Anda di halaman 1dari 186

Pr ty LERTA

Xhemajl Rudi

Tringa Design Tetov 2013

Biblioteka Botimet Shqiptare Editor dhe redaktor biblioteke Enver Neziri Redaktor dhe lektor Ahmet Selmani Faqosja dhe kopertina Nenad Hristoski

CIP - ". ", 821.18-1 RUDI, Xhemajl Pr ty Lerta / Xhemajl Rudi. - Tetov : Tringa design, 2013. 184 . ; 21 . - (Biblioteka Botimet Shqiptare) Ngjyrimi personal i poezis / Ahmet Selmani: . 5 -8. Shnime pr autorin: . 177-178 ISBN 978-608-211-054-7 COBISS.MK-ID 94265354

Xhemajl Rudi

NGJYRIMI PERSONAL I POEZIS N rrafshin e krijimtaris poetike n nj mnyr thuajse do gj vetvetiu personalizohet dhe bhet nj metafor individuale. Edhe nse kjo dromc nuk sht aq reale, brenda kontekstit artistik patjetr bhet e till esencialisht. Dhe, megjithse n aspektin krijues kjo sht krejt e parndsishme, prapseprap nevojitet t theksohet pr shkak t lidhshmris q kan gjrat midis tyre. N fund t fund, mbase duhet ta kemi t qart se zanafilla e do gjje vjen nga jeta e njeriut, nga qenia e tij, nga prjetimi. Dhe e gjith kjo m pastaj bhet prfytyrim imagjinativ i cili sht thelbsor pr artin poetik. Pra n radh t par duket se poeti sht njeri q pushtohet nga ndjenjat e tij, nga vizionet, perceptimet, gjykimet etj. Si rezultat i ksaj mund t thuhet se edhe poezia sht dshmi artistike e gjith asaj far prjeton ai n nj moment t caktuar jetsor. Prandaj, edhe n momentin kur e lexojm vllimin poetik Pr ty Lerta t autorit Xhemajl Rudi, gjithsesi krijojm nj prshtypje t ngjashme, e cila duket sheshit se kap prmasa t gjera personale n kuptimin e nj metafore artistike. N kt rast, duke qen i vetmi preokupim dashuria, pra e dashura e tij me emrin Lerta, ai qaset me tr energjin dhe prqndrimin e vet pr ta shpalosur at me nj fuqi t jashtzakonshme emocionale. Teksa e lexojm nga njra poezi n tjetrn, n trsi vrehet se kemi t
5

bjm me nj lloj ditari lirik pr kt ndjenj t vazhdueshme e t pavdekshme, e cila manifestohet me trazime t mdha shpirtrore, me prplasje t njpasnjshme, me ballafaqime ndrrimtare etj., t cilat nuk mund ti zboj dot edhe sikur t doj, por vetm i lartson me nj pasion t pashoq. N kt kuptim rrjedhimisht arrin t konceptohet bota dhe jeta e tij, ku n qendr t vmendjes medoemos sht Lerta, ndrra dhe realiteti q transformohen gjith kohn e lume, her duke u shfaqur njra e hera tjetra, si dy situata t pashmangshme jetsore t autorit. Thjeshtzimi ose prqndrimi i jets personale kryekput vetm brenda kornizave t dashuris q identifikohet me vashn e quajtur Lerta, sht nj dimension poetik shum i theksuar t cilin autori e shtjellon deri n fund t ktij libri. Pra sido q t shikohet shtrirja e lnds poetike, gjithmon do t kuptohet se dashuria sht nj ekskluzivitet poetik, se Lerta sht gati nj kryeperndi, do gj i prket vetm asaj, sepse ato ia dhuron vet poeti si qenie e dashuruar deri n skajshmri. ti fala t gjitha edhe nett edhe ditt edhe zemrn ta fala frymn e nesrme
6

Autori ekziston vetm pr t dhe pr asgj tjetr, prandaj sht zotuar q ta krijoj metaforn m personale dhe m t iltr pr sa i prket t dashurs. Dhe n baz t ksaj ai e prcakton t tashmen dhe t ardhmen e tij, duke zhbiruar do kujtim t ngulitur n kok, duke shprehur do dshir t zjarrt, sepse kjo sht nj rrug e gjat dhe e mundimshme, nj barr prplot dhembje e ankth. Dhe gjithmon emrues i prbashkt i ksaj odisejade shpirtrore mbetet Lerta pr t ciln gjallon ai deri n prjetsi. Ajo sht vizion i gjall q nuk e l t qet e gjakftoht, por e rrmben dhe e pushton thellsisht. At e identifikon kudo; n natyr, n gur, n qiell, n uj. Me nj fjal, do gj q e sheh gjithandej hapsirs, thjesht i duket se e ka vetm hijen dhe aromn e saj, do z q e dgjon, po ashtu i duket se flet ajo. Pra Lerta sht dhembje dhe krenari, sht breng dhe lumturi, sht jet dhe vdekje, sht koh dhe hapsir etj. Prandaj edhe bredhja npr koh sht bredhje pas saj. Edhe kur ajo ssht, ai dshiron ta ribj, ta rigjej, ta risjell ashtu si e ka par, si e ka prjetuar. Pikrisht kjo distanc bhet aq m joshse, aq m nxitse, m torturuese. Duke qndruar n kt pozicion hiperaktiv, ai aq m shum e potencon at brenda poezis, pr ta fuqizuar n mnyr artistike ndjenjn q ka pr t si qenie e dashur. Gjithka shprthen si nj delir personal duke e ln shpirtin t vijzohet lirshm prgjat ecuris s shprehjes. N kt kuptim dashuria sht brtham themelore, identifikim i vazhdueshm, ushqim i brendshm q e
7

mba gjall njeriun dhe poetin. Vetm duke qndruar brenda orbits s saj ku sillet Lerta si frym dhe si vizion, ai arrin ti jap kuptim t vrtet ekzistencs njerzore. E gjith kjo flet qart se poezia e Xhemajl Rudit sht tepr shpirtrore, e shkulur nga thellsia e qenies dhe e shndrruar n metafor. Nprmjet ksaj trajte lirike ai ndrton nj ditar t dashuris personale, l nj testament emocional pr t q si e si t mbetet si perceptim filozofik dhe artistik. Prandaj, n baz t ksaj mund t konstatohet se poezia e tij mbetet forma m e pastr dhe dshmia m e besueshme e nj qenie njerzore q dashuron marrzisht dhe denjsisht. Pra prej saj kuptojm se dashuria ekziston vetm pr njeriun, por edhe anasjelltas, njeriu ekziston vetm pr dashurin. Jasht ksaj lidhshmrie dialektike, nuk ka kuptim jeta njerore. Xhemajl Rudi na e sjell kt prjetim nprmjet vargjeve poetike t cilat kan ngjyrim t thell personal.

Ahmet Selmani

Edhe dhimbjet i prshkon sipr nj buzeqeshje e holl ! Poett gjithmon i hapin dritaret e kohs ! Njeriu e tregon nj t vrtet t pjesshme t jets s tij -

Xhemajl Rudi

TRI LIRIKA - N VEND T HYRJES Bor binte sot mbi ty, mbi flokt e tua dhe hijen tnde, dhe gjurmt e tua i mbulonte bardhsia dhe n syt e mi ti ishe sot krejt dbor si hija e bardh e pems n kopshte KUR U NDI AGU Kur errsira u largua me agun e dits s re dhe lulet filluan t elin n gur dhe mngjesi u shtri kudo n hapsirn e syve tan dhe kopshtit ia dha hijen e vet si kuror n hark t qiellit atje ku digjej dielli n zjarr dhe hna tutje n freskin e toks bnte drit n hijen e saj

Dhe toka ishte veshur n gjelbrim dhe bari kishte nisur t dal te burimet q vinin nga nata e lasht dhe syve tan ishte shklqimi si nj verbim i dashuris atje ku jeta na shpie n t panjohurat atje ku etja ska fund
11

atje te nj pjergull n kodra, dhe me vreshta e shtrir tutje kudo prpjekje ishte, prpjekje udhe e mundime pafund dhe dehja e pjergulls pikonte si rrnjs te honi i syve tan ... N nj shpres q pikon nn sy si udha e blerimit t marsit ku lulet kan filluar ti elin sythet nn murmurim t reve si grsheta t prera si dritareve ku jan shtrir mjegullat me lagshti

12

DHE Dhe n shklqim ajo qesh si jeta nn hijen e trisht t kohs duke bleruar n kopshtin m t mir t pranvers n thellsi t nats aty ku ndritin petalet e qiellit dhe mbeten n paharrimin e zemrs

13

TEJ DRITS Tej drits s par t agimit t kohs, dhe muzgjet jan kujtes e dits, dhe varur si mbrmjet n vigun e miteve, e tej tyre jan gurt n dhembjet e fjals dhe flijimet

14

SHIKIME T HIRTA Shikimet n re t zymta n koh t heshtur n vetmi shikime tej dritareve t humbura n ngjyrn e hirt si dita q ka filluar duke u shtrir nn re t errta t mbarsura me shiun q pikon si murmurim si ngjizje e ndrrave si shpresat e thyera t marsit jan brigje shtllungash jane ret e verbimit t motit t that q sjellin turbullir pa kumtet e drits pa xixa n fund t brigjeve pa lindje pa perndim pa tiktakun e kohs pa tingllimat e kambans shikimeve t tretura n pamjet e hirta aty ku sht ngjizur nj ndrr n nj shpres q pikon nn sy si udha e blerimit t marsit ku lulet kan filluar ti elin sythet nn murmurim t reve si grsheta t prera si dritareve ku jan shtrir mjegullat me lagshti
15

VIJN N ZGJIM kujtimet e djeshme si kandil prflakur n fjal te liria e saj udhtimi i saj lartsia dhe shtrirja si n mrmrimn e kohs Toka n gjelbrim e ftoht si stina e vjeshts dhe zogjt n fluturimin e ers npr shtigje t stuhive si vrshimet e bors s shkrir prshkojn mbi gjurmt e kujtimeve q mbesin te ndrrat e pritjes si shenja t pafshira N kujtime zgjohen ndrrat e fjals si e kaltra n syt e t nesrmes si nj gur q rrokulliset duke u ar n pjest e ndara n vijat e copzimeve t drits, dhe shtrihen n dheun e thell te lumenjt e dhimbjes

16

TI JE Ti je hija e flaks q nuk e shohim q na djeg si vesa e agut t par n syrin e lules ku bien si nj lot nga malli dhe zemrimi yt

17

PREKJA Prekja sht nj shikim i bukur si syt n zemrn e kuqe si fytyra n ndrrat e mngjesit pran vess s luleve q ndritin pr hirin tnd Pikojn pr mallin tnd pr kngn tnde pr frymn e leht si era q e prshkon trupin tnd t but t ndjeshm t epshm si lkura prej qiriri e prflakur

18

KURR Kurr nuk i thash e dashur asaj q aq shum e doja ajo q m bnte t lumtur ajo q m vdiste prdit n fjaln e saj Kudo ishte ajo dhe zemra ime ishte pas saj Un isha hija e zrit t fjals e siluets s saj si hna m mbulonte pran dritares s saj

19

OH, T panjohurat sa shum i dua moj frympraruar, zemrgufuar, buzflakta si nj krua q t djeg dhe t freskon, t lndon dhe t shron, dhe botn e gjer n kraht e tu e pushton dhe n errsir e ndrion si nj diell q ndrit n hn dhe mngjesin na e fal si nj zjarr q na zgjon mall

20

E... E ndjeshme je kur flet kur merr frym kur zemra t rrah kur ti shikon kur ti dgjon me vmendje kur syrin ma shkel kur i kafshon buzt E ndjeshme je kur vjen n ndrr kur vjen n zhgjndrr pas mesnats dhe i ndez dritat e zjarrta dhe ti e merr frymn e t gjitha deteve dhe valt e mdha dhe stuhit e forta dhe gjithka ti sjell dhe merr dhe prap dritn e ndezur e l

21

TI M ... Ti m preke dhe ma ndale frymn moj e gzuar dhe m bn t t dua si nj vash e ndrruar, dhe vjen tinz moj e praruar natn e ert e ndez zjarrin thell n mua dhe m pas m merr n duar dhe m tret ti moj n kraharuar si nje vashz e prvluar

22

E TRA JE DASHURI N siluetn tnde jan syt e fshehur sht malli yt ndrrat e tua t fjetura q e presin zgjimin n ty sht nj zemr e madhe sa deti nj kng sa koha jote e art q ec jehonave t blerta e t purputa t hns kur del n mbrmjet e kthjellta Ti je dashuri e heshtur n siluetn tnde gufon vrulli pa u ndi dhe pikon n syt e tu dashuria si te honi i errsirs kur shket n ves ku ndrit nj shpres ku dgjohet nj z dhe nj kng ku fillon t ndihet dhe prshprisin zogjt npr degt e gjelbrta dhe n qerpik rrjedh nj dshir e re, dhe shket syve t tu, nj ndjesi e thell

23

TE NJ LULE NGJAJ Q e kam patur dshir gjithmon ngjyrn e kishte t elur dukej si nj moll e pjekur n degn e saj dhe n ern e vet ishte e lumtur dhe e heshtur qeshte pafund Dhe u dashurova n ty e dashura ime e jets sime ishe si hije e molls ishe e kndshme si vet lulja e zemrs si valzat e lumit t kaltr si fjala e tretur n pamjen tnde dhe n petale ishe ti,fytyra jote dhe era e freskt e ndjes

24

DHE si mund t t l... si mund t ik nga ti oh, sht mallkim ikja nga shklqimi yt mallkim shtt tretem ne heshjen e prjetshme, n harrimin tnd... aty ku m nuk ka shklqim, aty ku emri e humb fuqin aty ku gjithka mbetet asgj aty ku s`kthehet m drita dhe mbetet n verbimin e mallkimit tnd

25

SI Si mund t t l Si mund t mos jem n syt e tu si mund t ik nga ti si mund t jet e ardhmja pa ty pa dritn e syve tu pa ndrrn pr ty pa bardhsin e lkurs tnde q m ka pushtuar prnat si dritz prej hnze Si mund t mos jem pran fryms, fjals dhe zemrs tnde si mund t varrosem n mallkimin e errsirs tnde t pafund

