Anda di halaman 1dari 5

Ο ΑΓ ΡΑΜΜΑΤΟ Σ ΚΑΙ Η ΩΡΑΙ Α

Σ υχν ά, σ την Κο ίμησ η το υ Δειλ ιν ο ύ, η ψυχή της έπ αιρ ν ε αν τίκρ υ


απ ' τα β ο υν ά μιαν αλ αφ ρ άδ α, μόλ ο πο υ η μέρ α ήταν σκλ ηρ ή και η αύρ ιο
άγ ν ωσ τη.

Ό μως, ό ταν σ κο τείν ιαζε καλ ά κι έβ γ αιν ε το υ π απ ά το χέρ ι π άν ω απ ό


το κηπ άκι των ν εκρ ών , Εκείν η

Μό ν η της, Ό ρ θια, με τα λιγ οσ τά της ν ύχτας κατο ικίδ ια - το φ ύσ ημα


της δ εν τρ ολ ιβ αν ιάς και την αθάλ η το υ καπν ο ύ από τα καμίν ια
σ της θαλ άσ σ ης την έμπ ασ η αγ ρ υπ νο ύσ ε

Αλ λ ιώς ωρ αία!
Λόγ ια μό λ ις των κυμάτων ή μισο μαν τεμέν α σ ' έν α θρ ό ισ μα, κι άλ λ α
π ο υ μο ιάζο υν των απο θαμέν ων κι αλ αφ ιάζον ται μέσ α στα κυπ αρ ίσσ ια,
σ αν π αρ άξεν α ζώδ ια, τη μαγ ν ητική δ ορ υφο ρ ών τας κεφ αλ ή της άν αβ αν .
Και μία καθαρό τη απ ίσ τευτη άφ ην ε, σ ε μέγ α β άθο ς μέσ α της, το αλ ηθινό
το π ίο ν α φ αν εί

Ό πο υ, σ ιμά στο ν πο ταμό , π αλ εύαν ε το ν ' Αγ γ ελο ο ι μαύρο ι άν θρ ωπ ο ι,


δ είχνο ν τας με πο ιόν τρό π ο γ εν ν ιέται η ομορ φ ιά
Ή αυτό π ο υ εμείς, αλ λ ιώς, το λ έμε δ άκρ υ.

Κι ό σο β ασ το ύσ ε ο λ ογ ισ μό ς της, έν ιωθες, εξεχείλ ιζε την όψ η π ο υ


έλ αμπ ε με την π ίκρ α σ τα μάτια και με τα π ελ ώρ ια, σ αν π αλ ιάς Ιερ οδ ο ύλ ο υ,
ζυγ ωματικά
Τεν τωμέν α σ τ' ακρ ό τατα σ ημεία το υ Μεγ άλ ο υ Κυνό ς και της Π αρ θένο υ.

« Μακρ ιά απ ' τη λ ο ιμική της πο λ ιτείας, ο ν ειρ εύτηκα σ το π λ άι της


μιαν ερ ημιά, ό πο υ το δάκρ υ ν α μην έχει νό ημα, κι ό πο υ το μό ν ο
φ ως ν α 'ν αι από την π υρ ά πο υ κατατρ ώγ ει ό λ α μο υ τα υπ άρ χο ν τα.

» Ώμο το ν ώμο ο ι δυο μαζί ν ' αν τέχο υμε το β άρο ς από τα μελ λο ύμε-
ν α, ορ κισ μέν ο ι σ την άκρ α σ ιγ αλ ιά και σ τη συμβ ασ ιλ εία των άσ τρ ων

» Σ αν να μην κάτεχα, ο αγ ρ άμματο ς, π ως είν αι κει ακρ ιβ ώς, μέσ α


σ την άκρ α σιγ αλ ιά, πο υ ακο ύγο ν ται ο ι π ιο απ ο τρ ό π αιο ι κρ ό το ι

» Και π ως, αφό το υ αβ άσ ταχτη έγ ιν ε σ το υ αν τρό ς τα στέρ ν α η μο ν αξιά,


σ κό ρ π ισ ε κι έσ π ειρ ε άσ τρ α! »

(........................................................)
Ο Υ ΠΝ Ο Σ ΤΩΝ Γ ΕΝΝ ΑΙ ΩΝ
( Π αρ αλ λ αγ ή)

Μυρ ίζο υν ακό μη λιβ άν ια, κι έχο υν την ό ψ η καμέν η από το π έρ ασ μά


το υς στα Σκο τειν ά Μεγ άλ α Μέρ η.

Κει π ο υ μεμιάς το υς έρ ιξε το Ασ άλ ευτο

Μπ ρ ο ύμυτα, σ ' έν α χώμα πο υ κι η π ιο μικρ ή αν εμών α το υ θα ' φ ταν ε


ν α πικρ άν ει τον αέρ α το υ ʼ δ η

( Το ' ν α χέρ ι μπρ ο ς, έλ εγ ες πο λ εμο ύσ ε ν ' αρ π αχτεί απ ' το μέλ λο ν ,


τ' άλλ ο κάτω απ ' την έρ μη κεφ αλ ή, σ τρ αμμέν η με το πλ άι

Σ αν ν α θωρ εί σ τερν ή φο ρ ά, μέσ α σ τα μάτια εν ό ς ξεκο ιλ ιασ μέν ο υ


αλό γ ο υ, σ ωρ ό τα χαλ άσ ματα καπ ν ίζο ν τας)

Κει το υς απ άλ λ αξε ο Καιρ ό ς. Η φτερ ο ύγ α η μια, η π ιο κό κκιν η, κά-


λυψ ε τον κό σ μο , την ώρ α π ο υ η άλ λ η, αβ ρ ή, σ άλ ευε κιό λ ας μες
στο δ ιάσ τημα

Και καμιά ρ υτίδ α ή τύψ η, αλ λ ά σ ε β άθο ς μέγ α

Το π αλ ιό αμν ημό ν ευτο αίμα πο υ αρ χινο ύσ ε με κό π ο ν α χαρ άζεται,


μέσ α στη μελ αν άδ α τ' ο υρ αν ο ύ

Ήλ ιο ς ν έο ς, αγ ίν ωτο ς ακό μη

Π ο υ δεν έσ ων ε ν α καταλ ύσ ει την π άχν η των αρν ιών απ ό το ζων ταν ό


τρ ιφ ύλλ ι, όμως πρ ιν καν π ετάξει αγ κάθι απ ο χρ ησ μο δο το ύσ ε το
έρ εβ ο ς...

Κι απ αρ χής Κο ιλ άδ ες, Ό ρ η, Δέν τρ α, Πο ταμο ί

Π λ άσ η απ ό γ δ ικιωμέν α αισ θήματα έλ αμπ ε, απ αρ άλ λ αχτη κι αν α-


στρ αμμέν η, ν α τη δ ιαβ αίνο υν οι ίδ ιο ι τώρ α, με θαν ατωμέν ο μέ-
σ α το υς το ν Δήμιο

Χωρ ικο ί το υ απ έρ αν το υ γ αλ άζιο υ!

Δίχως μήν ες και χρ όν ο ι ν α λ ευκαίν ο υν το γ έν ι το υς, με το μάτι εγ ύ-


ριζαν τις επο χές, ν' απ οδ ώσο υν σ τα πρ άγ ματα το αλ ηθιν ό το υς
όν ο μα

Και στο κάθε β ρέφ ο ς πο υ άν ο ιγ ε τα χέρ ια, ο ύτε μία ηχώ, μον αχά
το μέν ο ς της αθωό τητας πο υ ολ ο έν α δυν άμων ε το υς καταρ -
ρ άχτες...

Μια σταγ ό ν α καθαρο ύ ν ερο ύ, σθεν αρ ή π άν ω απ ' τα β άρ αθρ α, την


είπ αν ε Αρ ετή και της έδ ωσ αν έν α λ ιγ ν ό αγ ο ρ ίσ τικο σώμα.

Ό λ η μέρ α τώρ α η μικρ ή Αρ ετή κατεβ αίν ει κι εργ άζεται σ κλ ηρ ά στα


μέρ η όπ ο υ η γ η απ ό άγ ν ο ια σ ήπο ν ταν, κι είχαν ο ι άν θρ ωπ ο ι
αν εξήγ ητα μελ ανο υργ ήσ ει

Αλ λ ά τις ν ύχτες καταφ εύγ ει π άν τα εκεί ψ ηλ ά σ την αγ καλ ιά το υ


Όρ ο υς, καθώς μέσ α σ τα μαλλ ιαρ ά σ τήθη το υ Αν τρό ς.

Και η άχν α πο υ αν εβ αίν ει απ ' τις κο ιλ άδ ες, έχο υν ν α κάν ο υν πως δεν
είν αι λ έει καπν ό ς, μα η ν οσ ταλ γ ία π ου ξεθυμαίν ει απ ό τις χαρ α-
μάδ ες το υ ύπ ν ο υ των Γ ενν αίων .

ΛΑΚΩΝ Ι ΚΟΝ

Ο καημό ς το υ θαν άτο υ τό σ ο με πυρ πό λ ησ ε, πο υ η λ άμψ η μο υ επ έσ τρ εψ ε σ το ν


ήλ ιο .
Κείν ο ς με π έμπ ει τώρ α μέσ α στην τέλ εια σύν ταξη της π έτρ ας και το υ αιθέρ ο ς
Λο ιπό ν , αυτό ς πο υ γ ύρ ευα, είμαι.
Ω λ ινό καλ ο καίρ ι, σ υν ετό φθιν ό π ωρ ο
Χειμών α ελ άχισ τε
Η ζωή καταβ άλλ ει το ν οβ ολ ό το υ φ ύλλ ο υ της ελ ιάς
Και στη ν ύχτα μέσ α των αφρ ό ν ων μ' έν α μικρ ό τρ ιζόν ι κατακυρ ών ει
π άλ ι το νό μιμο το υ Αν έλπ ισ το υ.

