Anda di halaman 1dari 259

‫نام کتاب ‪ :‬افسونگر‬

‫نویسنده ‪ :‬هماپور اصفهانی‬

‫ما برای کمتر شدن حجم فایل و رضایت شما کاربران از تبلیغات و‬
‫صفحه آرایی های بیخود استفاده نکرده ایم‪...‬‬

‫‪bia4roman.com‬‬

‫تلگرام‬
‫‪https://telegram.me/bia4roman‬‬

‫‪1‬‬
‫آب دهنم رو تند تند قورت می دادم تا بلکه این بغض لعنتی دست از سر گلوی بیچاره ام‬
‫برداره ‪ ...‬من موندم چرا خسته نمی شه! همینطور هر صبح تا شب و هر شب تا صبح‬
‫توی گلوی من جا خوش کرده! می دونه من سرتق تر از این حرفام که بذارم بکشنه ولی‬
‫بازم از رو نمی ره ‪ ...‬صدای داد بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬امیلی ‪ُ ...‬مردی؟‬
‫سریع خم شدم و در کابینت درب و داغون رو باز کردم ‪ ...‬خدایا از این خونه متنفرم ‪...‬‬
‫همه جاش پر از سوسک و کثافته ‪ ...‬هر چی هم می شورم انگار نه انگار! خدایا من از‬
‫سوسک بدم می یاد! چرا نمی میرم؟ صدای فردریک اینبار بلند تر از قبل بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬امیلی!!! بیام تو اون آشپزخونه هالکت می کنم ‪...‬‬
‫می دونستم راست می گه ‪ ...‬در این مورد دروغ تو کارش نبود ‪ ...‬سریع شیشه آبجو رو‬
‫برداشتم درشو به سختی باز کردم و گذاشتم توی سینی ‪ ...‬لیوان بزرگی هم که فکر کنم‬
‫یک لیتری بود گذاشتم کنارش و از آشپزخونه سه متری که تقریبا شبیه دخمه بود زدم‬
‫بیرون ‪ ...‬هال خونه هم دوازده متر بیشتر نداشت ‪ ...‬یه جورایی حس خفگی تو اون‬
‫خراب شده بهم دست می داد‪ .‬فردریک لم داده بود روی کاناپه رنگ و رو رفته و با‬
‫چشمای خونبارش نگام می کرد ‪ ...‬زیر لب زمزمه کردم‪:‬‬
‫‪ -‬دائم الخمر بدبخت ‪...‬‬
‫دادش بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬هرزه آشغال ‪ ...‬چی باز زیر لبت فارسی زر زدی؟ هان؟‬
‫از دادش پریدم باال ‪ ...‬اما بدون حرف شیشه و لیوان رو گذاشتم جلوش و خواستم عقب‬
‫گرد کنم که سرم تیر کشید‪ .‬دستم رو گذاشتم روی سرم و نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬آی آی ‪...‬‬
‫سرم رو تا نزدیک دهن بو گندوش عقب کشید و در گوشم غرید‪:‬‬
‫‪ -‬صد بار بگم به زبون اون مامان هر جاییت حرف نزن؟! هان؟!‬
‫هان رو با داد گفت و حس کردم پرده گوشم پاره شد ‪ ...‬دستم رو گذاشته بودم بیخ موهام‬
‫و از درد به خودم می پیچدم اما نه خواهش می کردم ولم کنه نه گریه می کردم ‪ ...‬همین‬
‫بیشتر عصبیش می کرد فشار دستشو بیشتر کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬یه بار دیگه این سیم تلفن ها رو اینجوری ول کنی دورت از بیخ قیچیشون می کنم ‪...‬‬
‫فهمیدی؟‬

‫‪2‬‬
‫فقط سرم رو به نشونه فهمیدن تکون دادم ‪ ...‬خدایا ازش متنفر بودم‪ ،‬متنفر ‪ ...‬از بعد از‬
‫اون شب‪ ،‬بیشتر از همیشه ‪ ...‬موهامو ول کرد ‪ ...‬دستش رو برد سمت شیشه اش و‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بتمرگ اینجا کارت دارم ‪...‬‬
‫با ترس نشستم‪ ،‬باز با هم تنها شده بودیم ‪ ...‬مثل چی ازش می ترسیدم! نکنه باز بزنه به‬
‫سرش ‪ ...‬نه خدا اینبار دیگه خودمو می کشم ‪ ...‬اون آشغال چرا نمی فهمه من‬
‫محرمشم؟!!!‬
‫دوست داشتم عق بزنم ‪ ...‬کاش می شد برم توی آشپزخونه ‪ ...‬نمی خواستم کنارش‬
‫بشینم ‪ ...‬دستش سر خورد روی رون پام ‪ ...‬حس کردم جریان برق از بدنم رد شد ‪...‬‬
‫فشار کمی به پام وارد کرد و زل زد تو چشمام و با لحن نفرت انگیزش گفت‪:‬‬
‫‪ -‬امشب باهات خیلی کار دارم امیلی ‪...‬‬
‫تنم لرزید ‪ ...‬باز دوباره دندونام به هم خوردن و دوباره اون با دیدن ترس ته چشمام با‬
‫لذت قهقهه زد ‪ ...‬اومدم از جام بلند بشم که فشار دستش رو روی پام بیشتر کرد ‪ ...‬از‬
‫درد نالیدم ‪...‬‬
‫‪ -‬آی ‪...‬‬
‫‪ -‬جان؟ چته؟ دردت گرفت ؟‬
‫اینجوری وقتا دوست داشتم بشکنم اون بغض لعنتی رو ‪ ...‬ولی ‪ ...‬صدای در خونه بلند‬
‫شد و لئونارد اومد تو ‪ ...‬با دیدنش انگار دنیا رو بهم دادن چون خوب می دونستم که‬
‫فردریک جلوی اون دست از سرم بر می داره و کاری به کارم نداره ‪ ...‬همینطور هم شد‬
‫دستش رو از روی پام برداشت ‪ ...‬لئونارد بدن بو گندوش رو روی مبل کنار در انداخت‬
‫و رو به من داد زد‪:‬‬
‫‪ -‬یه قهوه بیار ‪...‬‬
‫نوکرت ‪ ...‬نفسم رو فوت کردم و بلند شدم ‪ ...‬مامان همیشه می گفت باید به اون مرتیکه‬
‫احترام بذارم! مامان خوش به حالت رفتی و ندیدی که این دو تا جونور چه به روزم‬
‫آوردن!کاری باهام کردن که رمان بینوایان ویکتور هوگو برام رمان طنز و فوکاهی شد‬
‫‪ ...‬بدبختی های کوزت در برابر بدبختی های من هیچی نیستن ‪ ...‬رفتم سمت آشپزخونه‬
‫‪ ...‬صدای عصبی فردریک بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬برای چی برگشتی؟‬
‫‪ -‬دعوام شد باهاش زنیکه امشب دندون گرد شده بود ‪...‬‬

‫‪3‬‬
‫توی دلم به فردریک خندیدم‪ .‬بیچاره نقشه هاش نقش بر آب شد ‪ ...‬سرم رو گرفتم رو به‬
‫آسمون و نالیدم خدایا شکرت ‪ ...‬قهوه رو سریع آماده کردم که بهونه دست اون لئونارد‬
‫بی رحم ندم ‪ ...‬اگه کمربندش رو بکشه دیگه هیچی برام نمی مونه ‪ ...‬چقدر دوست دارم‬
‫یه بار با شجاعت گوشی تلفن رو بردارم و شماره ناین ناین ناین رو بگیرم ‪ ...‬دوست‬
‫دارم از شرشون خالص بشم ‪ ...‬اما همون یه بار که شجاعت به خرج دادم بسه! وقتی که‬
‫از همسایه مون کمک خواستم و اون به پلیس زنگ زد بعدش واویال شد ‪ ...‬چون‬
‫فردریک دستگیر شد و لئونارد به من گفت اگه نرم و اعتراف نکنم که دروغ گفتم و‬
‫فردریک بالیی سرم نیاورده روزگارم رو سیاه می کنه ‪ ...‬می دونستم راست می گه پس‬
‫مجبور شدم اعتراف کنم که دروغ گفتم ‪ ...‬در حالی که اعترافم دروغ بود! قهوه رو توی‬
‫سینی گذاشتم و بردم بیرون ‪ ...‬فردریک با دیدنم انگار داغ دلش تازه شد‪:‬‬
‫‪ -‬الهی بمیری من از دستت راحت شم‪.‬‬
‫به دنبال صدای او‪ ،‬صدای زمخت لئونارد هم بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬معلوم نیست کی می خواد بره ال دست مامان هر جاییش‪.‬‬
‫چرا می لرزیدم؟ چرا عادت نمی کردم؟ هجده سال فحش شنیدم و کتک خوردم ولی بازم‬
‫هر بار که فحشی نثار مامانم می شد بدنم به لرزه می افتاد‪ .‬چرا دست از سر مامان‬
‫بیچاره ام بر نمی داشتند؟ همین که دقش دادن براشون بس نبود؟ همین که کشتنش بس‬
‫نبود؟ حاال با گور به گور کردنش می خواستن به چی برسن؟ آخ که چقدر دلم یه جو‬
‫شجاعت می خواست تا با همین سینی بکوبم تو سر هر دوشون ‪ ...‬کاش بی کس و کار و‬
‫پرورشگاهی بودم‪ .‬ننگ داشتم از داشتن برادری مثل فردریک و پدری مثل لئوناردو!‬
‫کاش دعاهاشون مستجاب می شد و من می مردم‪ .‬دلم هوای مادرمو کرده‪ .‬دلم هوای‬
‫افسانه جونمو کرده‪ .‬بمیرم برای دلت مامان! چقدر از لئوناردو کتک خوردی‪ .‬چقدر‬
‫فردریک بی حرمتت کرد‪ .‬اونم به خاطر چه چیزای مسخره ای! به خاطر ذهن‬
‫بیمارشون! فقط به خاطر اینکه اون لئوناردوی احمق یادش نبود که‪..‬چون فکر می کرد‬
‫من از خونش نیستم و هیچ وقت راضی نشد آزمایش دی ان ای بده! فقط می گفت‬
‫مطمئنه من دخترش نیستم و فقط یه پسر داره ‪ ...‬می گفت من شبیه توئم ‪ ...‬می گفت من‬
‫حرومزاده ام ‪ ...‬بعد تو رو می زد‪ .‬هر وقت هم که می خواست بیاد سر وقت من باز تو‬
‫سینه سپر می کردی و جای من هم کتک می خوردی ‪ ...‬آخ مامان‪ ،‬چه می دونی که از‬
‫وقتی رفتی دیگه کسی برام سینه سپر نکرد و همه اون کتک ها تموم و کمال نصیب‬
‫خودم شد! خدایا چرا تقاص منو و مامانمو ازشون نمی گیری؟ دیگه خسته ام کردن‪.‬‬
‫خسته! با صدای داد فردریک یه متر پریدم باال‪:‬‬
‫‪ -‬اوی گیس بریده! واسه چی وسط اتاق خشکت زده؟ نمی بینی اون قهوه یخ زد! بذار‬
‫پایین اون سینی رو پس!‬

‫‪4‬‬
‫سینی رو گذاشتم جلوی لئونارد و خواستم عقب گرد کنم که باز موهام اسیر دست‬
‫فردریک شد‪:‬‬
‫‪ -‬مگه نگفتم این سیم تلفنا رو جمع کن! مثل مامانت سیم ظرف شویی روی سرته به‬
‫جای مو! حالمو به هم می زنی ‪...‬‬
‫منظورش از سیم تلفن موهای فر و سیاه من بود‪ .‬همیشه دوست داشتم موهایم را آزاد و‬
‫رها اطرافم ول کنم ولی حیف هر بار که اینکار رو می کردم بعدش مثل سگ پشیمون می‬
‫شدم‪ .‬مثل االن! مامان بیچاره امم همیشه موهاشو کوتاه می کرد‪ ،‬چون دیگه توان کتک‬
‫خوردن نداشت‪ .‬اصالا حواسم نبود که هیمنطور که در فکر فرو رفته ام با نفرت به‬
‫فردریک زل زده ام‪ .‬چرا می گفت مامانت؟ مگه مامان مامان اونم نبود؟ چرا اینقدر‬
‫حیوون صفت بود؟!! فردریک با دیدن نگاهم کفرش در اومد از جا جهید و کمربندش رو‬
‫کشید‪:‬‬
‫‪ -‬هان چه مرگته امشب؟ به چی زل زدی کثافت لجن! عاشق شدی که عین گاو هی می‬
‫ری تو فکر؟ گه خوردی تو‪ .‬فقط یه آتو ازت می خوام که بفرستم ال دست مامانت ‪...‬‬
‫نذاشتم ادامه بده و دستم رو روی گوشم گذاشتم‪ .‬چنان هلم داد که از پشت محکم به‬
‫دیوار خوردم و از درد کمرم نفسم بند اومد‪ .‬دستم رو جلوی صورتم گرفتم‪ .‬می دونستم‬
‫کتک سختی در انتظارمه‪ .‬همیشه فقط جلوی صورتمو می گرفتم که آسیبی بهش وارد‬
‫نشه‪ .‬از دار دنیا فقط همین صورت قشنگو داشتم ‪ .‬اولین ضربه رو که زد اشک به‬
‫چشمم هجوم آورد‪ ،‬ولی سریع لبمو گاز گرفتم که گریه نکنم‪ .‬نمی خواستم ضعفمو ببینه‪.‬‬
‫اون همینو می خواست و من نمی خواستم بذارم به خواسته اش برسه‪ .‬دومین ضربه ‪،‬‬
‫سومین ضربه و ‪ ...‬اینقدر زد که خسته شد‪ .‬لئونارد که نفس نفس زدن پسرشو دید‪.‬‬
‫باالخره تکونی به هیکل بو گندوش داد و از جا برخاست‪ .‬دست فردریک رو گرفت و‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بسه دیگه خسته شدی‪ .‬بیا بشین آبجوت رو بخور! اینم باالخره میمیره راحت می شیم!‬
‫بعد با نفرت به من زل زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حیف نون!‬
‫وای خدا! من دردمو به کی بگم‪ .‬دخترش کف خونه داره جون می ده اونوقت به پسرش‬
‫می گه بیا بشین آبجوت رو بخور‪ .‬خدایا داد منو از اینا بگیر! یا قدرتی بهم بده که خودم‬
‫بگیرم‪ .‬به خدا دیگه خسته شدم‪ .‬با صدای اس ام اس گوشیش حواسش به گوشیش پرت‬
‫شد و من چهار دست و پا خودم رو کشیدم توی آشپزخونه از دهنم خون بیرون می زد و‬
‫دل و روده ام تو هم پیچ می خورد ‪ ...‬دوست داشتم همین االن چشمامو برای همیشه‬
‫ببیندم اما انگار فایده ای نداشت! صدای قهقهه بلند فردریک و لئونارد رو می شنیدم ‪...‬‬

‫‪5‬‬
‫از بین حرفاشون فهمیدم دو تا زن قراره بیان خونه مون ‪ ...‬خودمو کشیدم گوشه دیوار‬
‫و چشمامو روی هم گذاشتم ‪ ...‬چیزی طول نکشید که به صدای خنده های مستانه اون دو‬
‫تا صدای خنده های پر عشوه دو تا جنس لطیف هم اضافه شد و بعد ‪ ...‬آخ کاش می شد‬
‫نشنوم ‪ ...‬کاش می شد کر باشم ‪ ...‬کاش می شد از خونه برم بیرون ‪ ..‬حالم داشت به هم‬
‫می خورد ‪...‬پدر و پسر توی یه هال دوزاده متری داشتن ‪ ...‬هر دو با هم! خدایا چرا‬
‫چیزی به اسم شرم تو وجود این دو نفر نبود؟! چرا اصال به من فکر نمی کردن؟! صدای‬
‫هایی که فردریک در می اورد حداقل برای من آشنا بود ‪ ...‬همین حالم رو بدتر می کرد‬
‫‪ ...‬یه دفعه باال آوردم ‪ ...‬هر چی خورده و نخورده بودم رو کف آشپزخونه تخلیه کردم و‬
‫از حال رفتم ‪...‬‬

‫با درد خودم رو توی پیاده رو می کشیدم ‪ ،‬حالم اصال مساعد سر کار رفتن نبود اما می‬
‫رفتم به چند دلیل که مهم ترینش دور شدن از اون خونه جهنمی بود ‪ ...‬اکثر آدما بی‬
‫تفاوت از کنارم رد می شدن اما بعضی ها با تعجب بهم زل می زدن و این نگاه های گاه و‬
‫بیگاه اعصابم رو خورد می کرد‪ .‬از بیرون معلوم نبود چه به روزم اومده ‪ ...‬فقط کنار‬
‫لبم پاره شده بود ‪ ...‬بقیه کبودی هام از صدقه سر لباس پوشیده ای که تنم بود مخفی‬
‫شده بودن ‪ ...‬رسیدم به سوپر مارکت تقریبا بزرگی که فاصله کمی با خونه مون داشت‬
‫‪ ...‬رفتم تو ‪ ...‬هر کس سر کار خودش بود ‪ ...‬راه افتادم قسمت پشتی ‪ ...‬نه کسی به آدم‬
‫سالم می کرد و نه توجهی نشون می دادن ‪ ...‬لباس مخصوصم رو پوشیدم و نشستم جای‬
‫مخصوص ‪ ...‬میوه ها رو بر می داشتم و بسته بندی می کردم ‪ ...‬میوه هایی که می‬
‫دونستم برعکس قیافه های خوش رنگ و آبشون اصال طعم ندارن ‪ ...‬با همین ذهنیت‬
‫خودم رو قانع می کردم که دلم نخواد و هوس نکنم یه گاز بزرگ بهشون بزنم ‪ ...‬سخت‬
‫مشغول کارم بود که کسی از پشت سر صدام زد‪:‬‬
‫‪ -‬افسون ‪...‬‬
‫از لحنش فهمیدم جیمزه ‪ ...‬و از اسمی که منو مخاطب قرار داد ‪ ...‬فقط به جیمز گفته‬
‫بودم اسم اصلیم افسونه ‪ ...‬اونم از دهنم پرید ‪ ...‬بقیه امیلی صدام می کردن ‪ ...‬افسون‬
‫اسمی بود که مامان برام انتخاب کرد ‪ ...‬خودش برام شناسنامه گرفت ‪ ...‬آهی کشیدم و‬
‫برگشتم ‪ ...‬با دیدن لب پاره شده ام چشماش گرد شد ‪ ...‬نشست کنارم و نالید‪:‬‬
‫‪ -‬باز چی شدی افسون؟!!!‬
‫چرا برام سخت بود باور کنم یه مرد می تونه خوب باشه؟! جیمز هم مثل بقیه ‪ ...‬شاید‬
‫آب نمی دید ‪ ...‬شاید اگه اونم یه دختر رو می انداختن زیر دست و پاش و می گفتن این‬
‫بی کس و کاره هر کاری بخواد می کنه ‪ ...‬چرا نزنه؟ چرا له نکنه؟ چرا زورشو نشون‬
‫نده؟ چرا؟ همه مردا همینطورن مطمئنم ‪ ...‬جیمز دستمو گرفت و یه دفعه با دیدن دستم‬

‫‪6‬‬
‫چشماشو گرد کرد ‪ ...‬روی دستم تیکه به تیکه کبود و خون مرده بود ‪ ...‬سریع دستمو‬
‫پس کشیدم ‪ ...‬با ناراحتی آشکاری گفت‪:‬‬
‫‪ -‬باز خودتو سوزوندی؟ یا رفتی تو دیوار؟ یا سرت گیج رفته از تخت افتادی؟ یا با‬
‫داداشت شوخی می کردی مشت زده تو صورتت؟ هان؟‬
‫می دونستم هیچ وقت دروغامو باور نمی کنه ‪ ...‬شونه باال انداختمو گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬مهم نیست !‬
‫‪ -‬تا کی؟ تا کی مهم نیست دختر؟ دارن تو رو شکنجه می کنن؟ آخه اینا کین که تو‬
‫سکوت کردی؟ افسون من نمی خوام این غم رو توی چشمای تو ببینم ‪...‬‬
‫دیگه داشت زیادی حرف می زد ‪ .‬مرد ودلسوزی؟! محاله ممکنه ! خشک و سرد گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬برو سر کارت جیمز ‪ ...‬بذار منم کارم رو بکنم ‪...‬‬
‫جیمز چند لحظه نگام کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خیلی خوب باشه ‪ ...‬نگو ‪ ...‬من که می دونم یه نفر داره این بالها رو سر تو میاره!‬
‫‪ -‬به تو مربوط نیست ‪...‬‬
‫دستای مشت شده اش نشون می داد خیلی به غرورش بر خورده ‪ ...‬از همون اول که‬
‫اومدم اینجا سر کار زیاد از حد دور و بر من پلکید ‪ ...‬خوشم نمی یومد مرد ها دور و‬
‫برم باشن ‪ ...‬با دخترا هم بلد نبودم رابطه برقرار کنم برای همین همیشه تنها بودم ‪ ...‬اما‬
‫این جیمز هیچ وقت از رو نمی رفت ‪ ...‬با چشمای کشیده خاکستریش زل زد تو چشمامو‬
‫و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬سعی نکن منو از خودت برونی ‪ ...‬می دونی که سمج تر از این حرفا هستم ‪...‬‬
‫یه لحظه خنده ام گرفت ‪ ...‬خیلی وقت بود که خنده از لبام فراری شده بود ‪ ...‬اما خندیدم‬
‫‪ ..‬جیمر پرو شد منو چرخوند سمت خودش دستاشو گذاشت دو طرف صورتم و قبل از‬
‫اینکه بخوام جلوش رو بگیرم خم شد روی صورتم ‪ ...‬زخم کنار لبم داغ شد ‪ ...‬با خشم‬
‫هولش دادم و این کارم همزمان شد با سوت سر کارگر اونجا ‪ ...‬با وحشت چرخیدم‬
‫طرفش ‪ ...‬خیلی خشک گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینجا محل کاره ‪ ...‬نه فاحشه خونه ‪ ...‬تو اخراجی!‬
‫با تته پته می خواستم التماس کنم ‪ ...‬می خواستم از خودم دفاع کنم ‪ ...‬اما قبل از من‬
‫جیمز گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خانوم کالن ‪ ...‬همه اش تقصیر من بود ‪ ...‬افسون مقصر نیست ‪...‬‬

‫‪7‬‬
‫با خشم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬تو حرف نزن جیمز ‪ ...‬اگه به فروشنده نیاز نداشتیم همین االن اخراجت می کردم ‪ ...‬تو‬
‫اینجا چی کار می کنی؟ برگرد سر کارت ‪...‬‬
‫با بغض رفتم طرفش ‪ ...‬گوشه لباس بلند آبیشو گرفتم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خانوم کالن خواهش می کنم ‪ ...‬من به این کار احتیاج دارم ‪...‬‬
‫با خشم هولم داد ‪ ...‬اینقدر ضعیف بودم که تعادلم رو از دست دادم و محکم خورد به میز‬
‫میوه ها ‪ ...‬پخش زمین شدم ‪ ...‬جیمز دوید به طرفم ‪ ...‬جز جیمز کسی جرئت نداشت‬
‫کمکم کنه ‪ ...‬تو چشمای همه دخترای اونجا ترحم رو می دیدم و من از ترحم بیزار بودم‬
‫‪ ....‬صدای جیغ خانوم کالن بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬دختره پتیاره برو بیرون گفتم ‪ ...‬جای تو اینجا نیست ‪ ...‬جای تو توی فاحشه خونه‬
‫هاست ‪...‬‬
‫خدایا چرا؟! چرا همه فکر می کنن من هرزه ام؟ به چه جرم پیشونی من رو اینقدر سیاه‬
‫نوشتی؟ چرا باید سرنوشتم به سیاهی سرنوشت مادرم باشه ‪ ...‬حتی از اونم سیاه تر!‬
‫جیمز زیر بازوم رو گرفت ‪ ...‬غمی از چشماش بیرون می زد که از وصفش عاجزم ‪...‬‬
‫آروم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من واقعا ا متاسفم افسون ‪ ...‬واقعا نمی دونم چی بگم ‪ ...‬باور کن خودم باهاشون صحبت‬
‫میکنم راضیشون می کنم برگردی ‪ ...‬اگه راضی نشدن هر طور شده باشه یه کار بهتر‬
‫برات پیدا می کنم ‪ ...‬قول می دم ‪...‬‬
‫با نفرت بازومو از دستش بیرون کشیدم ‪ ...‬از جا بلند شدم ‪ ...‬درد بدنم بیشتر شده بود و‬
‫بدتر لنگ می زدم ‪ ...‬گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬شما مردا جز بدبختی هیچی برای ما زنا ندارین ‪ ...‬شما عوضی ترین موجودات عالمین‬
‫‪ ...‬حالمو به هم می زنین ‪ ...‬نمی خوام دیگه ریختت رو ببینم جیمز ‪...‬‬
‫بدون اینکه حتی یه لحظه دیگه اونجا بمونم زدم بیرون ‪ ...‬می دونستم اگه بدون پول برم‬
‫خونه فردریک و لئونارد پدرم رو در می یارن ‪ ...‬باید چی کار می کردم ‪ ...‬همینطور که‬
‫از گوشه پیاده رو می رفتم گریه می کردم ‪ ...‬پیش خودم که می تونستم این بغض لعنتی‬
‫رو بشکنم ‪ ...‬یهو به خودم اومدم دیدم دارم داد می زنم‪:‬‬
‫‪ -‬د مگه تو اون باال نیستی؟ مگه نمی شنوی صدای من بدبخت رو! چرا جوابمو نمی‬
‫دی؟ چرا هر چی بدبختیه می ریزی روی سر من؟ این مردای عوضی رو تو آفریدی چرا‬
‫خودت افسارشون نمی کنی؟!! چرا باید به خودشون اجازه بدن زندگی یه زن بی پناه رو‬
‫به هم بریزن؟ خدایا تا کی باید قربانی هوس مردها باشم؟ لئونارد با هوسش منو به‬

‫‪8‬‬
‫وجود آورد ‪ ...‬فردریک با هوسش منو از هر چی رابطه اس بیزار کرد ‪ ...‬جیمز با‬
‫هوسش منو از کار بیکار کرد ‪ ...‬خدایا چرا به من قدرتی نمی دی که اینا رو نابود کنم؟‬
‫چـــــــــرا ؟‬
‫به هق هق افتادم ‪ ...‬نشستم کنار پیاده رو ‪ ...‬فقط می خواستم گریه کنم ‪ ...‬دیگه هیچی‬
‫برام مهم نبود ‪....‬‬
‫شب شده بود ‪ ...‬زمان برگشت به خونه ‪ ...‬به اندازه کافی تو کوچه ها لفتش داده بودم ‪...‬‬
‫اما حاال بدون پول چطور باید بر میگشتم؟ چطور می تونستم بگم که اخراج شدم؟ به چه‬
‫جرئتی؟ بدنم دیگه طاقت اون ضربه های سنگین رو نداشت ‪ ...‬داشتم از سرما به خودم‬
‫می پیچیدم ‪ ...‬دلم گرمای گوشه آشپزخونه رو می خواست ‪ ...‬به درک که توش پر از‬
‫سوسک بود! وای مامان سردمه ‪ ...‬پیچیدم توی خیابونمون ‪ ...‬از در و دیوار خونه ها‬
‫چرک و کثافت می بارید ‪ ...‬بچه ها هنوز توی کوچه داشتن بازی می کردن و از سر و‬
‫کول هم باال می رفتن ‪ ...‬محله مون زیاد از حد خوش نام بود! یکی از معروف ترین‬
‫فاحشه خونه ها اونجا بود ‪ ...‬درش هم طبق معمول باز بود و یکی دو تا از زنهای برای‬
‫تبلیغ کار جلوی در مشغول عشوه و ادا ریختن بودن ‪ ...‬هر مردی که از اونجا رد می شد‬
‫چند لحظه ای باهاش الس می زدن تا بلکه بتونن بکشنش تو ‪ ...‬لباساشون رو که می‬
‫دیدم خنده ام می گرفت هر شب از جلوشون که می گذشتم با دیدن کاراشون چند لحظه ای‬
‫غمام یادم می رفت ‪ ...‬واقعا مضحک بودن ‪ ...‬نگاشون کن! چه جوری خودشون رو به‬
‫بدن مردا می چسبونن و دلبری می کنن! واال اونا هم از من وضعشون بهتره ‪ ...‬از‬
‫کنارشون رد شدم و رفتم سمت خونه ‪ ...‬خونه که چه عرض کنم! یه مجتمع آپارتمانی ده‬
‫طبقه که هر طبقه اش ده واحد سی متری داشت ‪ ...‬عین قوطی کبریت! وارد که شدم از‬
‫دیدن دختر پسری که توی راهرو با ولع مشغول بوسیدن هم بودن حالم به هم خورد با‬
‫نفرت نگاشون کردم و رفتم سمت آسانسور ‪ ...‬باید بدنم رو آماده یه کتک حسابی می‬
‫کردم ‪ ...‬با اینکه این همه کتک خورده بودم ولی هنوزم می ترسیدم! آسانسور که توی‬
‫طبقه هفتم توقف کرد با ترس و لرز رفتم بیرون و رفتم سمت در خونه ‪ ...‬کلید نداشتم ‪...‬‬
‫نمی دونم برای چی اجازه کلید داشتن رو نداشتم! بارها پشت در خونه ساعت ها معطل‬
‫شده بودم ! با ترس زنگ رو فشار دادم ‪ ...‬خدایا اگه هستی و صدامو می شنوی خودمو‬
‫به ‪ ...‬در خونه باز شد ‪ ...‬فردریک با چشمای سرخ توی دهنه در ایستاده بود ‪ ...‬آروم‬
‫گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬برو کنار بیام تو ‪...‬‬
‫هنوز حرفم تموم نشده بود که شال گردنم رو گرفت و کشیدم تو ‪ ...‬مونده بودم می خواد‬
‫چی کارم کنه که چسبوندم به دیوار و سرشو آورد جلو! آخ ‪ ...‬خدایا! من از این مرد‬
‫متنفرم ‪ ...‬بیزارم ‪ ...‬حتی بهم اجازه نمی داد نفس بکشم ‪ ...‬از لبام خون می چکید ولی‬
‫لعنتی دست بردار نبود ‪ ...‬تجربه ثابت کرده بود هر چی بیشتر دست و پا بزنم اون جری‬

‫‪9‬‬
‫تر می شه ‪ ...‬دستش رفت سمت لباسام ‪ ...‬اوایل همه رو پاره می کرد ولی جدیدا انگار‬
‫فهمیده بود نباید ضرر به مال بزنه ‪ ...‬برای همین هم با خشونت درشون می آورد ‪...‬‬
‫بازم گریه نمی کردم ‪ ...‬نباید عجزم رو می دید ‪ ...‬منو برعکس کرد و چسبوند به دیوار‬
‫‪ ...‬درد توی همه بدنم پیچید ‪ ...‬دیگه نتونستم جیغ نکشم ‪ ...‬با همه وجودم جیغ می‬
‫کشیدم ‪ ...‬نمی دونم چرا هر بار بازم درد داشتم ‪ ...‬چرا این درد لعنتی تموم نمی شد ‪...‬‬
‫فحش های رکیکی که می داد منو از خودم که نه! از زندگی سیر می کرد ‪ ...‬نمی دونستم‬
‫تو اون وضعیت باید خدا رو شکر کنم که هنوز دخترم؟!!! این نعمت بود؟! این که‬
‫فردریک یه مردی بود که از برداشتن بکارت هیچ لذتی نمی برد؟ دردم بیشتر شد ‪ ...‬اون‬
‫یه کثافت وحشی بود این همه انرژی رو از کجا می آورد؟ مگه دیشب با اون زنای خراب‬
‫نبود؟ با من دیگه چی کار داشت؟!!! داشتم از حال می رفتم که کارش تموم شد ‪ ...‬ولم‬
‫کرد گوشه دیوار ‪ ...‬توی خودم جمع شدم ‪ ...‬صدای ناله ام دل سنگ رو هم آب می کرد‬
‫‪ ...‬همه بدنم تیر می کشید ‪...‬فردریک همینطور که لباساش رو می پوشید گفت‪:‬‬
‫‪ -‬گمشو تو آشپزخونه بخواب ‪...‬‬
‫می دونست بعد از این عمل اینقدر انرژیم تحلیل می ره که بیهوش می شم ‪ ...‬این یه‬
‫نعمت بود؟! که فردریک با این بال باعث شد اخراج شدنم لو نره؟! از جا بلند شدم با زجر‬
‫خودمو انداختم گوشه آشپزخونه و چشمامو بستم ‪ ...‬خیلی درد داشتم ‪ ...‬خیلی ‪...‬‬
‫***‬
‫صبح روز بعد با بی حالی زدم از خونه بیرون ‪ ...‬هنوز بدنم تیر می کشید باید می گشتم‬
‫دنبال کار ‪ ...‬نباید می ذاشتم بفهمن من کارم رو از دست دادم ‪ ...‬همین که رسیدم سر‬
‫خیابون جیمز رو دیدم ‪ ...‬خواستم مسیرم رو تغییر بدم که پیچید جلوم ‪ ...‬با داد گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دست از سرم بردار ‪...‬‬
‫با ناراحتی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬برات کار پیدا کردم ‪ ...‬باور کن دیشب تا نصف شب در به در کار برای تو‬
‫بودم ‪ ...‬می خواستم همون موقع بیام خبرت کنم اما آدرس خونه تون رو نداشتم ‪ ...‬فقط‬
‫خیابونتون رو بلد بودم ‪...‬‬
‫با تعجب نگاش کردم ‪ ...‬با هیجان ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬توی یه رستورانه ‪ ...‬تو همین خیابون بغلی ‪ ...‬باید ظرف بشوری و آخر شب‬
‫رستوران رو طی بکشی ‪ ...‬کارش بد نیست ‪ ...‬اما حقوقش خیلی خوبه ‪ ...‬دو برابر اون‬
‫سوپر مارکت ‪ ...‬شاید منم بیام اونجا ‪ ...‬اگه اومدم خودم کمکت می کنم که خسته نشی ‪...‬‬
‫گیج نگاش کردم ‪ ...‬برای چی اون کار ها رو برای من کرده بود؟ با خنده دستمو کشید و‬
‫گفت‪:‬‬

‫‪11‬‬
‫‪ -‬بیا دیگه دختر ‪ ...‬باید تا نیم ساعت دیگه اونجا باشی ‪...‬‬
‫بدون حرف دنبالش راه افتادم ‪ ...‬نگام سر خورد سمت آسمون ‪ ...‬خدایا! هنوز منو می‬
‫بینی؟‬
‫رستوران خوبی بود ‪ ...‬تقریبا تمیز با مشتری های تقریبا خوب ‪ ...‬نمی شد بگم عالی‬
‫چون این طرف شهر هیچی عالی نبود! تنها بدی که داشت ساعت کارش بود ‪ ...‬ساعت‬
‫کارم توی سوپر مارکت تا ساعت ده شب بود ‪ ...‬ولی اینجا تا ساعت دوزاده ‪ ...‬نمی‬
‫دونستم چطور باید به خونه خبر بدم ‪ ...‬یه کم که بهش فکر کردم شونه باال انداختم و‬
‫گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬به درک! وقتی یه موبایل برام نمی خرن چطور باید خبرشون کنم؟ فوقش شب دیر که‬
‫می رم سریع می گم یه کار بهتر پیدا کردم ساعتش بیشتر ولی در ازاش حقوقش بیشتره‬
‫‪ ...‬هر دوشون الل می شن ‪ ...‬آره این بهتره ‪...‬‬
‫داشتم همه صندلی ها رو برعکس می چیدم روی میز پایه هاشون باال بود و سطح‬
‫صافشون روی میز ‪ ...‬یکی از مشتری ها هنوز نشسته بود ‪ ...‬خیلی وقت بود اومده بود‬
‫‪ ...‬هنوزم قصد رفتن نداشت ‪ ..‬یه پسر یا شایدم یه مرد جنتلمن! اوهو! جنتلمن! مگه‬
‫جنتلمن هم وجود داشت اصال؟!!! اما از تیپش مشخص بود که اصال مال این دور و بر‬
‫نیست ‪ ...‬یه پالتوی مشکی خیلی شیک تنش بود با پیلور شکالتی ‪ ...‬شلوار خوش‬
‫دوختی که خط اتوش میوه قاچ می زد ‪ ...‬با کفش های رسمی براق ‪ ...‬از حق نگذریم‬
‫خیلی خوش قیافه بود ‪ ...‬وقتی اومد تو دخترای گارسون همه شون محوش شدن ‪ ...‬من‬
‫در حال جمع کردن ظرف از سر یکی از میز ها بودم ‪ ...‬چون نیرو کم آورده بودن از منم‬
‫خواستن که از آشپزخونه خارج بشم و کمک کنم ‪ ...‬اون لحظه هم مشغول انجام وظیفه‬
‫بودم که اومد تو ‪ ...‬یه لحظه همه دخترا سر جاشون خشک شدن ‪ ...‬قدش حدودا دو‬
‫متری بود ‪ ...‬موهاش یه رنگی بودن ما بین طالیی کثیف و کرم ‪ ...‬یه رنگی شبیه رنگ‬
‫خاک ‪ ...‬لخت و تکه تکه ‪ ...‬یه دسته اش روی پیشونیش ولو بود ‪ ...‬نشست روی یکی‬
‫از صندلی ها و منو رو از گارسونی که جلوش داشت غش می کرد دو انگشتی گرفت ‪...‬‬
‫من زیاد نگاش نکردم ‪ ...‬اما رنگ چشماش خوب تو ذهنم موند ‪ ...‬یه رنگ خاص و‬
‫قشنگ! کهربایی ‪ ...‬بعد از اون نگاه اول دیگه نگاش نکردم ‪ ...‬وقتی اومد رستوران‬
‫شلوغ بود ‪ ...‬اما االن دیگه کسی نبود ‪ ...‬حتی گارسون ها هم رفته بودن ‪ ...‬چون امشب‬
‫شب اولم بود نوبت من بود که میزها رو جمع کنم و کف رو طی بکشم ‪ ...‬می گفتن هر‬
‫روز نوبت یه نفره! حاال مونده بودم چطور برم بهش بگم گورشو گم کنه تا من کارمو‬
‫بکنم ‪ ...‬نشسته بود خونسردانه قهوه اش رو می خورد و به من نگاه می کرد ‪ ...‬لجم‬
‫گرفت! تصمیم گرفتم بیخیال اون کارم رو بکنم ‪ ...‬صدای موسیقی مالیمی هنوز هم از‬
‫باند های ضبط به گوش می رسید ‪ ...‬دستم رو بردم سمت کلیپس موهام ‪ ...‬سرم درد‬
‫گرفته بود ‪ ...‬توی این نیم ساعت آخر می تونستم کمی موهامو باز بذارم ‪ ...‬تو خونه هم‬

‫‪11‬‬
‫که امکانش نبود ‪ ...‬لباس فرم اونجا یه دامن کوتاه تا سر زانو بود با یه بلوز آستین سه‬
‫ربع یقه باز ‪ ...‬شانس آوردم رون پام و بازوهام معلوم نشده بود ‪ ...‬وگرنه همه کبودی‬
‫ها پیدا می شدن ‪ ...‬وقتی لباس رو بهم دادن فهمیدم اونجا باید همه کاری بکنم ‪ ...‬وگرنه‬
‫وقتی قرار بود فقط توی آشپزخونه باشم چه نیاز به لباس فرم؟! خرمن موهای سیاه و‬
‫فر بلندم دورم ریخت دستی زیرش کشیدم و مشغول طی کشیدن شدم ‪ ...‬بی اختیار همراه‬
‫موزیک زمزمه می کردم ‪ ...‬کفش هامو هم در اورده بودم تا راحت تر باشم ‪ ...‬پا برهنه‬
‫از این سمت به اون سمت می رفتم ‪ ...‬سنگینی نگاه مرتیکه رو حس می کردم ‪ ...‬از‬
‫نگاه های خیره چندشم می شد! کاش می شد با همین طی بزنم توی سرش ‪ ...‬اما حیف!‬
‫نمی خواستم کارم رو از دست بدم ‪...‬‬
‫در رستوران باز شد و جیمز با خوشی اومد تو ‪ ...‬با دیدن من ایستاد و با صدای بلند‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هی افسون! چقدر این لباس ها بهت می یاد ‪...‬‬
‫پوزخندی زدم و بدون اینکه به سمتش برم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬لباس خدمتکاری به همه می یاد! به خصوص به من ‪...‬‬
‫با ناراحتی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دختر بد! این حرفا یعنی چی؟ خوشحال نیستی کار به این خوبی پیدا کردی؟‬
‫‪ -‬چرا خیلی ‪ ...‬نیاز به تشکره؟‬
‫‪ -‬نه نه اصال! من کارمو جبران کردم ‪...‬‬
‫= اینجا چی کار می کنی؟‬
‫‪ -‬می خواستم برم خونه گفتم قبلش یه سری هم به تو بزنم ‪ ...‬راحتی؟‬
‫‪ -‬آره خوبه!‬
‫اومد کنارم ‪...‬‬
‫‪ -‬اجازه هست بغلت کنم؟! نمی دونی چقدر خوشحالم که تونستم برات کاری بکنم ‪...‬‬
‫از گوشه چشم به اون مرده نگاه کردم ‪ ...‬خونسردانه پاشو روی پاش انداخته بود و‬
‫سیگار دود می کرد ‪ ...‬اما نگاش به سمت ما بود ‪ ...‬جیمز رو هول دادم و گفتم ‪:‬‬
‫‪ -‬اون بار اگه نشد باهات برخورد کنم به خاطر این بود که وقت نکردم ‪ ..‬ولی اگه یه بار‬
‫دیگه به من نزدیک بشی بد می بینی!‬

‫‪12‬‬
‫جلوی فردریک رو نمی تونستم بگیرم ‪ ...‬جلوی جیمز رو که می تونستم! جیمز دستاش‬
‫رو برد باال و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬باشه باشه! چرا می زنی؟ من تسلیم ‪...‬‬
‫‪ -‬برو دیگه جیمز ‪ ...‬منم االن کارم تموم می شه می رم خونه ‪...‬‬
‫‪ -‬خواستم فقط ببینمت ‪ ...‬همین!‬
‫لحنش چه مظلوم شده بود ‪ ...‬مظلومیت؟! مرد و مظلومیت؟ عمراا! پوزخندی زدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دیدی که ! حاال برو ‪...‬‬
‫جیمز آهی کشید ‪ ...‬زمزمه کرد‪:‬‬
‫‪ -‬چقدر موی باز بهت می یاد ‪...‬‬
‫بعدم بدون حرف اضافه دیگه ای راهشو کشید سمت در و رفت ‪ ...‬کار منم تموم شده بود‬
‫‪ ...‬رفتم سمت صاحب رستوران ‪ ...‬پشت پیشخوان نشسته بود ‪ ...‬گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬آقای مک دان من دارم می رم ‪ ..‬کارم تموم شده ! فقط اون آقا هنوز نشسته ‪ ...‬من‬
‫چیزی بهش نگفتم که یه موقع ناراحت نشه ‪...‬‬
‫سرش رو تکون داد ‪ ...‬اما حرفی نزد ‪ ..‬دسته ای پول برداشت گرفت به طرفم و خشک‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬صبح زود بیا ‪...‬‬
‫پول رو گرفتم و بدون تشکر رفتم سمت در ‪ ...‬تشکر برای چی؟! حقم رو داده بود! لطف‬
‫که نکرده بود ‪ ...‬نگاه مرده رو هنوز حس می کردم ‪ ...‬نگاش کردم ‪ ..‬صورتش پشت‬
‫دود سیگارش مخفی شده بود ‪ ...‬بیخیال زدم بیرون ‪ ...‬سوز سردی می یومد و از‬
‫آسمون مشخص بود که هوای بارش داره ‪ ...‬پیاده روی سنگی رو گرفتم و راه افتادم‬
‫سمت خونه ‪ ...‬باید خودم رو برای یه دعوای درست و حسابی آماده می کردم ‪ ..‬اما‬
‫داشتم حرفامو آماده می کردم که قبل از کتک خوردن بزنم ‪ ...‬باید اینبار جلوشون رو می‬
‫گرفتم ‪ ...‬پیچیدم توی خیابون خودمون دونه های درشت برف شروع به ریزش از‬
‫آسمون کردن ‪ ...‬سرعت قدم هام رو بیشتر کردم ‪ ...‬خودم رو کنار دیوار کشیدم این موقع‬
‫شب زیاد تو خیابون بود اصال دوست نداشتم منو زیر ماشینشون له کنن! درسته که‬
‫مردن آرزوم بود اما نه به این شکل! منو باش! چه سرخوش! نوع مرگم رو هم خودم‬
‫میخواستم انتخاب کنم ‪ ...‬نور ماشین تا ته خیابون رو روشن کرده بود‪ .‬چقدر یواش می‬
‫رفت! هر آن منتظر بودم از کنار من رد بشه ولی خبری نبود! غر غر کردم‪:‬‬
‫‪ -‬د بیا برو دیگه‪ .‬معلوم نیست چه مرگشه! انگار عروس می بره‪.‬‬

‫‪13‬‬
‫ولی ماشین قصد نداشت از من جلو بزنه‪ .‬ترس برم داشت! نکنه فکر و خیالی داره؟‬
‫خدایا با این پای علیل حاال چطور فرار کنم؟ پام از پریروز هنوز درد می کرد ‪ ...‬مونده‬
‫بودم چه خاکی تو سرم بریزم که صدای در ماشین بلند شد‪ .‬ضربان قلبم باال رفته و چنان‬
‫می کوبید که هر آن احتمالش بود از کار بایسته‪ .‬تا جایی که می تونستم سرعت قدم های‬
‫لنگم رو بیشتر کردم‪ .‬صدایی از پشت میخکوبم کرد‪:‬‬
‫‪ -‬ببخشید خانوم محترم ‪...‬‬
‫جانم؟! با من بود؟ گفت ببخشید؟ خانوم؟ خانوم محترم؟!! جلل خالق! چه الفاظ عجیبی!‬
‫بی اراده ایستادم‪ .‬تا حاال هیشکی منو اینطور محترمانه خطاب نکرده بود‪ .‬با کنجکاوی‬
‫برگشتم‪ .‬به! این مرتیکه اینجا چی کار می کرد ‪ ...‬سکته م داد! نکنه تعقیبم کرده؟!!! چه‬
‫ماشین عجیبی داشت! از اونایی که می دونستم گرون قیمته ولی تا حاال مثلش رو ندیده‬
‫بودم! پالتوش رو در اورده بود حاال بهتر می شد هیکل تنومندش رو دید ‪ ...‬شونه های‬
‫ستبر و کمر باریک! به خودم غر زدم‪:‬‬
‫‪ -‬کور شی الهی دختره هرزه!‬
‫خودم از حرف خودم جا خوردم‪ .‬انگار باورم شده بود که هرزه ام‪ .‬صدای مرد بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬ببخشید خانوم شرمنده مزاحم وقت شریفتون شدم‪ .‬راستش من دارم دنبال یه آدرس می‬
‫گردم ولی تو این خیابون ها فکر کنم گم شدم‪ .‬می شه شما کمک کنین؟‬
‫نگفتم مال این اطراف نیست! لهجه اش هم با مردم این طرف فرق داشت ‪ ...‬کلماتش رو‬
‫یه جور با تحکم ولی کشدار ادا میکرد ‪ ...‬نا خودآگاه دست دراز کردم و آدرسش رو‬
‫گرفتم ‪ ...‬یه قدم بهم نزدیک شد ‪ ...‬به خودم توپیدم‪:‬‬
‫‪ -‬واسه چی می خوای به یه مرد کمک کنی؟!!!‬
‫بی توجه به وجدانم که صداش در اومده بود گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬شما خیابون ‪ brixton‬رو می خواین ‪ ...‬اینجا نیست ‪ ،‬دو تا خیابون باالتره ‪...‬‬
‫بی توجه به حرفم آروم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اسم قشنگی داری ‪ ...‬افسون!‬
‫جانم؟!!!!! مرتیکه عوضی ‪ ...‬همه مردا همینن ‪ ...‬سو استفاده گر و فرصت طلب! واقعا‬
‫رو به روز به صفت های خوب این موجودات دو پا تو ذهن من اضافه می شد ‪...‬‬
‫خواستم با خشم برگردم که صدای فردریک مو به تنم سیخ کرد‪:‬‬
‫‪ -‬به به ‪ ...‬ببین چه خبره اینجا! چه غلطی داری می کنی؟ اومدی سر قرار؟ هه هه‬
‫باالخره ذات خودت رو نشون دادی‪ .‬آشغال هرزه! می دونستم توام عین مامانتی‪ .‬می‬

‫‪14‬‬
‫دونستم باالخره هرزگی رو شروع می کنی‪ ....‬باالخره آتو رو دست من دادی بدبخت‬
‫عوضی ‪ ...‬حاال دیگه دیر می یای و قرار می ذاری هان؟‬
‫رنگ از روم پرید و بدنم یخ زد‪ .‬خدایا تا اون روزی که کاری نمی کردم از شر تهمت‬
‫های این پدر و پسر رهایی نداشتم چه برسه به االن که شد ‪ ...‬آش نخورده و دهن‬
‫سوخته‪ .‬برق زنجیر رو توی دستش دیدم! وای یا خدا! میخواست با زنجیر منو بزنه؟!‬
‫صدای اون مرد عوضیه بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬آقا بذارین من توضیح بدم‪.‬‬
‫ولی حرفش بی نتیجه موند چون دست فردریک پایین اومد و قبل از اینکه بتونم جلوشو‬
‫بگیرم پهلوم سوخت‪ .‬دوباره دستش رفت باال و دوباره اومد پایین‪ .‬صدای ناله ام اینقدر‬
‫بلند بود که به گوش خدا برسه ‪ ...‬ولی این که نمی رسید ‪ ...‬عجیب بود برام! زنجیر‬
‫هزار برابر کمربند درد داشت ‪ ...‬اون مرده سعی داشت جلوی فردریک رو بگیره ‪ ...‬اما‬
‫لئونارد هم از راه رسید و مرده رو گرفت ‪ ...‬می دیدم می خواد بزنتش ولی مرده قدرتش‬
‫بیشتر بود ‪ ...‬درد داشت نفسم رو باال می آورد ‪ ..‬خون از جای زنجیر می زد بیرون ‪...‬‬
‫توی همون گیر و دار چیزی شبیه چاقو رو توی دست فردریک دیدم و صدای عربده اش‬
‫بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬می کشمت ‪...‬‬
‫چشمامو بستم ‪ ...‬زمزمه وار گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬مامان دارم می یام پیشت ‪...‬‬
‫پهلوم به شدت سوخت ‪ ...‬قدرت داد کشیدن نداشتم ‪ ...‬جسمم ولو شد روی زمین ‪...‬‬
‫ضربه دوم رو زد ‪ ...‬نفس برای کشیدن نداشتم ‪ ...‬و ضربه سوم ‪ ...‬دردم اینقدر زیاد شد‬
‫که چشمام سیاه شد و داشتم از حال می رفتم ‪ ...‬همه چی داشت محو می شد ‪ ...‬همه‬
‫تصاویر ‪ ...‬همه صداها ‪ ...‬صدای فریاد مردمی که جمع شده بودن ‪ ...‬صدای عربده های‬
‫فردریک و لئونارد و صدای اون مرد عجیب فرصت طلب ‪..‬‬

‫وقتی چشم گشودم همه جا سفید بود‪ .‬پهلوم بدجور می سوخت‪ .‬چشمامو بستم و زمزمه‬
‫وار گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬من کجام؟!‬
‫‪ -‬بیمارستانی‪.‬‬
‫چشمامو باز کردم‪ .‬پرستاری مشغول عوض کردن سرمم بود‪ .‬دستمو روی پهلوم گذاشتم‬
‫و از زور درد نالیدم‪:‬‬

‫‪15‬‬
‫‪ -‬آخ ‪...‬‬
‫‪ -‬درد داری؟‬
‫‪ -‬خیلی ‪...‬‬
‫‪ -‬حق داری‪ ،‬ولی زود خوب می شی‪ .‬االن جای بخیه هات می سوزه‪ .‬بهت یه مسکن‬
‫تزریق می کنم تا دردت کمتر بشه‪.‬‬
‫‪ -‬من چم شده؟‬
‫‪ -‬یادت نیست؟ چاقو خوردی‪.‬‬
‫یادم اومد‪ .‬فردریک ‪ ....‬فردریک ‪ ...‬لعنت به تو فردریک! ازت متنفرم ‪ ...‬متنفر! صدای‬
‫مردی باعث شد از فکر خارج بشم‪.‬‬
‫‪ -‬بهوش اومدی؟ خدا رو شکر!‬
‫نگام اینبار اونو نشونه گرفت‪ .‬بازم این مرده!!! همونی که باعث شد به این روز بیفتم‬
‫‪ ...‬بازم سایه یه مرد افتاد رو زندگی منو یه بدبختی جدید برام رقم زد‪ .‬زل زدم توی‬
‫چشماش ‪ ...‬انگار تازه می خواستم ببینمش ‪ ...‬چقدر خوشگل بود! از حق نمی شد‬
‫گذشت! قد بلند بود و خوش هیکل‪ .‬چشمای درشت و خمار خوش رنگش روی اعصابم‬
‫راه می رفتن! ابروهاش کمونی بودن و دماغش سر باال ‪ ...‬لباش ‪ ...‬وای چه لبایی!‬
‫اندازه اش معمولی بود ولی حسابی قلوه ای و براق‪ .‬انگار فردریک زیاد هم بیراه نمی‬
‫گفت‪ .‬چرا من اینجوری شده بودم؟ چه مرگم شده بود؟ چقدر هیز شده بودم و داشتم اون‬
‫مرده رو بر انداز می کردم‪ .‬کالفه از نگاه خیره ام‪ ،‬دستی توی موهای پر پشتش فرو کرد‬
‫و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حالت خوبه؟‬
‫حواس پریشونم توی موهای پریشونش بود‪ .‬نه خرمایی بود نه طالیی نه زیتونی‪ .‬انگار‬
‫رنگ خاک بود که کمی زیتونی شده بود‪ .‬چه رنگی! توی رستوران هم همه اینا رو دیده‬
‫بودم اما االن دقیق تر می شد دید ‪ ...‬همه چیز این مرد عجیب بود و عجیب تر از همه‬
‫نگاهش ‪ ...‬وقتی دید جواب نمی دم دوباره پرسید‪:‬‬
‫‪ -‬حالت خوب نیست؟‬
‫هول شدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خوبم ‪ ...‬یه کم درد دارم فقط‪.‬‬
‫با خودم غر زدم‪:‬‬

‫‪16‬‬
‫‪ -‬مگه تو دکتری؟ چه کیفی می ده از رو این تخت بلند شم بکوبم تو مالجت ‪ ...‬آخه تو‬
‫دیگه از کجا افتادی وسط زندگی من؟‬
‫اون که هیچی از فارسی حرف زدن های من نمی فهمید با تعجب گفت‪:‬‬
‫‪ -‬تو خارجی هستی؟‬
‫پرخاش کردم‪:‬‬
‫‪ -‬به تو مربوط نیست ‪...‬‬
‫جا خورد ! بخوره! به جهنم ‪ ...‬مرتکیه عوضی ‪...‬اما از رو نرفت‪ ،‬نشست روی صندلی‬
‫کنار تختم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من واقعا ا شرمنده ام‪ .‬حس می کنم همه اش تقصیر منه‪ .‬اگه من زودتر جلوی داداشت‬
‫رو گرفته بودم اینطور نمی شد‪.‬‬
‫تازه متوجه دستش شدم که باندپیچی شده بود‪ .‬نفس عمیقی کشیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬مهم نیست‪ .‬شما مردا فقط مایه دردسر هستین ‪ ...‬فردریک هم منتظر یه فرصت بود که‬
‫کینه اش رو یه جوری خالی کنه‪ .‬دستتون هم شاهکاره اونه؟‬
‫نگاهی به دستش کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینکه یه خراش جزئیه‪ ...‬ولی با این حال این حرفا چیزی از اصل قضیه کم نمی کنه‪.‬‬
‫درسته که من بهونه داداشت شدم ولی عذاب وجدان بدی دارم‪.‬‬
‫با کنجکاوی پرسیدم‪:‬‬
‫‪ -‬از کجا فهمیدید داداشمه؟‬
‫قبل از اینکه بتونه جواب بده‪ ،‬دکتر وارد اتاق شد و اون دست از ادامه حرف زدن‬
‫برداشت‪ .‬دکتر که هم سن و سال خود مرده بود‪ ،‬دستی سر شونه اش زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چطوری دانیل؟ دستت که درد نمی کنه؟‬
‫‪ -‬نه ادی به لطف همکارای تو همه چیز رو به راهه‪.‬‬
‫‪ -‬خوب خدا رو شکر‪ .‬اجازه بده ببینم حال مریضمون چطوره؟‬
‫به دنبال این حرف نگاهش به سمت من کشیده شد‪ .‬دستمو دوباره روی پهلوم گذاشتم و‬
‫گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬درد می کرد‪ ،‬ولی بعد از مسکنی که پرستار بهم تزریق کرد بهتر شدم‪.‬‬
‫‪ -‬خوبه ‪ ...‬بهترم می شی‪ .‬هر چند که ‪...‬‬

‫‪17‬‬
‫پسر که حاال فهمیدم اسمش دانیله وسط حرف دکتر رفت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ادی ‪...‬‬
‫دکتر با خونسردی سرمم رو چک کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دانیل‪ ،‬تو که بهتر از من می دونی! این دختر حق داره بدونه چه بالیی سرش اومده‪.‬‬
‫برای شکایت الزمه ‪...‬‬
‫خدایا! دیگه چه بالیی؟! تا کی باید از آسمون برای من بد اقبالی بباره؟ زنگای خطر توی‬
‫گوشم جیغ می کشیدند‪ .‬به زحمت پرسیدم‪:‬‬
‫‪ -‬چی شده دکتر؟‬
‫دکتر با تاسف نگام کرد ‪ ...‬سرش رو چند بار به چپ و راست تکون داد و با لحن‬
‫افسوس باری گفت‪:‬‬
‫‪ -‬متاسفانه تو کلیه سمت راستت رو از دست دادی! باید خیلی مراقب خودت باشی که‬
‫خدایی نکرده اتفاقی واسه اون یکی کلیه ات نیفته‪ .‬ممکنه این بار دیگه شانس نیاری‪.‬‬
‫دستامو جلوی صورتم گرفتم و نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬خدای من!‬
‫زندگی با یه کلیه! بهتر از این نمی شد! فردریک کثافت‪ .‬باالخره زهر خودتو ریختی‪.‬‬
‫دیگه نمی خواستم هیچ کدومشون رو ببینم نه فردریک رو ‪ ،‬و نه باباشو‪ .‬با بغض‬
‫نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬ازشون متنفرم اونا ذره ذره جون منو می گیرن‪ .‬دیگه نمی خوام کلفت زیر دستشون‬
‫باشم‪ .‬حاضرم توی کارتن بخوابم ولی دیگه ریخت اونا رو نبینم‪ .‬از همه مردا متنفرم‪.‬‬
‫همه اشون مثل همه ان‪ .‬همه اشون کثافتن‪ .‬یه مشت آدم عوضی حال به هم زن‪ .‬جز‬
‫زورگویی به جنس ضعیف تر از خودشون هیچ کاری بلد نیستن‪ .‬من انتقام می گیرم‪ .‬من‬
‫از همه مردا انتقام می گیرم‪ .‬انتقام همه کتکایی که خوردم‪ .‬انتقام همه اشکایی که تو‬
‫تنهایی ریختم‪ .‬انتقام همه تحقیرها ‪ ،‬همه تهمت ها‪ .‬انتقام کلیه امو می گیرم‪ .‬خدایا من از‬
‫تو هم انتقام می گیرم‪ .‬من از همه انتقام می گیرم‪.‬‬
‫دانیل و دکتر با تعجب به من که تند تند با زاری به فارسی حرف می زدم نگاه می کردن‪.‬‬
‫دانیل طاقت نیاورد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حاال که چیزی نشده افسون ‪...‬‬
‫‪ -‬دیگه چی باید می شد؟ هان؟ فقط ناقصم نکرده بود که کرد ‪...‬‬
‫دکتر و دانیل هر دو آه کشیدن و دانیل رفت سمت در اتاق ‪ ...‬دکتر گفت‪:‬‬

‫‪18‬‬
‫‪ -‬خیلی ها با یه کلیه زندگی می کنن افسون جان ‪ ...‬هیچ مشکلی هم ندارن‪ ،‬توام به‬
‫زودی مرخص می شی و دیگه چشمت به ما نمی افته‪.‬‬
‫ترسیدم‪ .‬مرخص بشم کجا برم؟ نمی خوام برم خونه‪ .‬نمی خوام برم پیش اونا‪ .‬باید فرار‬
‫کنم‪ ،‬آره این بهترین راهه‪ .‬بمیرم پامو تو اون خونه جهنمی که توش از جسم و روحم‬
‫سو استفاده می شه نمی ذارم‪.‬‬
‫دکتر بی توجه به ترسی که تو چشمای من لونه کرده بود لبخندی زد و از اتاق رفت‬
‫بیرون ‪ ...‬بعد از رفتن دکتر دانیل برگشت ‪ ...‬روی صندلی کنار تختم نشست و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬یه چیزایی هست که باید بدونی‪ .‬می دونم توی شرایطش نیستی‪ .‬ولی متاسفانه چاره ای‬
‫نیست افسون جان‪.‬‬
‫باز چی شده؟! باز چه مصیبتی سرم اومده؟ دیگه شدم فوالد آب دیده‪ .‬دیگه نباید هیچ‬
‫دردی منو از پا بندازه‪ .‬من باید سر پا بمونم‪ .‬خیلی دوست دارم رو پا باشم و از همه‬
‫مردها انتقام بگیرم‪ .‬برای همین زنده ام‪ .‬سکوتم رو که دید ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬برادرت زندانه‪ .‬به جرم ضرب و شتم تو‪ .‬جای ضربه های کمربند هم براش دردسر شد‪.‬‬
‫چون همه همسایه ها شهادت دادن که هر شب ‪ ...‬از خونه تون صدای جیغ می شنیدن ‪...‬‬
‫به اینجا که رسید ساکت شد ولی در عوض نفس عمیقی کشید‪ .‬آخی! دلت واسه من می‬
‫سوزه؟ نیازی نیست‪ .‬من دیگه نیاز به ترحم ندارم آقای مذکر‪ .‬گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خوب؟‬
‫‪ -‬یه ماموری اینجاست که شکاینامه رو آورده تا شما امضا کنین‪ .‬به راحتی چند سال باید‬
‫بره گوشه زندان آب خنک بخوره ‪ ...‬اما قبلش من باید باهات صحبت کنم ‪...‬‬
‫نگاش کردم ‪ ...‬ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬اون مرد که ادعا می کنن پدرته‪ ،‬واقعا پدرته؟‬
‫نکنه اینم می خواد به من بگه حرومزاده؟! فقط سرم رو تکون دادم ‪ ...‬زمزمه کرد‪:‬‬
‫‪ -‬پس چطور طرف تو رو نگرفت؟‬
‫‪ -‬چون فکر می کنه بابای من نیست ‪...‬‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬تو بازپرسی هم گفته که پدرت نیست ‪ ...‬اما خوب این حرف براش بدتر شد ‪...‬‬
‫ازش پرسیدن پس تو توی اون خونه چی کاره بودی؟! اونم گفت دختر زنش بودی ‪...‬‬
‫حاال بیشتر مسئوله! تو فقط به من بگو ‪ ...‬ضرب و شتمشون فقط در حد زدن با کمربند‬
‫بوده؟ یا آزار جنسی هم در کار بوده؟‬

‫‪19‬‬
‫پس اونم فهمیده! از کجا؟ خدایا آبروم رفت! سرمو باال نیاوردم ‪ ...‬چی می تونستم به این‬
‫مرتیکه بگم؟ این برای من افت نیست؟ وای کاش آب می شدم می رفتم تو زمین ‪...‬‬
‫سکوتم رو که دید نفسش رو فوت کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬پس اون فردریک لعنتی درست گفته ‪...‬‬
‫سرم رو اوردم باال و با تعجب نگاش کردم ‪ ...‬فردریک؟!! فردریک لعنتی چی گفته بود؟!‬
‫پوزخندی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬فردریک توی بازپرسی گفته تو زنشی نه خواهرش!‬
‫وای! صورتم رو بین دستام قایم کردم ‪ ...‬با صدایی پر از نفرت گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اون پدر و برادر عوضیت ظاهرا اصال سر از قانون در نمی یارن! وگرنه با این حرفا‬
‫خوشون رو بیشتر توی دردسر نمی انداختن!‬
‫دستمو از روی صورتم برداشتم و نگاش کردم ‪ ...‬خم شد از داخل کیفش که کنار پاش‬
‫بود برگه ای رو خارج کرد ‪ ...‬گرفت سمتم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬زیر این برگه رو امضا کن ‪ ...‬اصال دوست ندارم تو درگیر کارای دادگاه شی ‪...‬‬
‫با تعجب نگاش کردم و خواستم در جوابش یه حرف قلمبه سلمبه بگم که گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من وکیل هستم ‪ ...‬اینطوری نگاه نکن!‬
‫‪ -‬برام مهم نیست که تو کی هستی ‪ ...‬برای تو چه فرقی داره که من درگیر دادگاه باشم‬
‫‪ ...‬مشکالت من چه ربطی به تو داره ؟ من نیازی به کمک تو ندارم ‪...‬‬
‫انگشتش رو به نشونه سکوت باال آورد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هی هی دختر ‪ ...‬آروم باش ‪ ...‬تا حاال کسی بهت گفته خیلی گستاخی؟‬
‫بی توجه به حرفش گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬فردریک و لئو هر دو تو زندانن؟‬
‫سرش رو به نشونه مثبت تکون داد ‪ ...‬خوشحال شدم ‪ ...‬پس دیگه الزم نبود برم توی‬
‫اون خونه خراب شده ‪ ...‬من آزاد شده بودم ‪ ...‬اما ‪ ...‬اما حاال با کدوم پول می تونستم‬
‫برای خودم یه خونه اجازه کنم؟ خونه پیشکش ‪ ،‬یه اتاق هم نمی تونستم بگیرم ‪ ...‬حتی‬
‫یه پوند هم از خودم نداشتم! نمی دونستم باید چی کار کنم ‪ ...‬صدای دانیل بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬بهتره وکالت من رو قبول کنی ‪...‬‬
‫بدون رودربایستی گفتم‪:‬‬

‫‪21‬‬
‫‪ -‬من هیچ پولی ندارم که در ازاش ‪...‬‬
‫‪ -‬ببین دختر! من کی گفتم از تو پول می خوام؟!‬
‫‪ -‬پس واسه چی می خواین این کار رو بکنین آقای ‪...‬‬
‫با لبخند گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دانیل ‪...‬‬
‫‪ -‬فامیل!‬
‫لبخندیش عمیق تر شد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬مجستیک ‪...‬‬
‫تو دلم گفتم واقعا ا بهت می یاد! اما به زبون نیاوردم که به باالتر رفتن اعتماد به نفسش‬
‫دامن بزنم ‪ ...‬آهی کشید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ببین افسون ‪ ...‬من برات یه پیشنهاد دارم ‪...‬‬

‫باز یه خبر جدید داشت ‪ ...‬می دونم ‪ ...‬کی این خبر ها تموم می شن؟‬
‫وقتی سکوتم رو دید ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬بعد از اینجا کجا می ری؟‬
‫با غیظ گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬قبرستون ‪...‬‬
‫خودم کم درد داشتم اونم یادم می انداخت ‪ ...‬لبخندی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬این برگه رو امضا کن ‪ ...‬یه دکتر هم االن برای معاینه ات می یاد ‪ ...‬با من نمی تونی‬
‫راحت باشی با اون که می تونی! همه چیز رو براش بگو ‪ ...‬من همه کارا رو سری می‬
‫کنم ‪ ...‬سالها می اندازمشون گوشه زندان و یه غرامت حسابی هم ازشون می گیرم برات‬
‫‪ ...‬تو نگران نباش ‪ ...‬فقط به من اعتماد کن ‪...‬‬
‫با شک نگاش کردم ‪ ...‬آب دهنم رو قورت دادم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬و در ازاش از من چی می خوای؟ باورم نمی شه که بدون دلیل این کار ها رو برای من‬
‫بکنی ‪...‬‬
‫لبخند زد از جا بلند شد و گفت‪:‬‬

‫‪21‬‬
‫‪ -‬فکر کن من پدرتم ‪...‬‬
‫با چشمای گرد شده زل زدم بهش! اوال که با این سنش مال این حرفا نبود ‪ ...‬دوما اون‬
‫که بابام بود چه گلی به سرم زد که این بزنه ‪ ...‬نگامو که دید با خنده گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینجوری نگام نکن دختر ‪ ...‬هر چه نباشه دو برابر تو سن دارم!‬
‫تو ذهنم شروع کردم به حساب کتاب و اون در حالی که از اتاق بیرون می رفت گفت‪:‬‬
‫‪ -‬استراحت کن ‪ ...‬به مغزت هم فشار نیار ‪ ...‬می شه سی و شش ‪...‬‬
‫اوووووه! بهش نمی یومد ‪ ...‬فوقش می زد سی و یکی دوسالش باشه ‪ ...‬همین که از‬
‫اتاق رفت بیرون پزشک دیگه ای که خوشبختانه زن بود اومد تو و ازم اجازه خواست‬
‫که معاینه ام کنه ‪ ...‬داشت خوابم می گرفت ‪ ...‬به زحمت همه چیز رو براش تعریف کردم‬
‫و اون یادداشت کرد بعد هم خودش مشغول معاینه شد و همه حرفای منو تایید کرد ‪...‬‬
‫وقتی از اتاق خارج شد چشمام بسته شد ‪...‬‬
‫***‬
‫پرستار داشت کمک می کرد لباس هامو بپوشم ‪ ...‬من بودم و همین یه دست لباس کهنه!‬
‫داشتم با سختی می پوشیدم و کامال مراقب بودم که پهلوم صدمه نبینه ‪ ...‬در اتاق باز شد‬
‫و دانیل اومد تو ‪ ...‬این مرتیکه برای چی اینقدر دور و بر من می پلکید؟! چرا دست از‬
‫سرم برنمی داشت ‪ ...‬این خوش خدمتی هاش برای چی بود؟ به من لبخندی زد و رو به‬
‫پرستار گفت‪:‬‬
‫‪ -‬آماده است؟‬
‫پرستار با احترامی باور نکردنی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بله آقای مجستیک ‪...‬‬
‫دانیل لبخندی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ممنون ‪...‬‬
‫بعد اومد به طرف من دست انداخت زیر بازوم ‪ ...‬منو می خواست کجا ببره؟ نمی تونستم‬
‫مخالفت بکنم چون خودم جایی نداشتم که برم ‪ ...‬با کمک اون از اتاق رفتیم بیرون و‬
‫زمزمه کردم‪:‬‬
‫‪ -‬منو کجا می بری؟‬
‫با لبخند گفت‪:‬‬
‫‪ -‬یه جای خوب ‪...‬‬

‫‪22‬‬
‫‪ -‬باید بدونم کجاست!‬
‫‪ -‬بهتره کنجکاوی نکنی ‪...‬‬
‫‪ -‬تا توام مثل اون فردریک عوضی ‪...‬‬
‫‪ -‬هیس! همچین خبری جایی نیست ‪ ...‬من می خوام تو رو ببرم یه جای امن ‪...‬‬
‫‪ -‬مگه خطری منو تهدید می کنه ؟‬
‫‪ -‬نه ‪ ...‬اما می خوام روی آرامش رو ببینی ‪ ...‬می خوام خوشبخت باشی ‪...‬‬
‫‪ -‬برای چی؟ تو کی هستی اصال؟ به تو چه ربطی داره؟‬
‫‪ -‬اجازه می دی از بیمارستان خارج بشیم؟ اینجوری فقط داری جلب توجه می کنی ‪ ...‬من‬
‫یه آدم عادی نیستم ‪ ...‬با این کارات برام بد می شه ‪...‬‬
‫‪ -‬به من ربطی نداره! من دوست دارم بدونم منو کجا می بری؟‬
‫هر دو از بیمارستان خارج شدیم ‪ ...‬منو کشید سمت پارکینگ و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینقدر مهمه؟‬
‫‪ -‬بیشتر از اینقدر ‪...‬‬
‫‪ -‬داریم می ریم خونه من ‪...‬‬
‫سر جام توقف کردم ‪ ...‬با چشمای گشاد شده گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چی؟!!!!‬
‫‪ -‬همین که شنیدی ‪...‬‬
‫بعد بی توجه به من دستم رو گرفت و با قدرت کشید ‪ ...‬داد کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬من با تو هیچ جا نمی یام !‬
‫‪ -‬دختر تو برای چی اینقدر سرکشی می کنی؟ هیچ چیز بدی در انتظارت نیست ‪ ...‬خیالت‬
‫راحت باشه ‪...‬‬
‫‪ -‬برای چی من باید بیام خونه تو؟ من نمی یام ‪...‬‬
‫‪ -‬پس کجا می خوای بری؟ هان؟ دیگه خونه ای نداری ‪...‬‬
‫‪ -‬حاضرم تو خیابون بخوابم ‪ ...‬اما تو خونه تو نمی یام ‪...‬‬
‫منو هول داد تو ماشینش و در رو بست شروع کردم به جفتک انداختن خواستم در رو‬
‫باز کنم که سریع سوار شد و در ها رو قفل کرد ‪ ...‬جیغ کشیدم‪:‬‬

‫‪23‬‬
‫‪ -‬مگه کری؟ من با تو هیچ جا نمی یام ‪...‬‬
‫‪ -‬باید بیای ‪ ...‬چون نمی تونم اجازه بدم دختر خونده ام تو خیابون بخوابه و هر کس و نا‬
‫کسی بهش تعرض کنه ‪...‬‬
‫با چشمای گرد شده نگاش کردم ‪ ...‬این مرتیکه چی می گفت؟!! جدی جدی باورش شده‬
‫بابای منه؟ ماشینش رو راه انداخت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینجوری نگاه نکن ‪ ...‬من از امروز پدر خونده توام ‪ ...‬کم کم این قضیه رو می پذیری‬
‫‪ ...‬قبول کن که بهتر از آواره شدن تو خیابونه! قرارمون هم اینه ‪ ...‬هر موقع احساس‬
‫خطر از جانب من کردی ‪ ...‬با این موبایل ‪...‬‬
‫به اینجا که رسید گوشی شیکی رو گرفت به سمتم و ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬زنگ می زنی به پلیس و خیلی راحت من بازداشت می شم ‪ ...‬در ضمن تو خونه من‬
‫من و تو تنها نیستیم ‪ ...‬دایه من هم هست ‪ ...‬دایه مارتا ‪ ...‬چند تا خدمتکار خانم و یه‬
‫باغبون پیرمرد هم داریم ‪ ...‬تو اونجا آزادی ‪ ...‬من حبست نمی کنم ‪ ...‬برعکس کمکت‬
‫می کنم تا زیبایی های زندگی رو لمس کنی ‪ ...‬هر موقع هم خواستی می تونی بری ‪...‬‬
‫غرامتی که از پدر و برادرت خواهیم گرفت کم نیست ‪ ...‬می تونی زندگی خوبی داشتی‬
‫باشی ‪...‬‬
‫با بدبینی نگاش کردم ‪ ...‬گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من در برابر تو مسئولم ‪ ...‬شاید اگه اون شب من تعقیبت نکرده بودم و ازت آدرس‬
‫الکی نپرسیده بودم ‪...‬‬
‫پریدم وسط حرفش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چی؟!!! آدرس الکی؟ تعقیب؟!‬
‫نفسش رو با صدا فرستاد بیرون و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اوهوم ‪ ...‬حاال در اون مورد بعدا حرف ‪...‬‬
‫داد کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬چی چیو بعداا حرف می زنیم ‪ ...‬سر هوس توی عوضی من کلیه ام رو از دست دادم!‬
‫می فهمی ‪ ...‬خونه زندگی دیگه ندارم ‪ ...‬کلی چاقو خوردم ‪...‬‬
‫اومد وسط حرفم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬در مورد کلیه و چاقوها حق داری ‪ ...‬منم دارم جبرانش می کنم ‪ ...‬اما اون زندگی بود‬
‫از نظر خودت؟ به شکلی من نجاتت دادم دختر ‪ ...‬در ضمن هوسی در کار نبود! چون‬
‫داداشت عوضی بود دلیلی نمی شه همه مردها همینطور باشن من اگه منظور دیگه ای‬

‫‪24‬‬
‫داشتم مطمئن باش رک بهت می گفتم ‪ ...‬من با خودم تعارف ندارم ‪ ...‬با طرف هام هم‬
‫ندارم ‪ ...‬تو برای من یه دختر کوچولویی و بس ‪ ...‬حاال بهتره انتخاب کنی ‪ ...‬زندگی‬
‫االنت بهتره یا اونموقع؟‬
‫واقعا نمی تونستم تصمیم بگیرم ‪ ...‬این زندگی بهتر بود یا اون؟ توی اون یکی یه جای‬
‫خواب داشتم و غذایی که بخورم ‪ ..‬اما هر شب سهم کتک و آزار جنسی و بیگاری هم‬
‫داشتم ‪ ...‬توی این یکی زندگی من هیچی نداشتم اما جسمم و روحم آزاد بود ‪ ...‬کدوم‬
‫بهتر بود؟ دانیل گفت‪:‬‬
‫‪ -‬سعی کن بهم اعتماد کنی ‪ ...‬فعال چاره ای جز این نداری ‪ ...‬فقط مطمئن باش من‬
‫اونقدر پست نیستم که سابقه خونوادگی خودم رو زیر سوال ببرم ‪...‬‬
‫اوووه چه می نازید به این سابقه اش! معلوم نیست چه کوفتیه! اما حق با اون بود فعال‬
‫هیچ کاری نمی تونستم بکنم حداقل تا وقتی که دیه خودم رو نگرفتم ‪ ...‬بعدش می تونستم‬
‫یه خونه برای خودم بگیرم و از شر همه مردا راحت بشم ‪ ...‬اینبار دیگه نباید می ذاشتم‬
‫زندگیم بازیچه دست مردها بشه ‪ ...‬حتی این آقای وکیل که نمی دونستم واقعا وکیل هست‬
‫یا نه!‬

‫حسابی تو خودم فرو رفته بودم و داشتم به سرنوشت شیرینی که داشتم فکر می کردم‪،‬‬
‫معلوم نبود قراره دیگه چه به روزم بیاد‪ ،‬اما دلمو زدم به دریا‪ ،‬آب که از سر من گذشته‪،‬‬
‫چه یه وجب‪ ،‬چه صد وجب! اینقدر تو خودم فرو رفته بود که متوجه نشدم از شهر خارج‬
‫شده ‪ ،‬با دیدن بزرگراه خارج از شهر سیخ نشستم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬کجا می ری؟‬
‫خونسردانه عینک آفتابیشو به چشمش زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬آفتابگیر رو بده پایین‪ ،‬امروز برعکس روزای قبل آفتابیه‪ ،‬دوست داری بریم کنار‬
‫تایمز کمی قدم بزنی؟ اگه موافقی که دور بزنم ‪ ...‬هنوز خیلی از لندن دور نشدیم‪.‬‬
‫با اخم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دارم به زبون خودت حرف می زنما! می گم چرا از شهر خارج شدی؟‬
‫‪ -‬برای اینکه ویالی من توی برایتونه ‪...‬‬
‫‪ -‬برایتون؟!! اوه خدای من‪ ،‬من نمی خوام از لندن خارج بشم‪ ،‬من ‪ ...‬اصال منو پیاده‬
‫کن!‬

‫‪25‬‬
‫‪ -‬دختر چرا از هر فرصتی برای لگد زدن استفاده می کنی؟ برای تو چه فرقی داره که تو‬
‫لندن باشی یا تو ی یه شهر ساحلی با فاصله یک ساعت از لندن؟ من خودم هر روز این‬
‫راه رو می رم و بر می گردم‪ ،‬چون دفتر کارم اونجاست‪ ،‬توام هر وقت خواستی با خودم‬
‫می برم ‪ ...‬باشه؟‬
‫موشکافانه نگاش کردم‪ .‬لبخندی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نگفتی‪ ،‬دوست داری کنار تایمز قدم بزنیم؟‬
‫‪ -‬با این بخیه هام! ترجیح می دم برم یه جای گرم ‪...‬‬
‫‪ -‬اوه متاسفم‪ ،‬حواسم به بخیه هات نبود‪ ،‬راستی جات راحته؟ می خوای بری صندلی‬
‫عقب دراز بکشی؟‬
‫با غیظ گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬اونوقت که منو شوت کردین رو صندلی اصال یادتون بود من پهلوم سوراخه؟ االن هم‬
‫یادتون نمی افتاد دیگه!‬
‫خندید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خیلی تخسی! این اخالقت رو دوست دارم ‪...‬‬
‫با نفرت زل زدم توی چشماش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬ترجیح می دم هیچی منو دوست نداشته باشی!‬
‫با تعجب چند لحظه نگام کرد‪ ،‬نگاشو دزدید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هیچ وقت دیگه بهم اینطوری نگاه نکن!‬
‫‪ -‬چطوری؟‬
‫‪ -‬اینهمه نفرت توی چشمات چه جوری جا شده؟‬
‫دستامو مشت کردم و با صدایی لرزون گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬اینو از هم جنسات بپرس ‪...‬‬
‫نمی دونم چی شد که احترامش برام از بین رفت و شد تو! اصالا مرد رو چه به احترام؟!‬
‫آهی کشید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬سپردم دایه مارتا برات یه سوپ خوشمزه درست کنه‪ ،‬توی خونه من وظیفه آشپزی‬
‫نداره‪ ،‬اما خودش این کار رو دوست داره! کاریش هم نمی شه کرد‪ ،‬یه کم گوشت تلخ‬
‫هست‪ ،‬اما می شه باهاش کنار اومد‪ ،‬سالها خدمت به سلطنت ازش زن خشکی ساخته!‬

‫‪26‬‬
‫باید حواست رو جمع کنی که از دستت ناراحت نشه‪ ،‬وگرنه خون من و تو رو توی‬
‫شیشه می کنه‪.‬‬
‫چه جالب بحث رو عوض کرد‪ .‬چشمامو بستم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬تو که نمی خوای از من سو استفاده کنی؟‬
‫خیلی جدی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دختر‪ ،‬من سی و شش سالمه!‬
‫‪ -‬نیاز نیست هی سنت رو به رخم بکشی‪ ،‬مردای سن باال از دختر های سن کم بیشتر‬
‫خوششون می یاد‪ .‬این طبیعت هرزه مردهاست‪ ،‬همیشه دنبال چیزای نو هستن‪ .‬متنفرم از‬
‫همه شون ‪ ...‬از همه شون!‬
‫‪ -‬اگه اینطوره چرا پدرت هیچ وقت بهت تعرض نکرد؟‬
‫چشمامو باز کردم و براق شدم‪ ،‬زل زدم تو چشماش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬اوالا اسم بابا رو روی اون خوک کثیف نذار‪ ،‬دوما ا به تو ربطی نداره‪ ،‬سوما اگه می‬
‫خوای دائم گذشته منو بکوبی تو سرم بهتره بکشی خالصم کنی ‪ ...‬می فهمی؟ توام‬
‫آشغالی‪ ،‬یه آشغال عوضی ‪ ...‬بدم می یاد ازت‪ ،‬چیه ؟ جالبه که یه دختر مورد سو استفاده‬
‫برادرش باشه؟ دنبال بقیه اشی؟ می خواستی بری به لئونارد هم پیشکشم کنی‪ ،‬بگی‬
‫خوب تیکه ایه چرا تو ازش کام نگرفتی؟ هان چرا نرفتی بگی؟ البد حاال هم داری منو‬
‫می بری که کار نیمه تموم لئونارد رو تموم کنی ‪...‬‬
‫به نفس نفس افتاده بودم‪ .‬دانیل که از حالت من جا خورده بود با سرعت ماشین رو کشید‬
‫کنار و توی یکی از بریدگی های کنار جاده پارک کرد‪ ،‬چرخید طرفم‪ ،‬دستاش رو برد باال‬
‫و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هی‪ ،‬هی افسون‪ ،‬آروم‪ ،‬آروم باش دختر‪ ،‬باشه تو درست می گی ‪ ...‬من ‪ ...‬من معذرت‬
‫می خوام!‬
‫با دستم محکم زدم زیر دستش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬نکنه قراره بشم موش آزمایشگاهی تو؟ هان؟ من خیلی عجیبم؟ خیلی برات جالبه که‬
‫داداشم باهام خوابیده؟ می خوای بپرسی ببینی من چه حسی داشتم اون لحظه؟ یا می‬
‫خوای بفهمی فردریک چه لذتی می برده؟‬
‫کوبیدم تو صورتم و جیغ زدم‪:‬‬
‫‪ -‬از خودم متنفرم ‪ ،‬متنفر!‬

‫‪27‬‬
‫با یه حرکت سریع منو کشید توی بغلش‪ ،‬شروع کردم به دست و پا زدن‪ ،‬یکی از دستاش‬
‫رو مالیم گذاشت روی پهلوم که توی اون لگد زدنا زخمش سر باز نکنه و با دست دیگه‬
‫اش منو مهار کرد و محکم توی بغلش نگه داشت‪ ،‬عین یه بچه جوجه می لرزیدم‪ ،‬بغض‬
‫لعنتیم سر باز نمی کرد ‪ ...‬فقط نفس نفس می زدم و می لرزیدم‪ .‬مطمئنم اگه اون لحظه‬
‫فردریک رو می ذاشتن جلوم با دندونام تیکه و پاره اش می کردم‪ .‬دانیل در گوشم آروم‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همه چی تموم شده عزیزم‪ ،‬همه چی تموم شده! جای تو امنه دیگه نمیذارم هیچ بالیی‬
‫سرت بیاد‪ ،‬قول می دم! من خودم پشتت هستم ‪ ...‬منو ببین! من نمی ذارم کسی اذیتت‬
‫کنه‪ ،‬به من اعتماد کن‪ ،‬همه چیز رو بسپر به من ‪...‬‬
‫حرفاش آرومم نمی کرد‪ ،‬اون حرفا فقط اگه از دهن مامانم بیرون می یومد آرومم می‬
‫کرد‪ ،‬اون لحظه جز مامانم نه کسی رو میخواستم و نه دوست داشتم کسی رو ببینم ‪...‬‬
‫مامان کجا رفتی؟ چرا رفتی؟ چرا مامان؟ دانیل اینقدر منو نگه داشت تا لرزش بدنم قطع‬
‫شد‪ ،‬بعد آروم منو از خودش جدا کرد‪ ،‬دستشو هم از روی زخمم برداشت و با نگرانی‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خوبی؟‬
‫روی صندلی جمع شدم توی خودم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬به تو ربطی نداره!‬
‫انگار همین جمله خیالش رو راحت کرد که من بهترم‪ ،‬چون آهی کشید و ماشین رو راه‬
‫انداخت‪ ،‬چشمامو بستم دیگه نمی خواستم باهاش هم کالم بشم‪ ،‬اونم مرد بود‪ ،‬چرا حس‬
‫کردم حرفاش می تونه سر گرم کننده باشه؟ اونم فقط بلد بود زخم زبون بزنه ‪ ...‬اونم مرد‬
‫بود ‪ ...‬یه مرد عوضی ‪...‬‬

‫با توقف ماشین سرم رو از پشتی صندلی کندم و با کنجکاوی به اطرافم نگاه کردم ‪...‬‬
‫دور تا دور ماشین فضای سبز بود و جلوی رومون یه در عریض سفید رنگ ‪ ...‬سمت‬
‫راست در تا دور دست و سمت چپش تا دوردست تر دیوارهای سنگی سفید بود و روی‬
‫دیوار رو بوته های گل ریز سفید رنگ کامل پوشونده بود ‪ ...‬دنیل دستش رو دوبار روی‬
‫بوق فشار داد و از گوشه چشم به من نگاه کرد ‪ ...‬آب دهنم رو که گویا توی خواب‬
‫سرازیر شده بود از گوشه دهنم پاک کردم و گفتم‪ -:‬اینجا کجاست؟ در باغ به صورت‬
‫برقی باز شد و دنیل گفت‪ - :‬خونه ام ‪ ...‬بعد زیر لب غر زد‪ - :‬نشد یه بار این ریموت رو‬
‫با خودم ببرم! دائم باید مزاحم جک بشم! در کامل باز شد و من قطعه ای از بهشت رو‬
‫پیش روم دیدم ‪ ...‬بهشت! کی گفته بهشت مال اون دنیاست؟! من که قبول ندارم اصال‬

‫‪28‬‬
‫اون دنیایی باشه‪ ،‬همه چیز تو این دنیاست ‪ ...‬فقط من نمی دونم گناه من و مادرم چی‬
‫بود که اسیر جهنم شدیم! روبروم تا چشم کار می کرد فضای سبز بود و در بین فضای‬
‫سبز برخی قسمت ها سنگ ریزه های سفید‪ ،‬جاده ای شنی درست کرده بودن و اطراف‬
‫جاده‪ ،‬گل های رز سفید کاشته شده بود‪ .‬وسط این فضای سبز یه عمارت دو طبقه‬
‫عریض سفید رنگ قرار گرفته بود و به معنای واقعی کلمه می درخشید‪ .‬دنیل آروم می‬
‫رفت تا من بتونم خوب همه جا رو نگاه کنم‪ .‬زیر لب گفتم‪ - :‬زندگی مال پولداراست‪،‬‬
‫مرده گی مال ما فقیر بیچاره ها! اگه دختر هم باشیم که دیگه هیچی ‪ ...‬با اخم گفت‪ - :‬هی‬
‫خانوم! تیکه و طعنه نداریم ‪ ...‬پوزخند زدم و سکوت کردم ‪ ...‬توی محوطه باز جلوی‬
‫عمارت پارک کرد و رو به من گفت‪ - :‬به خونه خودت خوش اومدی افسون جان ‪ ...‬باز‬
‫بهش پوزخند زدم ‪ ...‬گفت‪ - :‬نمیخوای پیاده بشی؟ آهی کشیدم و رفتم پایین‪ .‬دنیل هم‬
‫پیاده شد و گفت‪ - :‬خونه جدیدت رو دوست داری؟ سکوت کردم ‪ ...‬حرفی نداشتم به این‬
‫بزنم! در عمارت باز شد و خانومی تقریبا چهل ساله با موهای بلوند و آرایش غلیظ اومد‬
‫بیرون‪ .‬با دیدن من اخم کرد و بی توجه به حضورم رو به دنیل گفت‪ - :‬اومدی دنیل؟ دنیل‬
‫رفت به طرفش و گفت‪ - :‬دایه من امروز چطوره؟ ‪ -‬از دست کار های تو مگه می شه‬
‫خوب بود؟ ‪ -‬دایه! غر نزن ‪ ،‬می دونی که خوشم نمی یاد! بعد به من اشاره کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬معرفی می کنم‪ ،‬دختر من ‪ ،‬افسون! دایه موشکافانه منو برانداز کرد‪ ،‬بعد از چند لحظه‬
‫نگاه خیره چرخید سمت دنیل و گفت‪ - :‬خوشگله! اما نه برای این که دختر تو باشه!‬
‫دنیل ‪ ،‬خودت رو گول می زنی؟ دنیل غش غش خندید و گفت‪ - :‬بهتره بریم تو‪ ،‬گفتی‬
‫دوست داری بچه من رو ببینی ‪ ...‬اینم بچه ام! دیگه مشکل کجاست؟ چشمم رفت سمت‬
‫استخری که روبروی عمارت بود‪ ،‬اطرافش چند تا صندلی تاشو قرار داشت و آفتاب‬
‫افتاده بود توی آب‪ ،‬حیف که حالم خوب نبود‪ ،‬وگرنه شیرجه می زدم تو این آب تا بلکه‬
‫خشمم رو با آب خالی کنم‪ .‬تو دلم به خودم پوزخند زدم و گفتم‪ - :‬ادای بچه پولدارارو در‬
‫نیار ‪ ...‬تو شنا بلندی آخه بدبخت؟ تو سرنوشتت سیاهه! به این دم و دستگاه دل خوش‬
‫نکن! اینا همه اش مال یه مرده و وقتی چیزی مال مرد باشه یه درصدش هم به زن نمی‬
‫رسه! تو اگه شاهکار کنی بتونی خودتو نجات بدی از دست این مرتیکه و یه زندگی‬
‫برای خودت بسازی ‪ ...‬صدای دنیل بلند شد‪ - :‬افسون‪ ،‬روی پا واینسا ‪ ...‬بیا بریم تو‪ ،‬تو‬
‫باید استراحت کنی! نفسم رو فوت کردم و همراهشون راه افتادم‪ ،‬دایه داشت تند تند می‬
‫گفت‪ - :‬چرا گیج و منگه؟! اشرافیت رو هم که اصالا بلد نیست! این چه مدل راه رفتنه؟‬
‫مثل الت ها می مونه! دنیل بچه آوردی من تربیت کنم؟ می دونی اگه یکی از مهمونهای‬
‫سلطنتی اون رو ببینن و بفهمن دختر خونده توئه چه آبروریزی بزرگی می شه؟ هان؟‬
‫چی کار می خوای بکنی؟ ‪ -‬دایه! افسون دختر منه‪ ،‬با این حرف ها هم چیزی تغییر نمی‬
‫کنه‪ .‬می تونی تربیتش کنی‪ ،‬همونطور که دلت می خواد‪.‬حیف که داروهای مسکن بدنم‬
‫رو بی حال کرده بود وگرنه حالیشون می کردم که دارن راجع به یه آدم حرف می زنن نه‬
‫توله سگ! دایه هنوز داشت زیر لب غر می زد ‪ ...‬از پله های جلوی عمارت باال رفتیم و‬
‫وارد شدیم‪ ،‬اوه! موندم اونجا خونه بود یا خونه ما‪ ،‬توی لندن هم همچین ویالهایی وجود‬

‫‪29‬‬
‫نداشت! چقدر بزرگ بود‪ ،‬عین زمین فوتبال! بزرگ و مملو از وسایل عتیقه و زینتی ‪...‬‬
‫یه سالن خیلی بزرگ که دور تا دورش مبلمان سلطنتی چیده شده بود و مجسمه های‬
‫کوچک بزرگ ‪ ،‬گوشه گوشه خونه گلدون های بزرگ مملو از گل های طبیعی قرار داشت‬
‫‪ ...‬همه هم رز سفید‪ ،‬فهمیدم که این بشر عالقه زیادی به رز سفید داره ‪ ...‬محو تماشای‬
‫موزه اطرافم بودم که دنیل چرخید به طرفم و گفت‪ - :‬اتاقی که برات در نظر گرفتم طبقه‬
‫باالست‪ ،‬همه اتاق ها طبقه باال هستن‪ ،‬امیدوارم احساس راحتی بکنی ‪ ...‬بعد فریاد کشید‪:‬‬
‫‪ -‬ژولیت! به! این وسط رومئو کم داشتیم‪ ،‬دختر کم سن و سالی با سرعت پرید وسط تا‬
‫کمر خم شد و گفت‪ -:‬بله آقا! ‪ -‬خانوم رو ببر اتاقشون رو بهشون نشون بده ‪ ،‬اتاق‬
‫سفید! دختره نگاهی به من کرد ‪ ،‬دوباره خم شد و گفت‪ - :‬بله آقا ! بعد رو به من گفت‪- :‬‬
‫بفرمایید خانوم ‪ ...‬مونده بودم برم یا نه! یه جوری همه جلوی این مرتیکه خم و راست‬
‫می شدن که ابهتش داشت منو هم تحت تاثیر قرار می داد‪ .‬ناچاراا همراه ژولیت راه‬
‫افتادم‪ ،‬از از پله های پیچ تو پیچ گوشه پذیرایی داشت می رفت باال ‪ ،‬منم رفتم دنبالش ‪،‬‬
‫دوباره صدای دنیل بلند شد‪ - :‬ژولیت ‪ ...‬دختره دوباره برگشت‪ ،‬یه پله اومد پایین تر من‬
‫کمی خم شد و گفت‪ - :‬بله آقا؟ ‪ -‬از امروز دستورات خانوم رو مو به مو اجرا می کنی ‪،‬‬
‫دوست ندارم بهش سخت بگذره ‪ ...‬فهمیدی؟ باز ژولیت تا زانو خم شد و گفت‪ - :‬بله آقا‬
‫‪ ...‬آی چه حالی می داد یه لگد بزنم به ماتحتش تا از رو پله ها پخش زمین بشه! چقدر‬
‫خم می شد! اونم جلوی یه مذکر! خاک بر سر بدبخت! بعد از این حرف دوباره راه افتاد‬
‫به سمت باال و منم به دنبالش کشیده شدم‪ ،‬دیگه روی پا بند نبودم‪ ،‬خیلی خوابم می یومد‬
‫‪...‬دوست داشتم خیلی حرفا بزنم اما اون لحظه نمی شد‪ ،‬فعال فقط یه جایی می خواستم که‬
‫بشه توش خوابید ‪ ،‬حتی اگه شد گوشه آشپزخونه ‪ ...‬از پله ها که رفتیم باال پیش روم یه‬
‫راهروی طویل و طوالنی دیدم که سرتاسرش در های مختلف قرار داشت‪ .‬داشتم تو ذهنم‬
‫فکر می کردم اینجا بیمارستانه آیا؟ هتله؟ چه خبره؟ ژولیت خیلی خشک در یکی از اتاق‬
‫ها رو که وسط راهرو قرار داشت باز کرد و گفت‪ -:‬بفرمایید خانوم‪ ،‬اینجا اتاق شماست‬
‫‪ ...‬بعد کنار ایستاد تا من برم تو‪ ،‬چقدر این برخورد ها برام عجیب بود‪ .‬تا حاال کسی به‬
‫من نگفته بود خانم! اونجا احساس غریبی می کردم‪ .‬حس می کردم رفتم توی یه هتل پنج‬
‫ستاره ‪ ،‬بیشتر از پنج ستاره که نداریم داریم؟ اگه داریم ده ستاره! چه می دونم‪ .‬داشتم‬
‫خل می شدم‪ ،‬چشمای منتظر ژولیت رو که دیدم چشم از راهرو و درهای زیادش برداشتم‬
‫و رفتم تو ‪ .‬یه اتاق پیش روم بود تقریبا اندازه یه خونه! سرجام همونجا جلوی در‬
‫خشک شدم‪ .‬همه چی اتاق سفید بود‪ ،‬مالفه ها ‪ ،‬دیوارها فرش ها‪ ،‬پرده ها و نکته جالب‬
‫توجه این بود که توی همه از پر استفاده شده و اتاق رو یه چیزی کرده بود دیدنی! حاال‬
‫می فهمیدم منظور از اتاق سفید چی بوده! ژولیت بی توجه به گیجی و منگی من سمت‬
‫تخت خواب بزرگ دو نفره که یه گوشه از اتاق قرار داشت رفت و در حالی که بالش و‬
‫لحاف ها رو با ضربه های کوتاه و محکم صاف و صوف میکرد رو به من گفت‪- :‬‬
‫بفرمایید خانم‪ ،‬آقا قبل از اومدنتون فرمودن از بیمارستان اومدین‪ ،‬شما نباید سر پا‬
‫بایستین‪ .‬مثل عروسک کوکی چند قدم رفتم جلو‪ ،‬از لب تخت بلند شد‪ ،‬رفت سمت کمد‬