26

GRUA Grua ti q m jep dhembje dshira dhe ndrra pafund ti q n humnern e qenies m v dhe n syt e tu ngjitem si nj i marr dhe kthehem pr hirin tnd pr dashurin tnde t mendur dhe komike si nj teatr i madh i t gjitha udirave t bots Grua dhe ty prap t dua edhe pse je e pamundura e prjetshme je ferri dhe dita e nats sime je trishtimi dhe zemra e kuqe si gjaku i mallit pr ty Grua dashuria pr ty sht e thell sa malet q e puthin qiellin dhe kurr se pushtojn, as nuk e fusin n kraharort e tyre as n shtratin e kohs Grua je kudo, ku ka dhimbje, dhe buzqeshje t holl si ret q e tretin ndonj vettim je drit dhe hije n prmasn e mungess tnde t prjetshme

27

ERDHM Erdhm n botn e ftoht si akulli nn dbor dhe zemra e ngrohte trupin ton dhe fjala e tregonte gjendjen e shpirtit dhe zri ishte klithje ishte jehon dhe rrmbim dhe grushtim ishte gjithka nn kmbt tona nn syt tan dhe ne ishim nn pafuqin ton,n vetmin ton dhe e goditnim ern,frymn e thithnim si vern e kuqe dhe frutin e merrnim symbylltas dhe pema ishte hije dhe ne nn degt e saj ishim hije q nuk e kaluam kurr dhe natn e brenim si dritn si veten n mospajtime t jets dhe rrall i hapnim kraht pr ta ledhatuar qiellin dhe detin e kaltr dhe e harronim veten,fytyrn dhe dshirat tona dhe moskuptimit i vinim kuror hijen dhe fjaln nn peshn e gurit ton

28

UDHVE Po shkonim lart pr te maja e malit udhve t kohs, leqeve t ers, nn syrin e qiellit,si nn kandila yjesh pr atje dikund ku hna zbret dhe ndrion n male Po shkojm lart e m lart dhe udht jan t gjata si lisat e ftoht si pishat e gjelbrta,si bredhat te gurt e that n natn e gjat t vjetr sa motet dhe nn syrin e qiellit shkojm dhe ti e dashur je er e freskt dhe ndjenj e mallit dhe ngjyr prej hne je dhe yjet jan n shklqim dhe krojet ndihen matan,kndej sht vjesht gjethe t rna dhe pisha n kurora t blerta si trupi yt te puhiza pran shtegut dhe po shkojm duke u tretur n maj t malit, si n syt e qiellit dhe te krojet e saj do t biem n shtratin te hija e hnzs dhe burimet ku vijn duke u prkundur si n duart e arta t zans

29

KUR ISHE Kur n dritare ishe t shihja me padurim dhe ti se si fshiheshe dhe sa m zgjoje vetmi Dhe m bje t vija te ti prdit, te dritarja yte t jem n astin m t mir kur ti plhurn heq,dhe flokt e hedhura t mbulojn t trn,si hije, si nj perri Dhe syt m treteshin n ty me shklqim dhe ishin te amshueshm n ty deri n paharrim

30

DHE Dhe si mund t t l pas si mund t ik nga ti oh, sht mallkim ikja nga shklqimi yt mallkim sht t tretem n heshtjen e prjetshme, n harrimin tnd aty ku m nuk ka shklqim, aty ku emri e humb fuqin aty ku gjithka mbetet asgj aty ku s`kthehet m drita dhe mbetet n verbimin e mallkimit tnd

31

DRITARET ku hapeshin dritaret e saj m dukej nj qiell i largt e plot drit kur mbylleshin ato ishte nj shekull muzg i trisht i rnd Kur binin yjet te ballkoni i saj edhe nata shklqente aty pafund si nj zjarr prej zemre digjej xhamit t saj Kur hapeshin dhe mbylleshin perdet pastaj si t ndizej dielli ishte n syte e saj Si t binte nj ast n mes syve tan muzgu i rnd, i trisht dhe i errt i saj

32

KUDO JE n do gj n frutin e pems n kurorat e blerimit n dritaret e kaltra n kopshtin e blert n qiellin e paan n ngjyrn e gjetheve je n udht e qytetit n syt e bregut n mngjesin e art kur dielli vjen kur dielli ndrit n syt e tu ku dielli shtrihet n shtatin tnd n lumin e pafund q prshkon detet atje ku marinart jan pa pishtar atje je ti ku dritson si prher n ndrrimet e kohs

33

E DASHUR un ti dhash t gjitha e dashur dhe syt mi more n zemren tnde n frymn e errave t vjeshts m vure n zjarrin tnd n hijet e tua si nn degt e pemve dhe ti m verbove, m lodhe dhe m bre t jem vdekatari yt i fundit T gjitha e dashur ti dhash dhe ti mi more n duart e tua dhe m varrose n zemrn e fryms e t qiellit t syve t tu

34

SA.... Sa ka qiell, ka edhe vettima, ka re, ka edhe shi. Dhe sa ka diell, ka edhe jet, ka yje, ka edhe errsir. Sa ka mngjes, ka edhe mbrmje, ka edhe hn, ka edhe agime.

35

NJ DIT Kam menduar nj dit t jem larg teje e dashur por nuk munda te jem tej malit as tej mendimit nuk munda t jem tej teje atje ku nuk mund t t shoh Dhe kopshti me dukej i vyshkur pa gjethe pa lule, pa frytet e saj pa asnj stin ishte n syt e mi e zhveshur nga vitet dhe nuk munda pr asnj ast pa ty dhe ndrrn tnde pa zemrn e shpirtit tnd pa pemt, pa kopshtin pa lulet as pa frytet nuk munda te jem as pas hijes tnde t humbur diku tej syve t mi, tej zemrs sime sepse ti kudo ishe n mua n t gjitha pjest e trupit tim dhe n ashtin tim ishe nj lule e elur n dhimbjen time, n shpirtin e fryms time ishe ti kurora e vetme n syt e pems

36

KITARISTI Sa me mall kndon dhe e kujton t dashurn e tij q mund t jet e ngjashme me t tjerat por jo me dhimbjen e njjt as me prmasn,as m me fuqin e njjt dhe gishtrinjt i luan si n ndrrat e saj si n frymn e jets dhe t drits s tij si nj z prej shpirti e nj lule t brisht si nj kuror q ka shprthyer nga nj gonxhe e kopshtit te nj lule e zemrs m t mir,q sht prshkuar n hijen e saj Dhe dora e mban kitarn, dhe gishtrinjt e prshkojn trupin e saj dhe knga frymon si n kopshtin e zemrs, aty ku shtrihen tingujt e hijes s saj

37

E MENDURA E mendura fjal si dje si sot q n mngjes je mendur me ndrrn e kohs t zemrs tnde t trazuar sa shum i ngjan flets s purpurt q e sjell era si prej lulekopshtit t blert q rri e varur ne ballkonin e fjals dhe hesht si e pagoj si e pa sy si e pashpres ti dhe trishtimi i ditve t fundit si e ngrir rri dshira n syrin tnd si n vesn e mngjesit q e mban pamjen e muzgut dhe n hijen e zemrimit tnd ti qndron si nj tingull i zemrs si heshtja e pafund duke u varur qerpikut tnd

38

IK N PAHARRIM Ik n ndrrat e t shkuars se atje je e denja e kohs ather q i pushtoje fushat si drita e syve tu t kaltr Ik te mbrmjet e tua t mbla nn dritn e yjeve qiellor si n gjethet e kurors te ulliri n ngjyren e paharruar t limont Ik se atje ishe vetvetja ktu je hije e trisht e gnjeshtrave q t kan mbuluar si e hirta barin e njom ti e sheh t sotmen ashtu si t nesrmen me endrrat e djeshme rinore si rra e detit me shenja t mllenjave dhe uji me dallgt e trbuara e v kohn nn rr t mbuluar si me hijen e pelerins s njelmt E flokt e tua sjan m n grsheta as si val deti m sjan, as si hije t drits kur ngjiteshin n puhin e ers n mbrmje Ik n paharrim, atje shklqe si mosha e drits aty te portokajt dhe limont e brigjeve t detit n kurora ullinjsh beko ikjen n valt e prjetshme t ers, ku prehet hija e syve tu t kaltr

39

NJ LETR Nj letr t shkurtr ta drgova e dashur nj falnderim me pak fjal tani jam pa ty, dhe nj koh e pakoh m prshkon Dhe pres nj letr t shkurtr me pak fjal nga zemra yte, nga fryma dhe me ngjyrn e syve tu sht nj ur n qytet mbi nj lum Dea dhe harku nuk shihet pa ty, as pa syt e tu dhe lumi ec i shthurur si kujtimet e mia, si valt e flokve tua, si malli pr ty Nj letr t shkurtr e pres nga duart e zemrs tnde dhe asgj m shum, dhe asgj m pak se shenjn e fjalve tua

40

TRI DIT Ka tri dite q nuk je e dashur prandaj ishin ditt m t gjata pa ty tri ditet e nats s trisht dhe t gjata sa koha e tejmbrmjes Tri ditt e verbra te syt e mi dhe ti je atje diku ku ndrrat nuk vijn dhe dritares tnde perdja sht pa sy e mbyllur si nata dhe un n natn tnde e ndezi fjaln pr ty dhe t ndjej ty, i verbr si nata ime pran zjarrit tnd

41

NUK NA MJAFTOI Asnjher nuk na mjaftoi fryma as ndrrat nuk na mjaftuan as ndriimi i yjeve as i hns n mes t nats kur binte n ty dhe shklqeje n sy dhe treteshe n zemr dhe ti kraht i hapje pr ta marr tr qiellin n ledhatim dhe n t kaltrn e detit t humbisje diku n valzat e shpirtit dhe n varkn e ndrrimeve t`i bje drit si hna e qiellit q i lajmronte buzqeshjet e nj dite t re sipr hijes tnde t prushur ku vjen pran dritares si qelqi i kandilit t nats duke u shuar n blerim

42

QYTETI.... Prizreni sht qytet i dashurive, edhe udht jan dashuri, edhe sheshi, edhe bliret, edhe Lumbardhi e ka shkumn e dashnorit t trbuar ....edhe zambaku sht nj kuror dashurie si malet q lindin dashuri, dhe erra pafund kulmet dritaret dhe ballkonet me syt dhe fjalt n hije dashurie jan, si nj kopsht prej ndrre sht qyteti i vjetr dhe krojet rrjedhin si jeta pa pushim T prjetshme jan t gjitha kngt, t gjitha bekimet q gurgullojn sipr gurve dhe nuk treten Dhe lozonjare sht dashuria e prjetshme si jeta... dhe lumi i valve t pambarim nn zambakt e bardh me kurora q ndritin si luleqiellit

43

VARGJET E MBRMJES Edhe mngjesi sht mbrmje pa ty edhe dita e errt sht si nata q sperndon pa ty edhe stint nuk vijn sepse nuk elin n errsir pa ty as nuk shkojn as nuk perndojn pa ty as nuk lindin n zemrn e mbrmjes pa ty Jan t varura si dshirat pa ngjyr q rrijn pezull pa ty

44

BUZ PRAGUT Udhs s gurt eci tani n mbrmje doher kaloj dhe ty nuk t shoh dikur ishe e bukur dhe na mendje te gjithve mua m dhuroje her-her buzqeshjen tnde aty pran pragut ku sht buz shtpis mbi dern e hyrjes ku fillon ballkoni dhe gjethet e vjeshts binin nn driten e neonve t sheshit ku dilnim prnat Tani nuk t shoh ka koh e dashur si zogjt e vjeshts ke ikur dikund dhe pranvera ka ardhur dhe ti nuk je dhe dallndyshet e pushtojn qiellin dhe fluturojn skaj ballkonit tnd udhs s ngurt eci n mbrmje aty buz pragut t ders vij dhe malli yt n hijen tnde m tret

45

E MIRA Edhe mirsia n kt jet ndshkohet si bukuria jote q bekohet n tjetrn bot Je lindur n kohn e ndshkimeve dhe t vret syri i keq sy i udhve t humbura, t rnda e me rreziqe edhe koha sht vrastare n ty se je e bukur dhe m e bukura se krejt bukurit dhe nj re prej qielli kudo t ndjek dhe t merr n hijen e saj gjithkund E mira ndshkohet mike, n botn ton ashtu si bukuria jote q t ben m t drojtur m t prmbajtur dhe m t egr n zemrn e but si nj els i ndryshkur ku shkilet pamja jote drita e syve tu, trupi yt n udht e errta, sht si syt e verbr nga shklqimi yt Dhe flokt e tua jan qiell i rnd si nata si nj lule mes ferrash si mes gjembash t trendafilt,q e pikojn kudo ngjyrn e trupit tnd

46

PSE SMUNDEM Pse smundem pa ty sepse nuk mundem pa dritn e syve t mi as pa hijen e trupit tim as pa frymn tnde pa freskin e fjals, as pa gjakun e zemrs si do t mundem....ti je ajo q trupin ma mban frymmarrjen dhe gjith pjesn time t mbetur n ty n gjakun e ngroht si er e leht npr trupin tim

47

PEMA E MOLLS Pemn tnde nuk e harrova kur merrje mollat n deg dhe m jepje n mngjeset tona si nj kalimtar q vija pran teje prdit Ishin molla t mira sepse mi jepje ti dhe dora jote i kpuste, si lulemollat n pranver ndonjher i kpusje dhe mi jepje duke qeshur Dhe nj kalimtar mbeta gjithmon por ti m nuk je te kopshti as n pranver as n vjesht nuk je as lulemollt n deg m nuk i merrja, as nga dora jote pr ta kputur nj moll m nuk kisha Pemn tnde nuk e harroj si ty q st heq nga kujtesa dhe kopshtit i mungojn stint e tua dhe kalimtart skan m t shikojn dhe un t kujtoj kur i merrrje mollt dhe vije me vrap duke buzqeshur ah, pranvera ishte krejt lulemoll, dhe vjeshta moll e kputur ishte dhe pr mua e mbaje n dor

