Neangan Pijalaneun

MULANG ti pagaweana, Nunu teu luluy muru imahna. Pikirana nu baluweng ti kamarina keneh, maksa sukuna sangkan nyimpang heula ka imah sobatna, Oji. “Na, bet siga hayam ku cekak! Kunaon maneh teh, Nu?” Can ge Nunu ngecagkeun parabot diukna, geus disantongan manten ku pananya Oji. “Nyeta puguh Ji, caritana mah uing teh keur baluweng, ieu teh.” “Jih, na geuning baluweng!? Baluweng teh baluweng kumaha?” Oji cupu-capa kana pesak bajuna. Goloprak, ngaluarkeun bungkusan roko keretek. “Barina ge Nu, selang teuing pipilueun mikiran Bank Century lah. Sing tepi ka botakna ge tah hulu, percaya, moal aya pangaruhna kana bungkus roko mah!” ceuk Oji ditungtungan nyundut rokona. Teuing ka mana leokna congo caritaanana mah. “Lain kitu, Ji. Ieu mah duarieus yeuh!” Nunu nurut. Milu nyeungeut rokona. Sedot, pelenyun. Haseup mulek. Rohangan imah salin jinis jadi siga di jero pangar. “Duarius teh, duarius kumaha? Cing atuh bejakeun ka uing. Sugan bisa mantuan!” “Puguh, nu matak ka dieu ge, sugan di dinya mah boga bongbolongan!” “Tah geuning. Maneh mah teu poho kana karesep uing… ngabolongan. Hehe! Cing, sok atuh bejakeun, naon nu kudu dibolongan teh?” “Puguh kieu ieu teh, Ji…” Nunu nyelang heula ngetrukeun tungtung rokona kana biwir asbak. Prul, calacahna marurag. “Ke, tapi meunang mun uing menta cai heula!?” “Ih, na ieu mah Ki Dulur teh!? Geus menta dipangabonglongankeun, hayoh deuih menta cai!” Omong Oji bari nyerengeh. “Tapi heug lah. Ku uing dipangnyokotkeun. Ngarah beungeut maneh teu cakueum teuing!” pokna deui bari kebat muru dapur. Balik deui teh aya nu milu. Teko nanangkel dina leungeuna. “Di dinya sok naheur cai oge, Ji?” Bener oge, Nunu jadi meunang piseurieun. “Sugan nguji ieu mah Ki Semah teh!?” Oji nyantongkeun tulale teko kana gelas. ”Yeuh, Nu. Ti mimiti sasapu, ngepel, nyeuseuh, gegeroh, tepi ka ngejo, seubeuh uing mah! Heueuh, da teu kitu mah rek kumaha deui? Piraku ari budak kudu dititah nebeng dahar di tatangga onaman mah!?” “Ah, heueuh we. Peupeuriheun pamajikan jauh-jauh neangan duit! Sugan salakina mah nu di lembur, daek-daek ngurus imah atuh. Kitu lin, Ji?” “Tah geuning pinter maneh teh! Heueuh. Pikiran uing ge tepi tah ka palebah dinya! Enya. Dipikir-pikir mah asa tibaralik hirup teh! Heueuh sorangan, kitu. Ieu mah nyaritakeun uing.

Ari maneh apal ti saha mun manehna bener-bener keur reuneuh?” Oji mencrong beungeut Nunu. nu boga warung sangu di parapatan. Meunang sawatara jongjongan. Nu direretna mah semu ngabalieur. Lain tadi teh maneh boga picaritaeun? Cing atuh kumaha?” Oji nu meupeuskeun kasimpe. Nunu nyelang heula maseuhan tikorona ku cai herang tina gelas hareupeunana. enya. Bangun asa-asa rek pok. Ji. duanana kalah paheneng-heneng.Manasina maneh…” ceuk Oji bari ngareret Nunu. Susulumputan teh iwal ti hareupeun indungna. Bangun enya kasaeur ku bangbaluh jeroeun dadana. Ji. Ji. Ji. “Jadi. Ji…” Nunu ngarandeg heula. . Jeung teu jadi bahan pamikiran. anakna Ma Urmi. “Eh. “Kitu sabenerna mah. “Tapi ieu mah sual pribadi. Semu beurat.” “Gede beuteung? Reuneuh maksud maneh teh?” Oji ngarenjag. Nu. Bari jeung bobogohanana maneh teh susulumputan. Kebat ngareret Oji.” “Tuluy… nu ceuk maneh baluweng. percaya teu ka uing?” ** CACAP nyaritakeun satengah pasualana. Nu direretna mah katara lir nu keur mikir. lain kitu. nu matak uing ka dieu teh hayang menta bongbolongan. Kitu meureun?” “Nya kitu tea. “Tapi… kira-kirana di dinya bisa ngarusiahkeunana?” Nunu kalah nanya bari mencrong.” “Pribadi kumaha? Hartina… uing teu kudu apal?” “Is. “Manehna teh keur… gede beuteung. Ngan ieu yeuh.” “Ke… ke heula. Pan ceuk tadi ge. intina mah salila ieu teh maneh bobogohan jeung Nyi Lilis. Hayang nyidikeun reaksina. Marengan paroman beungeutna nu geus robah ti samemehna. dalah nu sarengseng padung ge mungkin bae. “Sugan eta maneh.” “Sual eta sih ngarti uing oge.” “Kumaha atuh?” Nunu narik napasna. Bangun keur silih teuleuman pikiran jirim nu keur disinghareupanana. Tong boro nu kakara sarengseng panon. palebah mana tah? Pan meureun ilahar kangaranan lalaki resep ka awewe mah. Ngarasakeun tungtung omongan sobatna nu rada nunjel kana angena.

Jeung ngarah nyaho sarerea we ongkoh!” “Leupaskeun nu ieu!” “Beurat. Isuk pageto ge moal burung ditambruan tah. enya siga ayeuna. Rumasa! Jeung pangpangna mah. sasat hirup uing mah. wuih. iwal uing. Kumaha timburuanana pamajikan uing. lin?” “Tah ieu. bisa digawe. ceuk di dinya. Ji. paur we kana ancamanana. “Nya atuh tong hayang dikawin kituh! Gantian we ku naon? Ku duit. keun bae jadi nu kadua atawa nu katilu oge. Sing enya ge susulumputan. Tapi lain eta Ji.” “Maneh percaya? Tuluy… yakin yen maneh nu ngalantarankeunana?” “Ari saratus peresen mah henteu. Jeung indungna tangtu apaleun ongkoh. Basana ge.” “Ke lanan. tapi pan bukti mah bisa dikorehan. upamana. Bararaid teung ari kudu nyirekem di bui onaman mah! Di dinya ge tangtu ngarti meureun. bisa boga imah. duanana taya nu lemek. Sakedapan pada sibuk dina pikirana sewang-sewangan. Manehna teh menta tanggung jawab. dalah telat balik sapoe ge.” “Nya atuh geus we kawin ku maneh! Pan maneh mah tangtu sanggup marabanana. uing memang kungsi. Ji. Uing memang ngaku. enya Nyi Lilis tea. Tapi pan di dinya ge nyaho sorangan. Kudu aya idin ti pamajikan. uing moal rek mungkir. “Kumaha tah. beurat! Pamohalan tepi ka dinya mah. Ari memehna aya perjanjian tepi ka dinya henteu?” “Perjanjian sih euweuh. Ngan ieu tea. Manehna teh keukeuh menta dikawin.” “Menta dikawin?” Oji ngahuleng. Ji. ngawakwakna! Sedeng manehna. Meureun nu dimaksudna teh di hareupeun naib. nu pernah sare jeung manehna? Ngan nu eces. Dalah uing teu apal: Naha aya lalaki sejen. Lianti karunya ka budak. kumaha keh ceuk mitoha? Atawa ceuk tatangga? Apal sorangan lin. pan lantaran kulawarga pamajikan sareatna mah ta teh!” . masalahna. “Kumaha mun titah digugurkeun?” “Sual ngagugurkeun mah gampang.“Manehna nyuratan. asal bener-bener dikawin sacara sah! Kitu ceuk dina suratna mah. Ji. Meureun uing ge moal jangar teuing.” “Saleuheung mun bisa kitu. Ngan eta tea. hayang dikawin sacara sah. Lain teu kapikir ku uing ge tepi ka dinya.” Semet dinya. Hate leutik uing yeuh. Ji?” Nunu bangun teu sabar hayang geura nyaho pamanggih sobatna. Tong boro tepi ka kituna.

