Anda di halaman 1dari 63

PENGENALAN SENI VISUAL

PENGERTIAN SENI VISUAL

Menurut kamus dewan seni membawa maksud Halus iaitu kecil, elok, tipis dan halus, enak
di dengar iaitu mengenai suara, comel bentuk badan manakala .

seni,II: membawa maksud karya termasuklah sajak, lukisan, muzik dan lain lagi yang dicipta
dengan bakat atau kecekapan dan hasil daripada sesuatu ciptaan. Visual pula dari segi
bahasa bermaksud tampak iaitu yang boleh dilihat melalui deria penglihatan. Terdapat juga
istilah seni rupa, seni halus, seni lukis dan seni reka.

Dalam Ensiklopedia Malaysiana (1996 ) ialah satu istilah yang digunakan bagi sesuatu yang
indah-indah pada pandangan pacaindera manusia samada melalui penglihatan atau
pendengaran.

Menurut buku Fine art in Islamic civilization (1981),pemikir islam iaitu imam Al- Ghazali
memperkatakan bahawa seni itu indah melalui pandangan kecantikan dan keindahan.

Oleh itu penjelasan konsep seni visual bolehlah didasarkan kepada beberapa aspek
pernyataan diri ( self expression), pengalaman dan sensasi visual dan sentuh samada
dalam bentuk 2D dan 3D.
ALIRAN-ALIRAN
SENI
aliran seni barat

Renaissance

 Perkembangan catan paling pesat pada abad ke-15 dan 16.

 Catan dihasilkan di gereja, bangunan awam dan rumah-rumah persendirian.

 Subjek utama: figura manusia dan imej agama kristian

 teknik utama: Chioroscuro - kesan cerah yang seolah-olah datang dari luas kanvas
dari latar yang gelap dan kesamaran. Menimbulkan kesan tiga dimensi dalam ruang
atmosfera.

 Sfumato: olahan cahaya terang gelap dan teknik kekaburan cahaya dan penggunaan
warna lembut.

 Perspektif Linear: gambaran horizon secara sistematik untuk mempersembahkan


lukisan secara tepat berdasarkan sudut pandangan mengikut aras mata dan
perspektif.

 Media: fresco, cat minyak dan tempera

Baroque

 Subjek utama: imej keagamaan yang bersifat ilusi atau khayalan untuk membawa
audiens ke syurga, figura manusia dan latar belakang seperti landskap.

 Teknik utama: Tenebrism - kontra terang gelap yang tinggi dan memberi kesan
kepada bentuk, ruang dan kesan ke atas cerita. Contohnya, kesedihan dan simpati
pada cerita yang digambarkan.

 Media: cat minyak


Rokoko

 Subjek utama: seni hias di istana yang melambangkan kemewahan dan kisah
percintaan. Subjek diolah daripada petikan cerita-cerita hikayat dan agama dan
landskap serta potret individu.

 Contoh: di taman-taman bunga dan dalam istana

 Teknik utama: secco su fresco

 Media: cat minyak

Neo-Klasik (1770-1820)

 Lahir pada penghujung abad ke-18 dan berkembang pada awal abad ke-19

 Memperjuangkan moral dan kisah tentang patriotik

 Memperjuangkan suara rakyat melalui anutan fahaman humanisme dan


idealismenya

 Subjek utama: menceritakan subjek berkaitan sejarah dan hikayat Yunani dan
Romawi

 Media: Cat minyak

Romantissisme (1800-1850)

 Merujuk kepada kemuliaan, sentimen terhadap wira dan kepujian terhadap sesuatu.
Ia tidak merujuk kepada perkataan asal 'romance' yang mengisahkan percintaan

 Subjek utama: imej sejarah, keindahan landskap, perasaan simpati, kejujuran dan
suasana perang

 Mementingkan ketepatan gambaran dari segi perasaan, emosi dan suasana perang

 Penggunaan warna yang kelam dan murung menimbulkan karya yang lebih dramatik

 Media: Cat minyak


Realisme (1850-1880)

 Menolak gambaran secara tradisional dan fiksyen

 Subjek utama: rakaman alam semula jadi dan situasi sebenar kehidupan harian

 Teknik merakam imej secara realistik dan mementingkan ketepatan dan kebenaran
apa yang dilihat oleh mata

 Media: Cat minyak

Impressionisme (1870-1880)

 Menolak gambaran secara tradisional dan khayalan dalam keagamaan

 Subjek utama: rakaman alam semula jadi, kehidupan seharian dan benda-benda di
persekitaran

 Teknik merakam imej dengan mementingkan rakaman cahaya dan campuran warna
yang mengambarkan kesan cahaya yang jatuh pada sesuatu imej yang dilukis

 Media: Cat minyak

Post-Impressionisme (1880-1905)

 Menolak gambaran secara tradisional dan khayalan dalam keagamaan dan mula
bersifat emosi individu

 Subjek utama: rakaman alam semula jadi, kehidupan seharian dan benda-benda di
persekitaran

 Teknik: gabungan warna yang mementingkan kepada kajian bentuk sesuatu benda,
ekspresi emosi melalui gabungan warna dan bersifat individu seperti gambaran
perasaan takut, tegang dan misteri

 Media: Cat minyak


Fauvisme (1905)

 Subjek utama: merakam pelbagai imej yang menggambarkan potret, figura manusia,
landskap dan alam benda

 Teknik: mementingkan kespontanan, penggunaan warna yang terang dan cerah.


Tidak mementingkan ruang sebenar tetapi mementingkan perasaan dan emosi yang
lahir ketika imej tersebut dilukis. Warna tidak natural, menggunakan warna terus
daripada tiup warna

 Media: Cat minyak

Ekspressionisme (1905)

 Subjek utama: merakam pelbagai imej yang menggambarkan potret, figura manusia,
landskap dan alam benda

 Teknik: imej dipermudahkan, diolah secara ekspresif, sapuan warna yang kasar dan
garang, melahirkan luahan perasaan seperti kemaharan, menakutkan, emosional,
dan imej diolah secara abstrak.

 Media: Cat minyak dan media campuran

Kiubisme (1907)

 Subjek utama: merakam pelbagai imej yang menggambarkan potret, figura manusia,
landskap dan alam benda

 Teknik: pencarian baru dan kefahaman dalam seni tampak. Subjek dipecahkan
kepada pelbagai satah atau kiub

 Media: Cat minyak dan media campuran


Futurisme (1910)

 Subjek utama: merakam imej yang berkaitan dengan perkembangan teknologi,


gerakan manifestasi kemajuan, teknologi dan sains

 Media: Cat minyak dan media campuran

Dadaisme (1917)

 Subjek utama: gerakan yang lahir akibat Perang Dunia Pertama, menentang
peperangan dan kezaliman serta protes terhadap kezaliman

 Teknik: melahirkan imej yang seolah-olah tidak bermakna, iaitu gambaran kepada
suasana akibat peperangan dan kehidupan manusia menjadi seolah-olah tidak
bermakna

 Media: Cat minyak dan media campuran

Surealisme (1920-an)

 Subjek utama imej khayalan, bawah sedar dan alam mimpi, bersifat imej simbolik

 Media: Cat minyak dan media campuran

Abstrak Ekspresionisme (1940-an)

 Gerakan yang lahir akibat Perang Dunia Kedua, menentang peperangan dan
kezaliman serta protes terhadap kezaliman

 Luahan perasaan yang dilahirkan melalui sapuan berus yang spontan dan bebas.
Melibatkan aksi dan pergerakan badan dalam penghasilan karya.

 Media: Cat minyak dan media campuran


Seni Pop (1960-an)

 Gerakan yang lahir pertengahan tahun 50-an, lahir di Britain dan Amerika Syarikat

 Subjek utama: imej popular seperti: artis, pemimpin, benda komersill seperti
minuman coca-cola dan lain-lain

 Media: Cat minyak dan media campuran


SEJARAH AWAL
SENI MALAYSIA
Sejarah Awal Seni Visual di Malaysia

Terdapat kepercayaan bahawa pengembara- pengembara Eropah dan Inggeris telah


meminta pelukis-pelukis negeri-negeri Selat yang berketurunan Cina atau Melayu untuk
melukis gambaran kehidupan tempatan yang bermotifkan flora dan fauna. Ini disebabkan
oleh minat mereka atau sebagai rekod sejarah. Lukisan-lukisan dan catan-catan tersebut
banyak ditempah oleh pegawai-pegawai Syarikat Hindia Timur yang ditempatkan di Malaya.

Pihak Inggeris telah memperkenalkan genre lukisan/ catan lanskap dalam aliran
Realisme, zaman Pre-Raphelites, Turner dan Constable. Ini telah berterusan sehingga abad
ke 19 apabile Seni Eropah terutamanya Seni Perancis mula memberi kesannya kepada
seluruh rantau dengan pergerakan-pergerakan seni seperti aliran Impresionisme, Kubisme,
Surealisme, Futurisme dan Konstruktivisme.

Sumbangan golongan Cina kepada perkembangan seni Malaysia dan Singapura


berpunca daripada pendatang dan pelawat Cina seperti Xu Beihong yang telah
bermastautin di Pulau Pinang untuk beberapa tahun. Mereka juga telah berkunjung ke
Singapura untuk sesuatu jangka masa. Mereka telah menerima pendidikan dalam lukisan
berus Cina dan kaligrafi di China.

