Neangan Pijalaneun

MULANG ti pagaweana, Nunu teu luluy muru imahna. Pikirana nu baluweng ti kamarina keneh, maksa sukuna sangkan nyimpang heula ka imah sobatna, Oji. “Na, bet siga hayam ku cekak! Kunaon maneh teh, Nu?” Can ge Nunu ngecagkeun parabot diukna, geus disantongan manten ku pananya Oji. “Nyeta puguh Ji, caritana mah uing teh keur baluweng, ieu teh.” “Jih, na geuning baluweng!? Baluweng teh baluweng kumaha?” Oji cupu-capa kana pesak bajuna. Goloprak, ngaluarkeun bungkusan roko keretek. “Barina ge Nu, selang teuing pipilueun mikiran Bank Century lah. Sing tepi ka botakna ge tah hulu, percaya, moal aya pangaruhna kana bungkus roko mah!” ceuk Oji ditungtungan nyundut rokona. Teuing ka mana leokna congo caritaanana mah. “Lain kitu, Ji. Ieu mah duarieus yeuh!” Nunu nurut. Milu nyeungeut rokona. Sedot, pelenyun. Haseup mulek. Rohangan imah salin jinis jadi siga di jero pangar. “Duarius teh, duarius kumaha? Cing atuh bejakeun ka uing. Sugan bisa mantuan!” “Puguh, nu matak ka dieu ge, sugan di dinya mah boga bongbolongan!” “Tah geuning. Maneh mah teu poho kana karesep uing… ngabolongan. Hehe! Cing, sok atuh bejakeun, naon nu kudu dibolongan teh?” “Puguh kieu ieu teh, Ji…” Nunu nyelang heula ngetrukeun tungtung rokona kana biwir asbak. Prul, calacahna marurag. “Ke, tapi meunang mun uing menta cai heula!?” “Ih, na ieu mah Ki Dulur teh!? Geus menta dipangabonglongankeun, hayoh deuih menta cai!” Omong Oji bari nyerengeh. “Tapi heug lah. Ku uing dipangnyokotkeun. Ngarah beungeut maneh teu cakueum teuing!” pokna deui bari kebat muru dapur. Balik deui teh aya nu milu. Teko nanangkel dina leungeuna. “Di dinya sok naheur cai oge, Ji?” Bener oge, Nunu jadi meunang piseurieun. “Sugan nguji ieu mah Ki Semah teh!?” Oji nyantongkeun tulale teko kana gelas. ”Yeuh, Nu. Ti mimiti sasapu, ngepel, nyeuseuh, gegeroh, tepi ka ngejo, seubeuh uing mah! Heueuh, da teu kitu mah rek kumaha deui? Piraku ari budak kudu dititah nebeng dahar di tatangga onaman mah!?” “Ah, heueuh we. Peupeuriheun pamajikan jauh-jauh neangan duit! Sugan salakina mah nu di lembur, daek-daek ngurus imah atuh. Kitu lin, Ji?” “Tah geuning pinter maneh teh! Heueuh. Pikiran uing ge tepi tah ka palebah dinya! Enya. Dipikir-pikir mah asa tibaralik hirup teh! Heueuh sorangan, kitu. Ieu mah nyaritakeun uing.

” “Kumaha atuh?” Nunu narik napasna. Nunu nyelang heula maseuhan tikorona ku cai herang tina gelas hareupeunana.” “Pribadi kumaha? Hartina… uing teu kudu apal?” “Is. dalah nu sarengseng padung ge mungkin bae. Susulumputan teh iwal ti hareupeun indungna. Hayang nyidikeun reaksina. Nu.” “Sual eta sih ngarti uing oge. . Ji. Marengan paroman beungeutna nu geus robah ti samemehna. intina mah salila ieu teh maneh bobogohan jeung Nyi Lilis. “Manehna teh keur… gede beuteung. duanana kalah paheneng-heneng.” “Tuluy… nu ceuk maneh baluweng. Kebat ngareret Oji. Bangun keur silih teuleuman pikiran jirim nu keur disinghareupanana. Ari maneh apal ti saha mun manehna bener-bener keur reuneuh?” Oji mencrong beungeut Nunu. “Sugan eta maneh. Ngarasakeun tungtung omongan sobatna nu rada nunjel kana angena.” “Gede beuteung? Reuneuh maksud maneh teh?” Oji ngarenjag. Kitu meureun?” “Nya kitu tea. nu matak uing ka dieu teh hayang menta bongbolongan. Semu beurat. “Jadi. lain kitu. Lain tadi teh maneh boga picaritaeun? Cing atuh kumaha?” Oji nu meupeuskeun kasimpe. percaya teu ka uing?” ** CACAP nyaritakeun satengah pasualana. palebah mana tah? Pan meureun ilahar kangaranan lalaki resep ka awewe mah. Ji. Meunang sawatara jongjongan.Manasina maneh…” ceuk Oji bari ngareret Nunu. enya. “Kitu sabenerna mah. Ji. Ji. Jeung teu jadi bahan pamikiran. Nu direretna mah katara lir nu keur mikir. “Tapi… kira-kirana di dinya bisa ngarusiahkeunana?” Nunu kalah nanya bari mencrong. Pan ceuk tadi ge. Ji…” Nunu ngarandeg heula. anakna Ma Urmi. “Eh. nu boga warung sangu di parapatan.” “Ke… ke heula. Tong boro nu kakara sarengseng panon. Nu direretna mah semu ngabalieur. Bangun asa-asa rek pok. Ngan ieu yeuh. “Tapi ieu mah sual pribadi. Bari jeung bobogohanana maneh teh susulumputan. Bangun enya kasaeur ku bangbaluh jeroeun dadana.