‫‪31‬‬
‫بزرگی که روبرروی تخت به دیوار تکیه داده شده بود‪ ،‬در کمد رو باز کرد و رو به من‬
‫گفت‪ - :‬داخل کمد تا جایی که تونستیم براتون لباس قرار دادیم‪ ،‬اما این یه خرید جزئی‬
‫بود‪ ،‬خریدهای اصلی رو خودتون به همراهی آقا وقتی بهتر شدین انجام می دین‪ .‬بهتره‬
‫یه لباس راحت تنتون کنین که برای استراحت مشکلی نداشته باشین‪ .‬بعد بی توجه به من‬
‫دست داخل کمد کرد و یه روبدوشامبر صورتی بیرون کشید و اومد طرفم‪ ،‬روبدوشامبر‬
‫رو گذاشت لب تخت و دستش رو به سمت پالتوی مندرس من دراز کرد که از تنم درش‬
‫بیاره‪ .‬دستشو پش زدم و بی اراده داد زدم‪ - :‬چی کار می کنی؟ بیچاره جا خورد یه قدم‬
‫عقب ایستاد‪ ،‬سرشو کم خم کرد و گفت‪ - :‬جسارت منو ببخشید‪ .‬فقط خواستم راحت باشید‬
‫‪ ...‬با پالتو و شلوار جین که نمی تونین استراحت کنین‪ .‬دوست داشتم بره از اتاق بیرون‪،‬‬
‫با وجود اون اصال احساس راحتی نداشتم‪ .‬دستم رو به سمت در دراز کردم و گفتم‪- :‬‬
‫خودم می تونم آماده بشم‪ ،‬شما بفرما بیرون‪ .‬بدون هیچ حرفی کمی خم شد و بعد با‬
‫سرعت از اتاق رفت بیرون‪ .‬رفتم سمت در و کلید رو توی در چرخوندم‪ .‬وحشت داشتم از‬
‫اینکه کسی بیاد تو ‪ ...‬دور تا دور اتاق سه تا در دیگه هم وجود داشت‪ .‬نمی دونستم اونا‬
‫به کجا راه دارن! رفتم سمت در اول‪ ،‬حمام بود! چه حمامی! کامل آینه کاری شده‪ ،‬همراه‬
‫با وان و دم و دستگاه هایی که اصالا ازشون سر در نمی آوردم! در رو بستم رفتم سراغ‬
‫در بعدی‪ ،‬این یکی دستشویی بود که حدودا نصف حموم اما بزرگ و تر و تمیز بود‪.‬‬
‫پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬دستشویی اینا رو! ما همچین چیزی تو خونه مون داشتیم می‬
‫کردیمش پذیرایی! درو کوبیدم به هم و رفتم سمت در سوم‪ ،‬این یکی نزدیک تخت خوابم‬
‫بود‪ .‬بازش که کردم پیش روم یه اتاق با دکوراسیون آبی نمایان شد‪ ،‬با تعجب یه قدم‬
‫رفتم تو اتاق‪ ،‬همه چیزش شبیه اتاق سفیده بود اما دکوراسیونش کامل به رنگ آبی‬
‫آسمونی بود! اونجور که من اون لحظه استنباط کردم همه اتاق های این خونه دو تا دوتا‬
‫به هم ربط داشتن‪ .‬اومدم تو اتاق سفید رنگ‪ ،‬در اتاق آبی رنگ رو بستم و با کلیدی که‬
‫روی در بود سه بار قفلش کردم‪ .‬خیالم راحت شد که جام امنه ‪ ،‬رفتم سمت تخت خوابم و‬
‫با همون لباسا دراز کشیدم روی تخت‪ ،‬نه چیزی کشیدم روی خودم نه سرم رو گذاشتم‬
‫روی بالش‪ ،‬همینجوری عادت داشتم! لباسم رو هم دوست نداشتم عوض کنم‪ .‬عین جنین‬
‫تو خودم جمع شدم و نفهمیدم چی شد که پلکام بسته شدن ‪ ...‬با صدای کوبیده شدن در‬
‫چشم باز کردم‪ - :‬خانم‪ ،‬خانوم خواب هستین؟ خانوم جواب بدین! پا شدم رفتم طرف در‪،‬‬
‫صدای اون دختره بود‪ ،‬ژولیت! نمی خواستم در رو باز کنم ‪ .‬از همه شون می ترسیدم‪،‬‬
‫دوست داشتم فعال توی همین اتاق دردندشت بمونم‪ ،‬صدای دنیل رو شنیدم که گفت‪ - :‬چی‬
‫شده ژولیت؟ ‪ -‬آقا در رو باز نمی کنن! حتی جواب هم نمی دن ‪ ...‬اینبار ضربه محکم‬
‫تری به در خورد و صدای پر جذبه دنیل بلند شد‪ - :‬افسون ‪ ...‬افسون ‪ ...‬چرا جواب نمی‬
‫دی؟ افسون خواهشا ا یه چیزی بگو ‪ ...‬ترسیدم اگه حرف نزنم در رو بشکنن ‪ ،‬سریع‬
‫خودمو چسبوندم به در و گفتم‪ - :‬چیه؟ چی کارم دارین؟ ‪ -‬افسون جان ‪ ...‬در رو باز کن‪،‬‬
‫وقت شامه! کسی بدون تو شام نمی خوره! به ساعت روی دیوار روبروم خیره شدم‪.‬‬
‫ساعت هشت شب بود‪ ،‬چقدر خوابیده بودم! گفتم‪ - :‬من شام نمی خورم‪ ،‬بیرون هم نمی‬

‫‪31‬‬
‫یام‪ ،‬در رو هم باز نمی کنم‪ .‬اینبار صدای دایه مارتای غر غرو بلند شد‪ - :‬چه خبره‬
‫اینجا؟! دنیل! چی شده؟ چرا نمی رین سر میز ؟ ‪ -‬افسون در اتاقش رو باز نمی کنه!‬
‫صدای دایه بلند شد‪ - .‬بهتر! دنیل نکنه می خوای افسون رو بیاری جلوی دوروثی؟! می‬
‫دونی اگه خبرش رو به گوش سر پائولو برسونه چی می شه؟! آه خدای من چه‬
‫آبروریزی؟ برین سر میز‪ ،‬غذای این دختر رو می فرستیم به اتاقش! خدا رو شکر برای‬
‫اولین بار این دایه مارتا به نفع من حرف زد‪ ،‬هرچند که تحقیرم کرد اما راضی بودم‪.‬‬
‫دوست نداشتم از اتاق برم بیرون‪ .‬صدای دنیل بلند شد‪ - :‬نمی شه! دوروثی اومده اینجا‬
‫که با افسون آشنا بشه ‪ ...‬باید بیاد بیرون! ‪ -‬بس کن دنی! دوروثی اصال هم از دیدن این‬
‫دختر خوشحال نمی شه! ‪ -‬چرا که نه؟! افسون خیلی دوست داشتنیه! ‪ -‬دنی انگار نمی‬
‫فهمی! دوروثی نامزده توئه! شاید در آینده همسرت بشه ‪ ...‬چطور می تونه حضور یه‬
‫دختر غریبه رو ‪ ...‬دنیل پرید وسط حرف دایه و گفت‪ - :‬اون دختر منه! ‪ -‬و آیا این قضیه‬
‫قانونیه؟ دنیل با خشم گفت‪ - :‬ژولیت برای چی ایستادی اینجا؟ برو پایین ببین دوروثی‬
‫چیزی نیاز نداشته باشه ‪ ،‬بگو به زودی بهش ملحق می شم ‪ ...‬صدایی از ژولیت‬
‫نشنیدم‪ ،‬البد دوباره تا زانو خم شده و راهشو کشیده و رفته‪ .‬دایه مارتا هم با خشم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬منم می رم پیش دوروثی! یادت باشه اگه این دختر رو بیاری آبروی خودت رو بردی و‬
‫دوروثی رو ناراحت کردی ‪ ...‬دنیل حرفی نزد و صدای پاشنه های کفش دایه نشون داد‬
‫که از اونجا دور شده‪ ،‬صدای نرم دنیل بلند شد‪ - :‬افسون جان ‪ ...‬افسون ‪ ...‬زیر لب‬
‫گفتم‪ - :‬ایششش! افسون جان و زهر هالهل! ادامه داد‪ - :‬چرا جواب نمی دی باز؟ ‪ -‬چی‬
‫بگم؟ حرف حساب رو یه بار می زنن‪ ،‬من نه شام می خوام نه از اتاق می یام بیرون‪- .‬‬
‫همین یه امشب رو دختر خوب! خواهش می کنم ‪ ...‬جیغ کشیدم‪ - :‬نمی یـــــام! مفهوم‬
‫نیست؟ یه دفعه با کف دستش کوبید روی در و گفت‪ - :‬نیا به جهنم! و صدای قدم هاشو‬
‫شنیدم که دور شد ‪ ...‬با خیال راحت خودمو ول کردم روی تخت‪ .‬دوروثی دیگه چه خری‬
‫بود؟! همین چند نفری که دیده بودم شده بودن مامورای عذابم ! همین مونده بود که برم‬
‫با نامزده این مرتیکه لندهور هم آشنا بشم!‬
‫وقتی که همه دور شدن تازه زد به سرم که با همه جای اتاقی که توش بودم آشنا بشم‪.‬‬
‫اول از همه پنجره های بلند رو چک کردم‪ ،‬خوب از زمین فاصله داشت و کسی نمی‬
‫تونست از راه پنجره وارد بشه ‪ ،‬قفل و بستش هم محکم بود می شد ببندمش‪ ،‬ویوش‬
‫سرتاسر زمین جلوی عمارت تا دم در بود ‪ ...‬استخر ولی سمت چپ قرار داشت و از‬
‫پنجره این اتاق مشخص نبود‪ .‬پنجره رو بستم و پرده های بلند و سفید رنگ رو کیپ تا‬
‫کیپ کشیدم‪ .‬بعد از اون رفتم سر وقت کمد ها! ژولیت ابله! می گفت وقت نشده براتون‬
‫خرید کنیم ‪ ...‬پس این همه لباس برای چی بودن؟!!! انواع و اقسام لباس های شب توی‬
‫کمد آویزون بود که اکثرا هم اشرافی بودن و من تا به حال لمسشون هم نکرده بودم چه‬
‫برسه به پوشیدن! در کمد رو بستم و رفتم سر کمد بعدی‪ ،‬مملو بود از لباس های خواب‬
‫و لباس های راحتی ‪ ...‬نگاهی به خودم انداختم‪ ،‬پالتوم رو دراورده بودم و فقط یه پلیور‬

‫‪32‬‬
‫رنگ و رو رفته گشاد یاسی رنگ پوشیده بودم با یه شلوار جین که از بس شسته بودم‬
‫هم گشاد شده بود هم پاره پوره‪ ،‬مدام هم دستم به کمرم بود که شلوارم نیفته و بی آبرو‬
‫نشم! تصمیم گرفتم لباسم رو عوض کنم‪ ،‬زیر لب غر زدم‪ -:‬حاال که فعال اینجام! معلوم‬
‫هم نیست قراره بعد از این چی بشه! پس بهتره راحت باشم‪ ،‬حداقل توی این اتاق! دلم‬
‫رو یک دل کردم و یه دست بلوز و شلوار راحت ولی پشمی و گرم از داخل کمد بیرون‬
‫کشیدم‪ ،‬مارکش هنوز بهش اویزون بود‪ ،‬سریع مارک رو جدا کردم و رفتم جلوی آینه‪،‬‬
‫االن وقت در آوردن لباسم بود ‪ ...‬بلوز و شلوار آبی رنگ رو روی تخت رها کردم و‬
‫پلیورم رو از تنم کشیدم بیرون‪ ،‬حتی لباس زیرم هم وضع خوبی نداشت! اما پولی از‬
‫خودم نداشتم که بتونم یه بهترش رو بخرم! دوباره برگشتم سر کمد ‪ ،‬اما هر چی گشتم‬
‫لباس زیری پیدا نکردم! رفتم سمت کشوهای میز توالت ‪ ...‬پنج تا کشو داشت ‪ ...‬توی‬
‫یکی فقط لوازم ارایش ریخته بود! توی یکی سشوار و اتو مو و انواع و اقسام وسایل‬
‫حالت دادن مو قرار داشت ‪ ...‬سه تای بعدی ولی خالی بود! لعنتی هیچ لباس زیری تو‬
‫اون اتاق پیدا نمی شد! چپ چپ تو آینه به خودم نگاه کردم و گفتم خوب بیشعور! اونا‬
‫سایز لباس تو رو از کجا باید بدونن؟!!! یه لحظه ته دلم یه جوری شد ‪ ...‬بعضی مردا با‬
‫همون نگاه اول تا ته خط رو می رن و سایز و مایز که هیچی ‪ ...‬چیزایی می فهمن که‬
‫خودت هم ازشون خبر نداری! مثل فردریک پدر سگ ‪ ...‬اما یکی مثل دنیل ‪ ...‬اون حتما‬
‫به من نگاه نکرده که متوجه نشده ‪ ...‬شاید هم ‪ ...‬این کار رو کرده که خودش رو مظلوم‬
‫جلوه بده! خدا رو چه دیدی! شاید ‪ ...‬آهی کشیدم و راه افتادم سمت حموم ‪ ...‬دو تا شیر‬
‫باالی وان بود ‪ ...‬آب گرم رو باز کردم و اجازه دادم تا پر از آب بشه‪ ...‬چقدر دلم یه‬
‫حموم طوالنی می خواست! اونم توی وان! دوست داشتم بدنم دردناکم آروم بشه ‪ ...‬لباس‬
‫هامو کامل در آوردم و صبر کردم تا وان پر از آب شد ‪ ...‬وان که پر شد آروم طوری که‬
‫بخیه هام صدمه نبینه توی آب دراز کشیدم ‪ ...‬وای! چه لذتی داشت! دور تا دورم رو آب‬
‫گرفت! لبه وان قسمتی که سر قرار می گرفت یه بالشتک چرمی قرار داشت‪ ،‬با آرامش‬
‫سرم رو گذاشتم رو بالشتک ‪ ...‬چند دقیقه ای همونجا خوابیدم تا اینکه بدنم از رخوت‬
‫خارج شد ‪ ...‬بلند شدم و یکی از مواد شوینده هایی که به نظر خوش رنگ تر و خوش‬
‫بو تر از بقیه می یومد رو خالی کردم توی وان! اصال نمی دونستم چی هست! همین که‬
‫بوی خوب می داد کافی بود ‪ ...‬خودم رو شستم و از وان اومدم بیرون‪ .‬حوله همونجا به‬
‫دیوار آویزون شده بود‪ ،‬یه حوله نرم سرخ رنگ ‪ ...‬حوله رو تنم کردم و رفتم از حموم‬
‫بیرون ‪ ...‬احساس می کردم پوستم داره نفس می کشه ‪ ...‬نشستم روی صندلی میز‬
‫آرایش و توی آینه به چشمای خاکستریم زل زدم‪ ،‬چقدر دلم برای مامان افسانه تنگ شده‬
‫بود‪ ،‬کاش اونم می یومد اینجا ‪ ،‬کاش اونم اینجا رو دیده بود!هر بار که تو آینه نگاه می‬
‫کردم حس می کردم دارم مامان رو می بینم ‪ ،‬شباهتم بهش عجیب غریب بود! از جلوی‬
‫آینه بلند شدم‪ ،‬کلیپس موهامو که قبل از رفتن به حموم باز کرده و روی تخت انداخته‬
‫بودم برداشتم و موهای بلندم رو باالی سرم جمع کردم‪ .‬بلوز شلوار رو پوشیدم‪ ،‬چقدر‬
‫نرم بود! باز داشت خوابم می گرفت‪ ،‬یه لحظه رفتم سمت در و کلید رو از توش در اوردم‬

‫‪33‬‬
‫تا بتونم بیرون رو دید بزنم‪ ،‬اونم از سوراخ کلید! به زحمت می شد دید ‪ ،‬اما مشخص‬
‫بود که امن و امان است! آروم کلید رو توی قفل چرخوندم و الی در رو باز کردم‪ .‬اول‬
‫سمت چپ رو نگاه کردم‪ ،‬انتهای راهرو می رسید به یه سالن که داخلش رو نمی شد دید‬
‫و نمی دونستم کجاست! سرم رو چرخوندم سمت راست‪ ،‬انتهای این طرفی می رسید به‬
‫پله های متصل شده به طبقه پایین‪ ،‬کسی هم اون دور و بر نبود‪ ،‬خیالم جمع شد که جام‬
‫امنه! اومدم در رو ببندم که صدای قهقهه ای مستانه فضا رو شکافت‪ ،‬سریع سرم رو‬
‫چرخوندم‪ ،‬دنیل و یه دختره از پله ها اومده بودن باال‪ ،‬دختره تو بغل دنیل بود و در حالی‬
‫که می خندید دست و پا می زد‪ .‬دنیل هم با خنده می گفت‪ - :‬آروم بگیر دختر! سریع‬
‫پریدم توی اتاق‪ ،‬لحظه آخر دنیل منو دید‪ ،‬اما برام مهم نبود‪ ،‬امشب سرگرمی داشت مثل‬
‫اینکه! صداشون هنوز می یومد‪ ،‬دختره با لحن کش دار گفت‪ - :‬می خوام امشب دیوونه‬
‫ات کنم دنییه دفعه صدای دنیل بلند شد‪ - :‬چی کار می کنی دوروثی؟ صدای پاشنه هایی‬
‫کفشی می یومد که داره می دوه‪ ،‬همراه با صدای قهقهه ! نا خودآگاه چشمم رو چسبوندم‬
‫به سوراخ کلید‪ ،‬خدا رو شکر دقیقا جلوی چشم من بودن‪ ،‬دوروثی چسبیده بود به دیوار‬
‫و هر چی دنیل می خواست بهش نزدیک بشه با خنده از زیر دستش در می رفت‪ .‬صدای‬
‫خنده هر دوشون داشت دیوونه ام می کرد‪ .‬یاد جیغای زنایی افتادم که همراه فردریک و‬
‫لئونارد تا صبح موسیقی متن زندگی من می شدن! دوست داشتم دستم رو بذارم روی‬
‫گوشم و از ته دل جیغ بزنم‪ .‬از هر چی مرد بود بیزار بودم‪ .‬نا خودآگاه دوباره بهشون‬
‫نگاه کردم‪ ،‬دنیل با یه خیز دوروثی رو بین دستاش اسیر کرد و با خنده گفت‪ - :‬گرفتمت!‬
‫حاال اگه می تونی فرار کن! بعد در حالی که می خندیدن از جلوی در اتاق من کنار رفتن‪،‬‬
‫لعنتی چه زود خودشو باخت! دوروثی احمق! من اگه جای اون بودم می ذاشتم که تا‬
‫صبح له له بزنه ولی دستش به چیزی نرسه! مرتیکه با اونه هیکلش دنبال دختره می‬
‫دوه! همه شون عین همه ن! همه شون زن رو فقط برای یه چیز می خوان و زنا چقدر‬
‫احمقن که به وسیله همون یه چیز مردا رو اسیر و عبید نمی کنن! آخ اگه من روزی‬
‫دستم باز بشه ‪ ...‬اگه من از این اسارت خالص بشم‪ ،‬می دونم با مردای دور و برم چه‬
‫معامله ای بکنم! به پاس همه اون زجر هایی که از دست فردریک کشیدم‪ ،‬به خاطر همه‬
‫اون کتکایی که از لئونارد خوردم! به خاطر همه اونا هم جنساشون رو نابود می کنم! تا‬
‫وقتی این جنس برتر عوضی به دست و پام نیفته آروم نمی شم‪ ،‬روی تخت خواب افتادم‬
‫و در حالی که زمزمه می کردم‪ - :‬مامان‪ ،‬من انتقام خودم و تو رو از این عوضیا می‬
‫گیرم! به خواب رفتم ‪ *** ...‬دامنم رو برانداز کردم‪ ،‬یه دامن کوتاه مخمل‪ ،‬تازه خریده‬
‫بودم! چقدر قشنگ بود‪ ،‬باالخره پوالمو جمع کردم و تونستم بخرمش! دختر بودم دیگه ‪،‬‬
‫دوست داشتم بعضی اوقات هم به جای شلوار دامن بپوشم‪ ،‬می دونستم اگه کسی اینو‬
‫توی تنم ببینه حسابم پاکه‪ ،‬برای همین باید وقتایی می پوشیدمش که تو خونه تنها بودم‪،‬‬
‫االن هم که تنها هستم‪ ،‬کسی قرار نیست بیاد! رفتم جلوی آینه ‪ ،‬لباسامو تند تند عوض‬
‫کردم‪ ،‬یه تاپ رنگ و رو رفته از توی وسایل مامانم برام باقی مونده بود‪ ،‬زرشکی بود و‬
‫تنگ‪ ،‬تاپ رو پوشیدم‪ ،‬بعد هم دامن مخمل کوتاه رو‪ ،‬سیاهی لباسم رفته بود به جنگ با‬

‫‪34‬‬
‫پوست سفیدم ‪ ...‬هوس کردم یه کم هم قر بدم! حاال که کسی نبود خونه‪ ،‬تلوزیون رو‬
‫روشن کردم و مشغول شدم‪ ،‬جلوی آینه برای خودم دلبری می کردم و می خندیدم‪ ،‬زیر‬
‫چشمم کبود بود‪ ،‬همه تنم درد می کرد‪ ،‬اما رقصیدن با اون لباسا آرومم می کرد‪ .‬با‬
‫شنیدن صدای فردریک درست پشت سرم مو به تنم راست شد‪ ،‬یه دفعه به التماس افتادم‪:‬‬
‫‪ -‬داداش غلط کردم! داداش ببخشید ‪ ...‬فردریک با چشمای سرخ اومد به طرفم‪ ،‬اصال‬
‫نفهمیدم کی اومده تو! من عقب عقب رفتم و اون آروم آروم اومد به طرفم ‪ ...‬می دونستم‬
‫االن دوباره با کمربند می زنتم! می دونستم االن باز زخم روی زخمم می سازه! دوست‬
‫داشتم از ترس بمیرم ‪ ...‬هنوز به کتکاش عادت نکرده بودم ‪ ...‬خوردم به دیوار و‬
‫ایستادم ‪ ...‬از ترس به سکسکه افتادم ‪ ...‬بی توجه اومد طرفم و وقتی به خودم اومدم‬
‫دیدم چسبیده بهم ‪ ...‬می خواستم دست و پا بزنم! اما نمی شد‪ ،‬اشک صورتمو خیس کرد‬
‫‪ - ...‬داداش تو رو خدا! داداش دیگه از این کارا نمی کنم ‪ ...‬بیا ببر لباسامو بفروش ‪...‬‬
‫ببر پاره کن ‪ ...‬اما نزن منو ‪ ...‬داداش ‪ ...‬دستش رو گذاشت روی پام ‪ ...‬داشت مور‬
‫مورم می شد ‪ ...‬نمی دونستم می خواد چی کار کنه! درسته که سیزده سالم بود اما از یه‬
‫چیزایی خوب سر در می آوردم و اونم از صدقه سر مدرسه رفتن و آشنایی با دختر‬
‫پسرای دیگه بود! اون لحظه ولی به هرچیزی فکر می کردم جز اینکه فردریک قصد‬
‫سویی داشته باشه ‪ ...‬با ترس نگاش کردم ‪ ...‬خودشو چسبوند بهم ‪ ...‬دیگه داشتم می‬
‫لرزیدم! اینجوری تا حاال نزده بود منو ‪ ...‬کمرمو محکم فشار داد ‪ ....‬دردم گرفت ‪...‬‬
‫گفتم‪ - :‬آی کمرم‪ ،‬فردریک چی کار می کنی؟ هنوز حرفم تموم نشده که فهمیدم بازم می‬
‫خواد منو بزنه ‪ ...‬بزنه به درک! ولی نخواد کاری باهام بکنه می ترسیدم ‪ ...‬زار می زدم‬
‫‪ ...‬با همه وجودم ‪ ...‬از ته دل ‪ ...‬کمربندش رو باز کرد ولی بر خالف تصورم کتکم نزد‬
‫کمربند رو انداخت اون سمت و اومد به طرفم ‪ ...‬دکمه شلوارش رو باز کرد و بعدم زیپ‬
‫رو ‪ ...‬شستم خبردار شد! با وجود درد دستم سیخ نشستم سر جام ‪ ...‬سعی می کردم‬
‫خودمو بکشم عقب ولی نمی تونستم ‪ ...‬یهو به خودم اومدم دیدم از زور ترس خودمو‬
‫خیس کردم! ولی مهم نبود ‪ ...‬زار می زدم با چنگ و دندون افتادم به جونش ‪ ...‬اونم‬
‫نامردی نکرد ‪ ...‬سیلی می زد ‪ ...‬گاز می گرفت ‪ ...‬داد می زد ‪ ...‬مشت می کوبید تو دهنم‬
‫و وقتی دید بازم از رو نمی رم و نمی ذارم بهم دست درازی کنه دستمو گرفت پیچوند ‪...‬‬
‫همون دستی که درد می کرد ‪ ...‬از زور درد دیگه زوزه می کشیدم ‪...‬حس می کردم همه‬
‫مفاصل تنم داره از هم جدا می شه ‪ ...‬دستم داشت از جا کنده می شد ‪ ...‬جیغ می کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬نــــه! تو رو خدا ‪ ...‬فردریک ‪ ...‬نـــــــه! با صدای ضربه های محکمی به در از جا‬
‫پریدم ‪ ...‬تنم خیس عرق بود ‪ ...‬در با یه ضربه محکم باز شد و دنیل پرید تو ‪ ...‬داشتم‬
‫می لرزیدم ‪ ...‬دنیل نشست روی تخت و با یه حرکت منو کشید تو بغلش جیغ کشیدم‪- :‬‬
‫نــــه! نه فردریک ‪ ...‬خواهش می کنم ‪ ...‬این کار رو نکن ‪ ...‬درد دارم ‪ ...‬نه فردریک ‪...‬‬
‫ولم کن ‪ ...‬منو محکم روی سینه اش فشار می داد و می گفت‪ - :‬آروم باش ‪ ...‬آروم دختر‬
‫خوب ‪ ...‬همه چیز یه خواب بود ‪ ...‬نگاه کن من دنیلم ‪ ...‬دنیل! نمی ذارم دست فردریک‬
‫بهت برسه! آروم باش عزیز دلم ‪ ...‬صدای غضب آلود دایه مارتا بلند شد‪ - :‬چی شده‬

‫‪35‬‬
‫دنیل؟ این چرا داره مثل جوجه می لرزه؟!!! من بهت می گم این دختر طبیعی نیست ‪،‬‬
‫قبول ‪ ...‬دنیل پرید وسط حرف دایه و داد کشید‪ - :‬برین بیرون! همه برین بیرون ‪ ...‬نمی‬
‫بینین ترسیده؟!!! تنهاش بذارین ‪ ...‬چشمامو آوردم باال ‪ ،‬عالوه بر دایه چند تا دیگه‬
‫دختر با لباس خدمتکار هم اونجا بودن ‪ ...‬یه دختر هم با لباس خواب صورتی درست‬
‫پایین تخت من ایستاده بود و داشت نگام می کرد ‪ ...‬دنیل که دید هیچ کس گوش نمی کنه‬
‫طوی داد کشید که لرزش سیب گلوش رو زیر گونه ام حس کردم ‪ - ...‬مگه با شما‬
‫نیستم؟!!! برین بیرون! دایه ‪ ...‬دوروثی ‪ ...‬خدمتکارا رو ببرین خودتون هم برین ‪...‬‬
‫توی یه چشم به هم زدن اتاق خالی شد ‪ ...‬هنوز هق هق می کردم و می لرزیدم ‪...‬‬
‫دوست داشتم دنیل رو پس بزنم ‪ ...‬اما نمی شد ‪ ...‬هیچ انرژی تو تنم نمونده بود ‪ ...‬آروم‬
‫گونه ام رو نوازش کرد و گفت‪ - :‬گریه نکن عزیزم ‪ ...‬گریه نکن! تموم شد دیگه ‪ ...‬همه‬
‫اش فقط یه خواب لعنتی بود ‪ ...‬من اون پسر رو به سزای عملش می رسونم ‪ ..‬بهت قول‬
‫می دم ‪ ...‬فردا روز دادگاهشونه ‪ ،‬هم فردریک هم لئونارد ‪ ،‬هر دو رو به خاک سیاه می‬
‫شونم ‪ ...‬افسون ‪ ...‬افسون جان! فقط هق هق می کردم ‪ ...‬یاد اون شب افتاده بودم‪ ،‬اون‬
‫شب لعنتی! همون شبی که فردریک لعنتی کتکم زدوقتی به هوش اومدم گوشه آشپزخونه‬
‫افتاده بودم ‪ ...‬دستم ورم کرده بود و خیلی بی ریخت شده بود ‪ ،‬حس می کردم شکسته‬
‫‪ ...‬همه بدونم درد می کرد ‪ ،‬به زور خودمو سر جام جا به جا کردم ‪ ...‬می دونستم اگه یه‬
‫زنگ بزنم به پلیس حساب فردریک رو می رسن! اما با کدوم تلفن؟ تو همین فکرا بودم‬
‫که فردریک اومد ‪ ...‬یه مرد هم همراهش بود ‪ ...‬خودمو سر جام جمع کردم ‪ ...‬فردریک‬
‫هنوزم توی نگاهش نفرت بود ‪ ...‬اما دیگه یه چیزی عوض شده بود‪ ،‬من که تا اون‬
‫لحظه فردریک رو داداش خودم می دونستم‪ ،‬هر موقع ازش کتک می خوردم با داداش‬
‫گفتنام سعی می کردم دلشو به رحم بیارم ‪ ...‬دیگه نتونستم بهش این حس رو داشته باشم‬
‫‪ ...‬من مثل یه تیکه سنگ شدم ‪ ...‬دیگه هیچ وقت گریه نکردم ‪ ...‬هیچ وقت التماس‬
‫نکردم ‪ ...‬مرده دستم رو معاینه کرد و سر سری گفت شکسته! بعدم سر سری تر گچش‬
‫گرفت و رفت ‪ ...‬همین! انگار نه انگار که من اونجا داشتم جون می دادم! لئونارد هم‬
‫وقتی وضع من رو دید هیچی از فردریک نپرسید ‪ ...‬تنها لطفی که بهم کردن این بود که‬
‫دو روز گذاشتن من به حال خودم باشم و توی اون دو روز خیلی چیزا عوض شد ‪...‬‬
‫دنیای رویایی من ویرون شد ‪ ...‬من که همیشه فکر می کردم یه روزی سرنوشتم مثل‬
‫سیندرال می شه و یه نفر پیدا می شه که از اون دخمه نجاتم بده حاال از همه مردا متنفر‬
‫شده بودم! فقط می خواستم پرواز کنم ‪ ...‬می خواستم پر بزنم و آزاد باشم ‪ ...‬آزاد و رها‬
‫از قید و بند همه مردها! اما چه سود! بعد از اون جریان پنج سال اسیر دست فردریک‬
‫بودم و حاال معلوم نیست چند سال اسیر دست این مردک باید باشم! باالخره یه کم انرژی‬
‫به دست اوردم و خودم رو کشیدم کنار ‪ ...‬داد کشیدم‪ - :‬برو از اتاق من بیرون ! نمی‬
‫خوام ببینمت ‪ ...‬نمی خوام! ازت متنفرم! دنیل چپ چپ نگام کرد و گفت‪ - :‬بگیر بخواب!‬
‫تو چرا هی وحشی می شی؟ ‪ -‬وحشی خودتی! می گم برو بیرون ‪ ...‬می خوام تنها باشم‬
‫‪ - ...‬افسون بذار بمونم تا خوابت ببره! ممکنه دوباره از خواب بپری ‪ - ...‬من به کمک‬

‫‪36‬‬
‫تو و امثال تو هیچ نیازی ندارم! بــــرو! از جا بلند شد و گفت‪ - :‬باشه می رم! ولی در‬
‫اتاقت شکسته دیگه نمی تونی قفلش کنی ‪ ...‬اگه باز خواب بد دیدی مطمئن باش که من‬
‫باالی سرت می یام و دیگه هم نمی تونی بیرونم کنی‪ .‬فهمیدی؟! دیگه صبر نکرد که من‬
‫حرفی بزنم ‪ ...‬منم با غیظ نگاش کردم و اون از اتاقم رفت بیرون و در رو بست ‪ ...‬خودم‬
‫رو دمر انداختم روی تخت و اجازه دادم بغض لعنتیم سر باز کنم ‪ ...‬فرد خدا ازت نگذره!‬
‫فرد امیدوارم استخونات هم توی زندون پودر بشه ‪ ...‬آشغال هرزه! با من چه کردی؟‬
‫ازت متنفرم ‪ ...‬من از همه متنفرم ‪ ...‬از همه ‪...‬‬
‫صدای دایه مارتا باعث شد از خواب بپرم‪ -:‬دختر بلند شو! من دنیل نیستم که برام ناز‬
‫کنی ‪ ...‬بلند شو باید با من بیای بیرون ‪ ..‬چشمامو محکم تر روی هم فشردم‪ ،‬لعنتی اگه‬
‫دنیل دیشب در رو نشکسته بود االن در قفل بود و نباید صدای این رو کنار گوشم می‬
‫شنیدم‪ .‬دوست نداشتم بیدار بشم‪ ،‬چرا باید به حرفای این زن گوش می کردم؟ لحاف رو‬
‫که نفهمیده بودم کی کشیدم روی خودم رو کنار زد و با غیظ گفت‪ - :‬بهت می گم بیدار‬
‫شو! نترس نمی خوام بالیی سرت بیارم ‪ ،‬باهات کار دارم! ناچاراا چشمامو باز کردم‪،‬‬
‫ظاهراا چاره ای جز این نداشتم! با دیدن چشمای بازم از تخت فاصله گرفت و گفت‪- :‬‬
‫بشین! چشمامو چرخوندم به نشونه اینکه داره حوصله مو سر می بره و بلند شدم‬
‫نشستم‪ ،‬اونم نشست روی یکی از مبل های کنار تخت و گفت‪ - :‬دختر ‪ ...‬اسمت افسون‬
‫بود درسته؟ فقط سرمو تکون دادم‪ ،‬گفت‪ - :‬تو اومدی توی این خونه‪ ،‬کاری به این ندارم‬
‫که من موافق بودم یا مخالف‪ ،‬چون توی این خونه همه چیز به میل دنیل انجام می شه و‬
‫ما هم نمی تونیم بر خالف میلش کاری بکنیم‪ .‬در هر صورت تو اومدی ‪ ...‬و االن جزو‬
‫اعضای خونه به حساب می یای ‪ ...‬پس بهتره یه سری چیزا رو بدونی و اجرا کنی ‪...‬‬
‫من چیزی در مورد گذشته تو نمی دونم ‪ ...‬اینو هم نمی دونم که چرا ترجیح می دی توی‬
‫اتاقت باشی! برام هم مهم نیست و نمی خوام بدونم دلیلش چیه ‪ ...‬اما این مسخره بازی‬
‫ها بهتره هر چه زودتر تموم بشه ‪ ...‬این خونه قوانین خودشو داره ‪ ...‬زیر لب به فارسی‬
‫غر زدم‪ - :‬انگار پادگانه! صدای دادش باعث شد از جا بپرم‪ - :‬حق نداری به زبونی‬
‫حرف بزنی که ما ازش سر در نمی یاریم! شیر فهم شد؟ فقط نگاش کردم‪ ،‬تا داد می زد‬
‫حقیقتا ا مو به تنم راست می شد! فقط سرم رو تکون دادم و اون گفت‪ - :‬بلند شو‪ ،‬باید‬
‫بری حمام! نکبت چی فکر کرده پیش خودش؟ که سر تا پام پر از شپشه؟ از الی دندونای‬
‫به هم فشرده ام گفتم‪ - :‬دیروز رفتم ‪ - ...‬مهم نیست! هر روز صبح باید دوش بگیری!‬
‫لباس جدید بپوشی‪ ،‬سر میز صبحانه حاضر بشی! بعد از اون تا ظهر آزادی‪ ،‬ظهر برای‬
‫ناهار آماده می شی‪ ،‬عصر برای عصرانه و شب برای شام! برای همه وعده های غذایی‬
‫باید سر میز باشی! فهمیدی؟ ای بابا! همینم مونده بود که دائم جلوی چشم این میرغضب‬
‫با اون پسره مشکوک باشم! با غد بازی گفتم‪ - :‬و اگه حاضر نشم؟ ‪ -‬بهتره که روی‬
‫حرف من حرف نزنی! چون بد می بینی! همینطور که می تونم با سرکشی هات کنار بیام‬
‫و سعی کنم درکت کنم به همون نسبت هم می تونم بد خلق و عصبی باشم! کاری نکن که‬

‫‪37‬‬
‫زندگیت جهنم باشه! ‪ -‬نیست که االن بهشته! ‪ -‬کم کم می فهمی که پا توی چه بهشتی‬
‫گذاشتی! خیلی ها آرزو دارن یه روز اینجا زندگی کنن! شانس به تو رو کرده و تو برای‬
‫مدت نا معلومی اینجا هستی ‪ ...‬پس بهتره با قوانین کنار بیای تا ما هم با تو کنار بیایم‪- .‬‬
‫کی گفته؟! به محض اینکه تکلیف من روشن بشه من از اینجا می رم! ‪ -‬مطمئن باش‬
‫خوشحالمون می کنی! اما تا روشن شدن تکلیفت‪ ،‬باید ‪ - ...‬می شه اینقدر باید باید‬
‫نکنین؟ ‪ -‬اگه دختر حرف گوش کنی باشی مجبور نمی شی هر روز این باید ها رو‬
‫بشنوی‪ .‬خیر! این بشر از رو نمی رفت‪ ،‬کامالا مشخص بود اگه من کوتاه نیام تا شب می‬
‫خواد ادامه بده‪ .‬خسته و کسل گفتم‪ - :‬باشه بابا! حاال باید چی کار کنم؟ ‪ -‬از جا بلند شو‪،‬‬
‫برو دوش بگیر! یه ربع وقت داری‪ ،‬یک دست لباس برات آماده می ذارم‪ ،‬اومدی بیرون‬
‫تنت کن! کروالین کمکت می کنه! و بعد از اون همراه کروالین برو تا همه جای عمارت‬
‫رو بهت نشون بده! کم کم باید با محل زندگیت آشنا بشی‪ ،‬سر میز ناهار می بینمت!‬
‫دوست دارم آراسته باشی ‪ ...‬بعد از این حرف با دست به در حموم اشاره کرد‪ ،‬ول کن‬
‫نبود! از جا بلند شدم و در حالی که می رفتم توی حموم اداشو در اوردم‪ .‬زنیکه مسخره!‬
‫پنج دقیقه ای دوش گرفتم و رفتم بیرون‪ ،‬کروالین دست به سینه منتظرم بود‪ .‬من باید‬
‫جلوی این لباس عوض می کردم؟ عمراا!!! از لخت شدن جلوی یه نفر دیگه متنفر بودم‪،‬‬
‫حتی اگه اون یه نفر دختر باشه! با دست به در اشاره کردم و در حالی که حوله رو به‬
‫خودم می پیچیدم گفتم‪ - :‬نیازی به کمک ندارم‪ ،‬می تونی بری! ‪ -‬می خوام عمارت رو‬
‫نشونتون بدم‪ - .‬وقتی آماده شدم صدات می زنم‪ .‬نیمچه تعظیمی کرد و رفت بیرون‪ .‬رفتم‬
‫سمت تخت خواب‪ ،‬یه بلوز و شلوار از جنس حریر مخلوط با ساتن به رنگ صورتی‬
‫روی تخت بود‪ .‬چرا باید این لباس رو می پوشیدم؟ چون دایه انتخاب کرده بود؟ مگه‬
‫خودم بی دست و پام؟ حیف که حال و حوصله سلیقه به خرج دادن نداشتم اون لباس هم‬
‫به اندازه کافی پوشیده بود‪ .‬پس بدون ترس پوشیدمش‪ ،‬از دیدن خودم توی آینه واقعا ا‬
‫لذت بردم‪ .‬خیلی وقت بود که چنین حسی بهم دست نداده بود‪ .‬حس لذت بردن از زیباییم!‬
‫به خودم لبخندی زدم و بدون بستن موهام از اتاق خارج شدم‪ ،‬خبری از کروالین نبود‪.‬‬
‫برام عجیب بود که خبری از دنیل هم نبود! وسط راهرو ایستاده بودم و نمی دونستم باید‬
‫از کدوم سمت برم و چی کار کنم‪ ،‬که در یکی از اتاق های آخر سالن باز شد و کروالین‬
‫اومد بیرون‪ .‬لبخند روی لبش بود ‪ ،‬با دیدن من لبخند رو از روی صورتش پاک کرد و با‬
‫سرعت اومد طرفم‪ .‬می دونستم هر چی ازش بپرسم جوابم رو می ده‪ ،‬وظیفه اش بود!‬
‫چه لذتی داشت به زیر دست زور گفتن! تازه می فهمیدم لئونارد و فردریک از دستور‬
‫دادن به من چه حالی بهشون دست می داده‪ .‬اما من درک می کردم برای همن هم زیاد‬
‫دلم نمی یومد به کروالین سخت بگیرم‪ =================== ،‬سعی کردم‬
‫نرمال برخورد کنم‪ -:‬این اتاق ها مال کیه؟ ‪ -‬اکثر اتاق ها خالی هستن‪ ،‬برای مهمون‬
‫استفاده می شن‪ .‬اما اتاق آخر راهرو‪ ،‬اتاق آقای مجستیکه! اتاق زرد رنگ هم اتاق‬
‫خانوم دوروثی هست‪ .‬اتاق خاکستری که همین اتاق سمت چپیه هم اتاق دایه مارتاست‪ .‬و‬
‫با دست به یکی از اتاق ها اشاره کرد‪ .‬با کنجکاوی گفتم‪ - :‬هر کدوم از اتاق ها یه رنگ‬

‫‪38‬‬
‫داره؟ ‪ -‬بله! ‪ -‬و همه اتاق ها به هم راه دارن؟ ‪ -‬نخیر‪ ،‬هر دو اتاق به هم راه دارن‪ .‬پس‬
‫حدسم درست بود! با نفرت گفتم‪ - :‬و البد اتاق زرد رنگ مستقیم وصل می شه به اتاق‬
‫آقای مجستیک! لبخند محوی روی لبش نشست و گفت‪ - :‬نخیر‪ ،‬خانوم دوروثی عاشق‬
‫رنگ زرد هستن و آقای مجستیک شیفته رنگ قرمز‪ ،‬اتاق زرد و اتاق ارغوانی به هم‬
‫راه دارن! اتاق قرمز هم به اتاق بنفش! بنفش! رنگ مورد عالقه من! با ابروی باال‬
‫پریده گفتم‪ - :‬می شه اتاق بنفش رو ببینم؟ سری تکون داد و راه افتاد‪ ،‬منم به دنبالش‪،‬‬
‫رفت توی اتاق کنار اون اتاقی که خودش توش بود‪ ،‬وارد اتاق که شدم از دیدن اون همه‬
‫وسیله بنفش کنار همدیگه متحیر شدم! چقدر قشنگ بود! دهنم باز مونده بود فکر کنم‬
‫که کروالین با دیدن من لبخند نشست کنج لبش‪ .‬چرخی دور خودم زدم و گفتم‪ - :‬چه‬
‫رویایی! حرفی نزد شاید در جواب احساسات من نباید چیزی می گفت‪ .‬قبل از اینکه بتونه‬
‫جلومو بگیره‪ ،‬رفتم سمت در بین دو اتاق و بازش کردم‪ ،‬پیش روم یه اتاق به مراتب‬
‫بزرگتر از بقیه اتاق ها قرار داشت که همه سرویسش به رنگ مشکی و قرمز بود! چه‬
‫رنگی! انگار خیلی آتیشش تنده! یه میز بزرگ هم گوشه اتاقش قرار داشت که روش پر‬
‫از کاغذ و دفتر و این جور چیزا بود‪ .‬کروالین به نرمی تذکر داد‪ - :‬خانم‪ ،‬خیلی عذر می‬
‫خوام‪ ،‬ولی آقا دوست ندارن کسی توی اتاقشون سرک بکشه! در اتاق رو بستم و از در‬
‫فاصله گرفتم‪ .‬نه به خاطر حرف کرالین‪ ،‬کالا کاری با اون اتاق نداشتم‪ .‬کاش اتاق متصل‬
‫به این اتاق خوش رنگ‪ ،‬اتاق دنیل نبود تا من می تونستم ازش استفاده کنم‪ .‬عاشق‬
‫رنگش شده بودم و دکوراسیونش‪ .‬شاید اگه مدت اقامتم اینجا طوالنی بشه با خودم کنار‬
‫بیام و این اتاق رو تصاحب کنم‪ .‬فوقش مجبور می شدم همیشه در اتاق رو قفل کنم‪ .‬آهی‬
‫کشیدم و از اتاق رفتم بیرون‪ ،‬کروالین راه افتاد به سمت قسمت آخر راهرو‪ ،‬دو در‬
‫بزرگ چوبی اون قسمت قرار داشت که بسته شده بود‪ ،‬کروالین درها رو باز کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینجا قسمت نشیمن خونه است‪ .‬کنار ایستاد تا من اول وارد بشم‪ ،‬وارد شدن همانا و‬
‫سوت کشیدن مغزم همانا! یه تلویزیون خیلی بزرگ در حد یه سینما یه گوشه قرار داشت‬
‫و چند دست مبل هم جلوش چیده شده بود ‪ ،‬همه چرمی و راحتی! سمت چپ سالن هم دو‬
‫تا میز بیلیارد قرار داشت‪ ،‬که فقط توی تلویزیون دیده بودم‪ .‬چند قاب هم به در و و دیوار‬
‫اون قسمت آویزان شده بود که بی اراده منو به خودشون جذب کردن‪ .‬اولی عکسی از‬
‫خود دنیل بود با کت شلوار رسمی‪ ،‬بعدی یه عکس از دنیل با یه دختر بود که خیلی به‬
‫خودش شبیه بود و حدس زدم خواهرش باشه! و عکس بعد‪ ،‬یه عکس خونوادگی بود‪،‬‬
‫دنیل و همون دختر در کنار یه مرد و یه زن! چشمم خیره موند روی چهره مرد‪ ،‬خیلی‬
‫برام آشنا بود! نمی دونم چرا‪ ،‬زیاد هم شبیه دنیل نبود که بگم به خاطر شباهتشونه! دنیل‬
‫و خواهرش بیشتر شبیه مادرشون بودن‪ .‬پدرش یه مرد با موهای تقریبا ا جو گندمی و‬
‫چشمای آبی بود‪ ،‬قد بلند و استوار! ابهتش از تو عکس هم منو گرفت‪ .‬کروالین توضیح‬
‫داد‪ - :‬این عکس خونوادگی آقای مجستیکه! مادرشون خانم الیزابت کیم و خواهرشون‬
‫خانم دایان! ایشون هم پدرشون هستن‪ ،‬کنت السکاندر مجستیک‪ ،‬قاضی عالی رتبه دربار‬
‫ملکه که متاسفانه سه ساله فوت شدن‪ .‬چی می گفت این؟!! کنت؟ یعنی دنیل پسر کنت‬

‫‪39‬‬
‫بوده؟ پس بگو چرا اینقدر از سابقه درخشان خونوادگیش می گفت! شاید به خاطر همین‬
‫بود که قیافه اش برام آشنا بود‪ ،‬شاید ‪ ...‬نمی دونم چرا‪ ،‬ولی یه کم خودمو جمع و جور‬
‫کردم‪ .‬دایه مارتا می گفت خیلی ها دوست دارن اینجا باشن‪ ،‬حق داشت! کم کسی نبود‪،‬‬
‫خدایا من بازم خودمو به خودت می سپارم! کروالین از نشیمن رفت بیرون و من باز هم‬
‫مثل جوجه ای به دنبال مادرش‪ ،‬دنبالش راه افتادم‪ .‬رفت طبقه پایین و اونجا سالن غذا‬
‫خوری ‪ ،‬سالن مهمونی‪ ،‬کتابخونه‪ ،‬استخر زیرزمینی و باشگاه بدنسازی دنیل ‪ ،‬اتاق بار‪،‬‬
‫اتاق پیانو و ‪ ...‬رو به من نشون داد‪ .‬وقتی خوب به همه جا سرک کشیدیم و من سر درد‬
‫گرفتم از اون همه تشریفات‪ ،‬کروالین منو راهنمایی کرد به سمت سالن غذاخوری‪ .‬اینقدر‬
‫دوست داشتم برم تو اتاقم و نرم تو سالن غذا خوری که حد نداشت! اما چاره ای نبود‪،‬‬
‫حقیقتا ا از دایه مارتا حساب می بردم‪ .‬نمی خواستم زندگی اینجا هم مثل زندگی تو خونه‬
‫لئونارد برام جهنم بشه‪ .‬باید با سیاست زندگی می کردم‪ ،‬برای یه بارم که شده باید زندگیم‬
‫رو با برنامه پیش می بردم‪ .‬سر میز فقط دایه مارتا و دنیل نشسته بودن‪ ،‬چه عجب‬
‫باالخره دنیل پیداش شد! یه لحظه جرقه ای تو ذهنم زده شد‪ ،‬دیشب ‪ ...‬دیشب بهم گفت‬
‫امروز دادگاه داره! دنیل با دیدن من لبخندی زد و سرش رو به نشونه سالم تکون داد‪.‬‬
‫سرمو زیر انداختم و رفتم یه نقطه از میز که خیلی از دنیل دور بود نشستم‪ ،‬صدای دایه‬
‫بلند شد‪ - :‬افسون! صدای سالمت رو نشنیدیم! با غیظ نگاشون کردم‪ ،‬دنیل گفت‪- :‬‬
‫اذیتش نکن دایه! دایه هم بدون اینکه از موضع خودش عقب نشینی کنه گفت‪ - :‬تربیت‬
‫این دختر رو به من سپردی دنیل! پس خواهشا ا دخالت نکن ‪ ...‬همین حرف کافی بود تا‬
‫دنیل رو ساکت کنه‪ .‬لبم رو جویدم و به زور گفتم‪ - :‬سالم ‪ ...‬دنیل با خوشرویی جوابم رو‬
‫داد‪ ،‬دایه سری برای خدمتکار تکون داد و اون مشغول سرو ناهار شد‪ .‬بدون توجه به‬
‫بقیه گفتم‪ - :‬دیشب گفتین امروز دادگاه فردریکه‪ ،‬چی شد؟ قبل از دنیل دایه گفت‪ - :‬سر‬
‫میز غذا حرف های متفرقه ممنوعه! غذاتو بخور! طاقت نیاوردم و گفتم‪ - :‬مگه اینجا‬
‫دارین سرباز تربیت می کنین برای ارتش؟ دنیل خنده اش گرفت و سریع سرش رو‬
‫انداخت پایین و مشغول هم زدن سوپش شد‪ .‬دایه چشمای آبیشو توی صورتم براق کرد و‬
‫گفت‪ - :‬قانونه! ای درد و قانونه! اینم منو کشت با این قانوناش! بردارم بشقاب سوپم رو‬
‫بکوبم تو سرش! دنیل برای اینکه از هر اتفاقی جلوگیری کنه سرشو آورد باال ‪ ،‬لبخند‬
‫کوچیکی زد و گفت‪ -:‬بعد از ناهار در موردش حرف می زنیم‪ .‬نفس عمیقی کشیدم و‬
‫مشغول خوردن سوپم شدم‪ ،‬خیلی گرسنه بودم‪ .‬آخرین باری که غذا خوردم رو اصالا یادم‬
‫نمی یومد‪ .‬بعد از خوردن سوپ‪ ،‬خوراک مرغ و چیپس و یه سری چیز دیگه که تا حاال‬
‫نخورده بودم روی میز چیده شد‪ .‬یه کم از رون مرغ برداشتم و مشغول شدم‪ ،‬اما زیاد‬
‫نتونستم بخورم‪ ،‬معده م خیلی کوچیک شده بود‪ .‬بعد از سیر شدنم به تقلید از دایه با‬
‫دستمال کاغذی دور دهنم رو پاک کردم و اومدم بلند بشم که باز صدای دایه عین چکش‬
‫کوبیده شد فرق سرم‪ - :‬بشین‪ ،‬تا وقتی که دنیل از جا بلند نشده تو نباید ‪ ...‬اینبار دیگه‬
‫علنا ا چپ چپ نگاش کردم‪ .‬زنیکه عقده ای ترشیده! چه القابی هم بهش نسبت دادم‪ ،‬عقده‬
‫ای و ترشیده! خنده ام گرفت ولی جلوی خودم رو گرفتم‪ ،‬دنیل هم دور دهنش رو پاک‬

‫‪41‬‬
‫کرد و گفت‪ - :‬سیر شدم‪ ،‬افسون بیا اتاق من‪ .‬بله؟ چشم حتما! فکر کنم از نگاهم پی به‬
‫افکارم برد که سریع گفت‪ - :‬توی نشیمن با هم حرف می زنیم‪ .‬از جا بلند شد و در حالی‬
‫که سالن غذا خوری رو ترک می کرد رو به خدمتکار گفت‪ - :‬قهوه بیار توی نشیمن‪.‬‬
‫خدمتکار سری تکون داد و رفت‪ ،‬منم از جا بلند شدم و بدون نگاه کردن به دایه راهی‬
‫نشمین شدم‪ .‬دنیل روی مبل یه نفره ای نشست به مبل روبروش اشاره کرد و گفت‪- :‬‬
‫بشین فکر کنم فاصله مون به قدری باشه که احساس راحتی کنی‪ .‬بدون توجه به طعنه‬
‫توی کالمش نشستم و مشغول ضربه زدن با پام روی زمین شدم‪ .‬با مهربونی پرسید‪- :‬‬
‫خوبی؟ دیشب نگرانم کردی‪ .‬پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬خوبم ‪ ...‬پا روی پا انداخت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خوب ‪ ،‬چی بشنوی خوشحال می شی؟ ‪ -‬می کشنش؟ خندید و گفت‪ - :‬بکشنش؟ به چه‬
‫جرمی؟ با خشم گفت‪ - :‬جرم بدتر از کارایی که اون کرده؟ خدمتکار با چرخ گردان وارد‬
‫شد ‪ ،‬سینی محتوی فنجان ها و قوری قهوه رو روی میز چید و رفت دنیل دو فنجون‬
‫قهوه ریخت و گفت‪ - :‬جرمش سنگین بود‪ ،‬چون وکیل این پرونده من بودم‪ ،‬قاضی همه‬
‫حرفام رو با استناد به مدارکم پذیرفت‪ ،‬حکم هفته اینده صادر می شه‪ .‬مطمئن باش به‬
‫سزای عملش می رسه‪ - .‬مثالا چی؟ ‪ -‬مثالا چیزی در حدود سی سال زندان و هزاران پوند‬
‫غرامت ‪ ...‬یه کم دلم خنک شد‪ ،‬اما سریع گفتم‪ - :‬لئونارد چی؟ نفسش رو با صدا بیرون‬
‫فرستاد و گفت‪ - :‬متاسفانه بر علیه لئونارد هیچ مدرکی ‪ ...‬با ترس پریدم وسط حرفش‪،‬‬
‫رنگ پرید‪ - :‬آزاد شد؟ لب زیرینش رو کشید توی دهنش‪ ،‬فنجون قهوه اش رو باال برد‪،‬‬
‫چند جرعه داغ و داغ نوشید و گفت‪ - :‬آزاد که نه‪ ،‬چون در هر صورت من اون شب‬
‫اونجا بودم و دیدم چطور از پسرش دفاع می کرد و مصر بود حتما تو کشته بشی‪ ،‬همین‬
‫براش دردسر شد ‪ - ...‬خب؟ ‪ -‬دو سال براش بریدن ‪ - ...‬همه اش دو سال؟ ‪ -‬کمه؟ ‪ -‬اون‬
‫بیاد بیرون منو می کشه! فنجونش رو گذاشت روی میز ‪ ،‬دستاشو تو هم قفل کرد و کمی‬
‫به جلو خم شد‪ - :‬افسون‪ ،‬تو تو خونه من هیچ گزندی بهت نمی رسه! اینو باور کن ‪- ...‬‬
‫تو ‪ ...‬تو چرا می خوای از من محافظت کنی؟ چرا باید حرفاتو باور کنم؟ ‪ -‬فعالا مجبوری‬
‫! ‪ -‬تو مگه وکیل نیستی؟ ‪ -‬درسته! ‪ -‬تو باید به عالم و آدم مشکوک باشی‪ ،‬پس چطور‬
‫اینقدر راحت به من اعتماد کردی؟ شاید اینا همه اش یه نقشه باشه! خندید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نگران نباش! من خیلی تیزم‪ ،‬خیلی چیزا می دونم که تو نمی دونی‪ ،‬برای نمونه‪،‬‬
‫حضور من اون شب‪ ،‬اونجا‪ ،‬توی اون رستوران‪ ،‬اتفاقی نبود! من دنبالت بودم ‪..‬‬
‫با بهت نگاش کردم ‪ ...‬این چی می گفت؟ سرش رو تکون داد و گفت‪ -:‬فعالا در این مورد‬
‫کنجکاوی نکن‪ ،‬کم کم همه چیز رو می فهمی‪ .‬به فارسی گفتم‪ - :‬انگار این وسط من‬
‫خنگم! یه نیم کاسه ای زیر کاسه ‪ ...‬درست گفتم؟ توی فکر بودم که گفت‪ - :‬فارسی‬
‫حرف نزن که متوجه نشم! چاره اش رفتن کالس زبان فارسیه! اصالا شاید بهتر باشه‬
‫خودت بهم آموزش بدی ‪ ...‬هان؟ این از کجا فهمید من دارم فارسی حرف می زنم؟!!!‬
‫خدایا! اینجا چه خبره؟ از دیدن قیافه متعجبم خنده اش گرفت و گفت‪ - :‬گفتم که من خیلی‬
‫چیزا رو می دونم‪ - .‬اگه می دونی من ایرانی هستم‪ ،‬پس چرا اون روز تو بیمارستان ازم‬

‫‪41‬‬
‫پرسیدی خارجی هستم یا نه؟ از جیب کناری کتش جعبه سیگارش رو خارج کرد‪،‬‬
‫خونسردانه سیگاری گوشه لبش گذاشت و با فندکش روشنش کرد‪ ،‬اینقدر نگاش کردم تا‬
‫از رو رفت‪ ،‬بعد از پک محکمی که به سیگارش زد گفت‪ - :‬می خواستم رد گم کنم‪ ،‬اون‬
‫لحظه نمی خواستم چیزی بفهمی‪ ،‬چون ممکن بود چموش بشی و همراهم نیای! با‬
‫عصبانیت از جا بلند شدم و گفتم‪ - :‬من گیج شدم‪ ،‬تو داری از عمد با اعصاب من بازی‬
‫می کنی‪ ،‬چرا رک بهم نمی گی کی هستی و چی از جونم می خوای؟ ‪ -‬االن هر کاری هم‬
‫که بکنی چیزی نمی شنوی‪ ،‬چون زمان شنیدنش نرسیده‪ .‬داد کشیدم‪ - :‬اینو من تعیین‬
‫می کنم نه شما! هنوز جوابمو نداده بود که صدای ملوسی پشت سرم بلند شد‪ - :‬دنی ‪،‬‬
‫عزیزم ‪ ...‬سریع چرخیدم‪ ،‬دوروثی بود! االن دقیق تر می تونستم ببینمش‪ ،‬دیشب که‬
‫اینقدر ترسیده بودم چیزی ندیدم‪ .‬یه دختر قد بلند و خیلی خوش هیکل‪ ،‬قوس کمر و‬
‫برآمدگی باسنش منو هم محوش کرده بود! یه دامن کوتاه تا باالی زانو پوشیده بود و‬
‫پاهای خوش تراش سفیدش رو توی دید گذاشته بود‪ ،‬یه تاپ صورتی کم رنگ هم تنش‬
‫بود که یقه خیلی بازی داشت‪ ،‬مدل موهاش رو ولی دوست نداشتم‪ .‬خیلی کوتاه بود‪ ،‬عین‬
‫پسرا! چشمای درشت آبی رنگش به چهره اش جذابیتی غربی و خاص داده بود‪ .‬روی‬
‫هم رفته خوشگل بود‪ ،‬ابروهاش کمرنگ و نازک بودن‪ ،‬دماغش قلمی و سر باال‪ ،‬لبهاش‬
‫هم نازک و بی حالت‪ ،‬می شد گفت که تنها عضو گیرای چهره اش همون چشماش بودن‪.‬‬
‫بی توجه به من رفت سمت دنیل دست گذاشت سر شونه اش و خم شد روی لبهاشو‬
‫بوسید‪ ،‬با نفرت صورتم رو بگردوندم‪ ،‬دنیل با تعجب گفت‪ - :‬دوروثی! کی اومدی؟ ‪-‬‬
‫همین االن! خونه بیکار بودم‪ ،‬گفتم بیام پیش تو ‪ ،‬خسته ای عزیزم؟ ‪ -‬آره خیلی‪ ،‬نیاز به‬
‫استراحت دارم‪ - .‬پس بلند شو بریم اتاقت با هم بخوابیم‪ .‬به دنبال این حرف چشمکی زد‬
‫و صاف ایستاد‪ .‬دنیل هم بهش لبخندی و گفت‪ - :‬دوروثی جان‪ ،‬معرفی می کنم‪ ،‬افسون‪،‬‬
‫همون دختر خونده من که بهت گفته بودم‪ .‬دوروثی با قیافه ای جدی نگام کرد‪ ،‬چشماش‬
‫عین دو تا گوی یخی بودن‪ ،‬هیچ حسی رو به آدم منتقل نمی کردن‪ .‬اومد جلوم ایستاد ‪،‬‬
‫کامال به اجبار دستش رو گرفت جلوم و گفت‪ - :‬خوشبختم افسون! منم از اون بدتر به‬
‫زور دستشو فشردم و گفتم‪ - :‬منم ‪ ...‬دنیل گفت‪ - :‬افسون‪ ،‬دوروثی نامزد من و دختر‬
‫یکی از دوستان چندین ساله خونواده من ‪ ...‬سعی کردم لبخند بزنم‪ ،‬اما انگار نشد‪ .‬بی‬
‫اراده از این دختر خوشم نمی یومد‪ .‬شاید اونم از من ‪ ...‬بی توجه به من دوباره سیریش‬
‫دنیل شد چسبید بهش و گفت‪ - :‬بریم اتاقت عزیزم؟ دنیل هم با لبخند گفت‪ - :‬بریم عسلم‬
‫‪ ...‬اه اه اه! حالم رو به هم زدن‪ ،‬زودتر از اونا راه افتادم سمت اتاقم و بلند گفتم‪ - :‬به‬
‫زودی مزاحمتون می شم جناب آقای دنیل مجستیک‪ ،‬حرفای زیادی برای گفتن داریم!‬
‫نشنیدم دنیل چی گفت‪ ،‬شاید هم هیچی نگفت‪ .‬راهمو کج کردم سمت اتاقم و رفتم توی‬
‫اتاق‪ ،‬یکی از کتاب هایی که از توی کتابخونه کش رفته بودم‪ ،‬یعنی در اصل امانت‬
‫برداشته بودم رو برداشتم‪ ،‬خودمو انداختم روی تخت و مشغول مطالعه شدم‪ ،‬اما هر‬
‫کاری می کردم ذهنم متمرکز نمی شد‪ .‬حرفای دنیل توی گوشم زنگ می زدن‪ ،‬اعصابم به‬

‫‪42‬‬
‫هم ریخته بود‪ .‬دنیل کی بود؟ منو از کجا می شناخت؟ روی تخت غلت زدم‪ ،‬کتاب رو‬
‫بستم و دستم رو گذاشتم روی پیشونیم‪ .‬نکنه من گذشته ای دارم که خودم ازش خبر‬
‫ندارم؟ اگه مطمئن نبودم هفت جد مامان همه ایرانی بودن‪ ،‬االن شک می کردم که شاید‬
‫دنیل یکی از فک و فامیل مادریم باشه‪ .‬نکنه؟!! سریع سرم رو به چپ و راست تکون‬
‫دادم و گفتم‪ -:‬نه ‪ ...‬نه! محاله! اما فکر خبیث اومده بود تو ذهنم و بیرون هم نمی رفت!‬
‫نکنه لئونارد و فردریک راست می گن؟ نکنه مامان با یه مرد دیگه رابطه داشته؟ نکنه‬
‫من دختر واقعی دنیل باشم؟! یا مثالا خواهرش؟ وای! خدایا توبه ‪ ...‬این فکرا چیه؟ مامان‬
‫من از گل پاک تر بود‪ .‬من مامانمو خوب می شناسم‪ .‬باز غلت زدم‪ ،‬باید سر در می آوردم‬
‫این مرد کیه! اینقدر فکر کردم که مغزم خواب رفت و به دنبالش خودم هم به خواب فرو‬
‫رفتم ‪ ...‬با تکون دستی بی حوصله غلت زدم‪ ،‬صداش بلند شد‪ - :‬خانوم‪ ،‬عصرانه‬
‫حاضره! بهتره بیدار بشید‪ .‬دوست داشتم بالشمو بردارم و فرو کنم تو حلق کروالین!‬
‫خوابم می یومد ولی این دختر نمی خواست بفهمه! با تکون دست بعدیش کالفه نشستم‬
‫روی تخت و گفتم‪ - :‬چیه؟ صاف ایستاد و گفت‪ - :‬آقا فرمودن بیدارتون کنم‪ ،‬باید توی‬
‫سالن حاضر بشین‪ - .‬من عصرونه نمی خورم‪ ،‬می شه راحتم بذاری؟ ‪ -‬حتی اگه میل هم‬
‫ندارین باید تشریف بیارین‪ .‬دستور دادن ‪ ...‬از جا بلند شدم و اداشو در آوردم‪ - :‬دستور‬
‫دادن‪ ،‬دستور دادن! به چه حقی برای من تصمیم می گیرن؟ من اگه بخوام بخوابم ‪ ...‬یه‬
‫دفعه یاد دنیل و حرفایی که می خواستم باهاش بزنم افتادم‪ .‬از جا پریدم و رفتم سمت در‪،‬‬
‫صدای کروالین بلند شد‪ - :‬خانوم! باید اول لباستون رو ‪ ...‬بی توجه بهش در رو باز‬
‫کردم و رفتم بیرون‪ .‬می دونستم که عصرونه توی نشمین صرف می شه‪ .‬نشیمن هم که‬
‫آخر راهروی اتاق های هزار رنگ بود‪ .‬دویدم سمت نشمین ‪ ،‬در رو باز کردم و رفتم تو‪.‬‬
‫دایه و دنیل روی مبل ها نشسته و در حالی که اخبار تماشا می کردن با هم گپ می زدن‪.‬‬
‫خبری از دوروثی نبود! با شنیدن صدای پای من هر دو به طرفم چرخیدن و دایه با‬
‫پوزخند گفت‪ - :‬چه عجب! بی توجه بهش خودمو انداختم روی مبل ها‪ ،‬دنیل اومد حرفی‬
‫بزنه که دایه سریع تر از اون گفت‪ - :‬دو تا قانون شکستی و به خاطرش باید تنبیه بشی‪،‬‬
‫اوالا لباست رو عوض نکردی! دوما ا دیر حاضر شدی ‪ ...‬االن دیگه وقت خوردن عصرانه‬
‫نیست! کروالین‪ ،‬خواهشا ا میز رو جمع کن‪ .‬روی میز جلوشون‪ ،‬یه قوری و چند فنجان و‬
‫برشی کیک شکالتی قرار داشت‪ .‬کروالین خم شد وسایل رو برداره که دنیل با تحکم‬
‫گفت‪ - :‬بذار باشه! دایه اعتراض کرد‪ - :‬دنیل! ‪ -‬دایه‪ ،‬افسون ضعیف شده‪ ،‬هر تنبیهی‬
‫خواستی براش در نظر بگیر‪ ،‬اما اجازه نمی دم خوراکش کم بشه‪ .‬باید بخوره ‪ ...‬به دنبال‬
‫سر داد جلوم‪ .‬نا خودآگاه بهش لبخند‬
‫این حرف خم شد و فنجونی قهوه برام ریخت و ُ‬
‫زدم‪ ،‬نمی دونم چرا اما وقتی ازم دفاع می کرد‪ ،‬چه با منظور‪ ،‬چه بی منظور‪ ،‬من ته دلم‬
‫شاد می شد‪ .‬دایه که حسابی جلوی من ضایع شده بود از جا بلند شد و گفت‪ - :‬من می رم‬
‫به کارام برسم‪ ،‬اینم تو و این دختر بی تربیت و بی اصل و نسبت! همین که پشتش رو به‬
‫ما کرد زبونم رو در آوردم و پشت سرش شکلک در آوردم‪ .‬دنیل خنده اش گرفت و با‬
‫صدای آروم‪ ،‬طوری که دایه نشنوه گفت‪ - :‬افســــون! کامالا خودمو به خنگی زدم و‬

‫‪43‬‬
‫گفتم‪ - :‬هوم؟ باز خنده اش گرفت اما جلوی خودش رو گرفت و گفت‪ - :‬خوب‪ ،‬حاال بگو‬
‫ببینم چرا دیر اومدی؟ ‪ -‬خواب بودم ‪ ...‬در ضمن من از این قانونتون بدم می یاد‪ .‬دوست‬
‫ندارم همه کارام راس ساعت خاص باشه‪ .‬حس خفه شدن بهم دست می ده ‪ - ...‬فعالا باید‬
‫کنار بیای‪ ،‬دایه زن مهربونیه اگه به حرفش گوش کنی‪ .‬یه مدت سرکشی نکن‪ ،‬تا اون‬
‫روی خوبش رو هم ببینی! موهامو از جلوی صورتم کنار زدم و گفتم‪ - :‬بیخیال دایه و‬
‫این خونه و قانوناش! من می خوام واقعیت رو بدونم‪ .‬یه تای ابروش باال پرید و گفت‪- :‬‬
‫واقعیت؟ منظورت چیه؟ ‪ -‬منظورم اینه که شما کی هستی؟ خندید و گفت‪ - :‬دختر‪ ،‬تو‬
‫هنوز داری به اون مسئله فکر می کنی؟ ‪ -‬شما حق ندارین منو توی خماری بذارین‪- .‬‬
‫اصالا چیز مهمی نیست‪ - ...‬من می خوام همین چیز غیر مهم رو بدونم ‪ - ...‬باشه بهت‬
‫می گم‪ ،‬اما باید یه کم صبر کنی‪ .‬اول باید خوب با من و خونواده ام آشنا بشی‪ .‬االن برای‬
‫دونستنش زوده! اصرار بیجا هم نکن‪ ،‬چون چیزی نمی شنوی‪.‬‬
‫با خشم گفتم‪ -:‬ولی ‪ ...‬دستشو به نشونه سکوت آورد باال و گفت‪ - :‬اآلن می خوام در‬
‫مورد یه چیز دیگه باهات صحبت کنم‪ .‬از جا بلند شدم و گفتم‪ - :‬وقتی جواب منو درست‬
‫نمی دی‪ ،‬منم ترجیح می دم با شما صحبت نکنم‪ .‬سریع خم شد دستم رو گرفت و گفت‪- :‬‬
‫بشین افسون کارت دارم‪ - .‬و اگه نشینم؟ بلند شد ایستاد‪ ،‬دستاشو گذاشت سر شونه هام‪،‬‬
‫با یه فشار خفیف مجبورم کرد بشینم و گفت‪ - :‬مجبورت می کنم! با نفرت نگاش کردم‪،‬‬
‫اونم اگه می خواست می تونست زور بگه و اذیت کنه‪ .‬ناچاراا نشستم تا حرفاشو بزنه و‬
‫بلند شم برم‪ .‬خونسردانه گفت‪ - :‬می دونم که دبیرستانت رو با نمره های ‪A‬پاس کردی‬
‫‪ ...‬با تعجب نگاش کردم‪ ،‬این مرد همه چی رو می دونست! ولی از کجا؟ لبخندی به نگاه‬
‫متعجبم زد و گفت‪ - :‬تعجب نکن! گفتم که خیلی چیزا می دونم! تو با سخت کوشی دوران‬
‫دبیرستان رو تموم کردی و اآلن واقعا ا سر بلندی‪ .‬پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬آره واقعا ا! اون‬
‫مدرک به چه دردی می خوره؟ قاب کنم بذارم باالی سرم خودم بهش افتخار کنم؟ وقتی‬
‫نذاشتن برم دانشگاه! همون دبیرستان رو هم با زور و گریه می رفتم‪ ،‬بیشترین دلیلی که‬
‫اجازه می دادن برم این بود که تو رستوران جلوی دبیرستان کار می کردم و حقوق‬
‫خوبی هم می گرفتم‪ .‬به خاطر اون حقوق گذاشتن برم درس بخونم‪ ،‬وگرنه محال بود!‬
‫آهی کشید و گفت‪ - :‬همه اینا رو می دونم‪ ،‬اما بهت گفتم که دوران سختی زندگی تو تموم‬
‫شده و من می خوام تو رو به آرامش برسونم‪ ،‬آرامشی که لیاقتش رو داری‪ .‬دوست‬
‫داری توی چه رشته ای درست رو ادامه بدی؟ پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬همیشه بزرگترین‬
‫آرزوم این بود که برم دانشگاه کینگ ‪ ،‬اما می دونستم این یه حسرت می شه برام ‪...‬‬
‫ابروشو باال انداخت و گفت‪ - :‬پس قصد داری هم دانشگاهی من بشی‪ .‬با بهت نگاش‬
‫کردم و اون گفت‪ - :‬منم توی همون دانشگاه درس خوندم و مدرک گرفتم‪ ،‬می دونی که‬
‫حقوق دانشگاه کینگ توی کل انگلستان حرف اول رو می زنه‪ .‬چند بار سرم رو تکون‬
‫دادم‪ ،‬ادامه داد‪ - :‬حاال که این آرزو رو داری با توجه به نمره های عالی که گرفتی می‬
‫تونم خیلی راحت تو رو به آرزوت برسونم‪ .‬باورم نمی شد! یعنی به این راحتی می‬

‫‪44‬‬
‫خواست منو توی اون دانشگاه بزرگ ثبت نام کنه؟ یعنی جدی جدی قرار بود به آرزوم‬
‫برسم؟ لبخندی زد و گفت‪ - :‬افسون ‪ ،‬اینو باور کن! هر چیزی که شادت کنه ‪ ،‬منو هم‬
‫شاد می کنه! من می خوام تو رو به همه خواسته هات برسونم‪ .‬می خوام خوشبخت‬
‫باشی‪ ،‬میخوام لبخند واقعی و اعتماد رو توی زندگیت ببینم‪ .‬باورم کن تا بتونم به آرامش‬
‫برسم ‪ ...‬این چی داشت می گفت؟ دستمو گرفت توی دستای داغش و گفت‪ - :‬من دوستت‬
‫دارم‪ ،‬تو برای من خیلی عزیزی‪ ،‬دلیلش رو خودم هم نمی دونم! اما برام خیلی عزیزی‬
‫‪ ...‬اگه یه دختر داشتم‪ ،‬درست به اندازه تو دوسش داشتم! پوزخند زدم و گفتم‪ - :‬فکر‬
‫نکنم پسر کنت الکساندر مجستیک‪ ،‬راضی باشه توی سن هجده سالگی بچه دار بشه!‬
‫لبخند تلخی زد و گفت‪ - :‬چرا که نه؟ اگه می دونستم حاصل اون ازدواج دختر شیرینی‬
‫مثل تو می شه‪ ،‬حتما ا این کار رو می کردم‪ .‬اینبار من با ابروی باال پریده نگاش کردم‪،‬‬
‫اوه مامان! دارم کم کم بهت شک می کنم ‪ ،‬منو ببخش! راه افتاد سمت پنجره و گفت‪- :‬‬
‫داره بارون می یاد ‪ - ...‬اینجا اگه بارون نباره مایه تعجبه! گاهی اوقات حس می کنم منم‬
‫از جنس بارون و مه شدم و همیشه نم دارم! خندید و گفت‪ - :‬تصور کن! تو از جنس مه‬
‫باشی‪ ،‬وقتی دوری دیده بشی و از نزدیک ‪ - ...‬چه کارا که نمی کردم! ‪ -‬همین جوری‬
‫خیلی کارا می تونی بکنی! فعالا بهتره آماده بشی برای ثبت نام‪ ،‬آخر این هفته می ریم‬
‫دانشگاه‪ ،‬من اونجا دوستای زیادی دارم و خیلی از اساتید رو می شناسم‪ ،‬فردا باهاشون‬
‫صحبت می کنم‪ ،‬دو هفته از شروع کالسا گذشته‪ ،‬شاید بتونم در این مورد کمی از نفوذم‬
‫بهره ببرم‪ .‬از جا بلند شدم‪ ،‬در حالی که می رفتم سمت در سالن گفتم‪ - :‬شما پولدارها و‬
‫قدرتمندا ‪ ،‬همه کاری می تونین بکنین! فقط کاش برای همه این کار رو می کردین‪ ،‬نه‬
‫فقط اطرافیانتون! بهش مهلت پاسخ گویی ندادم و راهی اتاقم شدم‪ .‬شادی هام چندان با‬
‫دوام نبودن برای هر چیز شادی بخشی فقط چند لحظه شوکه و خوشحال می شدم‪ ،‬اما‬
‫بعد از اون دوباره به حالت قبل بر می گشتم! شاید این هم نوعی افسردگی بود ‪ ...‬شاید‬
‫من افسرده شده بودم! بعید نبود! ==================== نگاهی به کارت‬
‫توی دستم انداختم و باز نیشم باز شد‪ ،‬صدای دنیل کنار گوشم بلند شد‪ -:‬وقت برای شادی‬
‫کردن زیاد داری‪ ،‬فعالا باید بریم خرید‪ .‬با تعجب نگاش کردم و گفتم‪ - :‬خرید؟ خرید چی؟ ‪-‬‬
‫خرید لباس‪ ،‬ما خیلی چیزا نتونستیم برای تو بخریم‪ .‬یهو یاد لباس زیر افتادم‪ ،‬واقعا ا لباس‬
‫زیرم از رنگ و رو افتاده بود‪ .‬از پوشیدنش حالت تهوع بهم دست می داد‪ ،‬برای همین‬
‫هم مخالفتی نکردم و سوار ماشینش شدم‪ .‬نشست پشت فرمان و راه افتاد‪ ،‬با کنجکاوی‬
‫گفتم‪ - :‬تو ‪ ،‬نیاز به بادیگاردی‪ ،‬چیزی نداری؟ خندید و گفت‪ - :‬برای چی؟ من که به‬
‫کسی ظلمی نکردم ‪ ...‬دشمن تراشی هم نکردم‪ .‬زندگی من خیلی آرومه! ‪ -‬باالخره تو‬
‫وکیلی‪ ،‬پسر کنت هم هستی‪ ،‬چند تا دشمن و حسود و از این حرفا که باید داشته باشی ‪...‬‬
‫گوشیش داشت زنگ می خورد‪ ،‬گوشیشو از داخل جیب کتش در آورد و گفت‪ - :‬شاید‬
‫حق با تو باشه‪ ،‬اما من از این چیزا بدم می یاد‪ ،‬بادیگارد و راننده شخصی و ‪ ...‬گوشیشو‬
‫آورد باال دکمه اتصال رو فشار داد و گفت‪ - :‬یه لحظه! سرم رو تکون دادم و مشغول‬
‫تماشای مناظر اطراف شدم‪ ،‬خیلی وقت بود لندن رو ندیده بودم‪ .‬منی که عادت به پیاده‬

‫‪45‬‬
‫روی هر روزه توی خیابونای کثیف پایین شهر داشتم‪ ،‬حاال نزدیک دو هفته ای می شد‬
‫که اون قسمت شهر رو ندیده بودم‪ ،‬اآلن هم داشتم همراه دنیل توی خیابونای باال شهر با‬
‫ماشین چرخ می زدم‪ .‬نا خودآگاه حواسم معطوف حرفای دنیل و موبایلش شد‪ - :‬سالم‬
‫عزیزم ‪ ...‬آره تو راهیم ‪ ...‬تو رسیدی؟ ‪ ....‬همونجا منتظر بمون ما هم زود می رسیم‪.‬‬
‫این خریدا خانومانه است‪ ،‬دوست دارم تو با سلیقه منحصر به فردت بهش کمک کنی‪ .‬به‬
‫اینجا که رسید خندید و گفت‪ - :‬می بینمت ‪ ...‬خداحافظ ‪ ...‬گوشی رو قطع کرد و به من‬
‫لبخند زد‪ .‬با کنجکاوی گفتم‪ - :‬دوروثی بود؟ این فقط یه حدس بود اما از قضا درست در‬
‫اومد‪ - :‬آره ‪ ...‬خواستم بیاد که تو خرید کمکت کنه‪ .‬من توی ماشین می مونم‪ ،‬با دوروثی‬
‫برو و هر چی نیاز داری بخر‪ .‬کارتون که تموم شد با من تماس بگیرین‪ .‬موبایلت‬
‫همراهته؟ سرم رو تکون دادم‪ .‬خیلی حرصم گرفته بود! دوروثی میخواست با سلیقه‬
‫منحصر به فردش به من کمک کنه؟!!! نشونش می دم‪ .‬خدایا چرا من اینقدر از این دختر‬
‫بدم می یومد؟ ماشین که متوقف شد نگاهی به پاساژ پیش روم انداختم و برق از سرم‬
‫پرید‪ .‬لباس زیرهای مغازه های این پاساژ تو کل لندن معروف بود‪ .‬نامی ترین برند ها‬
‫دور هم جمع شده بودن‪ .‬سعی کردم خونسردانه پیاده بشم‪ ،‬انگار نه انگار که چیز خاصی‬
‫دیدم‪ .‬همون لحظه دوروثی اومد سمتمون‪ .‬با اون پالتوی پوست قهوه ای رنگ و چکمه‬
‫های تا روی زانوی همرنگ با کاله بافتنی کرم قهوه ای خدایی جذاب و نفس گیر شده‬
‫بود‪ .‬کامالا بی توجه به من از شیشه سمت دنیل خم شد تو و بدون سالم و حرفی‪ ،‬لبهای‬
‫دنیل رو بوسید‪ ،‬اونم چه بوسه طوالنی! با نفرت صورتم رو برگردوندم‪ ،‬یه دقیقه که‬
‫گذشت دیدم نخیر‪ ،‬ول کن نیستن! با پروگی رفتم نشستم تو ماشین و در رو محکم به هم‬
‫کوبیدم‪ .‬دنیل یه دفعه متوجه من شد‪ ،‬چشماش باز شد و به نرمی خودش رو کنار کشید‪.‬‬
‫دوروثی هم با ابروی باال پریده به من نگاه کرد‪ .‬دنیل گفت‪ - :‬چرا سوار شدی عزیزم؟‬
‫باید برین دنبال خریداتون‪ - .‬من این قصدو داشتم‪ ،‬اما بیرون سرده خواستم منتظر بشم‬
‫کارتون تموم بشه‪ ،‬انگار خیلی خوشمزه بود! دنیل خنده اش گرفت‪ ،‬ولی برای جلوگیری‬
‫از خندیدن لبش رو گاز گرفت و گفت‪ - :‬برو عزیزم‪ ،‬برو تا تا دیر نشده‪ .‬بعد رو به‬
‫دوروثی که مغرورانه به من خیره شده بود گفت‪ - :‬می خوام برای دخترم سنگ تموم‬
‫بذاری عزیز دلم‪ .‬دوروثی پشت چشمی نازک کرد و با عشوه گفت‪ - :‬تو که دیگه سلیقه‬
‫منو می دونی عسلم ‪ ...‬حواسم هست! و چشمکی زد و کمی از ماشین فاصله گرفت‪ ،‬دنیل‬
‫چرخید سمت من و گفت‪ - :‬همراهش برو‪ ،‬اون تو رو جای بد نمی بره‪ .‬کاله بافتنی‬
‫نارنجی رنگم رو که منگوله های قوه ای داشت کشیدم روی سرم‪ ،‬ایشی گفتم و رفتم‬
‫پایین‪ .‬انگار خودم بلد نیستم خرید کنم! نشونش می دم سلیقه چیه‪ .‬داشتم می رفتم سمت‬
‫پاساژ که دوباره دوروثی از شیشه خم شد تو و گفت‪ - :‬دنی! اینبار توام بیا‪ ،‬می خوام‬
‫سلیقه تو رو به کار بگیرم‪ .‬یه لباس خواب می خوام بخرم ‪ ...‬می شه بیای؟ دنیل کمی‬
‫چونه اش رو خاروند و گفت‪ - :‬باشه هانی‪ ،‬اجازه بده ماشین رو پارک کنم‪ ،‬جاش‬
‫مناسب نیست! لعنتی! خوب می دونستم فقط می خواد به هم ثابت کنه مالک دنیل‬
‫خودشه! خوب باش! حاال انگار من می خواستم دنیل رو ازش بدزدم‪ .‬دنیل ماشین رو‬

‫‪46‬‬
‫پارک کرد و اومد سمتمون‪ .‬دوروثی دستش رو دور بازوی دنیل حلقه کرد و هر سه‬
‫وارد فروشگاه شدیم‪ .‬یه جورایی داشتیم دنبال دوروثی کشیده می شدیم‪ .‬یه راست رفت‬
‫طبقه سوم و وارد یکی از مغازه های خیلی بزرگ شد‪ .‬عجب آدمی بود! انگار نه انگار‬
‫منم دنبالشونم‪ .‬تقریبا ا داشتم دنبالشون می دویدم‪ .‬وارد مغازه که شد همه فروشنده ها‬
‫جلوش صف کشیدن! گویا خیلی سرشناس بود‪ .‬همونطور مغرورانه سری براشون تکون‬
‫داد و بی توجه به رگال های داخل مغازه جدید ترین مدل لباس ها رو خواست‪ .‬یکی از‬
‫دخترها سریع اونو به سمت اتاقی همراهی کرد و شروع کرد به ور ور کردن یا همون‬
‫تبلیغ کردن‪ .‬بعدم چند تا ست خیلی خوشگل جلومون باز کرد‪ .‬چشمای دوروثی برق زد و‬
‫یکی از ست های زرشکی رنگ رو کشید سمت خودش و رو به دنیل گفت‪ - :‬این‬
‫چطوره؟ دنیل ابرویی باال انداخت و گفت‪ - :‬محشره! می خوایش؟ دوروثی سری تکون‬
‫داد و گفت سایزش رو از اون ست براش بیارن‪ ،‬دختره رفت و دوروثی رو به من گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من اینو می خوام‪ ،‬توام هر کدوم رو که می خوای بردار‪ .‬دنیل هم کنجکاوانه نگام کرد‪.‬‬
‫حقیقتا ا هیچ کدوم رو دوست نداشتم! گذاشتم اون فروشنده هه برگرده ‪ ،‬تا چیزی بگم چند‬
‫تا مدل جدید تر برام بیاره‪..‬‬
‫دوروثی با تمسخر در حالی که چشمکی به دنیل می زد رو به من گفت‪ -:‬هرچند که فکر‬
‫کنم اینا سایزشون به تو نخوره‪ ،‬باید بگم لباسای سایز کوچیک رو برای تو بیارن!‬
‫خوش خیال بدبخت! می خواست با این حرفا منو از چشم دنیل بندازه‪ ،‬دیگه خبر نداشت‬
‫اگه دنیل بخواد منو به دید بدی نگاه کنه خودم چشماشو در می یارم و نیازی به این بی‬
‫شرمی ها نیست‪ .‬فروشنده وارد شد سفارش دوروثی رو گذاشت جلوش گفتم‪ - :‬خانوم‪،‬‬
‫به جز اینا لباس دیگه ای ندارین؟ سرش رو تکون داد و گفت‪ - :‬چرا مدل های جدید زیاد‬
‫برامون اومده! من اونایی رو آوردم که می دونستم با سلیقه خانوم و سایزشون‬
‫هماهنگه! سعی کردم عین دوروثی با اعتماد به نفس برخورد کنم‪ - :‬می شه مدل های‬
‫دیگه رو ببینم؟ لباس خواب هم می خوام ‪ ،‬ترجیحا ا حریر! ‪ -‬بله حتما ا! اینو و گفت و‬
‫رفت‪ ،‬تو دلم گفتم لباس خواب حریر می خوای گورتو باهاش بکنی؟! آخه تو که نمی‬
‫پوشی برای چی زر می زنی؟ در جواب خودم گفتم‪ :‬برای اینکه روی این بشر کم بشه‬
‫فکر نکنه فقط خودش حالیشه‪ .‬هر چی هم که عقب افتاده باشم یه تلویزیون تو اون خونه‬
‫بود که چهار تا ترفند ازش یاد بگیرم‪ .‬بدتر از اون فاحشه خونه بغل خونه مون بود!‬
‫دوروثی پا روی پا انداخت و گفت‪ - :‬زیاد هول نشو! هر موقع بخوای می تونی بیای‬
‫اینجا خرید کنی‪ .‬می خواست تحقیرم کنه‪ ،‬نمی دونم دنیل در موردم بهش چی گفته بود!‬
‫اما هر چی هم که گفته بود بهش اجازه نمی دادم با من بد حرف بزنه‪ .‬نگاهم به دنیل‬
‫افتاد که با اخم خواست حرفی به دوروثی بزنه‪ ،‬اما پیش دستی کردم‪ .‬پوزخندی زدم و‬
‫گفتم‪ - :‬با وجود دنیل حتما ا! فعالا تنها راه چزوندن این دختر خودخواه و مغرور استفاده‬
‫از محبتی بود که دنیل نسبت به من داشت‪ .‬باز لبخند نشست روی لب دنیل و باز اخمای‬
‫دوروثی در هم تر شد‪ .‬دختر فروشنده با چند جعبه داخل شد و یکی یکی جلوی من‬

‫‪47‬‬
‫بازشون کرد! خداییش لباس زیراشون محشر بود! همه رنگ های جیغ‪ ،‬مدل ها جلف!‬
‫دنیل با لبخند یکی از مدل های عروسکی رو برداشت و گفت‪ - :‬این قشنگه! اینا منو چی‬
‫فرض کرده بودن؟! بچه کوچولو؟ اخمی کردم و بی توجه به سلیقه دنیل و پوزخندای‬
‫دوروثی‪ ،‬چند مدل خیلی جینگولی برداشتم برای لب ساحل و استخر! البته اینو جلوی‬
‫دوروثی گفتم‪ ،‬وگرنه خودم خوب می دونستم آدم این حرفا نیستم که برم لب ساحل لخت‬
‫بشم یا اینکه هوس شنا به سرم بزنه چون اصالا بلد نبودم‪ .‬چند مدل هم س‪.‬ک‪.‬س‪.‬ی‬
‫برداشتم برای خالی نبودن عریضه! چند تا هم معمولی اما ساده و شیک برای پوشیدن‬
‫مداوم‪ .‬فکر کنم روی هم رفته بیست دست شد! سه چهار تا هم لباس خواب برداشتم‪.‬‬
‫قیافه دنیل دیدنی شده بود! داشت با تعجب به من و اعتماد به نفسم و انتخابام نگاه می‬
‫کرد‪ .‬مطمئن بودم لباسایی که من برداشتم خیلی قشنگ تر از ست های دوروثی جونشه!‬
‫از چشماش می فهمیدم‪ .‬متاسفانه یا خوشبختانه تو این مورد تجربه زیاد داشتم و خیلی‬
‫چیزا رو می تونستم از چشمای مردا بخونم‪ .‬داشتم هنوز لباسا رو زیر و رو می کردم تا‬
‫یه موقع چیزی جا نمونه‪ ،‬که دنیل یکی از لباس ها رو که یه ست توری مشکی رنگ‬
‫بود رو برداشت و رو به دورثی گفت‪ - :‬عزیزم این خیلی شیکه! با اون لباس خواب‬
‫حریر مشکیه دیوونه کننده می شه! دوروثی سریع به فروشنده گفت از اون لباس‬
‫سایزش رو براش بیارن‪ ،‬فروشنده با شرمندگی گفت‪ - :‬متاسفم‪ ،‬اون لباس سایز شما رو‬
‫نداره! و با لباس خوابش هم ست شده‪ ،‬نمی تونم لباسش رو تک بهتون بدم‪ .‬بیچاره‬
‫دوروثی! دلم براش سوخت‪ ،‬اما از رو نرفتم و گفتم‪ - :‬سایز من چطور؟ لبخندی زد و‬
‫گفت‪ - :‬سایز شما چنده؟ جالبی اون فروشگاه این بود که اول انتخاب می کردی بعد‬
‫سایزت رو می پرسیدن! خواستم سایزم رو بگم که دوروثی پیش دستی کرد و سایزی که‬
‫حدس می زد رو گفت‪ .‬بیچاره االن باز ضایع می شد! چون سایز من رو دقیقا ا دو سایز از‬
‫خودش کوچیکتر تخمین زده بود در حالی که من یه سایز بزرگ تر بودم‪ .‬چپ چپی‬
‫نگاش کردم و سایز اصلی رو گفتم‪ ،‬اگه بگم چشماش چهار تا شد بیراه نگفتم‪ .‬دنیل هم‬
‫داشت نگام میکرد‪ ،‬اما اینبار از نگاش چیزی نمی شد بخونم‪ .‬فروشنده سری تکون داد‬
‫و گفت‪ - :‬بله سایز شما رو داریم‪ .‬خوشحال و خندون گفتم‪ - :‬پس اینو هم برام بذارین‬
‫لطفا! کارد می زدی خون دوروثی در نمی یومد! داشت منفجر می شد‪ .‬دنیل سعی می کرد‬
‫با جمله های کوتاه حواسش رو پرت کنه‪ ،‬اما چندان موفق نبود‪ .‬فروشنده کد لباس های‬
‫انتخابی منو یادداشت کرد و رفت که سفارش های منو آماده کنه‪ .‬دوروثی که داشت‬
‫منفجر می شد گفت‪ - :‬خودتو خفه کردی؟! یعنی اینقدر بی لباس مونده بودی؟ پا روی پا‬
‫انداختم و گفتم‪ - :‬دنیل نذاشت از خونه قبلی چیزی با خودم بیارم‪ ،‬اینه که واقعا ا بی لباس‬
‫شدم‪ .‬دهنش بسته شد‪ ،‬می دونست اگه یه کلمه دیگه حرف بزنه باز به وسیله دنیل‬
‫جزش می دم‪ .‬جالبی کار اینجا بود که دنیل هم هیچی نمی گفت‪ .‬بدجور رفته بود تو فکر‪،‬‬
‫یه جورایی حس می کردم نگرانه‪ .‬شاید به خاطر حرفای من‪ ،‬وقتی گفتم لباس‬
‫س‪.‬ک‪.‬س‪.‬ی نیاز دارم‪ ،‬یا لباس خوابای حریر! نکنه پیش خودش فکری ‪ ...‬به درک!‬
‫بذار هر فکری می خواد بکنه‪ ،‬بکنه! من که کاری نمی خوام بکنم‪ ،‬فقط نامزد محترمش‬

‫‪48‬‬
‫رو بچزونم که چزوندم‪ .‬اونقدر که یادش رفت اومده لباس خواب بخره و قصد داشته از‬
‫سلیقه دنیل استفاده کنه! خود دنیل یاداوری کرد بهش‪ .‬بیچاره! فروشنده با چند باکس‬
‫خوشگل که همه سفارش های من توش چیده شده بود اومد تو و گرفتشون سمت ما!‬
‫همه از جا بلند شدیم و دنیل رفت صندوق که همه رو حساب کنه‪ .‬دوروثی دیگه منتظر‬
‫نموند و از مغازه زد بیرون‪ .‬منم همراه دنیل رفتیم بیرون‪ ،‬دنیل پرسید‪ - :‬دیگه چیزی‬
‫نیاز نداری؟ ‪ -‬نه ممنون! ‪ -‬لباس برای دانشگاه؟ ‪ -‬نه کمدم به اندازه کافی پر هست‪- .‬‬
‫اما حس می کنم پالتو به اندازه کافی نداشته باشی‪ ،‬هوا روز به روز سردتر می شه‪ .‬نمی‬
‫خوام سرما بخوری‪ .‬دوروثی که از ما جلوتر می رفت با غیظ برگشت و گفت‪ - :‬می شه‬
‫یه کم تند تر راه بیاین؟ من عجله دارم! دنیل با تعجب گفت‪ - :‬مگه جایی کار داری؟ ‪ -‬آره‬
‫باید برم خونه ‪ - ...‬خیلی خب عزیزم‪ ،‬پس تو برو! دوروثی با حیرت گفت‪ - :‬چی ؟ من‬
‫برم؟ پس تو چی؟ مگه با من نمی یای خونه مون؟ ‪ -‬نه‪ ،‬من که بهت گفتم امروز نمی‬
‫تونم بیام خونه تون چون افسون همراهمه‪ .‬االن هم می خوام براش چند تا پالتو بخرم‪.‬‬
‫تو برو‪ ،‬بعداا می بینمت ‪ ...‬دوروثی که دیگه طاقت موندن نداشت‪ ،‬خداحافظی سردی کرد‬
‫و رفت‪ .‬نه به بوسه گرم هنگام سالمش‪ ،‬نه به سردی خداحافظیش‪ .‬دنیل هم زیر لب‬
‫گفت‪ - :‬انگار ناراحت شد! به من ربطی نداشت‪ ،‬مشکل خودشون بود! من در حدی‬
‫دوروثی رو جز می دادم که به خودم مربوط می شد به رابطه اون دو نفر کاری نداشتم‪.‬‬
‫همراه دنیل وارد پاساژ دیگه ای شدیم و دنیل به سلیقه خودش چند تا پالتوی کوتاه و‬
‫بلند و چند جفت چکمه و شال و کاله برام خرید‪ .‬وقی از خرید فارغ شدیم به پیشنهاد اون‬
‫رفتیم جایی ناهار بخوریم‪ .‬از حق نگذریم روز خوبی رو سپری کرده بودم! ثبت نام توی‬
‫دانشگاه‪ ،‬خرید لباس های آنچنانی‪ ،‬حرص دادن یه دختر از خود راضی‪ ،‬و خوردن ناهار‬
‫با مردی که کم کم داشتم باور می کردم می خواد جای پدرم باشه!‬
‫نمی دونستم باید خوشحال باشم یا ناراحت! بیست و هشت سال زندانی برای فردریک!‬
‫خودش یه عمر بود‪ ،‬فردریک بیست و سه ساله‪ ،‬تا بیست و هشت سال آینده پنجاه و یک‬
‫ساله می شد‪ .‬همه جوونیشو پای خودخواهی و هوسش باخت! دلم خنک شده بود‪ ،‬اما‬
‫نگرانی من بابت لئونارد بود که فقط دو سال و نیم زندانی براش بریده شده بود‪ ،‬در اصل‬
‫مدت زندانی فردریک بیست و پنج سال و لئونارد یک سال بود‪ ،‬اما چون پولی برای‬
‫پرداخت غرامت نداشتند مدت بیشتری باید توی زندان می موندن‪ .‬دنیل کنجکاوانه به من‬
‫خیره شده بود تا ببینه خوشحال شدم یا ناراحت‪ ،‬می دونستم که از قیافه ام هیچی نمی‬
‫تونه بفهمه‪ ،‬چون خودم هم نمی فهمیدم اآلن دقیقا ا چه مرگمه! صداش بلند شد‪ -:‬خب؟ ‪-‬‬
‫خب که خب! ‪ -‬خوشحال نیستی؟ فردریک به سزای عملش رسید‪ - .‬چرا ‪ ...‬هستم! ‪ -‬پس‬
‫چرا به نظر پکر می یای؟ ‪ -‬شاید هم خونسرد! ‪ -‬بهت نمی یاد خونسرد باشی‪ - .‬لئونارد‬
‫چی؟ متوجه دلیل ناراحتیم شد و گفت‪ - :‬از اآلن می خوای تا دو سال و نیم دیگه که‬
‫لئونارد آزاد می شه نگرانش باشی؟ افسون‪ ،‬فکر کردی من حکم چیو دارم توی زندگیت؟‬
‫فقط نگاش کردم‪ ،‬شونه ای باال انداخت و گفت‪ - :‬مثالا می خوام پدرت باشم! می شه‬