Pada mulanya penghijrah-penghijrah awal dari China adalah untuk mencari sara
hidup. Seni halus tidak pernah difikirkan . Hanya selepas mereka bertapak kukuh dan
berjaya dalam kehidupan, barulah terdapat beberapa penghijrahan berdasarkan kretiviti
artistik mereka. Terdapat yang terlibat dalam pendidikan Seni dan ada pula yang menjadi
pelukis amatur. Antara yang berjaya dalam bidang seni ialah Lee Kah Yeow, Wang Yau,
Reverend Chuk Mor, Reverend Pak Yuen, Chai Horng, Chung Hong Kong dan Zhen Wei
Sin. Kesimpulannya pada awal tahu 1920an terdapat pelukis yang mempamerkan hasil
karyanya. Pameran seni lukis yang terawal di singapura ialah pameran Lian Xiao Oh pada
tahun 1924. Disusuli pula dengan pameran pastel He Qui Qo pada tahun 1926.

Aktiviti-aktiviti seni yang awal di Pulau Pinang bermula apabila pengasasan Pulau
Pinang pada tahun 1786 oleh Sir Francis Light di bawah Syarikat Hindia timur. Pelukis-
pelukis Inggeris yang tinggal di Pulau Pinang gemar melukis pemandangan laut dan
keindahan alam semulajadi pulau itu. Kemungkinan terdapat pelukis tempatan yang
membekalkan lukisan-lukisan kepada para penaung Syarikat Peniagaan Eropah.

Perkembangan seni lukis moden boleh dikesan sehingga tanuh 1920an semasa
kumpulan penang Impressionist ditubuhkan. Kumpulan ini terdiri daripada ekspatriat Eropah
yang kebanyakannya merupakan surirumah bangsa Inggeris. Disebabkan sikap-sikap
kolonialistik pada masa itu, pelukis-pelukis tempatan Pulau Pinang tidak dibenarkan
menyertai Penang Impressionist. Dua orang pelukis tempatan yang diterima
menganggotainya ialah Puan Lim Cheng Kung dan Abullah Ariff. Abdullah Arif diterima
dalam kumpulan itu kerana perkhidmatan beliau sebagai pendidik seni diperlukan,
manakala Puan Lim pula isteri seorang jutawan yang dapat memberi sokongan kewangan.

Tahun 1920an merupakan peringkat yang penting dalam sejarah seni lukis Pulau
Pinang. Yong Mun Seng telah datang ke Pulau Pinang dari Singapura dan mendirikan
studio seninya. Pelukis pertama yang mengadakan pameran seni lukis di Malaysia adalah
Ooi Hwa yang telah mempamerkan karya-karyanya di Pulau Pinang pada tahun 1927. Ooi
Hwa dan Lee Cheng Yong mungkin merupakan pelukis pertama yang pergi ke luar negeri
untuk mempelajari seni di Akademi Seni Halus Shanghai. SITC (Sultan Idris Training
College) ditubuhkan pada tahun 1922. Mata pelajaran Pendidikan Seni diajar di samping
subjek-subjek lain. Komponen subjek Pendidikan Seni diajar bersama-sama dengan
pertukangan tangan seperti membuat bakul dan lain-lain seni pertukangan rakyat ketika itu.

Sukatan Pelajaran yang digunakan adalah pelajaran menggunakan mengkuang


untuk membuat bakul bagi tahun pertama. Mereka dikehendaki mencipta corak-corak baru
dengan menggunakan rotan dan buluh. Kerja-kerja tahun pertama disambung pada tahun
ke dua dan penggunaan rotan dan buluh adalah lebih meluas lagi pada tahun ke tiga. Buku
teks yang digunakan ialah ’Kitab Rajah-rajah Anyaman’ oleh guru anyaman Mr. W.
Olaguera.

Penuntut-penuntut diberi pilihan untuk pertukangan kayu bagi melatih membuat


perabot-perabot seperti meja kecil, almari buku, tongkat dan sebagainya. Dalam tempoh
tiga tahun terdapat enam kelas pertukangan kayu. Pilihan seterusnya adalah menjilid buku
di mana hanya sebahagian kecil penuntut tahun tiga sahaja yang mengikutinya.
Menganyam jaring bagi permainan bola sepak, hoki dan bola tampar. Pertukangan tanah
liat di mana hanya sebilangan penuntut sahaja dipilih untuk belajar membuat tempat bunga,
periuk dan lain-lain daripada tanah liat.

Pada tahun 1935, sekumpulan pelukis di Singapura merupakan penuntut Sekolah


Seni Halus Shanghai, Sekolah Seni Shanghai dan Universiti. Mereka telah menubuhkan
Salon Art Studies Society yang kemudiannya ditukar kepada Persatuan Pelukis-pelukis
Cina.

Persatuan ini menumpukan perhatian kepada perlaksaan pameran karya-karya


pelukis asing, terutamanya karya pelukis-pelukis HongKong dan Cina. Pelukis tempatan
turut diberi peluang untuk meluaskan pengalaman. Pameran tahunan mereka telah menjadi
tradisi berterusan tanpa sebarang sekatan melainkan pada tahun-tahun peperangan 1942
hingga 1945. Ramai ahlinya merupakan staf Akademi Seni Halus Nanyang.

Akademi Seni Halus Nanyang diasaskan pada tahun 1938 oleh pengetuanya, Lim
Hak Tai. Lim Hak Tai, seorang pelukis ternama dan berwawasan memperkembangkan
kesenian dengan menubuhkan institusi yang pertama dan paling lama di Singapura. Di
antara pelukis-pelukis terkenal yang menjadi tenaga pengajar ialah Cheong Soo pieng,
Georgette Chen Li Ying, Chen Wen His dan Chen Chong Swee. Para pelukis ini telah
datang ke Singapura selepas Perang Dunia ke Dua. Mereka dilatih di akademi-akademi
Seni di Shanghai, kanton dan Amoy. Mereka juga didedahkan kepada pengaruh modenis
aliran-aliran di Paris.

Pelukis-pelukis Nanyang memainkan peranan yang besar dalam perkembangan


tradisi seni moden di Malaysia dan Singapura melalui aktiviti-aktiviti mereka. Mereka
terkenal kerana menggabungkan konsep Barat dan Timur dalam hasil karya mereka, yang
kemudiannya dikenali sebagai Nanyang. Apabila Cheng Yong kembali pada tahun 1932,
beliau mengadakan pameran solo di Philomatic Union, Acheen Street. Pameran ini telah
memberi kesedaran kepada pelukis-pelukis tempatan yang telah melukis bersendirian dan
tidak sedar akan kewujudan pelukis-pelukis lain.

Pada tahun 1936, pelukis-pelukis Cina telah berkumpul di bawah pengaruh Yong
Mun Sen, dan menubuhkan Kelab Seni Lukis Cina Pulau Pinang. Di antara pengasas kelab
ini termasuklah Lee Cheng Yong sebagai Presiden, Yong Mun Seng sebagai Timbalan
Presiden, Quan Kuan Sin sebagai setiausaha, Tay Hooi keat sebagai bendahari dan Kuo Ju
Ping, Tan Seng Aun, Tan Gek Khean serta Wan Fee sebagai ahli jawatan kuasa. Mereka
telah mengadakan Pameran seni dan Fotografi yang pertama. Kebanyakan karya yang
dipamerkan adalah mengikut aliran Realisme Barat dan Post Impressionism di samping
beberapa lukisan berus Cina tradisional. Pelukis-pelukis di seluruh Malaysia dan singapura
telah diundang untuk menjayakan pameran ini. Pada tahun 1937, kumpulan Penang
Impressionist yang mengadakan pameran tahunan secara tetap, telah menjemput ahli-ahli
Kelab Seni Lukis Cina pulau Pinang. Jemputan ini amat menggalakkan pelukis-pelukis
tempatan memberi sumbangan yang positif. Pameran ini merupakan pameran terakhir
Penang Impressionist sebelum dibubarkan sebelum bermulanya Perang dunia Kedua.
Kebanyakan ahlinya yang aktif telah pulang ke Eropah atau pun telah dipindahkan.

Kelab Seni Lukis Cina Pulau Pinang telah mengadakan dua atau tiga lagi pameran di
bawah pimpinan Lim Cheng Ean (ayah P.G. Lim dan Lim Kean Siew, pengumpul karya
seni) dan seterusnya dipimpin oleh Ong Keng Seng. Ketika peperangan, aktiviti-aktiviti
pertubuhan terpaksa diberhentikan untuk sementara waktu kerana kawalan keselamatan
yang dikenakan di kawasan desa dan pantai. Akhirnya, pertubuhan ini dibubarkan sebelum
kemaraan jepun pada tahun 1941. Pada tahun 1949, persatuan seni Singapura telah
ditubuhkan oleh beberapa ekspatriat seperti Dr. Gibson-Hill yang mengetuai Raffles
Museum and Library, Richard Walker yang merupakan pengetua Seni Sekolah-sekolah
Singapura, Francis Thomas iaitu guru Sekolah St Andrews, Suri Mohgani iaitu pelukis
tempatan dan Liu Kang yang juga Presiden persatuan tersebut. Walau pun Liu Kang bukan
seorang guru seni beliau disanjung tinggi sebagai pelukis yang cekap dan penglibatan
aktifnya dalam Persatuan Pelukis Cina dan Persatuan Seni Singapura.