” “Menta dikawin?” Oji ngahuleng. keun bae jadi nu kadua atawa nu katilu oge. lin?” “Tah ieu. Tapi lain eta Ji. Lianti karunya ka budak. Ji. Meureun nu dimaksudna teh di hareupeun naib. enya Nyi Lilis tea. Kudu aya idin ti pamajikan. dalah telat balik sapoe ge.“Manehna nyuratan. Basana ge.” Semet dinya. upamana. Ji. Kumaha timburuanana pamajikan uing. ngawakwakna! Sedeng manehna. Hate leutik uing yeuh. Ji?” Nunu bangun teu sabar hayang geura nyaho pamanggih sobatna. hayang dikawin sacara sah. tapi pan bukti mah bisa dikorehan. iwal uing. enya siga ayeuna.” “Ke lanan. Tong boro tepi ka kituna. uing moal rek mungkir. wuih.” “Saleuheung mun bisa kitu. sasat hirup uing mah. “Nya atuh tong hayang dikawin kituh! Gantian we ku naon? Ku duit. Sakedapan pada sibuk dina pikirana sewang-sewangan.” “Maneh percaya? Tuluy… yakin yen maneh nu ngalantarankeunana?” “Ari saratus peresen mah henteu. Meureun uing ge moal jangar teuing. Ari memehna aya perjanjian tepi ka dinya henteu?” “Perjanjian sih euweuh. Dalah uing teu apal: Naha aya lalaki sejen. Jeung ngarah nyaho sarerea we ongkoh!” “Leupaskeun nu ieu!” “Beurat. Ngan ieu tea. “Kumaha tah. nu pernah sare jeung manehna? Ngan nu eces. kumaha keh ceuk mitoha? Atawa ceuk tatangga? Apal sorangan lin. Rumasa! Jeung pangpangna mah. asal bener-bener dikawin sacara sah! Kitu ceuk dina suratna mah. bisa digawe. Bararaid teung ari kudu nyirekem di bui onaman mah! Di dinya ge tangtu ngarti meureun. beurat! Pamohalan tepi ka dinya mah. Sing enya ge susulumputan. Manehna teh menta tanggung jawab. “Kumaha mun titah digugurkeun?” “Sual ngagugurkeun mah gampang. uing memang kungsi. Ji. bisa boga imah. ceuk di dinya. Isuk pageto ge moal burung ditambruan tah. Lain teu kapikir ku uing ge tepi ka dinya. Jeung indungna tangtu apaleun ongkoh. Ji. Ngan eta tea. Tapi pan di dinya ge nyaho sorangan. pan lantaran kulawarga pamajikan sareatna mah ta teh!” . Manehna teh keukeuh menta dikawin. paur we kana ancamanana. Uing memang ngaku.” “Nya atuh geus we kawin ku maneh! Pan maneh mah tangtu sanggup marabanana. duanana taya nu lemek. masalahna.