48

POEZIA sht zri i fjals sht qielli i reve sht dheu dhe guri i blert dhe i rreshkur sht ngjyr e kaltr e verdh dhe pem e fryms sht honi q pikon tinguj me t kuqen e zemrs sht bregu i t gjitha stinve i gjelbrt si t gjitha dashurit sht prehr i maleve dhe qiell i zogjve dhe gur pafund

49

NJ GJETH Nj gjeth luhatet nga era dhe duke u luhatur bie nga dega bie dhe fjala si i blerti gjeth nga kurora Por gjethe ka shum por t gjith nj dit bien po ky njeri ishte i nj dege pran trungut si m pran gjuhs Dhe trungut degt nuk binin por frutat ishin si vjeshta dhe gjethet dhe vjeshta me errat i merrte edhe fjalt dhe i shtrinte si koha nn ngjyra t verdha

50

MA DHE shklqimin ti ma dhe me zemrn tnde t but si mndafshi dhe buzt e mia dhe bashk me zjarrin tnd si n frymn e duarve t tua dhe syt mu tretn te ti dhe shpirti m mbeti n ndrrn pr ty dhe si flaka digjeshe dhe t bartja n trupin tim ty t trn bashk me prushin e fjals t bartja do ast N kepin e ndrrs si kuror me lule ishe ma dhuroje freskin e kraharorve t tu si ledhatimi i ers te puhit n buzt dhe trupin tnd t egr si nj e marr q m treteshe n hijen e zjarrit tnd t mendur t flokve t tua t shprfaqura si nata duke u tretur n prehrin e shpirtit tnd

51

MOS DEA Mos u mashtro Dea te prftimi i nj kalimtari sepse kalimtart udhtojn npr koh dhe ndritin disa, e shklqejn t tjer por dgjo zemrn dhe zrin e drits kujto tek ai q ti e ndien m shum, q i ka syt si ti dhe ty t rrmbejn thell zemrs sate, duke pikuar nj dhimbje dhe vetm aty ndalo dhe pije nj got dashuri pr hir t tij dhe kalimtari do t jet hija jote, dhe ti drit e zjarrit t tij do digjesh si nj ndrr e pangir me dorn e trupit t tij dhe hija jote do ti ket yjet dhe hnn n errsirn, ndr sy dhe kalimtare do jesh me kalimtarin e astit hapave t tij dhe gotn e dashuris e ke pir deri n fund, dhe udh e qiellit sht e pafund

52

FLOKET E TUA Flokt e tua m rrmbyen n shtitoren e qytetit ah, sa e bukur ishe, dhe era t bartte pr vete Ti ecje si hije e kputur Oh, te hija jote, ishin vet syt e mi t humbur shpejtoje pr diku ndoshta nata t thrriste n honin e saj ti t ndizeshe Ah, floket e tua dhe ti e tra ishe er e mbrmjes e freskt e praruar dhe mngjesin pa ty, m kurr nuk e pash, isha i tri i verbuar

53

TI DHE BREGU Edhe brigjet e luleve ngjanin n ty n syt e tu ishte natyra, puhit dhe ndrrat toka dhe deti i gjer i pafund dhe zogjt e kaltr dhe te brigjet ishe ti dhe hija e kohs bashk me errat e t gjitha stinve dhe qiellore ishe me t gjitha ret me yjet lajmtar dhe hnn e mbrmjeve Ti dhe bregu i zemrs s patretur, si deti n ngjyrn e luleqiellit

54

M MORE.... M more si me dor me vete n zemrn tnde n fjaln dhe n dritn e shpirtit tnd m more si pa shkas, si pa e ditur si nj vdekatar i pafajshm dhe dora jote ishte magjike, si trupi yt veshur me malle me ndrra dhe me ngjyrat e jets s tejdukshme aty ku jemi t vetm n detin e valve tona E dashur kush mund t jet m shum se ti, m e elur dhe m e hapur dhe m me drite dhe m e zjarrta q buron pa pushim kush mund t jet tjetr pos teje si nj rrjedh e thell e shpirtit tnd

55

KUR NUK JE Kur nuk t shoh sa jam i boshatisur sa jam me plot kujtime sa jam me rndesn tnde sa jam me dshirat e tua q vijn duke u shfaqur sa jam pa ty krejt i vetmuar eci si n mjegulln e vjeshts sa m mungon, as ti nuk e di e dashur, as nj tjetr nuk mund ta ndiej sa nj gjysm e imja jam pa ty, sa me gjysm hije, me gjysm kujtimi, me gjysm zemre jam q rreh pr ty

56

M BRE GUR Ti m bre nj gur q e pret shiun t bjer n pika vese prej syrit tnd dhe ishe nj lule e bukur e kaltr si nj mllenj q shkon e vjen qiellit ishe ti e praruara e kaltrsis shpirti i toks dhe i blerimit dhe i gjetheve t verdha Dhe ti m bre gur n gur me nj ndrr prej luleje dhe kraht e tu prej errave ishin vetm nj hije dhe fryma ishe q m mbaje si gur i pritjes tnde e gjysma n dheun e zemrs isha e gjysma n tr hapsirn e toks qndroja vertikales ngjitur pr hijen tnde, drejt syve t tu, q e pikonin vesn prej qerpikve t reve tua

57

SU BETOVA Dhe kurr su betova n ty as pr ty sjam betuar kurr sepse isha i tri n ty, dhe ti e tra ishe frym e toks dhe er e ndrrs s mir e blert ishe si fushat e pafund nn qiellin e paan Si malet dhe gurt ndr fusha isha un andaj su betova kurr, por i heshtur isha thell n ty pafund

58

LERTA Dhe ty nuk t braktisa kurr e dashur ishte koha q na ndau n udh t largt sa nj jet Jam n errsir pa ty e dashur, dhe pas teje prdit vij Shpirti yt i etur sht, kt e di, dhe si nj dritz mua m ndrite kur drejt teje un vij, si nj shpend prej qiellit t nats dhe e di se ka shume koh dhe ti m pret dhe un t ndiej jam vet zjarri n zemrn tnde dhe ti je shpirt i etur, je n ngjyr t purpurt zjarri q pikon npr kandil, dhe m ndrit n syt e mi, udhs time kaq t gjat si nj shpend qiellit t nats pr t ardhur deri te ti, si nj yll q shkrep nga qielli, dhe te ti bien me dshir, dhe ndrit agu n dy zemra,si dy syt e tu t mir

59

ST BRAKTIS Dhe ty smundem kurr t t braktis si syt e mi q nuk munden pa ty as nga shpirti, as nga zemra, as nga ndrra q kam pr ty sht nj nat e errt shum dhe pres e pres sa m par t vij deri te ti, dhe t t gjej ty n gjum dhe t jem pran e pran, pa u ndier, aty afr t t puth, mu n gush

60

PA TY N MESDIT N mesdit ti nuk erdhe, dhe ishte e mangt pa ty edhe kafen e pija deri n gjysm, dhe gjysma ishte e jotja dhe ty ta lija Dhe nuk erdhe e dashur, drekn e mora pr gjysm si kafen si fjaln pr ty, q e lash pr gjysm, dhe mendimi ma mori gjysmn tjetr dhe te ti ishte si un, si zemra dhe syt e mi, dhe hija ime lvizte prej teje si t shkulej prej trupit tim, prej ashtit donte t hiqej Dhe dhimbja shtohej dhe un pritje u bra i tri, dhe ti ishe atje ku st kujtoja dhe sdshiroja ta dija kurr se si humbe dhe si u trete dhe nga kalove pr te udha e fundit tnd Prandaj dhimbja shtohet, mungesa rritet dhe e tra je n hijen e mbetur, nj boshllk q askush nuk mund ta dij prve trupit tim, ndrrs s pashuar pr ty, dhe zemrs sime prgjysm, si koha pa ty

61

SOT Dritarja ime sot ka pamje n hije t bors dimr me ngrica dhe erra t lehta si n qetsi t rn I shtrir shikimi dhe fytyra e stins sht pa ty kudo bardhsi si kulmeve dhe lisave e mbi pem si n male Natyr dimri sot, ne shikime t ftohta, n zemr ku fryjn pa ty errat e dimrit n qetsin e hijes tnde t ngrir

62

PRAN DRITARES Shikoj ardhjen tnde mike sot npr dborn e mngjesit ku nuk ka shenja as hija jote nuk sht ka erra dhe dbor dhe re n qiellin e syve t mi dhe xhamit t dritares sime sht mjegull e fryms q del nga pritja pr ty, dhe si errsim shtrihet dritares Bor bie sot,n ballkonin tim, te syt e mi, n avullin e fryms sime shfaqet silueta jote dhe kujtimi yt, dhe dshira e shtrir kudo pikon pr ty

63

AJO SHKLQEU Errsir sht pa sy sonte sepse hna sht verbuar q dje dhe yjet jan ngrir n polin e veriut si anija e marinarit e heshtur ku fundoset n ujin e kaltr dhe un e shikoj t dashurn pa syzet e diellit atje n erresirn e thell t shekullit se si shklqeu e tani e ndiej te zemra ime frymn e zrit t saj dhe agun pran syve t mi t shterur

64

SA SHUM PRITJE Sa shum kam pritur edhe njhert t shoh Se isha diku larg tej shtat maleve e dashura ime dhe gjumi ishte i rnd pa ty dhe ditt ishin nn hijen e maleve t largta dhe me plot mjegull ishin prdit si nett tona dhe t shihja diku n prftimet e mia, si nn ngjyrn e hnzs dhe dritaret e tua i kujtoja si syt e tu prej qielli dhe buzt e tua Sa shum kam pritur e dashur, udh e gjat e rnd si koha jon Sa ka nisur t vij agu si nj hark i blert sipr shtat maleve tona larg se udha e kaltr do t jet kthimi im, dhe n t blertn tnde do tretemi n zgjim

65

BOR BINTE SOT mbi flokt e tua mbi hijen tnde dhe trupi yt u tret udhve t lagjes dhe bora binte sipr shenjave t hapave tu dhe ty m nuk t pash, dhe dreka pa ty ishte sot Oh, bor binte sot mbi ty e dashur, mbi flokt e tua dhe hijen tnde dhe gjurmt e tua i mbulonte bardhsia dhe n syt e mi ti ishe sot krejt e bardh si hija e bardh e pems n kopshte

66

LULE DIMRI... Lule dimri ishe e dashur e ftoht e egr si valt n det si knga nn ethet e furtunave dhe ecje, si udhve me ngrica si hija jote prtheheshe n kthesat e befta t bors ti hije n syt e mi n flokt si dbora e rn n ty, ti e dashura ime sot ishe m e bukur se kurr, m e dashur se asnjher dhe zemra yte vlonte afsh, frym dhe mirsi, si hije e luledimrit t brisht

67

TI JE STINA IME Ti je stina ime, si errat e luleve je kudo n dimrin e zemrs dhe n akullin e fjals n pemn e kopshtit tim, je drita e purpurt e nats mbi dborn e dimrit,q ngroh si nj hnz n dritaret e zemrs ti je stina e t gjitha bukurive, q pikojn n syt e mi,vesn e dhimbjes tnde dhe un i tretur n verbimin e syve t mi pr ty, dhe n errat e luleve tua prej dafine

68

FTYRA JOTE Fytyra jote m vinte pas n mua kudo q isha n shtpi, n rrug, n kopsht n do ast Dhe fjala jote m tingllonte n mua si nj ves q bie prej syrit tnd n ndrrat e mia Hija jote ishte n zemrn time si nj kandil i prflakur n ty para se t shkrepte ylli i par i mngjesit n dritaren e shpirtit tnd Kudo ti ishe e dashur, hije, ndrr, drite ishe, dhe shklqim me dhimbje t pafund

69

TEJ HIJES TNDE Tej hijes tnde nuk mund t shoh zemra yte m mban n prehrin tnd dhe fjala sht magji e ndjenjs tnde dhe shpirti yt vlon n syt e mi, n ngjyrat e syve t tu q jan ves e ndezur n t gjitha nett e tua shikimi dhe kraharort e tu t gjer sa bota jon sa nj stin q rri prher n syt tan e elur n zemrn ton Ti ma more shikimin e dashur dhe smund t shoh asgj tej hijes tnde

70

KUR VIJN ZOGJT Kur vijn zogjt me ngjajn n ngjyrn tnde dhe n zrin e kngve tua, si qiellit t zemrs tnde si stina e kthimit te foleja e tyre, n blerimin e do gjje n kepin e ndrrave tua, ndalen si n detin e shpirtit tnd, sht qielli yt, fole shqiponjash sht me ngjyrat e zogjve t pranvers

71

NGA SHTPIA Kur kaloj nga shtpia jote dhe ti nuk je si nj mbrmje e boshatisur bhem un thell errsirs ku m shpie atje qiellit pa nj hnz, pa nj fund, ktu gurve pa nj dritz, pa nj ag, udh e errt q m shpie n askund

72

DO VIJ ASTI Do vij nj ast kur do jem gjithmon te ti dhe m kurr nuk do jem larg prher kopshtin ta mbajm n gjelbrim prej dashurie do vij agu edhe pr ne si nj perndim hne n mngjes kur el lulja n pranver dhe pikon vesn n ves si syt e tu n syt e mi, ku shklqejn si nj qiell i pafund

73

E HESHTURA Ajo po hesht n kmb ajo hesht ulur ajo hesht duke lvizur ngadal hesht ajo n heshtje duke heshtur heshturazi dhe frymon heshtjes dhe zron n z t heshtjes edhe kur flet, ajo heshtur flet, heshtur qan, heshtur kndon n heshtje thrret me zrin e heshtjes, duke heshtur papushim pa kmb ulur sht heshtjes, dhe m pas prap hesht, duke heshtur n tri koh sht ajo, dhe n t tria kalon heshtur, n dy kmbt e saj ulur dhe bie n dysheme heshtur, klthet dhe jerrur hesht si koha duke heshtur n nj vend, n nj prjetsi dhe n nj lvizje rrotull hesht e heshtur pafund.