(........................................................)

Ο ΑΛΛΟ Σ Ν ΩΕ

Έρ ιξα το υς ο ρίζο ν τες μες σ το ν ασβ έσ τη, και με χέρ ι αργ ό αλλ ά
σ ίγο υρο π ήρ α ν α χρ ίσ ω το υς τέσσ ερ ις το ίχο υς το υ μέλ λ ον το ς μο υ.

Η ασ έλγ εια, είπ α, είν αι καιρ ό ς ν' αρ χίσ ει τώρ α το ιερ ατικό της σ τάδ ιο,
και σ ε μια Μο ν ή Φ ωτό ς ν' ασ φ αλ ίσ ει την υπ έρο χη στιγ μή
π ο υ ο άν εμο ς έξυσ ε λ ίγο σ υν ν εφ άκι π άν ω απ ό τ' ακρό τατο δ έν τρ ο της γ ης.

Κείν α π ο υ μό ν ο ς μό χθησ α ν α β ρ ω, γ ια ν α κρ ατήσ ω το ύφο ς μο υ μέσ α


σ την καταφ ρό ν ια, θα 'ρ θο υν - απ ό το δ υν ατό το υ ευκαλ ύπ το υ
ο ξύ ως το θρό ισ μα της γυν αίκας- ν α σ ωθο ύν σ της ασ κητείας
μο υ την Κιβ ωτό .

Και το π ιο μακρ ιν ό και π αρ αγ κων ισ μέν ο ρυάκι, κι απ ' τα π ο υλ ιά το


μό νο π ου μ' αφ ήκαν , το σ πο υρ γ ίτι, κι απ ό το π εν ιχρό της π ίκρ ας
λ εξιλ όγ ιο , δύο, καν τρ ία, λό γ ια: ψωμί, καημό ς, αγ άπ η...

( Ω Καιρο ί π ο υ στρ εβλ ώσ ατε το ουρ άν ιο τό ξο , κι απ' το ρ αμφ ί το υ


σ πο υρ γ ιτιο ύ απ οσ π άσ ατε το ψ ίχο υλο , και δ εν αφ ήσ ατε μήτε μια
τό σ η δ α φωνο ύλ α καθαρ ο ύ ν ερ ο ύ ν α σ υλλ αβ ίσ ει σ τη χλό η την αγ άπ η μο υ
Εγ ώ, πο υ αδ άκρ υτο ς υπό μειν α την ο ρφ άν ια της λ άμψ ης, ω Καιρ ο ί, δ ε
σ υγ χωρ ώ.)

Κι ό ταν , ο έν ας το υ άλλ ο υ τρ ώγ ο ν τας τα σ πλ άχν α, λ ιγο σ τέψ ει ο άν θρ ωπ ο ς, κι


απ ό τη μια σ την άλ λ η
Γ εν εά, κυλ ών τας το Κακό , απο θηρ ιωθεί μες στο π αν τερ ειπ ωτικό ο υρ άν ιο
Τα λ ευκά της μον αξιάς μο υ μόρ ια, π άν ω από τη σκο υρ ιά το υ χαλ α-
σ μένο υ κόσ μο υ σ τρ οβ ιλ ίζο ν τας, θα π αν ν α δικαιώσ ο υν τη μικρ ή μο υ σύν εσ η
Κι αρ μοσ μέν α π άλ ι το υς ορ ίζο ν τες μακρ ιά θ' ανο ίξο υν , έν α έν α στα
χείλ η το υ ν ερ ο ύ ν α τρ ίξο υν τα λ όγ ια τα π ικρ ά

Το π αλ ιό μο υ της απ ελ π ισ ίας ν ό ημα δίν ον τας


Ωσ άν δ άγ κωμα σ ε φ ύλ λο ο υρ αν ικο ύ ευκαλ ύπ το υ, η αγ ία των ηδ ον ών ημέρ α ν α
μυρ ίσ ει
Και γυμν ή ν ' αν έβ ει το ρ εύμα το υ Καιρ ο ύ η γ υν αίκα η Χλ οο φό ρ ο ς
Π ο υ μ' αρ γό τη ανο ίγ ον τας β ασ ιλ ική τα δ άχτυλ α, μια γ ια π άν τα θα σ τείλ ει το
π ο υλ ί
Σ των αν θρ ώπ ων το ν αν ίερ ο κάματο , από κει π ο υ έσ φ αλ ε ο Θ εό ς, ν α στάξει
Τρ ίλ ια της Π αρ άδ εισο ς!