Nunu can bisa manggihan kumaha pijalaneunana geusan kaluar tina karangkeng pasualan nu nguribengan dirina. sanggeus Nunu satekah polah meruhkeun kamampuh uteukna. tina eusi eta surat. Pasualan nu dijieun ku dirina sorangan. Kuar-kuir deui. salah saurangna kudu aya nu jadi korban! Bari taya kecap nu kedal. kudu we eta mah salah saurangna aya nu jadi korban!” ** OBROLAN Nunu jeung sobatna teu bisa tepi kana kaputusan. Mun henteu pamajikanana. Gebeg. “Na geuning Akang teh kalah ngabueuk?” Sora pamajikan Nunu matak ngageterkeun kekendangan ceulina. “Tah geuning…!” pamajikan Nunu nu ngalieuk. Teu keketrok-keketrok acan. Neangan jalan sejen nu sakirana lancar disorang. gek milu ngariung. Kebat ngajengjen dina lawang panto. Can kapanggih! Inget kana surat nu ti Nyi Lilis. Minangka nu dipenta tanggung jawabna. “Tapi najan kumaha bae oge.“Duka atuh ari kitu mah. Harita teh Nyi Lilisna mah hawar-hawar papadon ti jero imah. Najan kitu. behna mah kudu balik kana asal. Hartina. uteuk Nunu uleng deui. “Ieu Nyi Lilis. Tepi ka imahna. „kumaha engke‟. “Ieu Nyi Lilis. ceuk uing mah. minangka bukti tina „engke kumaha‟. Nu. Dituturkeun ku paneuteup Nyi Lilis sareretan sarta kebat tungkul. Nyi Lilisna mah masih tungkul. Nyampak geus aya dina pesak calanana. Lir ngahaja nungguan reaksi salakina. Dada Nunu ngadadak ratug. Tapi semet ku kecap „Akang‟. Kang…” teu kebat. manehna ngarenjag. Nunu taki-taki rek nyinghareupan Perang Baratayudha! Gilig harita keneh. tangtu nu dimaksudna teh nya manehna tea. nya tangtu Nyi Lilis. Nunu teu loba luak-lieuk. Eusi surat Nyi Lilis memang henteu sacara terang-terangan nuliskeun ngaran „Nunu‟. waktu karek turun pisan ti imah Nyi Lilis. saurna bade naroskeun. Nyi Lilis keur papahareup jeung pamajikanana. Karampa basa neangan korek api keur nyeungeut rokona. Panona rut-ret ka nu keur dariuk di patengahan. Pon kitu. yen salah saurangna kudu aya nu jadi korban. Langsung asup ngaliwatan lawang hareup. Surat teh katarimana kamari.” Oji ngaraga meneng. kumaha serat teh tos didugikeun?” . Nunu ngabenerkeun kana caritaan Oji. taya hal nu pantes jadi bahan pijalaneun. pangrasa Nunu. ari lain dirina onaman mah! Sajajalan muru ka imahna. Manehna nu sakali mangsa teu bisa nyingkahan pangajak setan. Ahirna.

Nu direretna mah masih angger. waktu apal dina pesak calana aya surat. Tadi.” Tembal Nunu meh teu kadenge. Kamari. Tungkul! “Heueuh. Panyangki Akang kanggo saha kituh?” “Ah henteu. Kaduhung geus kumawani cacarita ka sobatna. Kiwari… Nunu ngarasa hanjakal. serat Nyi Lilis nu dititipkeun ka Akang. Awak Nunu ngolosod. Bareng jeung pikirana nu ngabelesat ka tukang. “Baruk? Jadi surat teh jang si Oji?‟ Nunu mencrong beungeut pamajikana. saurna kumaha? Tos dipasihkeun ka Kang Oji?” Pamajikan Nunu nyaritana semu anca. ”Ih. ka Kang Oji?” ”Kumaha? Dedengean teh surat keur si Oji?” Nunu bener-bener curinghak. Kebat ngareret Nyi Lilis. ari Akang! Tos didugikeun serat Nyi Lilis ka… saha teh geuning rerencangan Akang. Ret deui ka Nyi Lilis. Nu teu bisa kahartikeun ku manehna. Nyi Lilis teh hawar-hawar cacarita ti jero imah nu teu pati jentre kana ceulina. Tungkul! “Itu geura ari Akang. euweuh mangpaatna boga hape oge!”*** . “Ih. Nunu inget. ari Akang. waktu ngobrol jeung Oji. Nambru dina korsi.“Kumaha?” Nunu semu curinghak. Akang teh kunaon? Enya. Oji. Nunu kungsi mireungeuh sorot panona nu beda. Angger.