74

DHE DO TE VIJ Dhe do t vij plot shije n got do t tretem dalngadal buzve ty do t pshkohem si nj hije me lng vere dashurie, me nj ndrr shpirtsie t t puth e t t ngroh, si me zjarr t zemrs-o Kur ti t jesh n gjum, sdo m shohsh, si nj re q vjen si er, pran te ti, t t`i sjell syt e mi si nj qiell e t t ndez si nj eshk duke u tretur n gotn e zemrs, n buz t fjals t t prek dhe m pas do t iki e do t l ty pr nj ast

75

HESHTUR DO JEM Dhe do t vij heshtur do jem, dhe me ty moj do t pi ver t kuqe dhe raki bashk moj ndrr, moj e mira si perri q m bn te ti t rri dhe t tretem prgjithnj, n gotn tnde kaq t mir Se nj lule te ti ka elur, moj e mir, thell diku te zemra yte ka marr ngjyr nj margarit

76

KUR PI VER Kur ti gotn me ver e pi un jam aty, buzve tua t t ndiej nuk je vetm, por jam dhe un, n shpirtin tnd te ti vij e t puth... si n sy, edhe n buz, edhe zemrn ty ta mbush

77

KUR JE VETM Kur pi ver dhe vetm je, mikja ime un te ti vij si hije, rreth e rrotull aty m ke, dhe t ndiej un t shoh dhe st them gj por n buz ti m ke dhe n shpirt te ti futem bashk me vern e bekuar n shpirtin tnd ndrioj si zjarr, ku zemra jote pikon mall dhe un si ves pikoj n ty sikur zemrn ta puth n gji, me dashuri....

78

KA NJ KOH Ka nj koh q nuk t shoh pres nj dit si shum dit kudo t pres udhs s lagjes dhe n mesdit ti nuk je, dhe fryjn errat n mbrmje dhe nuk t shoh ve n ndrr ve si prftim ve n kujtim Diku natn ti je tretur n pasyt e mi qndron si n guvat e mbrmjes sime dallg-dallg vijn si koha te val e detit duke u lkundur hija jote diku mes valsh si mes dallgs honit t zemrs ti qndron

79

EDHE PA DHIMBJEN Mund t bsh pa dhimbjen time por me par vrite ti dhe nuk ndien m as nuk sheh, as nuk flet m dhimbja ime kockat prehen nn gur t fjetur dhe trupi sht nj zjarr i fikur Dhe ajo frym e kohs n shenj dhimbjesh si era vjen dhe i merr hirin dhe pluhurin e dheut tim dhe i bart nga fryma jote bashk me errat e paradimrit diku sipr i v maleve, i v fushave, dhe n detin e pambarim

80

DHE ... dhe mendoj t t heq nga zemra dhimbjen time ta paksoj dhe pr ty t mos pikoj n shpirtin tim dhe si mund t t largoj kujtesa ime m tradhton, q st harron Por dhimbja sht nj tmerr i madh dit e nat edhe fjaln smund t ta heq as ty as emrin tnd as lulet e kopshtit as pemt smund t t`i heq, se n ty jan prher, syt e kaltr si drit me diell

81

VERBIMI `sht kjo dashuri q njerzimin e shthur njeriun e verbon, dhe hnn e mallkon dhe jet e rnd me t sht, dhe e mjer e l njeriun dhe njerzimin si pa sy si pa vesh Dhe dashuria sht tmerri vet, si ferri i nj verbimi te nj drit q te ti shklqen, dhe t mbyll n errsir prjet kur ke lindur ti moj e mir, ishte koh e nj zezone dhe m pas te ne u ngjize dhe kurr m nuk na lirove Dhe liria sht n ty, verbim, vuajtje, dhimbje dhe mrzi, je vet zjarri moj te shpirti yn

82

DASHURIA Dashuria sht mallkim sht verbim sht pa lindje sht pa vdekje sht si nj trishtim E pagjum dhe brigjeshum, dhe lugje me ndrra si nj lum sht dritare n sy t djegur me re t kngs dhe t mjegulls q pikon dhimbje shum dhe t pafund Dhe dashuri t dua shum, por verbimin kurr sta fal pagjumsin dhe shklqimin dhe tej qiellin tnd t art m ke vn n zgrip t fjals Dashuri je hon i madh, i papar ti na bn pluhur n mall, dhe m shum asgj sna fal pika resh pikon n zjarr dhe nat t errt dhe me hn dhe vettima n syt tan

83

JE VARR N ZGJIM Dashuri je varr n zgjim q bleron ti, n dy syt, dhe na verbon n dheun tnd n qiell t kaltr n re na vn vettimat ku shkrepin zemrs s pafund, dhe na ln n shenja gursh si gjethet e nj peme t bleruar q vijn duke u zvedhur n vjesht t thell si n syt e praruar vijn pal-pal duke u tretur, si n drit t hnzs, n qiell t zbeht, si mes resh

84

PAS TEJE ERDHA Erdha pas teje pr gjith jetn t t them se un t dua t t them se pa ty nuk mundem t t them oh, ti je e dashur askush tjetr prve meje Por ti kurr nuk dgjove as nuk fole as nuk shikove ishe hon i madh i detit, as valt nuk t gjenin, si t ishe diku tej qiellit Pas teje erdha, dhe pas teje vij, si nj yll i nats tnde qe ska dal ende n agim T t them njher t dua, dhe n syt e tu t jem thelluar, dhe tjetr m asgj nuk dua, o moj ti shpirtpraruar, zemrvaluar, q m ke tretur si n ndrr ti moj e ururar dhe m l zgjuar

85

SHKREP NJ YLL Yll i shkrepur n errsir dhe hn e ndritur pas nj ylli si nj ndrr dashurie, hn e hn yje pas yjesh pafund qiellit pafund errsirs, pas nj llambe gjithmon fshihen saher lindin n mengjes duke ndritur agimet, ato nuk duken ato fshihen diku errsirs Qielli ndrit n errsir t madhe, dhe perndon n tjetrn an, dhe prap vjen si nj kandil ndezur nats nn nj hn si nj hije e padukshme vjen e tretet n syt tan te zemrarta n guva t shpirtit diku ndihet flak e saj

86

DASHURI nuk e di q t kam dashur ndonjher se kam kuptuar anjher, as dhe sot nuk e di si je si dukesh nuk e di, prmas ke, as formn tnde Por ve nj gj un e di se pa ty kurr smund t rri, trupit tim je kudo dhe vet se di dhe nuk di si t t heq, dhe pa ty si mund t rri nuk e di

87

HIJE U BRA Hije u bra te ti erdha natn von, shpirti yt m bnte drit si nj lule n lndin e prtrir te ti erdha pa u ndjer n gjum ishe si perri dhe u futa n gji n prehrin e zemrs tnde si nn puhiz dhe t putha ty n buz nat ishte errsir e pafund, te fryma jote isha un e n gjoksin tnd dhe ne kraharort e tu isha ndezur dhe prvluar hoqa mall, hoqa dshir, shpirtit tnd duke u shtrir dhe m pas, qet e qet sikur erdha ika un, pr tu kthyer prap n errsir

88

T KAM PAR LERTA T kam par vetm njher dhe m pas disa her hera e par ishte shklqimi dhe m kurr nuk t lash pa t par, isha i marr Dhe kur un larg qndroja dhe m bje keq t jem, t zhytesha n skterr vetm pr ty m shkrepte n kok, marrzi e nder T kam par vetm njher, dhe m pas disa her, ishe ti nj lule-er Trndafil q ke elur, n zemrn time je prher, si hnz n nat t thell Dashuria nuk sht ndryshe, luledhimbje me plag zemre, pikon ves syve t blert

89

U TAKUAM UN DHE TI dhe heshtm q t dy nuk folm asgj sepse flisnin vetm syt, dhe zemrat ishin me plot zjarr N kafene ishim prball un e ti si n prrall, asgj nuk tham, as nuk folm heshtje ishim dukeshim t dy t marr Un i treturi isha n ty, moj zan e malit si perri, ndritje ti derisa tretesha heshtur, si ti moj n qiell t art, zemrs sime ti prshkoje shklqeje ti dhe ndizesha un si n zjarr, zjarri fjal ti e di moj q nuk si n val Un e ti ishim t dehur dhe t mendur pinim ndrrn q t dy,dhe humbnim npr sy si t verbrit n errsir, Tr nats npr re e vettima t pafund npr pragun e liris,te liria e pafundsis

90

PASQYRA N pasqyr t shihja ty edhe pjesn e zemrs sime ishte te ti N dhom si hije t ndjeja ty edhe pjesn e shpirtit tim ishte flak ndezur te ti N dritare si qndroje t shihja ty si t qiellit ata sy dhe pjesa ime duke u tretur thell n ty N kopsht prnat pjes t molls t shihja ty si n pasqyr dhe pjesa tjetr isha un pems s art duke e kputur frytin e molls vetm pr ty

91

T THASH T DUA T pata thn njher t dua dhe se prmenda m kurr n qerpikt e mi ti ishe tretur, si nj re e qiellit ton dhe pa ty sisha askund as kurrkund pa ty nuk shkoja, as nuk qndroja pa ty askund Ti mu bre hije e blert,vije ti,dhe ishe ti gjithmon tek un Dhe te ti flija prnat, dhe prdit me ty isha si hija n nj pem, si ngjyra jote isha n nj frut ti si pjergull prej hardhie, pikoje ver prej syve tu, dhe ndrr zemre ti pikoje si dy kroje n nj lum

92

PR TY LERTA N buz t putha dhe ti u skuqe dhe shklqeu i bukuri sy nj pik loti t rrshqiti n ty faqeve t prshkoi nuri yt plot dashuri Dhe t preka n dy faqet ti e skuqur krejt e purpurt si zjarri t gufonte flokt e tua i merrte era, si lulet te pranvera, trupit tnd ishin el, dhe po vinin duke u tretur Ti buzetura, faqendezura, trupi yt si gonxhe e detit, me petale e veshur qiellit Ku t puthja se si shklqeje, si ti treteshe nj nga nj, yjet e zjarrrta syve t tu

93

TE LIQENI Te liqeni kur t pash mngjes ishte dit e art ngjaje e kaltr si vala n val er pranvere je moj, shtat i zjarrt Dhe nj fjal na bri bashk, buz liqenit te nje vark dhe t putha moj n ball, flokt e tua ishin lshuar si kuror te mal i bardh dhe m pas n sy t putha dhe n buz t zemrs moj ty t mora, dhe si valt t ledhatoja e ti shkriheshe si dbora

94

UDHET E TUA Udht e tua sa t vjetra moj fushblerta, ti syshkruar Udh m udh e fush m fush t ndjek un si nj gmush stin m stin e gur m gur,si n vjesht edhe n maj Si nj lule q bie e tretesh dhe n vjesht ti ik e zverdhesh dhe n maj ti del e ndezur, ngjyra jote edhe e ndezur Udht e tua nuk kan fund fush e gjer moj det pafund, brigje, male, shkmbinj e gur dallg e njelmt q vjen furishm, i rrah brigjet me furtun koh e egr her vjen e her fshihet duke u tretur,si mal i shkret udht e tua jan si akull, her si hone me flak e zjarr,jan si syt e tu qiellor e prshkon ti botn ton, rreth e rrotull je gjithmon dhe ti varr nuk ke kurrkund ti pikon si ret pafund, nat e ftoht ti je moj, nat pa yje, nat pa hn, kudo dukesh edhe fshihesh, her e plot e her asgj, bosh si koha, her pa shenj, her pa fjal

95

ISHTE SHI Ishte shi nj mbrmje von ku m fole mike moj isha i lumtur q t pash, pr nj ast u bm bashk Ishte lagur mikja ime, un nn ombrell i bja streh pshpriste pas shum kohe fryma e saj dhe ajo vet ishte ndrr n mall t blert dhe m pas te udh e saj, u puthm me shum shpirt, dhe morm shum zjarr dhe u ndam dhe ka koh q dal andej, dhe m se kam par, as te sheshi, as te bliret, as te udh e saj, mbrmjen e par kur u pam, dhe m pas te asti i fundit aty te shtegu i saj ku u ndam

96

VETMITARI Ndihem i vetm pa asknd i tri jam nj boshllk n do cep t trupit tim e syve t mi bosh si guvave jam n kt nat t pahn Kock e lkur i zhveshur jam i tr dukem gjysm n nj gjysm q sonte nuk sht as n dritare nuk ka shenj edhe qielli duket bosh, pa yje e pa hn si pa re si pa shklqim nat e errt sht i pambarim dhe skelet i tri jam, kock e lkur tjetr nuk kam, zemra dhe syt e mi m jan tretur n shpirtin tnd e dashura mike diku thell pikojn te ti

97

LULE GURI Lule guri ishte pamja jote pran kopshtit me moll ku ishim ulur dhe t putha ty n buz nj lule molle ish pran teje dhe nj deg e blert ishte sipr plot me erra t pranvers Dhe m pas prap u puthm dhe n sy u tretm ne, dhe n erra kraht i hapm bota jone ather ish, sot ka mbetur ve nj kujtim,barit t njom nn nj moll sipr gurit lulen ma dhe oh, ishte lule molle, lule guri ish pamja jon, n hije t kopshtit nn nj moll

98

U MSOVA PA TY U msova un pa ty, por zemra ime si t msohet su pajtua kurr pa ty dhe shpirti im, ty t krkon, prdit kudo, syt e tu, t kaltr prej qielli, dhe mallin tnd, t ndjen ty, dhe smundet pa ty si nektarin blet e art npr erra kudo shkon prej nj lule n nj lule, vetm ty e dashura Lerta t krkon

99

KUR DUA Kur dua t t harroj zri yt pikon tek un, n shpirtin tim dhe zemra me bn t t kujtoj,ty mos t t harroj Kur nj dit befas nuk je,edhe kopshti pr ty ofshan dhe n dritare luhaten degt dhe bien gjethet si dallg e dallg Pamja jote smund t tretet, edhe kur dua t t harroj e t mos t kujtoj Por ti je dhimbje gjithkund, n plag zemre ti pikon, shklqimi yt syt mi verbon dhe si mund t t harroj mikja ime, dashuria ime e par, e mendura ti q bart ve zjarr

