Neangan Pijalaneun

MULANG ti pagaweana, Nunu teu luluy muru imahna. Pikirana nu baluweng ti kamarina keneh, maksa sukuna sangkan nyimpang heula ka imah sobatna, Oji. “Na, bet siga hayam ku cekak! Kunaon maneh teh, Nu?” Can ge Nunu ngecagkeun parabot diukna, geus disantongan manten ku pananya Oji. “Nyeta puguh Ji, caritana mah uing teh keur baluweng, ieu teh.” “Jih, na geuning baluweng!? Baluweng teh baluweng kumaha?” Oji cupu-capa kana pesak bajuna. Goloprak, ngaluarkeun bungkusan roko keretek. “Barina ge Nu, selang teuing pipilueun mikiran Bank Century lah. Sing tepi ka botakna ge tah hulu, percaya, moal aya pangaruhna kana bungkus roko mah!” ceuk Oji ditungtungan nyundut rokona. Teuing ka mana leokna congo caritaanana mah. “Lain kitu, Ji. Ieu mah duarieus yeuh!” Nunu nurut. Milu nyeungeut rokona. Sedot, pelenyun. Haseup mulek. Rohangan imah salin jinis jadi siga di jero pangar. “Duarius teh, duarius kumaha? Cing atuh bejakeun ka uing. Sugan bisa mantuan!” “Puguh, nu matak ka dieu ge, sugan di dinya mah boga bongbolongan!” “Tah geuning. Maneh mah teu poho kana karesep uing… ngabolongan. Hehe! Cing, sok atuh bejakeun, naon nu kudu dibolongan teh?” “Puguh kieu ieu teh, Ji…” Nunu nyelang heula ngetrukeun tungtung rokona kana biwir asbak. Prul, calacahna marurag. “Ke, tapi meunang mun uing menta cai heula!?” “Ih, na ieu mah Ki Dulur teh!? Geus menta dipangabonglongankeun, hayoh deuih menta cai!” Omong Oji bari nyerengeh. “Tapi heug lah. Ku uing dipangnyokotkeun. Ngarah beungeut maneh teu cakueum teuing!” pokna deui bari kebat muru dapur. Balik deui teh aya nu milu. Teko nanangkel dina leungeuna. “Di dinya sok naheur cai oge, Ji?” Bener oge, Nunu jadi meunang piseurieun. “Sugan nguji ieu mah Ki Semah teh!?” Oji nyantongkeun tulale teko kana gelas. ”Yeuh, Nu. Ti mimiti sasapu, ngepel, nyeuseuh, gegeroh, tepi ka ngejo, seubeuh uing mah! Heueuh, da teu kitu mah rek kumaha deui? Piraku ari budak kudu dititah nebeng dahar di tatangga onaman mah!?” “Ah, heueuh we. Peupeuriheun pamajikan jauh-jauh neangan duit! Sugan salakina mah nu di lembur, daek-daek ngurus imah atuh. Kitu lin, Ji?” “Tah geuning pinter maneh teh! Heueuh. Pikiran uing ge tepi tah ka palebah dinya! Enya. Dipikir-pikir mah asa tibaralik hirup teh! Heueuh sorangan, kitu. Ieu mah nyaritakeun uing.

Nu direretna mah katara lir nu keur mikir. nu matak uing ka dieu teh hayang menta bongbolongan. “Eh. Bari jeung bobogohanana maneh teh susulumputan. .” “Tuluy… nu ceuk maneh baluweng.” “Kumaha atuh?” Nunu narik napasna. percaya teu ka uing?” ** CACAP nyaritakeun satengah pasualana. Hayang nyidikeun reaksina. “Jadi. Marengan paroman beungeutna nu geus robah ti samemehna. Bangun asa-asa rek pok. “Kitu sabenerna mah. Lain tadi teh maneh boga picaritaeun? Cing atuh kumaha?” Oji nu meupeuskeun kasimpe. anakna Ma Urmi. Nunu nyelang heula maseuhan tikorona ku cai herang tina gelas hareupeunana. lain kitu. Susulumputan teh iwal ti hareupeun indungna. Jeung teu jadi bahan pamikiran. dalah nu sarengseng padung ge mungkin bae.” “Pribadi kumaha? Hartina… uing teu kudu apal?” “Is. Ji. “Sugan eta maneh. Ngarasakeun tungtung omongan sobatna nu rada nunjel kana angena. Semu beurat. Ji. Bangun enya kasaeur ku bangbaluh jeroeun dadana.” “Sual eta sih ngarti uing oge. Ngan ieu yeuh. Ji…” Nunu ngarandeg heula. Ari maneh apal ti saha mun manehna bener-bener keur reuneuh?” Oji mencrong beungeut Nunu.Manasina maneh…” ceuk Oji bari ngareret Nunu. Kebat ngareret Oji. Bangun keur silih teuleuman pikiran jirim nu keur disinghareupanana. Nu. enya. “Tapi ieu mah sual pribadi. “Manehna teh keur… gede beuteung. Meunang sawatara jongjongan. Kitu meureun?” “Nya kitu tea.” “Gede beuteung? Reuneuh maksud maneh teh?” Oji ngarenjag. palebah mana tah? Pan meureun ilahar kangaranan lalaki resep ka awewe mah.” “Ke… ke heula. Pan ceuk tadi ge. Ji. nu boga warung sangu di parapatan. intina mah salila ieu teh maneh bobogohan jeung Nyi Lilis. duanana kalah paheneng-heneng. Tong boro nu kakara sarengseng panon. Ji. “Tapi… kira-kirana di dinya bisa ngarusiahkeunana?” Nunu kalah nanya bari mencrong. Nu direretna mah semu ngabalieur.