ΕΦ ΤΑ ΜΕΡΕΣ Γ Ι Α ΤΗΝ ΑΙ ΩΝΙ Ο ΤΗ ΤΑ

ΚΥ ΡΙ ΑΚΗ- Π ρ ωί, σ το Ναό το υ Μο σ χοφ όρ ο υ. Λέω: να γ ίν ει αλ ηθιν ή


σ αν δέν τρο η ωρ αία Μυρ τώ· και τ' αρ ν άκι της, κο ιτάζο ν τας ίσ ια
σ τα μάτια το δ ολ οφ όν ο μο υ, γ ια μια σ τιγ μή, ν α τιμωρ ήσ ει το π ικρό τατο
μέλ λο ν .

ΔΕΥ ΤΕΡΑ- Π αρο υσ ία χλό ης και ν ερ ο ύ σ τα πό δ ια μο υ. Π ο υ θα π ει


π ως υπ άρ χω. Πρ ιν ή μετά το β λ έμμα πο υ θα μ' απ ολ ιθώσ ει, το
δ εξί χέρ ι ψ ηλ ά κρ ατών τας έν αν π ελ ώρ ιο γ αλ άζιο Σ τάχυ. Για να ιδ ρ ύσ ω τα
Ν έα Ζώδ ια.

ΤΡΙ ΤΗ - Έξο δ ο ς των αρ ιθμών . Π άλ η το υ 1 με το 9 σ ε μια π αρ αλ ία π α-


ν έρ ημη, γ εμάτη μαύρ α β ό τσ αλ α, φ ύκια σωρο ύς, μεγ άλ ες ραχο κο καλ ιές θηρ ίων
σ τα β ρ άχια.
Τα δ υο π αλ ιά κι αγ απ ημέν α μο υ άλ ογ α, χρ εμετίζο ν τας ό ρ θια
π άν ω απ ό το υς ατμο ύς πο υ αν εβ άζει το θειάφ ι της θαλ άσ σ ης.

ΤΕΤΑΡΤΗ - Απ ό την άλ λ η μερ ιά το υ Κερ αυν ο ύ. Το καμέν ο χέρ ι π ο υ


θα ξαν αβ λ ασ τήσ ει. Ν α ισ ιώσ ει τις πτυχές το υ κό σ μο υ.

Π ΕΜΠ ΤΗ - Αν ο ιχτή θύρ α: σκαλ οπ άτια π έτρ ιν α, κεφ αλ ές απ ό γ ερ άν ια,


και π ιο π έρ α στέγ ες δ ιάφ αν ες, χαρ ταετο ί, τρ ίμματα χο χλ ιδ ιών σ το ν ήλ ιο .
Έν ας τρ άγ ο ς μηρ υκάζει αρ γ ά το υς αιών ες, κι ο
καπ ν ό ς, γαλ ήν ιο ς, αν εβ αίν ει μέσ ' απ ό τα κέρ ατα.
Την ώρ α πο υ κρ υφ ά, σ την π ίσ ω αυλ ή, φιλ ιέται η κό ρ η το υ π ερ ιβ ολ άρ η,
κι απ ό την πο λ λ ή αγ αλλ ίασ η μια γλ άσ τρ α π έφ τει και τσ ακίζεται.
Α, ν α σώσ ω αυτό ν το ν ήχο!

Π ΑΡΑΣ ΚΕΥ Η - «Της Μεταμο ρφ ώσ εως» των γυν αικών πο υ αγ άπ ησ α


χωρ ίς ελ π ίδ α: Η χώ: Μα- ρ ί- νααα! Ε- λ έ- ν ηηη! Κάθε χτύπο ς καμπ άν ας,
κι απ ό μια π ασ χαλ ιά στην αγ καλ ιά μο υ. Ύσ τερ α φ ως π αρ άξεν ο,
και δ ύο αν ό μο ια π ερ ισ τέρ ια πο υ με τρ αβ ο ύν ψ ηλ ά σ' έν α μεγ άλ ο
κισσ ο σ το λ ισ μέν ο σπ ίτι.

Σ ΑΒΒΑΤΟ - Κυπ αρ ίσ σ ι από το σό ι μο υ, π ου το κόβ ο υν άν τρ ες


β λο σ υρ ο ί και αμίλ ητο ι: γι' αρ ρ εβ ών α ή θάν ατο . Σ κάβο υν το χώμα γύ-
ρ ω και το ραν τίζο υν με γ αρ ιφ αλό ν ερο .
Έχον τας εγ ώ κιό λ ας απ αγγ είλ ει τα λ όγ ια π ο υ απο μαγ ν ητίζο υν το άπ ειρ ο !
Ο δ υσ σ έας Ελ ύτης