100

KAFEN E MNGJESIT Prdite e pim nga nj kafe me Dean bashk do mngjes n ora 7,10 Ajo e dashur sht shpirtdlir e bukur sht si zan e malit,si hyjnesh prej perndish Dhe me t kur jam un si para zemrs t jem gjithka harroj asgj me t nuk kujtoj,jam krejt thell n sy t saj Dhe kur ndahemi pastaj me Dean harroj si i harruar,si t jem te qielli i saj si t jem n re t saj, si valve t detit paan, i vetm ndihem n bot t gjer, shpirtit t saj

101

PR ATJE Pr atje vij prdit dhe natn eci dhe mngjesit jam ecjes pr atje ku ti qndron si nj lule e malit t vjetr atje ku bleron si koha dhe tretesh n syt e qiellit ku ret ikin tutje dhe ti ndrion si nj kuror e brigjeve duke i shtrir petalet si lulebjeshka n ngjyrat e syve t tu n mallin e moteve t lashta n pamjen e majave t maleve lart atje ku perndit nuk flasin as nuk ndrrojn as nuk ndihen nga heshtja e kurors tnde si fjala ku frymon qiellit tnd n dashurin sublime

102

T PRISJA SI NDRRN T prita si ndrrn e nj moti t lasht nn gjethet e shiut ku rridhnin pikat e shpress ku ndrionin si dshir e zemrs n barin e gjelbr si kohn t prita q vjen pa ndrprer Her n vettimat atje te vreshtat ndrisje si ndrrs ku shklqente nj gzim aty pran teje si t isha hija e mallit tnd apo si nj krua q gurgullon nn pishn e blert Si era ku e pret mngjesin, duke u shtrir gjetheve t blirve si un q t pres t dalsh si hna atje n kodrn te ullinjt pritjeve t mdha e t rnda si xixa nate jemi zhytur malit t thell atje sipr jemi ngjitur dhimbjes son aty pran qiellit ku pikon drita e par e mngjesit T prita si ndrrn e nj moti t lasht aty ku t gjitha gjethet pikojn dashuri n astin e prjetshm t kohs son aty ku t pres prdit

103

KUR DASHURIA KA LINDUR Kur ka lindur dashuria ka ndriuar dhe qielli dhe toka ka bleruar dhe pema ka nisur t el lule n degt e njoma dhe hija e saj ishte nata n tok, e n syt tan qndronte mjegulla dhe yjet shklqenin errsirs n hn dhe ne treteshim n pamjen e saj, te harku i zjarrt i saj te pema e jets q ka nisur t el, dhe nn kuror t kaltr ishim fryma dhe varri i frytit t saj

104

MNGJESI I VRANT N mngjes ishte vrant dhe ajo si qiell i rnd,vetullrn dhe syt e mi nuk shihnin mir ishte frym dhe furtun rrotull shtpis si dhe un n brendin time dhe dritares, qelqit ngjitur verbimi i saj mungesa e saj pritja e saj, dhe vetm pritja ishte n mua, Dhe ndihej nj z i heshtur si t ishte te shtegu i mekur, Ajo atje, tej reve t mia,tej qelqit, tej agut aty diku n breg t nats, aty heshtur si mal i ndrrs, apo ndoshta duke u tretur,diku tutje shtegut t fjetur

105

GRUA Grua ke br pr veten, ti q i dhe kaq shum bots i dhe lotin,krenarin dhe burrris i dhe dinjitetin por ti bre pr veten, pr ndrrn tnde Grua ti bre jet,bre vdekjen, dhe ti artet e jets i bre dhe ti e bre dashurin, t ndjeshme, t endrrt dhe skllavrin e bre Ti grua bre gjithka,dhe n prehrin tnd e more botn por zjarrin ta mori burrria q ti vet e krijove ti toka e flakur dhe bota e ftoht, ti dhe guri yt, i blert dhe i heshtur

106

PRAN DETIT Pran detit me dallg t kujtoja si dikur e dashura ime Ku vinim dhe dallgve notonim i pushtonim valt e kaltra,dhe kraharort tan ishin shtysa jon, e varks son t purpurt n hije t hns dhe kohn e shalonim,valzave t njelmta t detit si qielli i pafund Pran detit sot t kujtoj e dashura ime e purpurt si dy shalues dikur q ishim,e tani, je si hije, te lule e njelmt q prfton bregut t detit

107

EJA PO DESHE Po ngjitem te kodra e dashur eja po deshe atje sht freski n ern e brigjeve ku ka edhe lule ka edhe procka uji eja po deshe Shpatijeve do t shkojm npr barin e blert aty ku ka edhe kroje q vijn nga malet e larta me dbor eja po deshe Dhe n kokrr t diellit do t jemi,nn qiellin e elur t vers eja po deshe Po ngjitem te kodra e dashur,ashtu si kemi zbritur dikur eja po deshe por tani sht ver dhe shi bie dhe bar t blert ka shtigjeve eja po deshe sht kasollja jon e kaltr atje,te lndina e luleve t bots son, si te kuror e brigjeve prball syve tan atje..

108

SI QIRIRI A ka dika q tretet si qiriri m shum se shpirti yt m me zjarr se ti e dashura ime m me flak q shklqen errsirn e syve t mi dhe m verbon n tempullin e zemrs tnde dhe m v n varrin tnd ku pikojn t gjitha dhimbjet e tua aty ku qielli i kaltr ndrit n zemrn tnde, si shpirtit tim pr ty Aty ku dheu yn sht i prbashkt, dhe gurt jan t lashtsis aty ku mngjeset shpaloseshin syve tan, dhe mbrmjet binin duke u errsuar dritareve Dhe ti ndritje prnat andej matan dhe shklqeje si kandili i dshirave tua, dhe tani je shpirttretur e tra n hije t qiririt duke pikuar shpirtit tnd, dhe askush m shum se shpirti yt nuk sht duke djegur sonte m me zjarr

109

E VETME JE Vetm ti je e ngrohta e zemrs kur je pran ti je e vetme, edhe kur afr nuk je ty t vetmen t prmend uni im, malli dhe dshira ime rritet pr ty edhe kur ec je nj hije e prsosur si nj pem te kuror e pranvers q u bn hije t gjitha luleve, t gjitha ngjyrave dhe ngjan n qiellin e paskaj je bota ime, shikimi im si det i thell je mes valsh, dhe mes errave n vark t blert dhe toks s gjer je ti kudo te fush e etur, n hije ndrrash, n kuror lulesh sipr kodrash t paan Vetm ti je rreze drite, syqiellore je vet lule je e vetme edhe kur afr ti nuk je, ty t vetmen zemra ime t prmend

110

ISHE TI Ishe ti q m bre t t vij pas dhe kurr nuk t harrova dhe n fytyrn tnde u mbusha me drit dhe dshirat u shprfaqn n trupin tim n zemrn time dhe n syte e mi dhe fjala m rrodhi Oh, pr bukurin tnde gjithka do t jepja si Dea je e prkryer, e ndritshme si vera, si pranvera kur el, e t rri kuror e jets n ty, si e blerta e prjetshme jan t gjitha fjalt e tua, hapat dhe kraht e tu si prej detit q i merr t gjitha errat n gji, dhe t gjitha valt e buta si mjellmat si knga e tyre e zemrs.... si koha q nuk perndon n ndrra ajo sht si ti te kepi i lules s mir, aty ku merr kuptim trndafili dhe hija e drits tnde si n honin e qiellit t praruar ku fllojn t shfaqen ret si valt e bardha t detit t kaltr

111

NJ URIM Nj urim pr ditn tnde nj lule t kuqe si zemra q e kputa pr ty dhe pikoj si qerpikve t tu dhe nj shkrim me pak fjal n kartolinn e bardh E dashur merre lulen me ngjyrn e zemrs dhe fjalt e shpirtit, dhe dshirat pr ty dhe ngjyrn e shkrimit si n qiellin e syve tu q ndrisin pr mua si prehri i pafund fytyra, flokt, trupi dhe hija e pamjes tnde q bleron kudo n ty Dhe letrn mos ma kthe e dashur mos thuaj asgj, mos shkruaj n asnj ngjyr, heshtja sht zjarri i vetm q ndrion heshtur mes nesh Dhe T puth fort, un i menduri n ty!

112

NJ LETR Nj letr pr ty e dashur t uroj ditn tnde me lulet e zemrs pr ty, me ngjyr qielli si syt e tu dhe me trndafilat e kuq si zjarri i zemrs dhe me nj manushaqe t bukur si fjala dhe buzt e tua E dashur t puth i dashuri yt i mendur n ty, i heshturi n hirin e zjarrit tnd

113

SHENJA E ZEMRS Nj letr e mora nga ti e dashur dhe asgj nuk kishte t shkruar asnj fjal ishte vetm buza jote, n ngjyrn e zemrs dhe t kujtova t trn isha hijes tnde prdit prnat dhe udhve tua dhe prisja, shum e gjat pa ty koha q nuk ka mbarim as ditt as vet ndrrat pr ty E dashur t pres n kraht e errave t pranvers si pulbardhn si fushat dhe malet q mugullojn dhe i presin zogjt e par t kthimit si n blerimin e stins q treten si un n ty Un q e pres takimin tnd, si n bregun m t lart t zemrs aty ku honet do ta marrin ngjyrn e t gjitha luleve t syve t tu

114

E KAM PAR E kam par nj djall lutej prdit, nn maskn e engjllit falej prdit dhe mallkonte heshtur dhe bekonte me zrin e engjllit prdit Ishte si statuj me zemr varri me shpirtin e djallit me maskn e engjllit - e t gjith luteshin para tij Ata q kishin nevoj pr mirsi, pr dashuri, pr dritn e boshatisur n syt e tyre dhe prjetsin

115

KOHA VJEN DHE IK dhe tretet diku boshsis dhe ti ke mbetur nj hije te bredhi i kopshtit dhe nuk ndrit as nuk shklqen nn rreze t hns Vetm hesht dhe t kujtoj si prdit, si prnat si pr do ast, ku shiu bie, ku errat fryjn Koha vjen dhe ik e dashur ti si hije je nn bredh dhe kopshtit je kudo e zbehur dhe hesht si n harrim Koha vjen dhe ik e dashur, dhe t pres, ty t pres si heshtjen n eshkn e kohs q t ndizet hija jote n syt e tu si shkrepse e blert

116

NJ TUF LULE Nj tuf lule ta bleva e dashur t freskta prej kopshtit m t mir nj manushaqe, dy trndafila t kuq njrin e tjetrin t bardh tri lulet mbretresha t kopshtit t blert kopshti q i kultivon zemra jon me duart tona dhe me frymn e dashuris i bekojm si puhizat e errave ndr petale t gjera ato q e tregojn qielloren e mendjes t ndrrs dhe t shpirtit tnd t ngroht, aty ku ndihem pran zemrs, n kraht e tu t kaltr

117

KOH DHE GJYKIME Koh dhe gjykime, t arta dhe t egra t ndjera e t hidhura, t liga dhe t mjera t lavdive, dhe t dshtimeve t medha e t vogla pranver dhe vjesht njhersh ver dhe dimr bashk, fjal dhe varr lule dhe humner, dashuri dhe det i pafund hone pikllimi, dhe brigje dhimbjesh gur dhe gjethe t verdha emra dhe shkmbinj dhe re qiellore koh e pakoh, koh n koh, koh dhe gjykime errsir dhe drit, mjegull dhe re dhe shklqim te nj vettim e zjarrt e shkrepur qiellit

118

NJ FJAL Nj fjal nuk mjafton pr ta ndjer prehrin e zemrs As nj kng smjafton pr ti ndjer tingujt kuptimin e tyre dhe valzimet e puhive t ers As nj ngjyr nuk mjafton pr prmasn e nj pikture te nj figur prej gurit t vjetr e thar n koht e thella As heshtja e tyre smjafton vetm t hesht n fytyrn e kohs As partiturat dhe elsi i notave t violins nuk mjaftojn pr nj sonat t nj pasmbrmjeje t rn n dshprim As te nj vals nuk mjafton maska n motivin e denj t pakohshm t paprmbajtje t paform t pakuptimt t zhytur thell nnshtrimit t shkuar Dhe dinjiteti kur e vret kurrizin e nats dhe agu vjen si shklqim ku fillon t el nj lule e re Ku fjala ndihet e plot, ku vesa pikon e ndritur, dhe puhit e valzave fillojn t zhvishen nga marrzit e formave, t maskave

119

E t buzqeshjeve t vrara si varret e vjetra ku emrat u jan shlyer nga kuptimi i jets s tyre zhytur thell zymtsis

120

NJ MURG I FJALS (pr D...A...) Ai rinohet gjithnj e m shum e shpirti i ndrit si nj zog prej qielli edhe pse vitet ecin si valt n nj lum Ai prap kndon n mngjes dhe n mbrmje n drit t hns kndon dhe n muzg, ai flet me at, dhe me veten flet, si ngjyr zemre sht i tri, i prjetshm sht nj murg te udha e gjat q nuk ka fund, ai si deti sht, si valt me shkum

121

NJ POET Nj poet sht i uditshm sht i mendur nj shkrimtar i arratisur diku larg bashk me atdheun nj piktor i prdal bashk me ngjyrat e natyrs nj njeri sht nprkmbur bashk me qiellin e tymosur nj tjetr sht prflakur sht djegur dhe plagosur nj sht dukur se ka tretur dhe si hije sht shprfaqur nj ushtar sht i panjohur i prdhunuar i prbuzur i prfolur njri sht z i jehons i pashuar i pandalur i patundur njri ndr t shumtt kishte -guxim t patrembur t pazbrapsur

122

M MERR ME VETE M the m merr me vete sonte dhe m tret diku n er atje ku nuk jan ret e trishta t nats, as t mngjesit N shpirtin tnd m merr dhe m lind prap n frymn tnde dhe do t jem prsri shklqimi i zemrs dhe prap do t t them m tret prgjithmon dhe prap do t lind dhe n buzn tnde prap do t vij si era thell n frymn tnde, prsri do t tretem n ty....