“Ieu Nyi Lilis. „kumaha engke‟. Kuar-kuir deui. Can kapanggih! Inget kana surat nu ti Nyi Lilis. tina eusi eta surat. Teu keketrok-keketrok acan. minangka bukti tina „engke kumaha‟. kudu we eta mah salah saurangna aya nu jadi korban!” ** OBROLAN Nunu jeung sobatna teu bisa tepi kana kaputusan. uteuk Nunu uleng deui. Dada Nunu ngadadak ratug. salah saurangna kudu aya nu jadi korban! Bari taya kecap nu kedal. Gebeg. Nunu can bisa manggihan kumaha pijalaneunana geusan kaluar tina karangkeng pasualan nu nguribengan dirina. Pon kitu. yen salah saurangna kudu aya nu jadi korban. Tepi ka imahna. Kang…” teu kebat. Manehna nu sakali mangsa teu bisa nyingkahan pangajak setan. ari lain dirina onaman mah! Sajajalan muru ka imahna. waktu karek turun pisan ti imah Nyi Lilis. ceuk uing mah. Eusi surat Nyi Lilis memang henteu sacara terang-terangan nuliskeun ngaran „Nunu‟. “Tah geuning…!” pamajikan Nunu nu ngalieuk. Karampa basa neangan korek api keur nyeungeut rokona. gek milu ngariung. Nunu taki-taki rek nyinghareupan Perang Baratayudha! Gilig harita keneh. “Na geuning Akang teh kalah ngabueuk?” Sora pamajikan Nunu matak ngageterkeun kekendangan ceulina. Nu. “Ieu Nyi Lilis. behna mah kudu balik kana asal. pangrasa Nunu. Pasualan nu dijieun ku dirina sorangan. Kebat ngajengjen dina lawang panto. Mun henteu pamajikanana.” Oji ngaraga meneng. Langsung asup ngaliwatan lawang hareup. Surat teh katarimana kamari. Lir ngahaja nungguan reaksi salakina. sanggeus Nunu satekah polah meruhkeun kamampuh uteukna. kumaha serat teh tos didugikeun?” . Dituturkeun ku paneuteup Nyi Lilis sareretan sarta kebat tungkul.“Duka atuh ari kitu mah. Nyi Lilis keur papahareup jeung pamajikanana. Neangan jalan sejen nu sakirana lancar disorang. Nyampak geus aya dina pesak calanana. Harita teh Nyi Lilisna mah hawar-hawar papadon ti jero imah. Tapi semet ku kecap „Akang‟. Nyi Lilisna mah masih tungkul. tangtu nu dimaksudna teh nya manehna tea. taya hal nu pantes jadi bahan pijalaneun. nya tangtu Nyi Lilis. manehna ngarenjag. Nunu teu loba luak-lieuk. Minangka nu dipenta tanggung jawabna. Panona rut-ret ka nu keur dariuk di patengahan. Ahirna. Nunu ngabenerkeun kana caritaan Oji. saurna bade naroskeun. Hartina. Najan kitu. “Tapi najan kumaha bae oge.

ari Akang.” Tembal Nunu meh teu kadenge. “Baruk? Jadi surat teh jang si Oji?‟ Nunu mencrong beungeut pamajikana. Bareng jeung pikirana nu ngabelesat ka tukang. euweuh mangpaatna boga hape oge!”*** . Nambru dina korsi. ”Ih. Tadi. Akang teh kunaon? Enya. Nunu inget. waktu apal dina pesak calana aya surat. Kiwari… Nunu ngarasa hanjakal. ari Akang! Tos didugikeun serat Nyi Lilis ka… saha teh geuning rerencangan Akang. saurna kumaha? Tos dipasihkeun ka Kang Oji?” Pamajikan Nunu nyaritana semu anca. Kaduhung geus kumawani cacarita ka sobatna. Nyi Lilis teh hawar-hawar cacarita ti jero imah nu teu pati jentre kana ceulina. Nu direretna mah masih angger. Oji. serat Nyi Lilis nu dititipkeun ka Akang. Kebat ngareret Nyi Lilis. Ret deui ka Nyi Lilis. “Ih. waktu ngobrol jeung Oji. Panyangki Akang kanggo saha kituh?” “Ah henteu. Kamari. Nu teu bisa kahartikeun ku manehna. Tungkul! “Itu geura ari Akang. Angger. Tungkul! “Heueuh. Awak Nunu ngolosod.“Kumaha?” Nunu semu curinghak. Nunu kungsi mireungeuh sorot panona nu beda. ka Kang Oji?” ”Kumaha? Dedengean teh surat keur si Oji?” Nunu bener-bener curinghak.

tok! Sora nu ngetrokan panto. tok! Tok. jeun teh teuing. tok. semah teh keukeuh mugen.” tembal teh bari panon mah teu lesot ti manehna. Leak. dupi ieu leres bumina Kang Darma?” “Eu… sumuhun. geura!” Haben diajak ka jero. Tok. Bisi rupa ngadadak robah. Jujur manehna mah. na aya ku bandel! Batan repeh kalah beuki tarik. leak. geulis keneh ning kuring teh. Enya we.Semah Poe Saptu TOK. tok! Ah. Paling ge salaki rek ngaheureuyan. halis ngajeler paeh. Buktina. Aki Suha oge mindeng titajong mun pareng papaliwat jeung kuring. Dina taktakna nyolendang tas leutik tina kulit imitasi. maksud teh ngajajanteng hareupeun lawang. Basana mah hareudang. kituh?” “Numawi teu acan sumping. tarang teja mentrangan.” ceng teh bari nilik-nilik manehna. “Dupi Kang Darmana nuju aya. ngulasan pipi ku pupur. insya Alloh sakedap deui. “Tapi. Teu diwaro ieuh. Apaleun meureun mun di jero imah kuring mah euwueh AC. Heuheuy deuh! Mani buhun nya gambaran teh! Siga jaman Pir‟aun lelengohan wae! Tapi nyaan. nyampak saurang wanoja keur ngajajanan… eh. nempo kalangkang beungeut dina eunteung. . Omat ulah teu percaya! Ceuk salaki ge kuring teh panggeulisna sakolong langit. biwir jeruk sapasi. Ret deui. Palangsiang lain nu didago-dago! Guragiru muru panto hareup. tok. tok. huntu gula gumantung. Geura mun digambarkeun mah: beungeut ngadaun seureuh. Tapi angger. Biwir ngarenyu. Make baju terusan pulas beureum saheab. gado endog sapotong. tok! Heeh. irung kuwung-kuwungan. “Punten Eteh. Tok. tok. Boseneun mah eureun sorangan. Memang katara beungeutna rarembes ku kesang. Asa ku anyar pinanggih! Nilik kana papakeanana mah siga-siga urang jauh.

Biasa kuring mah mun ngejo teh sok pabeubeurang. Beuheung ge ngadadak loncer –ceuk Kang Doel Sumbang tea mah siga si Ema– bating haben dipake ngalieukan ka buruan. lain AC ieuh ketang. Diselang heula ku dangdan. Kawas budak sakola bae! Ngakeul teh loba rundag-randeg. Saha? Urang mana? Aya perlu naon? Tangtu manehna teh lain urang dieu. leos we ka dapur. Eh. Angin Gelebug tea. Jeung deui. di dieu mah euweuh dedegan nu ngaharib-harib acan jeung manehna teh. Aya bahan moal ngurunyung deui sugan mah semah teh! Salaki ongkoh. mani teu sopan nya! Siga kana sero wae! Tapi nyaan ning. Euweuh. Sorangan ge cangkem pisan ka sakabeh pangeusi lembur mah. Tapi lebeng! Semah teh teu kaambeu bau-bauna acan. di dieu mah aya AC teh. Diilikan ka luar. belegug teh mani dibeakeun ku sorangan atuh nya! Padahal mah semah teh aya di luar. Gebeg! Nyampak semah teh suwung. Meureun bieu oge panggih. Teuing mun kawas ucing keur kumincir! Cilingcingcat ka ditu ka dieu. ari kuring. Unggal rohangan imah (lain sawah sakotak) beak kaider kabeh. Tuda mani nyiksa ka pamajikan teh! . palias! Bageur salaki kuring mah. Barina ge. Kalah hayoh kukulayaban ka mana-mendi. Ah. bet henteu sauyunan jeung pipikiran. mun enya teh. tara singna nempo manehna. make hayang noong heula tina kaca. tadi teh can kaburu tulak-talek. Enya. asa kakaraeun pisan aya awewe deungeun nanyakeun salaki. Enya. Angkahanan teh sangkan salaki bisa dahar sangu haneut. Enya. dulur ti nu mana horeng? Pan salaki mah teu boga uwa teu boga emang. tungtungna mah kuring teh kawas hayam keur endogan. buruan tatangga dilieukan. Moal. Memeh nepungan manehna. Na jadi tagiwur kieu atuh? Pira ge kaleungitan semah! Jarum jam geus jauh ninggalkeun angka hiji. Make hayang nenget-nenget semah. Tadi teh ngahaja dipandeurikeun. Ah ketang. Atuh mun manehna batur salaki di pasar. salaki kuring mah moal kawas… salaki anjeun! Euh. AG. Tah. Panasaran. na ka mana tah si… nurustunjung teh? Bae ah nyebut kitu oge. Sanggeus mere cai mah. Moal kituh salaki teh bogaeun hutang? Atawa bogaeun… Ah. piraku temen ari kuring teu apal mah. bru weh ngecagkeun parabot diuk kana korsi di petengahan. piraku deuih make nyusul-nyusul ka imah. Elekesekeng. Inget kana sangu nu can diangkat. Nu matak kamus kuring mah teu wawuheun kanu ngarana “ngawadang” teh. naon ketang make mamawa kamus sagala. pan mindeng bunta-bantu di pasar teh. Cape bulak-balik teu puguh.Manehna leuwih milih diuk dina korsi teras paranti kuring ngadaweung. Kawas bujur aseupan. Mun tea manehna dulur salaki. laju imah dikurilingan. nu aya kari gelas nu nyesakeun cai satengahna. Da eta leungeun. Awahing geumpeur tea meureun.

pan ayeuna ge poe Saptu. mimitina yeuh! Ti mendi deuih boga pipikiran ka dinya? Tapi da asa teu pamohalan! Enya. cenah. Teu ku semah. Komo dibarung seuhah bari ungsrak-ingsreuk! Nyao atuh ah. Ke. kunaon?” Salaki geus di jero kamar. Malah kalan-kalan mah. Meureun kiwari teh keur balakecrakan di kebona. cenah unggal poe Saptu. nu sok maturan salaki nungguan jongko di pasar. lelembutan kagareuwahkeun ku sora motor nu asup pakarangan. Sangkan kuring timburu? Teu singna. Saha? Ning… semah nu tadi. rek dianteur heula! Rek tepi ka mana tah? “Nyai. Mana kitu ge tangtu wawuheun jeung boga perlu. Gura-giru muru kamar. tara ngurunyung deui. Lila ngaheheneng. salaki teh sok elat datangna deui mun tas balik dahar jeung kuring. Nyoelkeun takokak kana sambel goang. Enya. kacipta! Piraku teu nimat keur panas poe kieu! Kasawangna mah eta we. Kuring ngabigeu. Papakean nu nang dangdan salila-lila geus teu ditolih deui. make pupuntangan sagala! Sura-seuri deuih. Teu hayang singna harita mah mapagkeun manehna siga sasari. Piceurikeun mah mani geus nyelek. Keun siah. Ngahuap-huapkeun liwet campur peda. enya we. Nyungseb kana angel. Leuh. pan semah teh nanyakeun salaki. mun tadi teh milu jeung Ceu Kayah. Beu. Tina cowet pindah kana tarang. Kuring ngahuleng. leungeun pakupis.Hanas geus mangnyieunkeun urab! Geus mangnyambelkeun! Geus dangdan sageulis-geulis! Nyaho moal balik mah. meureun we atuh! Telat soteh salaki teh… Kuring ngabalieur. kalah jadi lieur. teu ku salaki. “Boga nu karasa?” . Tapi wawuheun di mana? Boga perlu naon? Boa-boa… Boa-boa bener caritaan si Jaja!? Ceuk si Jaja. Cuih! Mani kawas… sero ateul! Nanaonan ta teh? Ngahaja. boa-boa aya hubungana antara salaki nu teu daek balik jeung semah nu leungit teh? Tah. tah. Puguh mah sebel! Kuring miceun beungeut. Behna mah teu nyalahan panyangka teh! Deuleu eta awewena. Motor salaki! Direret teh aya nu diuk tukangeunana. Beu.

Wangun pasagi. Mani royal! Make lawon sutra jeung dikaputan. Sok siah. Ngintip tina sela-sela panto. “Kade Nyi ieu mah tong digunasika!” carekna basa mimiti mawa eta bungkusan. Akang jeung Etehna mah da teu kungsi muka. Kunyem teh tibang sakitu-kituna. Nyokot bungkusan leutik siga kado. Kalah laju muka lomari. Is! Akang mah ngan kapihapean ieu ku Usep teh! Duka naon ari eusina mah. Inget. Cenah mah eta teh batur dalitna basa di es-em-pe. Kuring curinghak. Is! Akang teu bisa nungkulan! Da kumaha atuh. “Naon kituh Kang eusina?” “Eusina mah rusiah!” “Na mani rurusiahan sagala! Kawas jeung saha wae!” “Pokona mah rusiah. Nuhun atuh. bungkusan eta teh geus lila paselap jeung bajuna. “Hampura we. mani teu kabejaan pisan!” “Sawios. lain keur Akang!” Beu. Meureun we da jang… sero ateul! Kuring teu waka hudang basa salaki mah kebat kaluar deui ti kamar.Gentak malikeun awak. “Oh.” . Tapi.” Naon ta teh? Make nga‟akang‟keun. Ceuk salaki mah kiwari teh keur gering parna. paingan atuh. Paingan mani omat-omatan tong hayang nyaho eusina. Teuing nanahaon tah? Sorangan ge da teu meunang nyaho. rampang-reumpeung! Era? Sieun? Na di dinya teh kalah kawas bueuk meunang numpaling! (Hampura. Beungeutna dipencrong satakerna. naon hubungana? Laju kuring hudang kabawa panasaran. Kang. Nu aneh teh eta palebah bubungkusna. Kajeueung si awewe teh nampanan bungkusan tea. Aya meureun sapuluh ka sapuluh senti mah. Kira dua taun kaliwat. Leutik ari leutikna mah. Keun siah rek dianteur heula! Rek tepi ka marana tah! Engke mah rek dibab… “Ieu. Wayahna tong dibuka! Da lain keur Nyai. Teu neuleu aya cukang irung pamajikan! Tapi… ke heula! Naha salaki teh nyebutkeun „kapihapean‟ jeung nyabit-nyabit ngaran Usep? Ngaran Usep teh memang mindeng dicaritakeun salaki. Kang!” pokna bari ngampihan ka jero tasna. Ongkoh mani dipupusti pisan ku manehna teh. taya maksud ngaruksak babasan!) Aya ku sebel tah ka salaki.

Lain ngarampaan ieuh ketang. Sing sabar we! Akang jeung Etehna mah tibang bisa ngajurung dunga. Astagfirulloh! Ehm. Ongkoh kapalang deuih. Sakalian nepungan salaki kuring. Namper-namperkeun perasaan nu merul teu puguh. Geus nyangka nu lain-lain ka manehna. Rek neang barang nu dipihapekeun jenat salakina ka salaki kuring. Jeung deui. Meureun atuh. enya basa nepungan kuring tea. Eungeuh tina caritaan satuluyna. cenah mah tepung jeung babaturana urang dieu nu kabeneran rek ka pasar. kudu kaelehkeun ku rasa… era. Muga we Usep sing tenang di alamna! Sing ditarima ku Mantena! Atuh Iis. sing kuat deuih nandangan cocoba teh!” Innalillahi! Kuring ngembang kadu. Ngan bae kuringna nu teu ngadenge. “Naon dih Nyi nu karasa?” Salaki nyampak gigireun bari laju ngarampaan awak. manahoreng semah nu ngarana Iis teh ngahajakeun nepungan salaki.“Enya. “Aya naon?” . jadi parada. Beu. Paduduaan jeung kuring tangtuna oge. pan tadi teh keur anteng ngalamun di dapur.” Kuring keom. Asa kaingetan. Ngan hanjakal we. hampura teuing. Nu matak kahayang mah kebat nyampeurkeun basa Iis tuluy amitan. nu mangrupa bungkusan leutik tea. si Jaja mah pastina ge moal apaleun. Sigana teh tuluy milu. sabenerna mah cenah bebeja heula ka kuring. naon nu sok dipigawe ku salaki dina poe Saptu. salaki teh geus nyebutkeun kuring keur aya nu karasa ngadadak ka manehna teh. “Pan ceuk Akang ge Abdi teh keur aya nu karasa!” “Teu singna!” “Tapi itu urab jeung kulub peuteuy!” “Engke deui urab mah!” omongna bari rek ngagalentoran. “Pan ayeuna teh poe Saptu. Pamustunganana mah kuring ngagoler deui dina ranjang. Gentak kuring ngagurinjal. nu ditinggalkeunana. Enya. Is! Tangtu kuring ge bisa neuleuman perasaana dina waktu harita. Ari pangna tiheula ngaleungit. Rasa-rasa boga dosa ongkoh. nu kitu mah kasebutna teh nyasaran! “Ari Akang rek naon?” Nyaho kuring teh keur samar rasa.

nu saukur kapihapean. dalah nu ngarang caritana oge aya bahan moal nyahoeun!” Kuring bati…*** .“Abdi mah panasaran. selang teuing dipikiran! Tong boro Akang jeung Nyai.” “Panasaran kumaha?” “Ari bungkusan nu jang Iis naon sih eusina?” “Lah.

Sign up to vote on this title
UsefulNot useful