huntu gula gumantung. Memang katara beungeutna rarembes ku kesang. tok. na aya ku bandel! Batan repeh kalah beuki tarik. tok! Heeh. kituh?” “Numawi teu acan sumping. dupi ieu leres bumina Kang Darma?” “Eu… sumuhun. Tok. tok. Omat ulah teu percaya! Ceuk salaki ge kuring teh panggeulisna sakolong langit. Basana mah hareudang. Tapi angger. insya Alloh sakedap deui. leak. Apaleun meureun mun di jero imah kuring mah euwueh AC. Palangsiang lain nu didago-dago! Guragiru muru panto hareup. tarang teja mentrangan. Ret deui. halis ngajeler paeh. .Semah Poe Saptu TOK. Heuheuy deuh! Mani buhun nya gambaran teh! Siga jaman Pir‟aun lelengohan wae! Tapi nyaan. geura!” Haben diajak ka jero. Bisi rupa ngadadak robah. semah teh keukeuh mugen. tok.” tembal teh bari panon mah teu lesot ti manehna. nempo kalangkang beungeut dina eunteung. “Tapi.” ceng teh bari nilik-nilik manehna. Geura mun digambarkeun mah: beungeut ngadaun seureuh. Asa ku anyar pinanggih! Nilik kana papakeanana mah siga-siga urang jauh. Make baju terusan pulas beureum saheab. Teu diwaro ieuh. ngulasan pipi ku pupur. Jujur manehna mah. “Dupi Kang Darmana nuju aya. Biwir ngarenyu. Buktina. Tok. jeun teh teuing. Dina taktakna nyolendang tas leutik tina kulit imitasi. biwir jeruk sapasi. tok! Ah. tok! Sora nu ngetrokan panto. Boseneun mah eureun sorangan. irung kuwung-kuwungan. Aki Suha oge mindeng titajong mun pareng papaliwat jeung kuring. Enya we. maksud teh ngajajanteng hareupeun lawang. Leak. tok! Tok. “Punten Eteh. Paling ge salaki rek ngaheureuyan. geulis keneh ning kuring teh. tok. gado endog sapotong. nyampak saurang wanoja keur ngajajanan… eh.

Tapi lebeng! Semah teh teu kaambeu bau-bauna acan. Atuh mun manehna batur salaki di pasar. Ah. Memeh nepungan manehna. Mun tea manehna dulur salaki. Sanggeus mere cai mah. Diselang heula ku dangdan. asa kakaraeun pisan aya awewe deungeun nanyakeun salaki. Aya bahan moal ngurunyung deui sugan mah semah teh! Salaki ongkoh. di dieu mah euweuh dedegan nu ngaharib-harib acan jeung manehna teh. tungtungna mah kuring teh kawas hayam keur endogan. lain AC ieuh ketang. Angkahanan teh sangkan salaki bisa dahar sangu haneut. Inget kana sangu nu can diangkat. AG. mani teu sopan nya! Siga kana sero wae! Tapi nyaan ning. dulur ti nu mana horeng? Pan salaki mah teu boga uwa teu boga emang. Tadi teh ngahaja dipandeurikeun. Da eta leungeun. Enya. Barina ge. Awahing geumpeur tea meureun. Make hayang nenget-nenget semah. mun enya teh. belegug teh mani dibeakeun ku sorangan atuh nya! Padahal mah semah teh aya di luar. na ka mana tah si… nurustunjung teh? Bae ah nyebut kitu oge. tadi teh can kaburu tulak-talek. salaki kuring mah moal kawas… salaki anjeun! Euh. laju imah dikurilingan. Teuing mun kawas ucing keur kumincir! Cilingcingcat ka ditu ka dieu. Cape bulak-balik teu puguh. Panasaran. Biasa kuring mah mun ngejo teh sok pabeubeurang. Enya. Jeung deui. leos we ka dapur. nu aya kari gelas nu nyesakeun cai satengahna.Manehna leuwih milih diuk dina korsi teras paranti kuring ngadaweung. Beuheung ge ngadadak loncer –ceuk Kang Doel Sumbang tea mah siga si Ema– bating haben dipake ngalieukan ka buruan. Tah. Moal. Kawas bujur aseupan. Ah ketang. ari kuring. Kawas budak sakola bae! Ngakeul teh loba rundag-randeg. di dieu mah aya AC teh. pan mindeng bunta-bantu di pasar teh. Gebeg! Nyampak semah teh suwung. Saha? Urang mana? Aya perlu naon? Tangtu manehna teh lain urang dieu. Tuda mani nyiksa ka pamajikan teh! . bet henteu sauyunan jeung pipikiran. tara singna nempo manehna. Sorangan ge cangkem pisan ka sakabeh pangeusi lembur mah. Moal kituh salaki teh bogaeun hutang? Atawa bogaeun… Ah. piraku temen ari kuring teu apal mah. Eh. Enya. naon ketang make mamawa kamus sagala. buruan tatangga dilieukan. bru weh ngecagkeun parabot diuk kana korsi di petengahan. Na jadi tagiwur kieu atuh? Pira ge kaleungitan semah! Jarum jam geus jauh ninggalkeun angka hiji. Nu matak kamus kuring mah teu wawuheun kanu ngarana “ngawadang” teh. Angin Gelebug tea. Unggal rohangan imah (lain sawah sakotak) beak kaider kabeh. piraku deuih make nyusul-nyusul ka imah. Euweuh. Diilikan ka luar. make hayang noong heula tina kaca. Kalah hayoh kukulayaban ka mana-mendi. Elekesekeng. Meureun bieu oge panggih. palias! Bageur salaki kuring mah.