‫‪49‬‬
‫اینقدر نگران نباشی و همه چیز رو بسپری به من؟ ‪ -‬به تو؟ وقتی حتی حاضر نیستی‬
‫هویتت رو برای من فاش کنی؟ با کالفگی چنگی توی موهاش زد و گفت‪ - :‬مطمئن باش‬
‫من هیوال نیستم! قصدم هم فقط و فقط کمک کردن به توئه! ‪ -‬می دونم ‪ ...‬البته اگه‬
‫نامزدت بذاره! خنده اش گرفت و گفت‪ - :‬دوروثی کمی حسوده! عادت داره خودش در‬
‫سر بودن این بدی ها رو هم داره! بهش عادت می کنی‪،‬‬ ‫صدر همه چیز باشه! دختر ِ‬
‫دختر بدی نیست! ‪ -‬از نظر تو که همه خوبن! خندید و گفت‪ - :‬تو خیلی بدبینی دختر! ‪-‬‬
‫توام خیلی خوش بینی پسر! ‪ -‬فکر نمی کنی برای پسر بودن سنی ازم گذشته باشه؟ دیگه‬
‫بهتره بهم بگی پیرمرد! نگاهی به سر تا پاش کردم و گفتم‪ - :‬روزی که دیدمت با خودم‬
‫گفتم خیلی سن داشته باشی سی و دو سال داری! به نظرت مرد سی و دو ساله پیره؟ ‪-‬‬
‫اعتماد به نفس خوبی بود‪ - .‬تعریف نکردم‪ ،‬حقیقت رو گفتم ‪ - ...‬بگذریم‪ ،‬دانشگاهت‬
‫چطور بود؟ ‪ -‬برای روز اول خوب بود ‪ ...‬بهترین خوبیش اینه که همه هم سن و سالیم!‬
‫اما بچه ها هنوز خیلی خشکن! دوست دارم چند تا دوست داشته باشم ‪ ...‬دنیل با‬
‫کنجکاوی گفت‪ - :‬پسر؟ ‪ -‬اونو که اصالا حرفشو نزن! مرد جماعت قابل اعتماد نیست‪- .‬‬
‫منم ترجیح می دم دوستیت با پسرا در حد سالم و علیک باشه‪ ،‬نمی خوام بابتت نگرانی‬
‫داشته باشم‪ - .‬بهت نمی یاد دیدت اینقدر محدود باشه‪ - .‬که چی؟ ‪ -‬که دوستی با پسرا رو‬
‫غدقن کنی‪ - .‬غدقن نکردم! من فقط می گم اآلن به صالح نیست که با مردی ارتباط داشته‬
‫باشی و وارد روابط احساسی بشی‪ .‬وگرنه دوست داشتن از هر جنسی حق توئه! یه تای‬
‫ابروم رو باال انداختم و با تمسخر گفتم‪ - :‬چشم بابا جون! اخم بامزه ای کرد و گفت‪- :‬‬
‫حاال دیگه بابا رو تنها بذار‪ ،‬می خواد استراحت کنه‪ .‬از جا بلند شدم و بدون هیچ حرف‬
‫اضافه ای رفتم از اتاقش بیرون‪ .‬فعالا باید به همین چند سال آرامش دل خوش می کردم‪.‬‬
‫وقتی درسم تموم بشه یه کاری برای خودم دست و پا می کنم و از اینجا می رم‪ .‬بعضی‬
‫وقتا می زد به سرم یه کم دنیل رو تیغ بزنم و پوالمو جمع کنم برای روز مبادا! اما بعدش‬
‫وجدان درد می گرفتم! باید انصاف به خرج می دادم‪ ،‬بیچاره دنیل جز مرد بودنش هیچ‬
‫جرمی مرتکب نشده بود‪ .‬پس سزاوار نامردی نبود‪=============== .‬‬
‫دو هفته ای گذشته بود‪ ،‬همه چی آروم بود جز غر غر های دایه مارتا که بعضی وقتا‬
‫واقعا ا هوس می کردم یه دل سیر کتکش بزنم! اما دیگه باهاش کنار اومده بودم‪ ،‬راه می‬
‫رفتم داد می کشید‪ -:‬صاف راه برو! قوز نکن! قدماتو آروم بردار و شمرده! توی یه‬
‫خطر راه برو ‪ ...‬تلو تلو نخور مگه مستی؟ سینه تو بده جلو! غذا می خوردم داد می زد‪:‬‬
‫‪ -‬گوشتو با چاقو تکه کن‪ ،‬نه با چنگال! دستمال نذاشتی روی لباست! دور دهنت رو‬
‫آروم پاک کن‪ ،‬تو که مرد نیستی! غذاتو از دور بشقابت جمع کن که نریزه بیرون‪.‬‬
‫تلویزیون می دیدم داد می زد‪ - :‬تکیه بده به پشتی کاناپه‪ ،‬پاهاتو نذار روی کاناپه‪،‬‬
‫پاهاتو از روی میز بردار! پاتو تکون نده‪ ،‬بلند نخند‪ ،‬وسط فیلم صحبت نکن! خالصه که‬
‫به همه چیز من گیر می داد! دو روز دیگه دنبالم راه می افتاد توی دستشویی به نقطه‬
‫چینمون هم گیر می داد! واال! اوایل سرکش می شدم و به حرفش توجهی نمی کردم‪ ،‬اما‬

‫‪51‬‬
‫کم کم به این نتیجه رسیدم که دایه از رو نمی ره! تا وقتی یه کاری رو نکنی عین مته‬
‫مخت رو سوراخ می کنه‪ .‬پس تصمیم گرفتم جلوش همونطوری باشم که اون می خواد تا‬
‫کمتر با هم کنتاکت پیدا کنیم‪ .‬همین هم کم کم باعث شد رسم شاهزاده بودن را یاد بگیرم و‬
‫کم کم تبدیل به یه خانوم با وقار بشم‪ .‬یه روز که داشتم می رفتم سمت نشیمن وسوسه‬
‫شدم سری به اتاق بنفش بزنم و به وقتش وسایلم رو به اونجا منتقل کنم‪ .‬در اتاق رو باز‬
‫کردم و رفتم تو‪ ،‬دایه نبود‪ ،‬پس می تونستم هیجانم رو تخلیه کنم‪ .‬دستامو از هم باز کردم‬
‫چرخی دور خودم زدم و با خوشحالی گفتم‪ - :‬رنگ یعنی بنفش! خودمو پرت کردم روی‬
‫تخت و لحاف پر قوی بنفش رنگ رو کشیدم توی بغلم‪ .‬چه لذتی داشت واقعا ا! تصمیم‬
‫گرفتم همون لحظه با دنیل سر این موضوع صحبت کنم و اتاقم رو عوض کنم‪ .‬رفتم سمت‬
‫در بین دو اتاق و دستم رو گذاشتم روی دستگیره اما با شنیدم صدای دنیل سر جام‬
‫میخکوبم شدم‪ - :‬بله دایه‪ ،‬این افسون دختر همون افسانه است! ‪ -‬باورم نمی شه! همون‬
‫افسانه ای که یک ماه اینجا بود و همه چیز رو به هم ریخته بود! ‪ -‬اون بیچاره چیزی‬
‫رو به هم نریخت دایه‪ ،‬مقصر من بودم‪ - .‬یعنی چی؟ ‪ -‬داستانش مفصله‪ ،‬خواستم فعالا‬
‫دلیل اینکه افسون رو پیش خودم آوردم رو بدونین‪ .‬من باعث شدم پدرم نابود بشه و‬
‫افسانه به دره بدبختی سقوط کنه‪ .‬فقط به خاطر تفکر بچه گونه ام! ‪ -‬چی می گی دنیل؟‬
‫تو اون موقع یه پسر بچه بودی! ‪ -‬درسته‪ ،‬فقط یازده سالم بود! ‪ -‬من حسابی گیج شدم‬
‫‪ - ...‬براتون جریان رو می گم اما خواهشا ا هرگز به گوش افسون نرسه‪ ،‬دارم دنبال یه‬
‫دلیل دیگه برای اون می گردم که قانعش کنه‪ .‬اون اگه حقیقت رو بفهمه هیچ وقت منو‬
‫نمی بخشه‪ .‬همینجوری بیچاره شدم تا اعتمادش رو جلب کردم‪ .‬یادتونه که اون اوایل‬
‫چقدر جفتک می انداخت‪ - .‬خیالت راحت‪ ،‬کسی چیزی از من نمی شنوه! ‪ -‬اگه به‬
‫رازداریتون ایمان نداشتم حرفی نمی زدم‪ ،‬اما حقیقتا ا تحمل این راز یک تنه خیلی داره‬
‫آزارم می ده‪ - .‬قول می دم رازدار خوبی باشم ‪ - ...‬یادتونه که پدر یه اخالق خیلی خاص‬
‫داشت! وقتی جرم یک مجرمی ثابت می شد و پدر می فهمید اون مجرم به خاطر فقر به‬
‫خالف رو آورده می رفت سراغ خونواده مجرم و بهشون پولی می داد تا بتونن در نبود‬
‫سرپست خونواده زندگی کنن و حتی اگه در توانش بود برای مادر اون خونواده یه شغل‬
‫خوب پیدا می کرد که خدایی نکرده به هرزگی کشیده نشه‪ - .‬یادمه! ‪ -‬یه روز که پدر می‬
‫ره سروقت یکی از خونواده ها توی راه برگشت‪ ،‬با زنی برخورد می کنه که کنار جاده‬
‫نزدیک فرودگاه افتاده بوده‪ ،‬لباس تنش نبوده و وضعیتش خیلی اسفبار بوده‪ .‬یه جورایی‬
‫رو به مرگ ‪ - ...‬خب؟ ‪ -‬اون زن افسانه بوده‪ ،‬پدر بدون توجه به عواقب کار اون زن رو‬
‫سوار ماشینش می کنه و می بره بیمارستان‪ .‬داشته توی تب می سوخته و هذیون می‬
‫گفته‪ ،‬اما به زبونی که بابا سر در نمی آورده‪ .‬خالصه افسانه رو به بیمارستان منتقل می‬
‫کنه و یه هفته ای طول می کشه تا حال جسمانی اون دختر خوب می شه‪ .‬اما از لحاظ‬
‫روحی داغون بود! ‪ -‬نه! ‪ -‬بله‪ ،‬این جریان افسانه! از اون طرف اینجا توی خونه آشوب‬
‫به پا بود‪ .‬خاطرتون که هست‪ ،‬مادر و پدر می خواستن از هم جدا بشن‪ .‬هر روز دعوا و‬
‫جنجال داشتن‪ - .‬یعنی به خاطر افسانه؟ ‪ -‬نه ‪ ...‬جریان بر می گرده به قبل از افسانه‪- .‬‬

‫‪51‬‬
‫خب؟ ‪ -‬اونا درگیر طالق بودن که پدر افسانه رو آورد خونه‪ - .‬اینجا رو خوب یادمه‪،‬‬
‫پدرت گفت دختر یکی از دوستاشه و باید یه مدت نگهش داره‪ - .‬اوهوم ‪ ...‬و مادر که‬
‫اصالا اون لحظه به این چیزا فکر نمی کرد خیلی راحت باور کرد‪ .‬براش اهمیتی هم‬
‫نداشت‪ .‬فقط می خواست هر طور شده دایان رو با خودش ببره ‪ ...‬فکر و ذکرش شده بود‬
‫همین‪ .‬اما اینها همه ظاهر امر بود‪ .‬حقیقت این بود که پدر عاشق افسانه شده بود‪ ،‬با‬
‫همون نگاه اول‪ .‬افسانه چشمای وحشی خاکستری داشت و موهای موج دار‪ ،‬درست مثل‬
‫افسون! و پدر دل به زیبایی شرقی افسانه باخته بود ‪ - ============== ...‬جرم‬
‫تو این وسط چیه؟‪ -‬همه جرم ها زیر سر منه! ‪ -‬یعنی چی؟ ‪ -‬من خیلی از جدایی پدر و‬
‫مادرم ناراحت بودم و با همون شم کارآگاهی که از بچگی داشتم دنبال یه دلیل برای این‬
‫جدایی می گشتم‪ .‬فکر می کردم چی باعث به وجود اومدن این سردی شده؟ می خواستم‬
‫هر طور شده اون مانع رو نابود کنم تا بتونم پدر و مادرم رو با هم داشته باشم ‪- ...‬‬
‫خب؟ ‪ -‬اولین کسی که بهش مشکوک شدم افسانه بود و وقتی یه شب که پدر رفته بود‬
‫پیشش فال گوش ایستادم چیزایی شنیدم که باعث شد بزرگترین اشتباه زندگیم رو مرتکب‬
‫بشم‪ .‬پدرم داشت به افسانه دلداری می داد که سختی هاش تموم می شه و فقط باید صبر‬
‫کنه تا از مادرم جدا بشه و بعد با اون ازدواج کنه‪ .‬پدرم به افسانه قول داد که حتی اگه‬
‫اون مایل باشه از انگلیس ببرتش بیرون تا یاد خاطرات بدش نیفته‪ - .‬خدای من! ‪-‬‬
‫شنیدن همین کافی بود تا ذهن کودکانه من به این نتیجه برسه که دلیل جدایی پدر و‬
‫مادرم افسانه است! اولین کاری که کردم رفتم و همه چیز رو گذاشتم کف دست مادرم‪،‬‬
‫مادرم خیلی ناراحت شد چون اصالا فکرش رو هم نمی کرد که به این زودی براش‬
‫جایگزین انتخاب بشه‪ .‬اما وقتی دروغای منو شنید خونش به جوش اومد! ‪ -‬دروغ؟ ‪-‬‬
‫اوهوم‪ ،‬من بهش گفت پدرم از خیلی وقت پیش با افسانه رابطه داشته و دلیل‬
‫مشکالتشون این بوده که پدرم عاشق زن دیگه ای بوده! گفتم پدر می خواد منو از‬
‫انگلیس خارج کنه که دیگه نتونم مادرم رو ببینم و بدتر از اون ‪ - ...‬دیگه چی؟ ‪ -‬بهش‬
‫گفتم یه بار یواشکی حرفای افسانه رو با تلفن شنیدم که داشته به کسی می گفته بعد از‬
‫ادواج با پدرم خونه رو صاحب می شه و کم کم همه اموال مجستیک ها رو باال می کشه‬
‫‪ - ...‬دنی! ‪ -‬وای دایه هنوز هم که بهش فکر می کنم شرمنده می شم! ‪ -‬پس جریانات‬
‫بعدی چی؟ اونا هم زیر سر تو بوده؟ ‪ -‬از ریشه آره! مادر رفت با افسانه صحبت کرد و‬
‫بهش گفت اگه گورش رو گم نکنه آبروش رو می بره و بالیی سرش می یاره که دیگه‬
‫نتونه توی این کشور بمونه‪ .‬آخه افسانه مشکل اقامت داشت‪ ،‬بهش پناهندگی نداده بودن‬
‫و اگه گیر دولت می افتاد سریع دیپورت می شد‪ .‬پدر می خواست قبل از اینکه این افتاق‬
‫بیفته با افسانه ازدواج کنه و اقامت دائمش رو بگیره‪ .‬مادر هم با همین نقطه ضعف‬
‫افسانه رو تهدید کرد‪ .‬اما افسانه محکم سر موضعش ایستاد و کوتاه نیومد‪ .‬به پدر خیلی‬
‫اعتماد داشت و می دونست اتفاقی نمی افته! اما اشتباه می کرد و از مکرهای زنانه خبر‬
‫نداشت ‪ - ...‬مکر زنانه؟ نکنه جریان جرمی زیر سر مادرته؟ نمی دونم دنیل چیکار کرد‬
‫که دایه با بهت گفت‪ - :‬دنــــی! ‪ -‬مادر بدترین راه رو انتخاب کرد و پسر باغبون رو با‬

‫‪52‬‬
‫پول تطمیع کرد و شبونه فرستاد توی اتاق افسانه‪ .‬افسانه که به خاطر مشکالت روحیش‬
‫آرامبخش مصرف می کرد خوابش خیلی سنگین بود‪ ،‬جرمی رفت توی تخت خوابش‬
‫خوابید و اونو توی بغلش کشید‪ ،‬همون لحظه مادر این خبرو به گوش پدر رسوند و پدر‬
‫سراسیمه رفت توی اتاق افسانه و اونو توی بغل جرمی دید ‪ - ...‬بقیه اش رو خوب‬
‫یادمه! گریه های افسانه‪ ،‬قسم هاش و التماساش و فریاد های پدرت و فحش های‬
‫مادرت! ‪ -‬درسته! افسانه رو شبونه از باغ بیرون انداختن و پدر با این فکر که تو‬
‫شناخت ادما دچار مشکل شده تا مدت ها دچار نا امیدی و افسردگی شده بود‪ .‬کسی دیگه‬
‫نفهمید چه به روز افسانه اومده تا اینکه من کم کم بزرگ شدم و ‪ ...‬دایه یادته من بیست‬
‫و سه سالگی دچار افسردگی شدید شدم؟ ‪ -‬خوب یادمه! ‪ -‬دایه نفرین افسانه دامن منو‬
‫گرفت‪ ،‬دامن مادر رو هم گرفت‪ ،‬چون دایان هیچ وقت به مادر احترام نذاشت و همیشه‬
‫تحقیرش کرد‪ .‬اما دامن منو بدتر گرفت ‪ ...‬من هیچ وقت نتونستم عشق رو تجربه کنم ‪...‬‬
‫هیچ وقت! توی بیست و سه سالگی وقتی دیدم دوستام یکی پس از دیگری دارن با‬
‫نامزدهاشون ازدواج می کنن ولی من هیچ کششی نسبت به ازدواج ندارم دچار افسردگی‬
‫شدم‪ .‬نمی دونستم چرا اینطور شدم‪ ،‬اون موقع بود که یاد افسانه افتادم‪ .‬دوست داشتم‬
‫همه چیز رو برای پدر بگم تا افسانه رو پیدا کنه‪ ،‬البته بعید می دونستم توی انگلیس‬
‫باشه چون اقامت نداشت‪ .‬اما جرئت نکردم‪ ،‬نمی خواستم بفهمه پسرش چه خیانتی بهش‬
‫کرده‪ ،‬بعدش هم اگه می فهمید مادرو بیچاره می کرد! پس تصمیم گرفتم خودم دنبالش‬
‫بگردم‪ ،‬اما هر چی بیشتر گشتم‪ ،‬کمتر به نتیجه رسیدم ‪ ...‬تا اینکه یک سال پیش افسون‬
‫رو دیدم! ‪ -‬کجا دیدی افسونو؟ ‪ -‬طبق روند پدر رفته بودم برای کمک به خونواده یکی از‬
‫مجرمین که دستشو خودم رو کرده بودم‪ ،‬پایین شهر‪ ،‬کنار پیاده رو افسون رو دیدم‪.‬‬
‫همین که دیدمش قیافه اش به نظرم آشنا اومد و یه لحظه افسانه تو ذهنم شکل گرفت‪ .‬از‬
‫بعد از بیست و سه سالگی اینقدر عکس افسانه رو نگاه کرده بودم که چهره اش رو از‬
‫بر بودم‪ .‬با خودم گفتم محاله اون دختر افسانه باشه! افسانه باید خیلی از اون مسن تر‬
‫می بود‪ .‬بی اراده تعقیبش کردم‪ ،‬لنگ می زد و درست نمی تونست راه بره‪ .‬چهره اش‬
‫خیلی پکر و گرفته بود‪ .‬رفت توی یه ساختمان خیلی بد ریخت! از اون به بعد کارم شد‬
‫تحقیق و سرک کشیدن تو زندگی افسون! همسایه ها چیز زیادی بروز نمی دادن در‬
‫موردشون‪ ،‬فقط فهمیدم اسمش امیلیه با پدر و برادرش زندگی می کنه و مادرش چند‬
‫ساله فوت شده! اما در مورد ایرانی بودنش و اسم مادرش کسی چیزی نمی دونست‪.‬‬
‫تصمیم داشتم هر طور شده سر از زندگیش در بیارم‪ .‬پسس جیمز رو سر راهش قرار‬
‫دادم‪=============== .‬‬
‫‪ -‬جیمز کیه؟ اسمش امیلی بوده؟ ‪ -‬جیمز یکی از دوستای وکیل منه! امیلی هم اسمیه که‬
‫همه افسون رو باهاش می شناختن‪ - .‬جیمز چیزی هم فهمید؟ ‪ -‬جیمز رفت توی‬
‫فروشگاهی که افسون کار می کرد استخدام شد و سعی کرد هر طور شده خودش رو به‬
‫افسون نزدیک کنه ‪ ،‬چند ماهی طول کشید‪ ،‬چون افسون اصالا راه به جیمز نمی داد‪ .‬به‬

‫‪53‬‬
‫شدت مردم گریز بود و حالت تدافعی داشت‪ .‬اصالا نمی شد کسی باهاش صمیمی بشه‪.‬‬
‫جیمز می گفت حتی با دخترها هم صمیمی نمی شه‪ .‬بیچاره جیمز! چقدر از کار و‬
‫زندگیش زد تا تونست باالخره یه کم اطالعات برای من در بیاره‪ .‬اسمش امیلی نبود‪،‬‬
‫افسون بود و این منو یه قدم به چیزی که می خواستم نزدیک تر کرد‪ .‬افسون‪ ،‬خیلی‬
‫شبیه افسانه بود و من تقریبا ا به این اطمینان رسیدم که افسون دختر افسانه است! خبر‬
‫بعدی شکنجه شدن دائمی افسون بود‪ .‬جیمز می گفت که افسون درست نمی تونه راه بره‬
‫و همیشه دست و صورتش کبوده! اما با دروغ اونا رو توجیه می کنه‪ .‬داشتم دیوانه می‬
‫شدم‪ ،‬می خواستم اگه واقعا ا افسون دختر افسانه است بفهمم کی داره شکنجه اش می‬
‫کنه؟ چی از جونش می خوان؟! رفتم سر وقت پدر و برادر عوضیش‪ ،‬تعقیبشون کردم و‬
‫فهمیدم چه آدمای مزخرفی هستن‪ ،‬خالفکار و االف و خوش گذرون! هیچ وقت افسون‬
‫همراهشون نبود‪ .‬برادرش صبح تا بد از ظهر توی یه کلوب کار می کرد و پدرش هم هر‬
‫وقت‪ ،‬وقت می کرد یه سر می رفت توی فاحشه خونه سر کوچه شون‪ ،‬شغلش اونجا‬
‫بود‪ ،‬گویا دختر براشون جور می کرد و صاحب اونجا هم معشوقه اصلی خودش بود‪- .‬‬
‫خوبه افسون رو پیشکش نکرده! ‪ -‬قصدش رو داشت‪ ،‬اما خدا رو شکر من زود به داد‬
‫افسون رسیدم‪ - .‬خب؟ ‪ -‬اینا رو که دیدم فقط دنبال یه بهونه بودم که افسون رو بیارم‬
‫پیش خودم‪ ،‬نمی خواستم حتی یه روی دیگه تو اون خونه باشه‪ .‬بدبختی اینجا بود که‬
‫جیمز هم داشت از عذاب کشیدن افسون عذاب می کشید‪ - .‬نکنه؟! ‪ -‬درسته‪ ،‬جیمز‬
‫دلباخته افسون شده بود و می ترسیدم هر آن اتفاقی بیفته و همه نقشه هام رو نقشه بر‬
‫آب کنه‪ - .‬مثالا چه اتفاقی؟ ‪ -‬مثالا بره خونه افسون اینا و بیفته روی سر پدر و برادرش‬
‫بزنه ناکارشون کنه‪ .‬در هر صورت این کار رو نکرد‪ ،‬اما یه بار از خود بیخود شد و‬
‫افسون رو بوسید‪ ،‬همین بوسه باعث شد افسون از اون مارکت اخراج بشه‪ - .‬ای بابا! ‪-‬‬
‫سریع شغلی توی یه رستوران توی همون محدوده براش دست و پا کردم که به کارای‬
‫خالف کشیده نشه و پدرش از این موقعیت سو استفاده نکنه بخواد ببرتش توی فاحشه‬
‫خونه! شب اولی که رفت توی اون رستوران باالخره دلو زدم به دریا و منم رفتم اونجا‬
‫‪ - ...‬که چی بشه؟ باهاش حرف بزنی؟ ‪ -‬نه‪ ،‬دوست داشتم نگاش کنم‪ ،‬شباهتش به‬
‫مادرش عجیب بود! اگه این شباهت رو نداشت من هیچ وقت نمی تونستم شناساییش‬
‫کنم‪ - .‬دنی! مثل پسرای عاشق پیشه؟ فقط یه گیتار کم داشتی‪ .‬دنیل خندید و گفت‪ - :‬نه‬
‫دایه‪ ،‬واقعا ا اون رو مثل دختر خودم می دونستم و می خواستم نجاتش بدم‪ .‬حس می کردم‬
‫اون دختر مال منه‪ ،‬متعلق به منه! یه حس عجیب! هنوز هم نمی تونم این حس رو درک‬
‫کنم‪ - .‬به خاطر عذاب وجدان و احساس گناهت بوده‪ - .‬شاید ‪ ...‬اون شب خوب نگاش‬
‫کردم و وقتی راهی خونه شد دنبالش رفتم‪ ،‬دیگه حالم دست خودم نبود‪ ،‬می خواستم هر‬
‫طور شده باهاش حرف بزنم و بگم می خوام کمکش کنم‪ .‬شاید خودش می تونست راه‬
‫حلی به من بده! چون مسلما ا همینطوری نمی تونستم اونو با خودم ببرم و قانون چنین‬
‫اجازه ای بهم نمی داد‪ .‬افسون هجده سالش تموم شده بود و می دونستم اگه خودش‬
‫بخواد می تونم اونو با خودم ببرم پس رفتم جلو اما ‪ - ...‬اما چی؟ ‪ -‬برادر روانیش از راه‬

‫‪54‬‬
‫رسید و ما با هم درگیر شدیم‪ .‬بعد هم افسون چاقو خورد و باقی ماجرا ‪ - ...‬چه سرنوشت‬
‫تلخی! آهی کشید و گفت‪ - :‬درسته! خیلی تلخه! ‪ -‬ار افسانه دیگه چیزی نفهمیدی؟ ‪-‬‬
‫چرا‪ ،‬وقتی افسون رو می خواستم منتقل کنم به اینجا‪ ،‬رفتم توی اون خونه ای که توش‬
‫زندگی می کرد دفتر خاطرات افسانه اون جا بود‪ .‬همه اش رو خوندم ‪ - ...‬چه به روزش‬
‫اومده بود؟ ‪ -‬از خونه ما که بیرون رفته بود با یه باند آشنا شده بود‪ ،‬باندی که اعضای‬
‫اون با دخترا و پسرای خارجی ازدواج می کردن و کمکشون می کردن که اقامت بگیرن‪.‬‬
‫از شانس گند افسانه ‪ ،‬اون با بدترینشون ازدواج کرده بود‪ ،‬لئوناردو ‪ - ...‬پدر افسون؟ ‪-‬‬
‫بله! یه روانی به تمام معنا! نه تنها همه پوالش رو گرفته بود‪ ،‬بلکه وادارش کرده بود‬
‫بره خونه اش و کلفتیش رو بکنه‪ ،‬وقتی افسانه تصمیم به فرار می گیره‪ ،‬اونو حامله می‬
‫کنه‪ .‬افسانه هم تصمیم می گیره بمونه به خاطر بچه اش‪ ،‬چون به قول خودش خوب می‬
‫دونسته که اگه فرار کنه‪ ،‬بچه اش زنده نمی مونه و هیچ چیز خوبی هم منتظرش نیست‪،‬‬
‫اما اگه می مونده ‪ ،‬حداقلش یه سقف باالی سر داشته‪ .‬پس می مونه و پسرش رو به دنیا‬
‫می یاره‪ ،‬فردریک! =================‬
‫‪ -‬برادر افسون ‪ -...‬بله و این پسر می شه همه چیز افسانه‪ ،‬اما متاسفانه از لحاظ اخالقی‬
‫نسخه دوم پدرش می شه‪ .‬لئونارد فردریک رو به شدت به خودش وابسته میکنه که‬
‫افسانه هیچ وقت نتونه فرار کنه‪ .‬کلفت خوبی داشته ‪ ،‬نمی خواسته هیچ وقت از دستش‬
‫بده‪ .‬افسانه هم مادر بوده! نمی تونسته پسرش رو بذاره و بره‪ ،‬بارها با پسرش حرف‬
‫می زنه و ازش می خواد که با هم فرار کنن اما فردیک هم بدتر از پدرش مادرش رو‬
‫محکوم می کرده‪ .‬یه شب لئونارد مست می کنه و بعد از مدت ها با افسانه ارتباط برقرار‬
‫میکنه‪ .‬حاصل همون رابطه می شه افسون ‪ ...‬اما ‪ - ...‬اما چی؟ ‪ -‬لئونارد هیچ وقت‬
‫باورش نمی شه که خودش افسانه رو حامله کرده‪ ،‬مدام محکومش می کرده که خیانت‬
‫کاره! افسانه تصمیم می گیره بیخیال پسرش فرار کنه که لئونارد می فهمه و این اجازه‬
‫رو بهش نمی ده‪ .‬اون مرد روانی بوده! می گفته از ایرانی ها بدش می یاد و می خواد‬
‫افسانه رو بچزونه! قصدش هم فقط همینه! افسون به دنیا می یاد و باز یه دلگرمی می‬
‫شه برای افسانه‪ ،‬اما یه وسیله می شه برای لئونارد که افسانه رو بیشتر بچزونه! با‬
‫تهمت زدن بهش‪ ،‬با آزار دادن دخترش و خیلی چیزای دیگه‪ .‬پسرش هم تو این راه‬
‫همراهیش می کرده‪ - .‬آه خدای من چه دردناک! زن بیچاره! ‪ -‬واقعا ا! وقتی این چیزا رو‬
‫می خوندم می خواستم سرمو بکوبم توی دیوار! بدجور احساس عذاب وجدان دارم‪ ،‬اگه‬
‫من اون کار رو نکرده بودم‪ ،‬افسانه با پدر ازداوج می کرد و خوشبخت می شد‪ .‬افسون‬
‫هم می شد خواهر عزیزم! ‪ -‬حاال شده دخترت! ‪ -‬کار دیگه ای براش از دستم بر نمی یاد‪.‬‬
‫من از اون زندگی نکبت بار که نیمیش زیر سر خودم بود فقط تونستم افسون رو نجات‬
‫بدم‪ ،‬حاضرم برای آرامش این دختر هر کاری بکنم! حس می کنم پدر از دستم ناراحته!‬
‫می خوام با این کار اونو هم راضی کنم‪ - .‬افسانه خانواده ای نداشت که کمکش کنن؟‬
‫یعنی اینقدر بی کس و کار بود؟ آهی کشید و گفت‪ - :‬چرا‪ ،‬داشت ‪ ،‬اما ‪ ...‬افسانه یه دختر‬

‫‪55‬‬
‫فراری بود‪ .‬به خاطر فضای خفقان اور کشورش تصمیم به مهاجرت می گیره‪ ،‬گویا توی‬
‫ایران سر پر سودایی داشته و خیلی جسور بوده! ‪ -‬درست مثل افسون! ‪ -‬آره منم با‬
‫خوندن این قسمت از خاطراتش به همین نتیجه رسیدم که افسون خیلی شبیهه مادرشه‪،‬‬
‫از هر لحاظ ‪ - ...‬خب؟ ‪ -‬خونواده اش باهاش مخالفت می کنن و پدرش که آدم مذهبی‬
‫بوده اونو توی خونه زندانی می کنه و قسم می خوره هر بار از دهن افسانه حرف رفتن‬
‫خارج بشه دهنشو پر خون کنه‪ .‬افسانه نوشته بود بیست و هشت بار از پدرش تو دهنی‬
‫خورده! تا اینکه به کمک یکی از دوستاش از خونه فرار می کنه‪ .‬اون دوستش هم‬
‫وضعیتی مشابه افسانه داشته و اتفاقا ا با حرفای اون بوده که افسانه هوایی می شه بره!‬
‫‪ -‬خب؟ ‪ -‬هر دو از خونه فرار می کنن و با قاچاقچیای آدم همراه می شن‪ ،‬اما دوستش‬
‫بین راه می میره! ‪ -‬وای! چه وحشتناک! ‪ -‬خیلی ‪ ،‬افسانه هم با بدبختی به انگلیس می‬
‫رسه‪ .‬اینجا که می رسه پوالش ته می کشه و موندگار می شه‪ - .‬مگه نگفتی لئونارد در‬
‫ازای پول باهاش ازدواج کرده؟ پس پول از کجا اورده؟ نکنه وقتی اینجا بوده ‪ - ...‬نه نه!‬
‫پدر وقتی اونو از خونه انداخته بیرون به خاطر عشقی که بهش داشته دلش نیومده‬
‫همینجوری ولش کنه به امان خدا و یواشکی کیفش رو پر از پول کرده بود ‪ - ...‬بیچاره‬
‫کنت! ‪ -‬پدر یکی دو سال قبل از مرگش به بی گناه بودن افسانه پی برده بود‪ ،‬اینو بعدها‬
‫از توی وصیت نامه اش فهمیدم‪ .‬خیلی هم دنبالش گشته‪ ،‬اما پیداش نکرده‪ - .‬از کجا‬
‫فهمیده؟ ‪ -‬جرمی اعتراف کرده بوده! سکوت بینشون حاکم شد‪ ،‬همه بدنم داشت می‬
‫لرزید‪ .‬دستمو محکم جلوی دهنم گرفته بودم که صدای هق هقم از اتاق خارج نشه و به‬
‫گوششون نرسه‪ .‬نمی خواستم بفهمن من این چیزا رو شنیدم‪ .‬نمی خواستم دنیل بفهمه‬
‫من پی به ذات بد ذاتش بردم‪ ،‬خودمو کشیدم کنار‪ .‬هر چی باید می فهمیدم رو فهمیده‬
‫بودم‪ .‬حاال می دونستم چرا قیافه کنت الکساندر برام آشناست‪ .‬مامان یه بار عکسشو به‬
‫من نشون داد‪ ،‬توی یه بریده روزنامه و با حسرت گفت یه روزی عاشق این مرد بوده‪.‬‬
‫خیلی سعی کردم از زیر زبونش بکشم بیرون که چطور عاشقش شده و قضیه چی بوده!‬
‫اما اون هیچی نگفت‪ ،‬حتی توی دفتر خاطراتش هم چیزی در مورد رابطه اش با کنت‬
‫ننوشته بود‪ .‬شاید هم نوشته بوده اما از ترس لئونارد از بین برده بودتشون‪ .‬بعید هم‬
‫نیست‪ .‬خودمو انداختم روی تخت و با یادآوری رنج های مامان و خودم از ته دل زار‬
‫زدم‪ .‬حاال می دونستم باید کی رو مقصر بدونم‪ ،‬تا قبل از اون خونواده مامی رو مقصر‬
‫می دونستم‪ ،‬اما حاال ‪ ...‬بیشتر تقصیرا افتاد گردن دنیل و من دوست داشتم تا اخرین‬
‫قطره خونش رو بمکم! تا اخرین قطره رو! ================ ‪ -‬جرئت نکردم‬
‫به پدرم حرفی بزنم‪ ،‬نمی خواستم بفهمه پسرش چه خیانتی بهش کرده‪ ،‬بعدش هم اگه‬
‫می فهمید مادرو بیچاره می کرد! مادرو بیچاره می کرد! مادرو بیچاره می کرد!‪ -‬من‬
‫عاشق این مرد بودم‪ ،‬عشق اول من بود ‪ ،‬ناجی من شد ‪ ،‬عاشقش بودم ‪ ،‬عاشقش بودم ‪،‬‬
‫عاشقش ‪ ...‬از خواب پریدم و نشستم روی تخت‪ ،‬نفس نفس می زدم‪ .‬صدای مامان هنوز‬
‫تو ذهنم اکو می شد‪ - :‬عاشقش بودم! دنبالش صدای نحس دنیل بود‪ - :‬مادرو بیچاره می‬
‫کرد! مادر اون نباید بیچاره می شد تا مادر من به خاک سیاه بشینه! لعنتی! دنیل عوضی‬

‫‪56‬‬
‫بود که باعث شد مامان به عشقش نرسه‪ ،‬مامان تن به ذلت بده! دنیل نذاشت مامان‬
‫دلخوشی و آرامش داشته باشه ‪ ...‬از جا بلند شدم‪ ،‬روی تنم عرق سرد نشسته بودم‪،‬‬
‫رفتم سر کمد‪ ،‬ساعت هشت صبح بود‪ .‬سر سری یه دست لباس در اوردم و پوشیدم‪،‬‬
‫کالهمو کشیدم روی سرم و زدم از اتاق بیرون‪ .‬کسی سر راهم نبود‪ ،‬با سرعت از پله ها‬
‫رفتم پایین‪ ،‬اولین کسی که عین اجل معلق جلوم حاضر شد دایه بود‪ - :‬کجا به سالمتی؟‬
‫بغض داشت خفه ام می کرد‪ .‬از همون نوعی که شکسته نمی شد و فقط گلومو زخم می‬
‫کرد‪ .‬صدامو خودم هم نشناختم‪ - :‬قبرستون! صدای دادش بلند شد‪ - :‬درست صحبت کن!‬
‫این چه وضع ‪ - ...‬چی شده؟ هر دو چرخیدیم سمت دنیل‪ ،‬چقدر دوست داشتم برم تف‬
‫بندازم توی صورتش! پسره آشغال روانی! اما االن وقتش نبود‪ ،‬براش نقشه های بهتر‬
‫داشتم ‪ ...‬دایه سریع گفت‪ - :‬این دختر باز زده به سرش! اول صبحی معلوم نیست کجا‬
‫داره می ره! امروز یکشنبه است! طبیعتا ا کالس های دانشگاه امروز تعطیله! دنیل بی‬
‫توجه به دایه یه قدم اومد سمت من‪ ،‬دستمو مشت کرده بودم و به سختی جلوی خودم رو‬
‫می گرفتم که محکم نکوبم پای چشمش‪ .‬یه روب دوشامبر قهوه ای تنش بود و مشخص‬
‫بود زیرش لباس دیگه ای نپوشیده‪ .‬اونم تازه از خواب بیدار شده بود و چشماش پف‬
‫داشت‪ .‬اومد سمتم و با مهربونی پرسید‪ - :‬کجا می خوای بری عزیزم؟ دوباره تکرار‬
‫کردم‪ - :‬قبرستون؟ دایه اومد خیز برداره به طرفم که دنیل دستشو باال آورد و اونو سر‬
‫جاش متوقف کرد‪ ،‬نگام کرد و گفت‪ - :‬یعنی چی؟ ‪ -‬نمی فهمی؟ احمقی؟ می خوام برم‬
‫قبرستون‪ ،‬سر خاک مادرم! نفس آه مانندی از سینه هر دو خارج شد‪ ،‬دنیل چند لحظه‬
‫سرش رو زیر انداخت و من توی دلم فریاد کشیدم‪ - :‬باید هم خجالت بکشی آشغال! باید‬
‫خجالت بکشی‪ ،‬خون افسانه هم گردن توئه! صداش بلند شد‪ - :‬چند لحظه فرصت بده‬
‫حاضر بشم بیام‪ ،‬خودم می برمت‪ - .‬الزم نکرده‪ ،‬می خوام تنها باشم! دنیل بی توجه به‬
‫حرف من گفت‪- :‬تنهات می ذارم‪ ،‬فقط تا اونجا می رسونمت‪ .‬دایه بدون حرف دیگه ای‬
‫از ما دور شد اگار خیالش راحت شد که بهش توهینی نشده‪ .‬بعد از رفتن دایه دنیل هم‬
‫رفت و من بالتکلیف نشستم لب پله ها‪ .‬فعالا چاره ای نبود و باید به سازش می رقصیدم‪.‬‬
‫رفت و برگشتش پنج دقیقه طول کشید‪ .‬رسمی و شیک جلوی روم ایستاد! از جا بلند شدم‬
‫و بدون اینکه حرفی بزنم رفتم از عمارت بیرونف ماشین دنیل زیر سایه بون جلوی‬
‫عمارت پارک شده بود‪ .‬دنیل در سمت منو باز کرد و خودش هم سوار شد‪ .‬مشغول‬
‫تماشای مناظر بیرون شدم و ترجیح دادم سکوت کنمف باید خشمم رو کنترل می کردم تا‬
‫کم کم بتونم نقشه ام رو عملی کنم‪ .‬دنیل سعی کردم با نرمش با هام برخورد کنه‪ - :‬چی‬
‫شد که یهو یاد مامانت افتادی؟ ‪ -‬من همیشه یاد مامانم هستم! ‪ -‬حس می کنم حالت خوب‬
‫نیست آخه! ‪ -‬خوابشو دیدم‪ - .‬متاسفم! برو برای خودت متاسف باش شازده! خبر نداری‬
‫چه نقشه ای برات دارم من تو رو بیچاره نکنم و به خاک سیاه نشونم دست بردار نیستم‪.‬‬
‫بقیه راه تا لندن در سکوت سپری شد‪ .‬وقتی به لندن رسیدیم دنیل آدرس رو پرسید و‬
‫راهی قبرستون شد‪ .‬ماشین رو که پارک کرد بی توجه بهش از ماشین پیاده شدم و‬
‫شروع کرده به به دویدن می خواستم به سمت مامانم پرواز کنم و از اخبار جدید براش‬

‫‪57‬‬
‫بگم‪ .‬همین که رسیدم به قبر سفید رنگش که بین چمن های بلند پنهان شده بود‪ ،‬خودم‬
‫رو رروی سنگ قبر انداختم و شروع کردم به حرف زدن‪ .‬بغض داشت خفه ام می کرد‪،‬‬
‫اما لعنتی نمی شکست! همه چیز رو برای مامان گفتم‪ ،‬از سرنوشت عشق و حاال از پسر‬
‫اون ‪ ...‬و در اخر از تصمیم خودم‪:‬‬
‫‪ -‬مامان! قسم می خورم به پاکی تو‪ ،‬قسم می خورم به پاکی باال سرمون که دنیل رو‬
‫نابود کنم! اون نذاشت تو به عشقت برسی‪ ،‬اون نذاشت تو روی آرامش رو ببینی‪ ،‬اون‬
‫نذاشت ‪ ...‬من هم نمی ذارم! مامان من دنیل رو عاشق می کنم‪ ،‬عاشق خودم! می دونم‬
‫که می تونم‪ ،‬می تونم مامان‪ .‬دنیل رو عاشق می کنم و بعد بدترین بالیی رو که یه‬
‫معشوقه می تونه سر عشقش بیاره سرش می یارم! بهش خیانت می کنم و ترکش می‬
‫کنم‪ .‬طوری اونو زمین می زنم که هرگز نتونه بلند شه‪ .‬به خدا قسم نمی ذارم یه آب‬
‫خوش از گلوش پایین بره! فقط شاهد باش مامان‪ ،‬نه تنها دنیل که همه مردهای اطراف‬
‫دنیل رو هم از راه به در می کنم‪ ،‬از امروز می خوام هم معنی اسمم باشم‪ ،‬می خوام‬
‫مردها رو افسون کنم و از خورد شدنشون لذت ببرم همونطور که اونا تو رو زیر دست و‬
‫پاشون له کردن و حتی برنگشتن پشت سرشون رو نگاه کنن ببین چه به روز تو اومده!‬
‫فقط منتظر باش مامان‪ ،‬منتظر باش تا انتقام اشکاتو‪ ،‬زجراتو بگیرم‪ .‬من ثابت می کنم که‬
‫چه توانایی هایی دارم‪ ،‬توانایی هایی که تا امروز به خاطر حیا و عفت و مدفونشون کرده‬
‫بودم! از امروز می شم افسونگر ‪ ...‬یه افسونگر بی رحم! ببین و لذت ببر مامان!‬
‫کتاب رو بستم و کش و قوسی به بدنم دادم‪ .‬واقعا ا ذهنم خسته شده بود‪ ،‬درسا جدی شده‬
‫بود و می خواستم اونقدر درس بخونم که با بهترین درجه ها مدرکم رو بگیرم‪ .‬به این‬
‫مدرک نیاز داشتم‪ ،‬شاید قرار می شد تا سه سال دیگه از پیش دنیل برم‪ .‬باید چیزی‬
‫داشته باشم که بتونم خودمو باال بکشم‪ .‬هر چند که تصمیم داشتم حسابی هم دنیل رو تیغ‬
‫بزنم که وقتی می رم با دست پر برم‪ ،‬برنامه ها داشتم براش‪ .‬اما هنوز نتونسته بودم‬
‫اونطور که باید و شاید نقشه هامو اجرا کنم‪ .‬یه کم ترس داشتم‪ .‬خوب می دونستم که اگه‬
‫بخوام می تونم بارها دنیل رو ببرم لب چشمه و تشنه برگردونم‪ .‬اما یه کم هم می ترسیدم‬
‫‪ ...‬داشتم روی خودم کار می کردم که ترسم بریزه و کم کم پدر دنیل رو در بیارم‪ .‬از روی‬
‫تخت بلند شدم و رفتم سمت در اتاق‪ ،‬بهتر بود کمی تلویزیون نگاه کنم تا مغزم باز بشه و‬
‫بتونم به بقیه درسم برسم‪ .‬دنیل خونه نبود و خیالم راحت بود که فعالا قرار نیست باهاش‬
‫روبرو بشم‪ .‬همون سر میز هم به زور تحملش می کردم‪ .‬سرخوش داشتم می رفتم سمت‬
‫نشیمن که صدایی پشت سرم شنیدم و با سرعت برگشتم‪ .‬پسری غریبه‪ ،‬جذاب‪ ،‬جنتلمن‬
‫مآب‪ ،‬در حدود سی سال‪ ،‬درست پشت سرم بود و با تعجب بهم خیره شده بود‪ .‬نگام افتاد‬
‫به خودم‪ ،‬یه لباس ساتن کوتاه به رنگ یاسی پوشیده بودم و موهامو اطرافم رها کرده‬
‫بودم‪ .‬آرایش نداشتم‪ ،‬ولی لباسم خیلی کوتاه بود‪ .‬من به اون خیره شده بودم و اون به‬
‫من‪ .‬از حق نگذریم خیلی جنتلمن بود! قد بلند و خوش استایل‪ ،‬با موهای طالیی و‬
‫چشمهای آبی روشن‪ .‬فک مستطیلی شکلش نشون می داد که خیلی مغرور و در عین‬

‫‪58‬‬
‫حال با جذبه است‪ .‬صداش منو به خودم آورد‪ - :‬افتخار آشنایی با کی رو دارم؟ سریع‬
‫خودمو جمع و جور کردم و طلبکار گفتم‪ - :‬شما کی هستی؟ اینجا چی کار داری؟ لبخند‬
‫نشست روی لبش و گفت‪ - :‬تو باید افسون کوچولو باشی درسته؟ با تعجب ابروهامو‬
‫انداختم باال! این نره غول به من می گفت کوچولو؟! اصالا این منو از کجا می شناخت؟!‬
‫تعجبو که توی چشمام دید سرفه ای مصلحتی کرد و گفت‪ - :‬عذر می خوام مادام! باید‬
‫خودمو معرفی می کردم‪ ،‬من ادوارد هستم‪ .‬اخم کردم و گفتم‪ - :‬باید بشناسم؟ ‪ -‬اوه نه!‬
‫صد در صد نباید بشناسین‪ ،‬من باید به دنیل اعتراض کنم که تا حاال افتخار آشنایی با شما‬
‫رو برای ما میسر نکرده‪ .‬من برادر دوروثی هستم ‪ ...‬نامزد دنیل! اوالال! یکی کم بود دو‬
‫تا شد‪ ،‬با اخم گفتم‪ - :‬باشه‪ ،‬دنیل نیست‪ ،‬خواهرتون هم اینجا نیست‪ ،‬با هم رفتن ناهار‬
‫بیرون‪ - .‬بله می دونم‪ ،‬اومده بودم شما رو ببینم‪ .‬با تعجب گفتم‪ - :‬منو؟ ‪ -‬بله ‪ ...‬چشمامو‬
‫ریز کردم و گفتم‪ - :‬ببخشید ‪ ...‬برای چی؟ لبخندی جذابی صورتشو از هم باز کرد و‬
‫گفت‪ - :‬برای تعریفای خواهرم‪ .‬اصال نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و قهقهه زدم ‪،‬‬
‫دوروثی از من تعریف کرده باشه؟! محاله! از خنده ام پی به منظورم برد که سریع گفت‪:‬‬
‫‪ -‬البته تعریف به عکس! من خواهرم رو خوب می شناسم‪ ،‬وقتی با اون شدت از کسی بد‬
‫می گه‪ ،‬یعنی اون طرف خیلی از خودش سره! آب دهنم رو قورت دادم‪ ،‬این دیگه کی‬
‫بود! برای نزدیک شدن به من حاضر بود زیر آب خواهرشو بزنه‪ .‬حسی داشت کم کم‬
‫قلقلکم می داد‪ .‬این برادر دوروثی بود‪ ،‬البد خیلی هم براش عزیز بود‪ .‬اینم می تونست‬
‫یکی از طعمه های من باشه! چرا که نه؟ کم کم لبخند داشت روی صورتم نقش می بست‪.‬‬
‫فقط باید جلوی ترسم رو می گرفتم‪ .‬نباید می فهمید من ترسیدم‪ .‬اون هیچ کاری نمی کرد‪،‬‬
‫سر پائولو! منم اینجا دختر خونده دنیل بودم و اون باید‬
‫چون برادر دوروثی بود! و پسر ِ‬
‫ازم حساب می برد‪ .‬بالیی بخواد سرم بیاره دنیل بیچارش می کنه‪ .‬االن وقتشه افسون‪،‬‬
‫االن وقتشه! دستمو با ناز کردم توی موهام نفسمو فوت کردم و گفتم‪ - :‬خوب‪ ،‬االن من‬
‫باید چی کار کنم؟ تشکر؟ یه قدم بهم نزدیک شد و گفت‪ - :‬او نه! من تعریف نکردم‪،‬‬
‫حقیقت رو گفتم‪ ،‬فقط اگه افتخار بدید یه فنجون قهوه با هم بخوریم بسیار سپاسگذار می‬
‫شم‪ .‬عجب آدمیه! من باید اونو دعوت می کردم نه اون منو! با اینحال لبخندی زدم و‬
‫گفتم‪ - :‬اما من االن میلی به قهوه ندارم‪ .‬آشکارا هول شد و گفت‪ - :‬خب‪ ،‬هر چی که شما‬
‫میل دارین‪ - .‬پس شما کال عالقه دارین که یه چیزی با من بخورین! انگار از خونسردی‬
‫و اعتماد به نفس من جا خورده بود‪ .‬اما جلوی خودش رو گرفت و گفت‪ - :‬خب بله! کیه‬
‫که دوست نداشته باشه با یه خانوم زیبا همراه بشه؟ راه افتادم سمت نشیمن و گفتم‪- :‬‬
‫حرفتون رو می ذارم پای تعریف‪ .‬در هر صورت ممنونم‪ .‬بدون اینکه چیزی بگه همراه‬
‫من اومد داخل نشیمن‪ .‬سعی کردم خونسردی خودم رو حفظ کنم‪ .‬رفتم نشستم روی کاناپه‬
‫و پاهامو روی هم انداختم‪ .‬پای چپ روی پای راست! اینم از دستورها و تربیت های دایه‬
‫بود‪=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= .‬‬

‫‪59‬‬
‫ادوارد هم نشست روبروم و گفت‪ -:‬جدی تو دختر خونده دنیل هستی؟ لبخند ملیحی زدم و‬
‫گفتم‪ - :‬دنیل که اینطور می گه ‪ ...‬همون موقع کروالین وارد سالن نشیمن شد‪ ،‬صداش‬
‫کردم و گفتم‪ - :‬برای من آب پرتغال بیار و برای آقای ادوارد ‪ ...‬ادوراد سریع گفت‪- :‬‬
‫برای من ودکا بیار ‪ ...‬کروالین کمی خم شد و رفت‪ .‬ادوارد لبخندی به من زد و گفت‪- :‬‬
‫دوروثی می گفت دانشجوی حقوق هستی ‪ ،‬درسته؟ با مکث و لبخند گفتم‪ - :‬اوهوم ‪- ...‬‬
‫آفرین! دانشگاه کینگ! ‪ -‬اوهوم ‪ - ...‬دختر باهوشی هستی پس ‪ - ...‬اوهوم ‪ - ...‬باید‬
‫نوزده سالت باشه تقریبا ا درسته؟ ‪ -‬اوهوم ‪ - ...‬می تونم بدونم چی شد که دنیل تو رو به‬
‫فرزند خوندگی ‪ ...‬پریدم وسط حرفش و گفتم‪ - :‬خیلی عجیبه؟ ‪ -‬خب ‪ ...‬یه کم! دنیل اهل‬
‫این حرفا ‪ - ...‬حاال شده! اگه از نظر شما ایرادی داره؟ اگه داره که من با دنیل صحبت‬
‫می کنم‪ - .‬اوه نه! شما چقدر حساس هستید ‪ ...‬فقط خندیدم ‪ ...‬آروم و ممتد‪ .‬وقتی خنده‬
‫ام ته کشید نگاش کردم‪ ،‬خیره شده بود روی من‪ .‬یک پوئن مثبت برای من‪ .‬از جا بلند‬
‫شد و اومد نشست روی کاناپه کنار من‪ .‬سعی کردم خودمو شرمزه نشون بدم و گوشه‬
‫لبمو گازگرفتم‪ .‬ادوارد با صدای آهسته ای گفت‪ - :‬تو ‪ ...‬خیلی جذابی! لبخند زدم‪ ،‬ادامه‬
‫داد‪ - :‬دنیل خیلی خسیسه‪ ،‬چرا زودتر تو رو به من معرفی نکرد‪ .‬شونه ای باال انداختم و‬
‫گفتم‪ - :‬شاید چون به شما اعتماد نداشتن‪ ،‬باالخره من دختر ‪ ...‬سریع گفت‪ - :‬نه بحث‬
‫سر اعتماد نیست‪ .‬اما شاید سر شما می ترسه‪ ،‬حق هم داره‪ .‬به اینجا که رسید لبخند زد‬
‫و به کروالین خیره شد که تازه وارد سالن شده بود‪ .‬آب پرتغال و گیالس ودکا رو جلوی‬
‫ما گذاشت و بدون حرف رفت از سالن بیرون‪ .‬ادوارد جرعه ای از ودکاشو خورد و‬
‫گفت‪ - :‬در هر صورت خوشحال می شم اگه بتونم بازم با شما مالقات کنم‪ - .‬دوروثی‬
‫عزیز به شما نگفته که من خیلی درگیر درسام هستم؟ چقدر هم عزیزه! اینقدر که قلبم از‬
‫دوریش می گیره! داشت خنده ام می گرفت‪ ،‬ادوراد گفت‪ - :‬حتی فرصت قبول درخواست‬
‫شام من رو هم ندارین؟ ‪ -‬آه خیلی دوست دارم‪ ،‬اما متاسفانه واقعا وقت ندارم‪ .‬اخم‬
‫ظریفی کرد و گفت‪ - :‬افسون! به به! چه زود صمیمی شد! اخمی کردم و نگاش کردم‪ ،‬یه‬
‫کم خودش رو جمع و جور کرد و اومد چیزی بگه که صدای دوروثی بلند شد و بعد هم‬
‫خودش با هیجان پرید تو ‪ ...‬شاهزاده خانومو نگاه کن! یه پالتوی عسلی رنگ تنش بود‬
‫با بوت های تا سر زانو همرنگ‪ .‬ادوارد از جا بلند شد و با احترام رفت سمت دنیل‪ .‬دنیل‬
‫با لبخند خاص خودش باهاش دست داد‪ .‬من که اصال به خودم زحمت ندادم از جا بلند‬
‫بشم‪ .‬ادوارد گفت‪ - :‬دنیل ‪ ،‬تازه با افسون عزیز آشنا شدم‪ .‬نگفته بودی دختر خونده ات‬
‫اینقدر شیرینه! حاال شدم شیرین‪ .‬تا چند لحظه پیش خوشگل و جذاب بودم! دنیل بی پروا‬
‫دستشو انداخت دور شونه من و گفت‪ - :‬معلومه که شیرینه! شیرین منه ! اخمای‬
‫دوروثی در هم شد و من با لذت لبخند زدم‪ .‬منتظر بودم ادوارد بگه به من پیشنهاد شام‬
‫داده و من رد کردم اما ادوارد حرفی نزد‪ .‬پس به این نتیجه رسیدم که می خواد دور از‬
‫چشم دنیل با من مالقات کنه‪ .‬احتماالا از اون پدر سوخته ها بود‪ .‬دوروثی پالتوشو در‬
‫اورد و خودشو ولو کرد روی مبل‪ .‬دختره بی حیا! یه دامن یه وجبی پوشیده بود و‬
‫همچین پاشو انداخت رو پاش که همه بند و بساطش مشخص شد‪ .‬اعصابم خورد شد و‬

‫‪61‬‬
‫نگامو دزدیدم‪ ،‬یه لحظه به دنیل نگاه کردم و دیدم با خیال راحت به پاهای دوروثی خیره‬
‫شده‪ .‬هیچ عطشی توی نگاه دنیل به چشم نمی خورد‪ ،‬اما لذت چرا‪ .‬دوروثی یه نگاه به‬
‫من کرد یه نگاه به دنیل و بعد با بدجنسی پاهاشو بیشتر باز کرد و مرموذانه خندید‪.‬‬
‫دختره عوضی! حالیت می کنم‪ .‬اما به وقتش ‪-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= ...‬‬
‫از جا بلند شدم و گفتم‪ -:‬من می رم توی اتاقم‪ ،‬درس دارم ‪ ...‬دنیل زد روی صندلی‬
‫کناریش و گفت‪ - :‬یه کم پیشمون بشین‪ ،‬ما که اصالا فرصت نمی کنیم ببینیمت‪ .‬با تصمیم‬
‫قبلی رفتم به طرفش یکی از دستامو گذاشتم روی رون پاش خم شدم و در گوشش با‬
‫صدای آروم و کشداری گفتم‪ - :‬هر موقع یاد گرفتی دخترت رو هی توی خونه تنها نذاری‬
‫‪ ...‬منم می شینم پیشت! ولی وقتی بودن با دوروثی رو به من ترجیح می دی منم تنهات‬
‫می ذارم‪ .‬با دستم فشار آرومی به پاش دادم و صاف شدم و صورتمو جلوی صورتش‬
‫نگه داشتم‪ .‬دنیل با دهن نیمه باز بهم خیره شده بود‪ .‬نفس داغش روی صورتم پخش می‬
‫شد‪ .‬چشمکی بهش زدم و ایستادم و راه افتاد سمت در نشیمن‪ .‬ادوارد خواست چیزی بهم‬
‫بگه که سریع دوروثی سر حرف رو باز کرد تا شر من کم بشه‪ .‬منم بی توجه بهشون‬
‫رفتم سمت اتاقم و توی دلم به همه شون خندیدم ‪ ...‬بدبختا! *** چند دور دور استخر‬
‫چرخیدم‪ ،‬آب زالل و شفاف بهم چشمک می زد‪ .‬چقدر دوست داشتم بپرم وسط آب ‪ ...‬اما‬
‫حیف! کاش بلد بودم شنا کنم ‪ ...‬بیخیال استخر رفتم سمت دستگاه های بدنسازی دنیل‪.‬‬
‫بیخود ن بود هیکلش اینقدر روی فرم بود! اینجا می یومد روی خودش کار می کرد‪.‬‬
‫باشگاه شخصی! خدا شانس بده ‪ ...‬بدبختانه کار با دستگاه ها رو هم بلد نبودم‪ .‬یه دفعه‬
‫چیزی تو ذهنم جرقه زد‪ ،‬دویدم سمت پله ها و رفتم باال‪ .‬بدون توجه به دایه که توی‬
‫سالن پذیرایی مشغول مرتب کردن گل ها بود رفتم سمت پله ها و دوباره دویدم باال‪ .‬یه‬
‫راست رفتم سمت اتاق دنیل ‪ ،‬بی اختیار دستم رو بردم باال تا در بزنم اما با یه تصمیم‬
‫شیطانی بدون در زدن پریدم توی اتاق‪ .‬دنیل که پشت میز کارش نشسته بود یهو از جا‬
‫پرید و حوله ای که روی گردنش انداخته بود افتاد روی زمین‪ .‬یه عرق گیر پوشیده بود‬
‫با یه شلوار گرم کن‪ .‬لبخندی شیطانی زدم و گفتم‪ -:‬باشگاه بودی؟ دنیل که به خاطر‬
‫ظاهرش کمی هول شده بود گفت‪ - :‬نه‪ ،‬تازه می خوام برم‪ .‬این چه وضع وارد شدنه‬
‫افسون؟ ترسیدم ‪ - ...‬من بلد نیستم در بزنم! گیر نده دنیل ‪ ...‬دنیل لبخندی زد و گفت‪- :‬‬
‫فقط چون تویی ایرادی نداره ‪ ...‬پریدم طرفش و گفتم‪ - :‬می شه منم باهات بیام باشگاه؟‬
‫دنیل خواهش می کنم!! دنیل با تعجب گفت‪ - :‬می خوای ورزش کنی؟ ‪ -‬اوهوم ‪- ...‬‬
‫بدنسازی؟ ‪ -‬اوهوم ‪ - ...‬هیکل تو که خیلی رو فرمه! آهان! همینو می خواستم بشنوم با‬
‫خنده گفتم‪ - :‬اوه دنی خواهش می کنم! می دونم خوبم‪ ،‬اما می خوام خیلی بهتر بشم‪.‬‬
‫نفسشو فوت کرد و گفت‪ - :‬باشه‪ ،‬برو یه لباس مناسب بپوش تا بریم‪ .‬مسلما اینطوری‬
‫نمی تونی ورزش کنی‪ .‬با ذوق گفتم‪ - :‬االن می یام ‪ ...‬دویدم سمت در ‪ ،‬لحظه آخر‬
‫برگشتم به طرفش و گفتم‪ - :‬دنیل ‪ - ...‬بله؟ ‪ -‬می شه من اتاقمو عوض کنم؟ یه تای‬
‫ابروش رو باال انداخت و گفت‪ - :‬از اتاقت راضی نیستی؟ چیزی کم داری؟ ‪ -‬چیزی که کم‬

‫‪61‬‬
‫ندارم ‪ ...‬اما عاشق رنگ بنفشم! ‪ -‬باشه ‪ ،‬هر طور راحتی ‪ - ...‬ممنون! ‪ -‬به دایه بگو تا‬
‫به خدمتکارا بگه وسایلت رو جا به جا کنن ‪ .‬پریدم طرفش در کسری از ثانیه گونه اش‬
‫رو بوسیدم و گفتم‪ - :‬مرسی بابا دنی‪ .‬باز نگاه دنی حالت خاصی پیدا کرد دهنش نیمه باز‬
‫موند و من با سرعت از اتاق جیم زدم‪ .‬هنوز وقت پیاده کردن نقشه های انچنانی نبود‪.‬‬
‫=‪=-=-=-=-=-=-=-=-=-‬‬
‫رفتم توی اتاقم و شلوارک کوتاه جینمو با تاپ نیم تنه اسپرت پوشیدم‪ .‬خدا رو شکر جای‬
‫کتکا و آزارای اون پدر و پیر روی بدنم نمونده بود‪ .‬فقط و فقط یه قسمت دایره شکل‬
‫روی کمرم ‪ ،‬قسمت باال ‪ ،‬که قهوه ای شده و همونجا مونده بود‪ .‬جای سوختگی بود‪ ،‬یه‬
‫بار لئونارد توتون پیپش رو خالی کرد روی کمرم و همین برام یه یادگار شد‪ .‬اما خدا رو‬
‫شکر توی چشم نبود‪ .‬به خودم توی آینه خیره شدم‪ ،‬باشگاه نرفته شکمم خط انداخته بود‬
‫و می دونستم که هیچ نقصی ندارم ‪ .‬اما می خواستم این بی نقصی رو به رخ دنیل بکشم‪.‬‬
‫رفتم از اتاق بیرون و بدو بدو رفتم از پله ها پایین به سمت باشگاه‪ .‬دنیل روی تردمیل‬
‫در حال دویدن بود همین که منو دید یه لحظه پاش سر خورد و نزدیک بود بیفته که‬
‫سریع خودشو جمع و جور کرد با خنده ورجه وورجه کنون رفتم سمتش و گفتم‪ -:‬خب ‪...‬‬
‫من چی کار کنم؟ با یه حرکت پرید از روی تردمیل پایین‪ .‬سعی کرد به روی خودش نیاره‬
‫با دیدن من هول شده‪ ،‬منو بی خیال خودمو زدم به اون راه‪ .‬گفت‪ - :‬بیا اینطرف کوچولو!‬
‫نگاهی به خودم کردم‪ ،‬چرا همه می خواستن به من بفهمونن بچه ام؟ رشد هیکلم که‬
‫خیلی خوب بوده‪ .‬بی توجه شونه ای باال انداختم و دنبال دنیل راه افتادم‪ .‬دنیل به دوچرخه‬
‫ثابت اشاره کرد و گفت‪ - :‬بشین اینقدر رکاب بزنم تا بدنت گرم گرم بشه‪ .‬نشستم و با‬
‫خنده گفت‪ - :‬راه نیفته برم توی دیوار ‪ ...‬گونه مو کشید و گفت‪ - :‬نترس شیطون خانوم!‬
‫من مشغول رکاب زدن شدم و دنیل خودش رو با دمبل ها سرگرم کرد‪ .‬زل زده بودم به‬
‫بدن تکه تکه پر عضله اش ‪ ،‬گرمش که شد عرقگیرش رو در اورد و بی توجه به من به‬
‫کارش ادامه داد‪ .‬نگاهم کشیده می شد روی شکم هشت تکه اش ‪ ...‬چه کیفی می داد اگه‬
‫می رفتم و انگشتامو می کشیدم روی شکمش‪ .‬یعنی دنیل چه حالی می شد؟ این شیطنت‬
‫ها رو گذاشتم برای بعد‪ .‬وقتی خوب بدنم گرم شد از دوچرخه پیاده شدم و گفتم‪ - :‬بعدی‬
‫‪ ...‬دنیل کار با چند دستگاه رو بهم آموزش داد و خودش باالی سرم ایستاد تا خوب یاد‬
‫بگیرم‪ .‬کار با دستگاه ها خیلی برام سخت نبود ‪ ،‬اما وقتی مجبور به اضافه کردن وزنه‬
‫می شدم یه کم سخت می شد‪ .‬دنیل در حین کار کردن مدام نفس های بلند می کشید و‬
‫سعی می کرد به من نگاه نکنه‪ .‬هر دو خیس عرق شده و حسابی ورزش کرده بودیم‪ .‬از‬
‫نفس افتاده رفتم طرفش و گفتم‪ - :‬بابا دنی ‪ ...‬با لبخند نگام کرد‪ ،‬انگار از این واژه‬
‫خوشش می یومد‪ .‬کمی بدنمو تاب دادم و گفتم‪ - :‬من دوست دارم شنا کردن رو هم یاد‬
‫بگیرم‪ - .‬مگه بلد نیستی دخترم؟ نمی دونم چرا برعکس اون من از این واژه خوشم‬
‫نیومد‪ .‬اما بروز ندادم و گفتم‪ - :‬نه دیگه ‪ ،‬اگه بلد بودم که نمی گفتم‪ - .‬خب ‪ ...‬حاال باید‬
‫چیکار کنیم؟ ‪ -‬می شه بریم یه جا اسم منو بنویسی کالس شنا ؟ ‪ -‬می خوای خودم یادت‬

‫‪62‬‬
‫بدم؟ بد فکری هم نبود! اما فعالا برای تماس های بدنی اونم بدون لباس با دنیل حاضر‬
‫نبودم‪ .‬پس با ناز گفتم‪ - :‬اِ نه! می خوام برم کالس ‪ - ...‬باشه‪ ،‬همین جا توی برایتون‬
‫اسمت رو می نویسم که نخوای زیاد از خونه دور بشی‪ - .‬االن بریم؟ ‪ -‬همین االن؟ ‪ -‬آره‬
‫‪ - ...‬شیطون تو امشب یه جوری شدی ! با ناز خودمو کشیدم به طرفش‪ ،‬االن وقتش بود‬
‫لب پایینمو کشیدم توی دهنم و قبل از اینکه بتونه خودشو بکشه کنار چسبیدم بهش و با‬
‫صدای آروم گفتم‪ - :‬چه جوری؟ چشمای دنیل دو دو می زد و به من خیره شده بود‪.‬‬
‫حقیقتا ا هنگ کرده بود و نمی فهمید من چه مرگمه! وقتی دیدم نمی تونه چشم از چشمام‬
‫بگیره خودمو ازش جدا کردم قهقهه ای سر دادم و رفتم از پله های باشگاه باال‪ ،‬در‬
‫همون حال گفتم‪ - :‬االن حاضر می شم دنی عزیزم ‪ ...‬زود باش که عجله دارم‪ ،‬بعدش هم‬
‫باید منو ببری چرخ و فلک‪ ،‬مرکز لندن!‬
‫سرم رو تا جایی که می تونستم گرفتم باال و سوت زدم‪ ،‬دنی با خنده دستش رو گذاشت‬
‫پشت کمرم و گفت‪ -:‬دیگه وقت جا زدن نیست عزیزم! بلیط گرفتم و باید سوار بشیم‪- .‬‬
‫وای دنی خیلی بلنده! ‪ -‬بله خیلی بلنده ‪ ...‬و خیلی هیجان انگیز‪ ،‬البته برای هم سن و‬
‫ساالی تو! واقعا ا حس می کنم دختر کوچولوم رو آوردم سوار چرخ و فلک بشه ‪ ...‬لجم‬
‫گرفت و گفتم‪ - :‬پس بزن بریم بابای عزیزم‪ .‬دنی دستم رو گرفت و هر دو وارد کابین‬
‫سفید رنگ و بزرگ چرخ و فلک شدیم‪ .‬دور تا دورش شیشه کشیده شده بود‪ .‬اصالا از‬
‫بلندی نمی ترسیدم اما می خواستم اینطور وانمود کنم‪ .‬بعدا به کارم می یومد‪ .‬در کابین‬
‫که بسته شد چرخ و فلک به حرکت در اومد‪ .‬با دستم میله های کنار کابین رو چنگ زدم‬
‫و جیغ کشیدم ‪ ...‬دنی غش غش خندید و گفت‪ - :‬می ترسی افسون؟!! ‪ -‬آره‪ ،‬ترسناکه!‬
‫زیر پامون آبه! ‪ -‬نیم بیشتر طرفدارای این چرخ و فلک به خاطر ویوی جذابش‬
‫طرفدارش شدن‪ .‬رودخونه تایمز درست زیر چرخ و فلک جریان داره! نگاه کن افسون‪،‬‬
‫نترس! ببین و لذت ببر ‪ ...‬دوباره جیغ کشیدم‪ - :‬من می ترسم ‪ ...‬یه قدم اومد طرفم و‬
‫گفت‪ - :‬از چی می ترسی دختر کوچولو؟ شجاع تر از این نشون می دادی! ترجیح دادم‬
‫سکوت کنم ‪ ،‬چرخ و فلک مدام باال می رفت‪ ،‬باال و باالتر ‪ ...‬واقعا که چقدر همه چیز از‬
‫باال زیبا بود‪ .‬وقتی حسابی رفتیم باال چرخ و فلک متوقف شد‪ .‬و همین توقف باعث تکون‬
‫خفیفی توی کابین شد‪ ،‬منم که منتظر یه بهونه بودم خودمو پرت کردم تو بغل دنی و جیغ‬
‫کشیدم‪ .‬دستای دنی به سرعت دور کمرم قفل شد و گفت‪ - :‬نترس عزیزم‪ ،‬نترس! تو بغل‬
‫من جات امنه! اینو گفت و نرم خندید ‪ ...‬صدای خنده مالیمش کنار گوشم چه گوشنواز‬
‫بود‪ .‬به خودم فحش دادم‪ - :‬بی جنبه بازی در بیاری خودم توی تایمز غرقت می کنم‬
‫افسون! حالیت شد؟ بیچاره احساسم در دم خفه شد‪ .‬دنی منو تنگ تر توی آغوشش کشید‬
‫و یکی از دستاشو از دورم باز کرد‪ ،‬سیگاری از جیب پالتوی خوش دوختش خارج کرد‬
‫و گذاشت گوشه لبش‪ .‬فندکش رو هم خارج کرد و خواست روشنش کنه که فندک رو‬
‫کشیدم و گفتم‪ - :‬می شه من این کار رو بکنم سرورم؟ با لخبند سرش رو کمی خم کرد‪،‬‬
‫سرم رو بردم جلوی جلو‪ ،‬فندک رو زیر سیگار گرفتم و روشنش کردم‪ ،‬پک محکمی زد‬

‫‪63‬‬
‫و سیگار رو روشن کرد‪ .‬هیچ کدوم نمی خواستیم سرمون رو ببریم عقب‪ ،‬چشم تو چشم‬
‫هم بودیم‪ ،‬دود سیگارش رو فوت کرد توی صورتم‪ .‬لبخند زدم و دستم رو بردم باال‪،‬‬
‫سیگار رو از گوشه لبش برداشتم و گذاشتم دم دهن خودم‪ .‬با لبخند نگام کرد‪ ،‬پک‬
‫محکمی زدم که باعث شد به سرفه بیفتم‪ .‬با خنده سیگار رو از دستم خارج کرد‪ ،‬دستش‬
‫رو دور کمرم محکم تر کرد و سرم رو کشید زیر گردنش‪ ،‬آروم در گوشم گفت‪ - :‬یه‬
‫پرنسس هیچ وقت سیگار نمی کشه! به خصوص پرنسس کوچولوی من‪ ،‬نمی خوام‬
‫پوست صاف و شفافت خراب بشه‪ .‬از همونجا کمی خودم رو باال کشیدم و گفتم‪- :‬‬
‫سیگاری که لبای بابا دنی لمسش کرده باشه کشیدن داره! پک محکمی به سیگار زد و‬
‫در حالی که به دوردست خیره شده بود گفت‪ - :‬کاش می فهمیدم چی باعث شده که اینقدر‬
‫شیطون بشی‪ ...‬سرم رو توی سینه اش کشیدم و گفتم‪ - :‬دوست دارم برای بابام شیطونی‬
‫کنم‪ ،‬مگه بده؟ ‪ -‬نه خیلی هم خوبه! اما می ترسم از اینکه برای کسای دیگه هم شیطونی‬
‫کنی‪ .‬ایول دنی عزیز! منو خیلی خوب شناختی! خیلی خوب ‪ ...‬ناز کردم و گفتم‪ - :‬بابا!‬
‫من دختر خوبیم‪ .‬به دنبال حرفم سرم رو گرفتم باال و گفتم‪ - :‬گازت می گیرما! و قبل از‬
‫اینکه بتونه خودش رو کنار بکشه زیر چونه اش رو آروم گاز گرفتم‪.‬‬
‫آروم گفت‪ -:‬آخ! بعد خندید و گفت‪ - :‬نکن وروجک! دوروثی بیچاره ام می کنه‪ - .‬ایش!‬
‫دختره از خود راضی ‪ ...‬بابای خودمه! ‪ -‬کنار اومدن با این قضیه یه کم براش سخته ‪...‬‬
‫‪ -‬برای منم همینطور ‪ ...‬منو کمی از خودش جدا کرد‪ ،‬سیگارش رو توی جای مخصوص‬
‫خاموش کرد‪ .‬خیره شد تو چشمام و گفت‪ - :‬برای توام سخته دختر من باشی؟ ‪ -‬اوه نه!‬
‫برای من سخته که اون نامزد تو باشه! ‪ ...‬خندید و گفت‪ - :‬چرا؟! ‪ -‬خیلی خودخواهه! ‪-‬‬
‫توی سلطنت خودخواه بودن یه رسمه! ‪ -‬پس چرا تو خودخواه نیستی؟ ‪ -‬تو از کجا می‬
‫دونی من خودخواه نیستم؟ ‪ -‬خب ‪ ...‬چیزی ندیدم تا حاال ‪ - ...‬من االن سی و شش سالمه‬
‫افسون‪ .‬دیگه دوره خودخواه بودن و با غرور قدم زدنم گذشته ‪ ...‬االن دوره آرامش منه!‬
‫اما توی جوونی یادمه که همه دوستام می گفتن به زمین زیر پام هم فخر می فروشم‪ .‬من‬
‫خیلی بد اخالق بودم! دوباره خودم رو لوس کردم‪ ،‬سرم رو فرو کردم توی سینه اش و‬
‫گفتم‪ - :‬پس خوبه اون موقع منو پیدا نکردی ‪ ...‬خندید و گفت‪ - :‬تو رو هر موقع که پیدا‬
‫می کردم باهات همینطور رفتار می کردم‪ - .‬چرا؟ ‪ -‬چون تو خیلی شیرینی ‪ ...‬یه تای‬
‫ابرومو انداختم باال و گفتم‪ - :‬اونقدر شیرین هستم که بتونی منو دوست داشته باشی؟‬
‫حرفم رو کامل در پرده ای از ابهم زدم ‪ ...‬اونم یه تای ابروش و باال انداخت و گفت‪- :‬‬
‫من تو رو دوست دارم ‪ ...‬تو شیرین منی! ‪ -‬اما دوروثی رو بیشتر دوست داری ‪ ...‬اخم‬
‫کرد و به دوردست خیره شد‪ ،‬با صدای آهسته ای گفت‪ - :‬اون قراره همسرم بشه ‪ ...‬تو‬
‫دلم پوزخند زدم ‪ ...‬به همین خیال باش! دوروثی خیلی زود از زندگی تو حذف می شه‪،‬‬
‫باید بشه‪ .‬کاری می کنم به دست و پام بیفتی که باهات ازدواج کنم و اون روز دقیقا‬
‫روزیه که من ترکت می کنم‪ .‬برای همیشه و هیچ رد پایی هم از خودم به جا نمی ذارم ‪...‬‬
‫تو می مونی و درد یه عشق توی قلبت که باید تا ابد باهاش سر کنی‪ .‬توی بغل دنی‬

‫‪64‬‬
‫درست مثل یه جوجه گم شده بودم‪ ،‬درسته که قدم تقریبا بلند بود اما به پای دنیل نمی‬
‫رسیدم‪ .‬اون زیادی بلند بود ‪ ...‬بازوش درست روی سینه ام و زیر چونه ام بود‪ ،‬سرم رو‬
‫خم کرد و گفتم‪ - :‬گازت بگیرم دنی؟ خندید و گفت‪ - :‬چه عالقه ای داری به گاز گرفتن؟‬
‫دستشو از دور شونه ام باز کردم‪ ،‬چرخیدم به طرفش و کف هر دو دستم رو گذاشتم روی‬
‫سینه اش ‪ ،‬کمی هلش دادم عقب و گفتم‪ - :‬نیست که مردها هم خیلی از این حرکت‬
‫بدشون می یاد! اخم کرد و گفت‪ - :‬مردها؟ غش غش خندیدم‪ ،‬دنی هم خندید و گفت‪- :‬‬
‫اوه افسون! برای خاطر خدا هم که شده کمی حیا داشته باش! خنده ام شدت گرفت و‬
‫همون موقع کابین به حرکت در اومد‪ ،‬دوباره جیغ کشیدم و پریدم تو بغل دنی‪ ،‬اونم با‬
‫روی باز محکم بغلم کرد و قبل از اینکه بفهمم داره چی کار می کنه منو از روی زمین‬
‫کند و مشغول چرخیدن شد‪ ،‬جیغ اینبارم از روی هیجان واقعی بود و خنده هام از ته دل!‬
‫صدای خنده هامون کابین رو پر کرده بود‪ ،‬کالهم از روی سرم افتاد و موهام ریخت‬
‫دورم ‪ ،‬دنی منو گذاشت روی زمین‪ ،‬هر دو هنوز داشتیم می خندیدم‪ ،‬به هم نگاه می‬
‫کردیم و می خندیدیم‪ .‬خنده مون کم کم ته کشید ‪ ...‬حاال هر دو در سکوت به هم خیره‬
‫شده بودیم‪ .‬دستش رو جلو آورد و آروم طره ای از موهامو لمس کرد‪ ،‬لبخند زدم‪ ،‬اونم‬
‫لبخند زد و گفت‪ - :‬هیچ وقت موهاتو کوتاه نکن!‪..‬‬

‫ابرویی باال انداختم و گفتم‪ -:‬فکر می کردم موی کوتاه دوست داری! با توجه به دوروثی‬
‫‪ ...‬با کمال خونسردی گفت‪ - :‬برای همسرم موی کوتاه دوست دارم‪ ،‬اما برای دخترم نه‬
‫‪ ...‬تظاهر کردم به اینکه ناراحت شدم‪ ،‬دستش رو محکم پس زدم و با فاصله ازش‬
‫ایستادم‪ .‬آروم صدام زد‪ - :‬افسون ‪ ...‬جواب ندادم و دست به سینه شدم‪ .‬دوباره صدام کرد‬
‫و حس کردم کمی هم بهم نزدیک شده‪ - :‬افسون جان! صورتم رو برگردوندم‪ ،‬صدای‬
‫خنده اش رو شنیدم‪ ،‬اما بازم عکس العملی نشون ندادم‪ .‬دستم رو کشید و گفت‪ - :‬دختر‪،‬‬
‫فکر نمی کنی برای قهر و آشتی کمی پیر شده باشم؟ بازم نگاش نکردم‪ ،‬گفت‪ - :‬افسون‪،‬‬
‫اگه حرف بزنی بهت یه خبر خوب می دم ‪ ...‬یه قدم ازش فاصله گرفتم‪ ،‬انگار صبرش سر‬
‫اومد‪ ،‬چون با یه حرکت منو چرخوند و کشید تو بغلش‪ .‬دست و پا زدن هم فایده ای‬
‫نداشت‪ ،‬چون حبسم کرده بود‪ .‬در گوشم با صدای خشنی گفت‪ - :‬هیچ وقت حق نداری با‬
‫من قهر کنی‪ ،‬هیچ وقت ‪ ...‬فهمیدی؟ با انگشتم زیر گردنش رو لمس کردم و آروم گفتم‪- :‬‬
‫دنی‪ ،‬من تو رو ‪ ...‬تو رو خیلی دوست دارم‪ ،‬نمی خوام بابامو با کسی شریک بشم‪ .‬دنیل‬
‫فقط گفت‪ - :‬کوچولوی حسود من! اما هیچی در مورد تموم کردن با دوروثی نگفت ‪...‬‬
‫می دونستم که حاال خیلی زوده! چند لحظه تو آغوشش موندم تا اینکه به حرف اومد و‬
‫گفت‪ - :‬نمی خوای خبر خوبم رو بشنوی؟ ‪ -‬خبر خوب؟ ‪ -‬بله‪ ،‬یه مهمونی در راه داریم‪.‬‬
‫‪ -‬چه مهمونی؟ ‪ -‬یه مهمونی سلطنتی ‪ ...‬به مناسبت معرفی کردن دخترم به همه‬
‫دوستانم‪ .‬وای نه! اصالا نیمخواستم دنیل منو به عنوان دخترش به کسی معرفی کنه!‬
‫اینجوری شاید خیلی مقاومتش در برابر من باال می رفت‪ .‬همه اش هم به بهونه نظر‬

‫‪65‬‬
‫دیگران! پوست لبم رو کندم و گفتم‪ - :‬دنیل ‪ - ...‬جانم؟ ‪ -‬قضیه من و تو که قانونی نیست‬
‫‪ ...‬هست؟ ‪ -‬اگه تو مایل باشی قانونیش می کنیم‪ - .‬به نظرم بهتره تا وقتی قانونی نشده‬
‫کسی از این قضیه بویی نبره‪ .‬شاید برات دردسر بشه‪ - .‬اما ‪ - ...‬من نمی خوام فعالا به‬
‫عنوان دختر خونده ات معرفی بشم‪ .‬منو یه دوست خونوادگی معرفی کن‪ ،‬یا بگو دوست‬
‫خواهرت هستم! ‪ -‬افسون! صورتم رو گرفت بین دستاش و زل زد توی چشمام‪ ،‬یه بار‬
‫پلک زدم و گفتم‪ - :‬خواهش می کنم! آب دهنش رو قورت داد و گفت‪ - :‬یه چیزی تو‬
‫چشماته که ‪ ...‬باورش سخته برام! باالخره داشت نخ رو می گرفت‪ .‬زل زدم توی‬
‫چشماش تا اون چیز رو بیشتر درک کنه‪ .‬دنیل لحظه به لحظه داشت کالفه تر می شد ‪...‬‬
‫اتاقک ایستاد و درش باز شد‪ .‬دنیل که انگار منتظر یه فرصت برای فرار بود دستاش رو‬
‫کشید کنار و رفت بیرون‪ .‬پریدم جلوش و گفتم‪ - :‬باشه دنی؟ اخماش حسابی در هم بود‬
‫‪ ...‬انگار تازه داشت منو درک می کرد‪ .‬فقط سرش رو تکون داد‪ .‬راه لندن تا برایتون در‬
‫سکوت کامل سپری شد‪ ،‬باید بهش وقت می دادم تا حسابی به من فکر کنه ‪ ** ...‬چرخی‬
‫دور خودم زدم و گفتم‪ - :‬دایه این محشره! دایه که خودش هم از دیدن لباس چشماش‬
‫نور افکن شده بود ابرویی باال انداخت و گفت‪ - :‬مگه می شه کار خانوم برانی بد باشه؟‬
‫خانوم برانی خیاط خونوادگی اون ها بود و لباسی که برام دوخته بود حقیقتا بی نقص‬
‫بود‪ .‬یه لباس پف دار پرنسسی به رنگ صورتی کثیف‪ ،‬با باال تنه دکلته و دستکش های‬
‫بلند ساتن تا باالی آرنج! خیلی از مدلش خوشم می یومد‪ ،‬به خصوص که قسمتای پایین‬
‫لباس با تور دوخته شده بود و حسابی بهش جلوه داده بود‪ .‬دایه با تحکم گفت‪ - :‬کافیه!‬
‫لباس رو در بیار و حمام کن‪ ،‬تا نیم ساعت دیگه آرایشگر می یاد ‪ ...‬نمی خوام امشب‬
‫دیر بین مهمونا حاضر بشی ‪ ...‬فهمیدی؟ خواستم یه تیکه درست و حسابی بهش بندازم‬
‫اما نمی دونم چرا دلم سوخت و بدون حرف فقط سرم رو تکون دادم‪ .‬دایه از اتاق خارج‬
‫شد و لباس رو ناچاراا به کمک کروالین از تنم خارج کردم‪ .‬بعضی وقتا مجبور بودم ازش‬
‫کمک بگیرم‪ .‬وقتی لباس رو در آوردم اجازه ندادم با چشمای متعجبش هیکلم رو دید‬
‫بزنه و سریع از اتاق بیرونش کردم‪ .‬دوش گرفتنم یه ربعی وقت گرفت و وقتی بیرون‬
‫اومدم آرایشگر منتظرم بود‪ .‬خانوم سوفی داتیس ‪ ...‬به دستورش روی صندلی نشستم و‬
‫اونم مشغول آرایش موهام شد‪ .‬می دونستم توی آرایش صورتم خیلی اغراق نمی کنه‪.‬‬
‫کال اروپایی ها با آرایش آن چنانی موافق نبودن ‪ ...‬یاد حرفای مامانم افتادم ‪ ...‬وقتایی که‬
‫برام از ایران می گفت‪ ،‬از دختراش و تیپاشون‪ ،‬می گفت با اینکه از همه طرف تحت‬
‫فشار هستن اما از رو نمی رن و بازم تا جایی که بتونن خودشون رو توی لوازم آرایش‬
‫غرق می کنن‪ .‬چقدر دوست داشتم یه بار برم به سرزمین مادریم‪ .‬اما این یه آروزی‬
‫محال بود ‪...‬‬
‫با شنیدن صدای سوفی از جا پریدم‪ -:‬تموم شد خانوم‪ ،‬می تونین لباستون رو بپوشین!‬
‫همون موقع دایه پرید تو ‪ ،‬موهاشو باالی سرش جمع کرده بود و یه لباس شب مشکی‬
‫رنگ تنش کرده بود! خدای من دایه چه جیگری شده بود! با تعجب نگاش کردم و گفتم‪:‬‬

‫‪66‬‬
‫‪ -‬اوه دایه! چه خوشگل شدی ‪ ...‬لبخند کوتاهی روی لبش نشست اما سریع جمعش کرد‬
‫و گفت‪ - :‬تو هنوز حاضر نشدی؟!! همه مهمونا اومدن و می خوان تو رو ببینن! دنی‬
‫چند بار سراغت رو گرفته‪ .‬انگار همیشه باید خشونت به خرج بده! فکر کنم اگه بخنده‬
‫لباش تعجب کنن‪ .‬سریع گفتم‪ - :‬دایه فقط باید لباسم رو بپوشم ‪ - ...‬سریع! خواست از‬
‫اتاق بره بیرون‪ ،‬لحظه آخر چرخید به سمتم و گفت‪ - :‬توام خیلی جذاب شدی ‪ ...‬نموند تا‬
‫جوابش رو بدم‪ ،‬سریع رفت از اتاق بیرون‪ .‬رفتم سمت آینه و به خودم خیره شدم‪ .‬واقعا‬
‫عوض شده بودم! موهام رو باال جمع کرده و از اون باال مثل یه آبشار ریخته بود پایین‪.‬‬
‫ابروهام کمی نازک تر شده بودن و هاللی باالی چشمای خاکستریم خودشون رو به رخم‬
‫می کشیدن‪ ،‬چشمای کشیده ام با ریمل کشیده تر شده بود‪ ،‬یه رژ لب صورتی کمرنگ هم‬
‫روی لبای قلوه ای و گوشتیم زده شده بود‪ .‬سریع برق لبم رو از داخل کشو کشیدم‬
‫بیرون و مالیدم روی لبام‪ .‬سوفی مخالفتی نکرد‪ .‬لباسم رو تنم کردم و صندل های پاشنه‬
‫بلند همرنگ لباسم رو هم پوشیدم‪ .‬نگاهی به دستام کرد و آه از نهادم بر اومد‪ .‬سوفی با‬
‫تعجب نگاش کرد‪ ،‬خودمو انداختم روی تخت و با عجز گفتم‪ - :‬خانوم سوفی‪ ،‬الک نزدم!‬
‫‪ -‬اوه عزیزم! ناخن های بلند و خوش فرمت بدون الک قشنگ ترن! ‪ -‬نه من الک می‬
‫خوام! لبخند زد و از توی وسایلش الک همرنگ لباسم رو خارج کرد و اومد به سمتم‪.‬‬
‫دستامو گذاشتم روی پاش و اون هم مشغول الک زدن شد‪ ،‬وقتی دستم تموم شد‪ ،‬پاهامو‬
‫از توی صندل ها در اوردم و گذاشتم جلوش‪ ،‬نگاهی به ناخن های کشیده و کمی بلند‬
‫پاهام انداخت و سرش رو به نشونه ای بابا تکون داد و خندید! منم خندیدم‪ ،‬کار الک زدن‬
‫یه ربعی وقت گرفت! به کمک سوفی فوتشون کردیم تا خشک شدن و بعد دوباره صندل‬
‫هام رو پوشیدم‪ ،‬آخرین نگاه رو توی آینه به خودم انداختم و رفتم سمت در‪ .‬حسابی دیر‬
‫شده بود! خرامان خرامان از اتاق خارج شدم و رفتم سمت پله ها! پاشنه های صندل هام‬
‫کمی بلند تر از حد نرمال بود و نمی تونستم زیاد تند راه برم‪ .‬باالی پله ها که رسیدم‬
‫سعی کردم نفس عمیقی بکشم و خونسرد باشم‪ .‬این مهمونی همون چیزی بود که خیلی‬
‫وقت بود منتظرش بودم‪ .‬آشنایی با همه اطرافیان دنیل و اذیت کردنشون‪ .‬آره ‪ ...‬این‬
‫چیزی بود که من می خواستم‪ .‬کلی اعتماد به نفس دوید زیر پوستم و قدم اول رو رفتم‬
‫پایین‪ ،‬قدم های بعدی خیلی راحت تر شده بود‪ .‬سرم باال گرفته بودم و یه تای ابروم هم نا‬
‫خود آگاه باال رفته بود‪ ،‬دستم رو روی نرده گذاشته بود و با خودم می کشیدمش پایین‪ ،‬با‬
‫دست چپم کمی لباسم رو باال گرفته بود و تا مزاحم راه رفتن نشه‪ ،‬کم کم همه داشتن‬
‫متوجهم می شدن و به سمتم می چرخیدن‪ .‬صدای پچ پچ ها داشت خاموش می شد و تنها‬
‫صدایی که به گوش می رسید صدای بلند موسیقی بود‪ .‬نگاه مردها پر از تحسین و نگاه‬
‫اکثر زنها پر از کینه بود ‪ ...‬خدای من اینجا مهمونی بود یا سالن مد؟! تا به حال پا به‬
‫همچین مهمونی نذاشته بودم‪ .‬همه خانوم ها لباس رسمی و شب پوشیده بودن! اونم چه‬
‫لباس هایی! مردها هم همه با کت شلوار و کروات و برخی با پاپیون! داشتم با نگاه دنبال‬
‫دنیل می گشتم‪ ،‬دیدمش! کنار میز نوشیدنی ها ایستاده بود و به من خیره شده بود‪ ،‬قسم‬
‫می خورم که حتی پلک هم نمی زد‪ ،‬دستش رو به صورت قائم نگه داشته بود و دوروثی‬

‫‪67‬‬
‫که لباس شب بلند و تنگی به رنگ قهوه ای پوشیده بود دستش رو دور بازوش حلقه‬
‫کرده بود و توی دستش جامی از شراب به چشم می خورد‪ .‬دنیل هم حسابی خوش تیپ‬
‫شده بود‪ ،‬کت شلوار مشکی و پیراهن سفید‪ ،‬همراه با پایپیون مشکی‪ .‬کنارشون‪ ،‬ادوراد‬
‫ایستاده بود با کت شلوار قهوه ای و کروات همرنگ‪ .‬نگاه اون به من از نگاه دنیل هم‬
‫بدتر بود‪ ،‬در یک لحظه جامش رو گذاشت روی میز و با سرعت راه افتادم سمت پله ها‬
‫‪ ...‬چند پله دیگه بیشتر باقی نمونده بود‪ .‬همین که پام رسید کف سالن ادوارد رسید بهم‬
‫‪ ...‬بهش لبخند زدم‪ ،‬اونم صورتش با لبخندی زیباتر شد‪ ،‬دستم رو گرفت توی دستش و‬
‫به نرمی روی دستم رو بوسید‪ .‬اوالال! پرنسسی شده بودم و خبر نداشتم! ادوارد سرش‬
‫رو باال آورد و با صدای آرومی گفت‪ - :‬شبیه فرشته ها شدی افسون! خیلی زیبا ‪...‬‬
‫همون لحظه‪ ،‬دنیل خودش رو رسوند کنارم‪ ،‬بازوم رو کشید و خواست چیزی بگه که‬
‫دوروثی خودشو انداخت وسط و بی توجه به من ‪ ،‬بدون اینکه حتی سالم کنه یا اجازه‬
‫بده من چیزی بگم گفت‪ - :‬بیا بریم دنیل! دخترت رو بسپار به ادوارد‪ ،‬خودش با همه‬
‫آشناش می کنه‪ .‬من می خوام برقصم ‪ ...‬دنیل با تحکم گفت‪ - :‬چند لحظه صبر کن‬
‫دوروثی! دایه هم که تازه به جمع پیوسته بود گفت‪ - :‬دوروثی جان‪ ،‬ادب حکم می کنه‬
‫دنیل خودش افسون رو به همه معرفی کنه‪ .‬دوروثی با صورتی که کمی قرمز شده بود‬
‫گفت‪ - :‬پس من می رم پیش بابا‪ ،‬زود بیا پیشم ‪ ...‬حرفش که تموم شد دوباره با تحکم‬
‫گفت‪ - :‬خیلی زود! دنیل سری براش تکون داد و دوروثی رفت‪ .‬دایه زد سر شونه دنیل و‬
‫گفت‪ - :‬زود باش دنیل‪ ،‬همه به شما خیره شدن ‪ ...‬دنیل دستش رو انداخت دور کمرم‪،‬‬
‫نمی دونم چرا حس کردم کمرم رو کمی فشار داد‪ .‬دوست داشتم از زیباییم تعریف کنه‪ .‬اما‬
‫هیچی نگفت‪ ،‬بدون حرف راه افتاد بین مهمونا و تک تک منو به همه معرفی کرد‪ .‬اون‬
‫هم با عنوان یکی از آشناهای قدیمی خونواده ‪...‬‬
‫خدا رو شکر! اصالا دوست نداشتم همه منو به چشم دختر دنیل نگاه کنن ‪ ...‬سعی می‬
‫کردم لبخندم از صورتم پاک نشه‪ .‬نگاه مردها پر از هرزگری بود‪ ،‬اینو خیلی خوب حس‬
‫می کردم‪ .‬بعضیاشون با بی شرمی منو می کشیدن توی بغلشون و چند لحظه نگهم می‬
‫داشتن‪ ،‬اگه دنیل اخطار نمی داد که دیره و باید با بقیه هم آشنا بشم‪ ،‬شاید منو دست مالی‬
‫هم می کردن‪ ،‬حرف همه شون هم بدون استثنا این جمالت بود‪ -:‬چه شاهزاده زیبایی! ‪-‬‬
‫چه دختر فوق العاده ای ! ‪ -‬چه زیبایی وحشی ای! و هر بار حس می کردم قیافه دنیل به‬
‫طور عجیبی غمگین تر می شه‪ .‬شاید یاد مامانم افتاده بود اینکه اجازه نداده بود پدرش‬
‫با مادرم توی این مجالس بچرخه و فخر بفروشه! پسره عوضی! این آروز رو توام باید‬
‫به گور ببری درست مثل بابات! معرفی مهمونا تموم شده بود که ادوارد اومد سمتون و‬
‫گفت‪ - :‬دنیل ‪ ...‬می شه با دخترت برقصم؟ دنیل بدون اینکه جواب ادوارد رو بده چرخید‬
‫سمت من و گفت‪ - :‬دوست داری برقصی؟ خودمو کشیدم باال و در گوشش گفتم‪ - :‬من‬
‫دوست دارم با تو برقصم‪ ،‬اما ‪ ...‬تو متعلق به دوروثی هستی! پس ادوارد یه غنیمته!‬
‫اخمای دنیل بیشتر در هم شد ‪ ...‬چند روزی بود که لبخند روی لباش ندیده بودم ‪ ...‬فقط‬

‫‪68‬‬
‫اخم و اخم ‪ ...‬دقیقا از شبی که رفتیم چرخ و فلک ‪ ...‬از اون شب حسابی در گیره ‪...‬‬
‫بهش مهلت ندادم بیشتر از این ابروهای در هم گره خورده اش رو به رخم بکشه‪ .‬رفتم‬
‫سمت ادوارد و گفتم‪ - :‬با کمال میل! دستش رو جلو آورد و گفت‪ - :‬باعث افتخاره‬
‫پرنسس من! دستم رو گذاشتم توی دستش و هر دو رفتیم وسط پیست‪ .‬خیلی بلد نبودم‬
‫مجلسی برقصم‪ ،‬صادقانه گفتم‪ - :‬آقای ادوراد ‪ ...‬سریع گفت‪ - :‬می شه منو ادی صدا‬
‫کنی؟ حرف عوض شد و نشد بهش بگم خیلی خوب نمی تونم برقصم‪ .‬البته اونم زیاد نمی‬
‫رقصید ‪ ...‬بیشتر داشتیم سر جامون تکون می خوردیم‪ .‬بدجنس شدم‪ ،‬دلبرانه لبخند زدم‬
‫و گفتم‪ - :‬صمیمیت به این زودی خطرناک نیست؟ فشار دستش روی کمرم شدت گرفت و‬
‫گفت‪ - :‬با ادوارد باشی هیچی خطرناک نیست ‪ ...‬همون لحظه چشمم افتاد به دنیل و‬
‫دوروثی که اومدن وسط و مشغول رقص شدن‪ .‬اخمای دنیل هنوز در هم بود‪ ،‬دوروثی‬
‫داشت در گوشش حرف می زد اما قسم می خورم که دنیل اصالا نمی فهمید اون چی داره‬
‫می گه‪ .‬ادوارد پرسید‪ - :‬باور می کنی؟ نگاه از دنیل و دوروثی گرفتم و گفتم‪ - :‬کم کم‬
‫بهم ثابت می شه ‪ ...‬مگه نه؟ نفس عمیقی کشید و گفت‪ - :‬می تونم یه جسارتی بکنم؟ با‬
‫خودم گفتم االن پیشنهاد شام می ده دوباره! یه بار ابروی چپم رو باال انداختم‪ ،‬بعد لبخند‬
‫کوتاهی زدم و گفتم‪ - :‬بفرمایید خواهش می کنم‪ .‬سرش رو زیر انداختم انگشتامو توی‬
‫دستش یه کم فشار داد و بعدش آهسته گفت‪ - :‬می خوام بگم که تو ‪ ...‬خیلی ‪ ...‬هاتی!‬
‫دهنم از تعجب باز موند! بابا این دیگه کی بود! جاش بود همین االن دنیل رو صدا کنم و‬
‫بگم حالشو بگیره‪ .‬اما مگه من همینو نمی خواستم؟ وای خدایا چه سخت بود‪ ،‬دستشو‬
‫نرم روی کمرم به حرکت در اورد از باال به پایین‪ ،‬می خواست منو تحریک کنه‪ .‬اما من‬
‫هیچ حسی نداشتم‪ ،‬درست عین مجسمه ابولهول! دستش رو از پشت گرفتم و گفتم‪- :‬‬
‫خیلی عذر می خوام ‪ ...‬بعد دستش رو از خودم جدا کردم و ازش فاصله گرفتم‪ ،‬همونجا‬
‫خشک شد! اما این راهش بود ‪ ...‬یه کم نخ بدی تا طرف حرفش رو بزنه و بعد از مهلکه‬
‫بگریزی و اونو توی شوک بذاری که از چی ناراحت شدی؟! می دونستم خیلی زود می‬
‫یاد به سمتم‪ .‬رفتم طرف میز نوشیدنی ها و گیالسی ودکا برداشتم‪ .‬جرعه جرعه مشغول‬
‫نوشیدن شدم و مهمونا رو زیر نظر گرفتم‪ .‬چقدر پسر خوش تیپ اینجا بود! اما خب به‬
‫همون نسبت دختر هم حضور داشت ‪ ...‬دخترایی که زیبایی برخیشون واقعا ا نفس گیر‬
‫بود‪ .‬مشغول دید زدن اطرافم بودم که صدایی از کنارم بلند شد‪ - :‬دوشیزه زیبا ‪ ...‬افتخار‬
‫این دور رقص رو به من می دین؟ چرخیدم و با دیدن جیمز دهنم باز موند! واقعا‬
‫نمیدونستم باید چه عکس العملی نشون بدم ‪ ...‬فقط با صدای آهسته ای شبیه ناله گفتم‪- :‬‬
‫جیمز ‪ ...‬لبخند زد و قبل از اینکه بتونم خودم رو کنار بکشم منو کشید توی بغلش و‬
‫گفت‪ - :‬چقدر خوشحالم که می بینمت افسون! مثل مجسمه توی بغلش مونده بودم ‪...‬‬
‫در گوشم گفت‪ -:‬دلم برات تنگ شده بود! همون لحظه صدای بلند دنیل رو شنیدم‪- :‬‬
‫جیمز! جیمز منو از خودش جدا کرد و چرخید سمت دنیل‪ .‬حس کردم دنیل هم از دیدن‬
‫جیمز متعجب شده! برای منم عجیب بود‪ .‬دنیل که نمی خواست بذاره من چیزی بفهمم‬