Persatuan Seni Singapura mengadakan pameran-pameran dan aktiviti-aktiviti seni di


dalam dan di luar negeri yang dibuka kepada semua pelukis tanpa mengira bangsa dan
darjat. Walker, pelukis mahir aliran Impressionisme telah melatih beberapa pelukis
terkemuka seperti Lim Cheng Hoe. Lim diiktiraf sebagai pelukis cat air yang terunggul di
mana beliau juga memberi ilham serta menjadi mentor kepada golongan pelukis generasi
ini. Lee Man Fong, pelukis penting dalam seni lukis Singapura berhijrah ke Singapura dari
Indonesia pada tahun 1967. Dilahirkan di Kanton, China pada 1913, beliau berpindah ke
Jakarta pada 1932 dan bekerja sebagai pelukis komersil. Pada tahun 1947, beliau
mendapat biasiswa kerajaan Belanda untuk menuntut kesenian di negeri Belanda. Beliau
seterusnya dilantik sebagai pelukis Istana Presiden oleh Presiden Sukarno.
Pada Disember, 1941 pendudukan jepun telah mengekang semua aktiviti
kebudayaan. Kempeitai iaitu polis tentera Jepun telah mengawasi kumpulan-kumpulan
kebudayaan China. Rekod-rekod dan bukti-bukti fotografik lawatan Kelab Seni Lukis China
Pulau Pinang telah dibakar sebagai langkah berjaga-jaga. Pada tahun 1945 keseniang di
Pulau Pinang telah dihidupkan semula dengan penubuhan Kumpulan Pendidik Seni Pulau
Pinang di bawah Jabatan Pendidik Seni, Pulau Pinang. Pada tahun 1948, Tay hooi Keat
menjadi warganegara Malaysia pertama yang pergi ke Britain untuk mempelajari seni lukis
di Camberwell School of Art. Setelah perang tamat, pusat seni telah beralih dari Paris ke
New York. Para pelukis Amerika Syarikat memulakan pergerakan seni seperti Action
painting, Ekspressionisme abstrak, Seni Pop, Seni Op, Performance Art, Minimalisme, Seni
Konseptual dan sebagainya. Pelukis-pelukis tempatan yang pergi ke luar negeri turut
terdedah kepada pelbagai pengaruh aliran seni.

Selepas perang tamat, Pulau Pinang menjadi pusat daya tarikan para pelukis. Frank
Sullivan, penaung seni yang terkenal telah menemui Mohd Hoessein Enas di Pulau Pinang
pada tahun 1949 dan telah menggesa beliau berpindah ke Kuala Lumpur . Hoession
seterusnya menubuhkan Angkatan Pelukis semenanjung dan menjadi tokoh seni
kebangsaan yang terkenal. Tahun 1950an

Pada tahun 1952, Majlis Pendidik Seni Pulau Pinang telah ditubuhkan dan diterajui
oleh Tay Hooi Keat sebagai pengerusi. Di antara ahli-ahlinya adalah Lee Joo For, Tan Tin
Kok, Kim Tong Juan, Tan Lye Hoe dan Chee Wee Sun. Kebanyakan ahli-ahlinya terdiri
guru-guru sekolah aliran Bahasa Inggeris. Tay Hooi Keat yang kembali ke Pulau Pinang dari
United Kingdom memperkenalkan konsep-konsep baru yang memeranjatkan masyarakat
seni lukis tempatan.

Pada tahun 1952 juga Cheong Soo Pieng, Chen Chong Swee, Chen Wen His dan
Liu Kang berkunjung ke Bali. Sekembalinya dari Bali mereka mengelolakan pameran
bertajuk ’Empat Pelukis Kembali’ yang menyebabkan penciptaan susuk tubuh badan yang
dikaitkan dengan seniman Nanyang. Pameran ini telah mendorong ramai pelukis tempatan
seperti Khaw Sia membuat lawatan melukis ke Bali. Seterusnya pada tahun 1952 juga,
Majlis Kesenian ditubuhkan untuk memberi sokongan, menjaga dan menggiatkan aktiviti-
aktiviti dalam pelbagai bidang seni dengan bantuan kerajaan.
Pada tahun 1953, Persatuan Seni Pulau Pinang ditubuhkan di bawah pimpinan Loh
Cheng Chuan. Majlis Kesenian Pulau Pinang ditubuhkan pada tahun yang sama dengan
souter sebagai Presiden, Tay Hooi Keat sebagai setiausaha dan A Sabapathy sebagai
bendahari dan juruaudit. Kedua-dua pertubuhan ini telah mengadakan pameran-pameran
seni secara tetap untuk ahli-ahli mereka. Mereka menganjurkan pameran solo untuk para
pelukis tempatan serta pelukis luar negara yang membuat lawatan. Wednesday Art Group
telah ditubuhkan pada tahun 1952 di Kuala Lumpur oleh Peter Harris. Pada awalnya
terdapat kekurangan kegiatan seni yang serius di Kuala Lumpur. Peter Harris merupakan
Penguasa Seni di Kementerian Pendidikan dan beliau adalah lepasan sekolah seni di
United Kingdom. Beliau memperkenalkan estetik dan teknik seni lukis moden kepada guru-
guru dan pelukis muda tempatan yang berminat. Di antara pelukis-pelukis yang mendapat
tunjuk ajar dan galakan beliau ialah Patrick Ng, Cheong Lai Tong, Zakariah Noor, Ismail
Mustan, Dzulkifli Buyong, Ho Kai Peng, Liu Siat Mooi, Grace Selvanayagam, Phoon Poh
Hoon, Jolly Koh dan Syed Ahmad Jamal.

Pada tahun 1954, Persatuan Seni Selangor telah diasaskan oleh ekspatriat dan ahli-
ahli seperti Fung Yow Chork, Zakariah Noor, Yong Peng Seng, Chong Hooi Fah, Syed
Zainal dan Chong Sing Kwai. Kumpulan ini bertemu seminggu sekali pada hari Khamis di
Sekolah Lelaki Methodist untuk membuat catan potret, figuratif, lukisan dan lakaran.
Angkatan Pelukis Semenanjung iaitu APS yang kemudiannya dikenali sebagai Angkatan
Pelukis Se Malaysia ditubuhkan di Kuala Lumpur pada tahun 1956 oleh Mohd Hossein
Enas. APS bertujuan untuk mengumpul serta menyatupadukan pelukis-pelukis Melayu. Ahli-
ahlinya telah mencontohi penasihat mereka, Mohd Hoessein Enas yang terkenal kerana
potret realistik dalam cat minyak dan pastel. Antara yang terkenal dalam persatuan ini ialah
Idris Salam, Mohd Sallehuddin, Sabtu Mohd Yusof, Mazli Mat Som, Ahmad Hassan, Yusof
Abdullah dan Zakariah Noor.

Pada tahun 1957, Thursday Art Group telah ditubuhkan di Pulau Pinang dengan
matlamat yang sama dengan Wednesday Art Group. Ahli-ahli terdiri daripada Abdullah Ariff,
Tay hooi Keat, Kuo Ju Ping, Lee Joo For, Lim Tong Juan dan William K.K. Lau. Mereka
memperkenalkan konsep-konsep baru, mengadakan kelas-kelas melukis, sesi
perbincangan dan pameran. Menjelang kemerdekaan seni telah menjadi salah satu simbol
kepada perpaduan kaum di Malaysia. Persepsi masyarakat terhadap seni telah mula
berubah. Seni daripada taraf rendah (kedaerahan) meningkat ke peringkat antarabangsa.
Pada tahun 1957 Frank Sullivan telah dilantik sebagai setiausaha akhbar kepada
YTM Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj, Perdana Menteri Malaya yang pertama. Ini
membawa kesan yang mendalam dalam perkembangan seni Malaysia kerana usaha-usaha
Sullivan yang bersungguh-sungguh untuk memperkenalkan para pelukis tempatan serta
karya-karya mereka. Balai Seni Lukis Negara di 109, Jalan Ampang telah dibuka dengan
rasminya oleh YTM Tunku Abdul Rahman pada 27 Ogos 1958. Pameran pembukaan telah
memaparkan karya-karya Chen Wen His, Cheong Lai Tong, Chuah Thean Teng, Mohd
Hoessein Enas, Nik Zainal Abidin, Peter Harris, Patrick Ng, Syed Ahmad Jamal, Tay Hooi
Keat dan Yong Mun Sen.

Selain Frank Sullivan yang menjadi setiausaha selama sepuluh tahun, antara yang
telah membangunkan Balai Seni Lukis Negara adalah Tan Sri Mubin Sheppard, Tan Sri
Ghazali Shafie, Tan Sri Dato’ Azman Hashim, Tan Sri Kamarul Ariffin, Tan Sri Zain Azraii,
Professor Ungku Aziz, Puan P.G. Lim dan ramai lagi. Balai Seni Lukis Negara memperolehi
koleksi tetapnya secara beransur-ansur. Dua koleksi yang menarik ialah gambar foto
burung Dato’ Loke Wan Tho dan Koleksi hasil-hasil kaligrafi dinasti Sung yang didermakan
oleh Lee Kah Yeow bernilai 2 juta ringgit.

Pelukis Malaysia pertama yang mengadakan pameran solo di seberang laut ialah
Chuah Thean Teng yang diadakan di London pada tahun 1959. dan dipersembahkan oleh
Majlis Kesenian Persekutuan. Catan batik eksotik yang dihasilkan sejak beliau membuka
Yahong Gallery pada tahun 1955 telah meninggikan taraf batik daripada hasil pertukangan
tangan kepada bentuk seni halus. Kejaan Chuan telah membawa seni Malaysia kepada
seni antarabangsa. Seterusnya pelukis-pelukis batik yang lain seperti Khalil Ibrahim, Tay Mo
Leong dan Toya turut menerima pengiktirafan antarabangsa.