Dalah uing teu apal: Naha aya lalaki sejen. Tapi lain eta Ji. Ji. Ji. pan lantaran kulawarga pamajikan sareatna mah ta teh!” . Manehna teh menta tanggung jawab. “Nya atuh tong hayang dikawin kituh! Gantian we ku naon? Ku duit. ngawakwakna! Sedeng manehna. enya Nyi Lilis tea. Uing memang ngaku. Manehna teh keukeuh menta dikawin. wuih. lin?” “Tah ieu. keun bae jadi nu kadua atawa nu katilu oge.” “Ke lanan. ceuk di dinya. uing moal rek mungkir. enya siga ayeuna. Sing enya ge susulumputan.” “Maneh percaya? Tuluy… yakin yen maneh nu ngalantarankeunana?” “Ari saratus peresen mah henteu. asal bener-bener dikawin sacara sah! Kitu ceuk dina suratna mah. nu pernah sare jeung manehna? Ngan nu eces. Basana ge. Rumasa! Jeung pangpangna mah. Meureun nu dimaksudna teh di hareupeun naib.” “Saleuheung mun bisa kitu. Sakedapan pada sibuk dina pikirana sewang-sewangan. tapi pan bukti mah bisa dikorehan. Meureun uing ge moal jangar teuing. paur we kana ancamanana. Kudu aya idin ti pamajikan. iwal uing. Tapi pan di dinya ge nyaho sorangan. Ngan eta tea. kumaha keh ceuk mitoha? Atawa ceuk tatangga? Apal sorangan lin. Ji?” Nunu bangun teu sabar hayang geura nyaho pamanggih sobatna. “Kumaha tah. masalahna. Isuk pageto ge moal burung ditambruan tah. bisa digawe.” “Menta dikawin?” Oji ngahuleng. uing memang kungsi.“Manehna nyuratan. beurat! Pamohalan tepi ka dinya mah. Jeung indungna tangtu apaleun ongkoh. Jeung ngarah nyaho sarerea we ongkoh!” “Leupaskeun nu ieu!” “Beurat. Lianti karunya ka budak. Ji. Tong boro tepi ka kituna. “Kumaha mun titah digugurkeun?” “Sual ngagugurkeun mah gampang.” Semet dinya. sasat hirup uing mah. Bararaid teung ari kudu nyirekem di bui onaman mah! Di dinya ge tangtu ngarti meureun. dalah telat balik sapoe ge.” “Nya atuh geus we kawin ku maneh! Pan maneh mah tangtu sanggup marabanana. Hate leutik uing yeuh. bisa boga imah. hayang dikawin sacara sah. upamana. Ngan ieu tea. duanana taya nu lemek. Ari memehna aya perjanjian tepi ka dinya henteu?” “Perjanjian sih euweuh. Lain teu kapikir ku uing ge tepi ka dinya. Ji. Kumaha timburuanana pamajikan uing.

“Na geuning Akang teh kalah ngabueuk?” Sora pamajikan Nunu matak ngageterkeun kekendangan ceulina. pangrasa Nunu. ari lain dirina onaman mah! Sajajalan muru ka imahna. Najan kitu. manehna ngarenjag. Teu keketrok-keketrok acan. Nunu ngabenerkeun kana caritaan Oji. Kang…” teu kebat. Dituturkeun ku paneuteup Nyi Lilis sareretan sarta kebat tungkul. “Ieu Nyi Lilis. Dada Nunu ngadadak ratug. kumaha serat teh tos didugikeun?” . Tepi ka imahna. saurna bade naroskeun. Can kapanggih! Inget kana surat nu ti Nyi Lilis. Neangan jalan sejen nu sakirana lancar disorang. Nunu teu loba luak-lieuk. taya hal nu pantes jadi bahan pijalaneun. „kumaha engke‟. Tapi semet ku kecap „Akang‟. Panona rut-ret ka nu keur dariuk di patengahan. Nu. Gebeg. Hartina. Ahirna. Surat teh katarimana kamari. Kuar-kuir deui. Harita teh Nyi Lilisna mah hawar-hawar papadon ti jero imah. Pasualan nu dijieun ku dirina sorangan. tina eusi eta surat. Nunu taki-taki rek nyinghareupan Perang Baratayudha! Gilig harita keneh. minangka bukti tina „engke kumaha‟. Minangka nu dipenta tanggung jawabna. nya tangtu Nyi Lilis. sanggeus Nunu satekah polah meruhkeun kamampuh uteukna. Nunu can bisa manggihan kumaha pijalaneunana geusan kaluar tina karangkeng pasualan nu nguribengan dirina. “Ieu Nyi Lilis. “Tah geuning…!” pamajikan Nunu nu ngalieuk. Manehna nu sakali mangsa teu bisa nyingkahan pangajak setan. Eusi surat Nyi Lilis memang henteu sacara terang-terangan nuliskeun ngaran „Nunu‟. tangtu nu dimaksudna teh nya manehna tea. “Tapi najan kumaha bae oge.“Duka atuh ari kitu mah. Mun henteu pamajikanana. ceuk uing mah.” Oji ngaraga meneng. uteuk Nunu uleng deui. Kebat ngajengjen dina lawang panto. Nyi Lilis keur papahareup jeung pamajikanana. Nyampak geus aya dina pesak calanana. gek milu ngariung. yen salah saurangna kudu aya nu jadi korban. Karampa basa neangan korek api keur nyeungeut rokona. behna mah kudu balik kana asal. Nyi Lilisna mah masih tungkul. Lir ngahaja nungguan reaksi salakina. waktu karek turun pisan ti imah Nyi Lilis. Pon kitu. salah saurangna kudu aya nu jadi korban! Bari taya kecap nu kedal. Langsung asup ngaliwatan lawang hareup. kudu we eta mah salah saurangna aya nu jadi korban!” ** OBROLAN Nunu jeung sobatna teu bisa tepi kana kaputusan.

waktu ngobrol jeung Oji. Oji. Nu direretna mah masih angger. Nambru dina korsi. ari Akang! Tos didugikeun serat Nyi Lilis ka… saha teh geuning rerencangan Akang.” Tembal Nunu meh teu kadenge. Kiwari… Nunu ngarasa hanjakal. ari Akang. serat Nyi Lilis nu dititipkeun ka Akang. Angger. ka Kang Oji?” ”Kumaha? Dedengean teh surat keur si Oji?” Nunu bener-bener curinghak. saurna kumaha? Tos dipasihkeun ka Kang Oji?” Pamajikan Nunu nyaritana semu anca. waktu apal dina pesak calana aya surat. ”Ih. “Ih. “Baruk? Jadi surat teh jang si Oji?‟ Nunu mencrong beungeut pamajikana. Awak Nunu ngolosod. euweuh mangpaatna boga hape oge!”*** . Akang teh kunaon? Enya.“Kumaha?” Nunu semu curinghak. Kamari. Ret deui ka Nyi Lilis. Nunu inget. Kaduhung geus kumawani cacarita ka sobatna. Kebat ngareret Nyi Lilis. Panyangki Akang kanggo saha kituh?” “Ah henteu. Nyi Lilis teh hawar-hawar cacarita ti jero imah nu teu pati jentre kana ceulina. Tungkul! “Itu geura ari Akang. Nunu kungsi mireungeuh sorot panona nu beda. Bareng jeung pikirana nu ngabelesat ka tukang. Nu teu bisa kahartikeun ku manehna. Tadi. Tungkul! “Heueuh.

Tapi angger. Biwir ngarenyu. semah teh keukeuh mugen. Asa ku anyar pinanggih! Nilik kana papakeanana mah siga-siga urang jauh. Ret deui. Enya we. Palangsiang lain nu didago-dago! Guragiru muru panto hareup. . halis ngajeler paeh. kituh?” “Numawi teu acan sumping. tok. Basana mah hareudang. biwir jeruk sapasi. Dina taktakna nyolendang tas leutik tina kulit imitasi. “Tapi. tok. Apaleun meureun mun di jero imah kuring mah euwueh AC. tarang teja mentrangan. tok. nempo kalangkang beungeut dina eunteung. Geura mun digambarkeun mah: beungeut ngadaun seureuh. geura!” Haben diajak ka jero. Leak. gado endog sapotong. geulis keneh ning kuring teh. “Dupi Kang Darmana nuju aya. Bisi rupa ngadadak robah. tok! Tok. maksud teh ngajajanteng hareupeun lawang. tok! Heeh. Aki Suha oge mindeng titajong mun pareng papaliwat jeung kuring. Tok. na aya ku bandel! Batan repeh kalah beuki tarik. insya Alloh sakedap deui. dupi ieu leres bumina Kang Darma?” “Eu… sumuhun. Make baju terusan pulas beureum saheab. Heuheuy deuh! Mani buhun nya gambaran teh! Siga jaman Pir‟aun lelengohan wae! Tapi nyaan. tok. nyampak saurang wanoja keur ngajajanan… eh. Jujur manehna mah. tok! Sora nu ngetrokan panto. jeun teh teuing. “Punten Eteh. leak. Tok. Boseneun mah eureun sorangan. irung kuwung-kuwungan. tok! Ah. Buktina. Paling ge salaki rek ngaheureuyan.” tembal teh bari panon mah teu lesot ti manehna. huntu gula gumantung. Teu diwaro ieuh. ngulasan pipi ku pupur. Memang katara beungeutna rarembes ku kesang.Semah Poe Saptu TOK.” ceng teh bari nilik-nilik manehna. Omat ulah teu percaya! Ceuk salaki ge kuring teh panggeulisna sakolong langit.

Diilikan ka luar. leos we ka dapur. Eh. lain AC ieuh ketang. Kawas bujur aseupan. Inget kana sangu nu can diangkat. piraku deuih make nyusul-nyusul ka imah. Make hayang nenget-nenget semah. Elekesekeng. Mun tea manehna dulur salaki. Enya. laju imah dikurilingan. Meureun bieu oge panggih. pan mindeng bunta-bantu di pasar teh. dulur ti nu mana horeng? Pan salaki mah teu boga uwa teu boga emang. Tapi lebeng! Semah teh teu kaambeu bau-bauna acan. Tadi teh ngahaja dipandeurikeun. Kalah hayoh kukulayaban ka mana-mendi. ari kuring. asa kakaraeun pisan aya awewe deungeun nanyakeun salaki. Biasa kuring mah mun ngejo teh sok pabeubeurang. tara singna nempo manehna. Diselang heula ku dangdan. Euweuh. Aya bahan moal ngurunyung deui sugan mah semah teh! Salaki ongkoh. Atuh mun manehna batur salaki di pasar.Manehna leuwih milih diuk dina korsi teras paranti kuring ngadaweung. Ah. tadi teh can kaburu tulak-talek. Nu matak kamus kuring mah teu wawuheun kanu ngarana “ngawadang” teh. di dieu mah aya AC teh. palias! Bageur salaki kuring mah. bet henteu sauyunan jeung pipikiran. Unggal rohangan imah (lain sawah sakotak) beak kaider kabeh. Gebeg! Nyampak semah teh suwung. naon ketang make mamawa kamus sagala. Sanggeus mere cai mah. Kawas budak sakola bae! Ngakeul teh loba rundag-randeg. Tuda mani nyiksa ka pamajikan teh! . nu aya kari gelas nu nyesakeun cai satengahna. Na jadi tagiwur kieu atuh? Pira ge kaleungitan semah! Jarum jam geus jauh ninggalkeun angka hiji. Cape bulak-balik teu puguh. Ah ketang. buruan tatangga dilieukan. Sorangan ge cangkem pisan ka sakabeh pangeusi lembur mah. na ka mana tah si… nurustunjung teh? Bae ah nyebut kitu oge. Tah. Angkahanan teh sangkan salaki bisa dahar sangu haneut. Teuing mun kawas ucing keur kumincir! Cilingcingcat ka ditu ka dieu. Memeh nepungan manehna. piraku temen ari kuring teu apal mah. Enya. salaki kuring mah moal kawas… salaki anjeun! Euh. Barina ge. Awahing geumpeur tea meureun. belegug teh mani dibeakeun ku sorangan atuh nya! Padahal mah semah teh aya di luar. mun enya teh. Angin Gelebug tea. Saha? Urang mana? Aya perlu naon? Tangtu manehna teh lain urang dieu. bru weh ngecagkeun parabot diuk kana korsi di petengahan. make hayang noong heula tina kaca. di dieu mah euweuh dedegan nu ngaharib-harib acan jeung manehna teh. Moal. Da eta leungeun. Moal kituh salaki teh bogaeun hutang? Atawa bogaeun… Ah. Beuheung ge ngadadak loncer –ceuk Kang Doel Sumbang tea mah siga si Ema– bating haben dipake ngalieukan ka buruan. Panasaran. AG. Jeung deui. mani teu sopan nya! Siga kana sero wae! Tapi nyaan ning. Enya. tungtungna mah kuring teh kawas hayam keur endogan.

cenah unggal poe Saptu. Ke. Puguh mah sebel! Kuring miceun beungeut. Mana kitu ge tangtu wawuheun jeung boga perlu. mimitina yeuh! Ti mendi deuih boga pipikiran ka dinya? Tapi da asa teu pamohalan! Enya. Piceurikeun mah mani geus nyelek. Beu. Beu. Papakean nu nang dangdan salila-lila geus teu ditolih deui. Cuih! Mani kawas… sero ateul! Nanaonan ta teh? Ngahaja. tah. boa-boa aya hubungana antara salaki nu teu daek balik jeung semah nu leungit teh? Tah. pan ayeuna ge poe Saptu. Saha? Ning… semah nu tadi. Ngahuap-huapkeun liwet campur peda. tara ngurunyung deui. lelembutan kagareuwahkeun ku sora motor nu asup pakarangan. enya we. Nyoelkeun takokak kana sambel goang. Teu hayang singna harita mah mapagkeun manehna siga sasari. Leuh. Keun siah. salaki teh sok elat datangna deui mun tas balik dahar jeung kuring. Enya. Nyungseb kana angel. leungeun pakupis. Kuring ngahuleng. kalah jadi lieur. mun tadi teh milu jeung Ceu Kayah. Tina cowet pindah kana tarang. Lila ngaheheneng. kunaon?” Salaki geus di jero kamar. kacipta! Piraku teu nimat keur panas poe kieu! Kasawangna mah eta we. Malah kalan-kalan mah. Motor salaki! Direret teh aya nu diuk tukangeunana. meureun we atuh! Telat soteh salaki teh… Kuring ngabalieur.Hanas geus mangnyieunkeun urab! Geus mangnyambelkeun! Geus dangdan sageulis-geulis! Nyaho moal balik mah. nu sok maturan salaki nungguan jongko di pasar. Meureun kiwari teh keur balakecrakan di kebona. Tapi wawuheun di mana? Boga perlu naon? Boa-boa… Boa-boa bener caritaan si Jaja!? Ceuk si Jaja. teu ku salaki. Kuring ngabigeu. “Boga nu karasa?” . rek dianteur heula! Rek tepi ka mana tah? “Nyai. pan semah teh nanyakeun salaki. Behna mah teu nyalahan panyangka teh! Deuleu eta awewena. make pupuntangan sagala! Sura-seuri deuih. Teu ku semah. Gura-giru muru kamar. Sangkan kuring timburu? Teu singna. Komo dibarung seuhah bari ungsrak-ingsreuk! Nyao atuh ah. cenah.

Kalah laju muka lomari.” . Keun siah rek dianteur heula! Rek tepi ka marana tah! Engke mah rek dibab… “Ieu. Nyokot bungkusan leutik siga kado. naon hubungana? Laju kuring hudang kabawa panasaran. Meureun we da jang… sero ateul! Kuring teu waka hudang basa salaki mah kebat kaluar deui ti kamar. mani teu kabejaan pisan!” “Sawios. paingan atuh. taya maksud ngaruksak babasan!) Aya ku sebel tah ka salaki. lain keur Akang!” Beu. Is! Akang mah ngan kapihapean ieu ku Usep teh! Duka naon ari eusina mah. Ceuk salaki mah kiwari teh keur gering parna. “Hampura we. Kajeueung si awewe teh nampanan bungkusan tea. “Kade Nyi ieu mah tong digunasika!” carekna basa mimiti mawa eta bungkusan. Leutik ari leutikna mah.” Naon ta teh? Make nga‟akang‟keun. Is! Akang teu bisa nungkulan! Da kumaha atuh. Inget. Kuring curinghak. Sok siah. Kang!” pokna bari ngampihan ka jero tasna. Wayahna tong dibuka! Da lain keur Nyai. Beungeutna dipencrong satakerna. rampang-reumpeung! Era? Sieun? Na di dinya teh kalah kawas bueuk meunang numpaling! (Hampura. Ongkoh mani dipupusti pisan ku manehna teh. Mani royal! Make lawon sutra jeung dikaputan. Paingan mani omat-omatan tong hayang nyaho eusina. Nu aneh teh eta palebah bubungkusna. Nuhun atuh. “Oh. Wangun pasagi. Akang jeung Etehna mah da teu kungsi muka.Gentak malikeun awak. Kira dua taun kaliwat. Ngintip tina sela-sela panto. Cenah mah eta teh batur dalitna basa di es-em-pe. Teuing nanahaon tah? Sorangan ge da teu meunang nyaho. Kang. Kunyem teh tibang sakitu-kituna. Tapi. “Naon kituh Kang eusina?” “Eusina mah rusiah!” “Na mani rurusiahan sagala! Kawas jeung saha wae!” “Pokona mah rusiah. Aya meureun sapuluh ka sapuluh senti mah. bungkusan eta teh geus lila paselap jeung bajuna. Teu neuleu aya cukang irung pamajikan! Tapi… ke heula! Naha salaki teh nyebutkeun „kapihapean‟ jeung nyabit-nyabit ngaran Usep? Ngaran Usep teh memang mindeng dicaritakeun salaki.

naon nu sok dipigawe ku salaki dina poe Saptu. Namper-namperkeun perasaan nu merul teu puguh. Nu matak kahayang mah kebat nyampeurkeun basa Iis tuluy amitan. Lain ngarampaan ieuh ketang. Astagfirulloh! Ehm. Is! Tangtu kuring ge bisa neuleuman perasaana dina waktu harita.“Enya. Eungeuh tina caritaan satuluyna. sing kuat deuih nandangan cocoba teh!” Innalillahi! Kuring ngembang kadu. Rasa-rasa boga dosa ongkoh. “Aya naon?” . Meureun atuh. cenah mah tepung jeung babaturana urang dieu nu kabeneran rek ka pasar. Pamustunganana mah kuring ngagoler deui dina ranjang. “Pan ayeuna teh poe Saptu. nu mangrupa bungkusan leutik tea. “Pan ceuk Akang ge Abdi teh keur aya nu karasa!” “Teu singna!” “Tapi itu urab jeung kulub peuteuy!” “Engke deui urab mah!” omongna bari rek ngagalentoran. Ari pangna tiheula ngaleungit. Sakalian nepungan salaki kuring. Beu. Ngan hanjakal we. salaki teh geus nyebutkeun kuring keur aya nu karasa ngadadak ka manehna teh. enya basa nepungan kuring tea. sabenerna mah cenah bebeja heula ka kuring. Asa kaingetan. hampura teuing. Gentak kuring ngagurinjal. pan tadi teh keur anteng ngalamun di dapur.” Kuring keom. nu ditinggalkeunana. Jeung deui. manahoreng semah nu ngarana Iis teh ngahajakeun nepungan salaki. kudu kaelehkeun ku rasa… era. Geus nyangka nu lain-lain ka manehna. jadi parada. Paduduaan jeung kuring tangtuna oge. Ongkoh kapalang deuih. Sing sabar we! Akang jeung Etehna mah tibang bisa ngajurung dunga. Sigana teh tuluy milu. “Naon dih Nyi nu karasa?” Salaki nyampak gigireun bari laju ngarampaan awak. Muga we Usep sing tenang di alamna! Sing ditarima ku Mantena! Atuh Iis. si Jaja mah pastina ge moal apaleun. Enya. Rek neang barang nu dipihapekeun jenat salakina ka salaki kuring. Ngan bae kuringna nu teu ngadenge. nu kitu mah kasebutna teh nyasaran! “Ari Akang rek naon?” Nyaho kuring teh keur samar rasa.

“Abdi mah panasaran. selang teuing dipikiran! Tong boro Akang jeung Nyai. dalah nu ngarang caritana oge aya bahan moal nyahoeun!” Kuring bati…*** .” “Panasaran kumaha?” “Ari bungkusan nu jang Iis naon sih eusina?” “Lah. nu saukur kapihapean.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful