Anda di halaman 1dari 4

“TERREMOTO DE LISBOA”

• Data: 1 de novembro de 1755

• Hora: 9:20 horas.

• Localización do epicentro: O seu epicentro localízase no Océano


Atlántico a uns 200 km ao oeste-sudoeste do Cabo de San Vicente. A
hipótese máis aceptada é que o epicentro estaba na zona de fractura
Azores- Xibraltar, ao norte do banco Gorringe. Esta zona de fractura,
que representa a fronteira entre a placa africana e a euroasiática, ten
forma de escalón fracturado a causa dos efectos compresivos que sofre.

• Duración: Os informes contemporáneos indican que o terremoto durou


entre tres e medio e seis minutos, producindo grietas xigantescas de
cinco metros de ancho que se abriron no centro de cidade.

• Placas que actuaron na zona ou outra causa: Esta zona de fractura, que
representa a fronteira entre a placa africana e a euroasiática, ten forma
de escalón fracturado a causa dos efectos compresivos que sofre.

• Magnitude na escala de Richert: 9 na escala de Richter.

• Intensidade na escala de Mercalli: X, o que indica que se destrúen gran


parte de albañilería de toda especie.A auga de canales, ríos e lagos sae
proxectada ás riveiras.
• Mapa coa localización do epicentro:

• Tsunamis: Corenta minutos despois do terremoto, tres stunamis de


entre 6 e 20 m enguliron o porto e a zona centro, subindo augas arriba
do río Texo. Nas áreas non afectadas polo maremoto, os incendios
xurdiron rápidamente, e as chamas asolaron a cidade durante cinco días.

• Número de mortos e de feridos: Dunha poboación lisboeta de 275.000


habitantes, unhas 90.000 persoas morreron. Outras 10.000 morreron en
Marruecos, en Ayamonte (Huelva, España) morreron máis de 1000
persoas, e rexistráronse vítimas e danos de consideración en máis
puntos do sur de España e de por toda a península ibérica.

Descrición dos efectos: As ondas sísmicas causadas polo terremoto foron


sentidas a través de Europa ata Finlandia e África do Norte. Tsunamis de ata 20
m de altura varreron a costa do Norte de África, e golpearon as illas de
Martinica e Barbados alén do Atlántico. Un tsunami de 3 metros chegou tamén
ata a costa meridional inglesa.

En España produciu polo menos 1.275 mortos e abundantes danos. En Sevilla


houbo nove vítimas, o 89% das vivendas resultaron danadas e afectou ata á
Giralda. O tsunami posterior afectou gravemente ás costas das provincias de
Huelva e Cádiz. En Ayamonte morreron 1.000 persoas; en Cádiz as olas romperon
as murallas, e o mar invadiu a cidade ata tres veces, ocasionando numerosas
vítimas. Conil da Fronteira foi destruída, Sanlúcar de Barrameda, O Porto de
Santa María e Jerez da Fronteira sufriron vítimas e desperfectos. Tamén na
cidade de Valladolid sentíronse os efectos deste terremoto, derrubándose unha
das torres da Catedral da Asunción de Valladolid que fixo que desaparecese para
sempre porque non se reconstruíu. Na veciña Palencia, a torre da Igrexa de San
Miguel tivo que ser protexida xa que case se esborralla. Nas áreas non afectadas
polo maremoto, os incendios xurdiron rápidamente, e as chamas asolaron a cidade
durante cinco días.
Os informes contemporáneos indican que o terremoto durou entre tres e medio e
seis minutos, producindo grietas xigantescas de cinco metros de ancho que se
abriron no centro de cidade. Os supervivientes fuxidos en pos de seguridade ao
espazo aberto que constituían os peiraos puideron observar como o auga
retrocedía, revelando o leito do mar, cuberto de restos de carga caída ao mar e
os vellos naufragios.
Nas áreas non afectadas polo maremoto, os incendios xurdiron rápidamente, e as
chamas asolaron a cidade durante cinco días.
Dunha poboación lisboeta de 275.000 habitantes, unhas 90.000 persoas
morreron. Outras 10.000 morreron en Marruecos, en Ayamonte (Huelva, España)
morreron máis de 1000 persoas, e rexistráronse vítimas e danos de
consideración en máis puntos do sur de España e de por toda a península ibérica.6
O oitenta e cinco por cento dos edificios de Lisboa resultaron destruídos,
incluíndo palacios e famosas bibliotecas, así como a maioría dos exemplos da
arquitectura manuelina, distintiva do século XVI portugués. Varios edificios que
sufriran poucos danos a causa do terremoto foron destruídos posteriormente
polo lume. O recentemente estreado teatro da ópera (inaugurado soamente seis
meses antes), resultou destruído polo lume ata os seus cimentos. O Palacio Real,
situado xunto ao río de Tajo onde hoxe atópase o Terreiro do Paço, foi destruído
polos efectos sucesivos do terremoto e o maremoto, do mesmo xeito que o
Teatro Real do Paço dá Ribeira, situado fronte ao palacio. Dentro deste, a
biblioteca real que constaba duns 70.000 volumes, así como de centenares de
obras de arte, incluíndo pinturas de Tiziano, Rubens e Correggio, resultou
destruída.

• Video:
Corenta minutos despois do terremoto, tres stunamis de entre 6 e 20 m enguliron o porto e a zona centro, subindo
augas arriba do río Texo. Nas áreas non afectadas polo maremoto, os incendios xurdiron rápidamente, e as chamas
asolaron a cidade durante cinco días.
Os informes contemporáneos indican que o terremoto durou entre tres e medio e seis minutos, producindo grietas
xigantescas de cinco metros de ancho que se abriron no centro de cidade.1 Os supervivientes fuxidos en pos de
seguridade ao espazo aberto que constituían os peiraos puideron observar como o auga retrocedía, revelando o leito
do mar, cuberto de restos de carga caída ao mar e os vellos naufragios.
3Nas áreas non afectadas polo maremoto, os incendios xurdiron rápidamente, e as chamas asolaron a cidade
durante cinco días.5
Dunha poboación lisboeta de 275.000 habitantes, unhas 90.000 persoas morreron. Outras 10.000 morreron en
Marruecos, en Ayamonte (Huelva, España) morreron máis de 1000 persoas, e rexistráronse vítimas e danos de
consideración en máis puntos do sur de España e de por toda a península ibérica.6 O oitenta e cinco por cento dos
edificios de Lisboa resultaron destruídos, incluíndo palacios e famosas bibliotecas, así como a maioría dos exemplos
da arquitectura manuelina, distintiva do século XVI portugués. Varios edificios que sufriran poucos danos a causa do
terremoto foron destruídos posteriormente polo lume. O recentemente estreado teatro da ópera (inaugurado
soamente seis meses antes), resultou destruído polo lume ata os seus cimentos. O Palacio Real, situado xunto ao río
de Tajo onde hoxe atópase o Terreiro do Paço, foi destruído polos efectos sucesivos do terremoto e o maremoto, do
mesmo xeito que o Teatro Real do Paço dá Ribeira, situado fronte ao palacio. Dentro deste, a biblioteca real que
constaba duns 70.000 volumes, así como de centenares de obras de arte, incluíndo pinturas de Tiziano, Rubens e
Correggio, resultou destruída.