Tahun 1960an

Seni lukis aliran utama 1960an adalah dengan nilai-nilai mistikal dan semesta telah
menarik perhatian audien untuk menghayatinya kerana mempunyai kelainan. Dengan
adanya tradisi seni khat telah membentuk satu pengucapan gambaran yang tersendiri. Lahir
pandangan yang kritikal terhadap seni lukis. Pelbagai aktiviti dijalankan melalui saluran
media massa. Antaranya ialah perbincangan, ceramah, syarahan, laporan, pameran dan
sebagainya. Acara-acara seni lukis menjadi acara gemilang yang dihadiri oleh pelukis-
pelukis, pencinta seni, ahli politik dan diplomat.

Special Teachers Training Institute (STTI) ditubuhkan pada tahun 1960 yang
kemudiannya ditukar kepada Maktab Perguruan Ilmu Khas (MPIK). Guru-guru yang
berminat di bidang seni diberi peluang melanjutkan pelajaran melalui kursus sepenuh masa
selama satu tahun. Mereka yang menunjukkan bakat besar dihantar untuk melanjutkan
pengajian ke luar negara. Golongan pelukis-pelukis dan pendidik seni telah menjadi tenaga
utama seni lukis pada lewat tahun 1960an. Kakitangan akademik Jabatan Seni di Maktab
Perguruan Ilmu Khas seperti Syed Ahmad Jamal, Anthony Lau, Lee Joo For, Cheong
Laitong, Jolly Koh dan lain-lain lagi memainkan peranan yang penting dalam seni lukis
avant-garde di negara ini. Institusi Senilukis yang pertama ditubuhkan ialah Malayan Institut
of Art pada tahun 1966. Institusi persendirian ini menawarkan kursus-kursus diploma
selama tiga tahun dalam bidang Fine Art, Commercial Art dan Interior Design di samping
kursus-kursus sambilan.

Penubuhan Institut Teknologi Mara pada tahun 1967 telah melahirkan sekumpulan
tenaga baru pendidik seni dan usahawan-usahawan Melayu dalam bidang seni tertentu. Ia
menawarkan kursus diploma selama empat tahun dalam bidang Fine Arts (Painting and
Sculpture), Graphics, Photography, Fine Metal, Pottery and Ceramics, Textiles, Fashion dan
Industrial Design.

Kuala Lumpur College of Art telah ditubuhkan dalam tahun 1968 dengan
menawarkan kursus diploma selama tiga tahun dalam bidang Painting, Sculpture,
Ceramics, Chinese Brush Painting, Photography dan Commercial Art. Tahun 1970an

Awal tahun 1970an pensyarah-pensyarah Intitut Teknologi Mara telah mengambil alih
tempat avant-garde. Mereka terdiri dari kumpulan ’New Scene’ seperti Redza Piyadasa,
Sulaiman Haji Esa, Chong Kam Kow, Tan Teong Eng, Joseph Tan dan lain-lain lagi.
Kumpulan ini telah mendebarkan keadaan seni lukis tempatan dengan ungkapan-ungkapan
yang mencabar. Pendekatan gaya catan mereka yang berasaskan optik dan maklumat telah
mengejutkan pelukis-pelukis tempatan dan masyarakat umum.
Pelukis-pelukis bukan sahaja berkarya dalam bidang minimal, pop, op dan lain-lain
aliran semasa tetapi juga menyarankan seni melibatkan kepintaran, nilai-nilai mistika dan
metafisika iaitu maklumat dan ilmu yang luar dari bidang catan. Catan hard-edge yang
menegaskan kedataran dan tanpa isyarat yang dipelopori oleh Chong Kam Kow, Tan Teong
Eng dan Tong Tuck telah mempunyai ikutan yang teguh di awal 1970an.
TOKOH-TOKOH
SENI
Tokoh-tokoh seni tempatan

Syed Ahmad Jamal

Syed Ahmad Jamal di lahirkan pada 19 September 1929


di Bandar Maharani, Johor. Beliau mendapat pendidikan awal di
Sekolah Tambatan Rendah dari tahun 1936 hingga 1938
selama empat tahun dari tahun 1936 hingga 1938. Seterusnya,
beliau melanjutkan pendidikan di Sekolah Tambatan Tinggi
pada tahun 1939, Ngee Heng School pada tahun 1940, Bukit
Zahrah English School dan English College, Johor Bahru
sehingga 1949. Pada tahun 1950, atas bantuan daripada Sultan
Ibrahim, Sultan Johor, beliau seterusnya melanjutkan pelajaran di Birmingham School of
Architecture dan seterusnya menyambung berlajar jurusan seni di Chelsea School of Art,
London pada tahun 1951 hinggalah tahun 1955.

Setelah tamat dalam pengajian, beliau memilih kerjaya sebagai guru di High School,
Batu Pahat, Johor, dan menjadi seorang pensyarah di Maktab Perguruan Harian, Kuala
Lumpur pada tahun 1957. Pada tahun berikutnya, kerjaya beliau sebagai pensyarah
dilanjutkan di Malayan Teacher's College Kirby, United Kingdom pada tahun 1958 hinggalah
1959 dan menjadi pensyarah semula di Maktab Peguruan Harian pada tahun 1960.

Seterusnya, beliau berkhidmat sebagai ketua Jabatan Pendidikan Seni di Maktab


Ilmu Khas di Cheras pada tahun 1961 hingga tahun 1963. Pada tahun 1963, beliau
melanjutkan lagi pelajaran di School of Art Chicago, Amerika Syarikat setelah mendapat
tawaran biasiswa pendidikan oleh United States Department. Setelah tamat pengajian
selama sembilan tahun , beliau dilantik sebagai pengetua (sekarang pensyarah) pada
maktab asalnya dan pada tahun berikutnya beliau berkhidmat di Jabatan Perancangan dan
Penyelidikan Pelajaran. Beliau seterusnya melanjutkan pendidikan ke peringkat sarjana di
Universiti Hawaii setelah mendapat tawaran biasiswa East-West Centre. Sekembalinya ke
tanah air, beliau menjadi pensyarah lawan di Universiti Malaya sehingga tahun 1979
sebelum dilantik menjadi pengara di Pusat Kebudayaan Universiti Malaya. Tugas rasmi
terakhir beliau adalah sebgaai Pengarah Balai Seni Lukis Negara dari tahun 1983 hinggalah
1991.
Atas jasa pada negara dalam dunia catan tanah air semenjak tahun 30-an hingga
tahun 50-an yang didominasi gaya konvensional, Realis, Impresionis dan Ekspresionis
membuatkan pengaruh hasil kembara ilmu seni di luar negara mendorong Syed Ahmad
Jamal berkarya stail Ekspresionis Abstrak dengan menggunakan idiom abstrak yang
berasaskan kepada gerak isyarat (gestural) dan emotif. Dalam konteks Malaysia, beliau
dianggap pelukis pertama yang menerokai catan non objektif melalui karya bertajuk
"Umpan" (The Bait), sebuah karya agung yang dihasilkan pada tahun 1959.

Dalam karya ekspresi-emotif bersifat alegoris ini, pengaruh lukisan Cina, Barat serta
khat Arabik jelas terpancar melalui sapuan deras berus yang melahirkan bentuk-bentuk
kaligrafik mujarad. Penggunaan awal tulisan Jawi di dalam karya "Chairil Anwar" (1958)
telah juga menjadikan Syed Ahmad Jamal sebagai pelopor seni lukis khat cat minyak atas
kanvas.

Pernyataan popular Syed Ahmad Jamal iaitu "kesenian Malaysia bermula sekarang!"
merupakan indikator penting kepada sebuah era baru seni lukis moden Malaysia pada
zaman itu.

Sebagai seorang seniman yang senantiasa mengambil sikap (sehingga ke akhir


hayatnya), Syed Ahmad Jamal, walau dalam sosok fizikal yang kelihatan 'gentleman', tetap
mempunyai pendirian teguh bila memperkatakan tentang isu-isu yang berlegar dalam sfera
sosial dan politik negara mahupun dunia.

Sebagai seorang seniman yang senantiasa mengambil sikap (sehingga ke akhir


hayatnya), Syed Ahmad Jamal, walau dalam sosok fizikal yang kelihatan 'gentleman', tetap
mempunyai pendirian teguh bila memperkatakan tentang isu-isu yang berlegar dalam sfera
sosial dan politik negara mahupun dunia.

Kebangkitan pelajar dan pemberontakan tenaga buruh di Paris demi perubahan


sosial sewaktu Revolusi Peranchis 1968, protes-protes pembantahan Perang Vietnam di
merata dunia, termasuk peristiwa berdarah 13 Mei 1969 di Malaysia merupakan antara
adegan-adegan utama yang menjentik naluri kesenimanan Syed Ahmad Jamal untuk
memberi respons secara visual.

Pelbagai tema dilukis. Antaranya tentang kemerdekaan, pembangunan negara dan


politik di bawah pentadbiran Tun Dr Mahathir Mohamad, perjuangan Palestin, peristiwa
politik 1998 (Gerakan Reformasi 98) dan tsunami pada 2004. Logo gerakan bukan kerajaan
ADIL, atau Pergerakan Keadilan Sosial yang ditubuhkan sebagai respons tindakan-tindakan
yang dikenakan ke atas Datuk Seri Anwar Ibrahim, bekas timbalan perdana menteri dan
pemimpin Umno mendapat kecaman pihak parti kerajaan.
Karya-karya seni beliau.