123

*** Bor binte sot mbi ty, mbi flokt e tua dhe hijen tnde, dhe gjurmt e tua i mbulonte bardhsia dhe n syt e mi ti ishe sot krejt dbor si hija e bardh e pems n kopshte

124

*** O, ndrrat tona q kurr nuk u shuat si dashuria q ndizet prjet si fjala e zemrs q rri gjithmon zgjuar si shpirti n flakn e ndriimit q sht n kandil duke u ndezur

125

DO T VIJ Do t vij te ti sot me nj urim pr ty me shum lule me shum ngjyra dhe t freskta me lulet q kan elur n mars n fillim te ndjesia e re e stins ku natyra ka nisur gjallrimin dhe t veshet me lulet e saj pr urimet pr ty e dashur pr festn tnde pr ndrrn ton pr stinn q kemi folur shum pr barin e njom si shklqimi i syve t tu pr pemt q nisin t blerojn dhe degt ti hapin dhe n hijen e dashuris jan bekimi yn i ri aty ku zemrat ndihen si detit t gjer n hijen e pranvers si n lulet e reja t kopshtit do t vij me tr stinn sot, me gjith zemrn do t vij dhe me ngjyrat e t gjitha luleve, do t vij pr urimet e tua Pr ato q jan fryma jon, ndrrat tona, bekimi dhe dashuria e blert, si nn kurorn e luleve t pranvers

126

URIMET E MIA Urimet e mia pr ty, Zana e zemrs festn e femrs dhe tnden e dashur 8 marsin e pranvers ku lulet kan elur n zemrat tona, dhe te ti sht kurora e ngjyrs tnde e shklqimit tnd si petalet e trndafilta si pran zambakut te lumi yn, te liqeni i kaltr dhe pran detit ku valt jan t pafund si vet dshirat e tua... q burojn n zjarrin e zemrs tnde, nn qiellin e syve t tu dhe buzve t tua u ngjajn t gjitha festat, t gjitha lulet dhe petalet e ngjyrta si hija jote e purpurt n kopshtin e ndrrave tona, ku hna ndrion gzueshem n ty

127

JE LULE E ZEMRS Ti ngjan n lulen e zemrs si qerpikt e tu jan petalet ku rrjedhin pikat e vess qiellore dhe rrjedhin si kristalet e kndshme t shpirtit tnd si mngjesi yt n dritaret e pranvers e t trndafilit t kaltr ku bien dritat e yje t nats, si fanart e jets q sjellin shpres n bregun e detit t njelmt aty ku fillon dit e re si pran lulishtes q ngjan n botn tnde n fjaln dhe dshirat e pafund Si qerpikt e tu jan petalet e tua, t ngjashme me ngjyrn e syve t zemrs

128

ATY JAN KOHT (Adem Jasharit dhe familjes s tij) Aty sht nj vend i lasht i lasht sa koha kur nisi t rridhte aty ka zn rrnj edhe njerzimi edhe vendi ka filluar t bleroj Dhe gurt heshtin aty, si fjala e tyre e pathn si kodrat q i mbajn sipr t gjitha shenjat e moteve dhe gurt jan shenja t tyre jan varr jane fjal dhe heshtje jan jehon e bmave t kohve t atyre q valviten n nj flamur n nj shkab t lar prej gjakut t fisnikve Aty elin pranverat, aty pikojn mall lulet, aty sht kuptimi i t gjitha lavdive

129

NNA Nna sht lulishtja e zemrs sht dhimbja e dashurive sht dshira m e kaltr e fjals si shpirtit t ndrit nj natyr e tr dhe e pashoqe Ajo sht jeta e t bukurs e t prjetshmes sht si nj lum q kurr se ndal rrjedhn e vet Ajo nga errsira e sjell dritn e shikimit, dhe shklqimin e natyrs e vn n kepin e mbram t dshprimit prmasn e saj qiellore, hapsirn e pafund dhe t paskaj ajo sht harmonia e t gjitha melodive e t gjitha kngve t saj, e t gjitha dshirave q burojn prej zemrs s saj, si t gjitha t nesrmet q vijn n frymn e saj

130

PR TY NJ LULE Nj trndafil pr ty sot ditn tnde t lindjes q gufon n moshn e zemrs tnde erzon n frymn e shpirtit tnd si qiellore E rritur n shtatin e hijebukurs si t ksaj luleje q e ndien frymn e kraharorve tu n t purpurtn e trupit tnd, nn hnzn e mbrmjes aty ku si petaleve je n vetmin e gjumit tnd q rrah zemra n ngjyrn e trndafilit t lules s nats te gonxhet e saj si jastku i gjumit tnd si ledhatimi i duarve t ndrrimtarit t pritur q kur t atij q sht tej nats, diku n agun e shklqimit t syve t tu diku n udhn e ndrrave tua padurimit t zemrs e t hovit tnd

131

KUR U NDIE AGU Kur errsira u largua me agun e dits s re dhe lulet filluan t elin n gur dhe mngjesi u shtri kudo n hapsirn e syve tan dhe kopshtit ia dha hijen e vet si kuror n hark t qiellit atje ku digjej dielli n zjarr dhe hna tutje n freskin e toks bnte drit n hijen e saj Dhe toka ishte veshur n gjelbrim dhe bari kish nisur t dal te burimet q vinin nga nata e lasht dhe syve tan ishte shklqimi si nj verbim i dashuris atje ku jeta na shpie n t panjohurat atje ku etja ska fund atje te nj pjergull n kodra, dhe me vreshta e shtrir tutje kudo prpjekje ishte, prpjekje udh e mundime pafund dhe dehja e pjergulls pikonte si rrnjs te honi i syve tan

132

NDRIT HNA Do t vij te ti pa u ndi dhe n prehrin tnd do t jem si nj hije e nats ndr buzt e tua do t ndihem dhe zjarrit tnd do ti fryj si erzave me lule dhe do t jesh e shtrir dhe do t ndrit trupi yt duke u kthjelluar si n valt e ndrrave t nats s pupurt si nj varktar duke e pushtuar liqenin e kaltr drejt agut t zemrs n skajin tjetr t valve aty ku e tra sht n t blertn tnde, ku del hna qiellit si mes resh duke ndritur n dritare si nj zjarr i prushur n breg t kaltr

133

NJ DIT E RE KA FILLUAR bashk me ndrrat e shkuara me ato q jan t ndritshme q kan ln kujtes dhe vrrag dashuri dhe prpjekje dhe dshtim Nj dit ka filluar me shpresa t s djeshmes q nuk kan mundur t bhen deri m tani asnj fjal ssht thn pr nder t synimeve pr ato q jan sublime, pr ato q sht pritur nj shekull Nj dit e re, nj koh e tashme, nj mundim i udhve t pakryera

134

FRYJN ERRAT Fryjn errat sot q hert n agim fryn edhe fillimi i dits s re n kopshtin e blert te pemt e molls, dhe te kumbullat e kuqe te dardha vjeshtore q ka nisur t gjethoj dhe degt jan si kurora t ndritshme n agun e ri Dhe ajo sht n hijen e vet, dhe qesh dhe ndrit si hyjni qiellore e moteve t lashta sa koha e thell kujtess son duket e verbr nga dashuria, nga ndrrat e saj t mbetura si t ngrira n statuj dhe si para hyjnis vijn brezat luten pr t dhe dashurin e saj, fytyrn dhe bukurin e prsosur dhe urojn n guvat e syve t Deas q jan n frymn e jets q matan errave sht prjetsia te bekimi i saj, shklqimi i syve t saj, fjala, shtati dhe hija e shpirtit t ndezur n guvat e zemrs qiellore, e kaltr si vesa e detit t saj

135

POSTIERI Erdhi postieri sot trokiti n dern time me nj letr t shkruar mir me nj ngjyr t syve t saj me tr ndjenjn e zemrs e t fjals s hijshme me buzt e veta si ngjyr gshtenje n lulkuqen e saj dhe postieri pastaj shkoi dhe mbeta si te ballkoni i saj, si n kopshtin e luleve t saj si n zjarrin e duarve t isha, ku ndihej dshira e zemrs s saj

136

*** M mungon ti ndrra ime n shtegun e kurors s blert dhe un t krkoj si lulen e molls n humnerat e pritjes si nata ime q pikon sonte duke u shprfaqur si flokt e tua t shprishura ti mungesa ime q je shtrir n xhamat e dritares sime si nata

137

TE PARKU U PAM dhe ti buzeqeshje mbl dhe ecje si flutura me ngjyrat e saj dhe hija jote binte n t blertn e parkut me pas nn bredha ishe te stoli i vjetr me ngjyrn e hirit dhe pamja e pushtoi kohn e bredhit dhe vjetrsin e stolit dhe ne u shikuam si dy zemra t largta dhe afr ishim si shikimet e ndara n nj vij t holl si nj auror e bredhit duke u tretur nn pamjen tnde n stol

138

HIJE Ti bn drit dhe n hijen tnde el pranvera, lulet dhe natyra e kopshteve, t syve e t zemrave dhe te ves e dshirave t mdha e t gjitha moshave njhersh e t gjitha ngjyrave bashk ku tretn dhe lindin n hijen tnde n t prjetshmen tnde q ndrit si shklqimtare mbi koht e kohve t lashta, si n lumenj, si n rrjedha t pandalura ku gjithka vjen, ndryshon dhe ringjallet si natyra si nata dhe fanaret e saj dhe hna si kaltrsia e detit qiellores tnde prshkohet, toksores dhe fryms s pafundme Je hije e heshtur, n do gj je heshtje si mugullimit tnd ti shklqimtarja e vetme, je zri, knga, fjala dhe jehona e kohs

139

PAS FESTS Kaloi festa dhe lulet po elin n kopshtet e zemrave ka hare dhe ngjyra t shpirtit si n qetsin e nats E n zjarrin e shklqimeve si n shikimet e ndrrave rinore gufojn errat e kngve t pranvers, dhe hovi i dashuris pr ndjen e saj, trupin e rritur e t keputur n hijeshi si nj qershiz degve t saj, t njoma e t blerta, dhe me gjethe t reja duke elur prdit Dhe ty e dashur t shoh kudo, ndr syt e mi, ndr blerimet e stins tnde dhe n lulet e pranvers, e n cicrrima zogjsh, ti je e vetme nj kuror q shklqen Dhe t kujtoj n flakzn e do asti, n shikimet e mia, dhe duke ndriuar npr nett e mia t turbullta

140

N TY FRYNTE ERA N ty frynte era dhe flokt ti bartte n qiellin e saj n lndinat e brigjeve t blerta atje ku jan ngjyrat e bots t luleve t zemrave ti vinte si kurora e jets dhe frymzimit tnd dhe ndrisje si hyjnesha nn hnn e territ t nats dhe shklqimi yt kishte prmasn e lugjeve e t maleve pafund dhe lndinat me lulet dhe ngjyrat puhiteshin n ern e drits tnde dhe flokt e tua ti bartte era dhe nata n errsirn e vet ti vinte dhe hija jote ishte krejt dashuria dhe dritarja e vetme e syve tan

141

DASHURIA ISHTE E PARA E di e dashur si gjithmon dashuria ishte e para dhe n ty e kam par shklqimin tim t rrahurat e zemrs tnde i kam ndjer zrin tnd si jehon e shpirtit n kndim q vjen nga thellsit si nj engjllore e mbrmjeve tona, n dritaren ton t kaltr ti ishe dhe je gjithnj si prher, fryma dhe asti i lulzimeve t zemrs Dhe tani do t qndrojm pran, n mbrmjen e nesrme dhe qirinjt do ti ndezim fjalve tona, gotave t vers son, n ngjyrn e zemrs dhe n frymn e kngve t kohs n qiellin e yjeve dhe n vallen e hnzs npr kopshtin e fryms s blert si puhiz n gjethe

142

AJO VJEN ME LULE Dhe pranvera vjen me lulet e kuqe dhe me ngjarjet e fillimeve t pambaruara n hovet e reja, n kthesa t devotshme t atyre shtigjeve t rrahura q moti nn fanaret e moteve Dhe pranvera vjen me lule shum, me lndina t veshura n errat e kohve t pambarim, aty ku jan t gjitha ngjyrat aty ku qielli ndrit n tjetr trajt, n tjetr kng, n tjetr zgjim aty ku flijimet e marrin emrin e kohs, ngjyrn e guximit n dheun e blert t fjals, dhe n shkabn e fitores te shkmbi i shekujve ku jan t gjitha motet e lashta

143

DHE NJ KOH Dhe nj koh e t gjitha kohve dhe nj z i zrave t rinj dhe nj jehon mes lndimesh e prthyer dhe nj shpres e lasht po e merr prmasn e kohs dhe dshirat po ndizeshin zjarrit t moteve t reja dhe fjala po nis t ndihet, dhe era e kngve ta pershkoj kohn dhe rrjedhat po marrin shtratin e vet pr atje ku te gryka e kaltr ku buasin lumenjt mes gjelbrimeve e luleve dhe honeve, aty ku koha e trisht sht n ndryshimet e reja n valsin e melodive t simfonis s moteve, aty ku zemrat e marrin prmasn e guximit, fuqin e ndijimit dhe mendjen e ndritsimit, dhe pishtart e ndrgjegjes n fitore kohn e vn nn hapat e ecjeve, dhe nn grykn e rrmbimit t lumenjve aty ku koha gjunjzohet dhe shklqen n tjetr trajt, n tjetr prmas dhe n tjetr ngjyr dhe nn tjetr qiell si deti n valt e paskaj ku fillon t dal nga e trishta errsir pr n agimet e reja te kepi i nj shkmbi t vjetr sa koha ku fanaret jane t ndezura n shenja t fitores

144

ISHTE FISNIKE Ajo ishte fisnike, nga fjala nga qndrimet n karakterin e saj ishte e devotshme kishte drit, kishte hijeshi dhe prmas dashurie sa edhe botn e mbante n dorn e saj Dhe pranverat dhe lulet dhe buzqeshjet fisnike dhe zemrn e kishte n qerpikt e saj n nurin e ndritshm t saj t freskt si natyra e kaltr si deti i pafund, si hna te qielli i lasht n kuror t yjeve ajo ishte e tra e s trs njhersh, drit dhe shklqimtare dhe kng