Komo dibarung seuhah bari ungsrak-ingsreuk! Nyao atuh ah. Nyoelkeun takokak kana sambel goang. Meureun kiwari teh keur balakecrakan di kebona. pan ayeuna ge poe Saptu. pan semah teh nanyakeun salaki. Ngahuap-huapkeun liwet campur peda. make pupuntangan sagala! Sura-seuri deuih. rek dianteur heula! Rek tepi ka mana tah? “Nyai. teu ku salaki. nu sok maturan salaki nungguan jongko di pasar. Kuring ngabigeu. Beu. cenah unggal poe Saptu. Leuh. Motor salaki! Direret teh aya nu diuk tukangeunana. Sangkan kuring timburu? Teu singna. Beu. Tina cowet pindah kana tarang. kacipta! Piraku teu nimat keur panas poe kieu! Kasawangna mah eta we. Malah kalan-kalan mah. Teu ku semah. lelembutan kagareuwahkeun ku sora motor nu asup pakarangan. Piceurikeun mah mani geus nyelek. salaki teh sok elat datangna deui mun tas balik dahar jeung kuring. Lila ngaheheneng. enya we. Mana kitu ge tangtu wawuheun jeung boga perlu. boa-boa aya hubungana antara salaki nu teu daek balik jeung semah nu leungit teh? Tah. Puguh mah sebel! Kuring miceun beungeut. Cuih! Mani kawas… sero ateul! Nanaonan ta teh? Ngahaja. Teu hayang singna harita mah mapagkeun manehna siga sasari. “Boga nu karasa?” . Kuring ngahuleng. kalah jadi lieur. meureun we atuh! Telat soteh salaki teh… Kuring ngabalieur. Enya. kunaon?” Salaki geus di jero kamar. Behna mah teu nyalahan panyangka teh! Deuleu eta awewena. Saha? Ning… semah nu tadi. Nyungseb kana angel. Gura-giru muru kamar. tara ngurunyung deui. Papakean nu nang dangdan salila-lila geus teu ditolih deui. Keun siah. tah. Ke. mun tadi teh milu jeung Ceu Kayah.Hanas geus mangnyieunkeun urab! Geus mangnyambelkeun! Geus dangdan sageulis-geulis! Nyaho moal balik mah. Tapi wawuheun di mana? Boga perlu naon? Boa-boa… Boa-boa bener caritaan si Jaja!? Ceuk si Jaja. leungeun pakupis. mimitina yeuh! Ti mendi deuih boga pipikiran ka dinya? Tapi da asa teu pamohalan! Enya. cenah.