Tema : Semangat Ledang

Tahun : 2003

Media : Arkrilik atas kanvas

Tema : Langit & Bumi

Tahun : 1982

Media : Akrilik atas kanvas,

Saiz : 203x224cm

Tema : Endau Rompin,

Tahun : 1985

Media : Akrilik atas kanvas

Saiz : 173x223cm
Tema : Sirih Pinang

Tahun : 1982

Tema : Akrilik atas kanvas

Saiz : 199 x 199 cm

Tema : Pfft!

Tahun : 1967

Media : Cat Akrilik

Saiz : 120 x 80 cm

Tema : Tercapai

Tahun : 1965
Tema : Lela Mayang

Tahun : 1968

Media : India ink and sepia wash

Tema : Umpan

Tahun : 1959

Tema : Pohon Nipah

Tahun : 1959
Hossein Enas

Lahir: 1924

Pendidikan:-belajar Artist sendiri

Mohamad Hoessein Enas dilahirkan di Jawa, Indonesia dan


tiba di sini iaitu Malaysia sebagai artis pendatang pada tahun
1947. Beliau telah dilatih dalam mod akademik yang
naturalistik lukisan di Jawa. Beliau terutamanya pelukis figuratif dan beliau sering
berbanding dengan pelukis potret Indonesia Basoeki Abdullah Dullah dan lain-lain yang
dipunyai oleh "Cantik Hindia" tradisi lukisan akademik. Sesungguhnya, pendekatan
Hoessein sebagai pelukis potret dan wawasan seni yang beliau telah sebahagian besarnya
berasal dari tradisi akademik Indonesia yang, dikesan kepada pelukis Romantik abad ke-19,
Raden Salleh Boestaman. Oleh itu kehadirannya dalam dunia seni Malaysia telah
dibenarkan seni Malaysia link langsung sejarah pergerakan seni moden Indonesia.
Hoessein kemudian mengasaskan Angkatan Pelukis Semanjung (APS) kumpulan seni pada
tahun 1956 dan merupakan presiden selama bertahun-tahun. Ini adalah kumpulan seni
Melayu yang pertama yang akan dibentuk secara rasmi di negara ini dan telah
mencerminkan kuasa baru muncul Melayu dalam dunia seni. Hoessein adalah mentor, guru
dan rakan kepada generasi keseluruhan APS ahli.

Medium pilihan hoessein minyak dan pastel dan ini potret diri pastel jarang
mendedahkan kemahiran hebat teknikal dengan sederhana. Dalam pastel, beliau
mendedahkan pendekatan yang lebih bebas kepada kreativiti, mencerminkan pemahaman
sederhana ini yang biasanya digunakan oleh artis untuk membuat lakaran kajian dan cepat.
Dan sememangnya, kerja ini mencerminkan rawatan spontan dan kelajuan pelaksanaan.
Naturalisme hoessein termasuk terjemahan cahaya terperinci dan kesan teduh, malah
menekankan sorotan halus dalam borang, potret diri ini juga menarik kerana artis telah
dikenakan taraf wira pada dirinya. Ia adalah satu cara mengunjurkan sendiri sebagai artis.
Idea artis menggunakan dirinya sebagai model melalui potret sendiri telah berakar umbi
dalam tradisi seni dari Barat seterusnya Renaissance. Untuk artis Asia, pekerjaan potret diri
tersirat suatu idea baru individualisme yang telah dilakukan oleh penerimaan nilai-nilai
kemanusiaan moden,.
Karya-karya beliau

Tema : Dijah

Media : Arang

Tahun : 2011

Tema : Tun Dr Mahathir Muhamad

Media : Cat Minyak

Tahun : 2011

Tema : Mak Yang

Media : Soft pastel

Tahun : 2011
Tema : S M Zakir

Tahun : 2011

Media : Cat Akrilik

Tema : P Ramlee

Media : Cat Akrilik

Tahun : 2011

Tema : Tunku Abdul Rahman

Media : Cat Minyak


Tema : Zumi Nasha

Tahun : 2010

Media : Cat Minyak

Tema : Gadis Melayu

Tahun : 1950

Media : Cat Minyak

Saiz : 49 x 39 cm

Tema : The Harvester

Tahun : 1989

Media : Cat Minyak


Yong Mun Sen

Beliau dilahirkan pada 10 Januari tahun 1896 di ladang


kelapa milik bapanya di Kuching, Sarawak dengan nama
asal Yen Lang. Dia pergi ke Tai-Pu di wilayah Kwangtung
China pada tahun 1901 untuk pendidikan formal dalam
penggunaan berus dan kaligrafi, beliau kembali ke Kuching
pada tahun 1910. Pengalaman menonton lukisan artis
Jepun dengan cat air meninggalkan kesan yang tidak dapat
dilupakan kepadanya.

Pada tahun 1914, beliau melawat China di mana beliau mengecat gambar mulut singa dan
harimau yang telah banyak digemari oleh tuan-tuannya. Dua tahun kemudian, beliau
berkahwin dengan Lam Sek Foong yang beumur 16 dan mendapat cahaya mata sebanyak
lima orang anak. Beliau kembali ke Sarawak pada tahun 1917.

Dia boleh menyelesaikan untuk kehidupan yang mudah sebagai penanam yang kaya tetapi
dia memilih untuk menjawab panggilan seni. Mengetahui sepenuhnya bahawa nasib
seorang artis adalah satu pengalaman yang tidak berkesudahan, persengketaan dan
kekecewaan yang tidak pernah boleh menjadi pampasan sebenar, beliau berani menerima
nasibnya.

Pada tahun 1918, beliau telah bekerja dengan kedai buku di Singapura dan berkhidmat di
sebuah kaunter kedai buku sekolah. Beliau membangunkan satu cinta untuk adegan bandar
Singapura yang kemudian digambarkan di atas catan cat air pada tahun 1920, beliau telah
ditukarkan ke cawangan Pulau Pinang kedai buku di Carnarvon Street. Dia melihat pulau
yang indah dan telah terpikat dengan kecantikan dan pesona.

Pada tahun 1922, beliau menukar namanya kepada Yong Mun Sen dan menubuhkan Tai
Koon seni studio di Lebuh Chulia. Dia mengambil fotografi serius dan melaksanakan
beberapa arca plaster of paris. Pada tahun 1930, beliau berpindah studio beliau ke Pulau
Pinang Road dan dinamakan ia Mun Sen studio. Dia begitu berjaya dalam kerjayanya
bahawa dia telah membuka sebuah studio tambahan tahun depan, di rumah agam lama di
Northam Road. Sekitar masa ini, beliau menjadi mengetahui dengan kerja pelukis Eropah
melalui buku, terutamanya di Van Gogh dan Gauguin. Terkemudian khususnya mempunyai
pengaruh yang sangat kuat kepada pembangunan gaya beliau, terutamanya dalam lukisan
minyak.

Sekitar tahun 1936, beberapa artis Pulau Pinang menemui satu sama lain dan mengambil
keputusan untuk menubuhkan Kelab Cina Pulau Pinang Art, dengan Mun Sen sebagai Naib
Presiden. Beliau menjadi Presiden pada tahun berikutnya. Dengan munculnya Perang
Dunia Kedua pada tahun 1939, Kelab Seni Cina Pulau Pinang telah dibubarkan tidak
pernah diperbaharui semula. Tempoh pendudukan Jepun Malaya dari 1941 hingga 1945
adalah tempoh yang paling tidak produktif hidupnya. Beliau terpaksa beralih kepada
pertanian untuk terus hidup.

Berikutan kematian isterinya pada tahun 1941, beliau berkahwin dengan Yao cantik Chew
Mooi, anak perempuan Yao Swee Lum dari Ipoh (keturunan Kapitan China Yap Ah Loy,).
Beliau akhirnya melahirkan empat anak lelaki dan dua orang anak perempuan. Selepas
perang di atas, beliau sangat produktif dan menjadi terkenal melalui pameran di Malaya dan
Singapura dan juga melalui kenalan asing di Britain, Amerika Syarikat dan Australia.

Forte Mun Sen adalah landskap cat air. Dia melakukan membuat sallies kerap ke dalam
minyak dan lukisan berus Cina tradisional dengan kejayaan, tetapi ia adalah dalam medium
cat air bahawa dia cemerlang. Landskap yang tidak rumit beliau telah disempurnakan di
dalam cecair, membasuh penuh darah. Kerjanya mencerminkan usaha bersungguh-
sungguh untuk menggabungkan semangat kesenian Cina. Pengaruh seni Cina di dalam
kandungannya menjadi lebih berangin dan umum dalam rawatan, mendedahkan
kebimbangan untuk hartanah linear dan reka bentuk permukaan. Dia tidak berminat dalam
menyediakan maklumat atau gambaran fakta landskap dia diperhatikan. Beliau mengawal
cat air dan dibenarkan transluscency dan sifat berubah-ubah untuk menjadikan irama.

Trend seni antarabangsa kontemporari ke arah ekspresionisme akhirnya terperangkap


dengan beliau pada tahun 1949 dan pergolakan memabukkan paduan menghasilkan satu
siri cat air abstrak dengan suara lunak surrealist. Pada tahun 1956, beliau mempunyai
pertama sebatan beberapa dan walaupun kelemahan fizikal, bergelut untuk mengecat.
Walau bagaimanapun, terus penyakit dan kesusahan kewangan membawa kepada putus
asa yang mendalam akhirnya. Beliau meninggal dunia pada 29 September 1962.
Sepuluh tahun kemudian, pada bulan Mac 1972, Balai Seni Lukis Negara menganjurkan
Mun Sen Memorial Art Pameran. Dengan penilaian yang adil dan bijak, karya-karyanya
akan sentiasa mengekalkan tempat yang mulia di Malaysia seperti mana seni yang mereka
impikan.

Karya-karya beliau

Tema : Happy Family

Tahun : 1946.

Medium: Cat Minyak

Saiz : 47 x 51cm.

Tema : Untitled

Tahun : 1953

Media : Cat Air

Saiz : 48.5 x 62.5 cm


Tema : bot nelayan

Media : Cat air

Saiz : 10.5ins x 14.5ins

Tahun : 1953

Tema : Beach hut

Media : Cat air

Saiz : 10.5ins x 14.75ins

Tahun : 1953

Tema : Dawn

Saiz 37cm x 54.5cm

Media : Cat air atas kertas minyak

Tahun : 1955
Tema : Suasana Kampung

Medium: Cat air

Tahun: 1950
Ibrahim Hussein

Ibrahim Hussein merupakan seorang pelukis dari Malaysia yang


cukup tersohor. Beliau lahir pada 13 Mac 1936 di Yan, Kedah
Darul Aman. Kerjaya beliau ialah pelukis sepenuh masa.[1]

Dr Mahathir Mohamad ketika menjadi Perdana Menteri Malaysia


telah mengusahakan Muzium dan Yayasan Seni Ibrahim Hussein
(IHMCF) di pulau Langkawi, Kedah. Muziumnya itu termasuk di
dalam kawasan Langkawi Geopark yang telah diiktiraf oleh
UNESCO.

Sejak dari sekolah rendah telah menunjukkan bakatnya dalam


bidang lukisan apabila salah satu karyanya pernah disiarkan di dalam sebuah majalah. Dia
menyambung pelajarannya dalam bidang lukisan) di Akademi Seni Nanyang di Singapura.
Rumahnya di Lorong Bukit Pantai, Bangsar.

Ibrahim berkahwin dengan gadis pilihannya di Universiti Malaya bernama Datin Sim
Hussein pada 1976. Anaknya bernama Alia Ibrahim Hussein. Abangnya, Datuk Abdullah
Hussein dan Profesor Emeritus Tan Sri Ismail Hussein adalah sasterawan terulung di
Malaysia dan memberikan sumbangan besar di peringkat kebangsaan dan antarabangsa.

Pada 1976 beliau menjadi residen artis di UM atas jemputan Profesor Diraja Ungku Aziz di
mana beliau bertemu jodoh.

Dari segi pendidikannya, beliau mendapat pendidikan Akademi Seni Nanyang Singapura
pada tahun 1956. Pada tiga tahun berikutnya, beliau melanjutkan pelajaran di Byam Shaw
of Drawing and Printing di London pada tahun 1959 sehinggalah 1963 selama tujuh tahun.
Pada tahun seterusnya, beliau meyambungkan pelajarannya di Royal Academy Schools
pada negara yang sama pada tahun 1964 sehinggalah 1966 selama dua tahun. Kemudian,
beliau melanjutkan di Amerika Workshop, Venice pada tahun 1970.

Antara anugerah sepanjang kehidupan beliau:

1. Byam Shaw Scholarship, London (1959 – 1963)


2. Byam Shaw Award of Merit (1961 – 1963)
3. Royal Academy Scholarship, London (1963 – 1966)
4. Griffin Prize, London (1964)
5. Fullbright Travelling Scholarship (1967)
6. John D.Rockefeller III Fund Fellowship (1967 – 1968)
7. Smithsonian Institute, American Workshop, Venice (1970)
8. Lee Foundation Fellowship, University Malaya (1970 – 1971)
9. XVIII International D’Art Contemporain de Monte Carlo (1984)
10. Japan Foundation Cultural Award (1988)
11. Order of Andres Bello, Venezuela (1993)
12. Hugo Boss Hall of Distinction (1994)
13. Order of Bernardo O’Higgins, Chile (1995)
14. Crystal Award oleh The World Economic Forum, Annual Meeting, Davos,
Switzerland (1997)
15. “Style with Substance” American Express/ Hong Leong Bank (2000)
16. Griffin Prize, London (1964)
17. Smithsonian Institute, American Workshop, Venice (1970)
18. Crystal Award World Economic Forum di Switzerland pada 1997)
19. Order of Bernado O'Higgings, Chile (1995)
20. Order of Andres Bello Venezuela (1993).

Darjah kebesaran beliau :

1. Ahli Mangku Negara (AMN) (1973)


2. Kesatria Mangku Negara (1991)
3. Darjah Datuk Paduka Mahkota Perak (1995)
4. Darjah Kebesaran Setia DiRaja Kedah (1996)
5. Darjah Kebesaran Dato’ dari Sultan Selangor (2001)
Penglibatan beliau dalam seni :

1. Menjadi Ahli Lembaga Pemegang Amanah Balai Seni Lukis Negara, Kuala Lumpur
pada tahun 1971 sehinggalah 1973
2. Pelukis Undangan di Universiti Malaya (1970-1977)
3. Menguruskan Festival Seni Asia Pertama di Bali, Indonesia (1987)
4. Menguruskan Festival Seni Asia Kedua di Cherating, Pahang Darul Makmur (1988)
5. Pakar rujuk “Academie Europeene Des Sciences, Des Arts Et Des Letters, Paris”
(1987)
6. Menubuhkan Muzium dan Yayasan Seni Ibrahim Hussein (MYSIH) yang terletak di
Langkawi, Kedah pada tahun 1997 bagi tujuan pengembangan seni rupa di tanah air
dan antarabangsa. MYSIH merupakan muzium dan yayasan seni yang unik dan yang
pertama sepertinya di dunia, sebagai usaha untuk memperkasakan pembangunan
dunia kesenian dan kebudayaan. Ia menjadi tempat rujukan kepada seniman,
pencinta seni dan pelajar-pelajar dari seluruh dunia.
7. Penglibatan di dalam Forum Seni Antarabangsa di Venice, Itali (1991)
8. Menghadiri Forum Ekonomi Antarabangsa di Davos, Switzerland (1994-1995, 1997 $
2005)
9. Menguruskan Festival Seni Antarabangsa di Langkawi, Malaysia (2000)

Perginya kepada PenciptaNya

Pada 19 Februari 2009, Ibrahim Hussein dilaporkan meninggal dunia di Hospital Pantai,
Bangsar kerana mengalami masalah jantung. Beliau dimasukkan ke Unit Rawatan Rapi
(ICU) sejak 4 petang . Jenazah dikebumikan di Tanah Perkuburan Islam Kiara. Turut ziarah
ialah Timbalan Perdana Menteri Malaysia Datuk Seri Najib Tun Razak ( sekarang Perdana
Menteri Malaysia sejak 2009) , bekas Menteri Besar Kedah Tan Sri Sanusi Junid, bekas
Menteri Perdagangan Dalam Negeri dan Hal Ehwal Pengguna Datuk Shahrir Abdul Samad
dan Gabenor Bank Negara Tan Sri Zeti Akhtar Aziz.
Antara karya-karya beliau:

Teknik:

 Campuran, catan dan cetakan saring

Hal benda:

 2 figura
 takberbaju tetapi berkainpelikat
 angkasawan yang lengkap tetapi berlatarbelakangkan pemandangan kampong

Mesej:

 ada duit dipeha


 tahun 1969, bapanya masih tidak percaya pada kejayaan manusia dibulan
 kisah kebuluran di Baling
 kontroversi dengan bapa
 nilai sosial

Gaya:

 realistik dengan gabungan teknik catan dan cetakan

Sebab-Sebab Karya Berjaya:

 mampu meyampaikan mesej dengan jelas tentang paradigma masyarakat yang tidak
mahu maju.
Tema : The Dream

Tahun : 1969

Tema : Kabuki
Tema : Twilight Image

Saiz 78.5cm x 99.5cm

Media : cetak ukiran kayu

Tahun : 1968

Tema : Aku dan Aku

Tahun: 1970.

Medium: Cat Akrilik.

Saiz: 140 x 255cm.