145

ISHTE E VETME Ajo ishte e vetme drita e pushtimit tim e ndrrave t mia, ku pushonin n zemrn e saj dhe fjala ishte kuptimplot n shpirtin e dlir si qielli i saj dhe ajo ishte hnza e mbrmjeve ku shiheshin yjet e mendur dhe n syt e purpurt treteshim t dy, nn kandilin e dshirave dhe nuk donim t zgjoheshim m kurr vetm t heshtnim donim, vetm t kndonim heshtur n zrin e heshtjes son aty ku knga shtrihej shtratit ton e ndezur n nj mij shikime dhe n prehrin e heshtjes treteshim te qetsia e nats t dy.... dhe tiktaku i zemrave ishte Sahati yn, duke e thyer heshtjen thell dshirave tona

146

E DJESHMJA Ku ishte e djeshmja ku ne nuk e ndienim si t mos ishim nuk e pam dhe ju nuk that asgj dhe ne ishim diku n skutat e kohs e t harrimit dhe dorn nuk na e zgjatt drejt drits son por t zhytur diku n verbimin tuaj na lat aty ku ishte harrimi n plojn e ndrrave t sotme.... dhe tani pa ju kemi filluar ta ndiejm t djeshmen aty ku ishte i humbur guximi juaj, dhe fjala e fshehur e kohs q kurr se prmendt

147

E ZGJODHA NJ LULE Nj lule e zgjodha pr ty e dashura ime aty ishe ti n petalet e saj e ngjashme n ngjyrn e ndrrave tua dhe n ern e parfumit tnd t mbremjeve tona Dhe kt lule e pash si syt e tu si kraht e tu t ers q vijn si prej prrallave t detit dhe q m pushtojn thell fryms tnde thell ndjes sate, t fjals s but e t gishtrinjve tu Ta zgjodha ngjyrn tnde n kopshtin e lulishtes si gonxhet e tua q kan gufuar n kraharort e bardh si trupi yt, q ndizet te buzt e tua, dhe n flokt e nats kur e merr prmasn e t gjitha shklqimeve t errsirs son aty ku tretemi si t prhumbur n errat e pushtetit t parfumeve

148

MUND Dhe un nuk do t jem ndoshta pr nj koh ndoshta pr nj ast ai asti q zgjat sa shekulli yn i pritjes Dhe do t pressh e dashur nuk e di un hije do t jem n krkimin tnd dhe ti ndoshta pret n dritare kur hna vjen, e lshon nj z, e ti si e shurdhr bhesh apo je e verbr si syt e tu t pritjes ndoshta edhe hna m nuk e ka kuptimin tnd, as trazimin tnd Dhe un nuk do t jem e dashur por hijen e hns e bekoj si syt e tu, si n kandilin e dritares tnde ndoshta pr nj koh, mund t mos jem, ndoshta pr nj ast, ai asti q mund t zgjas sa krejt motet e pritjes

149

EJA Eja m thot buzqeshja jote fjala e heshtur q m prkund te qerpikt e tu dhe nj re e qiellit zbret n zemr Dhe ti pret atje dhe m thrret me z t ers n dritat e syve tu, t thella jan ndjenjat e tua sht fjala e heshtur, shklqimi i qiellit q vjen si kuror mbi bregun e kaltr t detit, i dalldisur si valve t zemrimit tnd si n syt e nats me plot dshira knge dhe etjesh atje thell n ty ku shklqejn dhe bien yjet si n t blertn e honeve tua

150

U NDJE NJ Z Nj z u dgjua andej dhe ishte zri yt i fort si knga e maleve atje ku jan krojet e tua t kaltra Nj z u dgjua n shpatije ku jan t gjitha lulet ndr blerimet e kohs dhe lisat me dbor atje pa gjethe jan hijeve t ftohta Nj z u dgjua andej dhe kndej u shtri nj pamje si nn hije dhe t gjitha shikimet morn shklqimin e majave atje sipr shpatijeve te kasollat prej drurit ndr gurt e moteve Dhe zri i zans si jehon e jehonave t stinve ku lulet jan ndr blerime, dhe ndr ret e mjegullta t mngjeseve si mbrmjet me hnn e fshehur andej n kaltrsin pas reve Dhe zri i zans ndihej si jehon e kngve ku rrjedhin krojet e kaltra n shpatijet e luleve duke u shtrir ndr blerimet e kohs

151

NJ NAT Nj nat e zymt ishte prnat si prdit zymtsi e njtrajtshme Ishte nj e vrtet e fjals s thn dikur si tani si nesr, si t pardjeshmet q na e kujtojn t dikurshmen e dimrave q nuk prfundonin As udht nuk e ndienin nj z as nj shenj, kishte koh q nuk shihej Nj nat kudo n shtpi, nj re kulmit e shtrir dhe tymi i oxhakut ishte i hirt, n t mjegulltn e lasht Dhe dimri i gjat sa koha, dhe tymi ishte pr qielli i ngjitur ers dhe dritaret tona dukeshin me kurora pemsh me dbor dhe kishte koh q nuk shiheshin qiellit ton yjet, as hna nuk binte n kopshte Nj nat e zymt, si prnat si prdit dhe qerpikve tan pikonin ret e dimrit

152

SYRI I SAJ m treti njher prgjithher dhe n qiellin e saj qndroj i pa sy si n qerpikt e saj, si udhve kudo si harqeve dhe te ves e prditshme e mngjeseve t saj n fjaln e zemrs, n hapat e kohs dhe n frymn e saj N ngjyrn e kaltr si deti si qiellit t saj dhe nata ime sht n blerimet e maleve, t fushave e brigjeve Dhe ajo sht hnz mes reve diku atje thell ndrion dhe n qerpikt e saj, si ndrra n ves t nats n t purpurtn e kandilit pikon ajo pran, dhe fillon t tretet si n shklqimin e llambs n buzpragun e agut t saj

153

NGA ASKUND Ai vjen nga askund n kurrkund dhe kurrkushin e ndien si askush si hikund, si pa veten e tij si pa qenien e tij, si pa asgjn e tij, si pa frymn e tij, si hiin e tij, si pa fillimin e tij, si pa fundin e tij, si askushin n asgjkundin e tij....

154

DISA Disa erdhn n ndrra, e disa shkuan n kmb disa i solli fryma, e disa i rrmbeu shtrngata disa erdhn me ret, e disa shkuan si hijet e t keqes disa erdhn me vettima, e disa u shuan duke ln nj shklqim

155

T KUJTOJ kur jam n gjum kur jam n pun t kujtoj n kafene kur pi birr, edhe kur pi tepr ty t kujtoj udhve dhe rrugicave kur jam me ty i luaj gishtrinjt e dors s majt ku i shtrngonim duart t kujtoj ty t kujtoj edhe n gjum edhe n ndrra edhe n heshtjet e mia ti kujtesa ime je edhe kur st shoh, edhe kur t kam pran je ajo qe un t shoh, ajo q un jam n ty, je ajo q ndrit n mua gjithnj

156

TELEFONI flasim n telefon dhe zri yt m bn t jem aty dhe m bn t jem thell diku n vite aty ku ishe dikur n udht e shkolls e n sheshin e mesdits T ndjej e dashur kur m thrret n telefon si nj harrim ti e zgjon dhe mua se si m bn t t them oh, pa ty nuk mundem

157

SHTAT DIT NUK T PASH dhe ti e dashur ishe atje diku n skajin tjetr t qytetit dhe vija prdit andej dhe nuk ishe, as ti as hija jote as lulet nuk ishin pran dritares as n ballkon nuk ishte shtpiza e vogl e zogjve Oh, shtat ditt e udhs tnde, e paharrimit tnd, e ndjenjs s rnd pa ty Shikimet m shpienin n udht e tua, dhe zemra m vente n bregun e mallit tnd

158

KUR SHKOVE Kur shkove e dashur atje n pushimin e gjat dhe ishte vendi yt i zbrazt si zemra ime q ishte n dhimbjen pr ty si pjergulla e oborrit ton pikonte mjegulln e mngjeseve, dhe ret e pasditeve dhe nj dit t shkrova nj letr dhe tri fjal t vetme ty e dashur t ndjen zemra n tiktakun e asteve, n hijen e ndrrave pr ty dhe me vete e bart kngn e vetme pr ty, si prdit n udht e tua t blerta

159

TAKIMI Takimi yn ishte njher te parku pran biblioteks n stolin e kaltr afr dritares ti ishe flokarta m e bukur e stins U takuam dhe flisnim pr astin ton pr ditn e vers pr frymn q vinte prmes gjetheve t njoma dhe sythet n deg ishin n prag t shprthimit Dhe syt e tu ishin plot mall, me shum dshira me shum ndrra dhe qiellin e pushtonim t dy, ne astin e paharrimit dhe si lule ishe n lekurn e prtrir si dita e vers ku takimi yn merrte prjetsin si nj shklqim n stolin e kaltr pran dritares ishim buz biblioteks si n syt e tu prej qielli ishe flokarta m e bukur e stins

160

DHE BALLKONI dhe n ballkon isha dhe dielli po varej matan dhe duke pernduar nga faqja e bots son, dhe n faqen tjetr duke lindur si shklqim dhe errsohej ngadal, dhe hna po dukej atje dhe drita e saj e prekte cepin e dritares dhe flaka e saj si fytyr e purpurt zgjatej pr muri dhe ballkonit isha kt ast, ast q nuk ka harrim dhe dritaren po e ndriste hna ngadal si me flakn e saj dhe nata po zhytej thell gjysms s saj, dhe ret po iknin tutje dhe hna e vetme qiellit ecte papra si pran cepit t syrit t saj dhe po fillonte t shkiste ngadal andej pas malit t that dhe zhytej n terrin e madh, kopshti, ballkoni dhe qerpikt e saj dhe ajo duke u tretur zjarrit e zbeht, si hija dhe fytyra e purpurt e saj

161

E DASHUR do jem te ti sonte pran trupit tnd, si hije e nats do vij pa u ndi n mornicat e lekurs tnde n zemrn e ngrohur do t jem, aty buzve tua dhe gjokset do t`i prek e dshirave tua do prshkohen si nj valz deti, si nj vals i harmonishm i melodis s nats deri n agim do t jem, dhe zjarrin tnd do ta marr n duar si nj paralajmrim i nj agu t ndritshm n ty, n dritaret dhe n buzet e tua t njomura

162

*** Tri dashurit, njra ishte letr, njra ishte hije, e tjetra statuj ishte Njra ishte Lerta, tjetra ishte Dea dhe Zana ishte e treta.... Lerta ishte ngjyra Dea ishte e verbr, qiellit ishin tretur, q moti syt e saj dhe ishte e lir, ishte e pamposhtur, ishte qiellit t saj Dhe Zana atje n male, te krojet e ftohta, ishte freski e saj kudo ishte hije, si dbor ndr brigje, si kuror n male, ndriste nat e saj

163

*** Bota t mallkon, bota t dnon, bota t verbon, bota gnjen, bota t lndon, pastaj, po ajo bot, t shenjtron.....

164

*** Do t jem te ti n gjokset e tua do t jem n prehrin e zemrs tnde do t tretem aty errsirs s leht, kur n gjumin e thell t jesh do t vij n buzt e tua, nj puthje do ta l si shenj si nata e qetsis s marr, si yjet q vijn pa u ndi dhe t prshkojn trupit tnd, t but, t egr dhe t afsht do t jem te ti, n zemrn tnde, do t tretem thell si fryma e ndrrave tua dhe syt e tu si agimet do ti puth n mngjes, e dashura ime si vesa je e purpurt

165

*** Jeta sht e shtrenjt, po aq sa sht edhe e lir.... paguhet do gj, shpaguhet po ashtu do gj.... mkatohet, mallkohet dhe bekohet po ashtu n do gj.... do vepr sht nj bekim, dhe nj mohim n nj mallkim.... dhe do gj, n do gj, sht nj blerim.... sht nj rrugtim-gur m gur, dhe nj errsim n nj shklqim

166

*** Nj dit nuk t pash nuk ishe askund si gjethet e vjeshts e humbur n er Nj dit nuk ishe ti dhe st harrova kurr, as sot, as nesr asnjher E si mund t t l ty si mund t t harroj, si mund t t mos kujtoj dhe ty si mund t t mos flas, asnj fjel t mos t ta them Dhe kngn e filluar e l n gjysm dhe kitara ime m nuk tingllon, as gishtrinjt nuk luajn dot dhe ty t kujton dhe zemra nuk t harron as udha q dikur u pam Nj dit nuk t pash, askund nuk ishe ti, si gjeth i humbur ishe diku n t fshehtn vjesht, si tingujt e kitars ke heshtur tek un, dhe n heshtje ti kudo je dhe gishtrinjt m sm punojn, as nuk lvizin m n kitar.... dhe ti si vjesht e fshehur diku atje, ku nuk t shoh... dhe ti kudo je, e heshtura ime, e kaltra ime, ti kitara je, dhimbja e heshtjes sime...