‫‪69‬‬
‫پس نباید جیمز رو دعوت می کرد‪ .‬دنیل سریع رو به من گفت‪ - :‬معرفی می کنم افسون‬
‫‪ ...‬جیمز یکی از دوستای من! جدیداا با هم آشنا شدیم ‪ ...‬پرسشگر نگاش کردم‪ ،‬جیمز هم‬
‫داشت با کنجکاوی نگاش می کرد تا بفهمه دنیل قصد داره چطور قضیه رو ماست مالی‬
‫کنه‪ .‬دنیل کمی من من کرد و بعد یک دفعه گفت‪ - :‬چند وقت پیش سر یه جریانی درگیر‬
‫شده بود‪ ،‬اومد پیش من و من مشکلش رو حل کردم‪ .‬از اون به بعد به خاطر تفاهماتی که‬
‫با هم داشتیم یه جورایی دوست شدیم ‪ ...‬دعوتش کردم که با هم آشناتون کنم‪ .‬از وکیل‬
‫کارکشته ای مثل دنیل زیاد هم بعید نبود که به اون سرعت دروغ به هم ببافه! برای‬
‫اینکه فکر نکنه من خر تشریف دارم پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬جدی؟ تو عادت داری با‬
‫همه موکالت طرح رفاقت بریزی؟ پس خوش به حال خانومایی که موکلت می شن‪ .‬دنیل‬
‫در جا قرمز شد ‪ ...‬دیگه صبر نکردم جوابش رو بشنوم‪ .‬چشمکی به جیمز زدم و ازشون‬
‫فاصله گرفتم‪ .‬تو لحظه اخر صدای دنیل رو شنیدم که با خشم گفت‪ - :‬تو اینجا چی کار می‬
‫کنی؟ و جیمز هم خونسردانه در جوابش گفت‪ - :‬گفته بودم می خوام ببینمش ‪ ...‬اما انگار‬
‫تو برات اهمیتی نداشت! دنیل سریع گفت‪ - :‬خیلی خب خیلی خب! فعالا ساکت باش ‪...‬‬
‫دیگه ازشون خیلی دور شده بودم و صداشون رو نمی شنیدم‪ .‬اگه خودم با گوشای خودم‬
‫همه چیز رو نشنیده بودم اآلن دنیل رو بیچاره می کردم با سواالم ‪ ...‬اما وقتی همه چیز‬
‫رو می دونستم دلیلی نمی دیدم الکی سوال کنم‪ .‬دنیل نباید می فهمید من همه چیز رو می‬
‫دونم و گرنه با توجه به شغلش ممکن بود به نقشه من پی ببره‪ .‬به خصوص با رفتارای‬
‫اخیر من ‪ ...‬جرعه ای ودکام رو خوردم و سعی کردم به اعصابم مسلط بشم‪ .‬نمی خواستم‬
‫اعصاب خرابم موجب بد رفتاریم با دنیل بشه ‪ ...‬حاال حاالها باهاش کار داشتم‪ .‬از گوشه‬
‫چشم بهشون نگاه کردم هنوز داشتن با هم جر و بحث می کردن و نگاه جیمز هر از‬
‫گاهی به سمت من می چرخید‪ .‬یاد حرف دنیل افتادم ‪ ...‬جیمز به من دلباخته بود ‪ ...‬هه!‬
‫عشق ‪ ...‬پوچ ترین واژه دنیا ‪ ...‬جیمز بهترین طعمه من می شد چون نیاز نبود برای دل‬
‫بردن ازش زیاد از حد از خودم کار بکشم ‪ ...‬لبخندی موذیانه روی لبم نقش انداخت ‪...‬‬
‫همون لحظه ادوارد به من نزدیک شد و گفت‪ - :‬افسون ‪ ...‬سعی کردم اخم کنم‪ - :‬بله؟ ‪-‬‬
‫از دست من ناراحت شدی ‪ ...‬آره؟ جوابش رو ندادم و سرمو انداختم زیر ‪ ...‬آروم سرشو‬
‫آورد جلو و توی صورتم گفت‪ - :‬عزیزم ‪ ...‬من نمی خواستم ناراحتت کنم‪ .‬همیشه این‬
‫ایراد رو داشتم که حرفم رو رک می زنم‪ .‬نمی دونستم دلخور می شی ‪ ...‬هرچند که قبول‬
‫دارم کارم زشت بود‪ .‬من نباید با یه خانوم متشخص اونطور حرف می زدم ‪ ...‬اما ‪ ...‬باور‬
‫کن حقیقت رو گفتم! چپ چپ نگاش کردم که خنده اش گرفت و گفت‪ - :‬می بخشی منو؟‬
‫ابرومو باال انداختم ‪ ،‬سرشو جلو اورد و گفت‪ - :‬می بخشی ‪ ...‬این چشمای خوشگل نمی‬
‫تونن بی رحم باشن ‪ ...‬نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و قهقهه زدم ‪ ...‬سرم رو پرت‬
‫کردم عقب و از ته دل خندیدم ‪ ...‬دستشو انداخت دور کمرم و خم شد روی بدنم‪ ،‬آروم در‬
‫گوشم گفت‪ - :‬نیفتی عزیزم ‪ ...‬االن یقینا باید مور مورم می شد! حسی ‪ ...‬حرارتی ‪...‬‬
‫چیزی! اما هیچی به هیچی ‪ ...‬صدای خشن جیمز باعث شد هر دو صاف بایستیم ‪ - ...‬بد‬
‫نگذره! تک سرفه ای کردم و گفتم‪ - :‬جیمز ایشون ‪ ...‬با اندکی خشونت گفت‪ - :‬می‬

‫‪71‬‬
‫شناسم ‪ ...‬نیاز به معرفی نیست ‪ ...‬ادوارد با ابروی باال پریده گفت‪ - :‬جیمز ‪ ...‬تنهایی؟‬
‫پس کیت کجاست؟ فک جیمز منقبض شد و شمرده شمرده گفت‪ - :‬نگو که خبر نداری‬
‫مدت هاست با کیت تموم کردیم ‪ ...‬به دنبال این حرف قبل از اینکه به ادوارد فرصت‬
‫حرفی مجدد بده دست من رو کشید و گفت‪ - :‬بیا افسون جان کارت دارم ‪...‬‬
‫ای خدا این مردا منو خل کردن! چقدر منو دست به دست می کنن ‪ ...‬می دیدم که خیلی‬
‫های دیگه هم می خوان بیان سمتم اما فرصت نمی کردن‪ .‬با وجود دنیل و ادرواد و ‪...‬‬
‫جیمز که تازه وارد میدان شده بود‪ .‬منو برد وسط پیست رقص و گفت‪ -:‬می خوام باهات‬
‫برقصم افسون ‪ ...‬قبل از اینکه من موافقت یا مخالفت کنم مشغول شد ‪ ...‬ناچاراا‬
‫همراهیش کردم و گفتم‪ - :‬تو جدی دوست دنیل هستی؟ ‪ -‬آره و از این حسن تصادف‬
‫بسیار خوشحالم ‪ ...‬فک نمی کردم اینجا ببینمت! جون خودت! پسره پرو ‪ ...‬سرم رو‬
‫چسبوندم روی سینه اش‪ ،‬از یه راه دیگه و کوبنده تر وارد شدم‪ .‬گفتم‪ - :‬خیلی خسته ام‬
‫‪ ...‬صدای ضربان تند قلبش رو زیر گوشم به خوبی می شنیدم ‪ ...‬زمزمه کرد‪ - :‬می‬
‫خوای بخوابی؟ همین جا؟ زیر چشمی به دور و برم نگاه کردم ‪ ...‬کسی حواسش نبود ‪...‬‬
‫پس چشمامو بستم و با صدایی کشدار گفتم‪ - :‬ایرادی داره؟ ‪ -‬افسون ‪ ...‬عزیزم ‪ ...‬می‬
‫خوای ببرمت توی اتاقت؟ ‪ -‬اگه بغلم کنی می یام ‪ ...‬پیدا بود حسابی تعجب کرده ‪...‬‬
‫صدای قلبش هم لحظه به لحظه باالتر می رفت‪ - .‬افسون! ‪ -‬چیه؟ ‪ -‬می خوای دنیل هر‬
‫دومون رو بکشه به خاطر خراب کردن مهمونیش؟ ‪ -‬مگه مهمونیش رو خراب کردیم؟‬
‫خب من خوابم می یاد ‪ ...‬توام کمکم می کنی دیگه ‪ - ...‬عزیزم ‪ ...‬فقط نیم ساعت دیگه‬
‫صبر کنی شام سرو می شه و بعدش می تونی راحت بری استراحت کنی ‪ - ...‬جیمز ‪- ...‬‬
‫جانم؟ ‪ -‬تو اینجا چی کار داری؟ قشنگ داشتم نقش یه آدم مست خواب آلود رو بازی می‬
‫کردم ‪ ...‬و این تیر خالص جیمز بود ‪ ...‬جیمز دستش رو گذاشت زیر چونه ام و سرم رو‬
‫کشید باال ‪ ...‬با چشمای خمار شده نگاش کردم ‪ ...‬از چشماش می فهمیدم حالش چقدر‬
‫اسفبار شده ‪ ...‬توی دلم قند آب می شد ‪ ...‬چه لذتی داشت لذت انتقام ‪ ...‬جیمز آهسته‬
‫گفت‪ - :‬تو چته دختر؟ ‪ -‬بغلم کن ‪ - ...‬افسون ‪ - ...‬از چشمات می خونم که دوسم داری ‪...‬‬
‫مگه نه؟ تو دوسم داری جیمز ‪ ...‬دوسم داری ‪ ...‬جیمز از خود بیخود سرش رو آورد‬
‫جلو ‪ ...‬اوه نه! االن اصال برای بوسیده شدن اماده نبودم ‪ ...‬دستم رو گذاشتم روی سینه‬
‫اش و گفتم‪ - :‬شنیدی؟ بیچاره وسط کار ایستاد و گفت‪ - :‬چیو؟ ‪ -‬دنی داره صدام می زنه‬
‫‪ ...‬من باید برم ‪ ...‬ببخش ‪ ...‬اجازه ندادم جلوم رو بگیره و با سرعت ازش دور شدم ‪...‬‬
‫دو مرد امشب تشنه تشنه شدن اما قرار نبود از من چیزی بهشون برسه ‪ ...‬حاال باید می‬
‫رفتم سر وقت دنیل ‪ ...‬دنیلی که حسابی خشن شده بود ‪ ...‬طبق معمول کنار دوروثی بود‬
‫و مرد دیگه ای هم کنارشون ایستاده بود ‪ ...‬با یه نگاه شناختمش ‪ ...‬بابای دوروثی بود‬
‫‪ ...‬سر پائولو ‪ ...‬بی توجه رفتم کنارشون و سعی کردم رسمی باشم ‪ ...‬جلوی سر پائولو‬
‫نمی شد مسخره بازی در اورد ‪ ...‬گفتم‪ - :‬دنیل جان ‪ ...‬یه لحظه می شه بیای ‪ ...‬دنیل‬
‫سری برای سر پائولو و دوروثی تکون داد و اومد سمتم ‪ ...‬نگاه هر دو نفر اون ها روی‬

‫‪71‬‬
‫ما میخکوب شده بود ‪ ...‬صاف ایستادم و گفتم‪ - :‬دنیل من خیلی خسته ام ‪ ...‬می خوام‬
‫برم بخوابم ‪ ...‬دنیل بدون اینکه حرفی بزنه با همون اخمای درهم سری تکون داد و دایه‬
‫رو صدا زد ‪ ...‬دایه سریع اومد و گفت‪ - :‬چیزی شده؟ ‪ -‬بگین شام رو سرو کنن ‪ ...‬دایه‬
‫نگاهی به ساعت ظریفش انداخت و گفت‪ - :‬االن ؟ االن که خیلی زوده دنیل ! ‪ -‬افسون‬
‫خسته است ‪ - ...‬اما ‪ - ...‬همین که گفتم دایه ‪ ...‬دستور شام رو بدین ‪ ...‬دایه نگاه پر‬
‫خشمی به من انداخت و ازمون فاصله گرفت ‪ ...‬دنیل خواست برگردم که کتش رو کشیدم‬
‫و گفتم‪ - :‬حالم خوب نیست دنی ‪ ...‬بدون اینکه نگام کنه گفت‪ - :‬زیاد خوردی؟ ‪ -‬اوممم‬
‫‪ ...‬فک کنم! ‪ -‬حواست رو خوب جمع کن! اصالا دوست ندارم امشب آبرومون بره ‪- ...‬‬
‫حواسم جمعه ‪ ...‬کاش همه برن ‪ - ...‬آروم باش افسون ‪ ...‬تا یک ساعت دیگه همه رفتن‬
‫‪ ...‬بدون اینکه چیزی بگم ازش فاصله گرفتم و خودمو روی یکی از مبل ها انداختم و‬
‫چشمامو بستم ‪ ...‬نباید می ذاشتم امشب دوروثی اینجا بمونه ‪ ...‬محال بود بذارم ‪...‬‬
‫منتظر شدم تا مهمونا رو به سالن غذا خوری فرا بخونن ‪ ...‬انتظارم خیلی طول نکشید ‪...‬‬
‫حقیقت این بود که من اصالا مست نبودم اما قصد داشتم خودمو بزنم به مستی ‪ ...‬اعصابم‬
‫کم کم داشت خورد می شد ‪ ...‬اون همه نگاه هرزه روی خودم داغونم کرده بود ‪ ...‬من که‬
‫اهل این چیزا و این برنامه ها نبودم! ببین کارم به کجا رسیده بود که مجبور بودم دست‬
‫به چه کارهایی بزنم! پا روی پا انداختم و چشمامو بستم ‪ ...‬حوصله رفتن سر میز رو‬
‫نداشتم‪ .‬می دونستم که تنهاییم خیلی هم دوام نمی یاره ‪ ...‬ادوارد با ظرفی غذا کنارم اومد‬
‫و گفت‪ -:‬نگو که رژیم داری ‪ ...‬لبخند زدم و گفت‪ - :‬نه هیکلم اونقدر بی نقص هست که‬
‫نیاز به رژیم نداشته باشم ‪ ...‬خندید و گفت‪ - :‬چیزی می خوری برات بیارم؟ ‪ -‬نه ممنون‬
‫‪ ...‬خیلی خوردم ‪ ...‬صدام کشدار شده بود ‪ ...‬ادوارد از گوشه چشم نگام کرد و گفت‪- :‬‬
‫چند تا گیالس خوردی ‪ ...‬به دروغ گفتم‪ - :‬نمی دونم ‪ ...‬چهار تا ‪ ...‬پنج تا ‪ ...‬خیلی ‪- ...‬‬
‫اینهمه؟!! دستمو بردم باال و گفتم‪ - :‬به سالمتی همه خوش قیافه ها و خوش تیپای جمع‬
‫‪ ...‬خندید و گفت‪ - :‬مست می شی س**ک**س**ی تر می شی ‪ ...‬هان! مرتیکه!‬
‫فکرکرد من مستم هیچی حالیم نیست و هر چی بخواد می تونه بگه ‪ ...‬دستشو چسبیدم و‬
‫گفتم‪ - :‬اوممم ‪ ...‬یعنی من س**ک**س**یم؟ سرشو آورد جلو و گفت‪ - :‬خیلی!!!‬
‫چشمکی زدم و گفتم‪ - :‬و این یعنی چی؟ همون لحظه دوروثی اومد جلو و گفت‪ - :‬ادوارد‬
‫‪ ...‬بابا دنبالت می گرده ‪ ...‬بعد از این حرف با شک به ما نگاه کرد ‪ ...‬ادوارد با‬
‫خونسردی از جا بلند شد لبخندی به من زد و گفت‪ - :‬بر می گردم ‪ ...‬بعد هم رفت به‬
‫سمتی که پدرش منتظرش بود‪ .‬دوروثی نشست کنارم‪ ،‬تعجب کردم‪ ،‬این کنار من نشست‬
‫برای چی؟ پاشو روی پاش انداخت و گفت‪ - :‬فکر نمی کنی ادوارد لقمه بزرگی باشه‬
‫برات؟ آهان! پس بگو چه مرگشه! سعی کردم با اونم با سیاست برخورد کنم ‪ ...‬نباید از‬
‫همین اول شمشیرم رو از رو می بستم‪ .‬با لبخند گفتم‪ - :‬من با ادوارد کاری ندارم ‪- ...‬‬
‫آره مشخصه! ‪ -‬اگه مشخصه باید متوجه شده باشی که داداشت زیاد دور و بر من می‬
‫پلکه ‪ ...‬مطمئن باش منم خیلی خوشحال نیستم از این جریان! ‪ -‬جدی؟ داشت از زور‬
‫حرص منفجر می شد ‪ ...‬از سر جام بلند شدم و گفتم‪ - :‬صد در صد! بدون اینکه بهش‬

‫‪72‬‬
‫فرصت بدم حرفی بزنه رفتم اون سمت سالن ‪ ...‬مهمونا کم کم داشتن خداحافظی می‬
‫کردن و می رفتن‪ .‬دنیل اومد سمتم و گفت‪ - :‬بهتره کنار من باشی ‪ ...‬برای خداحافظی ‪...‬‬
‫چسبیدم بهش و با لحن مست آلودم گفتم‪ - :‬دوستت ندارم ‪ ...‬امشب اصال به من توجهی‬
‫نکردی ‪ - ...‬صاف وایسا افسون! ‪ -‬نمی خــــوام! با تحکم گفت‪ - :‬افسون!‬
‫همون لحظه چند نفر بهمون نزدیک شدن ‪ ...‬یه کم خودم رو جمع و جور کردم ‪...‬‬
‫وقتی رفتن دوباره چسبیدم بهش و گفتم‪ - :‬گور بابای همه! دنیل خودمو عشقه! با خشم‬
‫نگام کرد و گفت‪ - :‬مجبور بودی اونقدر بخوری که اینقدر مست بشی؟! می خوای‬
‫آبرومون رو ببری؟ از ته دل قهقهه زدم‪ .‬خندیدن الزمه مستی بود‪ .‬یه خونواده دیگه‬
‫بهمون نزدیک شدن‪ .‬بازم مراسم خداحافظی و تشکر‪ .‬بعد از اونا جیمز اومد سمتمون‪.‬‬
‫بیچاره توی چشماش یه غم خاصی بود‪ .‬نمی دونستم دلیلش چیه برام هم اهمیتی نداشت‪.‬‬
‫با دنیل دست داد و جلوی من ایستاد‪ .‬سکسکه کردم انگشتم رو چند بار جلوی صورتش‬
‫تکون دادم و گفتم‪ - :‬یادتون باشه به من نگفتین چه جوری با هم دوست شدین‪ .‬من که‬
‫می دونم اینجا یه خبری ‪ ...‬هست! جیمز پوزخندی زد و گفت‪ - :‬هیچ خبری نیست!‬
‫خیالت راحت ‪ ...‬دنیل منو کشید سمت خودش و گفت‪ - :‬خوشحال شدیم دیدیمت جیمز ‪...‬‬
‫رسما داشت بهش می گفت بره‪ .‬بیچاره جیمز هم بدون اعتراض فقط زمزمه کرد‪- :‬‬
‫مواظبش باش ‪ ...‬زیادی خورده ‪ ...‬و خداحافظی کرد و رفت‪ .‬کم کم سالن داشت خالی می‬
‫شد‪ .‬دنیل دستم رو گرفته بود که یه موقع دست از پا خطا نکنم‪ .‬منم هر از گاهی یه‬
‫سکسکه می کردم‪ .‬دوروثی بهمون نزدیک شد و گفت‪ - :‬دنی عزیزم ‪ ،‬شام نخوردی ‪ ،‬بیا‬
‫با هم بخوریم ‪ ...‬دنیل با اعصابی داغون فقط گفت‪ - :‬میل ندارم! ‪ -‬نمی شه که ‪- ...‬‬
‫دوروثی! گفتم میل ندارم ‪ ...‬دایه اومد سمتمون نفسی از سر آسودگی کشید و گفت‪- :‬‬
‫مثل اینکه به خیر گذشت ‪ ...‬دنیل هم در حالی که پاپیونش رو باز می کرد دست من رو‬
‫ول کرد نشست روی صندلی‪ ،‬نفسش رو فوت کرد و سرش رو تکون داد‪ .‬دوروثی‬
‫نشست کنارش و گفت‪ - :‬خسته نباشی عزیزم ‪ ...‬دنیل باز هم سری تکون داد و پرسید‪- :‬‬
‫بابا مامانت رفتن؟ ‪ -‬آره ولی ادوارد توی باغه ‪ - ...‬می مونه؟! ‪ -‬احتماالا به به! چه‬
‫شود! باید هر طور که شده بود اینا رو دک می کردم‪ .‬دایه رفت سمت پله ها و گفت‪- :‬‬
‫من خیلی خسته ام دنیل ‪ ،‬می رم استراحت کنم‪ - .‬خسته نباشی دایه ‪ ...‬دایه تشکری کرد‬
‫و رفت‪ .‬دوروثی بی توجه به من از جا بلند شد نشست روی پای دنیل و گفت‪ - :‬عزیزم‪،‬‬
‫خیلی خسته ای! شام هم که نخوردی‪ .‬بلند شو بریم توی اتاقت ماساژت بدم ‪ ...‬نگاه دنیل‬
‫اومد سمت من‪ .‬االن وقتش بود‪ .‬از جا بلند شدم و در حالی که تلو تلو می خوردم گفتم‪- :‬‬
‫من که نرقصیدم‪ ،‬می خوام برقصم ‪ ...‬یکی بیاد با من برقصه ‪ ...‬همینطور الکی شروع‬
‫کردم به تکون دادن خودم‪ .‬دوروثی بهم پوزخند زد و یه چیزی در گوش دنیل گفت که‬
‫باعث شد اخمای دنیل بیشتر در هم بشه ‪ ...‬رفتم سمت دنیل‪ .‬دستشو کشیدم و گفتم‪- :‬‬
‫پاشو دنی ‪ ...‬بیا با من برقص ‪ ...‬تو امشب با دخترت نرقصیدی! دنیل از جا کنده شد ‪،‬‬
‫دوروثی با خنده داشت نگامون می کرد‪ .‬انگار از اینکه می دید من عین دخترای ول و‬

‫‪73‬‬
‫کثیف مست شدم لذت می برد و فکر می کرد من از چشم دنیل می افتم‪ .‬بی توجه به ادا‬
‫اطوار های اون خودمو پرت کردم تو بغل دنیل و گفتم‪ - :‬منو سفت بگیر‪ .‬می افتم می‬
‫میرما! چرا همه جا داره می چرخه؟! دنیل با یه حرکت منو از روی زمین کند و راه افتاد‬
‫سمت پله ها‪ .‬دوروثی از پشت سر گفت‪ - :‬اینو بخوابون و بیا اتاق خودت عزیزم ‪ .‬دنیل‬
‫هیچی نگفت و از پله ها رفت باال‪ .‬آروم دست و پا زدم و گفتم‪ - :‬دنیل! من می خوام‬
‫برقصم‪ ،‬من خوابم نمی یاد‪ ،‬آخ! گفتم خواب ‪ ...‬می یای پیش من بخوابی؟ آره ؟ دنیل‬
‫غرید‪ - :‬افسون ساکت باش! ‪ -‬نمی یای؟ خب نیا‪ .‬بگو جیمز بیاد ‪ ...‬راستی ‪ ...‬جیمز‬
‫اینجا چه غلطی می کرد؟ هان؟ جوابمو نداد و راه افتاد سمت اتاقم‪ ،‬یهو گفتم‪ - :‬ادوارد‬
‫اینجاست! اون خانم زشتت گفت ادوارد اینجاست‪ .‬بگو اون بیاد ‪ ...‬نه تو نگو ‪ ...‬خودم از‬
‫پنجره صداش می زنم امشب بیاد پیشم ‪ ...‬دادش بلند شد‪ - :‬می تونی خفه بشی افسون؟ ‪-‬‬
‫اوه چه خشن! دنیل من امشب تنها نمی خوابم ‪ ...‬بیا پیشم ‪ ...‬ادوارد بیاد ‪ ...‬جیمز هم بیاد‬
‫‪ ...‬در اتاقمو باز کرد با پاش‪ ،‬منو برد سمت تخت خواب و تقریبا پرتم کرد روی تخت‪.‬‬
‫قبل از اینکه بتونم چیزی بگم گفت‪ - :‬بگیر بخواب! صدات هم در نیاد! فهمیدی؟ وگرنه‬
‫مجبور می شم ببرمت زیر دوش آب یخ ‪ - ...‬دوست دارم دوش آب سردو ‪ ...‬به شرطی‬
‫که توام بیای ‪ ...‬می یای بابا دنی؟ رفت سمت در و گفت‪ - :‬بخواب بهت می گم ‪ ...‬در‬
‫اتاق که بسته شد پریدم سمت پنجره و بازش کردم ‪ ...‬سرمو بردم بیرون از پنجره و داد‬
‫کشیدم‪ - :‬ادوارد ‪ ...‬ادوارد ‪ ...‬امشب بیا توی اتاق من ‪ ...‬هنوز حرفم تموم نشده بود که‬
‫دنیل پرید توی اتاق و اومد سمتم‪ ،‬تکیه دادم به پنجره و قاه قاه خندیدم‪ ،‬کشدار گفتم‪- :‬‬
‫االن می یاد! تو برو به نامزدت‪ ...‬بعد صدای در اتاقم اومد و بعد از اون دوروثی رو از‬
‫پشت دنیل دیدم ‪ - ...‬نمی یای دنی؟ ولش کن دیگه ‪ ...‬دنیل همینطور که چشم از من بر‬
‫نمی داشت گفت‪ - :‬دوروثی ‪ ...‬امشب باید بری ‪ ...‬ادوارد رو هم ببر ‪ ...‬دوروثی با‬
‫چشمای از حدقه بیرون زده و صدای خفه گفت‪ - :‬دنیل! ‪ -‬افسون حالش خوب نیست ‪...‬‬
‫دوروثی با خشم گفت‪ - :‬به من چه؟!! به من چه که حالش خوب نیست؟ من و برادرم رو‬
‫از اینجا بیرون می کنی چون حال دختر خونده ات خوب نیست؟ حاال اون از ما بهتر‬
‫شده؟اصال من دوست ندارم با ادوارد ارتباط برقرار کنه‪..‬دوروثی که طور دیگه ای بر‬
‫داشت کرده بود گفت‪ - :‬مگه ادوراد چشه؟ ‪ -‬ادوارد خیلی هم خوبه! افسون بچه است!‬
‫االن که حالش بده باید جلوشو بگیرم‪ .‬ممکنه فردا بفهمه چی کار کرده و باز دوباره به‬
‫هم بریزه‪ .‬اون آمادگی هیچ رابطه ای رو نداره! باید یه چیزی می گفتم‪ ،‬وگرنه می‬
‫فهمیدن داشتم فیلم بازی می کردم‪ .‬خندیدم‪ ،‬شل و ول و مستانه ‪ - ...‬من خوبم‪ ،‬من خیلی‬
‫خوبم! امشب از همیشه بهترم ‪ ...‬بیا دنی ‪ ...‬بیا پیش من ‪ ...‬این دختره رو ‪ ...‬از اتاق من‬
‫‪ ...‬بنداز بیرون ‪ ...‬دوروثی با خشم گفت‪ - :‬تنها موندن توام با این دختره امشب اصال‬
‫درست نیست! ‪ -‬دوروثی! این دختر همه اش نوزده سالشه! در مورد من چی فکر‬
‫کردی؟ فکر ‪ ..‬منو اینقدر بی اراده شناختی؟ ‪ -‬خوب‪ ،‬من می ترسم دنی ‪ - ...‬افسون دختر‬
‫منه! نگران نباش ‪ ...‬برو و ادوارد رو هم ببر ‪ ...‬اما جریان رو بهش نگو ‪ ...‬دوروثی‬
‫آهی کشید و گفت‪ - :‬باشه ‪ ...‬از این به بعد هم روی تربیت دخترت بیشتر کار کن‪- .‬‬

‫‪74‬‬
‫بسیار خوب! باهاش صحبت می کنم ‪ ...‬دوروثی خم شد پیشونیه دنیل رو بوسید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬شب بخیر ‪ ...‬بعد از بیرون رفتن دوروثی سعی کردم بازم به نقشم ادامه بدم تا دنیل‬
‫نفهمه دارم با دمم گردو می شکنم‪ .‬رفتم افتادم روی تخت و گفتم‪ - :‬بیا دنی ‪ ...‬بیا پیشم‬
‫‪ ...‬غش غش می خندیدم و دعوتش می کردم بیاد بخوابه کنارم‪ ،‬دنیل اومد پایین تخت‬
‫ایستاد و گفت‪ - :‬افسون! من اینجا می مونم تا بخوابی‪ .‬دختر خوبی باش و بخواب! خم‬
‫شدم دستشو گرفتم و توی یه حرکت غافلگیرانه کشیدمش روی تخت‪ ،‬حسابی غافلگیر‬
‫شد چون نتونست خودشو کنترل کنه و افتاد روی تخت‪ .‬سریع پاهامو اینطرف اونطرفش‬
‫گذاشتم و سرمو بردم نزدیک گوشش‪ - :‬تو امشب با من می مونی‪ ،‬همین امشب ‪ ...‬فقط‬
‫امشب ‪ ...‬نفسشو فوت کرد ‪ .‬سعی کرد منو از خودش جدا کنه‪ ،‬در همون حال گفت‪- :‬‬
‫فایده نداره! باید ببرمت زیر دوش آب سرد ‪ ...‬با لحن اغواگرانه ای گفتم‪ - :‬می یای با هم‬
‫بریم تو وان؟ دلم می خواد باهات آب بازی کنم ‪ ...‬صداش خفه بود‪ - :‬افســـــــون! ‪-‬‬
‫ادوارد می گه من جذابم؟ هستم ‪ ...‬آره؟ با عصبانیت گفت‪ - :‬ادوراد غلط کرده! ‪ -‬اوه!‬
‫دنی ‪ ...‬من دوستت دارم ‪ ...‬خشمتو هم دوست دارم ‪ ...‬با یه حرکت منو کنار زد و‬
‫خواست بلند بشه که دوباره کشیدمش و اینبار اون افتاد روی من‪ .‬قبل از اینکه بتونه‬
‫خودشو جمع و جور کنه خودمو کشیدم باال و چند بار پشت سر هم گونه اش رو بوسیدم‪.‬‬
‫دنیل عصبی شد یهو از جاش پرید و داد کشید‪ - :‬بس کن! حاال وقت نقشه بعدی بود‪.‬‬
‫توی خودم جمع شدم‪ ،‬چونه ام شروع کرد به لرزیدن‪ .‬اینبار حقیقتا ا از دادش ترسیده‬
‫بودم و گریه کردن برام خیلی هم سخت نبود‪ .‬اولین قطره اشک که از چشمم چکید با‬
‫کالفگی دستشو کشید توی موهاش و از در بین اتاق ها رفت توی اتاق خودش‪ .‬سریع‬
‫اشکامو پاک کردم ‪ ...‬متنفر بودم از گریه کردن‪ .‬وقتایی که باید اشک می ریختم نمی‬
‫تونستم و وقتایی که نباید نمی شد جلوش رو بگیرم‪ .‬البته االن خیلی هم بد نشده بود‪.‬‬
‫بعضی وقتا اشک یه خانوم بیشتر از دلبری می تونه یه مرد رو به زانو در بیاره‪ .‬از جا‬
‫بلند شدم و لباسم رو عوض کردم‪ .‬یه لباس خواب صورتی کمرنگ‪ ،‬رفتم توی تخت‪.‬‬
‫خیلی از خودم انرژی گرفته بودم‪ .‬باید می خوابیدم و خودم رو برای روز بعد اماده می‬
‫کردم‪ .‬یه روز دیگه و یه اعصاب خوردی دیگه برای دنیل ‪...‬‬

‫***‬
‫صبح که از خواب بیدار شدم همونطور توی تختم موندم‪ .‬فکرم حسابی مشغول شده بود‪.‬‬
‫دیشب شاید یه کم زیاده روی کرده بودم! البته فقط یه کم ‪ ...‬باید االن طوری رفتار می‬
‫کردم تا دنیل مطمئن بشه من دیشب مست مست بودم‪ .‬مثالا باید تظاهر کنم خیلی چیزا رو‬
‫یادم نمی یاد‪ .‬مهم تر از همه باید در مورد جیمز باهاش صحبت می کردم‪ .‬با رخوت از جا‬
‫بلند شدم‪ .‬سرم خیلی درد می کرد‪ .‬دیشب یه گیالس شراب بیشتر نخورده بودم! اما همون‬
‫هم باعث سر دردم شده بود‪ .‬رفتم سمت کمد لباس هام و یه پیرهن راحتی صورتی رنگ‬
‫تنم کرد‪ .‬قدش تا روی زانوهام بود‪ ،‬مدلش هم طوری بود که تا زیر سینه تنگ و از‬

‫‪75‬‬
‫اونجا به بعد گشاد و چین دار می شد‪ .‬موهام رو باالی سرم جمع کردم و بعد از پوشیدن‬
‫دمپایی های راحتیم رفتم سمت در بین دو اتاق‪ .‬ساعت هفت صبح بود و می دونستم‬
‫هنوز دنیل توی اتاقشه‪ ،‬بدون در زدن در رو باز کردم و رفتم تو‪ .‬دنیل نیمه برهنه با یک‬
‫حوله دور کمر جلوی آینه ایستاده و مشغول افتر شیو زدن به صورتش بود‪ .‬با دیدن من‬
‫دستش که به صورتش ضربه می زد ثابت شد و خیره شد بهم‪ .‬لبخندی زدم و گفتم‪- :‬‬
‫سالم ‪ ،‬صبح بخیر ‪ ...‬اخم کرد و به کارش ادامه داد‪ ،‬صداش رو به زحمت شنیدم‪- :‬‬
‫صبح به خیر ‪ ...‬رفتم به سمت تخت خوابش‪ ،‬نشستم لب تخت و خواستم سر حرف رو‬
‫باز کنم که با صدای خشکی گفت‪ - :‬بلد نیستی در بزنی؟ شاید هم دایه یادت نداده! جا‬
‫خوردم‪ ،‬اما االن وقت ناراحت شدن و کم اوردن نبود‪ .‬با ناز گفتم‪ - :‬اوه! ببخشید ‪ ...‬نمی‬
‫دونستم وقتی می خوام بیام توی اتاق بابام هم باید در بزنم‪ .‬بدون توجه به حرفم رفت‬
‫سمت لباساش ‪ ،‬اول از همه پیرهن سفیدش رو پوشید و در همون حال گفت‪ - :‬کارت رو‬
‫بگو ‪ ...‬رفتم به طرفش و قبل از اینکه فرصت کنه مخالفت کنه مشغول بستن دکمه هاش‬
‫شدم و سریع گفتم‪ - :‬من از دیشب چیز زیادی یادم نمی یاد‪ .‬اما فکر می کنم دیشب جیمز‬
‫اینجا بود‪ ،‬درسته؟ یا توهم زدم؟ دنیل جا خورد به طوری که فرصت مخالفت با کار من‬
‫رو هم پیدا نکرد و من دونه دونه دکمه هاش رو بستم‪ .‬زمزمه کرد‪ - :‬درسته ‪ ...‬کارم‬
‫تموم شد‪ ،‬ازش فاصله گرفتم‪ ،‬چشمامو گرد کردم و گفتم‪ - :‬جیمز اینجا چه غلطی می کرد‬
‫دنی؟ دنیل رفت سمت شلوارش‪ ،‬برش داشت و گفت‪ - :‬جیمز یکی از دوستای منه ‪ ...‬فقط‬
‫نگاش کردم‪ ،‬با اندکی شک و بدبینی‪ .‬رفت سمت حمام و گفت‪ - :‬اجازه بده شلوارم رو‬
‫بپوشم ‪ ،‬بعد می یام برات توضیح می دم‪ .‬خندیدم و گفت‪ - :‬دنی! چرا جلوی من لباس‬
‫عوض نمی کنی‪ .‬بدون اینکه خجالت بکشه یا بخواد حرفش رو بخوره‪ ،‬رک گفت‪- :‬‬
‫شلوار پوشیدن جلوی تو ایرادی نداره! اما لباس زیر پوشیدن‪ ،‬داره! بعد از این حرف‬
‫وارد حمام شد و در رو بست‪ .‬یواشکی ادای عق زدن در آوردم و زیر لب گفتم‪ - :‬متنفرم‬
‫از همه تون! اه ‪ ...‬چند لحظه بعد در حالی که کمربند چرمی مشکی رنگش رو می بست‬
‫از حمام خارج شد و گفت‪ - :‬افسون‪ ،‬جیمز چند وقتیه که به جمع دوستای من اضافه‬
‫شده! شاید به خاطر تو ‪ - ...‬یعنی چی؟ ‪ -‬یعنی اینکه‪ ،‬خودت خوب می دونی جیمز نسبت‬
‫به تو احساس خاصی داره‪ ،‬اون برای اینکه دوباره بتونه به تو نزدیک بشه‪ ،‬خودش رو‬
‫به من نزدیک کرده‪ .‬ای دنیل بدجنس! ببین چه جوری دلیل می سازه! با ناراحتی گفتم‪- :‬‬
‫ولی دنیل! تو نباید اونو به اینجا راه می دادی‪ .‬تو که می دونی من دوست ندارم ‪ ...‬اومد‬
‫وسط حرفم و گفت‪ - :‬می دونم ‪ ...‬می دونم ‪ ...‬اما جیمز خیلی سمج بود‪ .‬به بهونه یه‬
‫شکایت و یه پرونده به من نزدیک شد و بعد هم درخواستش رو مطرح کرد‪ .‬نتونستم‬
‫بهش بگم نه‪ .‬با بغض ساختگی گفتم‪ - :‬یعنی برات مهم نیست اگه اون بخواد خودش رو‬
‫بچسبونه به من؟ عطرش رو که تازه زده بود به گردنش گذاشت روی میز و اومد به‬
‫سمتم‪ .‬هنوز لب تخت نشسته بودم‪ .‬جلوم ایستاد و دستم رو کشید به سمت باال‪ .‬ناچاراا‬
‫ایستادم و زل زدم توی چشمای خمار خوش حالتش‪ .‬چرا اینقدر به نظرم زیبا بود؟ با‬

‫‪76‬‬
‫دستاش صورتم رو قاب گرفت‪ .‬چشمامو بستم و نفس عیقی کشیدم‪ .‬بوی عطرش خیلی‬
‫خوب بود یا من بی جنبه شده بودم؟ یه بوی تند و خنک ‪...‬‬
‫آروم گفت‪ - :‬افسون ‪ ...‬تو واقعا ا از دیشب چیزی یادت نیست؟ سرم رو به نشونه نفی‬
‫تکون دادم‪ .‬با همون صدای آرومش که داشت منو به خلسه می کشید گفت‪ - :‬قول می‬
‫دی بهم دیگه مست نکنی؟ ‪ -‬چرا؟ ‪ -‬عزیزم ‪ ...‬رفتارت دیشب خیلی زننده بود! خودم رو‬
‫متعجب و شرمنده نشون دادم و گفتم‪ - :‬وای! آبروم جلوی همه رفت؟ اینبار اون بود که‬
‫سرش رو به نشونه نفی تکون داد‪ - :‬نه‪ ،‬جلوی جمع خوب بودی و معقول ‪ ...‬اما ‪- ...‬‬
‫اما چی؟ پس چی می گی؟ ‪ -‬توی تنهایی خودمون ‪ ...‬راستش افسون ‪ ...‬دستشو پس‬
‫زدم‪ ،‬خودمو چسبوندم بهش و گفتم‪ - :‬توی تنهایی خودمون که ایرادی نداره ‪ ...‬دنیل تو‬
‫تنها مردی هستی که من تونستم بهش اطمینان کنم‪ .‬می فهمی؟ تنها کسی هستی که می‬
‫تونم بهش تکیه کنم‪ .‬می دونستم این حرفا خیلی روی دنیل اثر می ذاره‪ .‬همه مردا دوست‬
‫دارن برای زن ها حامی باشن و اگه زنی بتونه این حس رو به طرف مقابلش بده در‬
‫حقیقت پیروز شده‪ .‬اشتباه نمی کردم چون دستای دنیل دور کمرم حلقه شد و گفت‪- :‬‬
‫دختر گل منی! سرم رو گذاشتم روی شونه اش و گفتم‪ - :‬نمی خوام جیمز بهم نزدیک‬
‫بشه دنیل‪ .‬چرا گذاشتی پاش به اینجا باز بشه؟ ‪ -‬تا وقتی من هواتو دارم نگران هیچی‬
‫نباش عزیزم‪ .‬نمی ذارم جیمز برات مزاحمتی ایجاد کنه‪ - .‬قول می دی؟ ‪ -‬آره عزیزم ‪...‬‬
‫ازش جدا شدم‪ ،‬بهش لبخند زدم و گفتم‪ - :‬مرسی ‪ ...‬حاال دیگه بریم سر میز صبحونه که‬
‫ممکنه دایه شاکی بشه‪ .‬با لبخند مهربونش دستش رو گذاشت پشت کمرم و گفت‪ - :‬بریم‬
‫‪ *** ...‬مردد وسط اتاق ایستاده بودم‪ .‬خیلی وقت بود که آهسته رفته بودم و آهسته‬
‫اومده بودم‪ .‬برای جلب اعتماد دوباره دنیل خیلی تالش کرده بودم و دوباره صمیمیتش‬
‫رو به دست اورده بودم‪ .‬اما خسته شده بودم‪ .‬دوست داشتم عصبیش کنم‪ ،‬دوست داشتم‬
‫تشنه اش کنم‪ .‬زندگی اینجوری برای من لذتی نداشت‪ ،‬یه اجبار بود! یه تکرار ‪ ...‬یه‬
‫روتین ‪ ...‬هر روز همراه دنیل می رفتم دانشگاه‪ ،‬بعد خودم بر می گشتم ‪ ،‬گاهی هم دنیل‬
‫منو بر می گردوند‪ .‬هفته ای دو روز هم می رفتم استخر و آموزش شنا می دیدم‪.‬‬
‫دوروثی هم که هر روز تقریبا می یومد اینجا و روی اعصاب من راه می رفت! باید یه‬
‫فکر اساسی می کردم‪ .‬در اتاق دنیل رو باز کردم ‪ ...‬نبود‪ .‬می دونستم که توی نشیمن‬
‫مشغول بیلیارد بازی کردنه‪ .‬یه فکر شیطانی به ذهنم خطور کرد و لبخند نشست روی‬
‫لبم‪ .‬پریدم سمت کمد لباس هام‪ ،‬ایول! یه چیز خوب پیدا کردم‪ .‬یه لباس خیلی خیلی کوتاه‬
‫قرمز رنگ که یقه و آستین هم نداشت و دکلته بود! برش داشتم و سریع پوشیدم‪ .‬قدش‬
‫هم از همه لباس هام کوتاه تر بود‪ .‬اما توجهی نکردم‪ .‬رفتم جلوی آینه‪ .‬موهامو باز کردم‬
‫و دستمو کشیدم توش ‪ ...‬باید خیسشون می کردم‪ .‬اینجوری فایده نداشت‪ .‬رفتم سمت‬
‫حموم و با سرعت نور موهامو خیس کردم‪ .‬ژل زدم و ریختم دورم‪ ،‬عالی شده بود!‬
‫نشستم روی تخت و با صبر و حوصله ناخن هامو الک سرخ زدم‪ .‬هم دست ‪ ...‬هم پا ‪...‬‬
‫وقتی تموم شد به مژه هام ریمل زدم و حسابی پرپشتشون کردم‪ .‬آرایشم با یه رژ گونه‬

‫‪77‬‬
‫کمرنگ و یه رژ لب قرمز تکمیل شد‪ .‬چشمکی به خودم زدم و راه افتادم سمت در‪ .‬قبل از‬
‫رفتن دوربین عکاسیمو از روی میز بر داشتم‪ .‬با ناز و خرامان خرامان راه رفتن رو‬
‫خیلی خوب یاد گرفته بودم‪ .‬رفتم توی نشمین‪ .‬خدا رو شکر جز دنیل هیچ کس نبود‪ .‬دنیل‬
‫هم یه تی شرت خاکستری جذب پوشیده بود با یه شلوار کتون مشکی‪ .‬زیاد عادت نداشت‬
‫لباس راحتی بپوشه! شاید هم به پرستیژش نمی یومد‪ .‬خم شده بود روی میز بیلیارد و‬
‫حسابی گرم بازی بود‪ .‬یه لیوان شامپاین کنار میز بود و نشون می داد داشته از خودش‬
‫پذیرایی می کرده‪ .‬الی انگشت سبابه و وسط دست راستش هم یه سیگار پایه بلند‬
‫مشغول سوختن بود‪ .‬راه افتادم طرفش و با ناز گفتم‪ - :‬دنی! بدون اینکه سرش رو بیاره‬
‫باال و نگام کنه‪ ،‬همونطور سر به زیر پکی به سیگارش زد ‪ ،‬توپ رو شوت کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بله؟ ‪ -‬دنیل اجازه هست با میز بیلیاردت یه عکس بگیرم؟ ‪ -‬با میز؟! برای چی؟ لعنتی‬
‫نگام نمی کرد! اه!‬
‫غر زدم‪ - :‬خب دوست دارم ‪ - ...‬باشه ‪ ...‬بیا بگیر ‪ ...‬بازم نگام نکرد‪ .‬رفت سمت لیوان‬
‫شامپاینش و برش داشت که بخوره‪ .‬سیگارش رو توی زیر سیگاری کریستالش خاموش‬
‫کرد‪ .‬وقت رو غنیمت شمردم ‪ ...‬با یه جست رفتم روی میز‪ .‬به پهلو خوابیدم و یکی از‬
‫پاهامو توی شکمم جمع کردم و اون یکی رو هم به شکل قائم خم کردم و تا جایی که می‬
‫شد سخاوتمندانه هیکلم رو به نمایش گذاشتم‪ .‬دنیل چرخید به سمت من گفت‪ - :‬دوربین‬
‫کو‪ ....‬اما حرف توی دهنش خشک شد‪ .‬لبخندی اغواگرانه زدم و در حالی که پاهامو‬
‫بیشتر باز می کردم یه دستمو هم فرو کردم توی موهای بلندم که بیشترش روی میز‬
‫پخش شده و نصف صورتم رو هم گرفته بود و گفتم‪ - :‬خوبم دنی؟ بیا دوربین رو گذاشتم‬
‫پایین پاهام ‪ ،‬برش دار ‪ ...‬دنیل فقط خیره شده بود روی من و بدون حرف نگام می کرد‪.‬‬
‫قفسه سینه اش تند تند باال و پایین می شد‪ .‬سرم رو کمی فرستادم به عقب و با ناز‬
‫خندیدم‪ .‬در همون حال گفتم‪ - :‬عزیزم‪ ،‬عکسمو بگیر دیگه! چرا داری با چشمات منو می‬
‫خوری؟ یه دفعه دنیل اومد به سمتم‪ ،‬لیوان شامپاینش رو محکم کوبید روی میز که همه‬
‫محتویاتش ریخت بیرون و دستمو گرفت توی دستش‪ .‬با یه حرکت منو کشید از میز‬
‫پایین‪ ،‬نالیدم‪ - :‬آی ‪ ...‬دنی ‪ ...‬دستم! بی توجه به صدای ناله ام منو کشون کشون برد‬
‫سمت در سالن و غرید‪ - :‬گمشو توی اتاقت! حتی فرصت نکردم حرف بزنم! چون منو‬
‫تقریبا ا شوت کرد توی راهرو و در نشمین رو محکم به هم کوبید‪ .‬نتونستم تعادلم رو حفظ‬
‫کنم و پرت شدم روی زمین‪ .‬تعجب کرده بودم در حد مرگ! اونقدر که حتی نمی تونستم‬
‫خودم رو جمع و جور کنم و خشک شده بودم روی زمین‪ .‬چرا دنیل اینقدر محکم بود؟!‬
‫چرا با من اینطور برخورد کرد؟ نکنه از من متنفره؟ نکنه همونطور که من می خوام از‬
‫اون انتقام بگیرم اونم می خواد همین کار رو با من بکنه؟ شاید هنوزم مثل بچگی هاش‬
‫فکر می کنه عامل از هم پاشیدن خونواده اش مادر منه! االن میخواد بقیه انتقامش رو‬
‫بگیره! به زور از جا بلند شدم‪ .‬بدنم درد می کرد و مچ دستم زق می زد‪ .‬لنگ لنگون‬
‫رفتم توی اتاقم و یهو بغضم ترکید‪ .‬خیلی وقت بود کتک نخورده بودم‪ .‬تازه داشتم روی‬

‫‪78‬‬
‫آرامش رو می دیدم‪ .‬تصور هر برخوردی رو از دنیل داشتم جز این برخورد! نشستم لب‬
‫تخت و نالیدم‪ - :‬مامان! کجایی مامان‪ ،‬کاش بودی! داشتم زیر لب می نالیدم که یهو در‬
‫باز شد و دنیل اومد تو‪ .‬باورم نمی شد خودش اومده باشه تو اتاقم! سرم رو انداختم زیر‪،‬‬
‫نمی خواستم نفرت رو توی چشمام بخونه‪ .‬صدای نعره اش بلند شد‪ - :‬در بیار اون لباسو‬
‫تا توی تنت جرش ندادم! سرم رو اوردم باال‪ ،‬نگاهم رو کنترل کردم و به زور گفتم‪- :‬‬
‫چرا؟ ‪ -‬چون من می گم! ‪ -‬و اگه این کار رو نکنم؟ مردها گاهی اوقات عالوه بر ظرافت و‬
‫زنانگی نیاز به سرتقی و لجبازی دارن‪ .‬اگه همیشه مطیع باشی تبدیل می شی به یه بره‬
‫تو سری خور‪ .‬گاهی باید هار باشی و بدری! یه قدم بهم نزدیک شد و گفت‪ - :‬درش می‬
‫یاری! ‪-‬در نمی یارم ‪ ...‬تا دلیل برخوردت رو ندونم هیچ کاری نمی کنم! دوباره صدای‬
‫دادش بلند شد‪ - :‬دوست ندارم جلوی من اینطوری لباس بپوشی! می فهمی؟ دوست‬
‫ندارم! رفتم نزدیکش و بی پروا گفتم‪ - :‬چرا؟ اتفاقی می افته؟ کالفه دستش رو کرد توی‬
‫موهاش و جویده جویده گفت‪ - :‬تو منو داغ می کنی! نباید اینطور بشه‪ .‬من نباید اینو به‬
‫تو بگم ‪ ...‬اه! افسون داری چی کار می کنی؟ ایول! اینه! چرخیدم و گفتم‪ - :‬لباس من‬
‫هیچ ایرادی نداره! توام ندید بدید نیستی دنیل‪ .‬چشم و دلت حسابی پره! چرا باید با دیدن‬
‫من داغ کنی؟ باز قفسه سینه اش داشت با هیجان باال و پایین می شد‪ ،‬شاید هم با خشم!‬
‫داد کشید‪ - :‬خودمم نمی دونم لعنتی! حسی که در برابر تو دارم رو تا حاال جلوی هیچ‬
‫کس تجربه نکردم! نتونستم جلوی لبخندم رو بگیرم و بی اراده خندیدم‪ .‬با ناز گفتم‪- :‬‬
‫ولی من فقط خواستم یه عکس بگیرم! با یه لباس ساده‪ ،‬بقیه اش مشکل توئه! اومد جلو‬
‫صورتمو کشید توی دستاش‪ ،‬دستاش داغ داغ بودن! از الی دندوناش گفت‪ - :‬تو فکر‬
‫کردی عکس می خوای بگیری واسه روی جلد مجله های آنچنانی؟ این چه وضعشه؟‬
‫برای چی اینجوری می کنی؟ نگو برای دل خودته که محاله باور کنم! تو چی از من می‬
‫خوای افسون؟ چی می خوای؟ تیز نگاش کردم و یه تای ابروم رو باال انداختم و با‬
‫حرکت لبم گفتم‪ - :‬خودتو! االن وقت اعتراف بود‪ .‬باید می فهمید این سمت یه احساسی‬
‫وجود داره‪ ،‬همین می تونه گرم ترش کنه! که بدونه هر موقع بخواد من در خدمتش‬
‫هستم‪ .‬حاال براش سخت تره که بتونه جلوی خودش رو بگیره‪.‬‬
‫دنیل با تعجب زل زد توی چشمام‪ ،‬اما من چشمامو دوختم به لبای قلوه ای و خوش‬
‫فرمش‪ .‬صدای نفس های بلندش رو می تونستم بشنوم و داغیش رو می تونستم روی‬
‫صورتم حس کنم‪ .‬چشمام رو ما بین لبهاش و چشماش به نوسان اوردم‪ .‬دنیل هم یه‬
‫لحظه خیره شد به لبهام‪ .‬زمزمه کردم‪ - :‬دوستت دارم دنی ‪ ...‬یه دفعه سرش رو اورد‬
‫پایین و من چشمامو بستم‪ .‬می دونستم دنیل شکست خورده‪ .‬هنوز لباشو حس نکرده‬
‫بودم که کسی به در ضربه زد‪ ،‬همزمان صدای دایه بلند شد‪ - :‬افسون! توی اتاقت‬
‫هستی؟ دنیل با خشونت منو پس زد و رفت سمت در بین دو اتاق‪ .‬دوست داشتم دایه رو‬
‫خفه کنم! دنیل وسط راه متوقف شد‪ ،‬چرخید به سمتم‪ .‬صورتش قرمز شده بود‪ ،‬دستش‬
‫رو به نشونه تهدید به سمتم تکون داد و گفت‪ - :‬این بازی رو تموم می کنی افسون!‬

‫‪79‬‬
‫فهمیدی؟ از همین لحظه ‪ ...‬از همین جا ‪ ...‬همه چی تموم شد! همه چی! دیگه نمی خوام‬
‫این رفتار رو ازت ببینم‪ .‬این افکار بچه گونه رو بریز دور و همه چی رو فراموش کن!‬
‫بعد از این حرف چرخید و رفت توی اتاقش‪ .‬ولو شدم روی تخت‪ ،‬دایه که از در زدن‬
‫خسته شده بود‪ ،‬در اتاق رو باز کرد اومد تو‪ .‬با دیدن من روی تخت گفت‪ - :‬تو اینجا‬
‫هستی؟ چرا جواب نمی دی دختر؟ سر جام نشستم و گفتم‪ - :‬اوه ببخشید دایه ‪ ...‬خسته‬
‫بودم ‪ ...‬با نگاهی به صورت آرایش شده من و لباسم گفت‪ - :‬جایی قراره بری؟ ‪ -‬نه ‪...‬‬
‫چطور مگه؟ بی توجه به سوالم گفت‪ - :‬ادوارد اومده ‪ ...‬پایینه! می خواد ببینتت ‪...‬‬
‫اوف! اینو کجای دلم بذارم؟ اینقدر که دوست داشتم دنیل رو به دام بکشم نسبت به‬
‫ادوارد یا جیمز یا متیو یکی از هم کالسی هام که خیلی وقت بود بهم گیر داده بود حس و‬
‫هیجان خاصی نداشتم‪ .‬از جا بلند شدم و گفتم‪ - :‬باشه دایه‪ ،‬االن می یام! باید لباس‬
‫عوض کنم‪ .‬دایه سرشو تکون داد‪ ،‬راه افتاد سمت در و زیر لب غر زد‪ - :‬معلوم نیست‬
‫چشه! برای خودش لباس عوض می کنه! خنده ام گرفت‪ .‬رفتم سمت کمد لباس هام‪ ،‬یه‬
‫شلوار جین به رنگ صورتی در اوردم با یه تاپ سفید و صورتی‪ .‬تند تند پوشیدم ‪،‬‬
‫آرایشم رو هم کمرنگ کردم و رفتم از اتاق بیرون‪ .‬خبری از دنیل نبود‪ .‬یه لحظه چشمامو‬
‫بستم و چند بار نفس عمیق کشیدم‪ .‬بوی عطرش هنوز هم توی مشامم بود‪ .‬لعنتی! نمی‬
‫دونم چه مرگم شده بود‪ .‬رفتم سمت پله ها ‪ ...‬ادوارد روی مبل های سلطنتی کامال رسمی‬
‫نشسته بود و منتظر به پله ها چشم دوخته بود‪ .‬با دیدن من لبخند زد و از جا بلند شد‪.‬‬
‫سعی کردم لبخند بزنم‪ ،‬رفتم به سمتش و قبل از من اون گفت‪ - :‬سالم ‪ ...‬عصر بخیر! ‪-‬‬
‫سالم ‪ ...‬عصر شما هم بخیر‪ .‬با لذت سر تا پامو نگاه کرد و دستشو به سمتم دراز کرد‪.‬‬
‫دستشو فشردم و ناچارا کنارش نشستم‪ .‬یکی از خدمتکارها روی میز بساط میوه و چایی‬
‫و کیک شکالتی رو چیده بود‪ .‬خبری از کسی دور و برمون نبود‪ .‬ادوارد هم از همین سو‬
‫استفاده کرد و با صدای آهسته ای گفت‪ - :‬دلم خیلی برات تنگ شده بود ‪ ...‬یه لبخند‬
‫کمرنگ تحویلش دادم و گفتم‪ - :‬اوه مرسی ‪ - ...‬تو دلت برای من تنگ نشده بود؟ فقط‬
‫نگاش کردم‪ .‬برای هر حرفی زود بود‪ .‬دستشو اورد جلو ‪ ،‬دستمو گرفت و گفت‪ - :‬افسون‬
‫‪ ...‬خواهش می کنم پیشنهاد شام منو قبول کن! باید باهات حرف بزنم‪ - .‬اما ادوارد ‪- ...‬‬
‫اما نداره ‪ ...‬خواهش کردم! ‪ -‬من واقعا سرم شلوغه! ‪ -‬خودت هم خوب می دونی که اگه‬
‫بخوای می تونی یه روز بعد از دانشگاهت با من قرار بذاری‪ - .‬راستش ‪ ...‬خب ‪ ...‬مونده‬
‫بودم چی بگم که صدای دنیل از پشت سرمون بلند شد‪ - :‬سالم ادوارد عزیز ‪ ...‬ادوارد از‬
‫جا پرید و دست من رو رها کرد‪ .‬رفت به طرف دنیل و باهاش دست داد‪ .‬مشغول جویدن‬
‫پوست لبم شدم‪ .‬االن واقعا برای ارتباط با ادوارد آماده نبودم‪ .‬باید یه کم می گذشت‪ ،‬باید‬
‫اول دنیل رو از راه به در می کردم‪ .‬اگه رابطه ای با ادوارد برقرار می کردم و دنیل می‬
‫فهمید همه چی خراب می شد! باید دنیل رو حسابی وابسته می کردم و بعد می رفتم‬
‫سراغ ادوارد‪ .‬اون موقع دنیل ضربه بدی می خورد و من به خواسته ام می رسیدم‪ .‬آره‬
‫راهش همین بود‪ .‬یه لحظه به دنیل نگاه کردم و نگاه اونو غرق ادوارد دیدم‪ .‬نه هنوز‬
‫خیلی مونده تا توی دام بیفته! االن توی دام هوسه‪ .‬باید توی دام عشق بیفته! از جا بلند‬

‫‪81‬‬
‫شدم و گفتم‪ - :‬ادوارد از دیدنت خوشحال شدم من یه کم درس دارم باید برم توی اتاقم ‪...‬‬
‫ادوارد با ناراحتی از جا بلند شد و گفت‪ - :‬افسون! ‪ -‬ببخشید ‪ ...‬خیلی درسام سنگینه! بی‬
‫توجه به حضور دنیل که زل زده بود به ما دو نفر گفت‪ - :‬پس شماره ت رو بهم بده!‬
‫رفتم سمت پله ها و گفتم‪ - :‬از دنیل بگیر ‪ ...‬بعد به نگاه تیز و داغ دنیل چشمکی پنهانی‬
‫زدم و رفتم از پله ها باال‪ .‬می دونستم که دنیل شماره منو به ادوارد می ده‪ .‬شاید برای‬
‫اینکه سر منو به شکلی گرم کنه! اینجوری خیلی بهتره!‬
‫اتاقم و مشغول مطالعه رمان شدم‪ .‬صدای دوروثی بدجور روی مخم اسکی می رفت‪.‬‬
‫داشت با دنیل بیلیارد بازی می کرد و چون اتاقم نزدیک سالن نشیمن بود به خوبی‬
‫صداشون رو می شنیدم‪ .‬صدای خنده های دنیل‪ ،‬خنده های دوروثی‪ ،‬ناز و اداهایی که‬
‫برای دنیل می یومد همه و همه داشتن اعصابمو می ریختن به هم‪ .‬رمانم رو پرت کردم‬
‫اون سمت و از جا بلند شدم‪ ،‬باید یه کاری می کردم تا هم خودم خنک بشم هم اعصاب‬
‫بیچاره ام‪ .‬داشتم می رفتم سمت در که گوشیم صداش بلند شد‪ .‬ناچارا برگشتم‪ .‬شماره‬
‫اش ناشناس بود‪ ،‬با شک و تردید جواب دادم‪ - :‬الو ‪ - ...‬سالم فرشته خوشگل ‪ ...‬کمی‬
‫به ذهنم فشار اوردم‪ ،‬صدای یه مرد بود! یعنی کی بود؟ خودش سریع گفت‪ - :‬ادواردم‬
‫خانوم فراری ‪ ...‬لبخند شیطانی نشست روی لبم‪ ،‬پس دنیل شماره مو داد! ای دنیل خودت‬
‫کردی که لعنت بر خودت باد! گفتم‪ - :‬اوه ‪ ...‬سالم ‪ ...‬شماره منو ازکجا آوردین؟ ‪-‬‬
‫معلومه! از دنیل گرفتم‪ .‬هر چند که نمی خواست بده و مصر بود که من از خودت بگیرم‪.‬‬
‫اما منم سمج تر از این حرفام ‪ ...‬در این مورد باهاش موافق بودم‪ .‬با لبخند گفت‪ - :‬بله‬
‫‪ ...‬قبول دارم! خندید و گفت‪ - :‬من اگه چیزی رو بخوام دست از سرش بر نمی دارم! ‪ -‬و‬
‫این یعنی چی؟ ‪ -‬فهمیدی ‪ - ...‬نفهمیدم ‪ - ...‬افسون ‪ - ...‬بله؟ ‪ -‬می خوام ببینمت ‪ ،‬باید‬
‫باهات حرف بزنم ‪ - ...‬گفتم که ‪ - ...‬خواهشا نگو وقت ندارم‪ ،‬یه فرصت ‪ ...‬خواهش می‬
‫کنم! ‪ -‬ادوارد! ‪ -‬هیچ حرفی رو قبول نمی کنم‪ .‬من باید با تو حرف بزنم ‪ ،‬باید با هم بریم‬
‫بیرون‪ - .‬در این مورد با دنیل صحبت کردی؟ ‪ -‬نه ‪ ،‬نیازی ندیدم ‪ ،‬تو واسه خودت اختیار‬
‫داری! ‪ -‬صد در صد! ‪ -‬پس می پذیری؟ ‪ -‬باور کن ‪ - ...‬افسون ‪ ...‬کی؟ کجا؟ دیگه نمی‬
‫شد پیچوندش‪ ،‬نفسم رو با صدا بیرون فرستادم و گفتم‪ - :‬نمی دونم ‪ ...‬صداش پر از‬
‫شوق شد‪ - :‬ولی من می دونم عزیزم! فردا بعد از دانشگاهت منتظرم باش‪ ،‬می یام‬
‫دنبالت ‪ - ...‬باشه‪ ،‬ولی باید خیلی زود برگردم ‪ - ...‬باشه عزیزم‪ ،‬خیلی زود! قول می دم‬
‫‪ ...‬خنده ام گرفته بود‪ ،‬شاید بد نبود اگه تا مدتی ادوارد رو توی آب نمک می خوابوندم‪.‬‬
‫با هم خداحافظی کردیم و رفتم تو فکر فردا‪ .‬چی بپوشم؟ باهاش چطور برخورد کنم؟ سر‬
‫میز شام هر کاری کردم که حواسم رو بدم به فردا و قرارم با ادوارد نشد‪ .‬دوروثی غذا بر‬
‫میداشت با دست میکرد توی دهن دنیل و از گوشه چشم به من نگاه می کرد‪ .‬از قیافه‬
‫دنیل می فهمیدم که چقدر از کارای دوروثی تعجب کرده‪ .‬قیافه دایه هم دیدنی شده بود!!!‬
‫خنده ام گرفته بود اما بدتر از اون داشتم حرص می خوردم‪ .‬من این دختر رو اگه امشب‬
‫نمی شوندم سر جاش اسمم رو عوض می کردم‪ .‬خیلی زود از سر میز بلند شدم و گفتم‪:‬‬

‫‪81‬‬
‫‪ -‬ممنون دایه جان! خیلی خوشمزه شده بود‪ .‬اگه اجازه بدین من برم به اتاقم‪ .‬فردا صبح‬
‫زود کالس دارم می ترسم خواب بمونم‪ .‬دایه سری تکون داد و گفت‪ - :‬خیلی خب می‬
‫تونی بری‪ .‬رفتم سمت دنیل و گفتم‪ - :‬بابا دنی‪ ،‬کاری با من نداری؟ دنیل بدون اینکه توی‬
‫چشمام نگاه کنه سرشو تکون داد و گفت‪ - :‬نه خوب بخوابی‪ .‬خم شدم گونه اش رو‬
‫بوسیدم و گفتم‪ - :‬توام همینطور! دیگه نموندم که عکس العملی ازش ببینم سر سری با‬
‫دوروثی هم خداحافظی کردم و رفتم از پله ها باال ‪...‬‬
‫پاهامو کوبیدم روی زمین‪ ،‬روی تنم عرق سرد نشسته بود‪ ،‬زیر لب غر غر کردم‪- :‬‬
‫دختره نکبت ‪ ...‬سر و صداهای شدید دوروثی دیوونه ام کرده بود! نگاهی توی آینه به‬
‫خودم انداختم‪ ،‬عالی بودم! همون لباس خوابی رو پوشیده بودم که دنیل برای دوروثی‬
‫انتخاب کرده بود‪ ،‬حریر مشکی صدای دنیل تو ذهنم تداعی شد‪ - :‬دیوونه کننده می شه!‬
‫و من واقعا ا دیوونه کننده شده بودم‪ .‬موهامو اطرافم رها کردم و رفتم سمت در‪ .‬کمی از‬
‫لیوان آبی که دستم بود آب جای اشک زیر چشمام ریختم و با یه حرکت در اتاق رو باز‬
‫کردم پریدم وسط! قیافه هاشون اون لحظه دیدنی بود! دوروثی وسط اتاق مشغول رقص‬
‫و دلبری بود‪ .‬از اون مدل رقصای خاص! بهش می گفتن رقص کثیف! حاال وسط کار بود‬
‫و دنیل هم لب تخت نشسته بود‪ .‬دوروثی با باال تنه برهنه در حالی که دستاشو حائل‬
‫بدنش کرده بود با چشمای گرد شده از ترس خیره مونده بود روی من‪ .‬برای اینکه‬
‫طبیعی جلوه کنم سریع رفتم سمت دنیل و با هق هق پریدم توی بغلش‪ .‬دنیل هنگ کرده‬
‫بود‪ ،‬اما محکم منو توی بغلش نگه داشت و گفت‪ - :‬چی شده افسون؟ عزیزم‪ ،‬چرا گریه‬
‫می کنی؟ میون هق هق گفتم‪ - :‬فردریک باز اومده بود سراغم‪ .‬دنیل ولم نمی کنه! من‬
‫می ترسم ‪ ...‬بیا پیش من ‪ ...‬دنیل ‪ ...‬وای ‪ ...‬دنی! فشار دستای دنیل دور کمرم بیشتر‬
‫شد‪ .‬صداشو کنار گوشم شنیدم‪ - :‬باز خواب دیدی؟ نترس عزیزم ‪ ...‬فردریک غلط می‬
‫کنه بخواد بازم اذیتت کنه‪ .‬آروم باش ‪ ...‬آروم باش عزیز دلم‪ .‬شیرین من ‪ ...‬حرفاش‬
‫داشت قند توی دلم آب می کرد‪ .‬صدای خشمگین دوروثی بلند شد‪ - :‬دنی! دنیل همینطور‬
‫که کمر منو نوازش می کرد با صدای خشمگین گفت‪ - :‬نمی بینی حالش بده؟! دوروثی‬
‫که داشت منفجر می شد گفت‪ - :‬پس من می رم! توام واسه دختر جونت الالیی بگو ‪...‬‬
‫دنیل کامال بی تفاوت گفت‪ - :‬خواهشا کفشات رو طبقه پایین بپوش‪ .‬دوست ندارم از‬
‫صدای پاشنه هات دایه بدخواب بشه ‪ ...‬صدای نفس های خشمگین دوروثی آب خنکی‬
‫بود رو اعصاب خرابی که تا اون لحظه برام درست کرده بود‪ .‬صدای بسته شدن در‬
‫نشون داد که دوروثی رفته‪ .‬به هق هقم ادامه دادم‪ ،‬صدای دنیل همراه شد با نوازش‬
‫انگشتای کشیده اش توی موهام‪ - :‬عزیزم‪ ،‬چی کار کنم که اینقدر خواب بد نبینی و شبات‬
‫آشفته نشه؟ دختر چه جوری می تونم آرومت کنم؟ عذاب کشیدن تو عذابم می ده ‪- ...‬‬
‫دنیل ‪ ...‬تنهام نذار ‪ ...‬خواهش می کنم! ‪ -‬تنهات نمی ذارم عزیزم ‪ ...‬من همیشه پیشتم ‪...‬‬
‫همیشه! خودمو بیشتر به دنیل چسبوندم و گفتم‪ - :‬بغلم کن دنیل! دستای دنیل محکم تر‬
‫دور شونه ام پیچیده شد و سرم رو گذاشت توی گودی گردنش‪ .‬از عمد نفس های عمیق‬

‫‪82‬‬
‫می کشیدم تا نفس داغم گردنش رو بسوزونه‪ ،‬زمزمه کرد‪ - :‬افسون؟ ‪ -‬هوم؟ ‪ -‬این چه‬
‫جاذبه ایه که تو داری دختر؟ ‪ -‬چه جاذبه ای؟ ‪ -‬هیچی ‪ ...‬نمیدونم ‪ ...‬پاشو بریم توی‬
‫اتاقت ‪ ...‬تو بخواب من بیدار می مونم تا خوابت ببره ‪ ...‬بیشتر بهش چسبیدم و گفتم‪- :‬‬
‫نه ‪ ...‬میخوام پیش تو بخوابم ‪ ...‬می خوام تو کنارم باشی ‪ ...‬دنیل خواهش می کنم! دنیل‬
‫سعی کرد دستای منو از دور کمرش باز کنه و گفت‪ - :‬عزیزم ‪ ...‬باشه ‪ ...‬من کنارت می‬
‫مونم ‪ ...‬اما بهتره بریم توی اتاق خودت ‪ ...‬دیگه حرفی نزدم‪ .‬از جا بلند شدم‪ ،‬آباژور‬
‫کنار تخت دنیل روشن بود‪ .‬یه نور صورتی خیلی کمرنگی اتاق رو روشن کرده بود‪.‬‬
‫رنگ صورتی پوستم رو از همیشه خوش رنگ تر و هیکلم رو دلفریب تر نشون می داد‪.‬‬
‫از عمد گودی کمرم رو بیشتر کردم‪ .‬نرم نرم با پاهای برهنه رفتم سمت اتاقم‪ .‬وسط راه‬
‫چرخیدم سمت دنیل تا ببینم پشت سرم هست یا نه که دیدم لب تخت خشک شده و زل زده‬
‫به من‪ .‬لبخند نشست روی لبم‪ ،‬زمزمه وار گفتم‪ - :‬اوه عزیزم ! حس کردم دنیل آب‬
‫دهنش رو قورت داد و از جا بلند شد‪ .‬یه قدم رفتم به سمتش‪ ،‬چشمامو بستم و گفتم‪- :‬‬
‫دنیل‪ ،‬من از ترس انگار فلج شدم ‪ ...‬قدرت راه رفتن ندارم ‪ ...‬می شه منو بغل کنی؟ هیچ‬
‫صدایی نیومد‪ ،‬چشمامو که باز کردم خودم رو غرق در تاریکی دیدم‪ .‬همه جا سیاه بود‪،‬‬
‫با ترس گفتم‪ - :‬دنیل! صداش رو نزدیک خودم شنیدم ‪ - ...‬اینجام ‪ ...‬نترس ‪ ...‬بریم توی‬
‫اتاقت ‪ - ...‬چرا آباژور رو خاموش کردی ؟ من جایی رو نمی بینم دیگه دنی! ‪ -‬همه جا‬
‫تاریک باشه و بریم توی در و دیوار خیلی بهتر از اینه که روشن باشه و این اتفاق‬
‫بیفته! حداقل تاریکی برام یه بهونه می شه! منظورش رو کامل فهمیدم‪ ،‬با صدای‬
‫کشداری گفتم‪ - :‬دنیــــــــل! ‪ -‬هــــیـــس ‪ ...‬هیچی نگو! فقط بریم ‪ - ...‬من ‪ ...‬نمی دونم‬
‫از کدوم طرف باید برم‪ .‬مچ دستم توی دستش اسیر شد و منو همراه خودش کشید‪ .‬در‬
‫اتاقم که باز شد نور به درون تابید‪ .‬چرخیدم سمت دنیل‪ .‬چشماشو بسته بود‪ .‬شاید می‬
‫خواست منو نبینه‪ .‬چند نفس عمیق و کشدار کشیدم‪ .‬نشستم لب تخت خوابم و گفتم‪- :‬‬
‫دنیل ‪ ...‬پیشم می خوابی؟ تکیه زد به دیوار کنار تختم‪ ،‬چشماش هنوز بسته بودن ‪- ...‬‬
‫نمی تونم افسون ‪ ...‬بخواب ‪ ...‬من بیدارم ‪ - ...‬حالم بده دنی ‪ ،‬بیـــا! آه عمیقی کشید‪ ،‬بین‬
‫ابروهاش خط عمیقی ایجاد شد و زمزمه کرد‪ - :‬منم همینطور ‪ ...‬بخواب عزیزم ‪ ...‬فقط‬
‫بخواب ‪ ...‬داری دیوونه ام می کنی! ‪ -‬دنی من ‪ - ...‬بخواب افسون! دیگه حرفی نزدم ‪،‬‬
‫االن وقتش نبود‪ .‬می شد برم سمتش ‪ ،‬می شد ببوسمش‪ ،‬می دونستم که اراده اش در هم‬
‫شکسته و هیچ مقاومتی نمی کنه‪ .‬اما االن نمی خواستم‪ .‬دوست نداشتم توی تحریک‬
‫شدن دنیل حتی یه درصد هم دوروثی دخیل باشه و اون لحظه شاید نیم بیشتر حال خراب‬
‫دنیل به خاطر کار نیمه تمومش با دوروثی بود! پس خوابیدم و لحاف رو کشیدم روی‬
‫بدنم‪ .‬زمزمه کردم‪ - :‬شب بخیر ‪ ...‬و شنیدم‪ - :‬شب بخیر ‪ ...‬کیفم رو انداختم روی دوشم‬
‫و از جام بلند شدم ‪ ...‬بچه ها داشتن دو تا دو تا یا سه تا سه تا می رفتن از در کالس‬
‫بیرون ‪ ...‬مغرورانه سرم رو گرفتم باال و رفتم سمت در ‪ ...‬وقتی دیدم نمی تونم دوست‬
‫خوبی توی دانشگاه برای خودم پیدا کنم کال بیخیال شدم و سعی کردم غرورم رو حفظ‬
‫کنم ‪ ...‬داشتم می رفتم بیرون که صدای متیو باعث شد سر جام بایستم ‪ - ...‬افسون ‪...‬‬

‫‪83‬‬
‫چرخیدم به طرفش و به سردی گفتم‪ - :‬مت ‪ ...‬من قرار دارم باید برم ‪ - ...‬زیاد وقتت رو‬
‫نمی گیرم افسون ‪ ...‬فقط می خواستم ‪ - ...‬می خواستی چی؟ می خوای حرفای قبلت رو‬
‫دوباره تکرار کنی؟ که از من خوشت اومده؟ بیخیال مت ‪ ...‬من به درد تو نمی خورم! ‪-‬‬
‫آخه چرا؟ تو هیچ وقت دلیلی برای من نمی یاری ‪ ...‬متیو جز پسرای معمولی کالس بود‬
‫‪ ...‬قد بلند و خوش استیل بود ‪ ...‬اما چون جاذبه های دختر پسند نداشت زیاد کسی به‬
‫سمتش نمی رفت ‪ ...‬خیلی ساده بود ‪ ...‬ساده لباس می پوشید ‪ ...‬ساده حرف می زد ‪...‬‬
‫زیاد از حد متواضع و فروتن بود ‪ ...‬جذبه نداشت ‪ ...‬غرور نداشت! و همین باعث می‬
‫شد زیاد دخترا به سمتش نرن ‪ ...‬از شانس من اون دست گذاشته بود روی من! و من‬
‫اصال مایل نبودم ازش به عنوان طعمه استفاده کنم ‪ ...‬متیو توی نقشه من جایی نداشت!‬
‫نفسم رو فوت کردم و گفتم‪ - :‬ببین متیو ‪ ...‬فرض کن من نامزد دارم! سرش رو به چپ‬
‫و راست تکون داد و گفت‪ - :‬محاله! باور نمی کنم ‪ ...‬رفتم سمت در و گفتم‪ - :‬باشه باور‬
‫نکن! میل خودته ‪ ...‬صداشو بلند کرد و پشت سرم تقریبا داد کشید‪ - :‬من دست از سرت‬
‫بر نمی دارم افسون ‪ ...‬بدون هیچ حرفی رفتم از دانشگاه بیرون ‪ ...‬با نگاه اینطرف و‬
‫اونطرف خیابون رو از نظر گذروندم ‪ ...‬هوا برفی و گرفته بود ‪ ...‬دستامو در آغوش‬
‫کشیدم و زیر لب گفتم‪ - :‬کجایی پس ادوارد؟! ماشینی برام چراغ زد ‪ ...‬احتمال دادم‬
‫ادوارد باشه ‪ ...‬برف پاکن هاش با سرعت کار می کردن و شیشه های ماشین رو بخار‬
‫گرفته بود ‪ ...‬نمی تونستم درست ببینمش ‪ ...‬روی برفها محکم قدم برداشتم که سر‬
‫نخورم و رفتم به سمتش ‪ ...‬همین که رسیدم به ماشین در رو باز کرد و صداش رو‬
‫شنیدم‪ - :‬بیا باال افسون جان ‪ ...‬سریع پریدم توی ماشین و دستامو گرفتم جلوی دهنم که‬
‫با نفسم داغشون کنم ‪ ...‬صدای گرم ادوارد بلند شد‪ - :‬سالم ‪ ...‬خسته نباشی! چرخیدم به‬
‫طرفش و گفتم‪ - :‬اوه سالم ‪ ...‬ببخشید ‪ ...‬هوا خیلی سرده مغزم هم یخ زده! بخاری‬
‫ماشینش رو زیاد کرد و گفت‪ - :‬خواهش می کنم ‪ ...‬لندن تا بوده همین بوده! سرد ‪ ...‬پر‬
‫از مه ‪ ...‬یخ بندون ‪ ...‬بارونی! ‪ -‬آره ‪ ...‬دیگه عادت کردم ‪ - ...‬کالس خوب بود؟ ‪ -‬خوب‬
‫‪ ...‬دستش رو آورد به سمتم و گفت‪ - :‬اگه افتخار بدی دستت رو برات گرم می کنم‬
‫عزیزم ‪ ...‬لبخندی زدم و دستم رو گذاشتم توی دستش ‪ ...‬با یه دستش فرمون رو کنترل‬
‫می کرد و با دست دیگه اش دستای منو به نوبت ماساژ می داد ‪ ...‬خوبه دنده ماشینش‬
‫اتوماتیک بود! وگرنه باید از پاش هم کمک می گرفت ‪ ...‬چند لحظه ای در سکوت سپری‬
‫شد تا اینکه ادوارد سکوت رو شکست و گفت‪ - :‬خیلی خوشحالم که اینجایی ‪ ...‬که‬
‫پیشمی! هنوز باورم نمی شه ‪ ...‬چه کرده بودم با این بدبخت ‪ ...‬لبخند کجی زدم و گفتم‪- :‬‬
‫چرا ؟ من اینقدر بدم؟ ‪ -‬اوه نه! تو از خوب هم خوب تری ‪ ...‬تو بهترینی برای من! ‪-‬‬
‫ادوارد تو داری زیاد از حد ‪ ...‬دستش رو به نشونه سکوت باال آورد و گفت‪ - :‬می دونم‬
‫‪ ...‬می دونم ‪ - ...‬پس اگه می دونی کمی خودت رو کنترل کن ‪ ...‬تو منو می ترسونی‬
‫ادوارد ‪ - ...‬عزیز من ‪ ...‬ترس برای چی؟ سعی کردم کمی خودم رو شرمنده نشون بدم‬
‫‪ - ...‬خب ‪ ...‬تا حاال کسی با من اینطور حرف نزده! من خجالت ‪ ...‬می کشم!‪..‬‬

‫‪84‬‬
‫لبخند نشست کنج لبای ادوارد و با صدای بم شده گفت‪ -:‬تو الیق اینطور حرف زدنی‬
‫دختر ‪ ...‬کسی تو رو کشف نکرده بوده ‪ ...‬تو آفریده شدی برای من ‪ ...‬سرمو انداختم‬
‫زیر و گفتم‪ - :‬ادوارد! دستم رو به لباش نزدیک کرد ‪ ...‬اول کمی دستامو ها کرد و سپس‬
‫به نوبت اونها رو بوسید ‪ ...‬هیچ حسی بهم دست نمی داد! درست عین یه مجسمه بودم!‬
‫اما ادوارد نباید اینو می فهمید ‪ ...‬سرمو بیشتر انداختم زیر ‪ ...‬صداش بلند شد‪- :‬‬
‫خوشحالم ‪ ...‬خوشحالم که تو رو پیدا کردم ‪ ...‬دختری که عمری دنبالش می گشتم ‪...‬‬
‫سرم رو گرفتم باال و گفتم‪ - :‬دنبالش می گشتی که چی؟ ‪ -‬که همه تنهایی هامو باهاش‬
‫قسمت کنم ‪ ...‬که بتونم ‪ ...‬بتونم دوسش داشته باشم‪ .‬اونم منو دوست داشته باشه ‪...‬‬
‫سالها بود دنبال چنین حسی بودم! با کنجکاوی نگاش کردم و گفتم‪ - :‬و االن بهش‬
‫رسیدی؟ با محبتی خالصانه که می تونستم صداقش رو حس کنم نگام کرد و گفت‪ - :‬آره‬
‫‪ ...‬االن دیگه بهش رسیدم ‪ ...‬اما ‪ ...‬هنوز یه طرفه است! یعنی می رسه روزی که‬
‫احساس من دو طرفه بشه افسون؟ آره عزیزم؟ شونه ها مو باال انداختم و گفتم‪ - :‬نمی‬
‫دونم چی بگم ادوارد ‪ ...‬خب ‪ - ...‬حق داری! من زیادی بی مقدمه حرف زدم و تو شوکه‬
‫شدی ‪ ...‬من بهت فرصت می دم ‪ ...‬فرصت می دم که خوب فکر کنی عزیزم ‪ ...‬باید منو‬
‫با همه وجودت قبول کنی ‪ ...‬فقط بهش لبخندی زدم ‪ ...‬فعال تنها راه پیچوندن ادوارد‬
‫گرفتن فرصت برای تصمیم گیری بود ‪ - *** ...‬اوه متیو! داری دیوونه ام می کنی؟‬
‫پیچید جلوم و گفت‪ - :‬نه اشتباه می کنی ‪ ...‬من می خوام بهت آرامش بدم ‪ ...‬فقط بهم‬
‫اعتماد کن افسون! یه فرصت بهم بده ‪ ...‬خواهش می کنم! دیگه داشتم از دست اصرار‬
‫های متیو روانی می شدم ‪ ...‬توی دلم نالیدم‪ - :‬خودت خواستی متیو ‪ ...‬خودت خواستی‬
‫جز قربانی های من باشی ‪ ...‬من نمی خواستم با تو بازی کنم‪ .‬اما تو کوتاه نیومدی ‪...‬‬
‫خودت خواستی ‪ ...‬ناچارا آهی کشیدم و گفتم‪ - :‬من باید چی کار کنم؟ چهره اش از شادی‬
‫درخشید و گفت‪ - :‬اوه عزیزم ‪ ...‬افسون جان فقط ‪ ...‬فقط ‪ ...‬با اعتماد به نفس گفتم‪- :‬‬
‫خیلی خب هول نشو! شماره ت رو بهم بده ‪ ...‬هماهنگ می کنم باهات که بریم بیرون ‪...‬‬
‫باشه؟ بیچاره از خوشی زبونش بند اومده بود ‪ ...‬اولین بار بود که دلم داشت برای یه‬
‫پسر می سوخت ‪ ...‬اما من تصمیمو گرفته بودم‪ .‬گوشیشو از دستش کشیدم بیرون ‪...‬‬
‫زنگ زدم روی گوشی خودم ‪ ...‬دوباره گوشیشو بهش دادم و گوشی خودمو هم انداختم‬
‫توی کیفم‪ .‬سری براش تکون دادم و راه افتادم سمت در دانشگاه ‪ ...‬بیچاره هنوز خشک‬
‫شده سر جاش باقی مونده بود‪ .‬منتظر بودم دنیل بیاد دنبالم ‪ ...‬کالهم رو پایین تر کشیدم‪.‬‬
‫روز به روز هوا داشت سرد تر می شد ‪ ...‬با شنیدن صدایی درست پشت سرم برگشتم‪- :‬‬
‫عزیزم ‪ ...‬جیمز درست پشت سرم بود ‪ ...‬به قول مامان هر دم از این باغ بری می رسد!‬
‫همین بود؟ فکر کنم همین بود ‪ ...‬حاال هر چی ‪ ...‬در هر صورت جیمز رو دیگه نمی‬
‫دونستم چی کار کنم! محو و مات خیره شدم بهش ‪ ...‬بهم نزدیک شد و منو کشید توی‬
‫بغلش ‪ ...‬بدون حرکت توی بغلش باقی موندم ‪ ...‬صداش کنار گوشم بلند شد‪ - :‬عشق‬

‫‪85‬‬
‫من! دلم برات خیلی تنگ شده بود ‪ ...‬خیلی بی انصافی افسون! خیلی بی انصافی! چرا‬
‫هیچ وقت از من خبر نمی گیری؟ بی حرکت مونده بودم و واقعا ا نمی دونستم باید چی کار‬
‫کنم ‪ ...‬منو از خودش یه کم جدا کرد ‪ ...‬صورتم رو گرفت بین دستاش ‪ ...‬چشمای‬
‫خاکستریش برق می زدن ‪ ...‬زمزمه وار گفت‪ - :‬تو همه وجودمی افسون ‪ ...‬همه‬
‫وجودم! هنوز نمی تونستم در جوابش چیزی بگم ‪ ...‬صورتم رو کشید نزدیک صورتش‬
‫و لباش رو چند بار روی پیشونیم فشار داد ‪...‬‬
‫سعی کردم صدام رو پیدا کنم ‪ ...‬نالیدم‪ -:‬جیمز! ‪ -‬جانم ‪ ...‬بگو ‪ ...‬با من حرف بزن! ‪-‬‬
‫جیمز ‪ ...‬تو چرا اینطوری شدی؟ منو کمی از خودش جدا کرد ‪ ...‬خنده اش گرفت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خل شدم ‪ ...‬مگه نه؟ منم خنده ام گرفت و گفتم‪ - :‬کم نه! سرشو خم کرد و در گوشم‬
‫گفت‪ - :‬ای من به فدای لبخند تو ‪ ...‬فکم بسته شد! جیمز حالش از همه خراب تر بود‬
‫انگار ‪ ...‬اصال نیازی به ناز و عشوه نداشت ‪ ...‬خودش همه راه رو رفته بود ‪ ...‬گفتم‪- :‬‬
‫تو اینجا چی کار می کنی؟ ‪ -‬امروز رفتم دفتر دنیل ‪ - ...‬خوب؟ ‪ -‬راضی نمی شد شماره ت‬
‫رو بده ‪ ...‬اینقدر داد و هوار کردم تا راضی شد من بیام دنبالت و برسونمت برایتون ‪ ...‬با‬
‫چشمایی گرد شده گفتم‪ - :‬دنی؟ دستشو حلقه کرد دور شونه من و گفت‪ - :‬آره عزیزم ‪...‬‬
‫خیلی خسیسه! نمی خواد دخترش رو با کسی سهیم بشه ‪ ...‬اما من به زور تو رو ازش‬
‫می گیرم ‪ ...‬حاال می بینی! حرف رو عوض کردم و گفتم‪ - :‬جیمز ‪ ...‬تو میخوای منو‬
‫برسونی برایتون؟ ‪ -‬آره عزیزم ‪ - ...‬با چی؟ به ماشینی که کمی اونطرف تر از ما پارک‬
‫شده بود اشاره کرد و گفت‪ - :‬با اون ابوقراضه! دوباره باید نقش بازی می کردم ‪ ...‬سر‬
‫جام ایستادم و گفتم‪ - :‬تو که ماشین نداشتی جیمز ‪ ...‬یه دفعه به خودش اومد و به تته‬
‫پته افتاد ‪ - ...‬خب ‪ ...‬خب ‪ ...‬ماشین دوستمه ‪ ...‬بعضی وقتا ازش قرض می گیرم ‪ ...‬با‬
‫تعجب گفتم‪ - :‬چه دوستایی داری! قبالا چیزی در موردشون نمی گفتی ‪ ...‬سعی کرد با‬
‫خنده بحث رو بپیچونه ‪ - ...‬ما اینیم دیگه ‪ ...‬در ماشین رو باز کرد و من سوار شدم ‪...‬‬
‫خودش هم از در سمت راننده سوار شد و گفت‪ - :‬چیزی میل داری عسلم؟ ‪ -‬نه خیلی‬
‫خسته ام می خوام برم خونه استراحت کنم ‪ - ...‬بمیرم برات عشقم ‪ ...‬چپ چپ نگاش‬
‫کردم و گفتم‪ - :‬جیمز دوست ندارم باهام اینجوری حرف بزنی ‪ ...‬لبخندی موذیانه زد و‬
‫گفت‪ - :‬کاش می یومدی بریم بار ‪ ...‬یه چیزی می خوردیم ‪ ...‬مستیتو بیشتر دوست دارم‬
‫‪ ...‬خنده ام گرفت ولی جلوی خودمو گرفتم و گفتم‪ - :‬چه طور؟ لبخندشو جمع کرد و‬
‫گفت‪ - :‬بماند ‪ ...‬دستمو دراز کردم و دست جیمز رو گرفتم توی دستم ‪ ...‬از گوشه چشم‬
‫نگام کرد و نفس عمیقی کشید ‪ ...‬دستشو روی پام گذاشتم و با نوک انگشتم اشاره ام‬
‫کف دستشو نرم نوازش کردم ‪ ...‬جیمز بیچاره داشت با یه دست رانندگی می کرد ‪ ...‬وقتی‬
‫هم می خواست دنده عوض کنه فرمون رو رها می کرد و با همون دست چپش دنده رو‬
‫عوض می کرد ‪ ...‬انگار دلش نمی یومد دستشو از توی دست من در بیاره ‪ ...‬سرم رو‬
‫چسبوندم به پشتی صندلی و زمزمه کردم‪ -:‬فکر کنم تب دارم ‪ ...‬با نگرانی گفت‪ - :‬تب‬
‫داری؟ چرا عزیزم؟ سرما خوردی؟ بریم دکتر؟ افسون جان ‪ ...‬خندیدم و گفتم‪ - :‬نه‬

‫‪86‬‬
‫نگران نباش ‪ - ...‬آخه می گی ‪ ...‬دستشو که از دستم در آورده بود تا بذاره روی پیشونیم‬
‫رو دوباره گرفتم گذاشتم روی پام و گفتم‪ - :‬خوبم ‪ ...‬اما حرارت بدنم رفته باال ‪ ...‬کمی‬
‫صاف نشستم ‪ ...‬خیره شدم توی چشماش و با یه لبخند کنترل شده گفتم‪ - :‬تو نمی دونی‬
‫دلیلش چیه؟ جیمز آب دهنش رو قورت داد و از گوشه چشم نگام کرد ‪ ...‬بیچاره نمی‬
‫دونست حواسش رو بده به جاده یا به من و کارام ‪ ...‬انگشتم رو بردم سمت دهنم و‬
‫گفتم‪ - :‬می خوای حرارت بدنم رو نشونت بدم؟ جیمز فقط نگام کرد ‪ ...‬نمی دونست قصدم‬
‫چیه ‪ ...‬انگشت اشاره ام به نرمی کشیدم کف دست جیمز ‪ ...‬جیمز آهی کشید و چشماشو‬
‫بست ‪ ...‬لبخندی شیطانی نشست روی صورتم ‪ ...‬کمی خودم رو کشیدم به طرفش و‬
‫گفتم‪ - :‬دوست داری بیشتر حسش کنی؟ صورتم رو بردم نزدیک صورتش ‪ ...‬گفتم‪ - :‬می‬
‫خوای؟ جیمز ناله مانند گفت‪ - :‬نکن افسون ‪ ...‬خندیدم ‪ ...‬آروم و کشدار ‪ ...‬لب پایینیمو‬
‫گاز گرفتم و گفتم‪ - :‬نمی خوای؟ ولی فکر کنم گوشت دوست داشته باشه ‪ ...‬منتظر نشدم‬
‫چیزی بگه ‪ ...‬خیلی اروم نوک زبونمو زدم به الله گوشش ‪ ...‬قفسه سینه اش داشت با‬
‫هیجان باال و پایین می شد ‪ ...‬خودمو یه کم کشیدم کنار که بتونم صورتشو ببینم‪ .‬دیگه‬
‫داشت اختیار از دستش خارج می شد ‪ ...‬نگاش بین لبام و چشمام در نوسان بود ‪ ...‬االن‬
‫وقت ضد حال زدن بود! سریع خودمو کشیدم کنار و گفتم‪ - :‬اوه جیمز! جلوتو نگاه کن!‬
‫جیمز یه دفعه دو دستی فرمون رو چسبوند و ماشین رو کشید کنار ‪ ...‬حقیقتا ا نزدیک بود‬
‫تصادف کنیم ‪ ...‬ماشین که در حالت طبیعی قرار گرفت جیمز نفس بلند و صدا داری کشید‬
‫و زیر لب گفت‪ - :‬از دست تو دختر! خندیدم و چشمامو بستم ‪ ...‬کاری که می خواستم‬
‫بکنم رو کرده بودم ‪ ...‬چقدر دوست داشتم اشک این موجودات عوضی و پست رو در‬
‫بیارم ‪ ...‬اشک جیمز ‪ ...‬اشک ادوارد ‪ ...‬اشک متیو ‪ ...‬و مهم تر از همه اشک دنیل رو!‬
‫*** ضربه ای به در اتاق خورد ‪ ...‬سرم رو از روی کتابم برداشتم و گفتم‪ - :‬بفرمایید‬
‫‪ ...‬ژولیت اومد تو و گفت‪ - :‬سالم خانوم ‪ - ...‬سالم ‪ ...‬کاری داشتی؟ ‪ -‬آقا فرمودن اگه‬
‫مایلین برین کنار ساحل حاضر بشین ‪ - ...‬کنار ساحل برای چی؟ ‪ -‬من اطالعی ندارم‬
‫خانوم ‪ - ...‬دنیل االن کجاست؟ ‪ -‬توی اتاقشون هستن خانوم ‪ - ...‬دوروثی هم هست؟ ‪-‬‬
‫نخیر ایشون تو اتاق خودشون هستن ‪ ...‬دارن حاضر می شن‪ - .‬خیلی خب می تونی بری‬
‫‪ ...‬خودم باهاش صحبت می کنم‪ .‬یه کم خم شد و رفت از اتاق بیرون ‪ ...‬از جا بلند شدم‬
‫‪ ...‬بدون لحظه ای مکث رفتم سمت در بین دو اتاق و بازش کردم ‪ ...‬دنیل حاضر و اماده‬
‫روی یکی از مبل های اتاقش نشسته بود و داشت با موبایلش حرف می زد ‪ ...‬با دیدن‬
‫من اشاره کرد منتظر بمونم‪ .‬رفتم نشستم کنارش و منتظر شدم تا تماسش رو قطع کنه‪.‬‬
‫مشخص بود که تماسش کاریه ‪ ...‬وقتی قطع کرد سریع گفتم‪ - :‬سالم عرض شد ‪ ...‬باز‬
‫توی پوسته جدیت خودش فرو رفته بود ‪ ...‬بعد از اون شب بازم موضعش این شده بود‬
‫که از من دوری کنه‪ .‬منم تصمیم داشتم کمی ازش فاصله بگیرم ‪ ...‬این دور شدن ها و‬
‫نزدیک شدن ها برای جلب توجهش مفید بود ‪...‬‬

‫‪87‬‬
‫بند ساعتش رو محکم کرد و گفت‪ -:‬سالم ‪ - ...‬می خواین برین ساحل؟ ‪ -‬درسته ‪ - ...‬با‬
‫دوروثی ‪ - ...‬بله ‪ - ...‬برای چی؟ ‪ -‬دوروثی میخواد برنزه کنه ‪ ...‬ناخوداگاه لبام به‬
‫پوزخند کج شد ‪ ...‬دنیل اخماش در هم شد و گفت‪ - :‬باز اسم دوروثی اومد قیافه تو پر از‬
‫تمسخر شد؟ ‪ -‬وقتی اسم منو هم جلوی اون می یاری قیافه اون این شکلی می شه‪- .‬‬
‫اون حق داره! با تعجب نگاش کردم ‪ ...‬زل زد توی چشمام و گفت‪ - :‬اون فکر می کنه‬
‫محبت همسرش رو با یه نفر شریک شده! اما تو چی؟ تو باید به همین نصف محبت هم‬
‫راضی باشی ‪ ...‬سعی کردم طبیعی باشم ‪ ...‬حسابی جا خورده بودم ‪ ...‬اما دنیل حق‬
‫داشت! داشت از موضع قدرت باهام برخورد می کرد‪ .‬این یه مکانیزم دفاعی بود ‪ ...‬باید‬
‫درک می کردم ‪ ...‬پوست لبم رو جویدم و گفتم‪ - :‬تعارف کردی پس ‪ ...‬اصال هم دوست‬
‫نداری من باهاتون بیام ‪ - ...‬من تعارف ندارم باهات ‪ ...‬دوست داری می تونی بیای ‪...‬‬
‫اما خوشم نمی یاد باعث آزار دوروثی بشی ‪ ...‬متوجه ای؟ فکری اومد تو ذهنم ‪ ...‬از جا‬
‫بلند شدم و گفتم‪ - :‬باشه ‪ ...‬منم می یام ‪ ...‬هوس کردم برنزه بشم ‪ ...‬امروز هوا آفتابیه!‬
‫مطمئنا ا خوش می گذره ‪ ...‬اما واسه اینکه تو مجبور نشی به من هم توجه بکنی زنگ‬
‫می زنم یکی از دوستام هم بیاد ‪ ...‬ایرادی که نداره؟ سعی کرد خونسرد و بی تفاوت باشه‬
‫‪ - ...‬هر جور میلته! فقط سریع حاضر شو ‪ ...‬سرمو انداختم زیر و خواستم برم سمت‬
‫اتاقم که صدام کرد‪ - :‬افسون ‪ ...‬ایستادم ‪ ...‬ولی نگاش نکردم ‪ ...‬با تحکم گفت‪ - :‬از این‬
‫به بعد خواستی وارد اتاق من بشی باید در بزنی ‪ ...‬یک بار دیگه با این وضع بخوای‬
‫بیای توی اتاق مجبور می شم کلید اتاق رو ازت بگیرم و در رو از این سمت قفل کنم ‪...‬‬
‫فهمیدی؟ این دنیل بود؟!!! هنگ کرده بودم! این دنیل رو اصال نمی شناختم‪ .‬آهی کشیدم‬
‫و برای اینکه بهش بفهمون حرفاش اصال برام اهمتی نداره بدون اینکه مئافت یا‬
‫مخالفتی بکنم‪،‬آدرس ساحل رو ازش گرفتم و رفتم از اتاق بیرون‪ .‬من تو رو آدم نکنم‬
‫دنیل افسون نیستم! حاال دیگه جفتک می اندازی؟ دوروثی رو به من ترجیح می دی؟ یه‬
‫حالی من از تو بگیرم ‪ ...‬سریع گوشیم رو برداشتم و با شخص مورد نظرم تماس گرفتم‪.‬‬
‫بعد از اون ست قرمز رنگ رو که مخصوص ساحل خریده بودم پوشیدم ‪ ...‬موهامو باالی‬
‫سرم بستم ‪ ...‬یه پیرهن سفید با گل های آبرنگی صورتی تنم کردم و رفتم از اتاق بیرون‬
‫‪ ...‬دوروثی و دنیل پایین پله ها منتظرم بودن ‪ ...‬خرامان خرامان رفتم به سمتشون و‬
‫گفتم‪ - :‬بریم ‪ ...‬من آماده ام ‪ ...‬دنیل بدون اینکه نگام کنه دستشو گذاشت پشت کمر‬
‫دوروثی و گفت‪ - :‬بریم عزیزم ‪ ...‬دوروثی بهم پوزخندی زد و راه افتاد ‪ ...‬منم دندون‬
‫قروچه ای کردم و دنبالشون راه افتادم ‪ ...‬هوا امروز آفتابی بود و خاصیت هوای اینجا‬
‫این بود وقتی آفتاب می شد هوا هم گرم می شد ‪ ...‬می تونستیم راحت کنار دریا آفتاب‬
‫بگیریم ‪ ...‬دنیل و دوروثی سوار ماشین شدن و منم بی حرف نشستم عقب ‪ ...‬هندزفیری‬
‫هامو کردم تو گوشم و مشغول موسیقی گوش کردن شدم‪ .‬اصال حوصله شنیدن حرفای‬
‫دوروثی رو نداشتم‪ .‬نمی دونم چقدر وقت گذشته بود که به محل مورد نظر رسیدیم ‪...‬‬
‫زیراندازها و وسایلمون رو برداشتیم و رفتم سمت اقیانوس که زیر نور خورشید می‬
‫درخشید! گوشیم رو برداشتم و اس ام اس زدم‪ - :‬کجایی؟ جواب اومد‪ - :‬تو راهم عزیز‬

‫‪88‬‬
‫دلم ‪ ....‬دارم از خوشی غش می کنم! دعا کنم سالم برسم ‪ ...‬خندیدم ‪ ...‬زیراندازم رو‬
‫برداشتم و با کمی فاصله از دوروثی و دنیل پهن کردم روی زمین ‪ ...‬همونطور با پیرهن‬
‫دراز کشیدم‪ .‬دنیل تی شرت و شلوارش رو در آورد ‪ ...‬دوروثی هم به کمک دنیل پیرهن‬
‫کوتاهش رو از تنش کشید بیرون‪ .‬با دیدن لباس زیر جیغش که فسفری رنگ بود ایشی‬
‫گفتم و صورتمو برگردوندم‪ .‬هوس آب پرتغال داشتم ‪ ...‬باید می رفتم می خریدم ‪ ...‬اما‬
‫اصالا حسش نبود ‪ ...‬دراز کشیدم و کاله حصیریمو گذاشتم روی صورتم‪ .‬موج ها که می‬
‫یومدن و می رفتن پامو نوازش می کردن‪ .‬هندزفیریم هم توی گوشیم بود و داشتم واقعا‬
‫لذت می بردم‪ .‬اصال به دوروثی و دنیل نگاه هم نمی کردم‪ .‬برام مهم نبود دارن چی کار‬
‫می کنن ‪ ...‬خیلی از دست دنیل دلخور بودم! نفرتم به کنار دلخوری از حرفاش داشت‬
‫دیوونه ام می کرد‪ .‬با لرزش گوشیم روی شکمم کمی خم شدم و گوشیمو برداشتم‪ .‬اس ام‬
‫اس داده بود‪ - :‬من رسیدم عزیزم ‪ ...‬می شه بایستی تا ببینمت؟ با خوشحالی هندزفیریمو‬
‫از گوشم در اوردم ‪ ...‬نگاهی به اطرافم انداختم ‪ ...‬ساحل خلوت بود ‪ ...‬دوروثی روی‬
‫شکم خوابیده بود و دنیل با مالیمت داشت براش کرم برنزه می زد ‪ ...‬چندش ها!‬
‫صورتمو برگردوندم و از جا بلند شدم ‪ ...‬با دیدن قامت متیو از دور سر جام باال و پایین‬
‫پریدم و براش دست تکون دادم‪ .‬متیو هم دستی برام تکون داد و دوید به طرفم‪ .‬اصال‬
‫نگاه نکردم ببینم عکس العمل دنیل چیه ‪ ...‬حقیقتا توی اون لحظه اصال برام اهمیتی‬
‫نداشت! منم دویدم و وقتی رسیدم بهش با یه حرکت پریدم توی بغلش و پاهامو دور‬
‫کمرش حلقه کردم ‪ ...‬دستای متیو هم دور کمر من حلقه شد و شروع کرد به چرخوندم‪.‬‬
‫از ته دل قهقهه زدم و سرمو بردم عقب ‪ ...‬گیره موهام باز شد و همه موهام ریخت‬
‫دورم‪ .‬صدای خنده هامون با هم قاطی شده بود ‪ ...‬وقتی منو گذاشت روی زمین صورت‬
‫هر دومون از خوشی می درخشید‪ .‬واقعا اون لحظه خوشحال بودم که اومده پیشم‪ .‬اصال‬
‫دوست نداشتم احساس تنهایی کنم‪ .‬با خنده گفتم‪ - :‬متیو مرسی که اومدی! سرشو آورد‬
‫توی گردنم و گفت‪ - :‬مگه می شد نیام؟ بعد از اینکه با هم برای ناهار رفتیم بیرون خیلی‬
‫صمیمی شده بودیم ‪ ...‬متیو پسر واقعا خوبی بود! اونقدر خوب که بعضی اوقات وسوسه‬
‫می شدم اونو واسه خودم نگه دارم ‪ ...‬اما بعد پشیمون می شدم ‪ ...‬دستشو کشیدم و‬
‫گفتم‪ -:‬بیا بریم با دنیل آشنات کنم ‪ ...‬متیو که کمی در مورد دنیل و دوروثی می دونست‬
‫مشتاقانه گفت‪ - :‬بریم عزیزم ‪ ...‬تازه اون لحظه بود که چشمم افتاد به دنیل و دوروثی‬
‫هر دو با چشمایی متعجب به من و متیو خیره شده بودن ‪ ...‬ای جانم! داشتن می مردن‬
‫فضولی ‪ ...‬منم که خوشحـــــال! از دور داد زدم‪ - :‬دنیل ‪ ...‬بیا ‪ ...‬دنیل هیچ تکونی نخورد‬
‫و من و متیو مجبور شدیم خودمون بریم پیششون‪ .‬متیو قبل از معرفی من دستش رو به‬
‫سمت دنیل دراز کرد و گفت‪ - :‬خوشبختم! دنیل دست متیو رو با تردید فشرد و به من‬
‫خیره شد ‪ ...‬منتظر معرفی بود ‪ ...‬با لبخند گفتم‪ - :‬دنیل ‪ ...‬ایشون متیو هستن ‪ ...‬هم‬
‫کالسی من ‪ ...‬بعد به متیو نگاه کردم و گفتم‪ - :‬متیوی عزیز ‪ ...‬ایشون هم دنیل پدر‬
‫خونده من هستن ‪ ...‬متیو دوباره سرشو تکون داد ‪ ...‬اما نگاه دنیل به متیو اصال‬
‫دوستانه نبود‪ .‬دوروثی کامال بی تفاوت دوباره به شکم خوابید و گفت‪ - :‬عزیزم ‪ ...‬کارت‬

‫‪89‬‬
‫نیمه تموم موند! دنیل کرم رو برداشت ‪ ...‬بیشترش رو روی دستش خالی کرد و‬
‫همینطور که کمر دوروثی رو ماساژ می داد اومد چیزی بگه که نذاشتم و گفتم‪ - :‬مت ‪...‬‬
‫بریم شنا؟ متیو چشمکی زد و گفت‪ - :‬بریم عزیزم ‪ ...‬ایستادم جلوش و دستامو گرفتم باال‬
‫و چشمک زدم ‪ ...‬منظورمو فهمید‪ ....‬چشماشو ریز کرد و آروم گفت‪ - :‬من؟! ‪ -‬پس کی؟‬
‫زود باش دیگه ‪ ...‬دست متیو اومد باال ‪ ...‬اما قبال از اینکه برسه به لباسم دنیل با قدرت‬
‫پسش زد ‪ ...‬با تعجب به دنیل نگاه کردم ‪ ...‬دوروثی هم سر جاش نشسته بود و به ما‬
‫نگاه می کرد‪ .‬با خشم گفتم‪ - :‬چته دنی؟ ‪ -‬تو شنا بلدی که می خوای بری توی اقیانوس؟‬
‫چشمامو گرد کردم و گفتم‪ - :‬انگار یادت رفته که سه ماهه دارم تعلیم شنا می بینم! ‪-‬‬
‫توی استخر ‪ ...‬نه توی اقیانوس! یه قدم بهش نزدیک شدم ‪ ...‬رخ به رخش ایستادم و‬
‫گفتم‪ - :‬که چی؟ می خوای جلومو بگیری که نرم توی آب؟ ‪ -‬مطمئن باش همین کار رو‬
‫می کنم ‪ ...‬مچ دستم رو محکم چسبید و گفت‪ - :‬این پسره کیه؟ مگه تو با ادوارد ‪...‬‬
‫ادامه نداد حرفشو ‪ ...‬پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬متیو دوست معمولیه منه! می فهمی؟ مرام‬
‫ما توی دوستی خیلی با مرام شما فرق داره ‪ ...‬بعد با نفرت به دوروثی خیره شدم و‬
‫سریع چرخیدم به طرف متیو ‪ ...‬بیچاره ساکت ایستاده بود‪ .‬رفتم به طرفش و گفتم‪- :‬‬
‫بریم اونور مت ‪- ...‬کجا بریم؟ پدر خونده ات ناراحت شده بود؟ ‪ -‬نه ‪ ...‬اون نگرانه فقط!‬
‫‪ -‬افسون یه چیزی بگم؟ ‪ -‬بگو ‪ - ...‬اصال بهش نمی یاد پدر خونه ات باشه ‪ ...‬خیلی‬
‫جوونه! پوزخندی زدم و گفتم‪ - :‬بیخیال اون ‪ ...‬بریم آب بازی ‪ ...‬دیگه منتظر نشدم اون‬
‫لباسمو در بیاره ‪ ...‬خودم با یه حرکت درش آوردم و پرتش کردم اونطرف ‪ ...‬پولک های‬
‫زرشکی روی لباسم زیر نور خورشید برق می زد ‪ ...‬ررفتم سمت آب و چند مشت آب‬
‫برداشتم ریختم روی هوا ‪ ...‬مثل بچه ها هیجان زده جیغ می کشیدم و جلو می رفتم ‪...‬‬
‫وقتی دیدم خبری از متیو نیست چرخیدم تا صداش کنم‪ .‬اما با دیدن صحنه پیش روم سر‬
‫جا ایستادم ‪ ...‬میتو لباس من رو توی مشتاش و جلوی دماغش گرفته بود و با لذت‬
‫چشماشو بسته بود‪ .‬نگام چرخید سمت دنیل ‪ ...‬خیره مونده بود روی من و هیچ توجهی‬
‫به دوروثی که داشت کمرش رو ماساژ می داد نداشت‪ .‬داد کشیدم‪ - :‬متیو ‪ ...‬بیا ‪ ...‬نگاه‬
‫متیو اومد سمت من ‪ ...‬چهره اش با لبخندی روشن شد ‪ ...‬لباسم رو گذاشت روی زیر‬
‫انداز ‪ ...‬تند تند لباس های خودش رو در آورد و اومد سمت من ‪ ...‬شروع کردم به‬
‫دویدن ‪ ...‬صداشو پشت سرم می شنیدم ‪ - ...‬ندو دختر! می افتی ‪ ...‬افسون! اما من می‬
‫دویدم و قهقهه می زدم ‪ ...‬یهو متیو از پشت منو گرفت و من افتادم توی بغلش ‪...‬‬
‫دستاش دور کمرم حلقه شد ‪ ...‬هر دو خیس بودیم ‪ ...‬هر دو می خندیدم ‪ ...‬هر دو شاد‬
‫بودیم ‪ ...‬داد کشید‪ - :‬دوستت دارم ‪...‬‬
‫من باید چی می گفتم؟ می گفتم منم دوسش دارم؟ نه نمی شد ‪ ...‬دنیل می شنید ‪ ...‬نباید‬
‫اینو بگم ‪ ...‬فعال نباید بگم ‪.‬‬

‫‪91‬‬
‫بهش خندیدم و گفتم‪ -:‬ولم کن متیو ‪ - ...‬ولت نمی کنم ‪ ...‬تو دیگه مال منی ‪ ...‬مال من!‬
‫خندیدم ‪ ...‬فقط می تونستم در برابر این حرفا بخندم ‪ ...‬همین و بس! وقتی یه کم آب‬
‫بازی کردیم هر دو از آب خارج شدیم و افتادیم روی ماسه ها ‪ ...‬هنوز داشتم می خندیدم‬
‫‪ ...‬یه سایه افتاد روی صورتم ‪ ...‬چشمامو باز کردم ‪ ...‬دنیل درست باالی سرم بود ‪...‬‬
‫اخماش بدجور در هم بود و یه جوری نگام می کرد که داشتم میترسیدم ‪ ...‬فکش بدجور‬
‫منقبض شده بود ‪ ...‬با صدایی که سعی می کرد نره باال گفت‪ - :‬پاشو بیا کارت دارم ‪- ...‬‬
‫ولی من با تو کار ندارم ‪ - ...‬پاشو بهت می گم افسون! اون روی منو باال نیار ‪ ...‬نذار‬
‫عصبی بشم! حاال انگار خیلی مهربون بود! از جا بلند شدم ‪ ...‬متیو سر جاش نیم خیز‬
‫شده بود ‪ ...‬چشمکی بهش زدم و گفتم‪ - :‬بر می گردم ‪ ...‬دنیل زیر لب غرید‪ - :‬خیلی هم‬
‫مطمئن نباش! خودمو زدم به نشنیدن! نمی فهمیدم چشه؟ اون که با دوروثی خوش بود‬
‫دیگه چی کار به کار من داشت ‪ ...‬پیرهنم رو که از روی زیر انداز برداشته بود گرفت به‬
‫طرفم و گفت‪ - :‬بپوشش! با تعجب گفتم‪ - :‬چرا؟ ‪ -‬چون من می گم ‪ ...‬بپوش تا آفتاب‬
‫بدنت رو نسوزونده ‪ - ...‬می خوام کرم برنزه بزنم ‪ ...‬نمی پوشم ‪ ...‬دستاشو گذاشت دو‬
‫طرف بازوهام ‪ ...‬به اندازه کافی از بقیه دور شده بودیم به من خیره شد و زیر لب گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حیف این پوست بلوری تو نیست که برنز بشه؟ بپوش نمی خوام رنگت عوض شه!‬
‫پس بگو!!! جوش خودشو می زد دستاش آروم روی بازوهام سر خورد پایین ‪ ...‬سرشو‬
‫آورد پایین و گفت‪ - :‬میتو کیه ؟ کیه که اینقدر باهاش صمیمی شدی؟ تو که چیزی رو از‬
‫من مخفی نمی کردی ‪ ...‬اخم کردم و گفتم‪ - :‬تو چی کار داری؟ صورتشو آورد نزدیک تر‬
‫‪...‬چشماش داشتن یه چیزی رو فریاد می زدن ‪ ...‬آروم گفت‪ - :‬کیه افسون؟ بگو ‪ ...‬می‬
‫خوام بدونم ‪ - ...‬گفتم که ‪ ...‬چونه ام رو گرفت بین انگشتای دست راستش ‪ ...‬دست‬
‫چپش هنوز روی بازوم باال و پایین می شد ‪ - ...‬دوسش داری؟ االن وقتش بود ‪ ...‬خیره‬
‫شدم توی چشماش ‪ ...‬دستمو اوردم باال و مچ دستشو که چونه مو گفته بود گرفتم توی‬
‫دستم ‪ ...‬زمزمه کردم‪ - :‬من فقط یه نفرو دوست دارم ‪ ...‬سرش اومد جلوتر‪ - :‬کیو؟ ‪-‬‬
‫دنیلمو ‪ ...‬دنیلی که منو دوست نداره! با یه حرکت سرمو چسبوند روی سینه اش ‪- ...‬‬
‫دنیل باید خیلی احمق باشه که تو رو دوست نداشته باشه! ‪ -‬دنی ‪ - ...‬هیششش هیچی‬
‫نگو! بذار بعضی وقتا یادم بره کی هستم ‪ ...‬تو کی هستی ‪ ...‬بذار با احساسم پیش برم‬
‫افسون! ‪ -‬احساست چی می گه؟ صدای دوروثی درست عین وزوز مگش مزاحم‬
‫خلوتمون شد ‪ ...‬تازه داشتم به این نتیجه می رسیدم که دنیل خودش اومده به سمتم و‬
‫این نشونه خوبیه! اما این وزوز خانوم نذاشت! ‪ -‬دنیل! منو تنها گذاشتی که بیای اینجا با‬
‫دخترت ‪ ...‬دنیل سریع گفت‪ - :‬داشتم در مورد متیو ازش سوال می پرسیدم عزیزم ‪...‬‬
‫عذر می خوام ‪ ...‬بریم! ‪ -‬تو چی کار داری به کار اونا؟ تو باید همه حواست به من باشه‬
‫‪ - ...‬باشه عزیزم ‪ ...‬تو راست می گی ‪ ...‬اما من در مقابل افسون مسئولم! حاال خیالم‬
‫راحت شد ‪ ...‬بریم یه کم شنا کنیم ‪ ...‬هه! آقا خیالشون راحت شد ‪ ...‬حاال فهمید که بین‬
‫من و متیو هیچی نیست خوشحال شد! کاش بیشتر چزونده بودمش ‪ ...‬اومد مطمئن شد‬
‫من هنوز رو حرفم هستم و دوسش دارم ‪ ...‬دوباره رفت چسبید به متیو ‪ ...‬حقا که مردا‬

‫‪91‬‬
‫همه شون خودخواهن! همه چیز رو برای خودشون می خوان ‪ ...‬کاش زودتر دنیل‬
‫خودش رو ببازه اونوقت کارم باهاش خیلی راحت تر می شه ‪ ...‬درست مثل ادوارد و‬
‫جیمز و متیو ‪ ...‬اونا مثل موم تو دستم بودن ‪ ...‬فقط مونده بود دنیل ‪ ...‬به دستت می یارم‬
‫دنی ‪ ...‬مطمئن باش که به دستت می یارم ‪=================== ...‬‬
‫جلوی آینه ایستاده بودم و به آرامی موهامو شونه می زدم ‪ ...‬چقدر جعد موهامو دوست‬
‫داشتم‪ .‬آهی کشیدم و زیر لب زمزمه کردم‪ - :‬مامان ! چه خوب شد که من شبیه تو شدم‬
‫‪ ...‬من از زندگی چی می خواستم؟ برای چی داشتم زندگی می کردم؟ می خواستم دنیل رو‬
‫از راه به در کنم که چی بشه؟ بعدش کجا می رسم؟ فوقش به من درخواست ازدواج می‬
‫ده و منم رد می کنم‪ .‬می رم با ادوارد یا جیمز یا متیو و ‪ ...‬دنی شکست می خوره ‪...‬‬
‫بعدش چی؟ داشتم به پوچی می رسیدم‪ .‬دلم گریه می خواست ‪ ...‬دلم می خواست زار زار‬
‫گریه کنم ‪ ...‬چقدر آینده رو سیاه می دیدم ‪ ...‬درست مثل گذشته ‪ ...‬خدایا قلبم طاقت این‬
‫همه نفرت رو نداره! تا کی؟ تا کجا؟ آه مامان کاش بودی ‪ ...‬با تو حاضرم بدبخت باشم‬
‫‪ ...‬فقیر باشم ‪ ...‬اما با تو ‪ ...‬مامان من دارم چی کار می کنم؟ قدم توی راهی گذاشتم که‬
‫اگه درست پیش بره شاید بتونم خودمو از مخمصه خارج کنم اما خوشی کجاست؟ مامان‬
‫کجا باید دنبال خوشی باشم ‪ ...‬رفتم سمت پنجره ‪ ...‬صدای مامان توی گوشم زنگ می زد‬
‫‪ ...‬یه شعری بود که مامان برام می خوند ‪ ...‬شاید هم برای دل خودش می خوند ‪...‬‬
‫اینقدر که هر شب و هر شب با این نوا خوابیدم همه شو حفظ بودم ‪ ...‬بغض افتاد تو گلوم‬
‫‪ ...‬بی اراده دهن باز کردم و شروع کردم به خوندن‪ - :‬آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا‬
‫گله دارم گله دارم من از عالم و آدم گله دارم آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله‬
‫دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم شما که حرمت عشق رو شکستین کمر به‬
‫کشتن عاطفه بستین شما که روی دل قیمت گذاشتین که حرمت عشق رو نگه نداشتین‬
‫آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم‬
‫فریاد من شکایت یه روح بی قراره روحی که خسته از همه زخمی روزگاره گالیه من از‬
‫شما حکایت خودم نیست برای من که از شما سوختن و گم شدن نیست اگه عشقی نباشه‬
‫آدمی نیست اگه آدم نباشه زندگی نیست نپرس از من چه آمد بر سر عشق جواب من به‬
‫جز شرمندگی نیست آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از عالم و آدم‬
‫گله دارم آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم‬
‫گله دارم (آهای مردم دنیا داریوش) با صدای دست به خودم اومدم و برگشتم ‪ ...‬اوپس!‬
‫کروالین و دایه و دنیل و دوروثی درست پشت سرم ایستاده بودن و دنیل داشت برام‬
‫دست می زد ‪ ...‬چشمای همه شون از تعجب گرد بود اما چشمای دنیل پر از تحسین بود!‬
‫آب دهنم رو قورت دادم و تند تند اشکامو پاک کردم ‪ ...‬دایه با حیرت گفت‪ - :‬چه صدایی!‬
‫پوست لبم رو جویدم ‪ ...‬کم پیش می یومد دایه از من تعریف کنه! منم تا به حال نخونده‬
‫بودم ‪ ...‬بار اول بود که هیجان بهم غالب شده بود و عین مامان زدم زیر آواز ‪ ...‬دنیل‬
‫جلو اومد و با لبخند گفت‪ - :‬استعدادهای دخترم یکی یکی داره خودشو نشون می ده ‪...‬‬

‫‪92‬‬
‫فقط تونستم لبخند بزنم ‪ ...‬یه لبخند زوری ‪ ...‬بیت های شعر داشتن توی ذهنم باال و پایین‬
‫می پریدن و نمی ذاشتن روی رفتارم تمرکز داشته باشم « نپرس از من چه آمد بر سر‬
‫عشق ‪ ....‬جواب من به جز شرمندگی نیست » آخ مامان! نپرس ‪ ...‬نپرس که دارم چی‬
‫کار می کنم! نمی خواستم مامان ‪ ...‬اما مجبور شدم ‪ ...‬این کینه داره منو می کشه ‪ ...‬فقط‬
‫انتقام آتیش منو سرد می کنه ‪ ...‬عشق پوچ نیست بی معنی نیست ‪ ...‬من عاشقم اما‬
‫عاشق تو مامان ‪ ...‬فقط عاشق تو ‪ ...‬دیگه نگاه های پر تحسین اونا رو نمی دیدم ‪...‬‬
‫خودم رو انداختم روی تخت ‪ ...‬سرم رو گرفتم و گفتم‪ - :‬تنهام بذارین ‪ ...‬سرم خیلی درد‬
‫می کنه! نمی دونم چی شد که همه به حرفم گوش کردن و رفتن از اتاق بیرون ‪ ...‬عجیب‬
‫بود که این بار حتی چشم های دوروثی هم غرق تحسین بود! شاید باید به توانایی های‬
‫خودم ایمان می آوردم ‪============ *** ...‬‬
‫‪ -‬دایه! بازم مهمونی؟ دایه همین طور که تند تند به خیاط دستور می داد چرخید سمت‬
‫من و گفت‪ -:‬بازم؟!!! مهمونی قبل سه ماه پیش بود ‪ ...‬هر سه ماه یک بار توی این‬
‫عمارت این مهمونی برگزار می شه ‪ ...‬خوشم نمی یاد غر بزنی دختر! نفسم رو فوت‬
‫کردم و صاف ایستادم تا خیاط لباس رو توی تنم پرو کنه ‪ ...‬یه لباس بلند به رنگ مشکی‬
‫‪ ...‬از جنس لمه ‪ ...‬کمی برق می زد ‪ ...‬یقه هفتی و بازی داشت از پشت هم به صورت‬
‫یه هفت باز بود تا وسط کمرم ‪ ...‬پشتش هم دنباله کوتاهی داشت و حسابی توی تنم می‬
‫درخشید ‪ ...‬خوشم اومد از مدلش اما به روی خودم نیاوردم ‪ ...‬دست پرورده دایه بودم‬
‫دیگه! کم پیش می یومد از چیزی تعریف کنم یا هیجانم رو بروز بدم‪ .‬وقتی دایه و خیاط‬
‫رفتن بیرون رفتم کنار پنجره ‪ ...‬عاشق این بودم که از پنجره حیاط رو زیر نظر بگیرم ‪...‬‬
‫همه چیز آروم بود ‪ ...‬همه چیز جز دل من ‪ ...‬دو روزی بود که نه جواب متیو رو می‬
‫دادم نه جیمز و نه ادوارد ‪ ...‬حوصله هیچ کس رو نداشتم ‪ ...‬توی دست و پای دنیل هم‬
‫نمی پلکیدم‪ .‬داشتم افسردگی می گرفتم ‪ ...‬سرم رو گرفتم رو به آسمون و دوباره شروع‬
‫کردم به خوندن ‪ ...‬بازم یکی از اهنگایی که مامان گاهی برای من می خوند و گاهی برای‬
‫دل خودش ‪ ...‬خوندن بهم آرامش می داد ‪ ...‬انگار می تونستم خودم رو تخلیه کنم ‪- ...‬‬
‫بوی گندم مال من هر چی که دارم مال تویه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو‬
‫اهل طاعونی این قبیله ی مشرقی ام تویی این مسافر شیشه ای شهر فرنگ پوستم از‬
‫جنس شبه پوست تو از مخمل سرخ رختم از تاول تنپوش تو از پوست پلنگ بوی گندم‬
‫مال من هر چی که دارم مال تو یه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو تو به فکر‬
‫جنگل آهن و آسمون خراش من به فکر یه اتاق اندازه ی تو واسه خواب تن من خاک‬
‫منه ساقه ی گندم تن تو تن ما تشنه ترین ‪ ،‬تشنه ی یک قطره ی آب بوی گندم مال من‬
‫هر چی که دارم مال تو یه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو شهر تو شهر‬
‫فرنگ آدماش ترمه قبا شهر من شهر دعا همه گنبداش طال تن تو مثل تبر تن من ریشه‬
‫ی سخت تپش عکس یه قلب مونده اما روی درخت بوی گندم مال من هر چی که دارم‬
‫مال تو یه وجب خاک مال من هر چی می کارم مال تو نباید مرثیه گو باشم واسه خاک‬

‫‪93‬‬
‫تنم تو آخه مسافری خون رگ اینجا منم تن من دوست نداره زخمی دست تو بشه حاال با‬
‫هر کی که هست هر کی که نیست داد میزنم بوی گندم مال من هر چه که دارم مال من یه‬
‫وجب خاک مال من هر چی می کارم مال من (بوی گندم داریوش) باز به هق هق افتادم‬
‫‪ ...‬دویدم سمت تخت سرم رو فرو کردم زیر بالش و از ته دل زار زدم ‪ - *** ...‬بسه‬
‫دیگه! از جا بلند شدم و آرایشگر پشت سرم غر زد‪ - :‬حداقل بذار رژ لبت رو بزنم ‪- ...‬‬
‫نمی خوام! ‪ -‬ولی بدون آرایش که نمی شه ‪ - ...‬همین که اجازه دادم دادم موهامو بپیچی‬
‫خودش خیلیه! حوصله آرایش ندارم ‪ ...‬به خاطر تحکم توی صدام دیگه جرئت نکرد‬
‫حرفی بزنه ‪ ...‬کیف دستی کوچیکمو برداشتم و رفتم سمت پله ها برعکس بار قبل‬
‫حوصله ریختن هیچ عشوه ای رو نداشتم ‪ ...‬ناخنام الی نداشت ‪ ...‬صورتم آرایش نداشت‬
‫‪ ...‬هیچ قر و قمیشی هم به هیکلم نمی دادم ‪ ...‬ساده و استوار ‪ ...‬هنوز مهمون های‬
‫زیادی نیومده بودن ‪ ...‬حتی دنیل هم بین مهمونا نبود ‪ ...‬رفتم پایین دایه اومد جلوم و با‬
‫دیدنم لبخند زد ‪ ...‬منم به زور لبخند زدم و گفتم‪ - :‬هنوز کسی نیومده ‪ - ...‬خوانوده سر‬
‫پائولو اومدن ‪ ...‬بهتره بری سالم کنی! سرمو تکون دادم و همراه خود دایه رفتم به‬
‫سمت پدر و مادر دوروثی و ادوارد ‪ ...‬ادوارد و دوروثی هم مثل دنیل حضور نداشتن ‪...‬‬
‫اهمیتی نداشت برام ‪ ...‬حتی ترجیح می دادم ادوراد اصال نیاد! از روبرو شدن با ادوارد و‬
‫جیمز واهمه داشتم ‪ ...‬االن شرایطم اصال برای داشتن استرس مساعد نبود ‪ ...‬مادر‬
‫ادوارد با لبخندی مختص به خودش براندازم کرد و زیر لب چیزی گفت که نشنیدم‪ .‬اما‬
‫شوهرش شنید و سرش رو تکون داد‪ .‬لبخند کجی زدم عذر خواهی کردم و رفتم سمت‬
‫میز مخصوص پذیرایی ‪ ...‬شاید بهتر بود یه نوشیدنی بخورم ‪ ...‬برای خودم یه کم‬
‫ویسکی ریختم و ذره ذره مشغول نوشیدن شدم ‪ ...‬همون لحظه از پله ها دوروثی و دنیل‬
‫اومدن پایین ‪=============== ...‬‬
‫زیبایی دوروثی نفس گیر شده بود ‪ ...‬یه لباس بلند سورمه ای رنگ چسبون پوشیده بود‬
‫‪ ...‬یه لحظه یاد رز توی تایتانیک افتادم وقتی با لباس سورمه ایش باال پله ها ایستاد و‬
‫جک مبهوت شد! لباسش شبیه لباس رز بود ‪ ...‬آهی کشیدم و چشم ازشون گرفتم ‪ ...‬به‬
‫خودم دروغ نمی تونستم بگم گاهی به این همه سرخوشی غبطه می خوردم ‪ ...‬دنیل و‬
‫دوروثی با وجود داشتن همدیگه چه غمی داشتن؟ این من بودم که هزار جور استرس‬
‫برای خودم می خریدم به امید از ره به در کردن مردها! اونم آیا بشه آیا نشه! پشتم رو‬
‫کردم بهشون و گیالسم رو یه نفس سر کشیدم ‪ ...‬چشمامو بستم ‪ ...‬چرا نمی تونستم‬
‫خوشحال باشم؟ صدای ادوارد باعث شد چشمامو باز کنم‪ - :‬پرنسس من اینجایی؟بهتر‬
‫بود لبخند بزنم ‪ - ...‬سالم ‪ - ...‬سالم عزیزم ‪ ...‬چقدر خوشگل شدی! بازم جوابش یه‬
‫لبخند بود ‪ ...‬سرشو آورد نزدیک و گفت‪ - :‬چیزی شده؟ ‪ -‬نه ‪ ...‬چقدر جذاب شدی! کت‬
‫شلوار دودی پوشیده بود با پیرهن و کروات همرنگ ‪ ...‬لبخندی زد و گفت‪ - :‬مرسی‬
‫عزیزم ‪ ...‬اما حس می کنم سرحال نیستی! ‪ -‬خوبم ادوارد ‪ ...‬خیلی هم خوبم! ‪ -‬پس حاال‬
‫که خوبی یه خبر خوب بهت می دم ‪ - ...‬چی؟ ‪ -‬امشب یکی از معروف ترین خواننده های‬

‫‪94‬‬
‫هالیوود قراره بیاد اینجا! با تعجب نگاش کردم ‪ ...‬خندید و گفت‪ - :‬چشماتو اونجوری‬
‫نکن ‪ ...‬دست مزدی که قراره بگیره نجومیه! اما دنیل این کارو کرده فقط برای شاد‬
‫کردن تو ‪ - ...‬شاد کردن من؟ ‪ -‬یه چیزایی شنیدن آخه عزیزم ‪ - ...‬چی؟ سرشو آورد‬
‫نزدیک و توی گردنم زمزمه کرد‪ - :‬شنیدم صدات آسمونیه! پوزخند زدم و گفتم‪ - :‬برای‬
‫اینکه صدای من آسمونیه اون خواننده رو دعوت کرده؟ ‪ -‬نه می خواد اون صدای تو رو‬
‫بشنوه! دسنل می خواد روی تو سرمایه گذاری کنه ‪ ...‬عصبانی شدم و در حالی که سعی‬
‫می کردم صدام باال نره گفتم‪ - :‬دنیل غلط کرده! صدای دنیل از پشت سرم شنیده شد‪- :‬‬
‫خیلی ممنونم عزیزم! برای چی اینقدر به من لطف داری؟ چرخیدم به طرفش ‪ ...‬توی کت‬
‫شلوار مشکیش طبق معمول خواستنی و دست نیافتنی بود! پوزخندی بهش زدم و راهمو‬
‫کج کردم به سمت دیگه سالن ‪ ...‬می خواستم تنها باشم‪ ...‬به دور از همه مردها ‪ ...‬کاش‬
‫می شد یه تاکسی بگیرم و برم سر خاک مامانم ‪ ...‬بغضم داشت سر باز می کرد اما‬
‫مجبور بودم هر طور شده جلوش رو بگیرم ‪ ...‬جمعیت ذره ذره داشت زیاد تر می شد و‬
‫همه می اومدن ‪ ...‬مثل سری قبل مجبور بودم جلوی همه خم و راست بشم و عرض ادب‬
‫کنم‪ .‬سرم داشت منفجر می شد ‪ ...‬آخر از همه خواننده مورد نظر هم از راه رسید و همه‬
‫رو هیجان زده کرد ‪ ...‬اما من هیچ حسی نداشتم! هیچ حسی! دنیل اومد به سمتم و با‬
‫خوشحالی گفت‪ - :‬عزیزم ‪ ...‬بیا میخوام معرفیت کنم‪ .‬دستمو از دستش کشیدم بیرون و‬
‫گفتم‪ - :‬من هیچ جا نمی یام! دنیل با تعجب گفت‪ - :‬چی شده افسون؟ ‪ -‬حوصله ندارم‬
‫دست از سرم بردار ‪ ...‬من عروسک خیمه شب بازی تو نیستم که هر کاری دوست داشته‬
‫باشی بتونی باهام بکنی ‪ ...‬با حیرت گفت‪ - :‬افسون! ‪ -‬فکر کن افسون مرد ‪ ...‬برو پیش‬
‫دوروثی عزیزت ‪ ...‬دست از سر من بردار ‪ ...‬چی از جونم می خوای؟ تنهام بذار ‪ ...‬نگاه‬
‫دنیل خشن شد ‪ ...‬خشن و غیر قابل نفوذ ‪ ...‬سرشو به نشونه افسوس تکون داد و ازم‬
‫دور شدم ‪ ...‬از توی سینی خدمتکاری که رد می شد گیالسی برداشتم و رفتم سمت پنجره‬
‫های سر تا سری ‪ ...‬نور ماه افتاده بود توی استخر و جلوه باشکوهی بهش داده بود ‪...‬‬
‫جیمز نیومده بود و من از این بابت تقریبا خوشحال بودم ‪ ...‬خواننده محترم کارش رو‬
‫شروع کرده و داشت آهنگ های معروفش رو می خوند ‪ ...‬همه اون وسط داشتن می‬
‫رقصیدن اما من نه حوصله رقص داشتم و نه مخ زنی ‪ ...‬زیر نظر استاد رقصی که دایه‬
‫برام استخدام کرده بود تا حدودی رقص های پرسنلی ( به خودم ) رو یاد گرفته بودم ‪...‬‬
‫اما بازم شوقی برای نشون دادنش به بقیه نداشتم ‪ ...‬چراغ های سالن خاموش شد ‪...‬‬
‫فقط دور تا دور سالن دیوار کوب ها روشن شده بودن و فضا رو رویایی کرده بودن ‪...‬‬
‫رویایی! شاید برای بقیه ‪ ...‬نه برای من ‪ ...‬تکیه دادم به دیوار و مشغول نوشیدن شدم‬
‫‪ ...‬خواننده هه چه تو حس رفته بود ‪ ...‬پوزخندی نشست روی لبم اما بی اراده شروع‬
‫کردم باهاش بخونم ‪ ...‬به صورت زمزمه وار و آهسته ‪ ...‬می دیدم که ادوارد داره دنبالم‬
‫می گرده اما جایی که من بودم توی دیدرس اون نبود خدا رو شکر ‪ ...‬پیانیست داشت‬
‫غوغا می کرد ‪ ...‬چشمامو بستم و سعی کردم آرامش از دست رفته ام رو به دست بیارم‬
‫‪================== ...‬‬

‫‪95‬‬
‫آهنگ عوض شد ‪ ...‬یه آهنگ الیت ‪ ...‬آروم ‪ ...‬دوست داشتنی ‪ ...‬آرامش به دلم سرازیر‬
‫شد ‪ ...‬آرامشی که خیلی وقت بود نداشتم ‪ ...‬گیالس رو گذاشتم روی میزی که بغل دستم‬
‫بود ‪ ...‬بازوهامو بغل کردم و به روبرو چشم دوختم ‪ ...‬اوه خدای من! دنیل و دوروثی‬
‫داشتن با هم می رقصیدن ‪ ...‬پشت دوروثی به من بود اما دنیل رو به خوبی می دیدم ‪...‬‬
‫چرا به من خیره شده بود؟ چرا چشم ازم بر نمی داشت؟ چی تو نگاش بود که میخکوبم‬
‫کرده بود؟ چرا حس می کردم نگاش غم داره؟ دستمو گذاشتم روی پیشونیم ‪ ...‬نگاهش‬
‫نگران شد ‪ ...‬با حرکت لب پرسید‪ -:‬خوبی؟ و من بی اراده سرم رو به نشونه منفی تکون‬
‫دادم ‪ ...‬دستای دنیل از دور کمر دوروثی رها شد ‪ ...‬دوروثی خواست اعتراض کنه که‬
‫دنیل چیزی بهش گفت و اومد به طرفم ‪ ...‬پشتم رو کردم بهش ‪ ...‬برای چی می یومد به‬
‫طرفم؟ چرا حاال که من کاری به کارش نداشتم دست از سرم بر نمی داشت؟ دستاش دور‬
‫کمرم پیچیده شد ‪ ...‬یه لحظه به خودم لرزیدم ‪ ...‬حسی که در برابر هیچ کس نداشتم ‪...‬‬
‫کمرم برهنه ام زیر نوازش انگشتاش داشت مور مور می شد ‪ ...‬بدون اینکه بچرخم سرم‬
‫رو تکیه دادم به شونه اش ‪ ...‬زیر گوشه ام پچ پچ کرد‪ - :‬خوب نیستی عزیزم؟ ‪ -‬خوبم‬
‫‪ ...‬خوبم ‪ - ...‬مطمئنی؟ ‪ -‬مطمئن ‪ - ...‬افسون ‪ ...‬آهنگ عوض شد ‪ ...‬اینقدر ریتمش آروم‬
‫بود که داشت خوابم می برد ‪ ...‬چشمامو بستم و صدایی از دهنم خارج کردم شبیه‪- :‬‬
‫هوم؟ ‪ -‬می رقصی باهام؟ لبخند کمرنگی نشست گوشه لبم ‪ ...‬دستم رو آوردم باال و‬
‫گذاشتم روی دستش که روی شکمم بود ‪ ...‬نرم کنار گوشم خندید و گفت‪ - :‬می رقصی‬
‫مگه نه؟ وقت گله نبود ‪ ...‬دوست نداشتم بگم تو که هیچ وقت منو الیق نمی دونستی االن‬
‫هم برو با دوروثی برقص! بی حرف ازش جدا شدم و گفتم‪ - :‬با کمال میل سرورم ‪ ...‬مچ‬
‫دستمو فشرد و منو دنبال خودش کشید ‪ ...‬فقط خودم و دنیل رو حس می کردم ‪...‬‬
‫دستاش پیچیده شد دور کمرم و دستای من دور گردن اون ‪ ...‬لبخند نشست روی لبای‬
‫اون و روی لبای من ایضا ‪ ...‬شروع کردیم به رقصیدن ‪ ...‬آروم بدون هیچ عجله ای ‪...‬‬
‫خواننده آروم می خوند‪ I've traveled the whole wide world - :‬من کل دنیا رو‬
‫سفر کرده ام ‪ Still I haven't found you‬اما تو رو هنوز پیدا نکرده ام ‪Call out‬‬
‫‪ your name almost every day‬اسمت رو تقریبا هر روز صدا می کنم ‪Hope to‬‬
‫‪ hear from you soon‬امیدوارم به زودی باهات اینجا باشم ‪Still believe that‬‬
‫‪ you will come to me‬هنوز هم اعتقاد دارم تو پیشم می یای ‪And I'll be‬‬
‫‪ waiting right here‬و من اینجا منتظر خواهم بود ‪I keep on looking for‬‬
‫‪ you patiently‬من صبورانه جستجو به دنبال تو رو ادامه می دم ‪Fighting out‬‬
‫‪ all doubts and fears‬نزاعی بدون شک و تردید و ترس فقط یک چشم انداز از تو‬
‫برای اثبات کافیه ‪And I'm willing to do what it takes‬و من مایلم ‪I am ...‬‬
‫‪ ready for pain and the joy that you bring‬من برای درد و لذت که تو می‬
‫آری آماده ام ‪ Holding on even if my heart breaks‬صبر می کنم حتی اگه قلبم‬
‫هم بشکنه ‪ Love, love don't come easy‬عشق ‪ ،‬عشق آسون به دست نمی یاد‬
‫‪ For the one who wants to be loved‬برای کسی که می خواد عاشق باشه‬

‫‪96‬‬
‫‪ Love, love don't come easy‬عشق ‪ ،‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪Seems‬‬
‫‪ there is none but I won't give up‬به نظر می رسه وجود نداره اما من تسلیم‬
‫نخواهم شد ‪ Love don't come easy‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪Feelings‬‬
‫‪ grow slowly, slowly‬احساسات به آرامی رشد می کنند ‪ ...‬به آرامی ‪Love is‬‬
‫‪ taking its time‬عشق در زمان خودش به وجود می یاد ‪Love don't come easy‬‬
‫عشق آسون به دست نمی یاد ‪ Don't wanna be lonely, lonely‬نمی خوام تنها‬
‫باشم ‪ ...‬تنها ‪ One day you will be mine, you will be mine ...‬یک رو تو‬
‫مال من خواهی شد ‪ ...‬مال من خواهی شد! ( ‪you will be mine) I lived so‬‬
‫‪ many lives ... I've touched millions of hearts‬من قلب های زیادی را لمس‬
‫کرده ام ‪ I spread my wings but I couldn't fly‬من بال هامو باز کردم اما‬
‫نتونستم پرواز کنم ‪ Though I wished on so many stars‬با اینکه من با خیلی از‬
‫ستاره ها آرزو کردم ‪ No, no, no, no‬نه نه نه نه ‪Painted different pictures‬‬
‫‪ in my mind‬تصاویر متفاوتی توی ذهن من نقاشی شده اند ‪But I can't build a‬‬
‫‪ frame‬اما من نمی تونم یک قاب بسازم ‪ And what's the use of painting‬و‬
‫نقشای به چه کار می یاد؟ ‪ If I seem to be blind‬اگه من کور به نظر برسم‬
‫‪(Please show me your face (your face‬خواهش می کنم چهره ات رو به من‬
‫نشون بده ‪ Just a vision of you is enough for the proof‬فقط یه چشم انداز از‬
‫تو برای اثبات کافیه ‪ And I'm willing to do what it takes‬و من می خوام ‪...‬‬
‫‪ ?What did I do‬چی کار بکنم؟ ‪ ?Did I scare you away‬آیا از دوری تو‬
‫بترسم؟ ‪ ?What can I do to make you stay‬چی کار کنم که وادار به موندنت‬
‫کنم؟ ‪ ?Why can't you see I'm on my knees‬چرا نمی بینی به زانو افتادم؟ ‪I‬‬
‫‪ need you here with me‬من اینجا به تو نیاز دارم برای با من بودن ‪Oh ...‬‬
‫‪ Love, love don't come easy‬عشق ‪ ،‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪For the‬‬
‫‪ one who wants to be loved‬برای کسی که می خواد عاشق باشه ‪Love, love‬‬
‫‪ don't come easy‬عشق ‪ ،‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪Seems there is none‬‬
‫‪ but I won't give up‬به نظر می رسه وجود نداره اما من تسلیم نخواهم شد ‪Love‬‬
‫‪ don't come easy‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪Feelings grow slowly,‬‬
‫‪ slowly‬احساسات به آرامی رشد می کنند ‪ ...‬به آرامی ‪Love is taking its time‬‬
‫عشق در زمان خودش به وجود می یاد ‪ Love don't come easy‬عشق آسون به‬
‫دست نمی یاد ‪ Don't wanna be lonely, lonely‬نمی خوام تنها باشم ‪ ...‬تنها ‪...‬‬
‫‪ One day you will be mine, you will be mine‬یک رو تو مال من خواهی شد‬
‫‪ ...‬مال من خواهی شد! (‪ you will be mine) Yeah You will be mine‬آره ‪...‬‬
‫تو مال من خواهی شد ‪ love don’t come easy (...‬از ‪ ) monrose‬دستای دنیل‬
‫آروم روی گودی کمرم به حرکت در اومده بود ‪ ...‬یکی از دستاشو آورد باال و به نرمی‬

‫‪97‬‬
‫گونه ام رو نوازش کرد ‪ ...‬چشماش چقدر مهربون شده بودن! لبامو با زبون تر کردم ‪...‬‬
‫حس می کردم از داغی ترک خورده! زمزمه وار گفتم‪ - :‬دنیل ‪....‬‬
‫صدایی ازش نشنیدم اما حرکت لباش گفت‪ -:‬بله ‪ ...‬چیزی نگفتم ‪ ...‬چیزی نداشتم که بگم‬
‫‪ ...‬فقط نگاش کردم ‪ ...‬سرم رو کشید جلو و گذاشت روی سینه اش ‪ ...‬ضربان قلبش‬
‫آرومم می کرد ‪ ...‬خدایا این حس های جدید چی بودن؟ چرا دنیل منو داغ می کرد ‪ ...‬چرا‬
‫بهم آرامش می داد ؟ سرم رو کمی کشیدم سمت عقب و چشمامو بستم ‪ ...‬صداشو شنیدم‪:‬‬
‫‪ -‬چقدر امشب زیبا شدی افسون ‪ ...‬چشمامو باز کردم و با خنده گفتم‪ - :‬شوخی می کنی‬
‫باهام؟ من امشب حتی یه رژ لب هم نزدم! ‪ -‬و برای همین زیبا تری ‪ ...‬تو خودت فوق‬
‫العاده ای ‪ ...‬اون لوازم آرایشا توی زیبایی خدادای تو دست می برن و از سکه می‬
‫اندازنش ‪ ...‬االن معصومی ‪ ...‬معصوم و دوست داشتنی ‪ ...‬به خصوص با این لباس ‪- ...‬‬
‫لباسم قشنگه؟ ‪ -‬توی تن تو محشره ‪ ...‬تا به حال بهت گفتم هیکلت محشره؟ لبخندی‬
‫تلخی زدم و گفتم‪ - :‬نه ‪ ...‬چنگ مالیمی به کمرم انداخت و زمزمه کرد‪ - :‬چته افسون؟‬
‫چته عزیز دلم؟ چرا اینقدر غمگینی؟ چشمات ‪ ...‬چشمامو بستم و گفتم‪ - :‬چشمام چی؟ ‪-‬‬
‫چشمات ‪ ...‬غم چشمات آدمو از پا در می یاره! ‪ -‬دنیل ‪ ...‬من خیلی تنهام ‪ ...‬فشار‬
‫دستاش دور کمرم بیشتر شد‪ - :‬تو هیچ وقت تنها نیستی ‪ ...‬همیشه منو داری ‪ ...‬باز‬
‫چشمامو باز کردم و گفتم‪ - :‬ولی من یه روز باید برم دنیل ‪ ...‬اون روز من خیلی تنهام ‪...‬‬
‫صورتمو کشید عقب ‪ ...‬با اخم نگام کرد و گفت‪ - :‬بری؟ کجا بری؟ به اون طرف سالن‬
‫خیره شدم و گفتم‪ - :‬برم دنبال زندگی خودم ‪ - ...‬زندگی خودت؟ مگه تفاوتی بین زندگی‬
‫تو و زندگی من وجود داره؟ ‪ -‬دنیل ‪ ...‬تو زندگی خودت رو داری ‪ ...‬منو محکم چسبوند‬
‫به سینه اش و گفت‪ - :‬هیسس بس کن بس کن! دنیل باید توی تابوت باشه که افسون‬
‫بتونه از این خونه بره ‪ - ...‬چرا؟ چرا دنیل؟ ‪ -‬چی چرا عزیزم؟ ‪ -‬چرا منو نگه می داری؟‬
‫چرا نمی ذاری برم؟ چرا با وجود این همه اذیت ‪ - ...‬اذیت؟!!! بیخیال دختر این حرفا‬
‫چیه؟ افسون چرا داری با این فکرا خودتو آزار می دی؟ ‪ -‬یعنی من اذیتت نمی کنم؟ ‪-‬‬
‫معلومه که نه! ‪ -‬یعنی از شیطنتام ‪ ...‬خندید و گفت‪ - :‬من عاشق شیطنت های تو هستم!‬
‫گاهی برام سوال می شه که چرا با من اینطور رفتار می کنی اما بعد می بینم همه‬
‫کارهاتو دوست دارم دلیلش برام مهم نیست ‪ ...‬یا می خوای اذیتم کنی و انتقام کارای‬
‫برادرت رو ازم بگیری یا اینکه حرکاتت واقعیه ‪ ...‬اما هر چی که هست من دوست دارم‬
‫‪ ...‬لبخند نشست کنج لبم ‪ ...‬صدای دوروثی باعث شد از حرکت بایستیم و دستای داغ‬
‫دنیل از کمرم جدا بشه ‪ - ] ...‬دنیل! می شه بیای؟ بابا اصرار داره همین امشب‬
‫نامزدیمون رو اعالم کنیم و تاریخ عروسی رو بگیم ‪...‬با چشمای گرد شده نگاشون‬
‫کردم! خدایا چی می گفت این دختره؟!! به این زودی؟ من هنوز خیلی کارا با دنیل داشتم‬
‫‪ ...‬االن وقت مناسبی نبود ‪ ...‬دنیل با غم نگام کرد آهی کشید و رو به دوروثی گفت‪- :‬‬
‫باشه ‪ ...‬بریم عزیزم ‪ ...‬سرم رو گرفتم بین دستام ‪ ...‬نالیدم‪ - :‬فکر کن افسون ‪ ...‬فکر کن‬

‫‪98‬‬
‫‪ ...‬تو می تونی! باید یه کاری بکنی ‪ ...‬فکری اومد تو ذهنم و هیجان زده چشمامو باز‬
‫کردم ‪...‬‬
‫ادوارد داشت می یومد طرفم ‪ ...‬بدون توجه بهش با سرعت رفتم سمت خواننده هه و دار‬
‫و دسته اش ‪ ...‬االن وقتش بود! وقتی درخواستمو مطرح کردم با تعجب نگام کردن ‪...‬‬
‫لبخند زدم و پلک زدم ‪ ...‬چاره ای جز موافقت نداشتن ‪ ...‬میکروفون رو از خواننده‬
‫گرفتم و رفتم روی سن ‪ ...‬کسی حواسش به من نبود ‪ ...‬صدای آهنگ بلند شد ‪ ...‬دوست‬
‫داشتم بگم این اهنگ رو تقدیم می کنم به دنیل ‪ ...‬اما می ترسیدم باعث دردسر بشه ‪...‬‬
‫پس حرفی نزدم و به آرومی شروع کردم به خوندن ‪ ...‬سعی می کردم درست بخونم و‬
‫حسم رو برسونم ‪I feel so unsure as I take your hand an lead to the ...‬‬
‫‪.dance floor‬اصال مطمئن نیستم وقتی دستتو می گیرم و تو رو به سمت سالن رقص‬
‫هدایت می کنم ‪As the music dies something in your eyes‬هم زمان با محو‬
‫شدن موسیقی ‪ ،‬چیزی در چشمان تو ‪Calls to mind a silver screen and‬‬
‫‪.you're its sad goodbye‬به من اون صفحه نقره ای رو یادآوری می کنه ‪ ،‬تو رو و‬
‫خداحافظی غم انگیزو ‪I'm never gonna dance again‬من هرگز بار دیگه نمی‬
‫رقصم ‪guilty feet have got no rhythm‬احساس گناهکاری وزن و آهنگی نداره‬
‫‪Though it's easy to pretend‬بهرحال تظاهر کردن راحته ‪I know you're‬‬
‫‪.not a fool‬می دونم تو یه احمق نیستی ‪I should have known better than‬‬
‫‪to cheat a friend‬بهتر بود می دونستم که نباید دوستمو فریب بدم ‪And waste a‬‬
‫‪.chance that I've been given‬و چه بیهوده شانسمو هدر دادم ‪So I'm never‬‬
‫‪gonna dance again‬پس من هرگز بار دیگه نمی رقصم ‪the way I danced‬‬
‫‪.with you‬رقصی که با تو داشتم ‪Time can never mend the careless‬‬
‫‪.whispers of a good friend‬زمان هیچ وقت نمی تونه برگرده‪ ،‬زمزمه های بی‬
‫احتیاطانه با یه دوست خوب ‪.To the heart and mind ignorance is kind‬برای‬
‫قلب و خیال ‪ ،‬بی خبری خوبه ‪There's no comfort in the truth‬حقیقت آرامش‬
‫نمیاره ‪.pain is all you'll find‬رنج ‪ ،‬تمام آن چیزیه که تو می فهمی ‪I'm never‬‬
‫‪gonna dance again‬من هرگز بار دیگه نمی رقصم ‪guilty feet have got no‬‬
‫‪rhythm‬احساس گناهکاری وزن و آهنگی نداره ‪Though it's easy to pretendI‬‬
‫‪know you're not a fool. I should have known better than to cheat‬‬
‫‪a friend And waste a chance that I've been given. So I'm never‬‬
‫‪gonna dance again the way I danced with you.Never without your‬‬
‫‪.love‬عشق بدون تو هرگز‪Tonight the music seems so loud‬امشب صدای‬
‫موسیقی بنظر خیلی بلند میاد‪.I wish that we could lose this crowd‬آرزو می‬
‫کنم که ما از جمعیت دور بشیم‪Maybe it's better this way‬شاید این جوری بهتر‬
‫باشه‪.We'd hurt each other with the things we want to say‬ما همدیگه‬

‫‪99‬‬
‫رو با حرفایی که می خواییم بزنیم می رنجونیم ‪We could have been so good‬‬
‫‪together‬ما می تونستیم با همدیگه خیلی خوب باشیم ‪We could have lived this‬‬
‫‪dance forever‬ما می تونستیم این رقصو تا ابد زنده نگه داریم ‪But now who's‬‬
‫‪?gonna dance with me‬ولی حاال کی قصد داره با من برقصه ؟ ‪Please -‬‬
‫‪.stay‬لطفا بمون‪And I'm never gonna dance again‬من هرگز بار دیگه نمی‬
‫رقصم‪guilty feet have got no rhythm‬احساس گناهکاری وزن و آهنگی‬
‫نداره ‪Though it's easy to pretendi know you're not a fool.I should‬‬
‫‪have known better than to cheat a friendAnd waste a chance that‬‬
‫‪I've been given.So I'm never gonna dance againthe way I danced‬‬
‫‪with you.No dance‬رقصیدنی در کار نیست‪no dance‬رقصیدنی در کار نیست ‪no‬‬
‫‪dance you're gone‬تو داری میری ‪ ،‬رقصیدنی در کار نیست‪no dance you're -‬‬
‫‪.gone‬تو داری میری ‪ ،‬رقصیدنی در کار نیست‪This matter is so wrong‬این‬
‫مسئله اشتباه بزرگیه‪so wrong‬اشتباه بزرگیه‪that you had lo leave me alone‬‬
‫که تو باید منو تنها بذاری و بری ‪ careless whisper (...‬از ‪) George Michael‬‬
‫با همه وجودم خیره شده بودم تو چشمای دنیل که مسخ شده به من خیره شده بود و می‬
‫خوندم ‪ ...‬همه در سکوت به من خیره شده بودن ‪ ...‬نه کسی می رقصید ‪...‬نه کسی حرف‬
‫می زد ‪ ...‬همه با بهت نگام می کردن ‪ ...‬و من در حالی که با همه وجودم سعی می کردم‬
‫خراب نکنم می خوندم ‪ ...‬چشمای دوروثی باز دوباره پر از کینه بود ‪ ...‬شاید می دونست‬
‫چرا دارم می خونم و چرا این اهنگ رو انتخاب کردم! اما هیچ کاری نمی تونست بکنه‬
‫‪ ...‬خوشحال بودم که حرفاشون نیمه تموم مونده ‪ ...‬نباید اجازه می دادم نقشه هام رو‬
‫نقش بر آب کنن ‪ ...‬آهنگ که تموم شد سینه ام از زور هیجان باال و پایین می رفت ‪...‬‬
‫همه جا رو سکوت گرفته بود ‪ ...‬یه دفعه ادوارد شروع کرد به دست زدن و به دنبال اون‬
‫بقیه هم دست زدند ‪ ...‬سالن غرق سکوت یک باره منفجر شد ‪ ...‬نگام هنوز هم غرق‬
‫نگاه دنیل بود ‪ ...‬و تو چشمای دنیل یه خورشید سوزان روشن شده بود که می تونست‬
‫همه وجودم رو بسوزونه ‪...‬‬
‫ادوارد بی پروا اومد سمتم و با یه حرکت منو کشید توی بغلش و چند دور دور خودم‬
‫چرخوندم ‪ ...‬جیغ کشیدم‪ - :‬وای ادوارد! ادوارد منو گذاشت روی زمین و قبل از اینکه‬
‫بتونم جلوشو بگیرم گونه ام رو بوسید و در گوشم زمزمه کرد‪ - :‬خیلی ماهی! اصال فکر‬
‫نمی کردم چنین صدایی داشته باشی عزیزم ‪ ...‬تو فوق العاده ای! همینطور که دستای‬
‫ادوارد رو پس می زدم چرخیدم سمت دنیل ‪ ...‬دنیل داشت دوروثی رو که سعی داشت یه‬
‫چیزی رو بهش بگه پس می زد ‪ ...‬با حس کردن نگاهم از کنار دوروثی گذشت و هیچ‬
‫توجهی به حرفاش نکرد ‪ ...‬اومد به سمتم ‪ ...‬ادوارد دوباره خواست منو بکشه سمت‬
‫خودش ‪ ...‬تند تند داشت حرف می زد اما حقیقتا ا من نمی شنیدم ‪ ...‬سعی کردم از خودم‬
‫جداش کنم ‪ ...‬دنیل بهم نزدیک شد ‪ ...‬قدم آخر رو من برداشتم و یه دفعه خودمو توی‬

‫‪111‬‬
‫آغوشش حس کردم ‪ ...‬طوری منو توی آغوشش می فشرد که حس می کردم استخونام‬
‫دارن پودر می شن ‪ ...‬دستشو توی موهام فرو کرد و در گوشم خیلی آروم زمزمه کرد‪- :‬‬
‫‪ - I'm never gonna dance again‬اوه دنیل ‪ - ...‬محشر بود عزیزم ‪ - ...‬تقدیم به‬
‫تو بابای مهربونم ‪ ...‬دست دنیل اومد باال ‪ ...‬نرم صورتم رو نوازش کرد و گفت‪ - :‬بابا؟‬
‫لبامو خیس کردم ‪ ...‬نگاش کردم و خواستم جوابشو بدم که صدای دایه بلند شد‪ - :‬دنیل‬
‫چه کار کنیم؟ نمی یای؟ دنیل دستاشو از دور بدن من جدا کرد و گفت‪ - :‬دایه بگو شام رو‬
‫سرو کنن ‪ ...‬دایه با حیرت گفت‪ - :‬دنی! ‪ -‬همین که گفتم دایه ‪ ...‬دوروثی با خشم اومد‬
‫سمتمون و گفت‪ - :‬دنیل! دخترت رو کسی نیم دزده! بعدا هم می تونی محبتت رو بهش‬
‫نشون بدی ‪ ...‬می شه بیای پیش ما؟ بابا کارت داره ‪ ...‬داشتین با هم صحبت می کردین‬
‫‪ - ...‬بقیه صحبتا باشه برای بعد از شام ‪ ...‬دست دوروثی رفت سمت دهنش و با چشمای‬
‫گرد شده درست مثل دایه نالید‪ - :‬دنی! ‪ -‬همین که شنیدی دوروثی ‪ ...‬دوروثی با خشم‬
‫گفت‪ - :‬یعنی چی ما با هم قرار داشتیم! ‪ -‬آره درسته ما با هم قرار داشتیم ‪ ...‬تو بودی که‬
‫دیشب زدی زیر همه قول و قرارها و منو مجبور به پذیرفتن درخواستت کردی ‪ ...‬یادت‬
‫رفته؟ پره های بینی دوروثی با خشم باز و بسته می شدن اما هیچی نمی تونست بگه ‪...‬‬
‫بعد از چند لحظه سکوت گفت‪ - :‬من سی و دو سالمه دنی فکر نمی کنی به اندازه کافی‬
‫به خاطرت صبر کردم؟ ‪ -‬بازم صبر می کنی ‪ ...‬تو یم دونی که من توی چه تردیدی دست‬
‫و پا می زنم ‪ - ...‬چه تردیدی؟ ‪ -‬زا اول هم قرار ما ازدواج نبود دوروثی ‪ ...‬اصرار‬
‫خانواده ها ما رو توی منگنه قرار داد ‪ - ...‬اما ما هر دو پذیرفتیم ‪ - ...‬اما به اجبار! ‪-‬‬
‫نکنه منصرف شدی؟ ‪ -‬نه اما االن در شرایطش نیستم ‪ ...‬دوروثی یه قدم به من نزدیک‬
‫شد و در حالی که با نفرت آشکارا براندازم می کرد گفت‪ - :‬در شرایطش بودی ‪ ...‬اما‬
‫مثل اینکه با وجود این عوضی ‪ ...‬یه دفعه دنیل اومد جلو ‪ ...‬دوروثی رو کشید عقب و‬
‫سعی کرد با خونسردی بگه‪ - :‬دوروثی مراقب حرف زدنت باش ‪ ...‬چیزی نگو که بعدا‬
‫به خارش بدجور توبیخ بشی ‪ - ...‬تهدیدم می کنی؟ ‪ -‬هر طور دوست داری فکر کن ‪...‬‬
‫دوروثی داشت گریه اش می گرفت ‪ ...‬زمزمه کرد‪ - :‬به هم می رسیم ‪ ...‬و قبل از اینکه‬
‫ما بتونیم حرفی بزنیم ازمون فاصله گرفت ‪ ...‬دنیل چرخید به سمت من و با لبخند گفت‪- :‬‬
‫از دستش ناراحت نشو ‪ ...‬کمی تند خوئه! با لبخند گفتم‪ - :‬آره فقط کمی! هر دو با هم‬
‫خندیدیم ‪ ...‬دنیل به ادوارد که با کمی فاصله ازمون ایستاده بود اشاره کرد و گفت‪- :‬‬
‫خیلی دور و برت می پلکه ‪ ...‬خبریه؟ یه تای ابرومو باال انداختم و گفتم‪ - :‬شاید ‪ ...‬در‬
‫کسری از ثانیه دنیل خم شد ‪ ،‬روی قلبم رو بوسید و گفت‪ - :‬این قلب کوچولوت پاکه ‪...‬‬
‫مراقب باش سیاهش نکنی! بعد از این حرف ازم فاصله گرفت ‪...‬‬
‫به رفتنش خیره شدم ‪ ...‬چه خبر داشت که این قلب دیگه پاک نیست! صدای ادوارد کنارم‬
‫اینبار اعصابم را خورد کرد‪ -:‬افسون ‪ ...‬امشب اصال تحویلم نگرفتی ‪ ...‬چند وقته تحویل‬
‫نمی گیری ‪ ...‬جواب تلفن نمی دی ‪ ...‬شونه ای باال انداختم و با شیطنت گفتم‪ - :‬یه‬
‫وقتایی خانوما حوصله ندارن! یه تای ابروش باال پرید و با شیطنت چشمک زد ‪...‬‬

‫‪111‬‬
‫خندیدم و ازش دور شدم ‪ ...‬اشتهام باز شده بود و داشتم نشاطم رو به دست می اوردم‬
‫‪ *** ...‬با خستگی پله ها رو رفتم باال ‪ ...‬برام مهم نبود دوروثی می مونه یا نه ‪ ...‬خیلی‬
‫خسته بودم و آرامشی که به دلم سرازیر شده بود پلکامو سنگین کرده بود ‪ ...‬خوابم می‬
‫یومد بدجور در اتاق رو باز کردم و رفتم سمت کمد لباسم ‪ ...‬یه لباس خوای م یخواستم‬
‫که بگوشم و شیرجه برم توی تخت خوابم ‪ ...‬مشغول تعویض لباسم بودم که در اتاق با‬
‫صدای ناهنجاری باز شد و دوروثی پرید تو ‪ ...‬درست شبیه یه ببر زخمی! سریع لباس‬
‫خوابم رو صاف کردم و با اخم گفتم‪ - :‬این خراب شده در داره! شاهزاده خانوم بد نیست‬
‫اگه در بزنین!یه قدم بهم نزدیک شد و با پوزخند گفت‪ -:‬خوبه! جوجه کوچولو ‪ ...‬خوب‬
‫می دونی با کی در افتادی!صورتمو کمی کج کردم و متفکرانه نگاش کردم ‪ ...‬می‬
‫دونستم شمشیر رو برام از رو بسته ‪ ...‬اما جوابش تنها و تنها بی اعتنایی و خونسردی‬
‫بود ‪ ...‬با خشم گفت‪ -:‬فکر می کنی احمقم؟!! دختر دنیلی آره؟ معلوم نیست از کدوم‬
‫خراب شده ای اومدی اینجا و حاال با دیدن ثروت و موقعیت دنیل دهنت آب افتاده که اونو‬
‫مالک بشی ‪ ...‬اما کور خوندی! عشوه هات رو بردار ببر تو همون خراب شده ای که‬
‫ازش اومدی بریز تا هم پیاله هات برات بمیرن! با این کارا دنیل رو نمی تونی خر کنی ‪...‬‬
‫دنیل سی و شش سالشه! بچه نست که خام تو یه علف بچه بشه ‪ ...‬گذاشتم خوب‬
‫حرفاشو بزنه ‪ ...‬وقتی تموم شد گفتم‪ -:‬مطمئنی؟!‪ -‬بله که مطمئنم! تو عددی نیستی! من‬
‫اراده کنم تو از این خونه پرت شدی بیرون ‪ ...‬با خونسردی نشستم لب تخت ‪ ...‬ساعتم‬
‫رو از دور مچ دستم باز کردم و گفتم‪ -:‬اگه مطمئنی چرا اینقدر حرص می خوری؟! دیگه‬
‫من خطری برات ندارم که! پس خونسرد باش عزیزم ‪...‬چشماش گرد شد ‪ ...‬دقیقا می‬
‫تونم بگم که الل شد! اما بد از چند لحظه با خشم اومد به طرفم ‪ ...‬چونه ام رو گرفت‬
‫توی دستش و گفت‪ -:‬خوب گوش کن ببین چی می گم! اگه توی پاپتی باعث بشی من‬
‫دنیل رو از دست بدم دودامنت رو به باد می دم ‪ ...‬شک نکن! زندگیتو سیاه می کنم و‬
‫نمی ذارم یه آب خوش از گلوت پایین بره ‪ ...‬من دختر سر پائولو هستم عزیزم ‪ ...‬با بد‬
‫کسی طرف شدی ‪ ...‬پس حواست رو جمع کن که پاتو از گلیمت دراز تر نکنی!با نفرت‬
‫زل زدم توی چشماش ‪ ...‬آشغال عوضی ‪ ...‬فکر کرده چون باباش پولداره هر غلطی می‬
‫تونه بکنه ‪ ...‬دختره نکبت! زمزمه کردم‪ -:‬گمشو بیرون ‪...‬‬
‫چونه مو به شدت هل داد با دستش که باعث شد سرم پرت بشه عقب ‪ ...‬بعد هم با قدم‬
‫های بلند از اتاقم رفت بیرون ‪ ...‬به حالت جنین روی تخت چمباتمه زدم ‪ ...‬بد کردی‬
‫دوروثی ‪ ...‬بد کردی! داشتم خر می شدم که دست از سر دنیل بردارم و فقط داداشت رو‬
‫خر کنم ‪ ...‬اما تو بدتر آتیشم رو تند کردی ‪ ...‬بغض داشت به گلوم فشار می اورد ‪ ...‬اما‬
‫نباید گریه می کردم ‪ ...‬االن وقتش نبود ‪ ...‬به خاطر کی؟ دوروثی ؟ یا دنیل؟!! محاله!‬
‫محال ‪..‬‬

‫‪112‬‬
‫باز دوباره روزمرگی آغاز شده بود ‪ ...‬می رفتم دانشگاه و بر می گشتم ‪ ...‬صحبت هام با‬
‫دنیل هم به دانشگاه خالصه شده بود ‪ ...‬همین و بس! دوروثی چند وقتی بود قهر کرده‬
‫بود و خونه مون نمی یومد ‪ ...‬همین به من آرامش می داد ‪ ...‬وقتی دوروثی نبود انگار‬
‫منم کاری به کار دنیل نداشتم ‪ ...‬سرم به کار خودم ‪ ...‬نگاه دنیل پر از محبت بود ‪...‬‬
‫کالمش هم همینطور اما هیچ کدوم برای نزدیک تر شدن به هم هیچ تالشی نمی کردیم ‪...‬‬
‫من در برابر اون واقعا دو دل شده بودم ‪ ...‬اولین مردی بود که اینقدر جلوی من‬
‫ایستادگی کرده بود و من واقعا نیاز به یه مدت استراحت داشتم ‪ ...‬شاید بعدها دوباره‬
‫شیطنت رو شروع می کردم ‪ ...‬وسایلم رو جمع کردم و خواستم از کالس بزنم بیرون که‬
‫صدای دو تا از بچه ها وادارم کرد بمونم و گوش کنم چی می گن‪ - :‬کالسش فوق العاده‬
‫بود! من یه روزی فکر می کردم خودم این کاره ام! ولی وقتی رفتم تازه فهمیدم هیچی‬
‫حالیم نمی شه ‪ ...‬اون یکی آدامسش رو باد کرد و گفت‪ - :‬به چه درد می خوره؟ ‪ -‬نمی‬
‫فهمی؟ خوب معلومه! برای این خوبه که بیشتر لذت ببری و این لذت رو به طرفت هم‬
‫بدی ‪ - ...‬آخه با رقص؟ ‪ -‬خوب اینم یه نوعشه ‪ - ...‬چه جوری هست؟ ‪ -‬جلسه اول فقط‬
‫روی نرمی بدن کار کرد ‪ ...‬می گه باید خیلی نرم بشیم تا بقیه حرکاتو یاد بده ‪ - ...‬از‬
‫همین مدالست که لباس ها رو هم در میارین؟ ‪ -‬نمی دونم ‪ ...‬اما فکر کنم باشه ‪ - ...‬می‬
‫شه از وسطش ثبت نام کنیم؟ ‪ -‬تازه یه جلسه رفته ‪ ...‬اشکال نداره که ‪ ...‬از االن بیا ‪...‬‬
‫فکر نکنم چیزی بگن ‪ - ...‬باشه ‪ ...‬کی میری؟ ‪ -‬همین االن می خوام برم ‪ ...‬جلسه‬
‫دومش امروزه ‪ - ...‬جدی می گی؟ پس چرا نشستی ‪ ...‬پاشو بریم ‪ ...‬هر دو بلند شدن و‬
‫با هیجان رفتن سمت در ‪ ...‬فهمیدم که دارن در مورد کالس رقص حرف می زنن ‪ ...‬توی‬
‫یه لحظه وسوسه شدم و رفتم به طرفشون! شاید بهتر بود زندگی دنیل کمی از یکنواختی‬
‫خارج بشه ‪ ...‬به خصوص که مدتی بود دوروثی هم در کار نبود ‪ *** ...‬پشت پنجره‬
‫ایستادم ‪ ...‬طبق معمول ‪ ...‬زل زدم به حیاط ‪ ...‬چمن ها زیر قطرات بارون می درخشید ‪...‬‬
‫چقدر زیبا آسمون گرفته بود و چقدر زیباتر اشک می ریخت ‪ ...‬شاید تنها گریه ای بود‬
‫که از نظر اکثر مردم زیبا به نظر می رسید ‪ ...‬با یه تصمیم آنی رفتم سمت بارونیم ‪...‬‬
‫روی لباس حریرم پوشیدم و رفتم از اتاق بیرون ‪ ...‬خدا رو شکر کسی سر راهم نبود که‬
‫مجبور به توضیح بشم ‪ ...‬از عمارت خارج شدم و یه راست رفتم سمت قسمت چمن‬
‫کاری شده ‪ ...‬بارون نم نم بود و خیلی اذیت نمی کرد ‪ ...‬رفتم وایسادم وسط چمن ها ‪...‬‬
‫صورتم رو گرفتم به سمت باال ‪ ...‬بارون صورتم رو نوازش کرد ‪ ...‬توی یه تصمیم آنی‬
‫کفش ها و باورنیم رو در اوردم ‪ ...‬حاال یه پیرهن حریر کوتاه تا باالی زانو تنم بود که با‬
‫دو بند ظریف روی شونه هام نگه داشته شده بود‪ .‬دستامو از دو طرف باز کردم و‬
‫شروع کردم به چرخیدن ‪ ...‬زمزمه کردم‪ - :‬باران ببار ‪ ...‬باران ببار که دلم هوای گریه‬
‫دارد ‪ ...‬باران تو به جای من هم ببار ‪ ...‬ببار که دلم غم دارد! همه بدنم خیس شده بود و‬
‫لباس حریر ارغوانی رنگ به تنم چسبیده بود ‪ ...‬موهام هم به صورتم ‪ ...‬ولی بی توجه‬
‫بازم چرخیدم و یه دفعه زدم زیر آواز ‪ - :‬بارون می زنه دونه دونه نم نم روی گل و برگا‬
‫گلدونا شر شر می کنن به نغمه ی بارون به حال زمستون ناودونــــا بارون می زنه دونه‬

‫‪113‬‬
‫دونه نم نم روی گل و برگا گلدونــــا شر شر می کنن به نغمه ی بارون به حال زمستون‬
‫ناودونــــا دونه دونه نم نم می بــــاره بارون نم نم نم نم می بــــاره بارون به روزگار‬
‫سرد زمستون به روزگار سرد زمستون به روزگار سرد زمستـــــون نم نم بارون گلهای‬
‫گلدون شر شر ناودون با تو دیدن داره نم نم بارون گلهای گلدون شر شر ناودون با تو‬
‫دیدن داره تو باغ خوشبختی اگه یه گل برام مونده تویی اونی که از عشق و جنون منو‬
‫ترسونده تویی منو ترسونده تویی تو باغ خوشبختی اگه یه گل برام مونده تویی اونی که‬
‫از عشق و جنون منو ترسونده تویی منو ترسونده تویی نم نم بارون گلهای گلدون شر‬
‫شر ناودون با تو دیدن داره نم نم بارون گلهای گلدون شر شر ناودون با تو دیدن داره بیا‬
‫که بی تو دنیا رنگی نداره صدای بارون دیگه آهنگی نداره بیا که بی تو دنیا رنگی نداره‬
‫صدای بارون دیگه آهنگی نداره نم نم بارون گلهای گلدون شر شر ناودون با تو دیدن‬
‫داره‬
‫چون آهنگ ریتم تندی داشت داشتم ورجه وورجه می کردم و می خوندم ‪ ...‬حقیقتا روحم‬
‫تازه شده بود ‪ ...‬با صدای دنیل درست پشت سرم از حرکت ایستادم و چرخیدم ‪ ...‬قفسه‬
‫سینه ام از زور هیجان باال و پایین می شد ‪ ...‬لباس به تنم چسبیده و شر شر آب از نوک‬
‫موهام می چکید ‪ ...‬دنیل با بارونی بلندنش در حالی که دستاش توی جیباش بود گفت‪- :‬‬
‫حتما باید برم دنبال یادگیری زبان فارسی ‪ ...‬بیاد بفهممم تو چی می خونی که اینقدر یه‬
‫دل می شینه! خندیدم ‪ ...‬بلند و از ته دل ‪ ...‬اومد به طرفم ‪ ...‬بارونیش رو در اورد و‬
‫خواست بندازه روی شونه ام که در رفتم ‪ ...‬داد کشید‪ - :‬سرما می خوری افسون ‪...‬‬
‫پریدم به طرفش بارونی رو گرفتم شوت کردم اونطرف و با نگاه به چشمای بهت زده‬
‫اش گفتم‪ - :‬بدو دنیل ‪ ...‬بدو منو بگیر ‪ - ...‬افســــون! ‪ -‬بیا ‪ ...‬بیا تنبل خان ‪ ...‬دنیل‬
‫شروع کرد به دویدن ‪ ...‬من بدو دنیل بدو ‪ ...‬هوای سرد دیگه اذیتم نمی کرد همین که‬
‫می دویدم گرم تر می شدم ‪ ...‬دنیل می خندید ‪ ...‬منم می خندیدم ‪ ...‬همه چی از یادم رفته‬
‫بود ‪ ...‬نفرتم ‪ ...‬اتقامم ‪ ...‬دلبری از دنیل ‪ ...‬همه چیز ‪ ...‬رسیدم نزدیک استخر ‪ ...‬دنیل‬
‫داد کشید‪ - :‬نرو اونطرف افسون ‪ ...‬می افتی تو آب! غش غش خندیدم ‪ ...‬برام مهم نبود‬
‫‪ ...‬رفتم لب استخر و گفتم‪ - :‬جر نزن ‪ ...‬بیا ‪ ...‬بیا ‪ ...‬آب از سر رو روی دنیل هم می‬
‫چکید ‪ ...‬با خنده گفت‪ - :‬مگه نگیرمت شیطون ‪ ...‬قهقهه زدم و دویدم ‪ ...‬اما یه دفعه پام‬
‫لب استخر سر خورد و قبل از اینکه بتونم خودمو کنترل کنم با سر افتادم توی استخر ‪...‬‬
‫آب دور و برم رو گرفت و توی دماغ و دهنم رو پر کرد ‪ ...‬سریع خودمو جمع و جور‬
‫کردم و شروع کردم به شنا کردن ‪ ...‬همین که رفتم روی آب دنیل رو دیدم که آماده پرشه‬
‫‪ ...‬منو که دید انگار خیالش راحت شد ‪ ...‬نفس راحتی کشید و گفت‪ - :‬دیوونه! تو تا‬
‫خودت یا منو نکشی ول نمی کنی ‪ ...‬بیا باال ‪ ...‬دستشو به سمتم دراز کرد ‪ ...‬بدنم داشت‬
‫یخ می زد اما توجهی نکردم ‪ ...‬میزان سرخوشیم حسابی رفته بود باال ‪ ...‬می خواستم‬
‫بخندم ‪ ...‬می خواستم خوش باشم و خوش بگذرونم ‪ ...‬رفتم لب استخر و دسستمو‬
‫گذاشتم توی دست دنیل ‪ ...‬خواست منو بکشه باال که من پیش دستی کردم و کشیدمش‬

‫‪114‬‬
‫پایین ‪ ...‬سقوط کرد توی آب ‪ ...‬جیغ کشیدم‪ - :‬هورااااا ‪ ...‬دنی اومد پیش من! دنیل دو تا‬
‫دستش رو فرو کرد توی موهاش ‪ ...‬جایی که ایستاده بودیم عمق زیادی نداشت و روی‬
‫پاهامون ایستاده بودیم راحت ‪ ...‬آب موهاشو گرفت و در حالی که از سرما می لرزید‬
‫گفت‪ - :‬هردومون رو به کشتن می دی ‪ ...‬خودمو کشیدم به طرفش ‪ ...‬دستامو گذاشتم‬
‫سر شونه اش و گفتم‪ - :‬در بیار لباساتو ‪ ...‬سنگین می شی نمی تونی شنا کنی ‪ ...‬دنیل با‬
‫تعجل نگام کرد و گفت‪ - :‬دیوونه ‪ ،‬دیوونه ‪ ،‬دیوونه! االن هر دومون یخ می زنیم ‪ ...‬بیا‬
‫بریم بیرون ‪ ...‬لباس خودم رو با یه حرکت از تنم کشیدم بیرون ‪ ...‬نگاه دنیل مات مونده‬
‫بود روی من ‪ ...‬رفتم به سمتش و پایین پلیورش رو گرفتم توی دستم ‪ ...‬چشمکی زدم و‬
‫کشیدمش سمت باال ‪ ...‬همینطور که خیره شده بود توی چشمام دستاشو برد باال و من‬
‫پلیورش رو در آوردم ‪ ...‬خودمو چسبوندم بهش ‪ ...‬نالید‪ - :‬نکن افسون! ‪ -‬چرا ‪ ...‬چرا‬
‫نکنم؟! تو که گفتی دوست داری ‪ - ...‬تو حیفی ‪ ...‬تو خیلی حیفی دختر ‪ - ...‬چرا ؟ ‪ -‬من‬
‫سن پدرت رو دارم ‪ ...‬غش غش خندیدم و گفت‪ - :‬شوخی می کنی؟ پدر به این جوونی!‬
‫نمی خــــوام ‪ ...‬نمی خـــــــوام! دستاش پیچید دور کمرم ‪ - ...‬چی می خوای؟ چی از‬
‫جون من می خوای؟ نفسم به شماره افتاده بود و بدجور داشتم می لرزیدم ‪ ...‬با لرزش‬
‫گفتم‪ - :‬ت ‪ ...‬تو ‪ ...‬ر ‪ ...‬رو ‪ ...‬صدای نفس های بلند دنیل بهم آرامش می داد ‪ ...‬نه به‬
‫خاطر انتقام ‪ ...‬نمی دونم برای چی بود ولی هر چیزی که بود انتقام نبود!‬
‫===================‬
‫زمزمه کردم‪ - :‬دا ‪ ...‬غم کن ‪ ...‬دار‪...‬م‪ ...‬یخ ‪ ....‬می ‪ ....‬زنم‪ ...‬دنی ‪ ...‬اخم نشست روی‬
‫صورتش داشت عذاب می کشید و عذابشو به خوبی حس می کردم ‪ ...‬دستاشو از دور‬
‫کمرم باز کرد ‪ ...‬دستای منو هم پس زد و با سرعت شنا کرد به سمت لبه استخر که بره‬
‫باال ‪ ...‬نالیدم‪ - :‬دنیل ‪ ...‬من ‪ ...‬دو ‪ ...‬دوستت دارم ‪ ...‬هنوز حرفم تموم نشده بود که دنیل‬
‫با یه حرکت برگشت و اون وقت بود که در یک لحظه کوتاه لبهاش با قدرت لبهامو قفل‬
‫کرد ‪ ...‬نفس تو سینه ام گره خورد ‪ ...‬تا چند لحظه گیج مونده بودم و فقط به قدرت‬
‫لبهای دنیل فکر می کردم ‪ ...‬اما یهو به خودم اومدم ‪ ...‬به نرمی همراهیش کردم ‪...‬‬
‫همین که همراهیمو حس کرد گاز کوچیکی از لبم گرفت که باعث شد همه وجودم داغ‬
‫بشه ‪ ...‬یادم رفت توی آبم ‪ ...‬یادم رفت هوا سرده ‪ ...‬یادم رفت داشتم می لرزیدم ‪...‬‬
‫دستامو فرو کردم توی موهای خوش حالتش و چنگ زدم ‪ ...‬اونم به گردنم چنگ انداخت‬
‫‪ ...‬زمان رو حس نمی کردم ‪ ...‬مکان رو هم همینطور ‪ ...‬هر دو می لرزیدیم ‪ ...‬ولی نه‬
‫از سرما ‪ ...‬از هیجان ‪ ...‬دنیل کمی ازم فاصله گرفت ‪ ...‬چند نفس عمیق کشید که داغیش‬
‫صورتم رو به اتیش کشید ‪ ...‬با صدای تحلیل رفته اش گفت‪ - :‬افسون ‪ ...‬به خدا تو حیفی‬
‫‪ ...‬انگشتمو گذاشتم روی لبش و گفتم‪ - :‬هیسسسس ‪ ...‬زل زده بودیم به همدیگه ‪...‬‬
‫خواستم دوباره ببوسمش که جلومو گرفت و نالید‪ - :‬نمی تونم افسون ‪ ...‬نمی تونم دختر‬
‫‪ ...‬همه چیز رو فراموش کن ‪ ...‬همه اتفاقات امشب رو فراموش کن ‪ ...‬منو ببخش! اما‬
‫نمی شه ‪ ...‬درست نیست ‪ ...‬دیگه نتونستم جلوشو بگیرم قدرتش از من خیلی بیشتر بود‬

‫‪115‬‬
‫با یه حرکت منو نشوند لب استخر و خودش هم پرید باال ‪ ...‬دستمو کشید ‪ ...‬بی حرف‬
‫دنبالش راه افتادم ‪ ...‬همین که وارد عمارت شدیم موج هوای داغ یه جورایی منو از پا‬
‫انداخت ‪ ...‬تازه فهمیدم تو چه حالتی بودم ‪ ...‬نالیدم‪ - :‬دنیل ‪ ...‬و قبل از اینکه دنیل بتونه‬
‫جمعمم کنه پخش زمین شدم و از حال رفتم ‪ *** ...‬یک هفته ازز اون روز کذایی گذاشته‬
‫بود و من هنوز توی بستر بیماری افتاده بودم ‪ ...‬بد جور سرما خوردم ‪ ...‬تا حدی که‬
‫چند بار به مرز تشنج رسیدم ‪ ...‬دنیل هم حال خوبی نداشت اما بهترین دکتر رو باالی‬
‫سرم حاضر کرد و خودش دائم بهم سر می زد ‪ ...‬من اما توی حالت کشمکش بدی با‬
‫خودم قرار داشتم ‪ ...‬تمام اوقاتی که بهوش بودم به لذت بوسه دنیل فکر می کردم ‪ ...‬چرا‬
‫اینقدر گرمم کرد؟ چرا اینقدر برام لذت داشت؟ مگه این نبود که من می خواستم از اون‬
‫انتقام بگیرم؟ چرا آغوش جیمز و ادوارد و متیو هیچ حسی برام نداشت اما دنیل بهم‬
‫آرامش می داد؟ چرا ‪ ...‬هر بار از زور فکر به مرز انفجار می رسیدم به خواب فرو می‬
‫رفتم ‪ ...‬هفته گندی بود ‪ ...‬اواخر هفته کمی بهتر شدم و تبم باالخره قطع شد ‪ ...‬اما گلو‬
‫درد و سرفه هنوز دست از سرم بر نداشته بود ‪ ...‬جیمز ‪ ،‬ادوارد و متیو هر سه بهم سر‬
‫زده بودن و هر کدوم وقتی اومدن که دنیل حضور نداشت ‪ ...‬نمی دونم چرا اما اصال‬
‫دوست نداشتم دنیل پی به دوستی من با اونا ببره ‪ ...‬حتما ا به خاطر اجرای نقشه ام بود!‬
‫آره حتما همینطوره ‪ ...‬بعد از اینکه باالخره از تخت خواب دل کندم تازه بازی موش و‬
‫گربه من و دنیل شروع شد ‪ ...‬نگاه از هم می دزدیدیم ‪ ...‬من به خاطر تنبیه خودم از‬
‫لذتی که برده و اون ‪ ...‬البد به خاطر اینکه فکر می کرد دخترش رو بوسیده ‪ ...‬هر چه‬
‫که بود اینجوری هر دو راحت تر بودیم ‪ ...‬دنیل برام ماشینی خریده و یه خانومو هم‬
‫استخدام کرده بود تا بهم رانندگی یاد بده و کمکم کنه گواهینامه بگیرم ‪ ...‬اینجوری می‬
‫خواست حتی از زیر بار بدن و آوردن من هم شونه خالی کنه و این کارش واقعا برام‬
‫گرون تموم شد ‪ ...‬تا حدی که تصمیم گرفتم باز به عذابش ادامه بدم ‪ ...‬حاال که طعم لذت‬
‫رو چشیده بود کارش سخت تر می شد ‪ ...‬من می تونستم بیچاره اش کنم ‪ ...‬مگه نه‬
‫اینکه اون همیشه میتونست جلوی خودش رو بگیره؟ حاال هر چقدر هم که سخت اون‬
‫می تونست! پس من باید باهاش بازی می کردم ‪ ...‬و چقدر این بازی برای من لذت‬
‫داشت! *** دنیل پای ماهواره نشسته و مشغول تماشای یه مستند بود که مسلما من‬
‫هیچی ازش سر در نمی اوردم ‪ ...‬لباس ساده ای پوشیدم که خیلی جلب توجه نکنه و‬
‫رفتم سمت نشیمن ‪ ...‬دوروثی هنوز برنگشته بود و این نشون می داد دنیل هنوز رابطه‬
‫با کسی نداشته و این یعنی چه؟ یعنی نیاز بیشتر و موفقت بیشتر برای من ‪ ...‬رفتم‬
‫کنارش نشستم ‪ ...‬از گوشه چشم نگام کرد و هیچی نگفت ‪ ...‬خودم پیش قدم شدم‪- :‬‬
‫خوبی دنی؟ ‪ -‬اوهوم ‪ - ...‬چرا ‪ ...‬چرا دیگه با من حرف نمی زنی؟ ‪ -‬حرفی ندارم که بزنم‬
‫‪ - ...‬دوست داری من از اینجا برم؟ با خشم گفت‪ - :‬چرت نگو ‪ - ...‬ادوارد راحت قبول‬
‫می کنه که من ‪ ...‬چرخید به سمتم ‪ ...‬صورتش از خشم گر گرفته بود ‪...‬‬
‫================‬

‫‪116‬‬
‫ادوارد چه غلطی کرده؟ اخم کدم و گفتم‪ - :‬خوب گفت اگه روزی تو نخواستی منو نگه‬
‫داری ‪ ...‬دستامو گرفت توی دستاش محکم فشار داد و گفت‪ - :‬من نخوام تو رو نگه‬
‫دارم! این چرندیات رو تو بهش گفتی؟ ‪ -‬نه ‪ ...‬باور کن نه! ‪ -‬پس برای چی همچین‬
‫حرفی زده؟ ‪ -‬من از کجا بدونم؟ دستامو ول کرد ‪ ...‬خیره شد به تلویزیون و گفت‪ - :‬دیگه‬
‫خوشم نمی یاد زیاد با ادوارد گرم بگیری ‪ ...‬انگار نباید بهش اعتماد می کردم ‪ ...‬حرفو‬
‫عوض کردم ‪ ...‬االن وقتش بود که برم سر مبحث های دلخواه خودم ‪ ...‬گفتم‪ - :‬بیخیال ‪...‬‬
‫دنی ‪ ...‬من ‪ ...‬با خونسردی گفت‪ - :‬باز چی شده؟ ‪ -‬راستش دوستام خیلی با باباهاشون‬
‫صمیمی هستن ‪ ...‬برام عقده شده ‪ - ...‬صمیمیت؟ ‪ -‬آره خوب ‪ ...‬اونا خیلی از حرفا رو‬
‫که نمی تونن به مادرشون بزنن یا اینکه مادرشون نمی تونه پاسخگوی خوبی براشون‬
‫باشه رو به باباهاشون می گن و جوابای خوبی هم می گیرن ‪ - ...‬مثال؟! ‪ -‬بپرسم؟ شاید‬
‫زیاد جالب نباشه ها! ‪ -‬یه بار دیگه هم بهت گفتم ‪ ...‬دوست ندارم احساس کمبود داشته‬
‫باشی ‪ ...‬سریع خم شدم دستشو بوسیدم و گفتم‪ - :‬مرسی دنیل جونم ‪ ...‬بعد کنترل‬
‫تلویزیون رو کشیدم از دستش بیرون و گفتم‪ - :‬امیدوارم عصبی نشی ‪ ...‬قول می دی؟ ‪-‬‬
‫بگو افسون حوصله ندارم ‪ ...‬توی دلم قهقهه زدم و گفتم‪ - :‬االن بدتر هم می شی عزیزم‬
‫‪ ...‬چند لحظه صبر کن! بیچاره ات می کنم ‪ ...‬کانال مورد نظرم رو آوردم و خیلی‬
‫خونسردانه اما تند تند گفتم‪ - :‬من به سنی رسیدم که دوست دارم بیشتر بدونم‪ ...‬دوست‬
‫دارم در مورد خصوصیات مردها برام بگی و حساسیت هاشون ‪ ...‬از چی خوششون می‬
‫یاد از چی بدشون می یاد! باالخره شاید من یه روز بخوام ازدواج کنم ‪ ...‬باید بیشتر در‬
‫این مورد اطالعات داشته باشم ‪ ...‬دنیل با دهن نیمه باز به من خیره موند‪ ...‬هی دهن باز‬
‫می کرد یه چیزی بگه هی نمی تونست ‪ ...‬صدای تلویزیون رو کم کردم و گفتم‪ - :‬خوب‬
‫بگو ‪ ...‬انگار خودش رو پیدا کرد ‪ ...‬با سرعت چرخید به طرفم و گفت‪ - :‬بده به من‬
‫کنترلو! با تعجب گفتم‪ - :‬چرا؟! ‪ -‬گفتم بده به من ‪ ...‬با بغض دادم بهش و گفتم‪ - :‬خودت‬
‫گفتی ‪ ...‬با خشم ماهواره رو خاموش کرد و سرش رو گرفت بین دستاش ‪ ...‬االن وقت‬
‫اجرای قسمت دوم نقشه ام بود ‪ ...‬صورتم رو بین دستام پوشوندم و زدم زیر گریه ‪...‬‬
‫گریه ام هم نمی یومد! الکی صداشو در اوردم و نالیدم‪ - :‬من خیلی بدبختم ‪ ...‬هی دوستام‬
‫از مامانشون می گن ‪ ...‬از باباشون ‪ ...‬اما من هیچی ندارم ‪ ...‬نه بابا ‪ ...‬نه مامان ‪ ...‬نه‬
‫یکی که دوستم داشته باشه ‪ ...‬تو یه روز ادعا می کنی بابامی یه روز نامزدم ‪ ...‬خودت‬
‫تکلیفت رو با خودت نمی دونی ‪ ...‬کاش من بمیرم ‪ ...‬اصال چرا من زنده ام ‪ ...‬صدای‬
‫دنیل بلند شد‪ - :‬هی هی هی! دختر چی داری می گی؟ از جا بلند شدم و خواستم برم‬
‫بیرون از سالن که منو کشید توی بغلش و در حالی که کمرم رو نوازش می کرد گفت‪- :‬‬
‫آروم باش دختر ‪ ...‬آروم! آخه من چی بگم به تو! تو که می دونی برای من چقدر عزیزی‬
‫‪ ...‬این حرفا چیه که می زنی؟ ‪ -‬تو نمی تونی منو تحمل کنی ‪ - ...‬چرا عزیزم می تونم ‪...‬‬
‫فقط گاهی اوقات احساساتم منو به وحشت می اندازه ‪ ...‬افسون این حاالت از درک تو‬
‫خارجه! دنبال دلیل نباش عزیزم ‪...‬‬

‫‪117‬‬
‫پس من چی کار کنم؟ اصال من خودمو می کشم ‪ -...‬هیشش! حرف بد نزن که از دستت‬
‫خیلی ناراحت می شم ‪ - ...‬تو منو دوست نداری!‪ -‬بگو چی کار کنم تا بهت ثابت بشه که‬
‫خیلی دوستت دارم!االن وقتش بود‪ -:‬بذار برات برقصم ‪...‬با تعجب گفت‪ -:‬چی؟اشکای‬
‫دروغینم رو پاک کردم و گفتم‪ -:‬جدیدا یه کالسی می رم که مال رقصه ‪ ...‬بهت گفته‬
‫بودم!‪ -‬آره خوب ‪ ...‬اما نگفتی چه رقصی!‪ -‬رقص همراه با دلبری ‪...‬سرشو کج کرد و‬
‫گیج نگام کرد ‪ ...‬گفتم‪ -:‬از همون کارا که دوروثی برات می کرد ‪...‬با حیرت و نفس بریده‬
‫گفت‪ -:‬اوه خدای من! افسون!‪ -‬می ذاری یا نه؟! خوب من باید رقصم رو جلوی کسی‬
‫تمرین کنم یا نه؟! اگه نذاری می رم جلوی ادوارد ‪ -...‬ساکت شو!بی صبرانه پا کوبیدم‬
‫روی زمین و گفتم‪ -:‬چی کار کنم؟ برقصم؟با کالفگی آشکاری گفت‪ -:‬بیخیال شو افسون‬
‫‪ ...‬تو که می دونی چه تاثیری روی من می ذاری ‪ ...‬چرا یم خوای با دم شیر بازی کنی‬
‫‪...‬لبخند زدم و گفتم‪ -:‬تو خوددار تر از این حرفایی ‪ -...‬داری اذیت می کنی مگه نه؟‪ -‬نه‬
‫فقط می خوام تمرین کنم ‪ -...‬و اگه بگم نه؟‪ -‬می رم برای یه نفر دیگه می رقصم ‪ ...‬شاید‬
‫ادوارد ‪...‬داد کشید‪ -:‬چی بین تو و اون ادوارد لعنتیه؟‪ -‬هیچی جز یه دوستی ساده!‪ -‬برای‬
‫یه دوست ساده میخوای بری برقصی؟ اونم اون مدلی؟‪ -‬خوب اگه تو اجازه بدی برای تو‬
‫برقصم دلیل ینمی بینم از اون کمک بگیرم ‪ ...‬اما اگه نذاری روی اون به عنوان به‬
‫دوست می شه حساب کرد ‪...‬باز دوباره دستاشو کشید توی موهاشو و با پریشانی گفت‪-:‬‬
‫لعنتی ‪ -...‬برقصم؟خودشو انداخت روی مبل و گفت‪ -:‬خیلی خب! اما هر جا که کم اوردم‬
‫و رفتم دلخور نشو! من تا یه حدی گنجایش دارم ‪...‬یه تای ابرومو باال انداختم و گفتم‪-:‬‬
‫فقط کافیه به این فکر کنی که نیاز نیست جلوی خودت رو بگیری ‪ -...‬بس کن افسون تو‬
‫هیچی نمی فهمی! فقط شروع کن می خوام برم ‪...‬سی دی مخصوصم توی ضبط بود ‪...‬‬
‫دکمه پلی رو فشردم و نرم نرم شروع کردم ‪ ...‬خیره شده بودم روی دنیل و همین که می‬
‫خواست چشماشو ببنده یا طرف دیگه رو نگاه کنه سریع بهش اخطار می دادم ‪ ...‬عجز‬
‫رو توی چشماش می دیدم ‪ ...‬من می رقصیدم و چشمای اون لحظه به لحظه قرمز تر می‬
‫شد ‪ ...‬چنگ هایی که توی موهاش می زد لحظه به لحظه خشن تر و بیشتر می شد ‪ ...‬کم‬
‫کم سیگارش رو در آورد روشن کرد ‪ ...‬پک ها اینقدر محکم بود که با یه چهار تا گک‬
‫سیگار به آخر رسید ‪ ...‬بلوزم رو که پت کردم توی صورتش دیگه طافت نیاورد ‪ ...‬از جا‬
‫بلند شد و با قدم های بلند رفت سمت در ‪ ...‬لحظه اخر ایستاد ‪ ...‬چرخید به طرفم و یه‬
‫جمله گفت‪ -:‬اگه این ها همه اش بازیه ‪ ،‬بازی خطرناکی رو شروع کردی افسون! کاری‬
‫نکن که مقابله به مثل کنم ‪...‬بعد از این حرف منو مبهوت بر جا گذاشت و رفت از سالن‬
‫بیرون ‪.....‬‬
‫سه روز گذشته بود‪ ،‬دنیل باز با من سر و سنگین شده بود ‪ ...‬از این کشمکش های‬
‫خسته شده بودم‪ .‬یه روز به سمتم متمایل می شد و یه روز دیگه فراری! دلم بیشتر از‬
‫هر وقت دیگه گرفته بود ‪ ...‬نیاز به تکیه گاه داشتم ‪ ...‬دوست داشتم خودم باشم ‪...‬‬
‫دوست داشتم سرم رو بذارم روی شونه کسی که می دونم واقعا خودمو دوست داره و از‬

‫‪118‬‬
‫ته دل گریه کنم! اما کی منو دوست داشت؟! همه افسونی رو دوست داشتن که با‬
‫افسونگری به دام کشیده بودشون ‪ ...‬کسی منو دوست نداشت! شاید اگه شخصیت‬
‫اصلیمو رو نشون می دادم همه از اطرافم پراکنده می شدند ‪ ...‬خدایا این حقه؟ حقه که‬
‫اگه کسی دوست نداشته باشه دلبری کنه باید طرد بشه؟ حداقل از بین این جمعیت که دور‬
‫منو گرفته بودن ‪ ...‬اهی کشیدم و از جا بلند شدم ‪ ...‬برای لحظاتی دوست داشتم خودم‬
‫باشم ‪ ...‬رفتم سمت در بین دو اتاق ‪ ...‬ضربه ای به در کوبیدم و منتظر پاسخ شدم ‪...‬‬
‫چند لحظه بعد صدای متعجب دنیل بلند شد‪ - :‬بیا تو افسون! حق داشت تعجب کنه ‪...‬‬
‫افسون در زدن بلد نبود ‪ ...‬افسون فقط بلد بود غافلگیر کنه! رفتم تو ‪ ...‬یه قدم وارد اتاق‬
‫شدم و ایستادم ‪ ...‬پشت میز مطالعه اش نشسته بود ‪ ...‬عینک ظریفی چشماشو قاب‬
‫گرفته بود و زل زده بود به من ‪ ...‬با بغضی که تو گلوم لحظه به لحظه داشت وسعت پیدا‬
‫می کرد گفتم‪ - :‬دنیل ‪ ...‬از جا بلند شد ‪ ...‬عینکش رو ز روی چشماش برداشت گذاشت‬
‫روی میز و بهم نزدیک شد ‪ ...‬سرمو انداختم زیر و مشغول بازی با ناخنای دستم شدم‬
‫‪ ...‬ساده تر از همیشه جلوش ایستاده بودم ‪ ...‬با یه دست بلوز شلوار عروسکی و‬
‫موهایی که از دو طرف بافته و روی شونه هام انداخته بودم ‪ ...‬بدون ذره ای آرایش ‪...‬‬
‫لبم رو گز گرفتم ‪ ...‬شونه هامو گرفت توی دستاش ‪ ...‬آروم گفت‪ - :‬افسون جان! چی‬
‫شده؟ سرمو آوردم باال ‪ ...‬چشمام لبالب پر از اشک بود ‪ ...‬بغضم رو به زحمت قورت‬
‫دادم و گفتم‪ - :‬منو ‪ ...‬می بری سر خاک مامانم؟ چشماش پر از مهربونی شد ‪ ...‬با یه‬
‫فشار منو کشید سمت خودش ‪ ...‬سرم رو گذاشت روی سینه اش ‪ ...‬بوسه اش رو روی‬
‫موهام حس کردم ‪ ...‬گفت‪ - :‬وقتی اینقدر مظلوم می شی دوست دارم هر کسی که دلش‬
‫اومده به تو ظلم کنه رو از روی کره زمین محو کنم ‪ ...‬به خاطر مهربونیش بغضم ترکید‬
‫‪ ...‬هق هقم رو که شنید فشار دستاش رو بیشتر کرد و گفت‪ - :‬گریه نکن عزیزم ‪ ...‬آخه‬
‫گریه برای چیه؟ چته افسون؟ دوست داری بریم سفر؟ این آرومت می کنه؟ ‪ -‬فقط ‪ ...‬می‬
‫خوام ‪ ...‬برم پیش مامانم ‪ ...‬آهی کشید و گفت‪ - :‬باشه عزیز دلم ‪ ...‬برو لباس بپوش‬
‫بریم‪ .‬خودمو کشیدم عقب ‪ ...‬بدون اینکه نگاش کنم اشکامو پاک کردم و برگشتم توی‬
‫اتاقم ‪ - *** ...‬مامان! من برای این کارا ساخته نشدم ‪ ...‬یادمه همیشه می گفتی گناه‬
‫لذت داره! آره مامان راست می گفتی ‪ ...‬وقتی کار خطایی می کنم لذت می برم با همه‬
‫وجودم ‪ ...‬اما درست مثل آدما معتاد که وقت کشیدن مواد نئشه و کیفور می شن بعدش‬
‫دچار رخوت و خماری می شم ‪ ...‬مامان توی بد وضعی گیر افتادم ‪ ...‬تا کی قراره وضع‬
‫من این باشه؟ برام دعا می کنی مامان؟ دنیل خیلی مهربونه ‪ ...‬بعضی اوقات فکر می کنم‬
‫در موردش اشتباه قضاوت کردم و نباید اینقدر قصی ااقلب می شدم ‪ ...‬اون موقع دنیل یه‬
‫پسر بچه بوده ‪ ...‬کارش از روی بچگی بوده ‪ ...‬اما وقتی یاد کتکی تو می افتم ‪ ...‬وقتی‬
‫یاد بغضت می افتم دوست دارم بکشمش! شاید من مریض شدم مامان! نمی دونم این چه‬
‫حسیه! بعضی وقتا حس می کنم به شدت بهش نیاز دارم ‪ ...‬به مهربونیش ‪ ...‬به حمایتش‬
‫‪ ...‬به کلماتش ‪ ...‬به حرارتش! اما بعد از خودم و اون با هم متنفر می شم ‪ ...‬دوست دارم‬
‫هر دومون رو نابود کنم ‪ ...‬هر دومون رو نابود کنم چون هر دو باعث نابودی تو شدیم‬

‫‪119‬‬
‫‪ ...‬آره مامان! منم باعث نابودی تو شدم ‪ ...‬اگه من نبودم شاید تو اونقدر کتک نمی‬
‫خوری و زخم زبون نمی شنیدی ‪ ...‬مامان من از خودم هم بیزارم! دعا کن خالص بشم‬
‫‪ ...‬هر طور که میخواد بشه بشه ‪ ...‬از مردن هراسی ندارم ‪ ...‬ولی از این وضع خالص‬
‫بشم ‪ ...‬خم شدم ‪ ...‬روی سنگ قبر رو بوسیدم و زمزمه کردم‪ - :‬خیلی دوستت دارم‬
‫مامان! از جا بلند شدم ‪ ...‬نمی دونم دنیل کجا رفته بود ‪ ...‬عادتش بود ‪ ...‬هر وقت می‬
‫یومدیم سر خاک مامان بعدش دنیل غیب می شد ‪ ...‬منو تنها می ذاشت و اجازه می داد‬
‫هر چی که دوست دارم به مامانم بگم ‪ ...‬اینم یکی دیگه از اخالقای خوبش بود ‪ ...‬دنیل‬
‫اخالق خوب کم نداشت! حیف من که من کور شده و چشمامو روی همه چی بسته بودم‬
‫‪*** ...‬‬
‫با نفرت زل زدم توی چشماش آبی پر از پوزخندش ‪ ...‬اونم همینو می خواست ‪ ...‬دوست‬
‫داشت عذاب کشیدن منو ببینه! آب دهنمو قورت دادم باید جلوی خودم رو می گرفت ‪...‬‬
‫به زور پاهامو از جا کندم و رفتم نشستم سر میز ‪ ...‬دایه غرید‪ - :‬به دوروثی سالم‬
‫نکردی افسون! چیزی شبیه سالم زیر لب بلغور کردم ‪ ...‬چشمامو از زیر چرخوندم سمت‬
‫دنیل ‪ ...‬داشت نگام می کرد ‪ ...‬توی نگاش نگرانی خاصی وجود داشت که هم خوشحالم‬
‫می کرد هم ناراحت! دوروثی که متوجه نگاه دنیل به من شده بود دستش رو از روی‬
‫میز گرفت و گفت‪ - :‬عزیزم ‪ ...‬دلم خیلی برات تنگ شده بود! کاش می فهمیدی همه‬
‫اینکارار به صالح خودته! من تو رو اجبار به هیچ کاری نمی کنم ‪ ...‬اما نمی خوام هم‬
‫اینقدر سردرگم باشی ‪ ...‬دنیل چشم از من گرفت ‪ ...‬لبخندی به دوروثی زد که تلخیشو من‬
‫به خوبی حس کردم و مشغول خوردن ناهارش شد ‪ ...‬دایه همه حواسش به من بود ‪- ...‬‬
‫چرا غذا نمی خوری افسون؟ تکه ای استیک توی بشقابم گذاشتم و گفتم‪ - :‬می خورم‬
‫دایه ‪ ...‬دایه مشغول غذای خودش شد ‪ ...‬دنیل هم شروع به خوردن کرد ‪ ...‬اما من همه‬
‫حواسم پیش دوروثی بود که هر از گاهی خم می شد در گوش دنیل چیزی می گفت که‬
‫باعث به وجود اومدن لبخندی کوچک روی لبهای دنیل می شد ‪ ...‬داشتم آتش می گرفتم‬
‫‪ ...‬به خودم توپیدم! ‪ -‬د چه مرگته؟! به تو چه ربطی داره؟ هر کاری بخواد می تونه‬
‫بکنه! تو فقط می خواستی بچزونیش ‪ ...‬کم چزوندیش؟ دست بردار دیگه! بیخیال دنی‬
‫شو ‪ ...‬بذار زندگیشو بکنه ‪ ...‬برو سراغ ادوراد و انتقام دوروثی رو هم از اون بگیر ‪...‬‬
‫اما عجیب غریبت ترین چیثزی که اون لحظه داشتم تجربه می کردم حس مالکیتی بود که‬
‫نسبت به دنیل داشتم ‪ ...‬نمی خواستم حتی ذره ای از دنیل رو با کسی قسمت کنم! خدایا‬
‫چه به روز من اومده؟!! حتما به خاطر اینه که می خوام به دستش بیارم ‪ ...‬آره فقط‬
‫برای همینه بعد از اون این تب هم فرو کش می کنه ومن از اینجا می رم ‪ ...‬چیزی غیر‬
‫از این نمی تونه باشه! با صدای دنیل سرمو آوردم باال‪ - :‬افسون جان چرا نمی خوری؟‬
‫خواستم جواب بدم که یه دفعه خشک شدم! دنیل چی گفت؟!! با حیرت گفتم‪ - :‬دنی!‬
‫لبخندی زد و با همون لهجه با مزه و با اندکی مکث به سختی گفت‪ - :‬کمی فارسی یاد‬
‫گرفته ام! دهنم رو به سختی بستم‪ .‬کم کم لبخند نشست روی لبام ‪ ...‬لبخندم داشت تبدیل‬

‫‪111‬‬
‫به قهقهه می شد که دوروثی با حیرت گفت‪ - :‬چی گفتی دنی؟ دیگه بیخیال فقط می‬
‫خندیدم! خدای من! دنیل به خاطر من فارسی یاد گرفته بود! باورم نمی شد ‪ ...‬دنیل‬
‫حرفش رو به انگلیسی برای دوروثی ترجمه کرد و چرخید سمت من که چیزی بگه ‪...‬‬
‫اما من پیش دستی کردم و گفتم‪ - :‬اوه دنیل! تو خارق العاده ای! باورم نمی شه ‪ ...‬تو‬
‫خیلی خوبی! خیلی خوب ‪ ...‬دنیل لبخندی زد و اینبار به انگلیسی گفت‪ - :‬حاال اگه ازت‬
‫خواهش کنم ناهارت رو بخوری می خوری؟ اینبار نوبت من بود که به دوروثی پوزخند‬
‫بزنم ‪ ...‬اشتهام چند برابر شده بود ‪ ...‬شروع کردم به خوردن ‪ ...‬چقدر خاک بر سر شده‬
‫بودم ‪ ...‬همین که یه کم توجه از دنیل دیدم چقدر خوشحال شدم! اما مهم نبود ‪ ...‬وسط‬
‫غذا خوردن پرسیدم‪ - :‬دنیل چطور یاد گرفتی؟ لبخندی زد و گفت‪ - :‬مدتی هست که دارم‬
‫کالس می رم ‪ ...‬هنوز خیلی مونده تا بتونم کامل فارسی رو یاد بگیرم! بعد از شش ماه‬
‫کالس رفتن تازه یه کم می تونم حرف بزنم ‪ - ...‬وای دنی! خودم کمکت می کنم ‪ ...‬قول‬
‫می دم ‪ ...‬لبخندی زد و گفت‪ - :‬مرسی ‪ ...‬دوروثی از سر میز بلند شد و گفت‪ - :‬دنیل من‬
‫می رم توی اتاقت ‪ ...‬غذات که تموم شد توام بیا! من موندم چرا دایه به دوروثی گیر نمی‬
‫ده! در گوشی که حرف می زنه ‪ ...‬از اون بدتر وسز غذا خوردن هم حرف می زنه! بعد‬
‫هم که زودتر از همه میز رو ترک می کنه ‪ ...‬انگار همه قانونای سخت این خونه فقط‬
‫برای منه!‬
‫دنیل هم چند لحظه بعد از سر میز بلند شد و گفت‪ - :‬ممنون دایه! مثل همیشه عالی بود‬
‫‪ ...‬دایه فقط به گفتن‪ - :‬نوش جان! اکتفا کرد ‪ ...‬بعد از رفتن دنی اشتهای منم پر زد ‪...‬‬
‫از جا بلند شدم و گفتم‪ - :‬دایه مرسی ‪ ...‬منتظر حرفی از جانب دایه نشدم و با سرعت‬
‫رفتم سمت اتاقم ‪ ...‬فعال هیچ کاری نمی تونستم بکنم ‪ ...‬دوروثی بعد از مدت ها برگشته‬
‫بود سمت دنیل و مسلما دینل اونو پس نمی زد ‪ ...‬حداقل من شاهد بودم که توی این مدت‬
‫چه زجری کشید ‪ ...‬اما پس من چی؟ من چطور باید تحمل می کردم؟ نفسم رو فوت کردم‬
‫و رفتم توی اتاق ‪ ...‬یه راست رفتم سمت جایگاه همیشگیم کنار پنجره ‪ ...‬ماشین‬
‫دوروثی درست زیر پنجره اتاق من پراک شده بود‪ .‬چقدر دوست داشتم از این باال یه‬
‫چیزی بریزم روی ماشینش حالشو بگیرم ‪ ...‬دختره خر! رفتم سمت در بین دو تا اتاق‬
‫گوش وایسم ببینم چی می گن به هم ‪ ...‬شاید اینجوری یه ذره آورم می شدم ‪ ...‬گوشمو‬
‫محکم چسبوندم به در ‪- ...‬من هنوزم روی حرفم هستم دنی ‪ ...‬اصال راضی نیستم که‬
‫اتاق این دختره کنار اتاق تو باشه ‪...‬من اینجا دیگه هیچ حریم خصوصی ندارم ‪ - ...‬اما‬
‫ما قبال در این مورد با هم به توافق رسیدیم ‪ - ...‬چرا نمی فهمی دنیل؟ اون دختر به تو به‬
‫چشم باباش نگاه نمی کنه! ‪ -‬دوروثی دست بردار! ‪ -‬دست بر نمی دارم ‪ ...‬دنیل ‪...‬‬
‫عزیزم ‪ ...‬من نمی خوام تو رو از دست بدم! ‪ -‬تو منو از دست نمی دی ‪ ...‬در صورتی که‬
‫عجول نباشی! ‪ -‬چرا حق رو به من نمی دی؟ از وقتی افسون اومده تو این خونه من دائم‬
‫احساس خطر می کنم! دوست دارم رابطمون هر چه زودتر رسمی بشه تا به آرامش‬
‫برسم‪ - .‬برای چی از ناحیه افسون احساس خطر می کنی؟ اون برای من یه دختر بچه‬

‫‪111‬‬
‫اس همین! ‪ -‬برای تو شاید ‪ ...‬اما از نظر من اینطور نیست ‪ ...‬از نظر اون هم ‪ ...‬سر‬
‫خوردم کنار در ‪ ...‬خدای من! پس دنیل هنوز هم روی حرف خودش بود ‪ ...‬پس اون‬
‫بوسه! اون حرفا ‪ ...‬اون آغوش گرم ‪ ...‬باز خشم بود که داشت به خونم سرازیر می شد‬
‫‪ ...‬صدای دوروثی بلند شد‪ - :‬دنیل بیا با هم ازدواج کنیم! خواهش می کنم ‪ - ...‬با این‬
‫عجله نمی تونم دوروثی! ‪ -‬عجله ؟!! من و تو که بچه نیستیم دنی ‪ - ...‬و دقیقا به خاطر‬
‫همین جریانه که می گم باید کمی صبر کنیم ‪ ...‬ما که بچه نیستیم بخوایم هول کنیم‪.‬‬
‫دوروثی با عصبانیت گفت‪ - :‬خیلی خب ‪ ...‬طبق معمول هر چی که تو بگی! اما دنیل من‬
‫اگه از دستت بدم این دختر رو نابود می کنم ‪ - ...‬دوروثی! ‪ -‬همین که گفتم! من بهت‬
‫ثابت می کنم که اون چه آدمیه! ‪ -‬حاال کجا می ری؟ ‪ -‬باید برم خونه ‪ ...‬قراره با دوستام‬
‫بریم بیرون ‪ ...‬می رم که حاضر بشم ‪ - ...‬بعد از این همه وقت اومدی ‪ ...‬حاال هم می‬
‫خوای بری؟ ‪ -‬امروز رو مودش نیستم دنی ‪ ...‬حس خوبی ندارم! قول می دم فردا برگردم‬
‫با یه حال خوش که بتونم یه شب رویایی برات بسازم ‪ ...‬دنیل چیزی نگفت و دوروثی‬
‫رفت ‪ ...‬خودم رو کشیدم سمت تخت ‪ ...‬موبایلم داشت خودکشی می کرد ‪ ...‬از روی‬
‫پاتختی برش داشتم و خودمو انداختم روی تخت ‪ ...‬جیمز بود ‪ ...‬حوصله نداشتم اما‬
‫جواب دادم‪ - :‬الو ‪ - ...‬سالم شیرین من ‪ - ...‬سالم جیمز ‪ - ...‬خوبی؟ ‪ -‬نه یه کم کسالت‬
‫دارم ‪ - ..‬چی شده عزیزم؟ حالت خوب نیست؟ ‪ -‬نه مهم نیست ‪ ...‬با یه کم استراحت خوب‬
‫می شم ‪ - ...‬زنگ زدم بگم می یام دنبالت با هم بریم کنسرت اما حاال که حالت خوب‬
‫نیست بهتره استراحت کنی! بیام پیشت؟ ‪ -‬ممنون که درک می کنی جیمز ‪ ...‬نه ممنون!‬
‫فعال ترجیح می دم تنها باشم ‪ - ...‬باشه عزیزم ‪ ...‬هر چی که تو بخوای ‪ ...‬بعدا می بینمت‬
‫‪ - ...‬می بینمت ‪ ...‬خداحافظ ‪ ...‬گوشی رو قطع کردم و سرم رو توی بالش پنهان کردم ‪...‬‬
‫احساس کرختی بدی داشتم ‪ ...‬پاهامو تو شکمم جمع کردم ‪ ...‬نگام افتاد به عکس روی‬
‫پاتختی ‪ ...‬منو دنیل ‪...‬در حالی خوردن عصرونه ‪ ...‬صورت هر دومون پر از کیک بود‬
‫‪ ...‬شیرین کاری من بود! همه خامه ها رو مالیدم به صورت دنیل و اونم به تالفی نوک‬
‫دماغ من رو با ژله های قرمز رنگ سرخ کرده بود ‪ ...‬چقدر اونروز خندیدیم ‪ ...‬عکس‬
‫رو برداشتم ‪ ...‬کشیدم توی بغلم و چشمامو بستم ‪*** ...‬زل زده بودیم توی چشماش هم‬
‫‪ ...‬بند لباسم رو گرفت و همینطور که سر شونه م رو نوازش می کرد انداختش روی‬
‫بازوم ‪ ...‬دستش رو کشید سمت یقه لباسم ‪ ...‬از تماس دستش با بدنم داشت مور مورم‬
‫می شد ‪ ...‬بی اراده گردنم رو کشیدم سمت عقب و نفس عمیقی کشیدم ‪ ...‬داغی نفسش‬
‫رو روی گردنم حس کردم ‪ ...‬چشمامو باز کردم ‪ ...‬سرش توی گردنم بود و چشماش‬
‫خیره توی چشمام ‪ ...‬زمزمه کرد‪ - :‬چیه عزیزم؟ چرا چشمات خمار شده؟ آب دهنم رو‬
‫قورت دادم ‪ ...‬دنیل چش شده بود؟ عادت کرده بودم همیشه یا از خود بیخود باشه یا‬
‫خشمگین و در حال فرار؟ این حالتش رو تا به حال ندیده بودم! هوشیار و شیطون! چرا‬
‫حرارت بدن من لحظه به لحظه داشت باالتر می رفت ‪ ...‬داغی لباش گردنم رو سوزوند و‬
‫همزمان دستش توی یقه ام فرو رفت ‪ ...‬نفس توی سینه ام گره خورد ‪ ...‬لبم رو گاز‬
‫گرفتم ‪ ...‬با احساس سبکی چشم باز کردم ‪ ...‬دنیل با لبخندی مرموذانه وسط اتاق ایستاده‬

‫‪112‬‬
‫بود ‪ ...‬کلید توی دستش برق می زد ‪ ...‬سیخ نشستم سر جام ‪ ...‬چرا این اینطوری کرد؟‬
‫خندید و گفت‪ - :‬عزیم اینبار نوبت توئه که بچشی! حاال فهمیدی چه درد بدیه خواستن و‬
‫نداشتن ؟ نیاز و نرسیدن ؟ به دنبال این حرف کلید رو توی هوا انداخت ‪ ...‬سریع توی‬
‫دستش مشتش کرد و رفت از اتاق بیرون ‪ ...‬در پشت سرش بسته شد و کلید تو یدر‬
‫چرخید! خدای من! دنیل! باورم نمی شد که اینبار جامون بر عکس شده باشه! لعنتی به‬
‫من رودست زد! کلید رو گرفت و از دیدن صورت سرخ شده من لذت برد ‪ ...‬با حرص‬
‫پامو کوبیدم روی تخت و گفتم‪ - :‬لعنتی! لعنتی! حق نداشتی ‪ ...‬تو حق نداشتی! حنجره ام‬
‫خش برداشت ‪ ...‬سرمو کوبیدم روی بالش و سر خودم دد زدم‪ - :‬خاک بر سر بی جنبه!‬
‫خیلی بی جنبه ای! چرا جلوی دنیل خودتو ول می کنی؟ چرا؟!!! احمق االن تا اخر عمرت‬
‫باید جلوش خفت بکشی! می فهمی؟ اون االن فهمیده که روی تو تاثیر می ذاره ‪....‬‬
‫بیچاره شدی! اینقدر سر خودم داد کشیدم و غر زدم که نفهمیدم کی خوابم برد ‪- *** ...‬‬
‫متیو! تو انگار حالیت نیست ‪ - ...‬نه افسسون این تویی که نمی فهمی! شش ماهه من‬
‫اسباب بازی تو بودم؟ اگه نمی خواستی چرا از همون اول قبول کردی؟ ‪ -‬چون تو بیچاره‬
‫ام کرده بودی ‪...‬می فهمی بیچاره! هزار بار با زبون خوش بهت گفتم دست از سر من‬
‫بردار! برنداشتی ‪ ...‬خودت خواستی! ‪ -‬من دست از سرت بر نمی دام اینو تو مخت فرو‬
‫کن ‪ ...‬من دست از سرت بر نمی دارم! دیگه داشت حوصله م رو سر می برد ‪ ...‬رفتم‬
‫جلو ‪ ...‬توی یه قدمیش ایستادم و گفتم‪ - :‬چرا فکر می کنی می تونی با من باشی؟ تا حاال‬
‫به خودت توی آینه نگاه کردی ‪ ...‬تو اصال در حد من هستی؟! بیچاره ‪ ...‬من دلم برات‬
‫سوخت که قبول کردم یه مدت باهات باشم ‪ ...‬حاال هم که طوری نشده ‪ ...‬برو پی‬
‫زندگیت! متیو خورد شد ‪ ...‬خورد شدنش رو واقعا حس کردم‪ ،‬نالید‪ - :‬افسون! نکن ‪...‬‬
‫این کارو نکن! ‪ -‬نشنیدی چی گفتم؟ دیگه نمی خوام اسمت روی موبایلم بیفته یا اینکه‬
‫سایه ات رو دنبالم ببینم ‪ ...‬هر چی بین ما بوده تموم شده! تموم شده! من با یه نفر دیگه‬
‫دوست شدم ‪ ...‬اگه شک داری می تونی بیای ببینی! به دنبال این حرف رفتم از دانشگاه‬
‫بیرون ‪ ...‬ادوارد تکیه زده به ماشینش منتظرم بود ‪ ...‬با هیجان رفتم به سمتش ‪ ...‬می‬
‫دونستم متیو داره می بینه ‪ ...‬ادوارد آغوشش رو به روی گشود ‪ ...‬بر عکس همیشه که‬
‫بی توجه بهش سوار ماشین می شدم اینبر خودم رو توی بغلش جا کردم ‪ ...‬حس بدی‬
‫داشتم ‪ ...‬نمی دونستم چرا! اما حسم خیلی آزاردهنده بود ‪ ...‬خیلی زود خودمو از آغوش‬
‫ادوارد کشیدم بیرون و گفتم‪ - :‬بریم ‪ ...‬حتی برنگشتم تا متیو رو اون سمت خیابون ببینم‬
‫‪ ...‬همه چی تموم شده بود! متیو باید حدف می شد ‪ ...‬بیشتر از این موندنش جایز نبود‬
‫‪ ...‬گوشیم زنگ خورد ‪ ...‬بی توجه به ادوارد که با هیجان داشت از دلتنگی هاش می‬
‫گفت گوشی رو برداشتم ‪ ..‬متیو بود ‪ ...‬بی اختیار جواب دادم‪ ...‬با صدایی بغض آلود‬
‫گفت‪ - :‬امیدوارم‪ ،‬بالیی که سرم اوردی سرت بیاد ‪ ...‬امیدوارم عاشق بشی ‪ ...‬خیلی‬
‫عاشق و عشقت پست بزنه! از روت رد بشه ‪ ...‬بهت بی توجه باشه ‪ ...‬امیدوارم روزی‬
‫بهفمی درد کم محلی عشقت چقدر سوزنده است! امیدوارم ‪...‬‬

‫‪113‬‬
‫بعد از این حرف گوشی رو قطع کرد ‪ ...‬اون لحظه عکس العملم به حرفای متیو فقط یه‬
‫پوزخند کج بود ‪ ...‬منو عاشقی! محاله ‪...‬‬

‫‪ -‬افسون ‪ ...‬سر جام ایستادم ‪ ...‬ولی نگاش نکردم ‪ ...‬هنوز خجالت می کشیدم ‪ ...‬توی‬
‫صداش خنده موج می زد‪ - :‬نظرت در مورد اسکی چیه؟ سرم رو آوردم باال ‪ ...‬توی‬
‫چشماش خنده موج می زد ‪ ...‬دوباره چشمامو دزدیدم و گفتم‪ - :‬خوبه! ولی بلد نیستم ‪...‬‬
‫‪ -‬یکشنبه می خوام ببرمت اسکی ‪ ...‬دوباره با تعجب نگاش کردم ‪ ...‬هنوز لبخند روی‬
‫لباش بود ‪ ...‬حرصم گرفت و گفتم‪ - :‬می شه بپرسم چرا اینقدر می خندی؟ خنده اش‬
‫شدت گرفت و گفت‪ - :‬بیخیال ‪ ...‬به خودم می خندم! می یای اسکی ؟ ‪ -‬نخیر ‪ ...‬اگه می‬
‫خوای هی مسخره کنی نمی یام ‪ - ...‬مسخره چیه دختر خوب؟ من از دیدنت لذت می برم‬
‫‪ - ...‬چطور قبال نمی بردی؟ یه قدم بهم نزدیک شد و گفت‪ - :‬قبال هم می بردم ‪ ...‬اما االن‬
‫بیشتر از قبل ‪ ...‬چون فهمیدم توام عین خودمی! به دنبال این حرف چشمکی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬برو خودتو واسه جمعه آماده کن ‪ ...‬بی توجه به حرفش که خیلی معنی درش نهفته بود‬
‫گفتم‪ - :‬دوروثی بیاد من نمی یام! ‪ -‬نمی یاد! اگه اون بیاد می دونم که نه به تو خوش می‬
‫گذره نه به اون ‪ ...‬فقط من و توییم! ‪ -‬من اسکی بلد نیستما! ‪ -‬خودم یادت می دم ‪...‬‬
‫دیگه چی؟ ‪ -‬هیچی ‪ ...‬لبخندی زد و من که تاب نگاه کردن به چشماشو نداشتم با سرعت‬
‫پریدم توی اتاقم و در اتاق رو بستم ‪ ...‬اسکی با دنیل! بد هم نبود! البته اگه می تونستم‬
‫به این خجالت آزاردهنده غلبه کنم ‪ *** ...‬برای آخرین بار به خودم توی آینه نگاه کردم‬
‫‪ ...‬پالتوی سفید ‪ ...‬شلوار سفید ‪ ...‬بوت های چرمی سفید ‪ ...‬با شال و کاله سفید ‪...‬‬
‫آرایشم فقط یه رژ لب صورتی کمرنگ بود ‪ ...‬خوب شده بود! رفتم از اتاق بیرون ‪...‬‬
‫دنیل چند لحظه پیش رفته بود پایین و منتظر من بود ‪ ...‬از پله ها سرازیر شدم به سمت‬
‫پایین و زیر لب غر زدم‪ - :‬وای به حالت افسون اگه باز با دیدنش بخوای سرخ و سفید‬
‫بشی ‪ ...‬دایه اینا هنوز خواب بودن و برای همین کسی نبود که بهم گیر بده ‪ ...‬از در‬
‫رفتم بیرون و مستقیم رفتم سمت ماشین دنیل ‪ ...‬خودش از داخل در رو برام باز کرد و‬
‫من نشستم ‪ ...‬با حس کردن سنگینی نگاهش چرخیدم به طرفش ‪ ...‬نگاهمو که دید‬
‫لبخندی زد و گفت‪ - :‬سفید برفی خوشگل! نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و خندیدم ‪...‬‬
‫دنیل راه افتاد و گفت‪ - :‬نمی شد سفید نپوشی؟ می ترسم گمت کنم اونجا! از گوشه چشم‬
‫نگاش کردم و گفتم‪ - :‬نترس ازت دور نمی شم ‪ ...‬دستش رو اورد جلو ‪ ...‬دستمو گرفت‬
‫توی دستش و محکم فشار داد ‪ ...‬دستمو از دستش کشیدم بیرون و اخم کردم ‪ ...‬اون‬
‫تماس باعث شد بود تصمیم بگیرم کمی از تماس های جسمی با دنیل دوری کنم ‪ ...‬داشتم‬
‫خطرناک می شدم ‪ ...‬نمی خواستم بهش وابسته بشم ‪ ...‬وقتی دوباره کارمو شروع می‬
‫کردم که مطمئن شده باشم می تونم جلوی خودم و بگیرم ‪ ...‬دنیل با تعجب نگام کرد و‬
‫گفت‪ - :‬افسون ‪ ..‬چیزی شده؟ به بیرون و شیشه های بخار گرفته خیره شدم و گفتم‪- :‬‬
‫نه ‪ ...‬مگه باید چیزی شده باشه؟ ‪ -‬حس می کنم افسون همیشگی نیستی ‪ ...‬پوزخند‬

‫‪114‬‬
‫نشست روی لبم ‪ ...‬زمزمه کردم‪ - :‬اتفاقا خودمم ‪ ...‬افسون همیشگی! نشنید و گفت‪- :‬‬
‫چی گفتی؟ ‪ -‬هیچی ‪ - ...‬من که می دونم یه چیزی شده! اما حاال که خودت نمی خوای در‬
‫موردش حرف بزنی منم چیزی نمی گم ‪ ...‬در ازاش برات یه سورپرایز دارم ‪ ...‬دستش‬
‫رو دراز کرد و پخش ماشین رو روشن کرد ‪ ...‬خودم رو زدم به نشنیدم ‪ ...‬اما همین که‬
‫صدای امین هللا رشیدی توی ماشین پیچید یادم رفت باید خونسرد و بیخیال باشم ‪...‬‬
‫خدای من دنیل! ‪ -‬افسونگر آن دختر ناز دارد بر سر افسر ناز چون شبنم بر چهره گل می‬
‫غلتد در بستر ناز ناز ‪ ...‬گل ها ‪ ...‬راز ‪ ...‬دل ها خفته به چشم شب گونش گشته اسیر‬
‫افسونش جان خسته ما! بکن آری چنگش که ز هر آهنگش بکند با آن چنگ گویا شوری‬
‫در دل ها به شادی آرد فرشتگان را در عالم باال به شادی آرد فرشتگان را در عالم باال‬
‫افسونگر آن دختر ناز دارد بر سر افسر ناز چون شبنم بر چهره گل می غلتد در بستر ناز‬
‫عاشقم و جان و دلم گشته اسیر بهانه او سوز دل خون شده ام سوز طنین ترانه اوست او‬
‫شمع و جان ها پروانه اوست ( آهنگ افسونگر از امین هللا رشیدی )‬
‫با تعجب نگاش کردم و گفتم‪ - :‬آهنگ ایرانی گوش می کنی دنی؟ لبخندی زد و گفت‪- :‬‬
‫آره ‪ ...‬معنی این آهنگ فوق العادست! ‪ -‬مگه متوجه می شی؟ دستش رو آورد جلو ‪...‬‬
‫خواست چونه ام رو نوازش کنه که خودمو کمی عقب کشیدم و گفتم‪ - :‬دست نزن ‪ ...‬با‬
‫تعجب و به فارسی گفت‪ - :‬چرا افسونگر من؟ افسونگر ای دختر ناز! سعی کردم لذتم رو‬
‫از شنیدن لهجه قشنگش مخفی کنم ‪ ...‬سرم رو تکیه دادم به پشتی صندلی و گفتم‪- :‬‬
‫وقتی رسیدیم منو بیدار کن ‪ ...‬چیزی نگفت ‪ ...‬چیزی نمی تونست بگه! خودش هم می‬
‫دونست چی کار کرده ‪ ...‬محال بود بذارم از من سو استفاده کنه و بهم بخنده ‪ ...‬من قصد‬
‫داشتم اونو از راه بدر کنم جریان برعکس شد ‪ ...‬پس حاال باید فقط هوای خودمو داشته‬
‫باشم ‪ ...‬تا وقتی که رسیدیم غرق موسیقی های ایرانی شدم که گوش می کرد ‪ ...‬اون‬
‫برای تقویت زبانش بود اما من حسابی یاد مامانم افتاده بودم و حس و حال کشوری به‬
‫سرم زده بود که تا به حال فقط اسمش رو شنیده بودم! کم کم داشت چشمام گرم می شد‬
‫‪ ...‬صدای موسیقی و گرمای ماشین و سکوت شیرین دنیل همه بهم آرامش می دادن ‪...‬‬
‫با صدای دنیل مجبور شدم الی پلکامو باز کنم و به دور و اطراف گردن بکشم ‪ ...‬همه جا‬
‫برف بود و برف بود و برف ‪ ...‬خدایا! چقدر قشنگ ‪ ...‬کف دو دستم رو کوبیدم به هم و‬
‫گفتم‪ - :‬چه خوشگله! لبخندی نشست کنج لبش و گفت‪ - :‬بریم پایین کوچولوی من ‪...‬‬
‫بدون توجه به بار و بندیلی که دنیل داشت از روی صندلی عقب بر می داشت راه افتادم‬
‫به سمت جایی که برفاش دست نخورده تر بود ‪ ...‬صدای دنیل از پشت سرم بلند شد ‪- ...‬‬
‫نمی خوای بهم کمک کنی؟ شونه باال انداختم و گفتم‪ - :‬من اومدم برف بازی نیومدم که‬
‫بار بکشم اینطرف و اونطرف! دنیل قیافه مظلومانه ای به خودش گرفت و گفت‪ - :‬حداقل‬
‫تا دم تله کابین ‪ ...‬داشتم روحیه شاداب خودمو به دست می اوردم‪ ،‬گفتم‪ - :‬مگه می‬
‫خوای سوار تله بشی تنبل خان؟ ‪ -‬اومدم اسکی فکر کنم! باید بریم باال دیگه ‪ - ...‬وای‬
‫دنی ‪ ...‬من اسکی بلد نیستم ‪ ...‬یه قدم بهم نزدیک شد ‪ ...‬یکی از کوله های رو شونه اش‬

‫‪115‬‬
‫رو انداخت روی شونه من و گفت‪ - :‬بزن بریم که امروز مسئولیت دایه با منه ‪ ...‬با‬
‫تعجب دنبالش راه افتادم و گفتم‪ - :‬یعنی چی؟ ‪ -‬یعنی مسئولیت تربتیت با منه! می خوام‬
‫اسکی یادت بدم ‪ - ...‬اوه نه! من می ترسم ‪ ...‬دستمو کشید و گفت‪ - :‬دختر من از هیچی‬
‫نباید بترسه! باز گفت دختر! با لج گفتم‪ - :‬چشم آقای پدر ‪ ...‬خندید ‪ ...‬انگار از آزار دادنم‬
‫لذت می برد ‪ ...‬با اخم نگاش کردم که خنده اش شدت گرفت و گفت‪ - :‬وقتی عصبی می‬
‫شی خیلی بامزه می شی ‪ ...‬پامو کوبیدم روی برف ها و گفتم‪ - :‬دنی! هنوز جوابمو ندادم‬
‫بود که به علت سنگین بودن کوله و حرکت ناگهانی خودم تعادلم رو از دست داد و سر‬
‫خوردم ‪ ...‬قهقهه دنیل فضا رو شکافت و اومد باالی سر من که ولو شده بودم روی برفا‬
‫‪============= ...‬‬
‫زانو زد کنارم و گفت‪ - :‬عزیز دلـــــم! چی شدی؟ پاشو ببینم ‪ ...‬باز دستشو کنار زدم و‬
‫خودم از جا بلند شدم ‪ ...‬دنیل اومد کنارم با خشونت دستمو گرفت و گفت‪ - :‬چرا از من‬
‫فرار می کنی؟ سعی کردم تو چشماش نگاه نکنم و گفتم‪ - :‬چون دوست دارم! دستمو‬
‫محکم کشید و گفت‪ - :‬افسون! ‪ -‬هوم؟ ‪ -‬جواب منو بده ‪ ...‬زل زدم توی چشماش ‪ ...‬سعی‬
‫کردم از موضع قدرت برخورد کنم‪ - :‬نمی خوام دیگه بهت نزدیک بشم ‪ ...‬دستش شل شد‬
‫‪ ...‬نمی دونم تو چشمام چی دید! شاید نفرتی که ازش داشتم‪ ،‬شاید هم دو دلی و تردید ‪...‬‬
‫هر چی که بود دستشو شل کرد و گفت‪ - :‬چرا؟ هیچ جوابی بهش ندادم و راه افتادم سمت‬
‫ایستگاه اصلی تله کابین ‪ ...‬اونم بدون حرف پشت سرم اومد ‪ ...‬اما اخماش بدجور در هم‬
‫بود ‪ ...‬سعی نکردم از دلش در بیارم ‪ ...‬باید یه ذره ازش دور می شدم که فکر نکنه‬
‫جایی خبریه! این گرم و سرد شدنا واقعا ا برای مردا الزمه! هر دو با هم سوار تله کابین‬
‫شدیم ‪ ...‬سکوت کرده بودیم و من ترجیحا ا به مناظر زیر پامون خیره شده بودم ‪ ...‬بعد از‬
‫چند لحظه صدای دنیل در اومد ‪ - ...‬افسون! بدون اینکه نگاش کنم گفتم‪ - :‬هوم؟ ‪ -‬از‬
‫دست من ناراحتی؟ ‪ -‬نه ‪ ...‬برای چی؟ ‪ -‬پس چرا نگام نمی کنی؟ کم کم داشت لبخند می‬
‫نشست روی لبهام ‪ ...‬بی اراده لبخند کوتاهی زدم و گفتم‪ - :‬نگاه کردن نداری خوب ‪...‬‬
‫منو کشید توی بغلش ‪ ...‬بی اراده سرم خم شد روی سینه اش ‪ ...‬صدای قلبش بلند تر از‬
‫حد معمول بود ‪ ...‬سرشو خم کرد و در گوشم گفت‪ - :‬هیچ وقت دوست ندارم از دستم‬
‫فرار کنی ‪ - ...‬اما از این به بعد میخوام همیشه فرار کنم ‪ - ...‬اونوقت بد می بینی ‪- ...‬‬
‫مثال چی می شه؟ ‪ -‬اینو بعدا می فهمی ‪ - ...‬االن می خوام بدونم ‪ - ...‬نه نه ‪ ...‬االن نمی‬
‫شه ‪ ...‬سکوت کردم و اجازه دادم موهامو که از کاله زده بود بیرون نوازش کنه ‪ ...‬بعد‬
‫از چند لحظه سکوت گفت‪ - :‬افسون ‪ - ...‬هوم؟ ‪ -‬اون پسره ‪ ...‬گوشام تیز شد ‪ ...‬بعد از‬
‫چند لحظه مکث ادامه داد‪ - :‬هم کالسیت ‪ ...‬دیگه خبری ازش نشد؟ اخمامو در هم کشیدم‬
‫و گفتم‪ - :‬برای چی می پرسی؟ ‪ -‬همین طوری ‪ ...‬برای محافظت بیشتر از تو ‪ - ...‬همین؟‬
‫‪ -‬بله ‪ - ...‬نه دیگه ‪ ...‬خبری ازش ندارم ‪ - ...‬یادمه اون موقع که سرما خورده بودی‬
‫اومده بود عیادتت ‪ ...‬با تعجب گفتم‪ - :‬ولی تو که خونه نبودی! ‪ -‬دایه بهم گفت ‪...‬‬

‫‪116‬‬
‫‪ -‬پس بفرما جاسوس داری تو خونه! ‪ -‬افسون درست صحبت کن! ‪ -‬من اصال دیگه‬
‫حرف نمی زنم ‪ - ...‬دوست ندارم عین یه بچه زبون نفهم باشی! به فارسی گفتم‪ - :‬من‬
‫هر جور بخوام رفتار می کنم ‪ ...‬به هیچ کسی هم ربط نداره! گیج نگام کرد و بعد از چند‬
‫ثانیه گفت‪ - :‬فارسیم هنوزم اونقدرها خوب نشده! با افتخار گفتم‪ - :‬حاال فهمیدی زبون‬
‫نفهم کیه؟! دنیل چشماشو گرد کرد و خواست چیزی بگه که اجازه ندادم و از جا بلند شدم‬
‫‪ ...‬همون لحظه تله کابین توقف کرد و من پریدم پایین ‪ ...‬دنیل در حالی که بازم اخم کرده‬
‫بود رفت سمت جایگاه کرایه چوب های اسکی ‪ ...‬البته خودش اسکی داشت اما نیاورده‬
‫بود ‪ ...‬فکر کنم حال نداشت تا این باال با خودش بکشونتشون ‪ ...‬برای هر دو نفرمون‬
‫اسکی کرایه کرد و برگشت پیش من که بی حرکت یه گوشه ایستاده بودم ‪ ...‬سعی کرد‬
‫جو رو عوض کنه ‪ ...‬با خنده گفت‪ - :‬بلند شو ببینم تنبل خانوم ‪ ...‬عین یه بچه زبون‬
‫نفهم شده بودم ‪ ...‬شونه باال انداختم و گفتم‪ - :‬من بلد نیستم ‪ ...‬نمی خوامم یاد بگیرم !‬
‫دستمو کشید و گفت‪ - :‬بلند شو بهت می گم! ناچارا خودمو سپردم بهش ‪ ...‬اسکی ها رو‬
‫به پاهام بست و من هم زیر لب شروع کردم به غر زدن‪ - :‬وقتی افتادم مردم اونوقت می‬
‫شینی می زنی تو سرت که چه بالیی سرم آوردی! با خنده ضربه ای به کمرم زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هیچ اتفاقی قرار نیست برات بیفته عزیزم ‪ ...‬من هواتو دارم! هر کاری که می گفت‬
‫انجام بده برعکسش رو انجام می دادم تا حرصش در بیاد ‪ ...‬اما دنیل کامال با آرامش‬
‫حرکت صحیح رو دوباره بهم اموزش می داد و من مجبور می شدم حرفشو گوش کنم‪ .‬یه‬
‫مربی هم اونجا بود که داشت به مبتدی های مثل من اموزش می داد ‪ ...‬هر از گاهی یه‬
‫نکته رو به دنیل یادآوری می کرد و دنیل بعد از تشکر از اون نکته رو به من یاد می داد‬
‫‪ ...‬یک ساعتی هر دو داشتیم تمرین می کردیم ‪ ...‬اما هنوز نتونسته بودم مثل آدم تعادلم‬
‫رو حفظ کنم ‪ ...‬خسته خودم رو روی برف های رها کردم و گفتم‪ - :‬اصال نمی خوام!‬
‫خندید ‪ ...‬نشست کنارم و گفت‪ - :‬بهتره یه چیزی بخوریم ‪ ...‬با خوشحالی گفتم‪- :‬‬
‫خوراکی اوردی با خودت؟ ‪ -‬مگه می شد نیارم؟! خم شد سمت کوله اش که رها شد بود‬
‫اون طرف و کشیدش سمت خودش ‪ ...‬با گرسنگی به کوله اش خیره شدم ‪ ...‬از داخل‬
‫کوله اش دو تا ساندویچ بیرون کشید با یه فالسک و دو تا لیوان ‪ ...‬با هیجان گفتم‪ - :‬آخ‬
‫جون ساندویچ! ساندویچ ها رو گرفت به سمت من و گفت‪ - :‬بیا بخور ‪ ...‬می ترسم از‬
‫زور گرسنگی هوس کنی منو بخوری! ساندویچ ها رو گرفتم اخم کردم و گفتم‪ - :‬من از‬
‫آدمای گوشت تلخ خوشم نمی یاد و عالقه ای هم به خوردنشون ندارم ‪ ...‬با تعجب توی‬
‫چشمام خیره موند ‪ ...‬اما من توجهی نکردم ‪ ..‬ساندویچ خودم رو از داخل پاکت در اوردم‬
‫و گاز زدم ‪ ...‬کره و عسل بود ‪ ...‬اوم! دوست داشتم ‪ ...‬وقتی دیدم همونطور خشک شده‬
‫به من خیره مونده بود ‪ ...‬دستم رو دراز کردم ‪ ...‬فالسک رو از بین دستاش کشیدم‬
‫بیرون و گفتم‪ - :‬چاییه یا قهوه؟ باالخره نگاهشو از چشمام گرفت ‪ ....‬خیره شد به برف‬
‫های زیر پاش و خالصه گفت‪ - :‬چایی ‪ ...‬مشخص بود که ناراحت و شاید حتی کمی‬
‫آشفته شده ‪ ...‬توجهی نکردم ‪ ...‬در حالی که با یه دستم ساندویچم رو چسبیده بودم با‬
‫دست دیگه ام سعی کردم برای خودم چایی بریزم ‪ ...‬اما یهو فالسک از دستم رها شد و‬

‫‪117‬‬
‫افتاد روی لیوان ‪ ...‬لیوان هم برگشت روی دستم ‪ ...‬ساندویچو رها کردم و با صدای‬
‫تحلیل رفته و بغض آلود نالیدم‪ - :‬وای سوختم!‬
‫سریع سرشو آورد باال ‪ ...‬نگاهش رو دوخت به چهره قرمزه شده ام و گفت‪ - :‬چی شدی‬
‫افسون؟ بدون حرف فقط دو دستی دستمو چسبیدم ‪ ...‬یهو نگاش اومد سمت دستم ‪ ...‬با‬
‫یه حرکت خودشو کشید کنار من دستمو گرفت توی دستش و گفت‪ - :‬چایی ریختی روی‬
‫دستت؟ ‪ -‬آره ‪ ...‬بدون حرف دستم رو آروم فرو کرد توی برف ها ‪ ...‬احساس کردم‬
‫سوزش دستم قطع شد ‪ ...‬نفس عمیقی کشیدم و گفتم‪ - :‬وای ‪ ...‬صدای نگرانش بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬خوبی عزیزم؟ چقدر چشماش مهربون بودن! چرا جدیدا وقتی نگاش می کردم دیگه‬
‫نمی تونستم به خودم اعتراف کنم که ازش بیزارم؟ چرا دنیل شده بود یه استثنا توی یه‬
‫گوشه قلبم؟ اولین مذکری که شاید می شد دوستش داشته باشم! وقتی نگاش می کردم‬
‫چشمای خبیث یه پسر بچه رو نمی دیدم که از عمد زندگی مامان منو نابود کرده!‬
‫چشمای معصومشو می دیدم که خواسته جلوگیری کنه از رفتن مامانش! کاری که شاید‬
‫منم می کردم ‪ ...‬من چم شده خدا؟ می خوام از انتقام مامان بگذرم؟ می خوام از زجرایی‬
‫که به خاطر لئونارد و فردریک کشیدم بگذرم؟ نه نه ‪ ...‬هرگز نمی تونم ‪ ...‬هنوز صدای‬
‫فحش های فردریک توی گوشمه ‪ ...‬هنوز یاداوری زجرهاش ‪ ...‬ناخوداگاه اشک از‬
‫چشمام جوشید ‪ ...‬دنیل با اضطراب دستم رو رها کرد و دو دستی صورتم رو چسبید ‪- :‬‬
‫عزیزم ‪ ...‬چیه؟ افسون ‪ ...‬خیلی درد داری؟ بریم درمانگاه؟ سرمو به چپ و راست‬
‫حرکت دادم و یه دفعه خودمو انداختم توی بغل دنیل ‪ ...‬نیاز به حمایت داشتم‪ .‬دستاش با‬
‫محبت دور کمرم پیچیده شد و در گوشم زمزمه کرد‪ - :‬زندگی من ‪ ...‬چته تو ؟ چرا‬
‫اینجوری می کنی؟ از دست من ناراحتی؟ افسون ‪ ...‬چرا هیچ وقت با من حرف نمی زنی؟‬
‫نه از دردات می گی نه از ناراحتی هات نه از خوشی هات! افسون منو الیق درد دل نمی‬
‫دونی؟ با بغض گفتم‪ - :‬دنیل ‪ ...‬من دارم می ترکم ‪ - ...‬از چی؟ از چی اینقدر ناراحت و‬
‫دلخوری؟ چرا چشمات شیشه ای شده؟ چرا هیچ حسی نداری؟ نه خوشی و نه ناخوشی!‬
‫افسون من می خوام کمکت کنم ‪ ...‬با من حرف بزن ‪ ...‬منو کتک بزن ‪ ...‬هر کاری‬
‫دوست داری بکن! هر چی الیقمه بهم بگو ‪ ...‬اما خودت رو آزار نده! با تعجب نگاش‬
‫کردم ‪ ...‬چرا فکر می کرد باید بهش فحش بدم؟! یا کتکش بزنم؟! نگاهم که دید دستمو‬
‫گرفت توی دستش و گفت‪ - :‬عزیزم ‪ ...‬من همه چیو می دونم! اما منتظر بودم ‪ ...‬منتظر‬
‫اینکه تو بیای باهام حرف بزنی ‪ ...‬ازم دلیل بخوای ‪ ...‬اما نخواستی ‪ ...‬باهام حرف نزدی‬
‫‪ ...‬فقط خواستی عذابم بدی ‪ ...‬و من اجازه دادم این کار رو بکنی ‪ ...‬تا روح کوچولو و نا‬
‫آرومت آروم بشه ‪ ...‬اما نشد ‪ ...‬چرا افسون؟ چرا؟ دیگه چی می خوای؟ نمی فهمیدم چی‬
‫می گه! نگاهشو ازم دزدید و گفت‪ - :‬اون روز که دایه توی اتاق من اومد و ازم خواست‬
‫همه چیز رو براش تعریف کنم مشغول دید زدن اتاق های خالی با لپ تاپم بودم ‪ ...‬همه‬
‫خونه دوربین مدار بسته داره و این چیزیه که تو ازش خبر نداشتی ‪ ...‬می خواستم از‬
‫صحت دوربین ها مطمئن بشم‪ .‬همین طور که کارمو می کردم جواب سوال های دایه رو‬

‫‪118‬‬
‫هم می دادم ‪ ...‬دوربین اتاق بنفش که فعال شد تو رو پشت در اتاق دیدم ‪ ...‬داشتی به‬
‫حرفای ما گوش می کردی ‪ ...‬تصمیم گرفتم ادامه ندم و بیام پیشت ‪ ...‬نمی خواستم بیشتر‬
‫از اون آسیب ببینی ‪ ...‬اما دیگه نمی شد کاری کرد ‪ ...‬می ترسیدم تو از پیشم بری ‪...‬‬
‫افسون حسی که به تو داشتم و دارم حس ترحم نبود! من تو رو برای خودم می دونستم‬
‫‪ ...‬صاحب تمام و کمالت ‪ ...‬می خواستم تا ابد پیشم نگهت دارم ‪ ...‬نمی دونستم با چه‬
‫عنوانی و نمی دونستم چرا این حس رو دارم! اما می خواستمت ‪ ...‬پس گذاشتم بشنوی‬
‫‪ ...‬همه حقیقت رو ‪ ...‬همه حماقت کودکی منو! و بعد از اون منتظر شدم تا ببینم چه‬
‫تصمیمی می گیری و چه تنبیهی برام در نظر می گیری‪ .‬بدترین تنبیه! آهی کشید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حقیقتا ا بدترین تنبیه رو برام در نظر گرفتی ‪ ...‬شاید اگه تصمیم می گرفتی از اونجا بری‬
‫‪ ،‬هر طور که شده بود جلوت رو می گرفتم ‪ ...‬اگه کم محلی می کردی و دیگه نمی‬
‫خواستی باهام حرف بزنی اینقدر بهت محبت می کردم تا همه چی رو از یاد ببری ‪ ...‬اما‬
‫تو! تصمیم به تشنه کردن من گرفتی ‪ ...‬تشنه کردن و تشنه گذاشتنم! حسی که تو به من‬
‫می دادی اینقدر زیاد بود که منو تا مرز جنون می کشید ‪ ...‬هزار بار بیشتر از حسی بود‬
‫که از دوروثی دریافت می کردم یا هر کس دیگه ای! بعضی وقتا با خودم فکر می کردم‬
‫با اینکه می دونم رفتارات همه مصنوعی هستن پس چرا نمی تونم خودمو کنترل کنم؟! و‬
‫عاجزانه به خودم اعتراف می کردم که اگه روزی رفتارات واقعی بشن واقعا جلوت کم‬
‫می یارم! با دهن باز به دنیل خیره شده بودم! پس اون همه چیز رو می دونست! اما برام‬
‫جالب بود که اشاره ای به جیمز و متیو و ادوارد نمی کرد! شاید از جریان اونا اطالعی‬
‫نداشت ‪ ...‬فقط رابطه من با متیو رو می دونست‪ .‬اونم به صورت کلی!‬
‫با دیدن نگاهم لبخند تلخی زد و گفت‪ - :‬از اون شب که با هم رفتیم سوار چرخ و فلک‬
‫شدیم فهمیدم نقشه ات چیه! یه روز تصمیم می گرفتم ازت دوری کنم تا خودمو به‬
‫آرامش برسونم و روز دیگه تصمیم می گرفتم بهت اجازه بدم هر کاری دوست داری‬
‫بکنی تا آروم بشی ‪ ...‬اما افسون تو داری روز به روز بدتر می شی! دختر بگو چی کار‬
‫کنم تا این حست فروکش کنه! بی اراده از جا بلند شدم ‪ ...‬رفتم سمت یکی از بلندی ها و‬
‫به آدمایی که داشتن زیر پامون اسکی می کردن خیره شدم ‪ ...‬دنیل همه چیز رو می‬
‫دونست و سکوت کرده بود؟! یعنی هیچ کدوم حرفای منو باور نکرده بود اما بازم ‪...‬‬
‫دنیل به من دلباخته بود یا نه؟! مسلما نه! برای چی باید به دختری که داشته برای از راه‬
‫به در کردنش نقشه می کشیده دل ببازه؟! صدای دنیل درست پشت سرم بلند شد‪- :‬‬
‫هنوزم نمی خوای با من حرف بزنی؟ آهی کشیدم و آروم گفتم‪ - :‬وقتی کوچیک بودم‬
‫مامانم همیشه یه چیزی رو بهم می گفت ‪ ...‬می گفت حیا و شرم ربطی به ایرانی بودن‪،‬‬
‫یا انگلیسی بودن ‪ ،‬مسلمون بودن یا مسیحی بودن ‪ ،‬دختر بودن یا پسر بودن ‪ ،‬با حجاب‬
‫بودن یا بی حجاب بودن نداره! این عین جمله مامانه ‪ ...‬ازم می خواست هر جا که هستم‬
‫حیا داشته باشم ‪ ...‬بی شرم نباشم و از شنیدن بی شرمی و دیدن بی حیایی ها گونه هام‬
‫رو رنگ ارغوانی بزنم! من دختر مامان بودم ‪ ...‬تا وقتی که مامان بود ‪ ...‬همونجور‬

‫‪119‬‬
‫بودم که اون می خواست ‪...‬اما وقتی مامان رفت ‪ ...‬آه دومم جگر سوز تر بود ‪ - ...‬وقتی‬
‫که دق کرد ‪ ،‬یه شب خوابید و صبحش بیدار نشد ‪ ،‬دکتر گفت سکته مغزی کرده ‪ ،‬بعد از‬
‫اون افسون مرد! اما ‪ ...‬فکر می کردم فردریک هر چی که باشه اخر برادر منه! می تونه‬
‫دوستم داشته باشه ‪ ...‬هم خونمه! با خودم فکر می کردم حاال که دیگه مامان ندارم‪ ،‬حاال‬
‫که لئونارد نمی خواد برام پدر باشه‪ ،‬محبت فرد رو داشته باشم! اما چی شد؟! حاصلش‬
‫شد بارها و بارها مورد هجوم وحشیانه اش قرار گرفتن ‪ ...‬هیچ وقت تکیه گاه نداشتم‬
‫دنیل ‪ ...‬هیچ وقت! کسی بهم محبت نکرد ‪ ،‬کسی دوستم نداشت‪ ،‬همه با من بد بودن‬
‫‪...‬حتی توی مدرسه! همه اینا برام شده بود یه عقده ‪ ...‬عقده دیده شدن‪ ،‬عقده بزرگ‬
‫بودن‪ ،‬عقده قدرت داشتن ‪ ،‬دنیل حسرت داشتم اشک مردها رو در بیارم و به گریه‬
‫هاشون بخندم! اما زیر دست لئونارد و فردریک له می شدم و صدام در نمی یومد! چون‬
‫جایی رو نداشتم برم نمی تونستم فرار کنم ‪ ...‬خودکشی هم ‪ ...‬یادمه یه بار وقتی خیلی‬
‫بچه بودم به مامان گفتم « مامان چرا نمی ری پیش خدا؟ اونجا جات بهتره‪ ،‬بعد بیا منو‬
‫هم ببر » مامانم لبخندی زد و گفت می رم عزیزم ‪ ،‬می رم دردونه من! اما وقتی خود خدا‬
‫بخواد منو دعوت کنه‪ ،‬نمی شه زودتر برای رفتن کاری بکنم‪ ،‬چون اون وقت خدا دیگه‬
‫دوستم نداره‪ ،‬دیگه منو مهمون خونه اش نمی کنه و من اون موقع بازم باید عذاب‬
‫بکشم‪ ،‬حتی هزار بار بدتر از االن ‪ ...‬برای رفتن پیش خدا باید صبور باشم» بزرگ تر که‬
‫شدم معنی حرفای مامان رو فهمیدم و کم کم منم به همین اعتقاد رسیدم‪ ،‬شاید چون وقتی‬
‫خیلی بچه بودم مامان این حرفا رو تو مغزم فرو کرده بود و برام یه ارزش شده بودن!‬
‫بعدها ازش پرسیدم «چرا فرار نمی کنی؟! » و مامان از اسارتش برام گفت از اجبار ها ‪،‬‬
‫از دوران اواره بودنش‪ ،‬بیچارگی هاش! فهمیدم دنیای بیرون از اون خونه لعنتی خیلی‬
‫بی رحم تر از دنیای درونشه! فرار و خودکشی برام منتفی شد! اما هیچ وقت نتونستم با‬
‫عقده هام کنار بیام‪ .‬دنی ‪ ...‬وقتی وارد خونه تو شدم‪ ،‬چند تا حس متفاوت داشتم‪ ،‬حیرت‬
‫از دیدن اون همه چیزی که تو عمرم ندیده بودم! اون همه تجمالت! و ترس از اینکه‬
‫توام مثل بقیه مردهای زندگی من بخوای آزارم بدی ‪ ...‬اما عقده هم در کنار این حس‬
‫های مختلف فوران می کرد! عقده این که تو بزرگ بودی و منو کوچیک می دیدی! نمی‬
‫خواستم ندید بدید باشم‪ ،‬نمی خواستم خودمو جلوت کوچیک نشون بدم‪ ،‬می خواستم‬
‫تصورت از من عوض بشه‪ ،‬دوست نداشتم دایه به من به چشم زیر دست نگاه کنه! من‬
‫زیر دست اما متنفر از زیر دست بودن بودم! می فهمی دنی؟ صدام از زور بغض می‬
‫لرزید ‪ ،‬دنی دستاشو جلو اورد و به نرمی منو کشید توی بغلش ‪ ...‬موهامو نوازش کرد‬
‫و کنار گوشم گفت‪ - :‬می فهمم عزیزم ‪ ،‬آروم باش‪ ،‬فقط آروم باش ‪ ،‬حرف بزن ‪ ،‬اما‬
‫خودتو اذیت نکن! همه چی تموم شده! همه چی ‪ ...‬بغضم ترکید و با هق هق گفتم‪ - :‬می‬
‫خواستم آزارت بدم ‪ ...‬می خواستم عاشقم بشی ‪ ...‬می خواستم نابودت کنم! دستاشو دور‬
‫کمرم محکم شدن و با عجز گفت‪ - :‬نابودم کردی افسون! خودت خبر نداری ‪ ...‬با تعجب‬
‫نگاش کردم‪ ،‬لبخندی زد و گفت‪ - :‬بیخیال! ما اومدیم خوش بگذرونیم! اصال چطوره باز‬
‫بریم اسکی؟ ‪ -‬اوه دنی! ‪ -‬بریم دیگه ‪ ...‬از کارش خنده ام گرفت ‪ ...‬هنوز هم فرار می‬

‫‪121‬‬
‫کرد‪ .‬دنی کنار گوشم گفت‪ - :‬بیشتر از یه ساله پیش منی‪ ،‬اعصاب برای من نذاشتی! چی‬
‫کارت کنم در ازاش؟ مشتی به شونه اش کوبیدم و گفتم‪ - :‬هر کاری کردم حقت بوده! ‪-‬‬
‫اوه حق با شماست مادمازل ‪ ...‬هلش دادم و گفتم‪ - :‬همیشه حق با منه! غش غش خندید‬
‫‪ ،‬رفت به سمت اسکی ها و گفت‪ - :‬بیا بپوش ببینم امروز می تونم از تو یه چیزی بسازم‬
‫یا نه؟‬

‫همه ناراحتی هام یادم رفته بود ‪ ،‬دیگه نیازی نبود ازش بپرسم چرا اون کارو با من‬
‫کرده‪ ،‬مسلما می خواسته طعم کاری که باهاش می کردم رو بهم بچشونه! همین! باید‬
‫بیخیال می شدم‪ ،‬بهتر بود کمی قلبم رو صاف کنم‪ ،‬قلبم خیلی کدر و تیره شده بود!‬
‫دوتایی شروع کردیم به اسکی کردن‪ ،‬اینبار بیشتر حواسم رو جمع می کردم‪ .‬دنیل هم‬
‫حسابی هوامو داشت‪ ،‬از یه تپه کوچیک رفتیم پایین‪ ،‬پایین تپه ایستادم و گفتم‪ - :‬دنی!‬
‫من اسکی نمی خوام‪ ،‬دوست دارم برف بازی کنم! خندید و گفت‪ - :‬کوچولو! ‪ -‬خوب‬
‫کوچولوئم دیگه! من کی ادعای بزرگی کردم؟ کمکم کرد اسکی هامو در بیارم و گفت‪- :‬‬
‫اما کوچولوی من وقتشه بزرگ بشی ‪ - ...‬هان چیه؟ می خوای شوهرم بدی؟ اخم کرد و‬
‫گفت‪ - :‬هیچ وقت سن شوهر کردنت نمی رسه! ‪ -‬دنـــی! هلم داد و گفت‪ - :‬راه بیفت تا‬
‫آدم برفیت نکردم‪ .‬با خنده گوله ای برف برداشتم و پرت کردم به طرفش ‪ ...‬محکم خورد‬
‫توی صورتش ‪ ...‬صورتشو دو دستی چسبید و گفت‪ - :‬آخ افسون! ‪ -‬هی هی! تا تو باشی‬
‫منو تهدید نکنی ‪ ...‬دستشو از جلوی صورتش برداشت گلوله ای بزرگ تر درست کرد و‬
‫پرت کرد به سمتم‪ ،‬سریع چرخیدم وگلوله خورد توی کمرم ‪ ...‬برف بازیمون شروع شد ‪،‬‬
‫همدیگه رو تیر بارون کردیم! هر دو از ته دل قهقهه می زدیم هیچ کاری به اطرافیانمون‬
‫نداشتیم و واقعا می خواستیم خوش باشیم‪ .‬یه جا که حس کردم دارم کم می یارم پریدم به‬
‫سمتش و محکم هولش دادم‪ ،‬تعادلش رو از دست داد و افتاد وسط برفا‪ ،‬سریع نشستم‬
‫روی شکمش و دو دستی هر چی برف می تونستم برداشتم و ریختم روی صورتش‪ ،‬از‬
‫خنده داشت خفه می شد و قدرت نداشت منو کنار بزنه‪ ،‬خودمم غش غش می خندیدم و‬
‫پشت سر هم می گفتم‪ - :‬حالتو جا می یارم‪ ،‬می کشمت! کالهم از روی سرم سر خورد‪،‬‬
‫موهام ریخت روی صورتم‪ ،‬بی توجه موهامو زدم پشت گوشم و خواستم یه گلوله دیگه‬
‫درست کنم که دیدم دنی با حالت عجیبی بهم خیره شده‪ ،‬دیگه لبخند نمی زد‪ ،‬بر عکس‬
‫قیافه اش خیلی هم خشن شده بود‪ .‬سرمو کج کردم و اومدم چیزی بپرسم که با یه حرکت‬
‫منو انداخت روی زمین و اینبار اون بود که خودشو کشید روی من و قبل از اینکه بفهمم‬
‫چه قصدی داره لبهاشو محکم چسبوند روی لبهام‪ .‬شوکه شده بودم‪ ،‬اما اونقدر احساس‬
‫نسبت بهش داشتم که با جون و دل همراهیش کنم! دنیل باز از خود بیخود شده بود‪ ،‬اما‬
‫نه به خاطر افسونگری های افسون قالبی! به خاطر من ‪ ...‬به خاطر خود خود من! و این‬
‫برام ارزش داشت ‪ ،‬افسون کثیف داشت کم کم رنگ می باخت و به جاش یه افسون پاک‬
‫متولد می شد ‪ ...‬افسونی که دوست داشت خوب باشه و همه رو دوست داشته باشه‪،‬‬

‫‪121‬‬
‫دوست داشت چشم هاشو بشوره و همه چیز رو از طرف خوبش ببینه! نه از بدی ها‬
‫‪...‬دنیل از جا بلند شد‪ ،‬توی چشمام نگاه نمی کرد ‪ ،‬نشست و کمک کرد که منم بشینم‪،‬‬
‫دستاشو پیچید دور کمرم‪ ،‬در همون حالت نشست روی دو زانو و سر منو کشید روی‬
‫سینه اش ‪ ...‬صدای قلبش باز کر کننده شده بود‪ ،‬مجبور شدم منم بشینم روی زانوهام‪.‬‬
‫دستامو دور شونه اش پیچیدم ‪ ...‬هیچی حس نمی کردم‪ ،‬من بودم و دنی و احساسی که‬
‫داشت به وجود می اومد اما شاید هیچ کدوم براش آمادگی نداشتیم ‪ ...‬صدای خواننده ای‬
‫که اون شب می خوند توی گوشم پیچید‪I am ready for pain and the joy - :‬‬
‫‪ that you bring‬من برای درد و لذت که تو می آری آماده ام ‪Holding on even‬‬
‫‪ if my heart breaks‬صبر می کنم حتی اگه قلبم هم بشکنه ‪Love, love don't‬‬
‫‪ come easy‬عشق ‪ ،‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪For the one who wants to‬‬
‫‪ be loved‬برای کسی که می خواد عاشق باشه ‪Love, love don't come easy‬‬
‫عشق ‪ ،‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪Seems there is none but I won't give‬‬
‫‪ up‬به نظر می رسه وجود نداره اما من تسلیم نخواهم شد ‪Love don't come easy‬‬
‫عشق آسون به دست نمی یاد ‪ Feelings grow slowly, slowly‬احساسات به آرامی‬
‫رشد می کنند ‪ ...‬به آرامی ‪ Love is taking its time‬عشق در زمان خودش به وجود‬
‫می یاد ‪ Love don't come easy‬عشق آسون به دست نمی یاد ‪Don't wanna be‬‬
‫‪ lonely, lonely‬نمی خوام تنها باشم ‪ ...‬تنها ‪One day you will be mine, ...‬‬
‫‪ you will be mine‬یک روز تو مال من خواهی شد ‪ ...‬مال من خواهی شد!***‬
‫===============زل زده بودم به دنیل و نمی دونستم قراره چی بشنوم! اون‬
‫قیافه جدی‪ ،‬بااون اخمای در هم چی می خواست بهم بگه؟ بعد از چند لحظه سکوت‪،‬‬
‫پاشو روی پاش انداخت‪ ،‬اشاره ای به فنجون قهوه جلوی روم کرد و گفت‪ - :‬بخور ‪...‬‬
‫فنجون قهوه ام رو سر دادم اون سمت و گفتم‪ - :‬چی شده دنی؟! تو چیزی رو از من‬
‫مخفی نمی کردی‪ .‬آهی کشید و گفت‪ - :‬دو تا چیز می خوام بهت بگم ‪ ...‬یکیش که قطعا ا‬
‫خبر خوبی نیست‪ ،‬و دومی ‪ ...‬فقط نگاش کردم‪ ،‬شونه ای باال انداخت و گفت‪ - :‬نمی‬
‫دونم نظرت در موردش چی باشه! پوست لبم رو جویدم و گفتم‪ - :‬بگو دنی ‪ ...‬پاشو چند‬
‫بار تکون داد و گفت‪ - :‬اولین خبر در مورد جیمزه! جیمز! خیلی وقت بود خبری ازش‬
‫نداشتم‪ ،‬وقتی که گفت برای انجام کاری مجبوره از انگلیس خارج بشه و به پاریس بره‬
‫باهاش خداحافظی کردم و با خودم اینطور فکر کردم که داره برای همیشه میره و این‬
‫خداحافظی دائمیه! حقیقتا از وجود پسرهای مختلف تو زندگیم خسته شده بودم‪ ،‬حس می‬
‫کردم بودن دنیل برام کافیه! برای همین هم از رفتن جیمز فقط به خاطر از دست دادن یه‬
‫دوست مهربون ناراحت شدم نه چیز دیگه ‪ ...‬اما حاال ‪ ...‬با کنجکاوی نگاش کردم ‪،‬‬
‫زمزمه کرد‪ - :‬جیمز برگشته ‪ ...‬با هیجان گفتم‪ - :‬اوه خدای من! این که خیلی خوبه! دلم‬
‫حسابی براش تنگ شده ! لبخند تلخی زد و گفت‪ - :‬بهت زنگ زده اما گویا گوشیت‬
‫خاموش بوده ‪ - ...‬آره شارژ گوشیم توی دانشگاه تموم شده بود وقتی برگشتم هم خسته‬

‫‪122‬‬
‫بودم‪ ،‬یادم رفت شارژش کنم‪ - .‬برای همین به من زنگ زد ‪ - ...‬خوب! کی می یاد‬
‫ببینیمش؟ ‪ -‬امشب می یاد دنبالت‪ ،‬دعوتت کرد واسه شام ‪ ...‬گفت می خواد بهت یه چیزی‬
‫بگه ‪ - ...‬یه چیزی؟ دستاشو فرو کرد توی موهاش و گفت‪ - :‬بهتره خودش بگه ‪- ...‬‬
‫پس تو می دونی؟ فقط چند بار سر تکون داد ‪ ...‬پاکت سیگارش رو از روی میز‬
‫برداشت‪ ،‬سیگاری روشن کرد و پک محکمی زد ‪ ،‬با کنجکاوی گفتم‪ - :‬خبر اولت که‬
‫خیلی هم خوب بود‪ ،‬دومی چیه؟ پک محکم تری به سیگارش زد‪ ،‬دودش رو توی هوا‬
‫پخش کرد و گفت‪ - :‬لئونارد آزاد شده ‪ ...‬حس کردم همه رمقم از بدنم کشیده شد ‪ ...‬بدنم‬
‫لخت و بی حس روی مبل رها شد و سرم رو هم تکیه دادم به پشتی مبل ‪ ...‬دنیل با‬
‫وحشت پرید کنارم ‪ ...‬سرم رو از روی پشتی مبل جدا کرد ‪ ...‬گرفت توی دستش و در‬
‫حالی که به چشمای بی حالتم خیره شده بود گفت‪ - :‬افسون ‪ ...‬افسون جان! بدنم اینقدر‬
‫بی حس بود که حرف هم نمی تونستم بزنم ‪ ...‬داد دنیل بلند شد‪ - :‬دایه‪ ،‬کروالین ‪ ،‬مارتا!‬
‫یکی بیاد اینجا ‪ ...‬چیزی طول نکشید که در اتاقش با شتاب باز شد و دو تا از خدمتکارا‬
‫پریدن داخل و تعظیم کردن ‪ ...‬دنیل با خشم گفت‪ - :‬سریع یه لیوان آب و عسل بیارین ‪...‬‬
‫زود! هر دو دوباره تعظیم کردن و پریدن از اتاق بیرون ‪ ...‬دنیل آروم گونه مو نوازش‬
‫کرد و با اضطراب گفت‪ - :‬هیششش! آروم دختر ‪ ...‬جای تو امنه! امن امن! دنیل تا وقتی‬
‫که زنده است پشت توئه ‪ ...‬نترس! افسون جان! ببین با خودت چی کار می کنی! دختر‬
‫لئونارد جرئت نزدیک شدن به تو رو نداره! آروم بگیر ‪ ...‬با زحمت دستم رو اوردم باال‬
‫و چنگ انداخته به یقه کت دنیل ‪ ...‬دنیل سریع دست یخ کرده ام رو گرفت توی دستاش‬
‫داغش و با ناراحتی گفت‪ - :‬آروم باش ‪ ...‬به جان خودم نمی ذارم اتفاقی برات بیفته ‪....‬‬

‫در اتاق باز شد و دنیل فریاد زد‪:‬‬


‫‪ -‬پس چی شد این شربت؟‬
‫کروالین لیوان رو به دست دنیل داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬آقا سریع آماده اش کردم ‪...‬‬
‫دنیل لیوان رو از دستش کشید بیرون ‪ .‬کمک کرد من صاف بشینم و بعد لیوان رو گرفت‬
‫جلوی دهنم‪ .‬ناچاراا چند جرعه خوردم و شیرینی زیادش کمک کرد نیروی تحلیل رفته رو‬
‫دوباره به دست بیارم ‪ ...‬دستمو اوردم باال و دستشو پس زدم‪ ،‬لیوان رو کنار برد و‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خوبی؟‬
‫‪ -‬خوبم ‪...‬‬
‫بغضم ترکید و گفتم‪:‬‬

‫‪123‬‬
‫‪ -‬دنی!‬
‫لیوان رو گذاشت روی میز رو به کروالین گفت‪:‬‬
‫‪ -‬برو بیرون ‪...‬‬
‫کروالین بیچاره سریع از اتاق رفت بیرون و در رو بست ‪ ...‬دنیل چرخید به سمتم‪ ،‬سرمو‬
‫کشید توی بغلش پیشونیمو بوسید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬جان دنیل؟‬
‫‪ -‬من می ترسم! اون منو می کشه!‬
‫‪ -‬اون هیچ غلطی نمی متونه بکنه! چون من کنارت هستم ‪ ...‬نمی ذارم رنگتو ببینه!‬
‫‪ -‬ولی اون پیدام می کنه! اون برای آزاد کردن فردریک هر کاری می کنه ‪ ...‬چرا ‪...‬چرا‬
‫اینقدر زود آزاد شده؟ مگه نباید شش ماه دیگه ‪...‬‬
‫دیگه نتونستم ادامه بدم ‪ ...‬دنیل صورتمو از سینه اش جدا کرد ‪ ...‬با کف دستش اشکامو‬
‫پاک کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خودم هم هنوز نمی دونم! اما مسلما یه نفر کاراشو سری کرده و اونو کشیده بیرون ‪...‬‬
‫همینجوری خود به خودی نمی شه ‪ ...‬شاید کسی دیه اش رو داده!‬
‫‪ -‬دیه رو که باید بدن به ما!‬
‫‪ -‬اول به حساب دولت ریخته می شه و دولت به ما تحویل می ده ‪ ...‬باید صبر کنم ببینم‬
‫چه خبر می شه!‬
‫‪ -‬اگه منو بکشه چی؟‬
‫انگشت اشاره اش رو کشید روی لبم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هیسسس! هیچ وقت اینو نگو ‪ ...‬نمی ذارم یه تار از موهات کم بشه ‪ ...‬تو مال منی ‪...‬‬
‫تو عروسک ناز منی! دست هیچ کس بهت نمی رسه! فهمیدی؟‬
‫یه آرامش خاطر خاصی بهم دست داد ‪ ...‬تکیه ام رو دادم به سینه ستبر دنیل و چشمامو‬
‫بستم ‪ ...‬همه امیدم بعد از دعاهای مامان و خدا به دنیل بود ‪ ...‬دنیل تکیه گاهم شده بود‬
‫‪ ...‬توی این چند ماه چقدر آرامش داشتم ‪ ...‬به غیر از مواقعی که دوروثی می یومد اینجا‬
‫و من یادم می رفت حکمم تو این خونه چیه بقیه وقت ها خوب و خوش بودم‪ .‬دنیل هنوز‬
‫دوروثی رو داشت و من نمی دونستم اون همه عشقی که به من داره رو چطور باید‬
‫توصیف کنم؟ یعنی منو فقط برای این می خواست که کنارش باشم؟ اما همسرش دوروثی‬
‫می شد؟ این فکر ها منو از پا در می آوردن! حاال هم که لئونارد شد قوز باال قوز ‪...‬‬

‫‪124‬‬
‫***‬
‫با ترس نگاهی به این طرف و اون طرف انداختم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬جیمز ‪ ...‬نمی شه توی ماشین باشیم ‪...‬‬
‫جیمز از همه جا بیخبر خندید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬معلومه که نه عزیزم! تو رو آوردم توی بهترین رستوران شهر ‪ ...‬مگه می شه پیاده‬
‫نشی؟‬
‫چطور باید حالی جیمز می کردم که من از سایه بابام هم وحشت دارم؟! خدایا خودم رو به‬
‫خودت می سپارم ‪ ...‬ناچاراا پیاده شدم ‪ ،‬جیمز خواست دستم رو‬
‫بگیره که اجازه ندادم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خودم میام !‬
‫با تعجب نگام کرد‪ ،‬حق داشت تعجب کنه‪ ،‬هیچ وقت منو اینطوری ندیده بود! همیشه در‬
‫دسترس بودم اما حاال ‪ ...‬چیزی نگفت‪ ،‬با دست در رستوران رو برام باز کرد و من وارد‬
‫شدم‪ ،‬خودش هم پشت سرم اومد تو‪ .‬گارسون به سمتمون اومد و از جیمز فامیلش رو‬
‫پرسید‪ ،‬جیمز به من چشمک زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ویلسون ‪...‬‬
‫گارسون سری تکون داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بله آقای ویلسون ‪ ...‬بفرمایید از این طرف ‪...‬‬
‫ما رو برد سمت یکی از میز ها توی گوشه ای ترین قسمت رستوران و تعظیمی کرد منو‬
‫رو گذاشت روی میز و رفت ‪...‬‬

‫=============‬

‫ابرویی باال انداختم و گفتم‪:‬‬


‫‪ -‬اوهو! باید اول جا رزرو می کردی؟‬
‫‪ -‬پس چی؟ فکر کردی من تو رو جای الکی می یارم؟‬
‫خندیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دوست خوب به تو می گن!‬

‫‪125‬‬
‫جیمز چند ثانیه نگام کرد و بعد از کمی سکوت گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دوست؟‬
‫منو رو کشیدم سمت خودم و بازش کردم‪ ،‬همونطور که خودمو مشغول خوندن نشون می‬
‫دادم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬آره دیگه ‪ ...‬تو بهترین دوست منی!‬
‫صدای آهش رو شنیدم ‪ ...‬اما دیگه برام مهم نبود ‪ ...‬دیگه نه جیمز برام اهمیت داشت نه‬
‫ادوارد که هر چند روز یه بار به زور می خواست با من باشه! فقط و فقط دنیل مهم بود‬
‫و بس! هنوز نمی دونستم باید اسم احساسم رو به دنیل چی بذارم اما هر چی که بود حس‬
‫شیرینی بود ‪ ...‬صدای جیمز منو از فکر کردن به دنیل خارج کرد‪:‬‬
‫‪ -‬چی می خوری؟‬
‫غذای مورد عالقه مو گفتم و منو رو دادم به دستش ‪ ،‬اونم غذاشو انتخاب کرد‪ ،‬دستاشو‬
‫زد زیر چونه اش و خیره شد به من‪ .‬با خنده گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چته؟ آدم ندیدی؟‬
‫‪ -‬چرا ‪ ...‬فرشته ندیدم!‬
‫‪ -‬لوسم نکن جیمز ‪...‬‬
‫‪ -‬چه خبر از دنیل؟‬
‫‪ -‬خوبه ‪ ...‬اونم برات دلتنگه؟‬
‫‪ -‬پس چرا امشب نیومد دم در منو ببینه؟‬
‫راستش خودم هم تعجب کردم ‪ ...‬جیمز اومد جلوی در ویال دنبالم ‪ ،‬اما دنیل فقط با من‬
‫خداحافظی کرد و قدمی برای مالقات با جیمز بر نداشت‪ .‬منم چیزی ازش نپرسیدم‪ ،‬حس‬
‫می کردم خیلی روی مود نیست ‪ ...‬ترجیح دادم به دست و پاش نپیچم‪ .‬جیمز آهی کشید و‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل خیلی وقته دیگه اون دنیل نیست! هیچ وقت نتونستم اونطور که دوست دارم‬
‫باهاش درد دل کنم انگار خون کنت زادگی تازه توی رگ هاش جاری شده! مغرور شده!‬
‫با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی و غرور؟ محاله! اون مهربون ترین مردیه که دیدم‪.‬‬
‫‪ -‬برای تو شاید ‪ ...‬اما دوروثی هم از دستش خیلی شاکیه و از سردیش شکایت می کنه!‬
‫نمی دونی کی می خوان ازدواج کنن؟‬

‫‪126‬‬
‫اخم کردم! اصال دوست نداشتم به روزی که شاید دنیل با دوروثی ازدواج کنه حتی فکر‬
‫کنم! شونه ای باال انداختم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬من از کجا باید بدونم؟‬
‫نفسش رو فوت کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬شاید اگه ازدواج کنه کمی اخالقش بهتر بشه ‪...‬‬
‫لبمو جویدم و چیزی نگفتم ‪ ...‬گارسون سفارش رو گرفت و رفت ‪ ...‬جیمز از جا بلند شد‪،‬‬
‫خم شد به طرفم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بلند شو ‪...‬‬
‫‪ -‬بلند بشم واسه چی؟‬
‫‪ -‬برقصیم!‬
‫با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬االن؟‬
‫‪ -‬آره دیگه بعد از شام ممکنه سنگین بشی و نیای ‪...‬‬
‫با خنده بلند شدم و دو تایی با هم رفتیم وسط ‪ ...‬یهو صدای دنیل توی گوشم زنگ زد‪:‬‬
‫‪- I'm never gonna dance again‬‬

‫=================‬
‫اینو اون شبی که اهنگ جورح مایکل رو خوندم دنی بهم گفت ‪ ...‬و بعد از اون دیگه‬
‫ندیدم با کسی برقصه! پس منم نمی رقصم ‪ ...‬منم دیگه نمی خوام با هیچ کس برقصم!‬
‫وسط راه ایستادم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬اوه جیمز ‪ ...‬من باید برم دستشویی!‬
‫‪ -‬االن؟‬
‫‪ -‬اوهوم ‪...‬‬
‫‪ -‬از دست تو! برو و زود بیا ‪...‬‬
‫با دستش مسیر دستشویی رو بهم نشون داد ‪ ...‬ناچارا رفتم به سمت سرویس بهداشتی‬
‫‪ ...‬اون تو اینقدر معطل کردم تا مطمئن شدم غذامون رو آوردن و دیگه از رقص خبری‬

‫‪127‬‬
‫نیست ‪ ...‬دستی به لباس ساده و بلندم کشیدم و رفتم بیرون ‪ ...‬جیمز با دلخوری نگام کرد‬
‫و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینقدر لفتش دادی که غذا رو اوردن ‪ ...‬بشین تا یخ نکرده بخور رقص باشه واسه بعد!‬
‫من تو چه فکری بودم این تو چه فکری ‪ ...‬نشستم و مشغول خوردن شدم ‪ ...‬جیمز‬
‫داشت از سفرش می گفت و منم از این موضوع برای صحبت راضی تر بودم و‬
‫همراهیش می کردم‪ .‬وقتی غذا تموم شد خواستم دسر سفارش بدم که جیمز با محبت‬
‫عجیب غریبی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬عزیز دلم ‪ ...‬اگه اجازه بدی دسر رو من انتخاب کنم ‪...‬‬
‫با تعجب نگاش کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خیلی خب!‬
‫گارسون رو صدا کرد و در گوشش یه چیزی گفت ‪ ...‬گارسون سری تکون داد و رفت ‪،‬‬
‫پرسیدم‪:‬‬
‫‪ -‬چی سفارش دادی؟‬
‫‪ -‬کیک و قهوه ‪ ...‬دوست داری که؟‬
‫‪ -‬اوهوم!‬
‫هنوز حرفم تموم نشده بود که گارسون همراه با کیک کوچکی که روش یه شمع روشن‬
‫بود اومد به سمتمون ‪ ...‬پشت سرش هم یه گارسون دیگه با یه دسته گل از رزهای قرمز‬
‫می یومد ‪ ...‬با تعجب نگاشون کردم ‪ ...‬گارسون اول کیک رو گذاشت روی میز و با‬
‫لبخند خم شد و رفت ‪ ...‬گارسون دوم هم دسته گل رو به سمت من گرفت ‪ ،‬ناچارا گل رو‬
‫گرفتم و با تعجب به جیمز که بهم خیره مونده بود نگاه کردم‪ .‬چی باید میگفتم؟ واقعا نمی‬
‫دونستم! وقتی گارسون ها رفتن تازه چشمم افتاد به کیک و آه از نهادم بر اومد ‪ ...‬کیک‬
‫درست شبیه جعبه حلقه بود و وسطش بین خامه ها یه حلقه ظریف می درخشید ‪ ...‬جیمز‬
‫که نگاه حیران و دهن باز از تعجب منو دید از جا بلند شد ‪ ...‬کیک رو برداشت ‪ ...‬اومد‬
‫سمت صندلی من ‪ ...‬جلوی پای من زانو زد‪ ،‬کیک رو گرفت باال ‪ ...‬زل زد توی چشمام و‬
‫با لحن فوق عاشقانه ای گفت‪:‬‬
‫‪ -‬عشق من ‪ ،‬با من ازدواج می کنی؟‬
‫چی می تونستم بگم؟ خدایا من به جیمز باید چی می گفتم؟! فشارم باز داشت می افتاد ‪...‬‬
‫باید یه کاری می کردم‪ ،‬نه تنها جیمز که گارسون ها و همه اونایی که توی رستوران‬
‫بودن به ما خیره شدن ‪ ...‬اون لحظه ذهنم از کار ایستاده بود! باید یه کاری می کردم ‪...‬‬
‫باید یه حرفی می زدم ‪ ،‬اما هیچی به ذهنم نمی رسید‪ .‬پس بدترین راه ممکن رو انتخاب‬

‫‪128‬‬
‫کردم‪ ،‬از جا بلند شدم‪ ،‬کیفم رو برداشتم و با سرعت از رستوران خارج شدم‪ .‬فقط می‬
‫خواستم برم ‪ ...‬می دونستم که جیمز سر جاش خشک شده ‪ ...‬می دونستم االن هیچ کاری‬
‫نمی تونه بکنه و حتی نمی تونه دنبال من بیاد ‪ ...‬توی بد وضعی ولش کردم ‪ ...‬االن‬
‫جلوی همه خجالت می کشه! نباید این کار رو می کردم اما االن برای هر فکری دیر شده‬
‫بود‪ .‬با سرعت می رفتم ‪ ...‬وقتی به خودم اومدم دیدم صورتم خیس اشک شده ! دستمو‬
‫فرو کردم توی جیبم و گوشیمو در اوردم ‪ ...‬نا خوداگاه شماره ها رو یکی پس از دیگری‬
‫گرفتم ‪ ...‬اینقدر راه رفته بودم که پاهام به گز گز افتاده بود ‪ ...‬خیابون خلوت شده بود و‬
‫من نمی دونستم کجام! گوشیم رو گذاشتم دم گوشم ‪ ...‬صدای گرم دنیل بهم امید دوباره‬
‫داد‪:‬‬
‫‪ -‬افسون جان!‬
‫‪ -‬دنیل ‪ ....‬دنیل بیا دنبالم!‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬عزیزم ‪ ...‬تو کجایی؟ چی شده؟ داری گریه می کنی؟‬
‫به هق هق افتادم ‪...‬‬
‫‪ -‬دنی ‪ ...‬جیمز از من درخواست ازدواج کرد ‪ ...‬من نمی خوام ازدواج کنم ‪ ...‬نمی خوام‬
‫از پیش تو برم ‪ ...‬دنی بیا پیش من ‪...‬‬
‫‪ -‬عزیزم ‪ ...‬افسون ‪ ...‬کوچولوی من! تو از پیش من نمی ری ‪ ...‬نمی ذارم کسی تو رو‬
‫از من بگیره ‪ ...‬کجایی؟ فقط بگو کجایی من االن می یام ‪...‬‬
‫نگام افتاد به تابلوی خیابونی که توش بودم و با بغض اسم خیابون رو بهش گفتم‪ ،‬سریع‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من همین االن سوار ماشین شدم ‪ ...‬خیلی زود بهت می رسم! خیلی زود ‪ ...‬تو فقط‬
‫خونسرد باش ‪ ...‬گریه نکن! خواهش می کنم افسون ‪ ...‬گریه نکن !‬
‫سعی کردم هق هقم رو کنترل کنم ‪ ...‬نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل ‪ ...‬من تو رو می خوام ‪ ...‬فقط تو رو ‪...‬‬
‫صداش یه جوری شد ‪ ...‬پر از حس ‪ ...‬پر از بغض ‪ ...‬یه جورایی شبیه ناله ‪:‬‬
‫‪ -‬منم تو رو می خوام ‪ ...‬منم می خوامت افسون! افسون امشب می خوام یه چیزی بهت‬
‫بگم ‪ ...‬می خوام حرفامو بهت بزنم ‪ ...‬افسونم!‬
‫داشتم توی ابرا پرواز می کردم ‪ ...‬حاال خوب می فهمیدم اسم حسم چیه! عشق! من‬
‫عاشق دنیل شده بودم اما اصال از این حس ناراحت نبودم ‪ ..‬می دونستم که مامان هم‬

‫‪129‬‬
‫ناراحت نیست ‪ ...‬مامان خوشبختی منو میخواست ‪ ...‬خواستم جوابشو بدم که صدایی از‬
‫پشت سر گفت‪:‬‬
‫‪ -‬به به! امیلی عزیز ‪...‬‬
‫با ترس چرخیدم ‪ ...‬با دیدن لئونارد درست پشت سرم حس کردم روح دیدم ‪ ...‬جیغی که‬
‫کشیدم کامال نا خودآگاه بود ‪ ...‬گوشی از دستم افتاد ‪...‬‬
‫لئونارد بهم نزدیک شد ‪ ...‬از ترس فلج شده بود ‪ ...‬توی دستش یه دستمال سفید بود ‪...‬‬
‫چسبیدم به دیوار ‪ ...‬با وحشی گری بهم حمله کرد و دستمال رو گرفت جلوی دهن و بینیم‬
‫‪ ...‬خواستم نفس نکشم ‪ ...‬نباید نفس می کشیدم ‪ ...‬اما تا کی می تونستم تحمل کنم؟!‬
‫ناچارا نفس عمیقی کشیدم و دیگه چیزی نفهمیدم ‪...‬‬

‫با حس کشیده شدن چیزی روی صورتم چشم باز کردم ‪ ...‬چشمام خیره موند توی‬
‫چشمای آبی یکی از بی شرف ترین مردهای روی زمین ‪ ...‬چشماش با رگه هایی از‬
‫رنگ قرمز ترسناک شده بودن ‪ ...‬ترسناک تر از همیشه ‪ ...‬خواستم جیغ بکشم ‪ ...‬از‬
‫ترس فلج شده بودم ‪ ...‬اما تنهایی صدایی که از دهنم خارج شد این بود‪:‬‬
‫‪ -‬اومـــــــم!‬
‫کثافت دهنم رو محکم بسته بود ‪ ...‬چرخید به طرفم و با دیدن چشمای بازم کریهانه خندید‬
‫‪ ...‬خواستم دستمو بایرم باال که فهمیدم پشت سرم محکم بسته شده ‪ ...‬تازه تونستم‬
‫نگاهی به دور و اطرافم بکنم ‪ ...‬توی یه ساختمون نیمه ساخته بودیم! دور و برم خاک و‬
‫بتون و سیمان ریخته بود ‪ ...‬احتماال اینجا یه اختمون نیمه تمومی بود که خیلی ساله‬
‫دست نخورده رها شده! مشخص بود هیشکی اونجا نیست ‪ ...‬از شدت ترس حتی نمی‬
‫تونستم گریه کنم ‪ ...‬فقط تند تند نفس نفس می زدم ‪ ...‬لئونارد اومد به طرفم و من‬
‫خودمو جمع کردم ‪ ...‬خم شد توی صورتم و غرید‪:‬‬
‫‪ -‬هان! چته؟ سر و وضعت خیلی مرتب شده! فکر کردی می تونی ما رو به خاک سیاه‬
‫بشونی و بعد خودت اعیونی بچرخی؟ رفتی عین مادرت خودتو فروختی؟ اونقت که تو‬
‫خونه من بودی از این کارا بلد نبودی! فکر کردی ما بلد نبودیم پول خرج کنیم؟‬
‫لعنتی آشغال! هنوزم تهمت می زد ‪ ...‬هنوزم بی شرف بود ‪ ...‬باز با دیدنش یاد بدبختی‬
‫های مامانم افتادم ‪ ...‬اما دیگه دنیل رو مقصر نمی دونستم ‪ ...‬دنیل همه زندگی من بود!‬
‫مقصر اصلی بدبختی مامان من روبروم ایستاده بود! اگه در دهنم رو نبسته بود حتما تف‬
‫می انداختم تو صورتش! آخ دنیل کجایی؟! کجایی؟ سرما پاهامو کرخت کرده بود چون‬
‫پالتومو از تنم در آورده و انداخته بود روی دوش خودش ‪ ...‬چشمامو بستم ‪ ...‬نیم‬
‫خواستم ببینمش ‪ ...‬دادش بلند شد‪:‬‬

‫‪131‬‬
‫‪ -‬دختره هرجایی! دو راه بیشتر نداری ‪ ...‬یا با زبون خوش می ری شکایتت رو پس می‬
‫گیری و اون مرتیکه وکیل رو وادار می کنی فرد رو آزاد کنه ‪ ...‬یا هم خودم و هم تو رو‬
‫نابود می کنم! فهمیدی؟‬
‫فقط نگاش کردم ‪ ...‬جدا پیش خودش چی فکر کرده بود؟ که دنیا اینقدر خر تو خره؟ خبر‬
‫نداشت من دیگه خودم دارم حقوق می خونم و خیلی چیزا حالیم می شه ‪ ...‬از حالت‬
‫چشمام فهمید دارم تو دلم بهش می خندم ‪ ...‬اومد جلو و با مشت کوبید توی صورتم ‪...‬‬
‫یه لحظه حس کردم چشمام سیاه شد ‪ ...‬چشمامو بستم و طعم خون رو توی دهنم حس‬
‫کردم ‪ ...‬غرید‪:‬‬
‫‪ -‬اگه بخوای حرکت بیجایی بکنی بیخیال همه چی می کشمت! کشتنت برام زا خوردن‬
‫آبجو راحت تره! دختره حرومزاده! از وقتی اون مامان کله سیاه آشغالت پاشو گذاشت تو‬
‫کشور من جز بدبختی هیچی برام نیاور ‪ ...‬کشور من باید از امثال شما عوضی های‬
‫تروریست پاک بشه! تازه تو که معلوم هم نیست تخم کدوم مردی هستی!‬
‫آخ کاش دستام باز بود ‪ ...‬دیگه برام مهم نیست که چه بالیی قراره سرم بیاد اما دوست‬
‫داشتم اینقدر بکوبم توی کله اش که همه این افکار مسخره و درپیتش بریزه توی حلقش‬
‫و اسم خودشو هم یادش بره ‪ ...‬یه سال و نیم زندگی تو خونه دنیل منو خیلی شیر کرده‬
‫بود! دیگه اون دختر تو سری خور سابق نبودم و لئونارد اینو نمی دونست ‪ ...‬باید ترس‬
‫رو کنار می ذاشتم ‪ ...‬باید فکری به حال خودم و وضعیتم می کردم ‪ ...‬لئونارد رفت سمت‬
‫شیشه آبجوش که کنار یکی از ستون های سیمانی گذاشته بود ‪ ...‬برش داشت و الجرعه‬
‫نوشید ‪ ...‬سرم رو از پشت تکیه دادم به ستون پشت سرم و چشمامو بستم ‪...‬‬
‫‪ -‬آخ دنیل کجایی؟! وقتی گوشی قطع شد چه بالیی سرت اومد؟ می دونم خیلی نگران منی‬
‫‪ ...‬می دونم خاک شهر رو الک می کنی تا منو پیدا کنی ‪ ...‬اما چطور؟ یعنی پیدام می‬
‫کنی؟ دنیل بیا منو نجات بده ‪ ...‬توی این بدبختی جز تو به هیچکس حتی نمی تونم فکر‬
‫کنم!‬
‫چشمامو باز کردم ‪ ...‬لئونارد نشسته بود کنار ستون و مشغول نوشیدن بود ‪ ...‬صدای‬
‫موبایلم بلند شد ‪ ...‬چشمام کشیده شد سمت گوشیم ‪ ...‬کنار دست لئونارد بود ‪ ...‬لئونارد‬
‫با دیدن شماره قهقهه ای سر داد و رو به من گفت‪:‬‬
‫‪ -‬این یارو خیلی داره به خاطر تو خودشو تو در و دیوار می کوبه!‬
‫با عجز نگاش کردم ‪ ...‬کاش جواب بده! کاش جواب بده ‪ ...‬اگه جواب می داد شاید دنیل‬
‫میتونست ردمونو بزنه ‪ ...‬در کمال بهت من لئونارد گفت‪:‬‬
‫‪ -‬شاید بهتر باشه جوابشو بدم ‪ ...‬بذار یه کم بیشتر نگران باشه ‪ ...‬اینجوری به خاطر تو‬
‫شاید حاضر باشه خیلی کارا بکنه!‬

‫‪131‬‬
‫بعد از این حرف گوشی رو گذاشت در گوشش ‪...‬‬
‫‪ -‬الو ‪...‬‬
‫‪ -‬هوی! یارو ! داد نزن که داد می زنم !‬
‫‪ -‬من باید طلبکار باشم که یه سال و نیمه دختر منو حبس کردی تو خونه ات! حاال دیگه‬
‫آزاد شدم ‪ ...‬نیازی به تو نیست ‪ ...‬هری!‬
‫‪ -‬هه هه هه! چته؟ چرا داری خودتو می کشی؟ باور کن این دختر اونقدر ها هم ارزش‬
‫نداره ‪ ...‬فاحشه های بهتر از اون گیرت می یاد!‬
‫یهو از جا پرید و داد کشید‪:‬‬
‫‪ -‬بهت گفت داد نزن!‬
‫‪ -‬خوبه خوشم می یاد ‪ ...‬داری عاقل می شی! دیدن دوباره اش فقط دو تا شرط کوچولو‬
‫داره!‬
‫‪ -‬فعال برو یه کم فکر کن ‪ ...‬بعدا خودم زنگ می زنم شرطا رو بهت می گم ‪ ...‬این دختر‬
‫امشب باید پیش من بمونه! کار دارم باهاش ‪...‬‬
‫به دنبال این حرف کریهانه به من خیره شد و گوشی رو قطع کرد ‪...‬‬
‫دیگه کم کم اشکم داشت سرازیر می شد ‪ ...‬لعنتی آشغال هرزه بی رحم! با این کارش‬
‫دنیل رو نابود کرد ‪ ...‬کاش دنیل گوشیمو کنترل کنه و بفهمه کجام! خدایا صدای منو‬
‫بشنو ‪ ...‬لئونارد خودشو کشید طرف من ‪ ...‬وقیحانه بهم خیره شد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هه هه ‪ ...‬می دونی چند وقتی با یه زن نبودم؟ فرد توی زندان بهم گفت که چه کارایی‬
‫باهات کرده ‪ ...‬می خوام لذتی که اون برده رو ببرم ‪ ...‬یه شب با تو ‪ ...‬ارزش که نداری‬
‫‪ ...‬اما برای من خیلی هم خوبه! پول ندارم وگرنه می رفتم توی پاتوق خودم ‪ ...‬فردا از‬
‫این مرتیکه لندهور کلی پول می گیرم ‪ ...‬فرد رو هم آزاد میکنم و دوتایی خودمونو توی‬
‫زنا غرق می کنیم! آخ ‪ ...‬آبجو ‪ ...‬قمار ‪ ...‬زن!‬
‫به دنبال این حرف جرعه ای دیگه آبجو خورد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬امشب کاری باهات ندارم ‪ ...‬اما فردا قبل از تحویل دادنت باید بهم سرویس بدی ‪...‬‬
‫مستانه قهقهه ای سر داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خودتو اماده کن ‪ ...‬کار ناتموم فردریک رو من تموم میکنم ‪...‬‬
‫مو به تنم راست شده بود ‪ ...‬با چشمای از حدقه بیرون زده بهش خیره شده بودم! خدایا‬
‫‪ ...‬من دیگه طاقت ندارم ‪...‬خدایا طاقت وحشی گری های این یکیو دیگه ندارم ‪ ...‬یا منو‬

‫‪132‬‬
‫بکش یا دنیلو بفرست ‪ ...‬خدایا قسم یم خورم به خاک مادرم که اگه این عوضی دستش‬
‫بهم بخوره خودمو بکشم ‪ ...‬دیگه هیچی برام مهم نیست ‪ ...‬خدایا حتی برام مهم نیست‬
‫که تو منو به مهمونی خودت دعوت نکنی ‪ ...‬من خودمو می کشم ‪ ...‬مطمئنم! لئونارد‬
‫دراز کشید روی زمین و چشماشو بست ‪ ...‬چیزی طول نکشید که صدای خر و پفش بلند‬
‫شد ‪ ...‬سعی کردم خودمو روی زمین بکشم اما نمی شد ‪ ...‬هم سرما و هم دستای بسته‬
‫ام باعث می شد کاری از دستم بر نیاد ‪ ...‬دماغم یخ زده بود! اینو به خوبی حس می‬
‫کردم حتی حس می کردم اشکایی که از چشمم می چکه هم به تکه های ریز یخ تبدیل می‬
‫شه ‪ ...‬هیچ کاری از دستم بر نمی یومد ‪ ...‬گوشیمو گذاشته بود تو جیب شلوارش وگرنه‬
‫هر طور که شده بود خودمو به گوشی می رسوندم و به دنیل زنگ می زدم ‪ ...‬اما فعال‬
‫همه در ها رو به من بسته بود!‬
‫صبح که شد من هنوز چشمام باز بود ‪ ...‬از خستگی رو به موت بودم اما از ترس حتی‬
‫یه لحظه هم نتونستم پلک روی هم بذارم ‪ ...‬می ترسیدم لئونارد بیاد سر وقتم ‪...‬‬
‫خورشید داشت طلوع می کرد که لئونارد بیدار شد ‪ ...‬دنیل هنوز پیدام نکرده بود و من‬
‫حسابی نا امید شده بودم ‪ ....‬از سرما همه بدنم و حتی مغزم کرخت شده بود‪ .‬لئونارد سر‬
‫جا تکونی خورد و چشماش باز شد ‪ ...‬زیر لب داشتم دعا می خوندم ‪ ...‬مرگ رو با همه‬
‫وجودم حس می کردم ‪ ...‬می دونستم اگه بالیی سرم بیاره خودمو می کشم! شک نداشتم‬
‫‪ ...‬با دیدن من نیش چندش آورش باز شد و خودشو کشید به سمتم ‪...‬‬
‫‪ -‬بیداری ؟‬
‫چشمامو بستم ‪ ...‬نمی خواستم ببینمش ‪ ...‬صدای خش خش که بلند شد سریع چشمامو‬
‫باز کردم ‪ ...‬دستشو فرو کردم توی جیب شلوارش و گوشیمو کشید بیرون ‪ ...‬وقتی‬
‫روشنش کرد تازه فهمیدم گوشی رو خاموش کرده بوده! لعنتی همه راه ها رو روی من‬
‫بسته! چند لحظه بعد از اینکه گوشی روشن شد زنگ خورد ‪ ...‬لئونارد پوزخندی‬
‫وحشتناک به من زد و جواب داد‪:‬‬
‫‪ -‬هان؟! انگار خیلی بی قراری ‪...‬‬
‫‪ -‬خودتی و اون فک و فامیلت ! کاری نکن دختره رو تیکه تیکه کنم بفرستم در خونه‬
‫ات!‬
‫‪ -‬مثل آدم حرف بزن تا مثل آدم جواب بدی ‪...‬‬
‫به اینجا که رسید قهقهه ای سر داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬آدم نبودنم هم به خودم مربوطه!‬
‫‪ -‬خفه شو گوش کن ببین چی می گم! فردریک رو تا قبل از ظهر آزاد می کنی ‪ ...‬بعدش‬
‫هم صد هزار پوند آماده می کنی و می یای به آدرسی که برات می فرستم ‪...‬‬

‫‪133‬‬
‫‪ -‬هی نه ! خیلی زرنگی! اول باید فرد رو آزاد کنی ‪...‬‬
‫‪ -‬من سرم نمی شه! تو می تونی ‪ ...‬باید این کار رو بکنی ‪....‬‬
‫‪ -‬اینقدر برای من قانون ‪ ،‬قانون نکن! یا فرد آزاد می شه ‪ ...‬یا قید این دختره رو می‬
‫زنی ‪...‬‬
‫‪ -‬همین که شنیدی ‪ ...‬فقط دو ساعت وقت داری ‪ ...‬بعدش صدای فرد رو که شنیدم آدرس‬
‫رو برات می فرستم ‪...‬‬
‫‪ -‬ا ؟ جدی؟ دلت برای صداش تنگ شده؟‬
‫‪ -‬خوب زر نزن! فقط چند ثانیه!‬
‫بعد از این حرف اومد به سمت من و جلوی پاهام زانو زد ‪ ...‬خواه ناخواه خودمو کشیدم‬
‫عقب ‪ ...‬خندید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نترس نمی خوام بالیی سرت بیارم ‪...‬‬
‫بعد با یه حرکت پارچه دم دهنم رو کشید پایین ‪ ...‬بدون توجه به گوشی که گرفته بود‬
‫کنار گوشم تا حرف بزنم داد کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬آشغال عوضی ‪ ...‬هرزه تویی و پسرت و هفت جد و آبادت ‪ ...‬تو غلط می کنی به من و‬
‫مامانم توهین کنی! تو یه خوکی ‪ ....‬یه خوک کثیف ‪ ...‬تو حیوونی!‬
‫لئونارد قهقهه می زد ‪ ...‬اصالا براش هم نبود که من دارم فحشش می دم ‪ ...‬گوشی رو با‬
‫خشونت چسبوند در گوشم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حرف بزن که بعدش خیلی کارا باهات دارم ‪...‬‬

‫=================‬
‫یهو بغضم ترکید ‪ ...‬همزمان صدای دنیل توی گوشم پیچید‪:‬‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬افسون ‪ ...‬عزیزم! با من حرف بزن ‪...‬‬
‫با بغض نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی ‪...‬‬
‫‪ -‬عزیز دل دنی! حرص نخور ‪ ...‬خواهش می کنم! به حرفاش توجه نکن ‪ ...‬افسون!‬
‫عزیزم ‪ ...‬عسل من ‪ ...‬آروم باش و از هیچی نترس ‪ ...‬من پیدات می کنم ‪ ...‬خیلی زود‬
‫‪....‬‬

‫‪134‬‬
‫هق هق کردم‪:‬‬
‫‪ -‬این می خواد بالیی که پسرش سرم آورد رو سرم بیاره! دنی ‪ ...‬من خودمو می کشم ‪...‬‬
‫داد دنیل بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬غلط کرده ‪ ...‬نمی ذارم دست هیچ کس بهت برسه ‪ ...‬نجاتت می دم ‪ ...‬افسون ‪ ...‬عزیز‬
‫دلم ‪...‬‬
‫صدای دنیل پر از بغض بود ‪ ...‬شاید اونم شک داشت ‪ ...‬با ضجه گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬نمی خوام دست کسی بهم بخوره دنی ‪ ...‬نمی خوام ‪...‬‬
‫قبل از اینکه دنی بتونه چیزی بگه لئونارد گوشی رو کشید عقب و خاموشش کرد ‪...‬‬
‫بعدش گذاشتش کنار ستون ‪ ،‬درست بغل شیشه آبجوش و اومد یه سمتم ‪ ...‬باز خودمو‬
‫جمع کرد ‪...‬نشست کنارم و با نفرت گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حاال دیگه به من فحش م یدی هرزه ‪ ...‬آره؟ زبون در اوردی برای من! االن که آدمت‬
‫کردم می فهمی ‪ ...‬من عین فرد لطافت ندارم ‪...‬‬
‫اینو گفت و قهقهه زد ‪ ...‬صورتش رو که اورد جلو با همه نفرت تف کردم توی صورتش‬
‫‪ ...‬چند لحظه صورتش رو کشید عقب ‪ ...‬دستشو محکم کشید توی صورتش و یه دفعه‬
‫دستشو اورد جلو ‪ ...‬چونه مو طوری توی مشتش گرفت که حس کردم فکم خورد شده!‬
‫اومد جلو ‪ ...‬از الی دندوناش گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حاال که اخالقت به مامانت رفته پس عین اون هم رام باش! مطیع باش! من زن وحشی‬
‫دوست دارم! اما تو رو نه! آدم باش وگرنه بیچاره ات می کنم!‬
‫به من و دنیل می گه آدم باش! خودش بویی از آدمیت نبرده ‪ ...‬سعی کردم پامو تکون‬
‫بدم ‪ ...‬اما از سرما خشک شده بود ‪ ...‬صورتشو آورد جلو که منو ببوسه که به شدت‬
‫صورتمو چرخوندم ‪ ...‬لگد محکم زد توی پهلوم و داد کشید‪:‬‬
‫‪ -‬تو لیاقت معاشقه نداری ‪ ...‬تو رو فقط باید ‪...‬‬
‫حرفشو ادامه نداد و قهقهه زد! خدایا پستی تا کجا؟ تو می بینی؟ تو داری ما رو می‬
‫بینی؟ چرا؟ چرا باید این بشر که اسم پدر رو یدک می کشه با من چنین معامله ای بکنه؟‬
‫دستش رفت سمت کمربند شلوارش ‪ ...‬چشمامو بستم و از ته دل گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬مامان! خدا صدامو نمی شنوه! مامان تو بهش بگو بهم نگاه کنه! مامان من می ترسم‬
‫‪ ...‬تو رو خدا ‪...‬‬
‫اومد به سمتم ‪ ...‬سرمو چرخونده بودم که نگام بهش نیفته ‪ ...‬تو اون حالت هیچ فرقی با‬
‫یه حیوون نداشت ‪ ...‬شهوت چشماشو کور کرده بود ‪ ...‬دستش اومد سمت لباس من ‪...‬‬

‫‪135‬‬
‫با همه قدرتم سعی کردم سر جام تکون بخورم که نتونه به هدفش برسه ‪ ...‬هلم داد ‪...‬‬
‫پخش زمین شدم ‪ ...‬سنگینیشو که حس کردم بغضم ترکید ‪ ...‬زار می زدم اما می دونستم‬
‫التماس فایده ای نداره ‪ ...‬چشماش کور شده بود ‪ ...‬درست عین پسرش ‪ ...‬باشه خدا تو‬
‫که صدامو نشنیدی ‪ ...‬پس حداقل بذار زمان مرگم رو خودم تعیین کنم ‪ ...‬صدای جر‬
‫خوردن پیرهنم رو که شنیدم پلکامو اینقدر محکم روی هم فشردم که دردم گرفت ‪ ...‬اما‬
‫درد اون لحظه برام مفهومی نداشت ‪ ...‬خودمو برای هر حادثه ای اماده کرده بودم که‬
‫سبک شدم ‪ ...‬دیگه چیز سنگینی روی بندم نیفتاده بود ‪ ...‬و دیگه هیچ لبی گردنم رو‬
‫خراش نمی داد ‪ ...‬هیچ دستی تقال برای تکون دادن پاهام نداشت ‪ ...‬با ترس چشمامو باز‬
‫کردم ‪ ...‬می دیدم اما صدایی نمی شنیدم ‪ ...‬دستای دنیل بود که می رفت توی هوا مشت‬
‫می شد و با قدرت روی صورت لئونارد فرود می یومد ‪ ...‬دستامو گذاشتم روی گوشام ‪...‬‬
‫چند بار فشار دادم ‪ ...‬اما فایده ای نداشت ‪ ...‬کر شده بودم ‪ ...‬شاید هم خودم می خواستم‬
‫که نشنوم ‪ ...‬جیمز رو دیدم که دوید به طرفم ‪ ...‬جسم بی حونم رو از روی زمین بلند‬
‫کرد ‪ ...‬تکیه منو داد به ستون ‪ ...‬پالتوشو در اورد و روی بدن برهنه ام کشید ‪ ...‬توی‬
‫چشماش اشک حلقه زده بود ‪ ...‬دو مرد دیگه هم با لباس افسران پلیس اونجا بودن که‬
‫سعی داشتن دنیل رو از لئونارد جدا کنن ‪ ...‬اما موفق نمی شدن ‪ ...‬عرق از سر و روی‬
‫دنیل می چکید اما دست بر داد نبود ‪ ...‬جیمز رو به دنیل فریاد کشید و چیزی گفت ‪...‬‬
‫دنیل چرخید سمت ما ‪ ...‬به دیدن من لئونارد رو پرت کرد به طرفی و اومد به طرفمون‬
‫‪ ...‬جیمز رو با قدرت پس زد و وحشیانه منو کشید توی بغلش ‪ ...‬می لرزیدم ‪ ...‬اینو‬
‫حس می کردم ‪ ...‬اما بازم چیزی نمی شنیدم ‪ ...‬دنیل در گوشم حرف می زد ‪ ...‬حتما باز‬
‫داشت ازم عاجزانه تقاضا می کرد اروم باشم! چه حیف که نمی تونستم صداشو بشنوم‬
‫‪ ...‬منو کشید توی بغلش و از جا بلند شد ‪ ...‬صدای گلوله فضا رو شکافت ‪ ...‬کری موقتم‬
‫از بین رفت ‪ ...‬نیل چرخید ‪ ...‬پیش رومون لئونارد بود ‪ ...‬زانوهاش خم شدن ‪...‬‬
‫چشماش از حدقه زده بود بیرون ‪ ...‬دستاش از دو طرف باز بودن ‪ ...‬توی یه دستش‬
‫شیشه شکسته آبجو بود ‪ ...‬افتاد روی دو زانو ‪ ...‬خیره شده بود توی چشماش من ‪ ...‬با‬
‫صورت پخش زمین شد ‪ ...‬همه جا غرق سکوت بود ‪ ...‬دنیل به افسر پلیسی که پشت سر‬
‫لئونارد ایستاده بود و تفنگش رو به سمت اون گرفته بود گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چرا زدیش؟‬
‫‪ -‬یه لحظه از دستم فرار کرد ‪ ...‬شیشه رو برداشت شکست و حمله کرد به سمت شما ‪...‬‬
‫چاره ای نبود ‪...‬‬
‫دنیل بی توجه به لئونارد خم شد روی صورتم ‪ ...‬خیره شدم توی چشماش ‪ ...‬چشم ازش‬
‫گرفتم ‪ ...‬چشم دوختم به جسم بی جون لئونارد ‪ ...‬به پدرم ‪ ...‬چشمامو بستم ‪ ...‬کاش کر‬
‫می موندم ‪ ...‬کاش کور می شدم ‪ ...‬کاش ‪.....‬‬
‫صدای نرم دنیل کنار گوشم شبیه الالیی بود‪:‬‬

‫‪136‬‬
‫‪ -‬افسون جان ‪ ...‬عزیزم ‪ ...‬صدای منو می شنوی؟‬
‫چند بار پلک زدم و چشمامو باز کردم ‪ ...‬نگام توی نگاه کهربایی دنیل قفل شد ‪ ...‬بهم‬
‫لبخند زد ‪ ...‬اما من حتی حوصله لبخند زدن هم نداشتم ‪ ...‬دنیل نشست لب تختم ‪...‬‬
‫دستمو گرفت توی دستاش و آروم و آهسته گفت‪:‬‬
‫‪ -‬عزیز دلم ‪ ...‬بهتری؟‬
‫سرمو چرخوندم سمت پنجره ‪ ...‬نمی خواستم حرف بزنم ‪ ...‬با کل دنیا قهر بودم ‪...‬‬
‫صحنه هایی که دیده بودم‪ ،‬صحنه هایی که حس کرده بودم باالتر از حد توانم بود ‪ ...‬یه‬
‫هفته گذشته بود ولی برای من انگار همه چیز تازه و جدید بود! هنوز فحش های دنیل‬
‫رو می شنیدم ‪ ...‬هنوز ترس همراهم بود ‪ ...‬دیدن جنازه لئونارد شاید تیر اخرم بود ‪...‬‬
‫دنیل که سکوتم رو دید با همون لحن پچ پچ وارش گفت‪:‬‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬نمیخوای با من حرف بزنی؟‬
‫بازم جوابش سکوت بود ‪ ...‬سکوت و سکوت ‪ ...‬اینبار به فارسی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬یه هفته است که صداتو نشنیدم !‬
‫اینبار برعکس همیشه لبخند روی لبم شکل نگرفت ‪ ...‬دندون روی لب پایننم کشیدم ‪...‬‬
‫دنیل خم شد ‪ ...‬سرش رو گذاشت روی سینه ام و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نمی دونم چطور باید بهت ثابت بکنم که از این جریانات تا چه حد ناراحتم! شاید من‬
‫باید بیشتر مراقبت می بودم ‪ ...‬شاید باید با جیمز در این مورد حرف می زدم که تنهات‬
‫نذاره ‪ ...‬شاید باید برات مراقب می ذاشتم ‪ ...‬شاید باید خیلی کارا می کردم که نکردم ‪...‬‬
‫نمی تونم بگم همه چیز به خوبی و خوشی تموم شده! چون نشده ‪ ...‬چون روح تو آسیب‬
‫دیده و این برای من خیلی زجر آوره ‪ ...‬من همیشه خواستم کمکمت کنم اما هیچ وقت‬
‫نتونستم! همیشه تیرم به سنگ خورده ‪ ...‬تازه داشتم حس می کردم تو داری منو می‬
‫بخشی ‪ ...‬اما باز با یه اتفاق دیگه همه چیز به صورت اول برگشت ‪ ...‬من مهم نیستم!‬
‫من هرگز مهم نیستم! مهم تویی عزیزم ‪ ...‬مهم اینه که یه هفته است برای من لبخند‬
‫نزدی ‪ ...‬باهام حرف نزدی ‪ ...‬زیر لب به فارسی غر نزدی ‪ ...‬افسون! افسون بهم بگو‬
‫که خوب می شی ‪ ...‬دارم کم می یارم ‪...‬‬
‫دوست داشتم باهاشض حرف بزنم‪ ،‬اما توانش رو نداشتم! این چیزی بود که دنیل درک‬
‫نمی کرد ‪ ...‬سکوت من اختیاری نبود حالت سنگینی بود که بی اراده دچارش شده بود‪.‬‬
‫انگار زبونم از دیدن اون همه واقعه سنگین بند اومده بود و قصد تکون خوردن هم‬
‫نداشت! دنیل چشماشو بست ‪ ...‬دستش پیچیده شد دور شکمم ‪ ...‬نفس عمیقی کشید و‬
‫ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬دوست داری بریم سر خاک مادرت؟ آره افسون؟!‬

‫‪137‬‬
‫دوست داشتم ‪ ،‬اما نه االن! نمی خواستم منو با این وضعیت ببینه ‪ ...‬مامان غصه می‬
‫خورد! پس بازم عکس العملی نشون ندادم ‪ ...‬دنیل با دست راستش دست چپمو گرفت و‬
‫انگشتامو فشار داد ‪ ...‬گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چی خوشحالت می کنه؟! تنها زنی هستی که از دیدن ناراحتی و بغضش دنیام ویرون‬
‫می شه ‪ ...‬دلت برای من نمی سوزه افسون؟!‬
‫چرا می سوخت! خیلی هم می سوخت ‪ ...‬تالش کردم حرفی بزنم ‪ ،‬تالش کردم قطره ای‬
‫اشک بریزم اما در هر صورت نا موفق بودم‪ .‬سرش رو از روی شکمم برداشت ‪ ...‬چرا‬
‫چشماش اینقدر پر التماس بودن! دنیل پر از ابهتم رو اینجوری تا حاال ندیده بودم!‬
‫دستش رو اورد باال ‪ ...‬زیر پلک هام کشید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دوست داری بریم سوار چرخ و فلک بشیم؟ مثل دفعه قبل؟‬
‫فقط نگاش کردم‪ ،‬سر و یخی! لباشو روی هم فشار داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬میخوای عصرونه رو توی باغ بخوریم؟‬
‫بازم سکوت بود و سکوت و سکوت ‪ ...‬یه دفعه دنیا از جا بلند شد و با صدای بلند داد‬
‫کشید‪:‬‬
‫‪ -‬کروالیــــــن!‬
‫چیزی طول نکشید که در باز شد و کروالین پرید توی اتاق ‪ ...‬دنیل آهی کشید و با تحکم‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خانومو اماده کن‪ ،‬می خوام ببرمش بیرون ‪...‬‬
‫کروالین زیر لب چشمی گفت و رفت سمت کمد لباس هام ‪ ...‬دنیل راه افتاد سمت در اتاق‬
‫‪ ...‬جلوی در ایستاد و دوباره گفت‪:‬‬
‫‪ -‬کروالین! خیلی آروم باهاش برخورد می کنی! فهمیدی؟‬
‫کروالین باز زیر لب چیزی شبیه چشم زمزمه کرد و اومد به طرف من ‪ ...‬دنیل زا اتاق‬
‫خارج شد ‪ ...‬حوصله مقاومت کردن هم نداشتم ‪ ...‬با کمک کروالین آماده شدم و دنیل هم‬
‫اومد توی اتاق ‪ ...‬اونم لباس پوشیده و آماده بود ‪ ...‬بدون حرف اومد به سمتم ‪...‬‬
‫دستاشو جلو آورد و بردشون زیر زانوهام و با یه حرکت منو کشید توی بغلش ‪ ...‬بعد هم‬
‫همونطور در سکوت رفت از اتاق بیرون و با سرعت از پله ها پایین رفت و از‬
‫ساختمون خارج شد‪ .‬یکی از خدمتکارها با دیدن ما سریع در ماشین دنیل رو باز کردن و‬
‫دنیل منو گذاشت روی صندلی جلو ‪ ...‬نمی دونستم چه قصدی داره و می خواد منو کجا‬
‫ببره ‪ ...‬برام هم اهمیتی نداشت! عین یه مجسمه روی صندلی نشسته بودم و حرف هم‬
‫نمی زدم ‪ ...‬چشم دوخته بودم به روبرو ‪ ...‬دنیل هم در سکوت می رفت ‪ ...‬کم کم جاده ها‬

‫‪138‬‬
‫حالت سرباالیی پیدا کردن ‪ ...‬داشتم چراغ های برایتون رو می دیدم ‪ ...‬داشتیم از یه‬
‫جایی شبیه تپه باال می رفتیم ‪ ...‬به انتهای بلندی که رسید توقف کرد ‪...‬‬

‫============‬

‫حاال من بودم و دنیل و یه تپه بلند و چراغ های شهر زیر پام ‪ ...‬دنیل رفت پایین ‪ ...‬تکیه‬
‫داد به ماشین ‪ ...‬سیگارشو در اورد و آتیش زد ‪ ...‬سر جا خشکیده بودم انگار ‪ ...‬چقدر‬
‫دوست داشتم پیاده بشم و از ته دل داد بزنم ‪ ...‬اونقدر داد بزنم که شاید خدا صدامو‬
‫بشنوه ‪ ...‬به سختی خودمو از جا کنده ‪ ...‬دستم رو بردم سمت دستگیره در و درو باز‬
‫کردم ‪ ...‬رفتم پایین ‪ ...‬دنیل با دیدنم فقط نگام کرد ‪ ...‬یه نگاه مملو از نگرانی ‪ ،‬رفتم جلو‬
‫‪ ...‬نگاهی به زیر پام انداختم ‪ ...‬همه سبزه بود ‪ ...‬اون دورها می شد اقیانوس رو دید ‪...‬‬
‫حصور دنیل رو کنارم حس کردم ‪ ...‬با صدای آروم گفت‪ - :‬وقتایی که خیلی دلم می گیره‬
‫و دوست دارم خودمو تخیله کنم می یام اینجا ‪ ...‬خیلی بهم کمک می کنه ‪ ...‬اینجا می‬
‫تونی داد بکشی ‪ ...‬هر چقدر که دلت می خواد ‪ ...‬من که واقعا بهش نیاز دارم! تو رو‬
‫نمی دونم ‪...‬‬
‫ازم فاصله گرفت ‪ ...‬به اندازه چند قدم و ناگهان فریادش سکوت رو شکافت ‪ ...‬فقط داد‬
‫می کشید ‪ ...‬بدون اینکه حرفی بزنه فقط داد می زد! شاید سی ثاینه بی وقفه داد کشید ‪،‬‬
‫حس کردم صداش گرفته‪ ،‬عقب گرد کرد سمت ماشین ‪ ...‬شاید برعکس اینکه آروم بشه‬
‫تازه حالش بدتر شده بود ‪ ...‬کاش منم یم تونستم عین اون داد بزنم ‪ ...‬خودمو خالی کنم!‬
‫گله کنم! گریه کنم! یه قدم دیگه رفتم جلو ‪ ...‬دستامو از هم باز کردم ‪ ...‬چشمامو بستم ‪...‬‬
‫دهنمو باز کرد ‪ ...‬حرف زدن هم برام سخت بود چه برسه به فریاد زدن! دوست داشتم‬
‫اسم دنیل رو فریاد بزنم ‪ ...‬به سختی طلسم رو شکستم و زیر لب اسمش رو زمزمه‬
‫کردم‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل!‬
‫کم کم صدام رو داشتم پیدا می کردم و احساس خال جودم داشت پر می شد ‪ ...‬لبخند‬
‫نشست روی لبم ‪ ...‬چیزی که خیلی وقت بود از لبهام فراری بود! دوباره سعی کردم و‬
‫اینبار بلند تر ‪...‬‬
‫‪ -‬دنیــل!‬
‫دیگه برام راحت شده بود ‪ ...‬خندیدم ‪ ...‬یه خنده بی صدا ولی کشدار ‪ ...‬دوباره گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنـــیــــل!‬

‫‪139‬‬
‫و اینبار بلند تر از بار قبل ‪ ...‬حضورش رو پشت سرم حس کردم ‪ ...‬خندیدم ‪ ...‬با صدا ‪...‬‬
‫دوباره گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنیـــــــــــــل!‬
‫می خندیدم و داد می کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬دنــــی! دنــــــــی! دنــــــــــــــی!‬
‫دیگه نیم تونستم بخندم ‪ ...‬فریاد کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬خدایــا! چــــــــــــــــــرا؟‬
‫باد صدام رو بر می گردوند ‪ ...‬حنجره ام داشت زخم می شد ‪ ،‬سوزششو حس می کردم‬
‫اما اهمیتی نداشت ‪ ...‬گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خســـــــته ام! خدا خســـــــــــته ام!‬
‫باالخره به گریه افتادم‪ ،‬بعد از یه هفته سکوت‪ ،‬حاال دوست داشتم زار بزنم ‪ ...‬دنی دیگه‬
‫طاقت نیاورد ‪ ...‬اومد به سمتم ‪ ...‬منو کشید توی بغلش و جایی کنار الله گوشم رو بوسید‬
‫‪ ...‬می لرزیدم ‪ ...‬همه بدنم داشت می لرزید ‪ ...‬با هق هق گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی کی تموم می شه؟ کی تموم می شه از زجرای من! دنی اون می خواست اذیتم کنه‬
‫‪ ...‬دنی مگه من دخترش نبودم؟! به خاطر غریزه اش میخواست منو نابود کنه ‪...‬‬
‫دنیل هیچی نمی گفت و این چقدر برای زن ها مفیده! سکوت محض و اجازه دادن برای‬
‫حرف زدن ‪ ...‬دنیل بهم اجازه داد حرف بزنم ‪ ...‬هر چیزی که دوست دارم ‪ ...‬از هر جایی‬
‫که دوست دارم ‪ ...‬از هر جایی که دوست ندارم! و من گفتم‪ ،‬گفتم‪ ،‬اینقدر گفتم که دهنم‬
‫کف کرد! وقتی حرفام تموم شد دنیل خیلی کوتاه گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همه چیز به پایان خودش رسیده! از این به بعد زندگی تو مملو از آرامشه ‪ ...‬بهت‬
‫اطمینان می دم! دیگه نمیذارم چیزی آزارت بده!‬
‫به این اطمینان خاطر نیاز داشتم ‪ ...‬پیشونیمو بوسید ‪ ...‬منو نشوند توی ماشین و‬
‫خودش هم سوار شد ‪ ...‬بازم سکوت ‪ ...‬می خواست اجازه بده با خودم کنار بیام و من‬
‫چقدر مدیونش بودم ‪ ...‬نزدیک ویال که رسیدیم چرخید به سمتم ‪ ...‬لبخندی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اگه بگم از شنیدن صدای دوباره ات به اندازه یه دنیا خوشحالم شاید باورت نشه!‬
‫اینبار جواب لبخندش لبخند بود ‪ ...‬گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دنیا رو می دم اما در ازاش فقط همین لبخند رو می دم ‪...‬‬
‫لبخندم عمیق تر شد اما چیزی نگفتم ‪ ...‬گفت‪:‬‬

‫‪141‬‬
‫‪ -‬حاضری امشب شام رو بریم توی بهترین رستوران لندن بخوریم ؟‬
‫نگاهی به سر تا پای خودم انداختم ‪ ...‬یه پیرهن کوتاه تا روی زانو از جنس نخی تنم بود‬
‫و روش یه ژاکت بافتنی نازک کرم رنگ پوشیده بودم ‪ ...‬نیم بوت های کرم و آبی هم پام‬
‫بود‪ ،‬و به نظر خوب بودم ‪ ...‬اما رسمی نبودم! من من کردم‪:‬‬
‫‪ -‬اوممم! خب ‪...‬‬
‫با کنجکاوی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خب؟!‬
‫‪ -‬به نظر ظاهرم خیلی هم مناسب نیست ‪...‬‬
‫اخم کوتاهی کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬این حرفا چیه؟ به این خوبی! می خوای مخالفت کنی؟‬
‫با لبخند گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چقدر هم که تو گوش کردی! ویال رو رد کردیم ‪...‬‬
‫با شیطنت ابرویی باال انداخت و و سرعتشو بیشتر کرد ‪...‬‬

‫خوشحال بودم اما نه در اون حدی که از مصائب از سر گذشته ام غافل بشم ‪ ...‬هنوز هم‬
‫چند دقیقه به چند دقیقه اخم بین ابروهامو خط می انداخت ‪ ...‬اما می دونستم که بازم مثل‬
‫بقیه بدبختی هام می تونم باهاش کنار بیام ‪ ...‬انگار این تو ذات افسون بود! بدبختی و‬
‫صبر ‪ ..‬بدبختی و صبر ‪ ...‬گوشیم توی کیفم به صدا در اومد ‪ ...‬دنیل گوشیمو عوض‬
‫کرده بود که یاد اون روز نیفتم! اما چه فایده! این چیزا نمی تونست اون صحنه ها رو از‬
‫ذهنم ببره ‪ ...‬گوشی رو از کیفم در آوردم ‪ ...‬ادوارد بود ‪ ...‬نا خوداگاه قیافه ام در هم شد‬
‫و دستم لرزید ‪ ...‬نمی دونم چرا اما دیگه اصال دوست نداشتم با ادوارد رابطه ای داشته‬
‫باشم! حتی به عنوان یه دوست معمولی ‪ ...‬دنیل داشت با حیرت نگام می کرد ‪ ...‬نمی‬
‫دونم چی توی چشمام دید که با یه حرکت گوشیو از دستم بیرون کشید و نگاه به شماره‬
‫کرد ‪ ...‬آه کشیدم ‪ ...‬با نگرانی نگاش کردم ‪ ...‬دوست نداشتم در موردش بد قضاوت کنه‬
‫‪ ...‬من از روی شیطنت کارهایی کرده بودم اما نه در حدی که االن بخوام تاوانشو پس‬
‫بدم! دنیل اخم کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ادوراد با تو چی کار داره؟‬

‫‪141‬‬
‫قبل از اینکه چیزی بگم خواست جواب بده که ادوراد قطع کرد ‪ ...‬گوشی رو بهم‬
‫برگردوند و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نگفتی ‪...‬‬
‫حقیقتا ا به تته پته فتاده بودم! نمی دونم چه مرگم بود! اینجوری بیشتر بهم شک می کرد‬
‫اما حالم دست خودم نبود ‪ ...‬گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خب ‪ ...‬خب بعضی وقتا بهم زنگ می زنه ‪...‬‬
‫‪ -‬و دلیلش چیه؟‬
‫‪ -‬خودت ‪ ...‬خودت شماره م رو بهش دادی ‪...‬‬
‫‪ -‬می دونم! االن دارم ازت می پرسم دلیل تماسای ادوارد چیه ؟ یه روز بهم گفتی ادوارد‬
‫پیشنهاد کرده بری پیشش زندگی کنی ‪ ...‬و من بهت گفتم دوست ندارم زیاد با ادوارد گرم‬
‫بگیری؟ دلیل اینکه هنوز بهت زنگ می زنه چیه؟‬
‫سرمو انداختم زیر ‪ ...‬جوابی نداشتم بهش بدم ‪ ...‬حداقل االن جوابی نداشتم ‪ ...‬پس‬
‫سکوت رو ترجیح دادم ‪ ...‬دنیل گفت‪:‬‬
‫‪-‬نمی خوام شیرینی حرف زدن تو رو خراب کنم ‪ ...‬پس امشب بیخیالش می شیم ‪ ...‬اما‬
‫بعدا! باید در موردش حرف بزنیم ‪ ...‬حتما ا!‬
‫بازم سکوت کردم ‪ ...‬جلوی یه رستوران نگه داشت و هر دو پیاده شدیم ‪ ...‬روی گوشیم‬
‫اس ام اس اومد ‪ ...‬ادوارد نوشته بود ‪:‬‬
‫‪ -‬من نگرانتم عزیزم ! دووثی یه چیزایی می گه! چرا جواب نمی دی؟‬
‫حتما دوروثی جریان لئونارد رو به گوشش رسونده بود! می دونستم که دوروثی با همه‬
‫وجود دوست داره منو به برادرش بچسبونه! اما یه چیزی رو نمی تونستم بفهمم و اون‬
‫این بود که چرا با وجود اینکه از رابطه من و ادوارد خبر داشت حرفی به دنیل نمی زد؟!‬
‫کمی عجیب بود! اس ام اس ادوارد رو پاک کرد ‪ ...‬دنیل داشت موشکافانه نگام می کرد‬
‫اما من توجهی نکردم و گوشی رو انداختم توی کیفم ‪ ...‬وقتی بود ادوارد رو هم بفرستم‬
‫جایی که متیو و جیمز رو فرستادم ‪ ...‬همراه دنیل وارد رستوران شدیم ‪ ...‬قیافه دنیل پکر‬
‫بود ‪ ...‬دلیلش رو نمی دونستم ‪ ،‬اما خودم هم به قدری ذهنم مشغول بود که فرصت‬
‫کنجکاوی در مورد اونو نداشتم ‪ ...‬گاهی ذهنم پر از لئونارد می شد ‪ ...‬گاهی پر از‬
‫فردریک ‪ ...‬گاهی پر از جیمز ‪ ....‬گاهی هم متیو! هر از گاهی ادوارد سرک می کشید و‬
‫این وسط صدای دنیل می شد مزید بر علت ‪ ...‬اون شب ‪ ....‬شبی که لئوناردو منو دزدید‬
‫‪ ...‬دنیل یه چیزی می خواست بهم بگه ‪ ...‬باید توی یه فرصت مناسب ازش بپرسم چی‬
‫می خواسته بگه ‪...‬‬

‫‪142‬‬
‫***‬
‫‪ -‬دایه کجا می رین؟‬
‫دایه برام پشت چشمی نازک کرد ‪ ،‬می فهمیدم دوستم داره‪ ،‬اما بلد نبود ابرازش کنه ‪،‬‬
‫نمی شد بهش خرده بگیرم ‪ ...‬نگاهی به ساعتش کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چند روز می رم خونه خواهرم ‪...‬‬
‫با چشمای از حدقه بیرون زده گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چند روز!‬
‫بی توجه به تعجبم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بله چند روز ‪ ...‬این چند وقت هوای دنیل رو داشته باش ‪ ...‬همه خدمتکارها مرخصی‬
‫گرفتن و خونه خلوته! فقط نگهبانا هستن ‪ ،‬مراقب باش دنیل غذاشو بخوره!‬
‫وقتی دایه نبود کی قرار بود برامون غذا درست کنه؟! این مهم نبود مهم این بود که چرا‬
‫همه با هم دارن می رن؟! با صدای پس رفته گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬حتی کروالین؟!‬
‫‪ -‬حتی کروالین ‪ ...‬خیلی خب من دیگه دارم می رم ‪ ...‬بیشتر از این سفارش نمی کنم ‪...‬‬
‫مراقب خودت و بیشتر از اون مراقب دنیل باش! به زودی مادرش می خواد بیاد اینجا ‪...‬‬
‫همراه با خواهرش ‪ ...‬کاری نکن که الغر بشه!‬
‫با تعجب نگاش کردمف مگه من از دنیل کار می کشیدم که الغر بشه! چرا دایه اینقدر‬
‫مشکوک بود ‪ ...‬در کمتر از یک ساعت همه خدمتکار ها رفتن‪ ،‬دنیل نبود که علتش رو‬
‫ازش بپرسم ‪ ...‬رفتم توی اتاقم ‪ ...‬حقیقتا توی اون خونه درندشت وحشت کرده بودم!‬
‫عصر بود و تا اومدن دنیل یکی دو ساعتی مونده بود ‪ ...‬با کالفگی توی اتاق قدم زدم‪،‬‬
‫اگه نگهبانا نبودن صد در صد سکته می کردم‪ .‬خوبه لئوناردو به درک واصل شده بود‬
‫وگرنه معلوم نبود چه بالیی سر من بیاد ‪...‬‬

‫========‬

‫رفتم سمت قاب عکس کوچیکی که از مامان داشتم ‪ ...‬برش داشتم و سعی کردم با درد‬
‫دل با مامان زمان رو از بین ببرم ‪ ...‬قابو بین انگشتام فشار دادم و گفتم‪:‬‬

‫‪143‬‬
‫‪ -‬چی فکر می کردم چی شد مامان! امشب یعنی تولدمه! فکر می کردم دنیل برام جشن‬
‫می گیره اما برعکس ‪ ،‬کل خونه رو تخلیه کرد و منو اینجا تک و تنها ول کرد! چی بگم؟‬
‫شاید من انتظارم زیاده ‪ ...‬اما مامان! من دوسش دارم ‪...‬‬
‫از غر غرهای خودم خنده ام گرفت ‪ ...‬آهی کشیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬وقتی بیاد باهاش قهر می کنمف بعد هم بهش یاداوری می کنم تولدم بوده تا کلی‬
‫شرمنده بشه ‪ ...‬چطوره مامان؟ ا اخم نکن قربون اون ابروهات برم من! خوب حقشه ‪...‬‬
‫یعنی چی که بی خبر اینقدر منو اذیت می کنه! البد می خواد با دوروثی تنها باشه تو‬
‫خونه ‪ ...‬االن هم می یاد و بهم می گه توام برو یه جا چند رور گورتو گم کن ‪ ...‬نکنه ‪...‬‬
‫نکنه می خواد با دوروثی ازدواج کنه؟ وای مامان!‬
‫وحشت از چشمام بیرون می زد ‪ ...‬از جا بلند شدم و قاب رو سر جاش برگردونم‪ ،‬همین‬
‫که چرخیدم دنی رو درست پشت سرم دیدم و از وحشت جیغ کشیدم! دنیل به سرعت‬
‫خودشو بهم رسوند و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬افسون! نترس ‪ ...‬منم!‬
‫نفسمو فوت کردم چشمامو گرد کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬امان از دست تو! کی اومدی؟ نزدیک بود غش کنم!‬
‫لبخندی زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نیم ساعتی هست که اومدم ‪ ...‬دقیقا از وقتی که دایه رفت!‬
‫اوه خدای من! پس منو تنها هم نذاشته بود ‪ ...‬نکنه حرفامو شنیده باشه؟! وای نه ‪...‬‬
‫سعی کردم خودمو نبازم ‪...‬‬
‫‪ -‬دنیل خدمتکارا برای چی رفتن؟!‬
‫خونسردانه نشست لب تختم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من مرخصشون کردم ‪...‬‬
‫ایستادم جلوش و با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چــــــرا؟!‬
‫دستمو کشید و من افتادم کنارش روی تخت ‪ ...‬گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چون می خوام امشب باهات تنها باشم ‪...‬‬
‫‪ -‬خوب چرا چند روز مرخصشون کردی ‪...‬‬

‫‪144‬‬
‫بعد یهو شنیدم چی گفته با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬با من تنها باشی؟ چرا؟!‬
‫بی توجه به سوالم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬یکساعت بهت فرصت می دم آماده بشی ‪ ...‬برو توی حموم ‪ ...‬یه لباس برات‬
‫خریدم ‪ ...‬می ذارمش روی تخت ‪ ...‬اومدی بیرون بپوش! می خوام امشب باز برام‬
‫افسونگر بشی ‪...‬‬
‫اینو گفت و خیره شد به لبهام ‪ ...‬با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خوب ‪ ...‬چه دلیلی داره؟‬
‫از جا بلند شد ‪ ...‬رفت سمت در اتاقش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دلیلش رو بعدا می فهمی ‪ ...‬یک ساعت دیگه بیا پایین ‪ ...‬توی سالن منتظرتم ‪...‬‬
‫دیگه نموند که من چیزی بپرسم ‪ ...‬از اتاق رفت بیرون‪ .‬اهی کشید و با بهت به دیوار‬
‫روبروم خیره شدم ‪ ...‬یعنی چی کارم داشت؟! چرا اونجوری نگام می کرد؟ منظورش از‬
‫افسونگر چی بود؟ یعنی برام تولد گرفته؟ هان آره صد در صد همینه! می خواد‬
‫سورپرایزم کنه ‪ ...‬یک ساعت دیگه که برم پایین می بینم همه هستن و می خوان‬
‫غافلگیرم کنن! لبخند نشست گوشه لبم ‪ ...‬بلند شدم و با هیجان پریدم توی حموم ‪ ...‬نیم‬
‫ساعت حاضر شدنم طول کشید ‪ ...‬وقتی اومدم بیرون بدنم از تمیزی برق می زد ‪ ..‬سریع‬
‫به موهام روغن زدم که خوش حالت بمونن ‪ ...‬با دیدن باکس بزرگی رو روی تختم بود‬
‫یاد حرف دنی افتادم ‪ ...‬رفتم سمتش ‪ ...‬در باکس رو باز کردم! چه لباسی!!! یه لباس‬
‫خیلی کوتاه از حریر بنفش زنگ که باالی لباس به عالمه پولک و منجق کار شده و‬
‫حسابی برق می زد ‪ ...‬اما فقط به اندازه یه خط پنج سانتی ‪ ...‬بقیه لباس ساده ساده بود!‬
‫که با چند بندینه از پشت بسته میشد! این لباس رو نمی پوشیدم صد در صد سنگین تر‬
‫بودم ‪ ...‬اما چاره ای نبود! دستور دنیل بود! یه کم از موهام رو باال بستم و بقیه اش رو‬
‫ریختم دورم ‪ ...‬لباس رو تنم کردم و از زیباییش ذوق مرگ شدم ‪ ...‬بعدش رفتم جلوی‬
‫آینه و خیلی کمرنگ آرایش کردم ‪ ...‬در حد یه ریمل یه رژ گونه صورتی محو و یه رژ‬
‫لب مایع کمرنگ صورتی ‪ ...‬کفش هایی که همراه لباس بود رو هم پا کردم ‪ ...‬یه جفت‬
‫صندل پاشنه بلند بنفش ‪ ...‬همه چیز تکمیل بودم ‪ ...‬الک هم زدم و با رنگ یاسی‬
‫دیزاینش کردم ‪ ...‬یک ساعت و ربع گذشته بود ‪ ...‬نفسم رو فوت کردم و از اتاق خارج‬
‫شد ‪ ...‬حسابی برای استقبال بی نظیر مهمونای دنی آماده بودم ‪ ...‬آب دهنم رو قورت‬
‫دادم و از پله ها رفتم پایین ‪ ...‬اما هر چه به سالن نزدیک تر می شد حیرتم بیشتر می شد‬
‫‪ ...‬درست مثل اون شب همه چراغ ها خاموش بود ‪ ...‬فقط دیوارکوب ها روشن بودن ‪...‬‬
‫درست مثل همون شبی که با دنیل رقصیدیم ‪ ...‬یا دیدنش سر جام ایستادم ‪ ...‬وسط سالن‬

‫‪145‬‬
‫دست به سینه ایستاده بود و داشت با لبخندی کنترل شده نگام می کرد ‪ ...‬توی نگاهش‬
‫یه دنیا عشق برق می زد که منو از خود بیخود می کرد ‪ ...‬آروم اومد به سمتم ‪ ...‬با قدم‬
‫های استوار و محکم ‪ ...‬من روی یه پله مونده به آخر متوقف شده بودم ‪ ...‬خدایی دنیل‬
‫نفس گیر شده بود ! کت شلوار مشکی مات ‪ ...‬پیرهن سفید همراه با کروات بنفش‬
‫کمرنگ ‪ ...‬دستشو به سمتم دراز کرد ‪ ...‬دستم می لرزید ‪ ...‬پاهام هم همینطور ‪ ...‬دستمو‬
‫بردم به سمتش ‪ ...‬نوک انگشتامو محکم توی دستش کشید و من بقیه پله ها رو رفتم‬
‫پایین ‪...‬‬

‫هیچ کدوم قصد نداشتیم حرف بزنیم ‪ ...‬انتهای سالن یه میز دو نفره قرار داشت با دو تا‬
‫صندلی ‪ ...‬چسبیده به دیوار ‪ ...‬زیر یکی از دیوار کوب ها ‪ ...‬و روی میز یه کیک‬
‫کوچیک بنفش رنگ ‪ ...‬دنیل دستم رو کشید وسط سالن ‪ ...‬خم شد از روی میز پذیرایی‬
‫کنترل استریو رو برداشت و روشنش کرد ‪ ...‬بازم صدای موسیقی مورد عالقه من ‪ ...‬اما‬
‫اینبار با صدای خودم ‪ ...‬با تعجب به دنیل نگاه کردم و اون بهم لبخند زد ‪ ...‬کمی خم شد‬
‫و با صدای آهسته گفت‪:‬‬
‫‪ -‬با من می رقصی؟‬
‫سرمو چند بار به نشونه مثبت تکون دادم و لبهامو کشیدم توی دهنم ‪ ...‬دستش دور‬
‫کمرم حلقه شد و من توی آغوشش گم شدم ‪ ...‬کنار الله گوشم با نفس های گرمش‬
‫زمزمه کرد‪:‬‬
‫‪ -‬دیگه هرگز با کسی جز تو نمی رقصم!‬
‫و من بی اختیار گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬منم ‪...‬‬
‫کمرم رو فشار داد و من بیشتر بهش چسبیدم ‪ ...‬سرم رو روی سینه اش گذاشت ‪ ...‬یکی‬
‫از دستاش فرو رفت توی موهام ‪ ...‬باز صداش بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬جعد این موها دنیای منه ‪...‬‬
‫سرمو گرفتم باال ‪ ...‬چشماش روشن تر از همیشه شده بودن ‪ ...‬عین خودش آروم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬و رنگ این چشما دنیای من ‪...‬‬
‫چشماشو با لذت بست و لبخند زد ‪ ...‬باز سرم رو توی سینه اش پنهان کردم ‪ ...‬چه‬
‫آرامشی داشتم توی آغوشش ‪ ...‬بازوهامو با دستاش لمس کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چه حسی داری؟‬

‫‪146‬‬
‫‪ -‬آرامش ‪...‬‬
‫‪ -‬و؟‬
‫‪ -‬اعتماد ‪...‬‬
‫‪ -‬و؟‬
‫‪ -‬امنیت ‪...‬‬
‫‪ -‬و؟‬
‫چی می خواست بشنوه؟ م خواست اعتراف بگیره؟ دیگه نه! اینبارنوبت اون بود که‬
‫حرف بزنه ‪ ...‬خندیدم ‪ ...‬کشدار ولی با صدای آهسته ‪ ...‬آروم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خودت چی؟‬
‫به هم نگاه نمی کردیم ‪ ...‬اما احساس همو خیلی خوب درک می کردیم ‪ ...‬با صدای‬
‫آرومی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬فقط عشق!‬
‫قلبم لرزید ‪ ...‬باید یه چیزی می گفتم ‪ ...‬اما چی؟! ترجیح دادم بازم سکوت کنم‪ ،‬بعضی‬
‫وقتا سکوت بهترین جواب برای عشقه! ثایت شد ‪ ...‬دیگه منو توی آغوشش عین‬
‫گهواره تکون نمی داد ‪ ...‬ناچارا منم ایستادم ‪ ...‬سرمو آرود سمت صورتش باال ‪ ...‬اینکه‬
‫آروم حرف میزد برام خیلی شیرین بود‪:‬‬
‫‪ -‬می دونی که من چند سالمه! می دونی که یه سر دارم و هزار سودا ‪ ...‬می دونی که‬
‫زیبایی و افسونگر ‪ ...‬می دونی که با هر مردی باشی اون مرد خوشبخت ترین مرد روی‬
‫کره زمین می شه!‬
‫فقط نگاش می کردم ‪ ...‬آب دهنم رو قورت دادم ‪ ...‬لحظه ای که منتظرش بودم داشت می‬
‫رسید ‪ ...‬لحظه ای که همیشه فکر می کردم روز بعدش روز انتقاممه! اما االن می‬
‫دونست که روز دیگه بهترین روز زندگیمه! کمی ازم فاصله گرفت ‪ ...‬با یه دستش یکی‬
‫از دستامو گرفت و با دست دیگه از توی جیب کتش جعبه ای رو خارج کرد ‪ ...‬چشمامو‬
‫بستم ‪ ...‬البد برام هدیه خریده! توی دلم نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬یاال بگو! یاال دنیل ‪ ...‬بگو دوستم داری تا همین االن خودمو بندازم توی بغلت ‪...‬‬
‫با صدای دنیل چشمامو باز کردم‪:‬‬
‫‪ -‬با من ازدواج می کنی عشق من؟‬

‫‪147‬‬
‫روی دو زانه نشسته بود و یه حلقه رو گرفته بود به سمتم‪ ،‬اگه بگم یه دور سکته کردم‬
‫و خدا شفام داد دروغ نگفتم! دهنم اندازه یه غار باز مونده بود! فکر هر چیزی رو می‬
‫کردم جز ازدواج با دنیل! منتظر بودم فقط ازش بشنوم که دوستم داره ‪ ،‬اما برای ازدواج‬
‫‪ ....‬وای خدای من! قفسه سینه ام با هیجان باال و پایین می شد ‪ ...‬دو دستم رو بردم باال‬
‫و گرفتم جلوی دهنم ‪ ...‬از زور شوق اشک توی چشمام جمع شده بود ‪ ...‬با بغض نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬اوه دنیل ‪...‬‬
‫دنیل از روی دو زانو بلند شد و منو کشید توی بغلش ‪ ...‬دستامو دور شونه اش پیچیدم‬
‫و با همه احساسم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬خیلی دوستت دارم دنی ‪ ...‬خیلی زیاد!‬
‫و دنیل توی الله گوشم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دیوونه توام افسون ‪ ...‬منو توی این سن به قدری عاشق کردی که جوونک بیست‬
‫ساله به گرد پام هم نمی رسه! می خوام به خاطرت دیوونگی کنم ‪ ...‬می فهمی؟‬

‫=============‬
‫دهنمو چسبوندم به شونه دنیل ‪ ...‬می خواستم جلوی جیغ زدنم رو بگیرم ‪ ...‬برام مهم‬
‫نبود کت دنی رژ لبی بشه ‪ ...‬باید یه طوری خودمو تخلیه می کردم ‪ ...‬اخر هم طاقت‬
‫نیاوردم از تو بغلش اومد بیرون و در حالی که عین بچه ها ورجه وورجه می کردم پشت‬
‫سر هم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬آره ‪ ...‬آره!‬
‫دنیل با خنده به من خیره شده بود ‪ ...‬من دور خودم می چرخیدم و از ذوق می خندیدم!‬
‫خدایا ازت ممنونم! انگار اینبار واقعا داری نگام می کنی ‪ ...‬واقعا دوست داری من‬
‫خوشبخت بشم ‪ ...‬خوشبختی من کنار دنیل بود ‪ ...‬کنار کسی که خوشبختی مامانمو گرفت‬
‫‪ ...‬نذاشتم این افکار آزارم بده ‪ ...‬مطمئن بودم که االن مامانهم از توی بهشت داره به‬
‫خوشبختی دخترش لبخند می زنه ‪ ...‬دنیل حلقه رو از جعبه بیرون آورد و اومد به سمتم‬
‫‪ ...‬به زور منو نگه داشت و حلقه رو توی انگشتم فرو کرد ‪ ...‬اندازه اندازه بود ‪ ...‬با‬
‫ذوق نگاش کردم و پریدم توی بغل دنیل ‪ ...‬یه جوری که یه لحظه نزدیک بود تعادلشو از‬
‫دست بده و از عقب هر دو پخش زمین بشیم ‪ ...‬اما خودشو کنترل کرد ‪ ...‬پاماو دور‬
‫کمرش پیچیدم و قبل از اینکه بتونه کاری بکنه لبهامو چسبوندم روی لبهاش ‪ ...‬توی‬
‫کمرم چنگ انداخت و این بیانگر هیجانش بود ‪ ...‬دیوونه وار همو می بوسیدیم ‪ ...‬صدای‬
‫موسیقی هم زمینه خاطرات عاشقانه مون شده بود ‪ ...‬همه چیز از ذهنم پر زده بود ‪...‬‬
‫انتقامم ‪ ...‬دوروثی ‪ ...‬ادوارد ‪ ...‬جیمز ‪ ...‬متیو ‪ ...‬فردریک ‪ ...‬فقط دینل رو می دیدم و‬

‫‪148‬‬
‫توی چشمای اون هم فقط خودمو ‪ ...‬خواستم ازش جدا بشم که اجازه نداد و منو محکم‬
‫تر به خودش فشار داد ‪ ...‬سرمو کشیدم کنار گوشش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنیای منو رنگی کردی ‪...‬‬
‫و در جواب شنیدم‪:‬‬
‫‪ -‬و تو دنیای منو خاکستری کردی ‪ ...‬درست همرنگ چشمات ‪...‬‬
‫باز هم بوسه ‪ ...‬باز هم عشق ‪ ...‬باز هم دیوونگی ‪ ...‬دستشو از روی کمرم سر داد سمت‬
‫بندینه های پشت لباس ‪ ...‬جلوشو نگرفتم ‪ ...‬شاید االن وقتش بود ‪ ...‬وقت کاری که من‬
‫می خواستم جلو بندازمش ‪ ...‬اما نشد ‪ ...‬اراده دنیل این اجازه رو بهم نداد ‪ ...‬بندینه ها‬
‫یکی یکی باز می شدن ‪ ...‬و من لحظه به لحظه مشتاق تر ‪ ...‬تماس دستش رو کمرم‬
‫دیوونه م کرده بود ‪ ...‬سرشو اورد توی گردنم و هرماه با نفسای داغش گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خیلی کوچولوئی ‪ ...‬اما ‪ ...‬امشب می خوام به خاطرم بزرگ بشی ‪ ...‬می شی ‪ ...‬آره‬
‫افسون؟‬
‫در جوابش آخرین بندنه رو خودم کشیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬بهت نیاز دارم!‬
‫لباس افتاد روی پارکت ها ‪ ...‬آخرین حرفی که بینمون رد و بدل شد جمله دنیل بود‪:‬‬
‫‪ -‬مدت هاست که بهت نیاز دارم ‪...‬‬
‫***‬
‫کیک رو زدم سر چنگال و بردم جلوی دهن دنیل ‪ ...‬روی پاهاش نشسته بودیم ‪ ...‬پیرهن‬
‫سفید دنیل تنم بود ‪ ...‬خود دنیل نیمه برهنه روی تخت دراز کشیده بود ‪ ...‬کیک روی‬
‫خورد و بهم لبخند زد ‪ ...‬کمرمو گرفتم و خودمو لوس کردم‪:‬‬
‫‪ -‬آی ‪...‬‬
‫دنیل از جا پرید ‪ ...‬دستشو گذاشت توی کمرم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬درد داری؟‬
‫با لوس بازی گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬فکر کنم وقتشه!‬
‫با تعجب گفت‪:‬‬
‫‪ -‬وقت چی؟‬

‫‪149‬‬
‫‪ -‬به دنیا اومدن بچه ‪...‬‬
‫با خنده زد پس گردنم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دیوونه! ترسیدم ‪...‬‬
‫از ته دل قهقهه زدم و یه تیکه دیگه از کیک رو خوردم ‪ ...‬چنگال رو از دستم گرد ‪...‬‬
‫تکه ای کیک برداشت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نوبت به دنیا اومدن بچه مون هم می رسه! چی فکر کردی ‪...‬‬
‫با دهن پر از کیک فقط تونستم چشمامو براش گرد کنم و نگاش کنم‪ .‬نمی شد حرف بزنم‬
‫‪ ...‬غش غش خندید و با عشق منو کشید توی بغلش ‪:‬‬
‫‪ -‬ای جانم! یه بچه که مامانش تو باشی ‪ ...‬یه مامان کوچولو!‬
‫کیک رو قورت دادم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬لوس نشو! باید منو ببری جهان گردی ‪...‬‬
‫بازومو چنگ زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬جهان گردی هم می برمت ‪ ...‬تو هر چی بگی مگه می تونم چیزی جز چشم بگم؟‬
‫عین گربه گوله شدم توی بغلش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬منو خیلی دوست داری؟‬
‫‪ -‬یه دنیا!‬
‫‪ -‬می یای بریم شنا؟‬
‫‪ -‬افســــون!‬
‫‪ -‬جون من ‪...‬‬
‫از جا بلند شد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬پس می ریم استخر توی زیر زمین ‪...‬‬
‫سرمو کج کردم و دوتایی رفتیم به سمت زیر زمین ‪ ...‬خوبه خدمتکارها نبودن! با دیدن‬
‫منو دنیل با اون وضع و شاهر همه شون کپ می کردن ‪ ...‬پیرهن دنیل رو در اورد پرت‬
‫کردم اون طرف ‪ ...‬دست همو گرفتیم ‪ ...‬من با هیجان گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬یک ‪ ،‬دو ‪ ،‬سه ‪...‬‬

‫‪151‬‬
‫هر دو با هم شیرجه زدیم ‪ ...‬آب دورمون رو گرفت اما دست همو رها نکردیم ‪...‬‬
‫امیدوارم بود هر وقت مشکالت هم دورمونرو اینجوری گرفتن دست همو رها نکنیم ‪...‬‬
‫دنیل تکیه گاه من بود اگه از دستش می دادم مسلما فرو می ریختم ‪...‬‬

‫============‬
‫پاهامو بغل کرده بودم و داشتم به داد و هوارهای دوروثی گوش می کردم ‪ ...‬گاهی گریه‬
‫می کرد ‪ ...‬گاهشی جیغ می کشید ‪ ...‬گاهی به من و فک و فامیلم فحش می داد ‪ ...‬وقتی‬
‫اسم فردریک و لئونارد رو برد شکی که بهش کرده بود به بقین تبدیل شد ‪ ...‬مطمئن‬
‫بودم کسی که لئونارد رو از توی زندان بیرون آورده خودش بوده ‪ ...‬شاعر میگه چاه‬
‫مکن بهر کسی اول خودت ‪ ...‬دوم کسی! بیچاره خواست منو حذف کنی خبر نداشت همه‬
‫چیز برعکس می شه ‪ ...‬سعی کردم ذهنم رو بکشونم به یک ساعت قبل ‪ ...‬من و دنیل‬
‫روی کاناپه نشیمن نشسته بودیم و داشتیم میوه می خوردیم ‪ ...‬اون انگور می ذاشت‬
‫توی دهن من و من توت فرنگی می کردم توی دهن اون ‪ ...‬هر دو غرق هم و به دنیال‬
‫لذت بیشتر ‪ ...‬داشتیم با هم حرف می زدیم ‪ ...‬راجع به مراسم ازدواجمون و اینکه‬
‫مامانش به زودی قراره بیاد ‪ ...‬گفت در مورد من با مامان و خواهرش حرف زده و اونا‬
‫می خوان بیانمنو ببینن! البته نگفته بود من دختر همون زنی هستم که یه روز بدبختش‬
‫کرده و منم داشتم همه سعیم رو می کردم که نفرتم از مامانش رو توی قلبم پنهون کنم تا‬
‫بتونم باهاش خوب برخورد کنم و همون لحظه اول نپرم خرخره اش رو بجوم! میوه می‬
‫خوردم و هر از گاهی وسط حرفای دنیل ابراز نظر می کردم که یهو با جیغ دوروثی پریدم‬
‫باال ‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل! هیچ معلومه کدوم گوری هستی؟‬
‫دنیل هم مثل من جا خورده بود اما خیلی زودتر از من به خودش اومد ‪...‬‬
‫‪ -‬چی شده دوروثی؟ این چه وضعشه؟‬
‫‪ -‬این سوالیه که من باید از تو بپرسم! چرا گوشیتو جواب نمی دی؟ دفترت هم که نرفتی‬
‫‪ ...‬تلفن خونه رو هم که کسی نیست جواب بده! خونه چرا اسنقدر سوت و کوره!‬
‫‪ -‬دوروثی ‪ ...‬تو حق نداری منو بازخواست کنی!‬
‫‪ -‬من حق هر کاری رو دارم ‪ ...‬تو نامزد منی و من باید از کارات سر در بیارم ‪...‬‬
‫دنیل به من نگاه کرد ‪ ...‬سعی کردم از نگاهم چیزی نفهمه ‪ ...‬خون داشت خودنمو می‬
‫خورد ‪ ...‬دوست داشتم بلند شدم یه مشت بکوبم پای چشم دوروثی و بعدش با غرور بگم‬

‫‪151‬‬
‫دنیل دیگه نامزد تو نیست ‪ ،‬نامزد منه! اما به خاطر دنیل جلوی خودم رو گرفتم ‪ ...‬دنیل‬
‫از جا بلند شد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دوروثی فکر کنم بهتر باشه با هم حرف بزنیم ‪...‬‬
‫دوروثی با خشم داد کشید‪:‬‬
‫‪ -‬چه حرفی؟ باید اول جواب منو بدی ‪....‬‬
‫‪ -‬باشه جوابت رو می دم ‪ ...‬بیا بریم توی اتاقم ‪ ...‬اینجا نمی شه ‪...‬‬
‫سریع یه قدم رفتم جلو و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل ‪...‬‬
‫دنیل دستشو باال اورد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نگران نباش افسون ‪ ...‬خواهش می کنم ‪...‬‬
‫سر جام متوقف شدم ‪ ....‬دوروثی با تعجب نگام کرد ‪ ...‬نموندم که نگاشو ببینم ‪ ...‬زودتر‬
‫از اون دو تا از نشیمن خارج شدم و رفتم توی اتاقم ‪ ...‬از همون لحظه ای که دنیل همه‬
‫چیز رو برای دوروثی گفت تا االن دوروثی فقط داد کشید ‪ ...‬سرم داشت منفجر می شد‬
‫‪ ...‬بهتر بود من دخالت نکنم ‪ ...‬دوست داشتم برم توی اون اتاق و بهش بگم صداشو‬
‫ببره ‪ ...‬اما نباید این کار رو می کردم ‪ ...‬کمی که فکر کردم دیدم دوروثی واقعا ا باخته!‬
‫این همه وقت روی دنیل کار کرده بود و وقتی داشت اونو به دست می اورد خیلی راحت‬
‫من از چنگش درش آوردم‪ .‬حق داشت ناراحت باشه‪ ،‬حق داشت به زمین چنگ بزنه! یه‬
‫ربع بعد صدا ها خوابید ‪ ...‬فقط صدای هق هق دوروثی می یومد ‪ ...‬طبق عادت قدیمیم‬
‫گوشمو چسبودنم به در ‪ ...‬صدای دنیل رو شنیدم‪:‬‬
‫‪ -‬دوروثی ‪ ...‬خودت بهتر از هر کسی می دونی که عاشق من نبودی! تو دیگو رو دوست‬
‫داشتی ‪ ...‬اگه پدرت جلوت رو نگرتفه بود االن با اون ازدواج کرده بودی ‪ ....‬اصال نمی‬
‫دونم چی شد که یهو به من پناه آوردی ‪ ...‬اما قسم میخورم با وجود همه تالش هایی که‬
‫میکردی هیچ وقت نتونستی سرید چشمات رو مخفی کنی! تو دیگو رو از دست دادی و‬
‫شاید من شدم وسیله ای برای ارضای حس خودخواهیت ‪ ...‬در هر صورت برای اینکه‬
‫فکر نکنی تو زندگی با من چیزی رو از دست دادی اون آپارتمانی که توی لندن داشتم و‬
‫تو عاشقش بودی رو به نامت کردم ‪ ...‬نمی خوام با دلخوری از هم جدا بشیم ‪ ....‬عشق‬
‫دست خود آدم نیست ‪ ...‬تو باید منو درک کنی ‪ ...‬از همون دیدار اول ‪ ...‬وقتی افسون رو‬
‫دیدم دلم لرزید ‪ ...‬هیچ ربطی به اون نداره این حس ‪ ...‬روزای اول اون منو هنوز ندیده‬
‫بود ‪ ...‬اما من یواشکی نگاش میکردم و از لرزش قلبم حیرت زده میشدم! حسی در‬
‫برابرش داشتم که در برابر هیچ کس نداشتم! فکر می کردم ترحم و دلسوزیه! فکر می‬
‫کردم عذاب وجدانه ‪ ...‬اما نبود! من عشق گمشده ام رو پیدا کرده بودم ‪ ...‬وقتی اومد‬

‫‪152‬‬
‫پیشم روز به روز حسم قوی تر شد ‪ ..‬خواستم باهات ازدواج کنم خواستم پا بذارم روی‬
‫دلم ‪ ...‬اما این ظلمی بود در حق هر جفتمون ! پس رفتم سمت دلم ‪ ...‬توام بد کردی‬
‫دوروثی ‪ ...‬توی چندان مظلوم واقع نشدی‪ ...‬بدبخیت اینجاست که گاهی یادت می ره من‬
‫چقدر نفوذ دارم! فکر میکنی نمی دونم لئونارد رو آزاد کردی و آدرس افسون رو بهش‬
‫دادی؟! من همه چیز رو می دونم ‪ ...‬اما هیچی بهت نگفتم فقط به خاطر اینکه قرار نبود‬
‫دیگه توی زندگیم باقی بمونی ‪ ...‬متاسفم! هم برای خودم هم برای تو که گاهی‬
‫خودخواهی و غرور چشماتو کور می کنه ‪ ...‬روزای خوبی رو با هم گذروندیم ‪ ...‬برات‬
‫آرزوی خوشبختی می کنم! بعد از اینکه ازدواج با افسون صورت بگیره در مورد دیگو‬
‫با سر پائولو صحبت می کنم‪ .‬قول می دم که راضیش کنم ‪...‬‬
‫صدای در اومد ‪ ...‬فکر کنم دوروثی رفته بود ‪ ...‬اما آیا واقعا رفته بود؟ یاد باید منتظر‬
‫تهدیداتش می موندم؟‬

‫دایه برگشته بود خدمتکار ها هم اومده بودن ‪ ...‬همه داشتن خودشون رو برای روبرویی‬
‫با مامان و خواهر دنیل اماده می کردن ‪ ...‬اما من هیچ حسی نداشتم ‪ ...‬دنیل یه لحظه هم‬
‫دست از سرم بر نمی داشت ‪ ...‬مدام دور و برم می پلکید ‪ ...‬خبر ازدواجمون مثل بمب‬
‫ترکیده بود و احترام من توی خونه دو برابر شده بود ‪ ...‬تنها کسی که انگار هیچی براش‬
‫اهمیتی نداشت دایه بود! خیلی خشک و بی روح بین خونه جوالن می داد و به خدمتکارا‬
‫امر و نهی می کرد ‪ ...‬اتاق من و دنیل رسما یکی شده بود و من شبا توی اتاق دنیل می‬
‫خوابیدم ‪ ...‬خودش که همیشه می گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اگه شبا سرت روی بازوم نباشه خوابم نمی بره!‬
‫و من هم دقیقا همون حس رو داشتم ‪ ...‬گاهی از احساسات شدیدش می ترسیدم ‪ ...‬اینقدر‬
‫منو غرق عشقش کرده بود که می موندم باید در جوابش چی بگم! من و اون همه‬
‫افسونگری در برابر قدرت عشق دنیل درمونده شده بودم ‪...‬‬
‫از دست غر غر های دایه پناه بردم به اتاق بنفش ‪ ،‬مشغول وارسی کمدم شدم ‪ ...‬شاید‬
‫بهتر بود چند دست لباس آماده بخرم! صدای زنگ گوشیم بلند شد ‪ ...‬با این خیال که‬
‫دنیله با هیجان پریدم به سمتش‪ ...‬اما دنیل نبود ‪ ...‬باز هم ادوراد بود ‪ ...‬مثل همیشه ‪...‬‬
‫خیلی وقت بود که دیگه جوابش رو نمی دادم ‪ ...‬با اولتیماتومی هم که دنیل بهش داده‬
‫بود جرئت نداشت دور و بر خونه آفتابی بشه ‪ ...‬حتی دانشگاه هم نمی تونست بیاد چون‬
‫دنیل رسما سرویس رفت و برگشت من شده بود ‪ ...‬تنها راه ارتباطمون همون تلفن بود‬
‫که من جواب نمی داد ‪ ...‬گوشی رفت روی پیغامگیر و صدای ادوراد توی اتاق پیچید‪:‬‬
‫‪ -‬نمی دونم گناهم چیه که دیگه نمی ذاری صداتو بشنوم! من از اول صادقانه باهات‬
‫برخورد کردم ‪ ...‬امید داشتم پاداش صداقتم مهربونی تو باشه نه این رفتار سرد ‪...‬‬

‫‪153‬‬
‫امروز دلیل رفتارات رو فهمیدم ‪ ...‬اونم نه از زبون خودت ‪ ...‬از زبون دوروثی ‪ ...‬ما‬
‫خواهر و برادر قربانی خودخواهی دنیل شدیم ‪ ...‬افسون! هنوز هم نیم تونم تو رو مقصر‬
‫یا خودخواه بدونم ‪ ...‬من هنوز هم دوستت دارم ‪ ...‬دنیل به درد تو نمی خوره! بیشتر‬
‫فکر کن ‪ ...‬من منتظرت میمونم ‪ ...‬یه روز پشیمون می شی ‪ ...‬یه روز از اون خونه‬
‫دلزده می شی ‪ ...‬بدون در خونه من همیشه به روی تو بازه! چرا جوابمو نمی دی‬
‫افسون؟ من اینقدر ترسناکم؟ خوشحال می شم اگه اجازه بدی حداقل گاهی اوقات صدات‬
‫رو بشنوم ‪...‬‬
‫بعد از این حرف بوق ممتد شنیده شد و تماس قطع شد ‪ ...‬دلم براش سوخت ‪ ...‬اون‬
‫بیچاره هم دل به بد کسی بسته بود ‪ ...‬دختری که با قلب سنگی رفت طرفش و کم کم‬
‫عاشق مردی شد که شاید از هیچ نظر براش مناسب نبود ‪ ...‬ادوارد یا حتی جیمز که‬
‫خیلی وقت بود خودش رو گم و گور کرده بود یا متیو که دیگه جز نفرت چیزی توی‬
‫چشماش وجود نداشت تقصیری نداشتن‪ .‬مقصر عشق بود و قالب های محکم و نفس‬
‫گیرش ‪ ...‬وقتی طعمه ش رو انتخاب می کرد دیگه رحم نمی کرد ‪...‬‬
‫***‬
‫این زن با نگاه کهربایی زنی بود که روزی باعث آواره شدن مامان شده بود! دنیل کاش‬
‫اینقدر دوستت نداشتم که مجبور بشم به خاطرت جلوی خودم رو بگیرم و نتونم چشمای‬
‫مادرت رو از حدقه بکشم بیرون! زنیکه عوضی! نگاه مهربون اما پر ابهتی داشت‪ .‬هر‬
‫چی که بود من هیچ حسی نسبت بهش نداشتم‪ .‬اما از دایان خیلی خوشم اومد ‪...‬‬
‫مهربونی از نگاش چکه می کرد و وقتی منو در آغوش کشید یه لحظه حس کردم خدا‬
‫بهم یه خواهر داده! چشمای عسلیش پر از شوق زندگی بود و حرف زدنش با دنیل‬
‫مهربون و سرشار از انرژی و شیطنت ‪ ...‬مشخص بود دنیل هم خیلی دوسش داره!‬
‫دایان با شیطنت گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دارم عمه می شم؟‬
‫من با چشمای گرد شده نگاش کردم و دنیل که داشت قهوه یم خورد به سرفه افتاد ‪...‬‬
‫مادر دنیل که اسمش الیزابت بود دستی به پشت پسرش کشید و رو به دایان گفت‪:‬‬
‫‪ -‬تو هیچ وقت نمی فهمی شرم یعنی چه!‬
‫دایان پا روی پا انداخت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اوه مامان! مگه من چی گفتم؟ خودت می دونی که دنیل هرگز زیر بار ازدواج نمی رفت‬
‫‪ ...‬االن هم مسلما افسون حامله است! دنیل مجبور شده ‪...‬‬
‫دنیل که گونه های سرخ شده من به خنده انداخته بودش سریع گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل مجبور نشده دایان! دنیل عاشق شده!‬

‫‪154‬‬
‫دایان خودش رو زد به غش کردن و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اوالال! هیشکی هم نه تو! دنی باور کنم؟‬
‫‪ -‬بهم اعتماد کن ‪...‬‬
‫بعد نگاهی به من کرد ‪ ،‬دستش رو به سمتم دراز کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بیا اینجا عزیزم ‪...‬‬
‫از جا بلند شدم و کنارش روی کاناپه نشستم ‪ ...‬الیزابت کمی خط روی پیشونی بلندش‬
‫انداخت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دنیل ‪ ...‬چقدر چهره افسون برای من آشناست ‪...‬‬

‫===============‬
‫یه لحظه بدنم لرزید ‪ ...‬نه از ترس بلکه از نفرت ‪ ...‬دستامو مشت کرد ‪ ...‬دنیل که همه‬
‫حواسش به من بود دستامو گرفت توی دستاش ‪ ...‬به نرمی از هم بازشون کرد و رو به‬
‫مادرش خیلی کوتاه گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اشتباه می کنی!‬
‫بعد چرخید سمت دایان و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ازتون خواستم بیاین اینجا تا برایمراسم ما تصمیم بگیرین ‪ ...‬خوب میدونین که من سر‬
‫رشته ای از اینجور کارا ندارم ‪...‬‬
‫دایان دو کف دستش رو به هم کوبید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همه چیز رو بسپر به من! خودم درستش می کنم‪ ...‬اول باید بریم سر وقت کلیسا و‬
‫کشیش ‪ ...‬بعدش لباس ‪ ...‬بعد کیک و گل ‪ ...‬مهمونا ‪ ...‬کارت دعوتا ‪...‬‬
‫دایان همینطور می گفت‪ ،‬اما من و دنیل فارغ از حرفای اون توی نگاه هم حل شده بودیم‬
‫‪ ...‬با حرکت لب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬منو ببوس!‬
‫می خواستم اذیتش کنم ‪ ،‬می دونستم محاله جلوی مادر و خواهرش منو ببوسه! اما در‬
‫کمال حیرتم همینطور که دستامو توی دستش فشار می داد خم شد و منو بوسید! اونم یه‬
‫بوسه طوالنی که صدای دایان رو در اورد‪:‬‬
‫‪ -‬هــــی! اینجا آدم نشسته! رعایت منو بکنین حداقل که دلم می خواد ‪...‬‬

‫‪155‬‬
‫دنیل ازم فاصله گرفت ‪ ،‬بهم لبخندی زد و سرشو چرخوند سمت دایان‪ ،‬با خودخواهی‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همینه که هست ‪...‬‬
‫‪ -‬اسم بچه تون رومن انتخاب می کنم بعد می رم ‪...‬‬
‫دنیل با اخم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اوال که بچه ما خودش پدر مادر داره دوما تو چه گیری دادی به بچه!‬
‫دایان با ناز خودشو باد زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬با این چیزی که من دارم از شما دو تا می بینم تا وقتی من هنو تو برایتون هستم‬
‫افسون باردار می شه ‪...‬‬
‫بی اختیار گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬وای نه!‬
‫دنیل غش غش خندید ‪ ...‬دستشو حلقه کرد دور شونه من و دم گوشم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬این منو دست کم گرفته‪ ،‬هر چند که بعضی وقتا اینقدر منو از خود بیخود میکنی که‬
‫بعدی هم نیست حدسش درست از آب در بیاد ‪...‬‬
‫تقریبا جیغ زدم‪:‬‬
‫‪ -‬دنـــــی!‬
‫و دنی فقط خندید ‪ ...‬زندگیم پر از عشق شده بود ‪ ...‬اینقدر زیاد که باورش برای خودم‬
‫هم سخت بود ‪ ...‬ا پاسی از شب همه دور هم گل گفتیم و گل شنیدیم ‪ ...‬وقتی خمیازه‬
‫کشیدن هامون شروع شد از جا بلند شدیم و بعد از شب بخیر به اتاق های خوابمون‬
‫رفتیم ‪....‬‬
‫جلوی آینه ایستاده و مشغول بافتن موهام بودم ‪ ...‬دنیل به پشتی تخت تکیه داد بود ‪...‬‬
‫پاهاشو دراز کرده بود و دست به سینه خیره شده بود به من ‪ ...‬پنبه رو برداشتم آغشته‬
‫به شیر پاکن کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬منو نخوری با چشمات!‬
‫خندید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چرا با چشمام؟‬
‫‪ -‬دنی! بی تربیت ‪...‬‬

‫‪156‬‬
‫‪ -‬زود باش بیا دیگه ‪....‬‬
‫‪ -‬نمی بینی کار دارم؟ خوب تو بخواب ‪...‬‬
‫‪ -‬بدون تو؟ اون خواب حرومم باشه ‪...‬‬
‫‪ -‬بچه شدیا!‬
‫‪ -‬برای اینکه با تو باشم باید بچه بشم ‪...‬‬
‫پنبه رو کشیدم روی صورتم و بهش لبخند زدم ‪ ...‬آرایشم رو که پاک کردم رفتم سمت‬
‫تخت خواب ‪ ...‬جلوی تخت که رسیم دنیل خم شد پایین لباس خوابم ساتن صورتی رنگم‬
‫رو گرفت توی مشتش برد نزدیک لبش ‪ ...‬غر زدم‪:‬‬
‫‪ -‬نکن! مگه بت پرست شدی؟‬
‫منو کشید توی بغلش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نه ‪ ...‬من فقط افسون پرستم ‪...‬‬

‫================‬

‫دستمو فرو کردم توی موهاش و گفتم‪:‬‬


‫‪ -‬دنی‪ ،‬به نظرت مامانت منو شناخت؟‬
‫‪ -‬نه ‪ ،‬ولی شک کرده!‬
‫‪ -‬بهش میگی؟‬
‫‪ -‬نه ‪...‬‬
‫‪ -‬اگه خودش بفهمه چی؟‬
‫‪ -‬نمی فهمه ‪ ...‬بفهمه خوب فهمیده دیگه! چی می شه؟ مطمئنم اونم نسبت به مادر تو‬
‫عذاب وجدان داره ‪...‬‬
‫‪ -‬عذاب وجدانش دیگه به چه دردی می خوره ‪...‬‬
‫انگشتشو گذاشت روی لبم و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬هی! بهتره حرفای خوب بزنیم ‪....‬‬
‫‪ -‬مثالا چی؟‬

‫‪157‬‬
‫‪ -‬مثال از بچه مون!‬
‫اینو گفت و با خنده چشمک زد ‪ ...‬زدم تو شونه اش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬لـــــوس!‬
‫‪ -‬خوب در مورد چی حرف بزنیم؟‬
‫تصمیم گرفتم کمی اذیتش کنم ‪...‬‬
‫‪ -‬دنیل!‬
‫‪ -‬جان دنیل ‪...‬‬
‫‪ -‬اگه من بمیرم تو ‪...‬‬
‫با دستش در دهنم رو محکم گرفت ‪ ...‬چشمامو گرد کردم و سعی کردم حرف بزنم اما‬
‫عین الل ها فقط صداهای ناواضح از دهنم خارج می شد ‪ ...‬دنیل با خشم و شمرده شمرده‬
‫بدون اینکه دستش رو برداره گفت‪:‬‬
‫‪ -‬یا حرف نزن ‪ ...‬یا درست حرف بزنم ‪...‬‬
‫مظلومانه سرمو کج کردم ‪ ...‬منو بین پاهاش قفل کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دستمو بر می دارم ‪ ...‬دیگه ادامه نمی دیا ‪...‬‬
‫باز سرمو کج کردم ‪ ...‬دستشو آروم برداشت و اماده به حمله بهم خیره شد ‪ ...‬آماده بود‬
‫یه چیزی بگم تا دوباره بپرسه جلوی دهنم رو بگیره ‪ ...‬اما من فقط مظلومانه نگاش‬
‫کردم ‪ ...‬هیچی هم نگفتم ‪ ....‬یهو دلش برام ضعف رفت ‪ ...‬منو کشید توی بغلش و در‬
‫گوشم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬عزیزم ‪ ...‬این دنیا رو لحظه ای بدون تو نمی خوام ‪ ...‬کی می خوای بفهمی که همه‬
‫دنیای منی؟ تصورش هم منو می کشه ‪...‬‬
‫همونطور که سرم روی شونه اش بود مشغول بازی با موهای پشت گردنش شدم و‬
‫گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی ‪...‬‬
‫‪ -‬جانم؟‬
‫‪ -‬یه سوال بپرسم؟‬
‫‪ -‬بگو عشقم ‪ ...‬اما حواست باشه باز نخوای منو اذیت کنی ‪...‬‬
‫‪ -‬نه دیگه این یکی جدیه ‪...‬‬

‫‪158‬‬
‫‪ -‬بگو ‪...‬‬
‫‪ -‬یادته بهت گفتم می خواستم ازت انتقام بگیرم؟‬
‫‪ -‬اوهوم ‪...‬‬
‫‪ -‬حاال اگه به خودت بیای و بفهمی من هنوز همون افسونم و دارم ازت انتقام می گیرم‬
‫چیکار می کنی؟ اگه روزی بفهمی بهت خیانت کردم؟!‬
‫اهی کشید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من اشتباه نکردم ‪...‬‬
‫‪ -‬می خوام بدونم ‪ ...‬جدی دنیل اگه بفهمی بهت خیانت کردم چی کارم می کنی؟‬
‫‪ -‬اون روز با همه وجودم آرزو می کنم از زندگیم محو بشی ‪ ...‬و بعد محوت می کنم!‬
‫با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬یعنی منو نمی بخشی؟‬
‫‪ -‬هرگز! هر چیزی رو که بتونم ببخشم خیانت رو نمیتونم ‪ ...‬من قلبم رو گرفتم جلوی تو‬
‫‪ ...‬و تو اونو پذیرفتی ‪ ...‬پس چه دلیلی برای خیانت کردن وجود داره؟ این دیگه فقط‬
‫خیانت نیست ‪ ...‬نامردیه! پستیه! رذالته! و اینا هیچ کدوم قابل بخشش نیستن ‪...‬‬
‫‪ -‬خیانت رو توی چی می بینی؟‬
‫‪ -‬خیانت فقط جسمی نیست افسون ‪ ...‬حتی اگه ذهنت روزی منحرف شد به سمت مرد‬
‫دیگه ای بدون که داری خیانت می کنی ‪...‬‬
‫به اینجا که رسید منو کشید عقب با اطمینان توی چشمام خیره شد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اما تو به من خیانت نمی کنی ‪ ...‬هرگز! مطمئنم ‪...‬‬
‫به دنبال این حرف پیشونیم رو محکم بوسید ‪ ...‬سرم رو گرفتم باال ‪ ...‬حرفاش داغم کرده‬
‫بود ‪ ...‬مثل بچه ها لب ورچیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬بقیه شو می خوام ‪...‬‬
‫با تعجب گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بقیه چی؟‬
‫‪ -‬بقیه اون بوسی که جلوی مامانت نصفه موند ‪...‬‬
‫چند لحظه با حیرت نگام کرد و بعد یه دفعه منو کشید سمت خودش ‪ ...‬عاشق وحشی‬
‫بازی هاش بودم!‪...‬‬

‫‪159‬‬
‫با بغض خیره شدم بهش ‪ ...‬دلخور بودم اما نباید دلخوریم رو نشون می دادم ‪ ...‬اومد به‬
‫سمتم ‪ ...‬با خشونت منو کشید توی بغلش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬عزیزم ‪ ...‬قربون اون چشمات برم ‪ ...‬اینجوری نگام نکن! من که نمی رم بمیرم!‬
‫‪ -‬دنیل!‬
‫دستاشو برد باال و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خیلی خب ببخشید ‪...‬‬
‫‪ -‬دوست ندارم در مورد خودت اینجوری حرف بزنی ‪...‬‬
‫‪ -‬باشه عزیزم ‪ ...‬دیگه نمی گم ‪ ...‬اما دوست دارم برام بخندی ‪ ...‬بخند تا برم ‪...‬‬
‫نگاهم افتاد به ساک دستی کوچیکش ‪ ...‬سه روز! ونیز ‪ ...‬باز بغش کردم و نگاه ازش‬
‫گرفتم ‪ ...‬با کالفگی نشست روی مبل و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ببین با آدم چی کار می کنی! این سه روز برای خودم هم جهنمه! اما چاره ای نیست ‪...‬‬
‫باید برم ‪ ...‬تو که درک می کنی! این پرونده تا وقتی کاراش تموم نشه فکرم آروم نمیشه‬
‫‪ ...‬میخوام بتونم ببرمت ماه عسل ‪ ...‬دور تا دور اروپا ‪ ...‬باید این کار لعنتی رو تموم کنم‬
‫‪...‬‬
‫‪ -‬این سه روز تو بغل کی بخوابم ‪...‬‬
‫با پرشونی چنگ زد توی موهاش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬فکر کردی برای من آسونه؟ من دستمو بذارم زیر سر کی؟ اصال من این سه روز نمی‬
‫خوابم ‪ ...‬می خوام هر شب تا صبح به عکست نگاه کنم ‪...‬‬
‫‪ -‬طاقت می یاری؟‬
‫‪ -‬هر وقت بی طاقت شدم می رم برات دنیا دنیا هدیه می خرم که دلتنگی از یادم بره ‪...‬‬
‫‪ -‬من چی کارکنم؟‬
‫توام با داین برو دنبال کارای عروسی ‪ ...‬می خوام بهترین جشن رو برات بگیرم عزیز‬
‫دلم!‬
‫‪ -‬تو نباشی هیچ کاری دوست ندارم بکنم ‪...‬‬
‫دوباره از جا بلند شد اومد به طرفم ‪...‬‬
‫‪ -‬عزیزم ‪ ...‬به خاطر من!‬
‫اینقدر چشماش ملتمس بود که دلم سوخت و گفت‪:‬‬

‫‪161‬‬
‫‪ -‬خیلی خب باشه ‪ ...‬اما زود برگرد ‪ ...‬قول بده!‬
‫‪ -‬قول می دم ‪ ...‬حاال منو ببوس تا برم ‪...‬‬
‫سرم رو بردم باال ‪ ...‬بوسیدن همان و داغ و شدن هر دو تامون همان ‪ ...‬بعد از گذشت‬
‫چند دقیقه خودمو کشیدم عقب و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی برو دیرت می شه ‪...‬‬
‫با چشمای خمار شده اش منو کشید سمت خودش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حاال یه کم دیرتر اشکال نداره ‪...‬‬
‫و من هم از خدا خواسته همراهیش کردم ‪...‬‬
‫***‬
‫دور رو گذشته بود ‪ ...‬دنیل رفته بود و کار من صبح تا شب شب تا صبح خوابیدن روی‬
‫تخت خواب مشترکمون و فکر کردن بهش بود ‪ ...‬گاهی هم تلفنی باهاش حرف می زدم‬
‫اما هیچ کدوم اینا نمی تونستن آرومم کنن ‪ ...‬نیاز به لمس وجودش داشتم ‪ ...‬آغوش امن‬
‫و پر از محبتش ‪ ...‬شب دوم بی اون بودن رو داشتم سپری می کردم ‪ ...‬کنار پنجره‬
‫ایستاده بودم و داشتم حیاط رو نگاه می کردم ‪ ...‬خوابم نمی برد ‪ ...‬به عادت دنیل یه‬
‫فنجون قهوه توی دستم بود و به فکر فرو رفته بود ‪ ...‬صدای موبایلم بلند شد ‪ ...‬حتم‬
‫داشتم که دنیله ‪ ...‬سریع جواب دادم‪:‬‬
‫‪ -‬جانم ‪...‬‬
‫‪ -‬افسون ‪....‬‬
‫با شنیدن صدای ادوراد ترسیدم ‪ ،‬نمی دونم چرا! ادوارد که ترس نداشت اما من ترسیدم!‬
‫آب دهنم رو قورت دادم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬برای چی به من زنگ می زنی؟ می دونی ساعت چنده؟‬
‫صداش کش می یومد و کامال مشخص بود حالت طبیعی نداره ‪...‬‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬به خاطر خدا ‪...‬‬
‫سکوت کردم ‪ ...‬چش شده بود؟! صداش هم غم داشت و هم بی تاب بود ‪ ...‬ادامه داد‪:‬‬
‫‪ -‬فقط همین یه بار ‪...‬‬
‫‪ -‬چی می گی ادوارد؟ من متوجه نمی شم!‬
‫‪ -‬فردا تولدمه افسون!‬

‫‪161‬‬
‫راست می گفت! خب به من چه؟! قبل از اینکه بتونم چیزی بگم نالید‪:‬‬
‫‪ -‬بیا ببینمت ‪ ...‬افسون ‪ ...‬همین یه بار ‪ ...‬برای آخرین بار! بذار باهات خداحافظی کنم ‪...‬‬
‫بعدش برای همیشه از برایتون می رم و تو دیگه رنگ منو هم نمی بینی ‪ ...‬قول می دم‬
‫‪...‬‬
‫‪ -‬شرمنده ادوارد ‪ ...‬نمی تونم ‪...‬‬
‫‪ -‬افسون ‪...‬ازت خواهش می کنم! می دونم که دنیل نیست ‪ ...‬حاال که نیست بیا ‪ ...‬اون‬
‫خبردار نمی شه ‪...‬‬
‫با خشم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬من به دنیل دروغ نمی گم ‪...‬‬
‫یه دفعه به گریه افتاد ‪..‬اما بازم گریه هاش دلمو ریش کرد‪:‬‬
‫‪ -‬تور و خدا ‪ ...‬اینقدر بی انصاف نباش ‪ ...‬فقط میخوام ببینمت ‪ ...‬یه مهمونی گرفتم به‬
‫مناسبت خداحافظی با تو ‪ ...‬بیا افسون ‪ ...‬بیا!‬
‫‪ -‬مهمونی گرفتی؟ بیام که بشم مضحکه خواهرت؟‬
‫‪ -‬اون نیست ‪ ...‬هیشکی نیست ‪ ...‬من و دوستامیم فقط ‪ ...‬می یای افسون؟‬
‫چرا اینقدر صداش می لرزید؟ این همه غم از کجا اومده بود؟! ای خدا ‪ ...‬بی اراده گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬کجا؟‬
‫‪ -‬ویالی خودم ‪ ...‬افسون ‪ ...‬می دونم می یای ‪ ..‬تو خیلی مهربونی ‪ ...‬میای ‪...‬‬
‫بعد از این حرف تماس قطع شد ‪ ...‬دلم خیلی برای می سوخت ‪ ...‬نا خوداگاه اشکم‬
‫سرازیر شد ‪ ...‬بیچاره ادوراد! خدایا منو ببخش ‪ ...‬باید یه روز از همه شون طلب‬
‫بخشش کنم ‪ ...‬باید می رفتم ‪ ...‬برای آخرین بار ‪ ...‬باید ازش می خواستم منو ببخشه ‪...‬‬
‫هیچ اتفاقی نمی افتاد ‪ ...‬وقتی دنیل برگشت بهش می گم که ادوراد منو توی تولدش‬
‫دعوت کرده و دلیل رفتنم رو هم بهش می گم ‪ ...‬هیچ چیز بهتر از صداقت نیست ‪ ...‬آره‬
‫این بهترین راهه ‪ ...‬من می رم و بعد همه چیز رو می گم ‪...‬‬

‫================‬
‫نگاهی به سر تا پای خودم کردم و وقتی از مقبول بودنم مطمئن شدم از ماشین پیاده شدم‬
‫‪ ...‬دسته گل و هدیه ام رو توی بغلم فشردم و رفتم سمت در ویال ‪ ...‬دلم بی جهت شور‬
‫می زد ‪ ...‬شاید به خاطر این بود که دنیل فردا صبح از سفر بر می گشت ‪ ...‬شاید هم به‬