Kira dua taun kaliwat. Is! Akang mah ngan kapihapean ieu ku Usep teh! Duka naon ari eusina mah.Gentak malikeun awak.” . “Kade Nyi ieu mah tong digunasika!” carekna basa mimiti mawa eta bungkusan. mani teu kabejaan pisan!” “Sawios. “Naon kituh Kang eusina?” “Eusina mah rusiah!” “Na mani rurusiahan sagala! Kawas jeung saha wae!” “Pokona mah rusiah.” Naon ta teh? Make nga‟akang‟keun. Teu neuleu aya cukang irung pamajikan! Tapi… ke heula! Naha salaki teh nyebutkeun „kapihapean‟ jeung nyabit-nyabit ngaran Usep? Ngaran Usep teh memang mindeng dicaritakeun salaki. “Hampura we. Ongkoh mani dipupusti pisan ku manehna teh. Nu aneh teh eta palebah bubungkusna. Ceuk salaki mah kiwari teh keur gering parna. rampang-reumpeung! Era? Sieun? Na di dinya teh kalah kawas bueuk meunang numpaling! (Hampura. “Oh. Kajeueung si awewe teh nampanan bungkusan tea. taya maksud ngaruksak babasan!) Aya ku sebel tah ka salaki. Inget. Kunyem teh tibang sakitu-kituna. Meureun we da jang… sero ateul! Kuring teu waka hudang basa salaki mah kebat kaluar deui ti kamar. Kuring curinghak. Akang jeung Etehna mah da teu kungsi muka. Teuing nanahaon tah? Sorangan ge da teu meunang nyaho. Leutik ari leutikna mah. Paingan mani omat-omatan tong hayang nyaho eusina. lain keur Akang!” Beu. Beungeutna dipencrong satakerna. Ngintip tina sela-sela panto. Kalah laju muka lomari. Nyokot bungkusan leutik siga kado. Aya meureun sapuluh ka sapuluh senti mah. Wangun pasagi. paingan atuh. Sok siah. Keun siah rek dianteur heula! Rek tepi ka marana tah! Engke mah rek dibab… “Ieu. Mani royal! Make lawon sutra jeung dikaputan. Nuhun atuh. Kang. Is! Akang teu bisa nungkulan! Da kumaha atuh. naon hubungana? Laju kuring hudang kabawa panasaran. bungkusan eta teh geus lila paselap jeung bajuna. Kang!” pokna bari ngampihan ka jero tasna. Wayahna tong dibuka! Da lain keur Nyai. Tapi. Cenah mah eta teh batur dalitna basa di es-em-pe.

Beu. naon nu sok dipigawe ku salaki dina poe Saptu. Namper-namperkeun perasaan nu merul teu puguh. Ngan hanjakal we. “Pan ayeuna teh poe Saptu. sing kuat deuih nandangan cocoba teh!” Innalillahi! Kuring ngembang kadu. Geus nyangka nu lain-lain ka manehna.” Kuring keom. Rek neang barang nu dipihapekeun jenat salakina ka salaki kuring. kudu kaelehkeun ku rasa… era. nu mangrupa bungkusan leutik tea. Pamustunganana mah kuring ngagoler deui dina ranjang. Nu matak kahayang mah kebat nyampeurkeun basa Iis tuluy amitan. Rasa-rasa boga dosa ongkoh. cenah mah tepung jeung babaturana urang dieu nu kabeneran rek ka pasar. Paduduaan jeung kuring tangtuna oge. Astagfirulloh! Ehm. “Naon dih Nyi nu karasa?” Salaki nyampak gigireun bari laju ngarampaan awak. salaki teh geus nyebutkeun kuring keur aya nu karasa ngadadak ka manehna teh.“Enya. manahoreng semah nu ngarana Iis teh ngahajakeun nepungan salaki. Sing sabar we! Akang jeung Etehna mah tibang bisa ngajurung dunga. si Jaja mah pastina ge moal apaleun. sabenerna mah cenah bebeja heula ka kuring. Eungeuh tina caritaan satuluyna. Asa kaingetan. pan tadi teh keur anteng ngalamun di dapur. nu kitu mah kasebutna teh nyasaran! “Ari Akang rek naon?” Nyaho kuring teh keur samar rasa. nu ditinggalkeunana. Sigana teh tuluy milu. Ngan bae kuringna nu teu ngadenge. Enya. “Pan ceuk Akang ge Abdi teh keur aya nu karasa!” “Teu singna!” “Tapi itu urab jeung kulub peuteuy!” “Engke deui urab mah!” omongna bari rek ngagalentoran. “Aya naon?” . Ari pangna tiheula ngaleungit. Ongkoh kapalang deuih. jadi parada. Is! Tangtu kuring ge bisa neuleuman perasaana dina waktu harita. Jeung deui. Muga we Usep sing tenang di alamna! Sing ditarima ku Mantena! Atuh Iis. enya basa nepungan kuring tea. Lain ngarampaan ieuh ketang. Sakalian nepungan salaki kuring. hampura teuing. Gentak kuring ngagurinjal. Meureun atuh.

nu saukur kapihapean.“Abdi mah panasaran. dalah nu ngarang caritana oge aya bahan moal nyahoeun!” Kuring bati…*** . selang teuing dipikiran! Tong boro Akang jeung Nyai.” “Panasaran kumaha?” “Ari bungkusan nu jang Iis naon sih eusina?” “Lah.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful