeuh tina caritaan satuluyna. manahoreng semah nu ngarana Iis teh ngahajakeun nepungan salaki. nu mangrupa bungkusan leutik tea. nu kitu mah kasebutna teh nyasaran! “Ari Akang rek naon?” Nyaho kuring teh keur samar rasa. Asa kaingetan. “Pan ceuk Akang ge Abdi teh keur aya nu karasa!” “Teu singna!” “Tapi itu urab jeung kulub peuteuy!” “Engke deui urab mah!” omongna bari rek ngagalentoran. Astagfirulloh! Ehm. kudu kaelehkeun ku rasa… era. “Pan ayeuna teh poe Saptu.

“Abdi mah panasaran.” “Panasaran kumaha?” “Ari bungkusan nu jang Iis naon sih eusina?” “Lah. nu saukur kapihapean. selang teuing dipikiran! Tong boro Akang jeung Nyai. dalah nu ngarang caritana oge aya bahan moal nyahoeun!” Kuring bati…*** .

You're Reading a Free Preview

Mengunduh
scribd
/*********** DO NOT ALTER ANYTHING BELOW THIS LINE ! ************/ var s_code=s.t();if(s_code)document.write(s_code)//-->