‫‪162‬‬
‫خاطر این بود که در مورد مهمونی ادوراد هنوز چیزی بهش نگفته بودم ‪ ....‬و شاید ‪...‬‬
‫نمی دونم چی بود ‪ ...‬اما هر چی که بود خیلی بد بود ‪ ...‬وارد ویال شدم و بهخاطر سردی‬
‫هوا با سرعت حیاط بزرگ رو طی کردم و وارد ساختمون شدم ‪..‬جلوی در خشک شده و‬
‫نمی دونستم چی کار کنم که حضورش رو کنارم حس کردم‪ ،‬چرخید ‪ ...‬درست کنارم‬
‫ایستاده بود ‪ ...‬الغر تر از همیشه ‪ ...‬با چشمای گود افتاده ‪ ...‬با دیدنم لبخند تلخی زد و‬
‫گفت‪:‬‬
‫‪ -‬باالخره اومدی !‬
‫دسته گل رو گرفتم به طرفش و سعی کردم سر برخورد کنم‪:‬‬
‫‪ -‬برای آخرین بار ‪ ...‬فقط به حرمت دوستیمون ‪....‬‬
‫قبل از اینکه بتونم جلوشو بگیرم منو کشید توی بغلش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬ازت ممنونم ‪...‬‬
‫محکم هولش دادم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬از اینکارا خوشم نمی یاد ادوارد ‪ ...‬من دیگه نامزد دارم ‪ ...‬سعی کن زیاد به من‬
‫نچسبی ‪...‬‬
‫مظلومانه سرشو تکون داد ‪ ...‬دسته گل و هدیه منو به دست خدمتکار سپرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بیا بریم به دوستام معرفیت کنم ‪...‬‬
‫معرفی کردن من یه ربعی طول کشید ‪ ...‬دوست داشتم هر چه زودتر اون مهمونی خفقان‬
‫اور رو ترک کنم ‪ ...‬ادوارد گیالسی نوشیدنی برداشت ‪ ...‬یه دستش رو گذاشت پشت‬
‫کمرم و با دست دیگه اش گیالس رو به لبام نزدیک کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بخور عزیزم ‪....‬‬
‫به زور جرعه ای خوردم و دستشو پس زدم ‪ ...‬گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬بهتره من برم ادوارد ! فردا دنیل می خواد می خوام اماده بشم ‪ ...‬فقط اومدم که به‬
‫درخواستت بها داده باشم ‪...‬‬
‫با ناراحتی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬به این زودی؟‬
‫یه دفعه صدای دی جی بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬به افتخار ادوارد عزیز و دوست زیباش افسون!‬

‫‪163‬‬
‫صدای موسیقی الیت فضا رو پر از احساس کرد ‪ ...‬با خشم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬به اینا حالی که بین ما چیزی نیست ‪...‬‬
‫با غصه گفت‪:‬‬
‫‪ -‬اینکه اینا چی فکر میکنن مهم نیست ‪ ...‬مهم برای من اینه که تو نسبت بهم حسی‬
‫نداری ‪...‬‬
‫‪ -‬درست فهمیدی! االن هم می خوام برم ‪ ...‬اما قبلش ‪ ...‬عاجزانه ازت می خوام منو‬
‫ببخشی ‪ ...‬من نمی خواستم اینطوری بشه ‪ ...‬می بخشی منو؟‬
‫آهی کشید و نگاهشو دوخت به دوستاش که به ما نگاه می کردن ‪ ...‬گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همه منتظرن ما با هم برقصیم ‪...‬‬
‫‪ -‬ادوراد انگار نمی فهمی؟‬
‫‪ -‬باهام برقص ‪ ...‬بعدش برو ‪ ...‬اونوقت می بخشمت ‪ ...‬نذار جلوی دوستام بشکنم‬
‫افسون!‬
‫خدایا باید چی کار می کردم؟ باز صدای دنیل رو شنیدم‪:‬‬
‫‪ -‬من هرگز دیگه نمی رقصم ‪...‬‬
‫دست ادوارد اومد پشت کمرم ‪...‬‬
‫‪ -‬خودمو شسکتی ‪ ...‬غرورمو نشکن! خواهش می کنم!‬
‫چاره ای نبود ‪ ...‬باهاش رفتم وسط ‪ ...‬همه پیست رقص رو برامون خالی کردن ‪ ...‬سعی‬
‫می کردم فقط به دنیل فکر کنم ‪ ...‬داشتم خیانت می کردم ‪ ...‬توی مرام دنیل من االن‬
‫داشتم بهش خیانت می کردم! خدایا ‪ ...‬چی کار باید بکنم؟! ادوارد زمزمه کرد‪:‬‬
‫‪ -‬توی اتاق باال برات یه هدیه گذاشتم ‪ ...‬یه تصویر از تو ‪...‬‬
‫‪ -‬تصویر؟‬
‫‪ -‬آره خودم کشیدمش ‪...‬‬
‫‪ -‬جدی می گی؟!!!‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬دوست داری ببینیش؟‬
‫برای اینکه هر چه زودتر از اون رقص خسته کننده نجات پیدا کنم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬معلومه که دوست دارم ‪ ...‬بریم؟‬

‫‪164‬‬
‫دست از رقصیدن کشید ‪ ...‬دستمو گرفت توی دستش و منو برد سمت پله ها ‪ ...‬بی اراده‬
‫بهش لبخند زدم ‪ ...‬نیم خواستم ناراحت ببینمش ‪ ...‬در مقام افسونگر شاید دوست داشتم‬
‫غم همه مردها رو ببینم اما در مقام افسون نه! با هم وارد اتاقی شدیم و در پشت سرمون‬
‫بسته شد ‪ ...‬دور خودم چرخی زدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬کوش؟‬
‫ادوارد رو پشت سرم حس کردم ‪ ...‬دستشو گذوشت رویه دستم‪...‬چرخیدم همان زهره‬
‫ترک شدنم همان! با ترس ونفس بریده خیلی سریع خودمو کشیدم عقب ‪ ...‬سینه ام از‬
‫خشم باال و پایین می شد ‪ ...‬دستم رو بردم باال و با قدرت روی گونه اش فرود اوردم ‪...‬‬
‫جیغ کشیدم‪:‬‬
‫‪ -‬کثافت! همه اش یه نقشه بود آره؟ میخواستی به خواسته ات برسی فقط؟ رسیدی؟‬
‫خیلی رذلی!‬
‫دستش هنوز روی گونه اش بود و نگاش خیره به چشمای من ‪ ...‬آروم و با غم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نه! این برام یه حسرت بود ‪ ...‬همین! ببخش ‪ ...‬دیگه تکرار نمی شه ‪...‬‬
‫رفتم سمت در و با خشم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دیگه منو نمی بینی! عوضی ‪...‬‬
‫با سرعت از پله ها رفتم پایین و خودمو از ویالی پرت کردم بیرون ‪ ...‬حاال می فهمیدم‬
‫چرا اینقدر دلشوره داشتم! پسره سو استفاده گر ‪ ...‬همه راه ویالی ادوارد تا ویالی دنیل‬
‫رو فکر می کردم ‪ ...‬از خودم بدم اومده بود ‪ ..‬با اینکه من مقصر نبودم اما خودم رو‬
‫خیانت کار می دیدم ‪ ...‬باید همه چیز رو برای دنیل تعریف می کردم ‪ ...‬همه چیز رو ‪...‬‬
‫نباید بذارم نظرش نسبت به من عوض بشه ‪ ...‬فردا ‪ ...‬فردا همه چیز درست می شه ‪...‬‬
‫کالفه بودم ‪ ...‬هر کاری می کردم نمی تونستم آروم بشم ‪ ...‬طول و عرض اتاق رو طی‬
‫می کردم و به خودم بد و بیراه می گفتم! تصمیم گرفتم یه زنگ بزنم به دنیل و همین‬
‫امشب همه چیز رو براش تعریف کنم ‪ ...‬عذاب وجدان منو می کشت! گوشی رو برداشتم‬
‫و خواستم شماره بگیرم که کسی به در زد ‪ ...‬آهی کشیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬بله؟‬
‫صدای الیزابت بلند شد‪:‬‬
‫‪ -‬افسون ‪ ...‬بیداری؟‬
‫نفسمو فوت کردم ‪ ...‬این وسط فقط همینو کم داشتم ‪ ...‬به ناچار گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬بفرمایید تو ‪...‬‬

‫‪165‬‬
‫در اتاق باز شد و الیزابت در حالی که سرشو گرفته بود باال اومد تو ‪ ...‬حاال که دنیل نبود‬
‫چطور باید خودمو کنترل می کرد! جریان فراق دنی و کثافت کاری ادوارد کم بود؟ این هم‬
‫اضافه شد ‪ ...‬خدایا به ظرفیتم اضافه کن! دارم کم می یارم ‪ ...‬اومد جلو ‪ ...‬لبخندی بهم‬
‫زد و روی نیم ست اتاق ولو شد ‪ ...‬ناچارا رفتم و روبروش نشستم و یه لبخند کج و‬
‫کوله تحویلش دادم ‪ ...‬پاهای خوش تراشش رو روی هم انداخت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خوبی؟‬
‫‪ -‬بد نیستم!‬
‫‪ -‬چه خبر از دنی؟‬
‫‪ -‬خوبه ‪...‬‬
‫‪ -‬فردا می یاد ‪ ...‬درسته؟‬
‫‪ -‬درسته ‪...‬‬
‫‪ -‬خیلی دلت براش تنگ شده؟‬
‫‪ -‬معلومه!‬
‫از جوابای کوتاهم پی به حال خرابم نبرد ‪ ...‬شاید هم برد اما به روی خودش نیاورد!‬
‫لبخندی بهم زد که شبیه دهن کجی بود و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬افسون! تو ‪ ...‬من هنوزم عقیده دارم که چهره تو خیلی برای من آشناست!‬
‫با پام چند ضربه کوتاه روی زمین زدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چی بگم؟ نمی دونم چرا ‪...‬‬
‫‪ -‬تو اصالتا انگلیسی نیستی ‪ ...‬درسته؟‬
‫ابروی چپم رو باال انداختم و موشکافانه گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬شاید ‪ ..‬دستشو لبه مبل قرار داد و سرشو بهش تکیه داد ‪ ...‬با لبخند مسخره اش گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حس می کنم به هویتت پی بردم ‪ ...‬اما دوست ندارم حدسم درست باشه!‬
‫یعنی واقعا فهمیده بود؟ خوب بفهمه به درک! اینو دیگه کجای دلم بذارم؟ فقط نگاش‬
‫کردم و اون ادامه دادک‬
‫‪ -‬اسم مادرت افسانه نیست؟‬
‫پس باالخره فهمید ‪ ...‬خیره شدم توی صورتش ‪ ...‬پشیمون بود؟ نه چیزی شبیه‬
‫پشیمونی رو نمی شد توی صورتش حس کرد‪ ،‬اما کنجکاوی بیداد می کرد ‪ ...‬باید‬

‫‪166‬‬
‫خونسرد می موندم ‪ ...‬اگه خشمگین می شدم کسی که می باخت خودم بودم ‪ ...‬با‬
‫خونسردی می تونستم حرصش رو در بیارم ‪ ...‬اینبار نوبت من بود که با ژستی‬
‫مغرورانه پا روی پا بندازم و بگم‪:‬‬
‫‪ -‬شاید ‪...‬‬
‫چشماشو گرد کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬تو ‪ ...‬تو دختر همون افسانه ای هستی که ‪...‬‬
‫پریدم وسط حرفاش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حرص نخورین ‪ ...‬بله من دختر افسانه هستم ‪ ...‬همونی که یه روز توی این خونه‬
‫پناهنده شده بود و شما به خاطر حسادت و مکر زنانه اواره اش کردین‪.‬‬
‫یهو از کوره در رفت ‪ ،‬دستشو گذاشت روی سینه اش و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬من؟ من به خاطر حسادت اونو اواره کردم! مادر تو برای شوهر من دام گذاشته بود ‪...‬‬
‫بازم خودمو کنترل کردم و خونسردانه گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬مطمئنین؟‬
‫چشماشو براق کرد توی چشمام و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چی می خوای بگی؟‬
‫‪ -‬من؟ هیچی! شما دارین حرف می زنین ‪ ...‬من از اول می دونستم مامانم افسانه بوده و‬
‫شما هم اونو اواره کردین‪ .‬اما حرفی نزدم ‪ ...‬شما بحثشو پیش کشیدین‪.‬‬
‫‪ -‬دختر تو خیلی گستاخی ‪...‬‬
‫‪ -‬اوهوم ‪ ...‬خیلی ها این نظر رو دارن!‬
‫‪ -‬من می دونم تو هدفت از انتخاب دنی چیه! من تو رو خوب شناختم ‪...‬‬
‫‪ -‬جدی؟!‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬من نمی ذارم این ازدواج صورت بگیره ‪ ...‬تو می خوای کار نیمه تموم مادرت‬
‫رو تموم کنی ‪ ...‬شاید هم یم خوای انتقام بگیری‪...‬‬
‫‪ -‬اوهوم دقیقا همینو می خواستم ‪...‬‬
‫داشت از زور تعجب پس می افتاد ‪...‬‬
‫‪ -‬پس اعتراف می کنی!‬

‫‪167‬‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬من به خود دنیل هم گفتم ‪ ...‬هدف اولیه من همین بود ‪ ...‬اما بعدش نظرم عوض‬
‫شد ‪...‬‬
‫‪ -‬و البد عاشق شدی ‪...‬‬
‫‪ -‬بله ‪...‬‬
‫‪ -‬و انتظار داری باور کنم ‪...‬‬
‫‪ -‬می تونین باور نکنین!‬
‫‪ -‬من نمی ذارم دنیل با تو ازدواج کنه ‪...‬‬
‫لبخندی زدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬می تونین باهاش صحبت کنین و اینو بگین ‪ ...‬ولی مطمئنا! همین یه ذره احترامتون‬
‫هم زیر سوال می ره ‪...‬‬
‫‪ -‬دختر تو شرم نداری؟‬
‫‪ -‬برای بی شرم ها نه ‪...‬‬
‫الیزابت از جا بلند شد ‪ ...‬نگاهی با خشم به من انداخت و رفت سمت در ‪ ...‬می دونستم‬
‫که اون هیچ خطری برای من نداره ‪ ...‬برای همین هم برام اهمیتی نداشت ‪ ...‬جلوی در‬
‫که رسید چرخید به طرفم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬از مادرت چه خبر؟‬
‫آهی که کشیدم بی اراده بودم ‪ ...‬به پنجره نگاه کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دق کرد و مرد ‪...‬‬
‫صدای آهش نگاهمو کشید به اون سمت ‪ ...‬یه لحظه فقط یه لحظه حس کردم چهره اش‬
‫در هم شده ‪ ...‬خیلی زود از اتاق رفت بیرون و در رو زد به هم ‪ ...‬رفتم به طرف تخت‬
‫خواب ‪ ...‬خودم رو روی تخت رها کردم و پاهامو کشیدم توی بغلم ‪ ...‬اصالا از یادم رفت‬
‫که قصد داشتم زنگ بزنم به دنیل ‪ ...‬اینقدر به دیوار روبروم نگاه کردم که خوابم برد ‪...‬‬
‫با نوازش دستی ال به الی موهام چشمامو باز کردم ‪ ...‬اولین چیزی که دیدم چشمای دنیل‬
‫بود ‪ ...‬یهو هوشیار شدم و سیخ نشستم ‪ ...‬دنیل به روم لبخند زد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬صبح بخیر عزیز من ‪...‬‬
‫خندیدم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی!‬

‫‪168‬‬
‫دستاشو باز کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬جان دنی ‪...‬‬
‫هنوز لباس بیرون تنش بود و معلوم بود که تازه اومده ‪...‬‬
‫شیرجه رفتم توی بغلش و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬عزیــــــرم! کی اومدی؟‬
‫سرشو فرو کرد توی گردنم ‪ ...‬چند بار با عطش بو کشید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همین االن!‬
‫‪ -‬چرا خبر ندادی؟‬
‫‪ -‬از فرودگاه اومدن خونه چه کاری داشت عزیزم؟ ببخشید که بیدارت کردم ‪ ...‬دیگه‬
‫طاقت نداشتم ‪...‬‬
‫‪ -‬عشق من! این حرفا چیه؟ دلم برات خیلی تنگ شده بود ‪ ...‬وووی دنی! باورم نمی شه‬
‫تو بغلم باشی ‪...‬‬
‫منو محکم به خودش فشار داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬باور کن! دیگه تموم شد عزیزم ‪ ...‬دیگه هیچ تنهات نمی ذارم!‬
‫‪ -‬اوه دنی ‪ ...‬خیلی سخت بود ‪ ...‬خیلی!‬
‫‪ -‬برای منم خیلی سخت بود ‪ ....‬سخت تر از اون چیزی که فکرشو می کردم ‪ ...‬دو سه‬
‫بار وسط کار می خواستم قید همه چیزو بزنم و بر گردم ‪ ...‬با بدبختی این سه روز رو‬
‫تحمل کردم ‪....‬‬
‫‪ -‬اومــــم! خیلی دوستت دارم دنی ‪...‬‬
‫سرشو اورد جلو ‪ ...‬نزدیک صورتم ‪ ...‬همینطور که نگاش بین لبام و چشمام در نوسان‬
‫بود گفت‪:‬‬
‫‪ -‬عاشقتم ‪ ...‬بدجور عاشقت شدم افسون!‬
‫بی توجه به زمان و مکان و خستگی ها و رنج ها و غصه ها مشغول بوسیدن هم شدیم‬
‫‪ ...‬یک ساعت بعد که در آغوش هم آروم خوابیده بودیم گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬با تاکسی اومدی خونه دنی؟‬
‫خم شد سر شونه مو بوسید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬نه ‪...‬‬

‫‪169‬‬
‫‪ -‬پس؟‬
‫‪ -‬اگه بگم ناراحت میشی ‪...‬‬
‫کمی ازش فاصله گرفتم ‪ ...‬موهامو از توی صورتم زدم کنار و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چرا باید ناراحت بشم؟ چیزی شده؟‬
‫نفسشو با صدا بیرون داد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬دوروثی اومده بود فرودگاه پیشواز من ‪...‬‬
‫با چشمای گرد شده گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چی؟!!‬
‫‪ -‬منم خیلی تعجب کردم ‪ ...‬اصال هم تحویلش نگرفتم و خواستم با تاکسی بیام ‪ ...‬اما‬
‫اصرار و خواهش کرد که برای اخرین بار باهاش همراه بشم ‪ ...‬ناچارا قبول کردم چون‬
‫نمی خواستم با سر پائولو قطع رابطه کنم‪ .‬راهش هم نرنجوندن دوروثیه ‪ ...‬سوار‬
‫ماشینش شدم و اون منو رسوند ‪ ...‬توی راه هیچ حرفی نمی زد و من هم از این بابت‬
‫خیلی خوشحال بودم ‪...‬‬
‫به اینجا که رسید یهو نشست روی تخت و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬راستی ‪...‬‬
‫با تعجب گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬چی شد؟‬
‫‪ -‬وقتی می خواستم از ماشینش پیاده بشم یه سی دی بهم داد و گفت حتما تماشا کنم ‪...‬‬
‫ازش پرسیدم چیه! اما حرفی نزد ‪...‬‬
‫چشمامو ریز کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬سی دی؟‬
‫‪ -‬آره ‪ ...‬پاشو بریم توی سالن نشیمن تا ببینم چی داده بهم!‬
‫از جا بلند شدم ‪ ...‬رفتم سر کمد لباس ها و یه شنل برداشتم کشیدم روی بدنم ‪ ...‬دنیل هم‬
‫رب دوشامبرش رو تنش کرد و دوتایی رفتیم از اتاق بیرون ‪ ...‬خودمو چسبوندم بهش و‬
‫گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی ‪ ...‬مامانت اینا رو ندیدی هنوز؟‬

‫‪171‬‬
‫‪ -‬چرا ‪ ...‬دایان بیچاره که فقط دنبال کارای ما دوتاست ‪ ...‬وقتی اومدم داشت از خونه می‬
‫رفت بیرون ‪ ....‬مامان هم توی باغ قدم می زد ‪...‬‬
‫‪ -‬مامانت باهات حرفی نزد ؟‬
‫‪ -‬نه ‪ ...‬چطور؟‬
‫‪ -‬آخه جریان منو فهمید ‪...‬‬
‫وارد سالن نشیمن شده بودیم ‪ ...‬با تعجب ایستاد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چی؟!‬
‫‪ -‬خودش فهمید ‪ ...‬من چیزی نگفتم!‬
‫‪ -‬خوب ؟‬
‫‪ -‬هیچی ‪ ...‬فکر کرده من اومدم کار نیمه تموم مامانمو تموم کنم ‪...‬‬
‫با خشم گفت‪:‬‬
‫‪ -‬خودش اینو گفت؟‬
‫‪ -‬اوهوم ‪ ...‬تازه می خواد با تو هم در این مورد حرف بزنه و منصرفت کنه!‬
‫دستشو گذاشت توی کمرش ‪ ...‬منو هل داد جلو و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬حتما در این مورد باهاش حرف می زنم ‪ ...‬من تو رو سپردم بهشون و رفتم! این حرفا‬
‫چیه بهت زده! تو چی گفتی؟ امیدوارم خودتو ناراحت نکرده باشی ‪...‬‬
‫‪ -‬نه ‪ ...‬خیلی برام عادی بود ‪ ...‬خودمو اماده کرده بودم ‪ ...‬بعدش هم به تو و عشقت‬
‫اعتماد دارم ‪ ...‬می دونم این حرفا تو رو از رو نمی بره!‬
‫لبخندی زد و رفت سمت استریو ‪ ...‬سی دی دستشو گذاشت داخل دستگاه و اومد سمت‬
‫من ‪ ...‬دو تایی نشستیم روی کاناپه و من سرمو به به سینه اش تکیه دادم ‪ ...‬همینطور‬
‫که به صفحه تلویزیون خیره شده و منتظر لود شدن سی دی بودیم دنی گفت‪:‬‬
‫‪ -‬یه سوال بپرسم افسون؟‬
‫‪ -‬هوم ‪...‬‬
‫‪ -‬تو از رابطه با من راضی هستی؟‬
‫چرخیدم به طرفش ‪ ...‬با شیطنت نگاش کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬آره خیلی ‪...‬‬

‫‪171‬‬
‫پیشونیمو بوسید و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬مطمئن؟‬
‫‪ -‬اوهوم ‪ ...‬چون تو خیلی بیشتر از خودت به فکر منی ‪ ...‬این هیجان زده ام می کنه!‬
‫صداش بم شده بود‪:‬‬
‫‪ -‬خوب چون خیلی دوستت دارم ‪...‬‬
‫بهش چشمک زدم و خواستم چیزی بگم که صدای استریو بلند شد و من چرخیدم سمت‬
‫صفحه تلویزیون ‪ ...‬تصویر دوروثی روی صفحه تلوزیون بود ‪...‬‬
‫‪ -‬سالم دنی ‪ ...‬االن که دارم این فیلم رو پر می کنم تو ونیز هستی ‪ ...‬امشب تولد ادوارده‬
‫‪ ...‬ادوارد زنگ زد و افسون رو دعوت کرد ‪ ...‬چیزایی هست که تو ازش خبر نداری دنی‬
‫‪ ...‬به قول تو من هیچ وقت تورو اونجور که باید دوست نداشتم ‪ ...‬اما ازدواج با تو‬
‫آرزوم بود! تو برام عزیز بودی ‪ ...‬برای همین هم نمی تونم چشمامو روی وقایعی که‬
‫اتفاق افتاده ببندم ‪ ...‬دنی ‪ ...‬تو باید بدونی که افسون مدت ها نامزد ادوارد بود و‬
‫متاسفانه هنوز هم هست ‪ ...‬نمی دونم چرا با وجود داشتن تو باز هم دور و بر ادوراد می‬
‫پلکه و باهاش صحبت میکنه ‪ ...‬بهتره خودت اینو ازش بپرسی! عصبانی نشو ‪ ...‬من‬
‫برات مدرک دارم ‪ ...‬بهتره خوب به این فیلم نگاه کنی ‪ ...‬من حق رفتن به ویالی ادوارد‬
‫رو ندارم ‪ ...‬یکی از دوستام می ره و برات فیلم می گیره ‪ ...‬خوب ببین و درست تصمیم‬
‫بگیر ‪...‬‬
‫اگه بگم هیچ خونی دیگه توی رگ هام جریان نداشت دروغ نگفتم ‪ ...‬بدنم یخ شد و رنگم‬
‫پرید ‪ ...‬کاش می تونستم دست دراز کنم و استریو رو خاموش کنم ‪ ...‬کاش می تونستم‬
‫داد بزنم دروغه ‪ ...‬حتی نمی تونستم به دنی نگاه کنم و عکس العملش رو ببینم ‪ ...‬زل‬
‫زده بود به صفحه تی وی و جون از بدنم داشت پر می زد ‪ ...‬صحنه بعدی وقتی بود که‬
‫من وارد ویالی ادوارد شدم و ادوارد منو بغل کرد ‪ ...‬منتظر بودم صحنه پس زدن منو‬
‫هم نشون بده ‪ ...‬اما فیلم قطع شد ‪ ...‬صحنه بعدی صحنه ای بود که ادوارد شربت رو‬
‫گرفت جلوی دهنم و من به خاطر اینکه دستشو رد نکنم جرعه ای خوردم ‪ ...‬صحنه بعد‬
‫باال رفتنمون از پله ها و رفتن توی اتاق ادوارد ‪ ...‬و صحنه مرگ من!‪ ...‬نمی تونستم‬
‫چشم از صفحه برفکی بردارم ‪ ...‬دوروثی باالخره زهر خودشو ریخت ‪ ...‬حاال باید چطور‬
‫بهش ثابت می کردم؟! دیگه چه حرفی داشتم که بزنم ‪ ...‬دست دنیل که از دور شونه ام‬
‫باز شد تازه جرئت پیدا کردم نگاش کنم ‪ ...‬دستاشو فرو کرده بود توی موهاش و‬
‫چشماشو بسته بود ‪ ...‬پلکاش می لرزید ‪ ...‬بغض به گلوم حمله کرد ‪ ...‬باید از خودم‬
‫دفاع می کردم باید یه چیزی می گفتم ‪...‬‬
‫‪ -‬دنی ‪...‬‬

‫‪172‬‬
‫پرید وسط حرفم ‪ ...‬صداش به زور در می یومد ‪ ...‬چرا اینقدر صداش گرفته بود؟ چرا‬
‫صداش می لرزید؟‬
‫‪ -‬تو گفتی که‪...‬‬
‫بغضم ترکید و به هق هق افتادم ‪ ...‬بی توجه به هق هق من گفت‪:‬‬
‫‪ -‬گفتی از تماس با مردای دیگه بیزاری ‪...‬‬
‫نالیدم‪:‬‬
‫‪ -‬دنــــی!‬
‫فریادش مو به تنم راست کرد‪:‬‬
‫‪ -‬حرف نزن! هیچی نگو!!!‬
‫صورتمو بین دستام پوشوندم و زار زدم ‪ ...‬از جا بلند شد ‪ ...‬انگار افسارش گسیخته بود‬
‫‪ ...‬ظرف و ظروف روی میز رو پخش زمین کرد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬فقط سه روز نبودم افسون! طاقت نیاوردی؟! هان؟‬
‫چی می تونستم بگم؟ اون اصال بهم فرصت نمی داد ‪...‬‬
‫چرا نشناختمت! می خواستی منو بشکنی ‪ ...‬می خواستی لهم کنی؟ آره؟ می خواستی‬
‫بهم بفهمونی عاشق شدن و شکستن یعنی چی؟ می خواستی انتقام بگیری؟!!!‬
‫دستمو از جلوی صورتم برداشتم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی به خدا ‪...‬‬
‫صورتش از خشم سرخ شده و رگهای گردن و پیشونیش زده بودن بیرون ‪ ...‬باز داد‬
‫کشید‪:‬‬
‫‪ -‬گفتم هیچی نگو! گول همین ظاهر فریبنده ات رو خوردم ‪ ...‬فکر کردم منو بخشیدی ‪...‬‬
‫فکر کردم کوتاه اومدی! اما اشتباه می کردم ‪ ...‬بهت گفته بودم دوست ندارم با ادوارد‬
‫نامزد کنی و بعدش باهاش ازدواج کنی‪ ...‬گفته بودم یا نه؟‬
‫جوابش فقط اشک ریختن و نگاه کردنش بود ‪ ...‬همین و بس!‬
‫‪ -‬تو رفتی تولدش ‪ ...‬از دستش ‪ ...‬بعدش هم ‪...‬‬
‫‪ -‬نه دنی به خدا نه!‬
‫‪ -‬نــــــه!!! لعنتی با چشمای خودم دیدم ‪...‬‬

‫‪173‬‬
‫کنترل تلوزیون رو برداشت ‪ ...‬فیلم رو دوباره پلی کرد و اورد روی صحنه ای که با هم‬
‫رفتیم از پله ها باال ‪ ...‬یهو شکست ‪ ...‬صداش پر از بغض شد و گفت‪:‬‬
‫‪ -‬برای با من بودن هم دقیقا ا همینقدر هیجان داشتی ‪ ...‬ببین چه جوری از پله ها رفتی‬
‫باال ‪ ...‬ببین!‬
‫سرمو چرخوندم اون سمت ‪ ...‬نمی خواستم ببینم ‪ ...‬داد کشید‪:‬‬
‫‪ -‬می گم ببین لعنتی!‬
‫ناچار چشم دوختم به تلویزیون ‪ ...‬با ادوارد رفتیم توی اتاق ‪ ...‬مشخص بود دوربین رو‬
‫گوشه اتاق نصب کردن ‪ ...‬چون دیگه کسی با ما وارد اتاق نشد ‪..‬دنیل دستش رو برد باال‬
‫و کنترل رو محکم توی تلویزیون کوبید ‪ ..‬تصویر قطع شد ‪ ...‬نشستم روی زمین ‪...‬‬
‫ضجه زدم‪:‬‬
‫‪ -‬به خدا می خوان خرابم کنن ‪ ...‬به خدا این جوری نیست که داری می بینی ‪...‬‬
‫اومد به طرفم ‪ ...‬اشک روی صورتش برق می زد ‪ ...‬خدایا من با دنیل چه کردم! دقیقا به‬
‫اون چیزی که می خواستم رسیدم اما به چه قیمتی! از دست دادن عشقم؟ حاال که دیگه‬
‫نمی خواستم چرا خدا؟ تازه داشتم احساس آرامش کردم ‪ ...‬منو کشید از روی زمین باال‬
‫‪ ...‬فکر کردم می خواد کتکتم بزنه ‪ ...‬دستمو گرفتم جلوی صورتم ‪ ...‬اما با خشم منو‬
‫کشید توی بغلش ‪ ...‬متحیر سر جام موندم و دستام اینطرف و اونطرف بدنم خشک شد ‪...‬‬
‫نمی دونستم باید چیو باور کنم! سکوتش خیلی طول نکشید‪ ،‬همینطور که با ولع منو می‬
‫بویید و اشک می ریخت ‪ ...‬با زاری گفت‪:‬‬
‫‪ -‬چطور ازت بگذرم؟ چطور؟ نابودم کردی افسون ‪ ...‬می فهمی؟ نابودم کردی ‪ ...‬به‬
‫خواسته ات رسیدی ‪ ...‬بهت تبریک می گم ‪...‬‬
‫بعد از این حرف ولم کرد ‪ ...‬ولو شدم روی زمین و دنیل رفت ‪...‬‬
‫گریه فایده ای نداشت‪ ،‬التماس هم فایده ای نداشت! هر راهی رو که امتحان کردم جواب‬
‫نداد ‪ ...‬دنیل در اتاقش رو به روی همه بسته بود و فقط سیگار دود می کرد ‪ ...‬بین روز‬
‫فقط مواقعی که مجبور می شد بره دفترش از اتاقش می یومد بیرون ‪ ...‬به ظاهر رنگ‬
‫پریده من بی تفاوت نگاهی می انداخت و می رفت ‪ ...‬دنیل از سنگ شده بود ‪ ...‬اوایل‬
‫خیلی به دست و پاش می پیچیدم اما نتیجه ای نداشت ‪ ...‬الیزابت و دایه و دایان متحیر‬
‫مونده بودن ‪ ...‬نه حرفی می تونستن بزنن و نه سوالی می پرسیدن ‪ ...‬دنیل فقط توی یه‬
‫جمله گفت‪:‬‬
‫‪ -‬همه چیز رو فراموش کنین! من و افسون پشیمون شدیم ‪...‬‬

‫‪174‬‬
‫من با داهن باز و با بقیه با بهت نگاش کردن ‪ ...‬به این راحتی همه چیز تموم شد؟!‬
‫صدای دنیل توی گوشم پیچید‪:‬‬
‫‪ -‬روزی که بفهمم بهم خیانت کردی با همه وجودم آرزو می کنم از زندگیم محو بشی ‪...‬‬
‫و بعد محوت می کنم!‬
‫دنیل قصد داشت منو از زندگیش محو کنه ‪ ...‬اما خودش بدتر از من داشت تحلیل می‬
‫رفت ‪ ...‬دایان خودشو به من نزدیک کرد تا بفهمه جریان چیه اما جوابش چیزی جز‬
‫سکوت نبود! الیزابت بارها با اتاق دنیل رفت اما قفل لب های دنیل هم نشکست ‪ ...‬بعد از‬
‫گذشت یه هفته پر کابوس عزمم رو جزم کردم‪ ،‬حس می کردم دنیل برای شنیدن حرفام‬
‫آماده است ‪ ...‬بی توجه به اتفاقی که ممکن بود بیفته در اتاق دنی رو باز کردم و رفتم تو‬
‫‪...‬هنوز کامل وارد اتاق نشده بودم که از همونجا سر جاش داد کشید‪:‬‬
‫‪ -‬کیه؟! مگه نگفتم کسی نیاد تو؟‬
‫هنوز منو ندیده بود ‪ ...‬روی تخت دراز کشیده بود و به سقف خیره شده بود ‪ ...‬رفتم به‬
‫سمتش ‪ ...‬همه جسارتم رو جمع کردم و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی ‪ ...‬می شه با هم حرف بزنیم؟‬
‫دنی سیخ نشست روی تخت ‪ ...‬از چشماش خون می بارید ‪ ...‬نگام روی دستاش خیره‬
‫موند ‪ ...‬یکی از لباس خوابای من توی دستش مشت شده بود ‪ ...‬داشت با خودش چی‬
‫کار می کرد؟ با دیدن این صحنه اشکم سرازی شد و گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬دنی ‪ ...‬تو رو خدا بذار من حرف بزنم ‪ ...‬بعد هر چی که تو بگی قبوله!‬
‫دنیل نشست و تکیه داد به پشتی تخت ‪ ..‬لباس توی دستش رو پرت کرد وسط اتاق و‬
‫غضبناک گفت‪:‬‬
‫‪ -‬می شنوم ‪...‬‬
‫‪..‬‬

‫نشستم روی تخت ‪ ...‬خواستم دستشو بگیرم که اجازه نداد و به شدت دستشو کشید عقب‬
‫‪ ...‬خواستم حرف بزنم که با غیظ گفت‪ - :‬بدون گریه! سعی کردم جلوی ریزش اشک‬
‫هامو بگیرم ‪ ...‬شروع کردم به حرف زدن ‪ ...‬چیزایی رو می گفتم که خودش خیلی خوب‬
‫می دونست ‪ ...‬از شنیدن حرفاش پشت در اتاق گفتم تا همین لحظه ای که جلوش ایستاده‬
‫بودم ‪ ...‬در سکوت به حرفام گوش می کرد اما نگام نمی کرد ‪ ...‬نگاش به دیوار‬
‫روبروی تخت بود ‪ ...‬وقتی همه حرفام تموم شد سکوت کردم ‪ ...‬حاال نوبت اون بود ‪...‬‬
‫چند تا نفس عمیق کشید و گفت‪ - :‬مگه نمی گی ادوارد روی گوشیت پیام گذاشته؟! اون‬

‫‪175‬‬
‫پیام کجاست؟ مگه نمی گی می خواست بهت یه نقاشی بده؟ اون نقاشی کو؟ گیج و گنگ‬
‫نگاش کردم ‪ ...‬با خشم گفت‪ - :‬این نگاه جواب من نیست! می گم کجاست این چیزایی که‬
‫ازشون حرف می زنی؟ قبول که برای دلسوزی رفتی تولد ادوارد ‪ ...‬قبول که می‬
‫خواستی همه چیز رو به من بگی ‪ ...‬قبول که باهاش رقصیدی تا دست از سرت برداره!‬
‫اما لعنتی حداقل بهم یه مدرک نشون بده تا بتونم دلمو خوش کنم! خدایا بد شناسی بدتر‬
‫از این؟ من همه پیامای ادوارد رو پاک کرده بودم از روی گوشیم که برام دردسر نشه و‬
‫اون نقاشی ‪ ...‬من اصالا نقاشی ندیدم! حاال باید چی کار می کردم؟ با تته پته گفتم‪ - :‬دنیل‪،‬‬
‫من پیاماشو پاک کردم ‪ ...‬می ترسیدم از اینکه ببینی و ناراحت بشی ‪ ...‬نقاشی رو هم‬
‫ندیدم اصالا چون بعد از اون جریان من از اتاق خارج شدم ‪ ...‬دنیل نگام کرد ‪ ...‬نگاهش‬
‫طوری بود که انگار التماس می کرد قانعش کنم ‪ ...‬اما چطور؟ من همه حرفامو زده‬
‫بودم! اما اون نمی خواست که قانع بشه ‪ ...‬دنیل زمزمه وار گفت‪ - :‬وقتی ادوارد بهت‬
‫زنگ زد و رنگت پرید‪ ،‬وقتی اس ام اساشو پاک می کردی که من نفهمم و فک می کردی‬
‫واقعا ا نمی فهمم ‪ ...‬وقتی بهم گفتی اگه خیانت کنی چه عکس العملی نشون می دم ‪...‬‬
‫وقتی اینا رو می دیدم ته دلم حس بدی بهم دست می داد! اما دائم تو رو تبرئه می کردم‬
‫‪ ...‬افسون همه چیز بر علیه توئه! خیلی دوست دارم بزنم زیر همه چی و حریصانه تو‬
‫رو واسه خودم نگه دارم ‪ ...‬اما نمی شه! نمی شه ‪ - ...‬دنیل! خواهش می کنم ‪ ...‬اگه بهم‬
‫یه فرصت بدی می فهمی که ‪ - ...‬برو بیرون افسون ‪ - ...‬دنی! داد کشید‪ - :‬برو بیرون!‬
‫اینقدر عذابــــم نده! برو ‪ ...‬از جا بلند شدم ‪ ...‬شاید هنوز هم نیاز به فرصت داشت ‪ ...‬ته‬
‫دلم به بخشش دنی امید داشتم‪ .‬رفتم توی اتاق خودم‪ .‬خودمو انداختم روی تخت و از ته‬
‫دل زار زدم ‪ - *** ...‬خانوم ‪ ...‬خانوم! صاف نشستم روی تخت و آباژور کنار تخت رو‬
‫روشن کردم ‪ ...‬کروالین با ظاهر پریشون وسط اتاق ایستاده بود ‪ ...‬نگاهی به ساعت‬
‫انداختم ساعت دو نیم شب بود ‪ ...‬با ترس از تخت اومدم پایین و گفتم‪ - :‬چی شده‬
‫کروالین؟! ‪ -‬خانوم خواهش می کنم بیاین بریم اتاق آقا ‪ ...‬حالشون اصال خوب نیست ‪...‬‬
‫دیگه صبر نکردم که چیزی بگه ‪ ...‬پریدم سمت در بین دو اتاق و دستگیره رو‬
‫چروخوندم ‪ ...‬لعنتی قفل بود! خیلی وقت بود که دنی قفلش کرده بود ‪ ...‬رفتم سمت در‬
‫اصلی و از اتاق رفتم بیرون ‪ ...‬کروالین هم پشت سرم می یومد ‪ ...‬در اتاق دنی باز بود‬
‫‪ ...‬دو تا از خدمتکارا پشت در ایستاده بودن و داشتن با هم پچ پچ می کردن‪ .‬محکم‬
‫پسشون زدم و رفتم تو ‪ ...‬دنیل با ظاهر آشفته با چشمای خمار و سرخ لب تخت نشسته‬
‫بود و دایه سعی داشت لباساشو در بیاره ‪ ...‬دایان پایین تخت با لباس خواب ایستاده بود‬
‫و با نگرانی به این صحنه خیره شده بود ‪ ...‬اما خبری از الیزابت نبود ‪ ...‬می دونستم که‬
‫شبا قرص خواب می خوره و می خوابه ‪ ...‬رفتم سمت دایه و گفتم‪ - :‬چی شده؟! دایه با‬
‫خشم چرخید سمت من و گفت‪ - :‬اینو من باید از تو بپرسم! چی کار کردی با دنی که به‬
‫این روز افتاده ؟! دنی با همون حالت خمار نگام کرد و کش دار رو به دایه گفت‪ - :‬برین‬
‫بیرون ‪ ...‬دایه غر زد‪ - :‬تو حرف نزن ‪ ...‬مشروب از تو چشمات هم داره می زنه بیرون‬
‫‪ ...‬دایان با تمسخر گفت‪ - :‬همه هیلکش الکله! یه کبریت بگیریم کنار منفجر می شه ‪...‬‬

‫‪176‬‬
‫خدای من! دنی! سرمو با افسوس تکون دادم و رفتم به طرفش ‪ ...‬دایه کتشو باالخره در‬
‫اورد و پرت کرد اون طرف ‪ ...‬مشغول باز کردن کرواتش شد‬

‫دستم رو گذاشتم سر شونه دایه و گفتم‪ - :‬دایه بسپارینش به من ‪ ...‬دایه چپ چپ نگام‬


‫کرد و رفت کنار ‪ ...‬رفتم نشستم کنارش و به نرمی مشغول باز کردن کرواتش شدم ‪...‬‬
‫دستشو گذاشت زیر چونه م ‪ ...‬سرمو کشید سمت باال و گفت‪ - :‬افســــون من! داری از‬
‫پیشم می ری؟ لبامو کشیدم توی دهنم و سرمو به طرفین تکون دادم ‪ ...‬بی توجه به‬
‫حالش کروات رو باز کردم و انداختم اون طرف نزدیک کتش ‪...‬دنی گفت‪ - :‬دلم برات‬
‫تنگ شده بود ‪ ...‬برای بودن با تو ‪ ...‬با بغل کردن! نالیدم‪ - :‬دنی! ‪ -‬داری می ری ‪...‬‬
‫داری منو تنها می ذاری! من چطور بدون تو زندگی کنم؟ ‪ -‬من جایی نمی رم دنی ‪...‬‬
‫دستش پیچید دور کمرم ‪ ...‬منو کشید کامل روی تخت و گفت‪ - :‬چرا می ری ‪ ...‬باید بری‬
‫‪ ...‬تو می ری و من بی تو می میرم ‪ ...‬آره می میرم !‬
‫آروم نوازشم کرد و گفت‪ - :‬می خوام برای آخرین بار اونطور که دلم می خواد باهات‬
‫باشم ‪ ...‬می خوام یه بار دیگه حس کنم که تو مال منی ‪ ...‬فقط یه بار دیگه ‪ ...‬گریه می‬
‫کردم ‪ ...‬با این امید که شاید منو ببخشه ‪ ...‬صبح که چشم باز کردم روی تخت بودم و‬
‫دورم مالفه پیچیده شده بود ‪ ...‬ابروهامو در هم کشیدم و دستمو آوردم باال تا بتونم‬
‫ساعتمو نگاه کنم ‪ ...‬ساعت یازده ظهر بود ‪ ...‬سر جام غلت زدم ‪ ...‬دنی کت شلوار‬
‫پوشیده و رسمی جلوی آینه مشغول بستن ساعت مچیش بود ‪ ...‬با صدای گرفته گفتم‪- :‬‬
‫دنی ‪ ...‬بدون اینکه به سمتم برگرده گفت‪ - :‬بله؟ نمی دونستم باید چی بگم! بعد از جریان‬
‫دیشب انتظار رفتار بهتری رو داشتم ‪ ...‬خودمو کشیدم باال و نشستم و با دو دست شقیقه‬
‫ام رو فشردم ‪ ...‬صداش بلند شد‪ - :‬بهتره بلند شی ‪ ...‬باید بریم ‪ ...‬دو ساعت بیشتر وقت‬
‫نداریم ‪ ...‬با تعجب نگاش کردم و گفتم‪ - :‬کجا بریم؟ ‪ -‬اگه از جا بلند شی و اماده بشی‬
‫خودت می فهمی ‪ ...‬چاره ای نبود ‪ ...‬از جا بلند شدم و رفتم سمت کمد لباس هام ‪ ...‬اما‬
‫کمد خالی بود ‪ ...‬با تعجب گفتم‪ - :‬دنی ‪ ...‬لباس های من! ‪ -‬لباسایی که آورده بودی اینجا‬
‫رو چند روز پیش برگردونم به اتاق خودت ‪ ...‬ابروهام در هم شد و راهمو کج کردم سمت‬
‫در که برم توی اتاق خودم ‪ ...‬صداش دوباره بلند شد همینطور که به ساعد های دستش‬
‫عطر می زد گفت‪ - :‬همون لباسی که روی تختته رو بپوش ‪ ...‬لپم رو از داخل جویدم و‬
‫رفتم از اتاق بیرون ‪ ...‬وارد اتاق که شدم بی توجه به کمد لباس هام رفتم سمت لباس‬
‫هایی که روی تخت بود ‪ ...‬یه پالتوی بلند شکالتی رنگ ‪ ...‬با شلوار کتون کرم و کفش‬
‫های شکالتی ‪ ...‬چیزی که برام جای سوال داشت شال کرم رنگ حریری بود که روی‬
‫پالتو افتاده بود ‪ ...‬لباس ها رو پوشیدم و شال رو گرفتم توی دستم ‪ ...‬کیف دستیم هم که‬
‫گوشه تخت بود رو برداشتم و رفتم از اتاق بیرون ‪ ...‬راه افتادم از پله ها پایین ‪ ...‬دنیل‬
‫پایین پله ها با اخم های درهم ایستاده بود ‪ ..‬کنارش دایه و کروالین و دایان و الیزابت و‬
‫چند تا دیگه از خدمتکارا ایستاده بودن ‪ ...‬اینجا چه خبر بود؟! رفتم از پله ها پایین و‬

‫‪177‬‬
‫سعی کردم طوری رفتار کنم که یعنی هیچ اتفاقی نیفتاده ‪ ...‬بعد از سالم کردن به همه‬
‫شال حریر رو گرفتم باال و گفتم‪ - :‬این چیه دنی؟ دنی خیلی معمولی گفت‪ - :‬بذارش داخل‬
‫کیف ‪ ...‬الزمت می شه ‪ ...‬دایه جلو اومد و گفت‪ - :‬زود بر می گردی دنی؟ ‪ -‬آره دایه ‪...‬‬
‫نگران نباش ‪ ...‬الیزابت با خباثت گفت‪ - :‬کار خوبی می کنی دنی ‪ ...‬این کارو از اول‬
‫بابات باید می کرد ‪ ...‬دنی اخم کرد و گفت‪ - :‬بس کن مامان! وقتی چیز ینمی دونی در‬
‫موردش حرف نزن ‪...‬‬
‫دایان دنی رو بغل کرد و گفت‪ - :‬دوست ندارم دیگه مثل دیشب ببینمت ‪ ...‬قول می دی؟‬
‫دنیل سری تکون داد و گفت‪ - :‬بی خیال دایان ‪ ...‬سختی ها گذرا هستن ‪ ...‬من گیج و‬
‫گنگ بینشون ایستاده بودم ‪ ...‬یکی از خدمتکارای مرد اومد تو و گفت‪ - :‬آقا ماشین‬
‫اماده است ‪ ...‬دنیل سری تکون داد و گفت‪ - :‬بریم افسون ‪ ...‬فقط نگاش کردم ‪ ...‬یه‬
‫چیزی درست نبود! یه چیز برام گنگ بود ‪ ...‬اول از همه دایان اومد به سمتم ‪ ...‬منو‬
‫کشید توی بغلش و گفت‪ - :‬من هیچی رو در مورد تو باور نمی کنم ‪ ...‬پاکی تو توی‬
‫چشماته! پاک بمون ‪ ...‬به قول دنی سختی ها گذران ‪ ...‬آروم گفتم‪ - :‬اینجا چه خبره‬
‫دایان؟ سرشو تکون داد و گفت‪ - :‬می فهمی ‪ ...‬بعد از دایان دایه اومد جلو و فقط دستمو‬
‫فشرد ‪ ...‬محکم مثل همیشه گفت‪ - :‬مواظب خودت باش ‪ ...‬همیشه دختر حرف گوش کنی‬
‫باش ‪ ...‬من نمی دونم بین تو و دنی چی پیش اومده ‪ ...‬اما هر چی که بوده چیز خوبی‬
‫نبوده! البد سرپیچی کردی ‪ ...‬همیشه گستاخ بودن کار دست آدم می ده! این یادت باشه‬
‫‪ ...‬بعد از دایه کروالین بود که اومد جلو و بدون حرف منو محکم کشید توی بغلش ‪ ...‬در‬
‫گوشم زمزمه کرد‪ - :‬دلم براتون تنگ می شه ‪ ...‬خودمو کشیدم عقب و اینبار با صدای‬
‫بلند گفتم‪ - :‬اینجا چه خبره؟!! دنی! دنی رفت سمت در و گفت‪ - :‬بیا دنبال من ‪ ...‬لعنتی!‬
‫می خواست منو کجا ببره؟ چه قصدی داشت؟ چرا همه باهام خداحافظی می کردن؟ چه‬
‫اتفاقی داشت می افتاد؟ نکنه منو برای همیشه از خودش دور کنه؟! دوری از دنی برام‬
‫محاله ‪ ...‬نه خدایا ! نه نمی تونم‪ .‬چونه م کم کم داشت می لرزید ‪ ...‬اما انگار برای کسی‬
‫مهم نبود ‪ ...‬به خصوص برای الیزابت که دست به سینه ایستاده بود و نگام می کرد ‪...‬‬
‫ناچار همراه دنیل راه افتادم ‪ ...‬در ساختمون پشت سرم بسته شد ‪ ...‬شاید هم پرونده‬
‫افسون بود که برای اون خونه بسته شد! دنیل کنار ماشین مشکی رنگش ایستاده بود ‪...‬‬
‫در عقب ماشین رو باز نگه داشته بود و منتظر من بود ‪ ...‬با دیدنم صورتش رو چرخوند‬
‫به یه سمت دیگه ‪ ...‬از پله ها رفتم پایین و بدون هیچ حرفی سوار ماشین شدم ‪ ...‬دنیل‬
‫هم نشست کنارم و در رو بست ‪ ...‬راننده هم سوار شد و راه افتاد ‪ ...‬نه چیزی پرسید و‬
‫نه دنی حرفی زد که بفهمم قراره کجا بریم ‪ ...‬سرم رو به پشتی صندلی تکیه دادم و‬
‫مشغول تماشای مناظر اطرافم شدم ‪ ...‬ترجیح می دادم هیچی نگم ‪ ...‬اینقدر حرف زدم و‬
‫هیچ نتیجه ای ندیدم پس حرف بزنم برای چی؟ برای اینکه بیشتر بشکنم؟ نمی تونستم به‬
‫بغض توی گلوم غلبه کنم اما نمی خواستم گریه کنم ‪ ...‬تحت هیچ شرایطی ‪ ..‬ماشین در‬
‫سکوت جاده رو می شکافت و پیش می رفت ‪ ...‬دنیل باالخره یه تکون خورد ‪ ...‬دستش‬

‫‪178‬‬
‫رو فرو کرد توی جیب پالتویی که روی کت کرم رنگش پوشید بود و یه دفترچه کهنه‬
‫کشید بیرون و گرفتش سمت من ‪ ...‬دفترچه رو گرفتم و با تعجب گفتم‪ - :‬این چیه؟‬
‫صوترشو برگردوند ‪ ...‬مشغول تماشای مناظر بیرون شد و گفت‪ - :‬خاطرات مامانت ‪ ...‬با‬
‫ولع مشغول ورق زدن دفترچه شدم ‪ ...‬دست خط مامانو خوب می شناختم ‪ ...‬اماهمه‬
‫خاطرات که به فارسی نوشته شده بود! پس دنیل چطور اونا رو خونده بود؟ نتونستم‬
‫سکوت کنم و گفتم‪ - :‬تو که فارسی بلد نبودی اون موقع ‪ ...‬اینا رو چطور خوندی؟ بازم‬
‫نگام نکرد ‪ ...‬گفت‪ - :‬دادم به یکی از دوستام برام ترجمه اش کرد ‪ - ...‬از کجا این دفترو‬
‫پیدا کردی که من این همه وقت پیداش نکردم؟ همه وسایل مامان پیش من بود ‪ ...‬ولی‬
‫همچین چیزی توشون نبود ‪ - ...‬توی وسایل لئوناردو پنهان شده بود ‪ ...‬شاید می‬
‫خواست از چشم تو دور بمونه ‪ ...‬لبم رو گزیدم و دفتر رو کشیدم توی بغلم ‪ ...‬چشمامو‬
‫بستم ‪ ...‬حس می کردم مامان رو بغل کردم ‪ ...‬دنیل بی رحم! من تو رو بخشیدم ‪ ...‬اما تو‬
‫نه! شاید هم مقصر خودم بودم ‪ ...‬من با کارایی که اول کردم ذهنیت دنیل رو نسبت به‬
‫خودم خراب کردم ‪ ...‬دنیل همیشه به من شک داشت و با این کار آخر همه اعتمادش در‬
‫هم شکست ‪ ...‬شاید زمان حالل این مشکل باشه ‪ ....‬باید صبر کنم ‪ ...‬سخته اما مجبورم‬
‫‪ ...‬با توقف ماشین چشمامو باز کردم ‪ ...‬دنیل از ماشین پیاده شد ‪ ...‬توی فرودگاه بودیم!‬
‫همراه راننده داشتن چمدون بزرگی رو از صندوق عقب خارج می کردن ‪ ...‬با تعجب سر‬
‫جام خشک شدم! به کجا قرار بود تبعید بشم؟! دنی می خواست با من چی کار کنه؟‬

‫طاقت نیاوردم رفت طرفش و به یقه پالتوش چنگ زدم‪ - :‬دنی ‪ ...‬نگام نکرد ‪ ...‬اما‬
‫چرخید به طرفم ‪ ...‬چشماش چرا مثل دو گوی یخی شده بودن؟ صدام می لرزید وقتی‬
‫گفتم‪ - :‬کجا می خوای منو ببری؟ باالخره نگام کرد ‪ ...‬اشتباه نمی کردم ‪ ...‬توی چشماش‬
‫اینبار زجر بود و غصه و عذاب ‪ ...‬صداش برام عین ناقوس مرگ بود ‪ - :‬کشورت ‪...‬‬
‫ایران! *** اینکه بقیه زمان چطور گذشت و چطور سوار هواپیما شدیم و چطور‬
‫هواپیما پرواز کرد و چطور روی خاک ایران فرود اومد چیزیه که خودم هم نفهمیدم!‬
‫انگار توی دنیای بی خبری فرو رفته بودم ‪ ...‬نه اشکی ‪ ...‬نه بغضی ‪ ...‬نه حرفی! دنبال‬
‫دنیل از این طرف به اون طرف می رفتم ‪ ...‬درست عین یه جوجه اردک دنبال مامانش ‪...‬‬
‫وارد سالن فرودگاه که شدیم صداشضو شنیدم‪ - :‬شالت افتاده ‪ ...‬دستم رو کشیدم سمت‬
‫شالم ‪ ...‬چیزی که تا االن روی سرم نینداخته بودم و طبیعی بود که بلد نباشم نگهش دارم‬
‫‪ ...‬چمدون ها رو تحویل گرفت و دستمو کشید ‪ ...‬اینقدر بدنم لخت و بی حال بود که‬
‫یادش افتاد باید برام نگران بشه ‪ ...‬نگام کرد و باالخره پرسید‪ - :‬خوب نیستی؟ پرسیدن‬
‫نداشت! کامال مشخص بود ‪ ...‬با زور نالیدم‪ - :‬منو بکش اما این بال رو به روزم نیار‬
‫دنی ‪ ...‬آهش جگر سوز بود ‪ ...‬صدای اونم کم از صدای من نبود‪ - :‬اونا فامیل تو هستن‬
‫‪ ...‬و در صمن دوستت دارن! صدایی که تا االن توی حنجره ام مخفی شده بود یهو‬
‫خودشو نشون داد و داد کشیدم‪ - :‬من برای اونا هیچ اهمیتی ندارم! همینطور که مامانم‬

‫‪179‬‬
‫نداشت ‪ ...‬اونا باعث مرگ مامانم شدن ‪ ...‬اونا ‪ ...‬تو ‪ ...‬مامانت ‪ ...‬شماها منو هم می‬
‫کشین! دستمو محکم گرفت و گفت‪ - :‬هیسسس! آروم باش افسون ‪ ...‬همه دارم به ما‬
‫نگاه می کنن! ‪ -‬برای چی منو اوردی توی این خراب شده؟ حالم از اینجا بهم می خوره‬
‫‪ ...‬اگه اینجا خوب بود مامانم ازش فرار نمی کرد ‪ - ...‬افسون! ‪ -‬اسم منو نبر ‪ ...‬از توام‬
‫بیزارم ‪ ...‬تو اگه منو دوست داشتی راضی به شکنجه کردنم نمی شدی ‪ ...‬می ذاشتی‬
‫توی همون لندن به درد خودم بمیرم! همه داشتن با حیرت نگامون می کردن ‪ ...‬براشون‬
‫جای تعجب داشت ‪ ...‬یه زن و مرد که به نظر خاجی می یان داشتن به یه زبون دیگه با‬
‫هم دعوا می کردن! دنیل هر کاری می کرد نمی تونست منو آروم کنه ‪ ...‬گفتم‪ - :‬برم توی‬
‫خونه اونا برای چی؟ اونا منو هم مثل مامانم عذاب می دن ‪ ...‬چرا راضی به عذاب‬
‫کشیدن من می شی دنی؟ یه دفعه دنیل منو کشید توی بغلش و غرید‪ - :‬ساکت شو لعنتی!‬
‫تو چی فکر کردی؟ فکر کردی من اصال به فکرت نیستم؟ الزم نیست تو نگران این چیزا‬
‫باشی ‪ ...‬من خودم خوب تحقیق کردم ‪ ...‬دقیقا از همون زمانی که فهمیدم تو کی هستی‬
‫دنبال نیمه دیگه تو توی این کشور گشتم ‪ ...‬پیداشون کردم ‪ ...‬باهاشون مکاتبه کردم ‪...‬‬
‫برای دیدن تو له له می زدن! پدر بزرگت ‪ ...‬دای ات ‪ ...‬خاله هات ‪ ...‬بچه هاشون ‪...‬‬
‫قرار بود همه شون برای مراسم ازدواجت بیان لندن! البته من جرئت نکردم بهشون بگم‬
‫داری با من ازدواج می کردی ‪ ...‬می ترسیدم تو رو ازم بگیرن ‪ ...‬گفتم بهم می گن از‬
‫سنت خجالت بکش و بعدش هم تو رو ازم دور می کنن ‪ ...‬صبر کردم تا بیان اوناج و در‬
‫برابر عمل انجام شده قرار بگیرن ‪ ...‬اما همه چی رو خراب کردی افسون! همه چی رو!‬
‫بهشون گفتم ازدواجت به هم خورده و اونا همه خودشون رو برای روبرو شدن باهات‬
‫اماده کردن ‪ ...‬تو فکر کردی من می ذارم بری جایی که آزارت بدن؟!!! درسته که تو منو‬
‫نابود کردی ‪ ...‬اما من هنوزم به فکرت هستم ‪ ...‬خودمو ازش جدا کردم ‪ ...‬هنوزم‬
‫نمیخواستم گریه کنم ‪ ...‬حرفای دنیل رو باور نمی کردم ‪ ...‬باورم نمی شد اینقدر راحت‬
‫اونا منو پذیرفته باشن ‪ ...‬اونا تو ذهن من همه شون دیو بودن ‪ ...‬به خونم تشنه بودن و‬
‫منو تکه پاره می کردن ‪ ...‬خواستم باز جوابشو بدم که صدایی توجهمون رو به خودش‬
‫جلب کرد‪ - :‬دختر عمه! چرخیدم ‪ ...‬پسر قد بلند خوش سیمایی در چند قدمی ما ایستاده‬
‫بود ‪ ...‬نگاهی به عکسی که توی دستش بود انداخت و گفت‪ - :‬خودتی! تو افسونی ‪...‬‬
‫درسته؟! فقط نگاش کردم ‪ ...‬خوش هیکل و جذاب و خوش پوش بود ‪ ...‬یه مرد شرقی‬
‫‪ ...‬پوستش سبزه بود و چشمای درشتش سیاه ‪ ...‬دستی توی موهای پر پشت سیاهش‬
‫فرو کرد و با لبخند گفت‪ - :‬شاخ در اوردم دختر عمه؟ بعد یهو به خودش اومد و با‬
‫انگلیسی گفت‪ - :‬اوه خدای من! حتما فارسی بلد نیستی ‪ ...‬من باید خودمو معرفی کنم ‪...‬‬
‫امیر عرشیا هستم ‪ ...‬پسر دایی افشین تو ‪ ...‬قبل از من که گیج و با حیرت به امیر‬
‫عرشیا خیره شده بودم دنیل جلو رفت و باهاش دست داد ‪============ ...‬‬
‫امیر عرشیا لبخندی زد و با همون لهجه سلیس آمریکایی که داشت گفت‪ - :‬شما باید‬
‫آقای مجستیک باشین ‪ ،‬قیم دختر عمه من! دنیل سرشو تکون داد و گفت‪ - :‬درسته ‪...‬‬

‫‪181‬‬
‫سالم آوردم بهتون تحویلش بدم ‪ ...‬بی توجه به امیر عرشیا چرخیدم سمت دنیل و با‬
‫ترس گفتم‪ - :‬یعنی می خوای بری؟ قبل از دنیل امیر عرشیا با لحن با مزه ای گفت‪ - :‬چه‬
‫عجب! صداتو شنیدم دختر عمه ‪ ...‬کم کم داشتم نگران می شدم ‪ ....‬دنیل دستمو کشید و‬
‫گفت‪ - :‬کمی شوکه است ‪ ...‬وگرنه هم فارسی بلده حرف بزنه و هم زبونش حسابی‬
‫درازه! چقدر عادی برخورد می کرد ‪ ...‬سوالم رو دوباره پرسیدم‪ - :‬دنی ‪ ...‬می خوای‬
‫بری؟ دنیل آهی کشید و گفت‪ - :‬دو سه روزی می مونم تا مطمئن بشم راحتی ‪ ...‬نفسی به‬
‫راحتی کشیدم ‪ ...‬تا دو سه روز دیگه خدا بزرگ بود ‪ ...‬شاید می تونستم وادارش کنم‬
‫منو هم با خودش برگردونه ‪ ...‬دنیل گفت‪ - :‬آقای امیر عرشیا ‪ ...‬انتظار نداشتم کسی بیاد‬
‫فرودگاه استقبال ما ‪ ...‬خودمون ادرس داشتیم ‪ ...‬می تونسیتم که بیایم ‪ ...‬امیر عرشیا‬
‫چمدون منو از دست دنیل کشید بیرون و گفت‪ - :‬ای بابا! فکر می کردم تعارف فقط‬
‫مخصوص ایرانی هاست! این حرفا چیه؟ اگه نمی یومدم که بابا اتی منو دار می زد! من‬
‫اصال به حرفاش توجهی نمی کردم ‪ ...‬فقط با ترس بازوی دنیل رو چسبیده بودم ‪ ...‬اما‬
‫دنیل با تعجب گفت‪ - :‬بابا اتی؟ امیر عرشیا با خنده دستی توی موهاش کشید و گفت‪- :‬‬
‫بابا بزرگم رو می گم ‪ ...‬خواهشا ا جلوی خودش نگین به این اسم صداش می کنیم که ما‬
‫رو از پا دار می زنه! دنیل با تعجب نگاش کرد ‪ ...‬اما بدون اینکه چیزی بگه فقط سرشو‬
‫تکون داد و لبخند زد ‪ ...‬امیر عرشیا پسر صمیمی بود ‪ ...‬اما بازم باعث نمی شد من از‬
‫ترسم کم کنم و بتونم بهشون اعتماد کنم ‪ ...‬بدون اینکه ما چیزی بپرسیم از سالن‬
‫فرودگاه خارج شد و گفت‪ - :‬همه می خواستن بیان استقبال دختر عمه ‪ ...‬اما یه کم‬
‫عصبی و مضطرب بودن ‪ ...‬اینه که من خودم تنها اومدم ‪ ...‬بعد زا اون فقط منم زبانم‬
‫خوبه ‪ ...‬ترسیدم دختر عمه بلد نباشه به زبون ما حرف بزنه ‪ ...‬چرخید سمت ما و به‬
‫فارسی گفت‪ - :‬بابا یه جمله ایرانی بگو ‪ ...‬دلم آب شد! چرا اینقدر غریبی می کنی؟ دنیل‬
‫با کنجکاوی نگاشو بین ما دو نفر چرخوند ‪ ...‬چون امیر عرشیا از اصطالحات ایرانی‬
‫استفاده کرده بود دنیل متوجه نشده بود ‪ ...‬آب دهنم رو قورت دادم و به انگیلسی گفتم‪- :‬‬
‫حرفی ندارم که بزنم! بی توجه به انگلیسی حرف زدن من گفت‪ - :‬شمشیرو از رو بستی‬
‫دختر عمه ها! هم حق داری هم نداری ‪ ...‬هنوز حرفش تموم نشده بود که مردی به سمت‬
‫چمدون من هجوم اورد دسته چمدون رو گرفت و با سرعت اونو با خودش برد ‪ ...‬امیر‬
‫عرشیا که برای حرف زدن با من چمدون رو رها کردم بود متوجه بردنش نشد ‪ ...‬داد‬
‫کشید‪ - :‬دزد! چمدونمو بردن ‪ ...‬یهو امیر عرشیا تکونی خورد و دوید سمت مرده و‬
‫چمدون رو ازش گرفت ‪ ...‬منو دنیل هم با سرعت رفتیم به سمتشون ‪ ...‬امیر عرشیا با‬
‫عصبانیت به مرده گفت‪ - :‬هی عمو! کجا می بری! مگه من گفتی تاکسی می خوایم؟ این‬
‫مستر و لیدی مسافرای خودمن ‪ ...‬مرده هم بدتر از امیر عرشیا با خشم گفت‪ - :‬چی چیو‬
‫مسافرای توئن! از راه نیومده مسافر می زنی! امیر عرشیا چشماشو گرد کرد و گفت‪- :‬‬
‫مرتیکه من که مسافر کش نیستم ‪ ...‬اینا فامیلمونن! دختره رو سکته دادی فکر کرد‬
‫چمدونشو دزدیدی! مرده ازمون فاصله گرفت اما داشت زیر لب به امیر عرشیا فحش می‬
‫داد ‪=========== ...‬‬

‫‪181‬‬
‫امیر عرشیا چمدون رو با خودش کشید و گفت‪ - :‬با من بیاین ماشینم رو همین جاها‬
‫پارک کردم ‪ ...‬باز به بازوی دنیل چنگ زدم و گفتم‪ - :‬من می ترسم ‪ ...‬دنیل که تحت‬
‫تاثیر فضای اونجا و غربتی که گریبانگیر هردمون شده بود باهام مهربون تر برخورد‬
‫می کرد گفت‪ - :‬نترس ‪ ...‬من پیشتم! امیر عرشیا کنار ماشین شای بلند مشکی رنگی‬
‫ایستاد ‪ ...‬چمدون رو توی صندوق عقب جا داد و در ها رو برای من و دنیل باز کرد ‪...‬‬
‫من غقب نشستم و دنی جلو ‪ ...‬بی اراده دستم رفت سمت دهنم و شروع به جویدن ناخنام‬
‫کردم ‪ ...‬امیر عرشیا راه افتاد و همزمان توضیحاتی هم می داد‪ - :‬می دونم که شهرمون‬
‫خیلی شلوغه! اما یه جاش آدمای خوبی داره ‪ ...‬به یخی غربی ها نیستن ‪ ...‬ببخشید آقای‬
‫محستیک ها ‪ ...‬ما اینطوری شنیدیم ‪ ...‬معنی پوزخند دنیل رو فقط من درک کردم ‪ ...‬اگه‬
‫غربی ها سرد بودن دنیل تا این حد توی عشق پیش نمی رفت ‪ ...‬خیابون های شلوغ و‬
‫هرج و مرج پیاده رو ها ‪ ...‬فحاشی مردم توی خیابون و گاهش حجاب مسخره خانم ها‬
‫منو به تعجب می انداخت ‪ ...‬اگه می خواستن با حجاب باشن چرا موهاشون این همه‬
‫بیرون بود و اگه می خواستن بی حجاب باشن پس برای چی شال سر کرده بودن ‪ ...‬با‬
‫دسدن زنی که از جلوی ماشین رد شد متحیر گفتم‪ - :‬اون کی بود؟ امی رعرشیا چرخید‬
‫به سمتم و گفت‪ - :‬کی؟ چون پشت چراغ خطر بودیم می تونست به سمتم برگرده ‪...‬‬
‫اشاره به زنی کردم که سر تا پا سیاه پوش بود ‪ ...‬انگار پارچه سیاه رنگی انداخته بود‬
‫روی سرش ‪ ...‬امیر عرشیا با دقت به زن خیره شد و گفت‪ - :‬نمی دونم واال! یه بنده خدا‬
‫‪ ...‬اینبار به فارسی گفتم‪ - :‬این چیه پوشیده؟ امیر عرشیا لبخندی زد و گفت‪ - :‬پس‬
‫باالخره افتخار دادی فارسی حرف بزنی ‪ ...‬چه لهجه با مزه ای داری! بی حوصله گفتم‪:‬‬
‫‪ -‬جواب سوالمو بده ‪ ...‬سرفه ای مصلحتی کرد و گفت‪ - :‬چادر بود ‪ ...‬اینم یکی از حجاب‬
‫های خانومای ایرانیه ‪ ...‬بهش می گن حجاب برتر ‪ ...‬می بینی که همه جا رو می‬
‫پوشونه ‪ ...‬مامان منم سرش می کنه ‪ ...‬چیز خوبیه اگه قداستش حفظ بشه ‪ ...‬سرمو به‬
‫نشونه فهمیدن تکون دادم و اینبار به انگلیسی گفتم‪ - :‬مامان در مورد چادر برام حرف‬
‫زده بود ‪ ...‬می گفت توی ایران چادر سر می کرده ‪ ...‬پس چادر اینه! چراغ سبز شد و‬
‫امیر عرشیا راه افتاد ‪ ...‬از نوع رانندگیش خنده ام می گرفت ‪ ...‬هر طرف که مسیر باز‬
‫می شد به همون سمت متمایل می شد ‪ ...‬اصالا مسیر واحدی برای خودش نداشت ‪ ...‬نه‬
‫تنها اون که تقریبا همه همینطور رانندگی می کردن ‪ ...‬اینقدر که داشتم با چیزای عجیب‬
‫غریب برخورد می کردم دنیل و جدایی رو از یاد برده بودم ‪ ...‬دنی اما در سکوت اطراف‬
‫رو از نظر می گذروند و لحظه به لحظه چهره اش گرفته تر می شد ‪ ...‬باالخره بعد از‬
‫گذشت چهل و پنج دقیقه امیر عرشیا وارد خیابانی پر دار و درخت شد و لحظاتی بعد هم‬
‫روبروی یک در بزرگ سفید رنگ ایستاد و دستش را روی بوق گذاشت ‪ ...‬چیزی طول‬
‫نکشید که در باز شد و امیر عرشیا شیشه رو باز کرد و گفت‪ - :‬این که در رو باز کرد‬
‫اسمش آسد باقره! باغبون باغ آقا بزرگ ‪ ...‬با کنجکاوی به پیر مرد چروکیده ای که در‬
‫رو باز کرده بود خیره شدم ‪ ...‬یه کم قوز داشت و انگار خم شده بود ‪ ...‬موهاش با اینکه‬
‫کم پشت بود اما یه دست سفید شده بود ‪ ...‬با دیدن ما دستش رو روی سینه اش گذاشت‬

‫‪182‬‬
‫‪ ،‬اون یکی دستش رو به سمت سرش برد کاله کوچیک بافتنی سبزشو از سرش برداشت‬
‫و کمی خم شد‪ .‬امیر عرشیا سرش رو از شیشه برد بیرون و گفت‪ - :‬چاکریم آقا سید ‪...‬‬
‫پیرمرد لبخند زد دستشو تکون داد و گفت‪ - :‬زبون نریز آقا کوچیک ‪ ...‬مهمونا رو ببر‬
‫که آقا منتظرن! امیر عرشیا زیر لب غر زد‪ - :‬هی بهش بگم بدم می یاد به من می گی آقا‬
‫کوچیک! نگـــو! نمی فهمه که ‪ ...‬باید براش یه سمعک بخرم ‪ ...‬همچین می گه آقا‬
‫کوچیک انگار داره با یه کوتوله حرف می زنه ‪ ...‬قدو نمی بینه دو متره ها! اینقدر غر‬
‫زد تا باالخره ماشین متوقف شد ‪ ...‬در ساختمون اصلی که چوبی و خوش تراش بود باز‬
‫شد و چند مرد و زن و دختر پسر ریختن بیرون ‪============ ...‬‬
‫با ترس به انگلیسی گفتم‪ - :‬دنی من پیاده نمی شم! قبل از دنی امیر عرشیا گفت‪- :‬‬
‫خجالت بکش دختر عمه! اینا از زور هیجان دارن خودزنی می کنن! این حرفا چیه؟ برو‬
‫پایین ‪ ...‬ادم خور که نیستن! با خشم گفتم‪ - :‬تو حرف نزن ‪ ...‬وقتی چیزی نمی دونی‬
‫چطور به خودت اجازه می دی اظهار فضل کنی؟ این آدما یه روز باعث فرار مامان من‬
‫شدن! امیر عرشیا قیافه اش توی چند لحظه به جدی ترین صورتی که ممکن بود در‬
‫اومد و گفت‪ - :‬توام وقتی چیزی نمی دونی پیش داوری نکن! به قول ما ایرانی ها یه‬
‫طرفه به قاضی نرو ‪ ...‬دیگه فرصت نشد چیزی بگم چون دنیل گفت‪ - :‬بس کن آقا ‪...‬‬
‫افسون رو نیاوردم اینجا که با این حرفا باعث آزارش بشی ‪ ...‬خواستم از دنی تشکر کنم‬
‫که در سمت من باز شد‪ .‬دستی داخل ماشین اومد و منو کشید بیرون ‪ ...‬قبل از اینکه‬
‫بفهمم چه اتفاقی داره می افته توی آغوش یه زن فرو رفتم و گونه هام مورد هجوم‬
‫بوسه های محکمش قرار گرفت ‪ ...‬چنان از ته دل زار می زد و منو می بوسید که‬
‫وحشت کرده بودم! تا به حال کسی اینطوری منو بغل نکرده و نبوسیده بود ‪ ...‬بین گریه‬
‫مدام می گفت‪ - :‬تو دختر افسانه ای! تو چقدر شبیه افسانه ای! باورم نمی شه ‪ ...‬خدایا!‬
‫افسانه دوباره متولد شده ‪ ...‬خدایا ممنونم ‪ ...‬خدایا شکرت افسانه رو بهمون برگردوندی‬
‫‪ ...‬سعی کردم خودمو ازش جدا کنم ‪ ...‬بعد از اینکه خوب منو بوسید و فشار داد پرتم‬
‫کرد توی بغل زن دیگه ای که کنار دستش ایستاده بود و بی صدا زار می زد ‪ ...‬این یکی‬
‫مالیم تر برخورد می کرد ‪ ...‬اما بازم اینقدر منو بوسید که می خواستم بزنم تو سرش!‬
‫همین که یه لحظه احساس راحتی کردم پریدم سمت دنی پشت سرش پناه گرفتم و به‬
‫قیافه های هیجان زده خیره شدم ‪ ،‬امیر عرشیا اومد جلوی ما و رو به اون آدما گفت‪- :‬‬
‫هوار تو سر من! خجالت بکشین! دختره رو کل زدین! االن می ره دیگه پشت سرشو هم‬
‫نگاه نمی کنه ‪ ...‬مردی از پشت سر امیر عرشیا بیرون اومد ‪ ...‬تقریبا مسن و به شکل‬
‫عجیب غریبی شبیه خود امیر عرشیا بود ‪ ...‬دستشو گذاشت سر شونه امیر عرشیا و‬
‫گفت‪ - :‬برو کنار ببینم! افسون ‪ ...‬دایی جان ‪ ...‬نگاهش به من پر از محبت بود! یه‬
‫محبت بی ریا که با همه وجودم درکش کردم ‪ ...‬دنیل دستمو گرفت و آروم گفت‪ - :‬من که‬
‫نمی فهمم چی می گن! اما مشخصه همه شون از دیدنت خوشحالن ‪ ...‬برو جلو! عین‬
‫بچه های ترسو رفتار نکن ‪ - ...‬دنی من نمی خوام! امیر عرشیا باز پرید وسط حرف ما‬

‫‪183‬‬
‫ها و گفت‪ - :‬انگلیسی اینجا بلغور نکن دختر عمه که با تیپا می اندازنت بیرون! حرف‬
‫می زنی یه جوری گو همه بفهمن! تو فکر فرار هم نباش که تو دیگه اینجا اسیر مایی ‪...‬‬
‫همون مرده چرخید سمت امیر عرشیا‪ ،‬محکم کوبید پس گردنش که خنده ام گرفت و‬
‫گفت‪ - :‬الل شو دو دقیقه ‪ ...‬بعد اومد سمت من ‪ ...‬آغوشش رو به روم باز کرد و گفت‪- :‬‬
‫بیا دایی ‪ ...‬بیا بذار ببوسمت! دنیل با اینکه متوجه حرف دایی نشد اما دستش رو گذاشت‬
‫پشت کمرم و هولم داد ‪ ...‬رفتم جلوی دایی ایستادم ‪ ...‬خیره شدم توی چشماش ‪...‬‬
‫دستاشو پیچید دور شونه ام و در گوشم با صدایی که می لرزید گفت‪ - :‬چقدر شبیه‬
‫مادرتی! عین یه سیب که از وسط نصفش کرده باشن ‪ ...‬همون لحظه صدای داد یه دختر‬
‫بلند شد‪ - :‬اه مامان! کشیتمون چرا اینقدر آبغوره می گیری! خاله این خواهرتو جمع کن‬
‫‪ ...‬نگاهم چرخید سمت دخترا و پسرای جوون ‪ ...‬دایی هم خودشو از من جدا کرد و‬
‫وقتی نگامو دید گفت‪ - :‬امیر عرشیا هم پالکی هاتو معرفی کن! امیر عرشیا باز سرفه‬
‫ای مصلحتی کرد و گفت‪ - :‬این دختره که عین سگ پاچه می گیره اسمش حوراست!‬
‫حورا که دختر تپل و بامزه ای بود جیغ زد‪ - :‬خفه شو! خودت ننه ت دو ساعت دو‬
‫گوشت آبغوره بگیره عصبی نمی شی؟! امیر عرشیا با ژست با مزه ای رو به اون‬
‫خانومی که اولین نفر منو بغل و آبلمبو کرد گفت‪ - :‬عمه این دخترت یه قالده نیاز داره‬
‫حتمااًا ! و قبل از اینکه حورا فرصت کنه باز جیغ بکشه دختر بغلی حورا که کشیده و‬
‫خوش اندام بود رو نشون داد و گفت‪ - :‬خواهر حورا که البته زمین تا آسمون هم باهاش‬
‫فرق داره ‪ ...‬نادیا ‪ ...‬نادیا با لبخند برعکس حورا که اصالا یادش رفت باید با من برای‬
‫عرض ادب هم که شده خوش و بشی بکنه جلو اومد و دوبار گونه مو نرم بوسید و‬
‫گفت‪ - :‬به خونه خوش اومدی افسون ! تو خیلی شبیه مادرتی ‪ ...‬من عکسای خاله رو‬
‫دیدم! ناچاراا بهش لبخند زدم ‪ ...‬االن فرصت داد و هوار و پاچه گرفتن نبود ‪...‬‬
‫=============امیر عرشیا دختر دیگه ای رو جلو کشید و گفت‪ - :‬این دختر خله‬
‫هم تاراست ‪ ...‬خواهر من! تارا اومد جلو ‪ ...‬شونزده هفده ساله می زد! با لبخند باهام‬
‫دست داد و گفت‪ - :‬اوال که به خونه خوش اومدی دختر عمه دوما به حرفای این امیر‬
‫عرشیا گوش نکن که از هم خل تر و روانی تر تو این خونه خودشه! حورا داد زد‪- :‬‬
‫ایول! راست می گه! اینبار دیگه خنده ام گرفت ‪ ...‬اما همه اینا باعث نمی شد حضور دنی‬
‫و علت حضور خودم رو توی اون خونه از یاد ببرم ‪ ...‬چرخیدم سمت دنی و به انگلیسی‬
‫گفتم‪ - :‬باید همه حرفاشون رو برات ترجمه کنم دنی ‪ ،‬از من خل تر هم پیدا می شه! دنیل‬
‫لبخند زد ‪ ...‬اما لبخندش فوق العاده تلخ بود که تلخی جدایی رو با همه عذاب هاش بهم‬
‫یاداوری کرد ‪ ...‬لبخند از روی صورتم پر زد و نگاه به امیر عرشیا کردم که مرموذانه و‬
‫به انگلیسی گفت‪ - :‬چقدر می دی لوت ندم! اینا بفهمن چی گفتی با لباس می خورنت! به‬
‫فارسی گفتم‪ - :‬منو نترسون! من از هیچی نمی ترسم ‪ ...‬حضورم هم اینجا ‪ ...‬خواستم‬
‫بگم دائمی نیست که دنیل از پشت سرم گفت‪ - :‬بهتر نیست بقیه مراسم رو ببرین داخل؟!‬
‫امیر عرشیا که تنها کسی بود که متوجه حرف دنیل شده بود گفت‪ - :‬االن االن! االن تموم‬
‫می شه ‪ ...‬و سریع گفت‪ - :‬این یکی دختره هم اسمش نگینه! دختر اون یکی خاله ات ‪...‬‬

‫‪184‬‬
‫راستی مامان حورا و نادیا خاله افشیده و مامان نگین ‪ ،‬خاله افروز ‪ ...‬حسابی گیج شده‬
‫بودم ‪ ..‬نگین با خنده گفت‪ - :‬کم کم یاد می گیری ‪ ...‬مامان افرزو من عمرا تو رو به حال‬
‫خودت بذاره! خاله افروز لبخند کمرنگی زد و با بغض کرد ‪ ...‬بی توجه به اونا که توی‬
‫دلم همه شون رو مقصر می دونستم باز نگامو دوختم به امیر عرشیا ‪ ...‬اونجا دو تا پسر‬
‫هم ایستاده بودن ‪ ..‬یکی هم سن امیر عرشیا و یکی دیگه کم سن و سال تر ‪ ...‬امیر‬
‫عرشیا پسر کم سن و ساله رو جلو کشید و گفت‪ - :‬این توله بز حسامه! داداش حورا ‪،‬‬
‫پسر خاله افشید ‪ ...‬شونزده سالشه بچه ام! حسام دستشو برد باال و خیلی جدی سیلی‬
‫محکمی به امیر عرشیا زد که همه ترکیدن از خنده ‪ ...‬بعد هم اومد جلو ‪ ...‬سینه اش و‬
‫صاف کرد و با صدایی دو رگه گفت‪ - :‬خوشبختم خانوم زیبا ‪ ...‬باز همه ترکیدن از خنده‬
‫‪ ،‬خودم هم خنده ام گرفته بود! بچه چقدر حس بزرگی می کرد ‪ ...‬امیر عرشیا که هنوز‬
‫داشت گونه اش رو ماساژ می داد اومد گوششو گرفت کشیدش عقب و گفت‪ - :‬گمشو‬
‫مینیم بابا! غوره نشده مویز شده برای من! خانوم زیبا! گمشو برو سر درست ‪ ...‬بعدش‬
‫به پسر بزرگتر اشاره کرد و گفت‪ - :‬داداش گلم ‪ ...‬نوژن! داداش نگین ‪ ...‬پسر خاله‬
‫افروز ‪ ...‬گرفتی عزیزم؟! ناچاراا سرمو تکون دادم ‪ ...‬هنوز گیج بودم ‪ ...‬اما مگه می شد‬
‫فعال چیزی گفت؟ دایی دست انداخت دور شونه ام و گفت‪ - :‬بچه ها بریم تو ‪ ...‬آقا بزرگ‬
‫خیلی وقته منتظرن ‪ ...‬بعدش رفت سمت دنیل دستشو برد جلو و رو به امیر عرشیا گفت‪:‬‬
‫‪ -‬بچه ‪ ،‬بیا اینجا ببینم ‪ ...‬دنیل دوستانه دست دایی رو فشرد ‪ ،‬امیر عرشیا جلو اومد و‬
‫گفت‪ - :‬جونم بابا؟ ‪ -‬به این آقا بگو خوش اومدین! امیر عرشیا در کمال جدیت حرف‬
‫باباش رو ترجمه کرد و دنیل هم متواضعانه تشکر کرد ‪ ...‬همه با هم به راهنمایی دایی و‬
‫امیر عرشیا رفتیم تو ‪ ...‬از کنار دنیل جم نمی خوردم ‪ ...‬دایی دستمو گرفت و گفت‪- :‬‬
‫دایی ‪ ،‬یه لحظه بیا ‪ ....‬چسبیدم به دنیل و گفتم‪ - :‬نه ‪ ...‬دایی که انگار حال منو خیلی‬
‫خوب درک می کرد گفت‪ - :‬دایی جان ‪ ...‬دخترم! از چی می ترسی؟ بیا می خوام ببرمت‬
‫پیش آقا بزرگ ‪ ...‬امیر عرشیا جلو اومد و گفت‪ - :‬بابا ‪ ،‬این دختره خیلی هاره! یم زنه‬
‫آقا جونو می دره ها! قبل از اینکه دایی حرفی بهش بزنم خودم غریدم‪:‬‬
‫‪ -‬تو کاری که به شما مربوط نیست دخالت نکن لطفا ا!‬

‫دهن امیر عرشیا باز موند و دایی با لبخند گفت‪ - :‬راست می گه! برو پهلوی آقای‬
‫مجستیک ‪ ...‬فقط تو و نوژن می تونین باهاش حرف بزنین ‪ ...‬نذارین بهش بد بگذره ‪...‬‬
‫من افسون رو می برم پیش بابا و بعد همه با هم می یایم پیش شما ‪ - ...‬بابا خودت هم‬
‫بمون توی اتاق ‪ - ...‬برو امیر! امیر عرشیا رفت و دنیل رو هم با خودش برد ‪ ...‬نگاه‬
‫دنیل لحظه آخر پر از اطمینان بود ‪ ...‬می دوست دارم بین این آشناهای غریبه سکته می‬
‫کنم‪ .‬می خواست بهش آرامش بده ‪ ...‬خبر نداشت آرامش من فقط و فقط توی آغوش‬
‫خودشه ! بعد از رفتن اونا دایی منو به سمت یکی از اتاقای ته سالن هدایت کرد ‪ ...‬در‬
‫اتاق رو باز کرد و گفت‪ - :‬برو تو دایی جون ‪ ...‬کنار ایستادم و با ترس به دایی خیره‬

‫‪185‬‬
‫شدم ‪ ...‬بهم لبخند زد و گفت‪ - :‬خیلی ساله منتظره ‪ ...‬چشمش به در خشک شده ‪ ...‬برو‬
‫تو ‪ ...‬چاره ای نداشتم جز اینکه وارد بشم ‪ ...‬اتاق روشن و پر نور بود و آخر اتاق که‬
‫تقریبا هم بزرگ بود یه تخت یه نفره قرار داشت و یه پیرمرد روش خوابیده بود ‪ ...‬وسط‬
‫اتاق ایستادم ‪ ...‬پیرمرد خودشو کشید باال ‪ ...‬عینک ته استکانی که به چشماش بود رو‬
‫باال پایین کرد و با صدای لرزونی گفت‪ - :‬بیا جلو دختر ‪ ...‬قصی القلب شده بودم انگار‬
‫‪ ...‬این مرد پدر بزرگم بود ‪ ...‬بابای مامان افسانه! اما برام هیچ اهمیتی نداشت ‪ ...‬مامان‬
‫افسانه از دست این فرار کرد ‪ ...‬از این تو دهنی خورده! اونم بیست و هشت بار! پیرمرد‬
‫یا به قول امیر عرشیا آقا بزرگ وقتی دید تکون نخوردم گفت‪ - :‬از من بدت می یاد؟‬
‫همونجا که ایستاده بودم تکیه دادم به دیوار ‪ ...‬باید حرف می زدم‪ ،‬باید یه چیزی می‬
‫گفتم‪ ،‬آهی کشیدم و گفتم‪ - :‬اینقدر گیجم که نمی دونم چی درسته چی درست نیست!‬
‫لبخندی تلخی نشست کنج لبش و گفت‪ - :‬شباهتت به افسانه خیره کننده است! پوزخند‬
‫زدم ‪ ...‬کنار دیوار سر خوردم و نشستم روی زمین ‪ ...‬سرمو گرفتم بین دستام و گفتم‪- :‬‬
‫بهتون نمی یاد خوشحال شده باشین از این شباهت! صداش بغض آلود شده بود‪ - :‬چرا‬
‫این حرفو می زنی؟ اسفانه عزیز ترین دختر من بود ‪ ...‬اما داغ خودشو به دلم گذاشت!‬
‫جوابش فقط یه پوزخند بود ‪ ...‬آهی کشید و گفت‪ - :‬مادرش از دوریش دق کرد ‪ ...‬هم‬
‫افسانه رو از دست دادم و هم افرا رو ‪ ...‬بعد از مرگ افرا فقط به امید دیدن دوباره‬
‫افسانه زندگی می کردم ‪ ...‬خدا شاهده چقدر دنبالش گشتم‪ .‬خوب می دونستم که اون‬
‫دختر اگه بخواد توی تموم زندگیش همونقدر بی پروا باشه سرشو به باد می ده! باید‬
‫نجاتش می دادم ‪ ...‬به اینجا که رسید بغضش ترکید و گفت‪ - :‬اما پیداش نکردم! یه قطره‬
‫آب شده بود رفته بود توی زمین‪ .‬من شرمنده افرا شدم! دخترش توی کشور غریب زیر‬
‫دست یه اجنبی پر پر شده و من نفهمیدم! سرمو اوردم باال ‪ ...‬دیگه نتونستم ساکت بمونم‬
‫‪ ...‬گفتم‪ - :‬هنوزم دخترتون رو بی پروا می دونین؟ در حالی که من از مامانم چیزی جز‬
‫اطاعت و سر به زیری ندیدم! واقعا در حقش ظلم شده بود ‪ ...‬چرا مامان باید اینقدر‬
‫بدبخت می شد؟ چرا؟! اگه یه ذره محبت از شما دیده بود هیچ وقت فکر فرار به سرش‬
‫نمی زد ‪ ...‬آقا بزرگ اشک چشمشو گرفت و گفت‪ - :‬تو چی در مورد مامانت می دونی؟ ‪-‬‬
‫همه چیو! هر چیزی که باید بدونم رو می دونم ‪ ...‬خوب می دونم که از شما کتک می‬
‫خورده ‪ ...‬خوب می دونم شما محدودش می کردین ‪ ...‬خوب می دونم عقاید پوسیده تون‬
‫رو می خواستین فرو کنین تو سرش اما اون زیر بار نرفته ‪ ...‬شما اونو وادار به فرار‬
‫کردین ‪ ...‬اما االن دارم تو خونه تون چی می بینم؟ چرا همه نوه هاتون سر باز راه می‬
‫رن؟ چرا هیچ کدوم حجاب ندارن؟! در حالی که مامان منو وادار می کردین چادر بکشه‬
‫روی سرش؟ اون عقیده هاتون فقط برای خفه کردن مامان من بود؟ آقا بزرگ سرشو به‬
‫پشت تخت تکیه داد و چشماشو بست ‪ ...‬اینبار نوبت من بود که صدام با بغض بلرزه ‪...‬‬
‫‪ -‬چرا ساکت شدین؟ حرفی ندارین بزنین؟ منم اگه جای افسانه بودم از این خونه فرار می‬
‫کردم ‪ ...‬شما پاتونو گذاشته بودین روی گلوشو داشتین خفه اش می کردین‪ .‬چرا نذاشتین‬
‫کارایی که می خواد رو بکنه؟ هان؟ از صدای داد من دایی وحشتزده پرید تو اتاق و‬

‫‪186‬‬
‫گفت‪ - :‬آقا بزرگ ‪ ...‬آقا بزرگ با دست لرزونش اشاره به در کرد و گفت‪ - :‬برو بیرون‬
‫افشین ‪...‬‬
‫دایی با نگرانی قدمی به آقا بزرگ نزدیک شد و گفت‪ - :‬اما آقا بزرگ ‪ - ...‬برو بیرون‬
‫گفتم! قبل از اینکه دایی بره بیرون از جا بلند شدم ‪ ...‬رفتم تا وسط اتاق و گفتم‪ - :‬برای‬
‫چی بره؟ چرا نشنوه حرفای ما رو؟ این آقا هم برادر افسانه است! باید بدونه ‪ ...‬احتماال‬
‫از مامان من کوچیکتر باشه ‪ ...‬شاید یادش نباشه شما چه کردین با مامان من! دایی‬
‫سریع گفت‪ - :‬افسون مثل اینکه تو هیچی نمی دونی ‪ ...‬من قل مادرت هستم! با تعجب‬
‫بهش خیره شدم ‪ ...‬هیچ شباهتی به مامان نداشت! چشمای سیاه و موهای لخت سیاهش‬
‫بی شباهت بودن به چشمای خاکستری و موهای فر مامان ‪ ...‬انگار از نگاهم تعجبم رو‬
‫خوند که گفت‪ - :‬دو قلوی نا همسان بودیم ‪ ...‬بچه های ارشد آقا بزرگ و خانوم جون ‪...‬‬
‫چرا ؟ چرا مامان چیزی در این مورد به من نگفته بود؟ اصال هیچ وقت در مورد‬
‫خونواده اش حرفی نزد ‪ ...‬فقط یه بار من ازش پرسیدم و اون با ناراحتی حرف رو‬
‫عوض کرد ‪ ...‬اون روز توی نگاهش یه شرم خاصی رو دیدم‪ .‬اما به روی خودم نیاوردم‬
‫‪ ...‬یعنی مامان هم خطایی مرتکب شده بود؟ خاله ها هم اومدن توی اتاق و کنای ایستادن‬
‫‪ ...‬انگار کنجکاو بودن بدونن این بحث به کجا می رسه! دایی دستی توی موهای پر‬
‫پشتش کشید و گفت‪ - :‬افسون ‪ ...‬نمی دونم تا کجا از ماجراهای گذشته خبر داری ‪ ...‬اما‬
‫همیشه اینو بدون ‪ ...‬افسانه روی چشمای همه ما جا داشت! حتی با وجود اخالقیات‬
‫عجیب غریبش ‪ ...‬باز آمپرم چسبید و داد کشیدمک ‪ -‬کدوم اخالق عجیب غریب؟ من از‬
‫مامانم جز سکوت ‪ ،‬آرامش ‪ ،‬فداکاری و مهربونی هیچی ندیدم‪ .‬نگاه خاله ها با تعجب با‬
‫هخ رد و بدل شد اما حرفی نزدن ‪ ...‬کم کم اتاق داشت شلوغ می شد ‪ ...‬دنیل و امیر‬
‫عرشیا و نوژن هم اومدن توی اتاق ‪ ...‬اما از دختر ها و حسام خبری نبود‪ .‬اخمای همه‬
‫شون در هم بود به خصوص امیر عرشیا ‪ ...‬دنیل جلو اومد و با نگرانی گفت‪ - :‬افسون!‬
‫چی شده؟!!! برای چی داد می زنی؟ وقتی انگلیسی حرف می زدم آرامش داشتم‪ .‬انگار‬
‫داشتم به زبون مادریم حرف می زدم و این برام عجیب بود‪ .‬وقتی لندن بودم فارسی‬
‫حرف زدن بهم آرامش می داد و حاال قاطی این غریبه های آشنا زبون بیگانه برام‬
‫آرامش می آورد‪ .‬گفتم‪ - :‬دنی ‪ ...‬برای چی منو اوردی جایی که مسببان بدبختی مامانمو‬
‫ببینم؟ این آدما همه شون خودخواهن ‪ ...‬دنی من اینجا دارم خفه می شم! منو ببر ‪ ...‬تو‬
‫رو خدا! دنی ‪ ...‬رفتم به سمتش ‪ ...‬یقه لباسشو چنگ زدم ‪ ،‬زل زدم توی چشمای‬
‫خونبارش و نالیدم‪ - :‬دنی ‪ ...‬اینا مامانو کشتن ‪ ...‬لئوناردو نکشت ‪ ...‬اینا کشتن! اینا منو‬
‫بدبخت کردن ‪ ...‬فردریک نکرد ‪ ...‬دنی من نمی خوام اینجا بمونم ‪ ...‬اینجا امنیت ندارم ‪...‬‬
‫آرامش ندارم ‪ ...‬یهو بدنم شروع کرد به لرزیدن و دنی بی توجه به اون همه چشم منو‬
‫کشید توی بغلش ‪ ...‬محکم فشارم می داد و من می لرزیدم‪ .‬صدای یکی از خاله ها بلند‬
‫شد‪ - :‬یکی بره یه لیوان اب قند بیاره ‪ ...‬حورا! نادیا! آب قند بیارین ‪ ...‬صدای امیر‬
‫عرشیا هم بلند شد‪ - :‬یه پارچ بیارین ‪ ،‬آقا بزرگم نیاز داره! دنیل منو چسبوند به‬

‫‪187‬‬
‫خودشش اما هیچی نمی گفت ‪ ...‬حتی ازم نمی خواست آروم باشم ‪ ...‬کاش دنیل منو می‬
‫بخشید ‪ ...‬کاش می فهمید گناهی مرتکب نشدم ‪ ...‬کاش می فهمیدم من به آغوشش‬
‫محتاجم! باالخره آب قند رسید و دنیل خودش آب قند رو توی دهنم ریخت‪ .‬کم کم لرزش‬
‫بدنم قطع شد و آروم تر شدم ‪ ...‬بعد از اون تازه بغضم ترکید و قطرات درشت اشک روی‬
‫صورتم روان شد ‪ ...‬صدای داد دنیل امیر عرشیا که هیچی منو هم سر جا میخکوب کرد‪:‬‬
‫‪ -‬من اوردمش اینجا که بهش آرامش بدین! اینه اون آرامشی که ازش حرف می زدین؟‬
‫اینه دوست داشتنشتون؟ اگه بخواین باهاش اینطور رفتار بکنین من می برمش ‪ ...‬امیر‬
‫عرشیا چند لحظه با دهن باز به دنیل خیره شد و بعد یه دفعه گفت‪ - :‬نه آقا! این دختر‬
‫خودش بی منطقه! گویا هیچی در مورد مامانش نمی دونه ‪ ...‬در مورد گذشته اش ‪ ...‬در‬
‫مورد وقتی که توی ایران بوده ‪ ...‬اگه می دونست االن اینقدر ازش دفاع نمی کرد ‪ ...‬داد‬
‫کشیدم‪ - :‬من یه بار دیگه هم گفتم ‪ ...‬مامان من هیچ گناهی مرتکب نشده ‪ ...‬من همه‬
‫دفتر خاطراتشو خوندم! هیچ کس سر از حرفای ما در نمی اورد و با تعجب بهمون نگاه‬
‫می کردن ‪ ...‬دنیل وسط حرف من گفت‪ - :‬آقا! تو حق نداری افسون رو برای اینکه از‬
‫مادرش طرفداری می کنه توبیخ کنی ‪ ...‬خودتو یه لحظه بذار جای اون! وقتی یه بچه از‬
‫مادرش جز محبت چیزی ندیده باشه انتظار داری چی کار کنه؟!! هان؟ ‪ -‬محبت؟ می‬
‫خواین باور کنم که عمه افسانه با اون اخالق فاسدش محبت کردن هم بلد بوده؟ نذاشتم‬
‫حرفش تموم بشه رفتم به طرفش و با همه قدرتم کوبیدم توی دهنش ‪ ،‬