Tema : Why Are You Like That

Tahun : 1969

Medium : Cetakan atas kanvas

Saiz : 195.6cm x 121.9cm


Abu Seman Awang Besar

Beliau lahir pada tahun pada tahun 1952. Sudah melukis


semenjak kecil sebagai hobi. Beliau gemar memerhatikan
alam dan melukisnya dengan pensel atas kertas setelah
pulang ke rumah. Beliau tidak belajar melukis secara
formal. Hanya pada awal 1980an beliau mula belajar dari
kawan-kawan beliau yang terdiri dari pelukis-pelukis cat air
terkenal Kelantan seperti Cikgu Mokhtar Abdullah, Ismail
Mat Hussin dan Cikgu Zakaria Abdullah. Beliau seorang
guru matematik di sebuah sekolah menengah kerajaan. Di
samping itu beliau juga mengajar mata pelajaran
pendidikan seni. Untuk menambah pengetahuan beliau menyambung pelajaran dalam
bidang pendidikan seni visual di Institut Perguruan Ilmu Khas Kuala lumpur selama satu
tahun pada tahun 1990. Namun ia tidaklah membantu dalam meningkatkkan kemahiran
beliau dalam teknik-teknik melukis. Pada tahun 1980an beliau mula melanggan majalah
seni lukis dari Amerika Syarikat iaitu The Artist dan American Artist. Majalah-majalah ini
banyak membantu beliau dalam memperbaiki kemahiran. Selain itu beliau banyak
membaca buku-buku yang berkaitan dengan teknik-teknik melukis. Dari situ beliau
memperbaiki kemahiran dalam penggunaan bahan dan alat. Kini beliau bertugas sebagai
pensyarah (attach ke bahagian grafik) di sebuah institut perguruan di Semenanjung. Beliau
pernah menjawat sebagai Penolong Setiausaha Persatuan Seni Lukis Kelantan (PESENI)
pada penghujung tahun 1980an. Ketika itu juga beliau diberi peluang oleh Perbadanan
Muzium Negeri Kelantan untuk mengajar seni lukis untuk orang-orang dewasa pada setiap
hari Khamis.
Karya-karya beliau

Tema : Arrival

Media : Cat Minyak atas kanvas

Saiz : 24 x 36 inchi

Tema : Banana Sellers

Media : Cat air

Saiz : 20 x 28 inchi

Tema : Pak Kabu

Media : Cat air


Tema : Siti

Media Soft pastel o pastel paper

Tema : Tok Kenali

Tahun : 2005

Medium : Cat Minyak

Saiz : 59 x 44 cm

Tema : Mr. Samad

Tahun : 2010

Medium : Cat Minyak

Saiz : 29 x 21
MENGENALI
ALIRAN
POINTILISME
Pointillism: penggemar mandi matahari Seurat di Asnieres

Pada tahun 1884, seorang artis muda yang bernama Georges Seurat (1859-1891)
mempamerkan lukisan saiz besar yang pertama dalam Masyarakat yang baru diwujudkan
iaitu Artis Bebas. Disebabkan saiznya, ia tergantung dalam sebuah bar dan pergi ke tahap
yang tidak disedari yang besar. Seperti artis lain yang mempamerkan, kerja Seurat ditolak
oleh Salon rasmi. Beliau juga menggunakan palet yang cemerlang impressionisme, minat
mereka dalam kesan cahaya terbuka dan kesedaran bahawa "tempatan" (warna sebenar
sesuatu objek) boleh diubah suai oleh lampu atmosfera, cahaya matahari atau oleh warna-
warna berjajaran.

Seperti Impressionis, Seurat dan neo-lain Impressionis memihak babak dari kehidupan
moden; dari borjuasi untuk kelas pekerja, dari kafe sarkas dan bentuk hiburan yang lain.
Berbeza dengan Impressionis, bekerja seperti penggemar mandi matahari di Asnieres
didahului oleh banyak lukisan dan lakaran minyak, seorang saksi klasik Seurat, jika ringkas,
latihan. Dua tahun kemudian, Seurat kerja-kerja lukisan ini menggunakan teknik divisionist
yang dikenali sebagai Pointillism.
Sebahagiannya sebagai hasil daripada latihan ringkas klasik, Seurat, seperti Edgar Degas
(1834-1917), mengekalkan komitmen kepada lukisan. Beliau juga kagum dengan lukisan
yang lebih klasik terdiri daripada artis-artis Perancis seperti Millet realis Francois Jean
(1814-1875) dan melambangkan Puvis de Chavannes (1824-1898). Tidak seperti
sesetengah Impressionis kontemporari, Seurat ingin meninggalkan tiada peluang. Lukisan
itu mempunyai warna yang berambut perang, jelas dan terang, dan jambatan dalam Kilauan
jarak yang di jerebu, hasil daripada haba dan cerobong asap kilang berasap kekaburan
atmosfera. Angka-angka para pekerja menikmati air, terletak di atas tebing sungai, adalah
believably nyata. Untuk mencapai matlamat ini, Seurat menyembah sesuatu yang lain
tempat hukum Kontras Serentak Chevreul itu: "Di mana mata melihat 2 warna
berdampingan mereka kelihatan seperti tidak serupa yang mungkin; kedua-dua dalam
komposisi optik mereka dan ketinggian nada mereka." Oleh itu, sebelah di sisi terang.
badan kanak-kanak lelaki, di mana daging mengambil warna merah jambu oren, keamatan
warna biru di dalam air adalah gelap; sebelah sisi biru berbayang badan itu diringankan. Ini
boleh terutamanya dilihat dalam rajah kanak-kanak lelaki dalam topi oren. Kesan ini
kadangkala dirujuk sebagai penyinaran, satu fenomena cahaya yang membuat objek
menonjol daripada satu sama lain. Ini adalah agak berbeza dari cara yang Renaissance
mewujudkan tiga dimensi realisme, seperti yang terdapat dalam lukisan oleh Leonardo da
Vinci, yang memperkenalkan chiaroscuro untuk memberi kelegaan kepada angka itu. Di
rumput hijau yang bijak tebing sungai terdapat sebatan warna pelengkap, dan merah
dengan corak warna merah muda.

Sekitar 1886-1887, Seurat mula memohon bintik kecil (atau mata) warna: biru dan oren di
belakang pemandi duduk, oren, kuning dan biru pada topi budak itu di dalam air. Lihat juga
di titik kecil warna sekitar topi dilihat terhadap hijau rumput. Ini penggunaan warna Pointillist
telah diambil jauh lagi dalam Jatte Grande (lihat muka surat sebelah). Seurat membaca
buku terkini mengenai teori warna, seperti orang-orang oleh Blanc yang memetik Chevreul
sebagai berkata, "Meletakkan warna di atas kanvas bermakna bukan sahaja mengotorkan
warna yang disentuh oleh berus cat, tetapi juga mewarna ruang sekeliling dengan
pelengkap." Dia kemudian memberikan contoh, seperti "bulatan oren akan dikelilingi oleh
aureole biru (atau halo)," bulatan merah dengan hijau, dan sebagainya. Anda boleh melihat
kesan ini, dalam ilustrasi yang ditunjukkan dalam catatan pada teori Chevreul.

Adalah penting untuk ambil perhatian bahawa Seurat juga sengaja berbeza santai
menimbulkan pekerja dalam Baignade, Asnieres dengan kepura pakaian dan menimbulkan
di hari Ahad di Pulau Jatte Grande (lihat muka surat sebelah), orang borjuasi sendiri sedar
dengan haiwan pendirian mereka.
Pointillism: Jatte Seurat Grande dan Circus

Mari kita lihat pada lukisan Un Dimanche a la Grande Jatte. Lukisan itu mewakili Ahad di
pulau Jatte Grande. Kerja itu sering dirujuk sebagai "Lukisan Manifesto," dan walaupun
perhatian seperti oleh para pengkritik kontemporari. Ia adalah besar dari segi saiz, lukisan
pertama akan dilaksanakan sepenuhnya dalam teknik Pointillist dan yang pertama untuk
memasukkan banyak orang yang memainkan peranan utama.

Terperinci setiap dirancang dengan teliti. Kerja yang diperlukan lakaran pada panel, 25
lukisan dan tiga kajian-kajian permulaan yang penting. Melihat ilustrasi melihat kontras
dalam teknik dengan lukisan itu lebih awal sedikit (1884). Sebaliknya pekerja menikmati diri
mereka sendiri, ini adalah pelik formal; angka kebanyakannya dilihat dalam profil atau
kedudukan hadapan. Mereka seolah-olah lebih suka askar mainan, kepura berkata pada
masa itu. Seorang pengkritik menulis bahawa lukisan itu menunjukkan, "sesiaran yang
banal bahawa penduduk di Ahad mereka terbaik mengambil ... di tempat-tempat di mana ia
diterima bahawa seseorang itu perlu bersiar-siar pada hari Ahad."
Juga, perhatikan penggunaan warna dan teknik menggunakan titik. "Skirt wanita di pusat
dengan payung dicat dengan warna oren-merah jambu. Ia membuang bayangan biru. Jaket
merah beliau dilihat terhadap rumput hijau terang. Pakaian oren berjalan dengan gadis
muda (ke kanan) mempunyai bayang-bayang berwarna biru. Skirt wanita dengan payung
yang berjalan di sebelah seorang lelaki kebanyakannya ungu - jadi ia kelihatan - tetapi
dibuat pelbagai jenis dan warnanya. Notis ringan kekuningan "halo" memisahkan skirt dari
rumput latar depan, khususnya di belakang skirt dia. Pada masa yang sama, Seurat
mentakrifkan bentuk oleh brushstrokes: rapat, strok selari menentukan kontur kesibukan
wanita. Dia secara terus menerus eksperimen dengan cara memohon cat; dalam rumput
yang disinari cahaya matahari, sebagai contoh, pendek, walaupun sebatan diletakkan di
atas satu sama lain. Ia adalah jelas bahawa Seurat tidak pernah mengikuti mana-mana teori
yang popular tegar.

Lukisan beliau juga bertujuan untuk menyampaikan komentar sosial. Jatte Grande
menggunakan simbol. Monyet di Perancis (dan perempuan) yang dikenali sebagai
"singesse," menandakan pelacur. Wanita yang berpakaian kemas sedang memancing -
tetapi untuk apa? Kemudian, seperti sekarang, penonton telah mempersoalkan makna
Seurat. Sama ada Seurat bertujuan penggemar mandi matahari dan lukisan ini dianggap
sebagai loket (sepasang) masih diperdebatkan, sudah tentu dia menyamakan dunia semula
jadi dengan kepura yang tidak menyenangkan kehidupan borjuasi, sebagai artis ini melihat.

Walau bagaimanapun, para pengkritik memuji unsur-unsur seperti permukaan kawalan


lukisan, penggunaan perspektif udara, yang memberikan kesan ruang, dan latar depan
Seurat yang mendalam dibayangi yang menghala ke jarak cahaya, terang.

Kasarnya bahasa, Pointillism merujuk kepada teknik dengan menggunakan titik warna tulen
dalam apa-apa cara yang itu, yang dilihat pada jarak yang sesuai, mereka mencapai kilauan
maksimum. Walau bagaimanapun, lukisan pointillist adalah tidak lebih "bercahaya" daripada
apa-apa sahaja yang dicetak dengan titik kecil, seperti gambar majalah. Anda boleh melihat
titik-titik di atas.
Divisionism adalah 1 makna istilah yang lebih luas bahawa ia adalah mungkin untuk
mendapatkan cerah corak warna warna seperti hijau, jingga dan ungu, oleh satu siri titik
(atau gumpalan) kedua-dua warna utama supaya mereka yang optik bergaul dalam mata
penonton (dan bukannya pra-campuran). Artis lebih suka istilah Neo-impressionisme (sekali
lagi, yang dicipta oleh pengkritik - kali ini Felix Feneon) sebagai huraian kerja mereka.

Signac dan Neo-impressionisme

Paul Signac (1863-1935) memulakan kerja dalam cara yang impresionis dan merupakan
ahli pengasas "Pelukis Bebas" dengan Seurat; kedua-dua lelaki menyumbang kepada
Salon. Signac tidak lama lagi mengamalkan gaya Divisionist yang lukisan, menjadi jurnalis
yang paling bersemangat. Beliau juga adalah anggota kumpulan yang paling lantang,
penerbitan buku, Dari Delacroix kepada Neo-impressionisme. Hari ini, buku ini dianggap
mungkin lebih kerana manifesto dalam mempertahankan pergerakan itu daripada gambaran
yang sepenuhnya tepat kaedah Divisionist. Signac penyokong yang menghalau "campuran
berlumpur" (biasanya hasil warna pra-pencampuran) memihak kepada warna yang
bercahaya sengit yang diadun oleh mata penonton.
Pada tahun 1885, Signac bertemu Camille Pissarro (1830-1903), yang merasakan dia telah
mencapai krisis dalam kerjayanya dan mengamalkan Pointillism untuk satu-satu masa.
Walau bagaimanapun, selepas seketika, Pissarro merasakan Pointillism yang terlalu ketat
dan inhibitive, dan kembali kepada cara bekerja yang lebih bebas. Artis-artis Neo-
impresionis termasuk Henri-Edmond Cross (1856-1910), yang mengamalkan sekitar tahun
1890, bekerja di selatan Perancis dengan Signac. Salib adalah colorist berani yang
mengeksploitasi kebebasan ekspresi teknik baru ini menawarkan. Charles Angrand (1854-
1926) dari Normandy mengamalkan secara ringkas, menggambarkan bentuk dengan cara
Pointillist sehingga tahun 1900. Kemudian, beliau menggunakan bebas, brushwork yang
lebih luas. Maximilian Luce (1858-1941), yang bermesyuarat Seurat dan Signac pada tahun
1887, menggunakan "titik sedikit," seperti yang mereka sifatkan. Semua mereka berminat
dalam banyak perkara yang sama, walaupun Signac Paints lebih landskap. Mereka semua
juga berkongsi anarkis kepercayaan komited politik, walaupun Seurat lebih berahsia.
Penulis lewat abad ke-19 pada teori juga menyediakan idea-idea baru. Salah seorang
daripada mereka adalah pengkritik seni Perancis Charles Blanc (1813-1882), yang pada
tahun 1879 merangka sistem warna berdasarkan itu Chevreul, membina sebuah bulatan
warna dalam tiga segi tiga kromatik tanpa termasuk hitam atau putih, tetapi yang termasuk
complementaries utama 3 warna. Dalam bukunya yang paling terkenal, Grammaire itu, dia
menyatakan bahawa: "kanvas ... pada asasnya ialah suatu permukaan yang rata, diliputi
dengan warna, dipasang dalam susunan tertentu." Pelukis impresionis meneroka ini, sering
mewujudkan ketegangan antara permukaan dan dalam ketara ( lihat Monet lukisan La
Grenouilliere, di mana brushwork bercorak menekankan permukaan.)

Idea-idea ini diterokai oleh ahli fizik Amerika Nicholas Ogden Rood (1855-1902), yang juga
seorang pelukis yang berjaya, dan oleh saintis Perancis dan ahli falsafah Charles Henry
(1859 - 1926), yang Seurat 1 bermesyuarat pada tahun 1886. Seurat mencari hubungan
antara garis, warna dan nada, dan kesan ini ke atas emosi. Henry membuat idea-ideanya
mengenai teori-teori yang lebih awal, menghasilkan teori mengenai warna, bentuk dan garis
beberapa beliau memanggil "dynamogenous" dan sebaliknya, Garis yang bergerak dalam
arah yang meningkat menandakan kebahagiaan, manakala mereka ke bawah bergerak
mencadangkan kesedihan "menghalang". Beliau kemudian terpakai ini kepada bulatan
warna, jadi garis menaik bergerak meliputi segmen warna hangat, iaitu, jingga-merah, oleh
itu mengakibatkan perasaan rangsangan dan kebahagiaan. Adakah mereka yang sentiasa
berbuat demikian? Lihat lagi di Circus ini.
Seurat terpakai teori-teori ini untuk lukisan pelbagai, tetapi menafsirkan mereka secara
peribadi. Keriangan di Le Chahut (The Can-Can), garis ke atas kaki, bergema oleh bibir
yang melentur ke atas dalam senyuman terpaksa, misai melengkung penari lelaki dan busur
di atas kaki penari semua projek yang kepura dan dipaksa hiburan dunia. Dalam kes ini,
warna-warna hangat sekarang mengukuhkan idea ini; penonton leering menjadi simbol bagi
penonton voyeuristic. Vincent van Gogh telah sama terpesona dengan teori-teori itu pada
warna dan warna yang kadang-kadang digunakan untuk berkomunikasi emosi marah-marah
(lihat Café Malam).

Signac sering menghabiskan musim panas di selatan Perancis. Di sana, generasi akan
datang artis, yang dikenali sebagai "Fauves," bekerja dengan dia. Secara tegas, mereka
tidak boleh dipanggil Pointillists, tetapi dalam beberapa lukisannya awal oleh Henri Matisse
dan Derain André, antara lain, mereka menyesuaikan diri dengan penggunaan warna dan
cara mengecat yang sesuai dengan wawasan mereka sendiri seni moden yang baru ini.
Teknik Titik (Pointillism)

Lukisan Teknik Titik

Salah satu daripada teknik lukisan adalah teknik titik atau lebih dikenali sebagai 'pointillism'.
Bagi menghasilkan lukisan teknik titik ini, alat yang diperlukan adalah sejenis pen yang
dipanggil pen teknikal atau pen yang menggunakan dakwat basah. Penggunaan pen mata
bola akan memberi hasil yang tidak memuaskan.

Kesabaran diperlukan dalam menghasilkan lukisan jenis ini kerana jika tidak sabar titik yang
terhasil agak kurang baik dan terbentuk seperti garisan yang berekor. Bagi menghasilan
lukisan jenis ini, anda perlu menghasilkan struktur rangka objek terlebih dahulu dan
mengenalpasti garisan-garisan pemisah antara ton cerah, sederhana dan gelap

Mulakan dengan ton yang cerah dan tambahkan titik-titik sedikit demi sedikit bagi
mendapatkan ton yang gelap

perbezaan dari ton gelap ke cerah


Proses melukis teknik titik

1. Buat lakaran struktur objek yang hendak dilukis dengan pensel. Dapatkan garisan
kontour kawasan arah cahaya dan bayang iaitu daripada kawasan cerah ke kawasan yang
gelap. Dengan menggunakan pen dakwat basah mulakan dengan titik bahagian yang
mempunyai ton cerah.

2. Tambahkan titik pada kawasan yang mempunyai ton lebih gelap atau boleh
menggunakan pen yang lebih tebal saiznya.
3. Siapkan dengan menambah titik-titik pada bahagian yang mempunyai ton gelap dan
pastikan titik yang dibuat tidak menjadi garisan. Setelah lukisan selesai, padamkan kesan
lorekan pensel.

Contoh-contoh Lukisan Teknik Titik


KOLEKSI
LAKARAN KOSTUM
PROSES
PENGHASILAN
KARYA
LANGKAH-LANGKAH PENYEDIAAN BAGI PENGHASILAN KARYA.

Bahan-bahan

Paku dua jenis saiz

Papan
Alat-alatan

Playar muncung tirus dan tukul warringiton

Pensel dan pen mata bola


Proses penghasilan

1) Pilih 1 lakaran daripada 10 lakaran.

2) Menanda dahulu bahagian yang hendak di tanda dengan pensel.


3) Menada pula dengan pen mata bola

4) Memaku bahagian yang ditanda


5) Proses penghasilan siap