167

LERTA Ti fala t gjitha edhe nett edhe ditt edhe zemrn ta fala frymn e nesrme t tashmen dhe astet e mia ty dhe vetm ty t shkuarn ta dhash t tashmen time e kam tretur n ty n ty i tri jam te ti dhe askund tjetr as n qiellin tim nuk jam prandaj t dua si tani si nesr si dje qe t doja papushim dhe fjaln nuk ta thash as nuk do ta them kurr as edhe njher ti je heshtja ime e madhe, silueta e fryms sime, q e mba n duart e tua n puhin e buzve e t flokve t tua dhe kudo n ditt e mdha, dhe n nett e gjata, je n zjarrin e qiellit tnd si melodi e ndrrs ku ndihen tingujt e heshtjes

168

T KAM PAR T kam par dhe kurr st njoha e varfra e ditve t mia, e udhve t tua tek ecje ti m zgjoje dshira si nj hnore dhe n mesin e t gjithave ti ishe e praruara Dhe st fola kurr, dhe nuk u ndalm asnjher prball ishe kokulur, ishe e ndjeshme, ishe e prvuajtur ishe e bukur, oh sa e bukur ishe edhe sot t kujtoj nj si lule vere T kam par ather dhe t kujtoj prher dhe peng ishe n mua dhe nuk folm kurr, dhe su ndalm prball asnjher e varfra e bukur ti ishe bota e vrtet ishe ti knga e jets ishe ti krejt koha dhe sishte asnj m e mir se ti n qytet

169

KITARA Tingujt e kitars jan n frymn tnde n fjalt e shpirtit tnd si lulet kur pikojn dashuri n dhimbjen e syve kitara ime je e kngve t mia, e ndrrave pr ty, e udhve t tua tinguj t shiut, t errave, t mjegulls s mbrmjes sht krejt shtati yt, melodia e sonats tnde, e gjumit tnd, e zgjimit te syt e dritares tnde, kur fillon t ndrit llamba e ndrrs Dhe gishtrinjt si buzve tua, fillojn vallen e tingujve n ngjyrn e trupit tnd, si kambanat e zemrs tnde

170

TINGUJT E KITARS gishtrinjt e tingujve tu duart q t mbajn n frymn e zrit n tingullin e fjals n puhin e dashuris pr ty si pranvern e zemrs Kitara ime e shtrenjta, e vetme, e bukur, dhe e ndjeshme, si dashuria si knga e saj, n siluetn e brisht t ndezur nn llamb dhe je zjarri i drits i ndrrave dhe i fundit t nats ku fillon sonata e prarimit tnd Oh, ti kitara ime, ku fillon mngjesi i syve t mi, duke u tretur n hijen tnde

171

MNGJESI PA TY Mngjesi pa ty sht i ftoht i brisht si nj re e shfaqur n qiell atje mbi lndin si bregu i blert tutje nn re t turbullta mngjesi pa ty e dashur si pa buzt e tua pa ndrrn tnde, pa vrullin e pasioneve tona si nj kitar e heshtur n duar q nuk kndon, as zemra, as kambanat e ers nuk bien pa ty si pa nj shekull, si pa fjaln tnde, sikur e z heshtja mngjesin pa ty

172

NJ DIT Nj dit vjen e vrteta si drita e diellit n pasqyrn e vet ashtu si ishte dikur, bashk me moshn e saj ajo duket q nuk ka humbur, duket se ret e kan mbuluar dhe pluhuri i errave t veriut t ashpr e kan vn n qoshen e ftoht, atje diku n skajet e thella si n varrin e kohs Por nj dit e vrteta vjen dhe duket dhe ndrion si motet e saj nga aty ku vdekja kurr se ka mundur, as errat e veriut as guvat e harrimit, as ploja e egr q e ka ln pas armiku...

173

DHE TI. Dhe ti m more n frymn e kohs dhe dorn ma vodhe si nj kujtes e prjetshme dhe ma dhurove dritn e syve tu dhe ma rrmbeve ndrrn e vetme t zemrs dhe e vure si shenj t moteve n ngjyrn e shikimeve tua

174

LERTA Dhe sonte m shum se kurr t kam dashur dhe me ty kam dashur t udhtoj tr natn e mbetur dhe asgj m shum se kt ast t thell n udht e tejfundit dhe ti nuk je pran, por me ty dhe n ty jam i zhytur fryms tnde dhe ndriimi yt m ka ln pa sy, vetm zhurmn e ndjej rrotull kt nat dhe ti nuk je dhe ndoshta je e prhumbur atje diku n bregun e fjals dhe n mallin tim je dashuri dhe zjarr q m tret n hijen tnde t flakur dhe sonte m shum se kurr t kam dashur, n pjesn tnde t nats dhe t jem n kraht e tu si prej ndrre kur na prshkonin errat dikur dhe detet dhe qielli dhe brigjet dhe do gj ishte n syt tan si nj lule e elur n mur dhe yjet shklqejn sonte n ndrrn time pr ty si n ato koht q un i doja dhe vetm ty dhe dritn e hijes tnde, syt e qiellit tnd dhe kraharort e ers dhe gjithka t zemrs tnde, sonte m je shprfaqur si nj flak n mallin e blert dhe q ka lindur n mua kt nat si e kaltra n errsir pas nj zjarri t shkrepur n blerim

175

SHNIME PR AUTORIN XHEMAJL RUDI ka lindur m 1 mars 1965 n fshatin Savrov, komuna e Suhareks, n Kosov. Katr vite t shkolls fillore i kreu n fshatin e lindjes, ndrsa tetvjearen n shkolln fillore Vllezrit Frashri, n fshatin Bukosh. Prej vitit 1981 merret aktivisht me veprimtari t lvizjes pr pavarsi t Kosovs. Ka kryer shkollimin dhe ka marr diplomn pr kontabilitetit, kurse pr nj koh ka studiuar pr filozofi - sociologji. M 1993 ndiqet srish dhe detyrohet t largohet nga vendi. Momentalisht jeton n Zvicr. Me krijimtari letrare ka filluar t merret q nga klasa e 6-t, duke vazhduar, m pas, edhe me shkrime t tjera. Botoi her pas here poezi n periodikun shqiptar pas viteve t 90-ta. Libri i par poetik Rrjedh autoktone sht botuar m 1996-t nga Shoqata Pjetr Bogdani n Zvicr, nn kujdesin dhe redaktimin e Emrush Xhemajlit. Libri i dyt Duke mbledhur kohn u botua m 1999 nga Shtpia Botuese Dritro n Tiran, nn kujdesin dhe redaktimin e Shaban Sinanit. Libri i tret Dheut pjesn e vet u botua n vitin 2001 nga Shtpia Botuese Shqip n Tiran, gjithashtu nn redaktim t Shaban Sinanit. Libri i katrt poetik Asgj s`ngjan n reklama as hnorja sht botuar m 2008, n Prishtin nga botuesi Faik Konica, nn kujdesin dhe redaktimin e Nazmi Rrahmanit.
177

N shkurt t vitit 2011, n Prishtin, botoi librin e pest poetik Fjala e dhimbjes. N t njjtin vit, n Tetov e botoi librin e gjasht poetik me titull Lule dhe vjesht, botues Tringa Design. Libri, Siluet e Saj u botua n vitin 2012 nga botuesi 3zen n Prishtin. Brigjeve t hijeve u botua n qershor 2013 n Prishtin nga Lidhja e Shkrimtarve t Kosovs. Disa nga poezit e autorit jan t botuara n gjuhn gjermane n Zvicr, n antologjin Vshtrim nga dritarja e hapur, me autor zviceran dhe shqiptar, m 2005, nn kujdesin e Z.H.J.Lanksh, ndrsa disa poezi jan prkthyer n gjuhn rumune dhe jan botuar te revista Haemus, nn kujdesin e Ardian Kyykut. Ky sht libri i nnt poetik i ktij autori.

178

PRMBAJTJA
NGJYRIMI PERSONAL I POEZIS ........................................ 5 TRI LIRIKA - N VEND T HYRJES................................... 11 DHE ......................................................................................... 13 TEJ DRITS ............................................................................ 14 SHIKIME T HIRTA .............................................................. 15 VIJN N ZGJIM ................................................................... 16 TI JE......................................................................................... 17 PREKJA ................................................................................... 18 KURR ................................................................................ 19 OH, ........................................................................................... 20 E... ............................................................................................ 21 TI M ... ................................................................................... 22 E TRA JE DASHURI ............................................................ 23 TE NJ LULE NGJAJ ............................................................. 24 DHE ......................................................................................... 25 SI .......................................................................................... 26 GRUA ...................................................................................... 27 ERDHM ................................................................................. 28 UDHVE ................................................................................. 29 KUR ISHE ............................................................................... 30 DHE ..................................................................................... 31 DRITARET .............................................................................. 32 KUDO JE ................................................................................. 33 E DASHUR .............................................................................. 34 SA.... ........................................................................................ 35 NJ DIT................................................................................. 36 KITARISTI .............................................................................. 37

179

E MENDURA ....................................................................... 38 IK N PAHARRIM ................................................................. 39 NJ LETR ............................................................................. 40 TRI DIT ................................................................................. 41 NUK NA MJAFTOI ................................................................ 42 QYTETI.... ............................................................................... 43 VARGJET E MBRMJES ...................................................... 44 BUZ PRAGUT ...................................................................... 45 E MIRA.................................................................................... 46 PSE SMUNDEM .................................................................... 47 PEMA E MOLLS .................................................................. 48 POEZIA ................................................................................... 49 NJ GJETH ............................................................................. 50 MA DHE .................................................................................. 51 MOS DEA................................................................................ 52 FLOKET E TUA...................................................................... 53 TI DHE BREGU ...................................................................... 54 M MORE.... ........................................................................... 55 KUR NUK JE .......................................................................... 56 M BRE GUR ....................................................................... 57 SU BETOVA ...................................................................... 58 LERTA..................................................................................... 59 ST BRAKTIS ....................................................................... 60 PA TY N MESDIT.............................................................. 61 SOT .......................................................................................... 62 PRAN DRITARES ................................................................ 63 AJO SHKLQEU .................................................................... 64 SA SHUM PRITJE ................................................................ 65 BOR BINTE SOT .................................................................. 66

180

LULE DIMRI... ........................................................................ 67 TI JE STINA IME .................................................................... 68 FTYRA JOTE .......................................................................... 69 TEJ HIJES TNDE .................................................................. 70 KUR VIJN ZOGJT ............................................................. 71 NGA SHTPIA.................................................................... 72 DO VIJ ASTI ...................................................................... 73 E HESHTURA ......................................................................... 74 DHE DO TE VIJ.................................................................... 75 HESHTUR DO JEM ................................................................ 76 KUR PI VER ......................................................................... 77 KUR JE VETM ..................................................................... 78 KA NJ KOH ........................................................................ 79 EDHE PA DHIMBJEN ............................................................ 80 DHE ... ..................................................................................... 81 VERBIMI ................................................................................. 82 DASHURIA ............................................................................. 83 JE VARR N ZGJIM .............................................................. 84 PAS TEJE ERDHA .................................................................. 85 SHKREP NJ YLL .................................................................. 86 DASHURI ................................................................................ 87 HIJE U BRA .......................................................................... 88 T KAM PAR LERTA ......................................................... 89 U TAKUAM UN DHE TI ..................................................... 90 PASQYRA ............................................................................... 91 T THASH T DUA ............................................................ 92 PR TY LERTA ...................................................................... 93 TE LIQENI .............................................................................. 94 UDHET E TUA ....................................................................... 95

181

ISHTE SHI ............................................................................... 96 VETMITARI............................................................................ 97 LULE GURI............................................................................. 98 U MSOVA PA TY ................................................................ 99 KUR DUA ............................................................................. 100 KAFEN E MNGJESIT ...................................................... 101 PR ATJE .............................................................................. 102 T PRISJA SI NDRRN .................................................... 103 KUR DASHURIA KA LINDUR .......................................... 104 MNGJESI I VRANT ......................................................... 105 GRUA .................................................................................... 106 PRAN DETIT ...................................................................... 107 EJA PO DESHE ..................................................................... 108 SI QIRIRI ............................................................................... 109 E VETME JE ......................................................................... 110 ISHE TI .............................................................................. 111 NJ URIM ............................................................................. 112 NJ LETR ........................................................................... 113 SHENJA E ZEMRS............................................................. 114 E KAM PAR ........................................................................ 115 KOHA VJEN DHE IK ........................................................... 116 NJ TUF LULE................................................................... 117 KOH DHE GJYKIME ......................................................... 118 NJ FJAL ............................................................................ 119 NJ MURG I FJALS ........................................................... 121 (pr D...A...) ........................................................................... 121 NJ POET .............................................................................. 122 M MERR ME VETE ........................................................... 123 *** ......................................................................................... 124

182

*** ......................................................................................... 125 DO T VIJ ........................................................................... 126 URIMET E MIA .................................................................... 127 JE LULE E ZEMRS ............................................................ 128 ATY JAN KOHT .............................................................. 129 NNA .................................................................................... 130 PR TY NJ LULE ............................................................... 131 KUR U NDIE AGU ............................................................... 132 NDRIT HNA ....................................................................... 133 NJ DIT E RE KA FILLUAR............................................. 134 FRYJN ERRAT ................................................................ 135 POSTIERI .............................................................................. 136 *** ......................................................................................... 137 TE PARKU U PAM ............................................................ 138 HIJE ....................................................................................... 139 PAS FESTS ......................................................................... 140 N TY FRYNTE ERA .......................................................... 141 DASHURIA ISHTE E PARA ................................................ 142 AJO VJEN ME LULE ........................................................... 143 DHE NJ KOH ................................................................... 144 ISHTE FISNIKE .................................................................... 145 ISHTE E VETME .................................................................. 146 E DJESHMJA ........................................................................ 147 E ZGJODHA NJ LULE ....................................................... 148 MUND ................................................................................... 149 EJA......................................................................................... 150 U NDJE NJ Z .................................................................... 151 NJ NAT ............................................................................. 152 SYRI I SAJ ............................................................................ 153

183

NGA ASKUND ..................................................................... 154 DISA ...................................................................................... 155 T KUJTOJ ........................................................................... 156 TELEFONI ............................................................................ 157 SHTAT DIT NUK T PASH ......................................... 158 KUR SHKOVE ...................................................................... 159 TAKIMI ................................................................................. 160 DHE BALLKONI .................................................................. 161 E DASHUR ............................................................................ 162 *** ......................................................................................... 163 *** ......................................................................................... 164 *** ......................................................................................... 165 *** ......................................................................................... 166 *** ......................................................................................... 167 LERTA................................................................................... 168 T KAM PAR ..................................................................... 169 KITARA ................................................................................ 170 TINGUJT E KITARS .......................................................... 171 MNGJESI PA TY ................................................................ 172 NJ DIT............................................................................... 173 DHE TI............................................................................... 174 LERTA................................................................................... 175 SHNIME PR AUTORIN .................................................. 177

184