Anda di halaman 1dari 1

Μετά θάνατον ζωή (1998)

Wandafuru raifu [After Life]


Χώρα: Ιαπωνία | Είδος: Δραματική, φαντασίας | Σκηνοθεσία: Hirokazu Koreeda
Κάπου σε μια περιοχή της Ιαπωνίας, μια ομάδα στάση των νεκρών, παραπέμποντας σε εναλλακτικό
ατόμων έχει αναλάβει την περίεργη δουλειά προετοι- Καθαρτήριο μέσα στο οποίο έχουν όλοι θέση και
μασίας των...πεθαμένων, σχετικά με το ταξίδι προς δικαίωμα στην ανάμνηση. Δίνει τη δυνατότητα στους
την αιωνιότητα το οποίο ο καθένας τους πρόκειται χαρακτήρες του μέσα από συνεντευξιακές συνεδρίες
μετά από λίγο καιρό να πραγματοποιήσει. να αποτιμήσουν την παρουσία τους πάνω στη Γη,
Αυτή η παρέα ανθρώπων η οποία ζει σε ένα κατά τα σαν μια μορφή τελευταίας εξομολόγησης λίγο πριν
άλλα εγκαταλελειμμένο και πολυκαιρισμένο κτίριο, την εν μέρει λήθη η οποία τους περιμένει. 
έχει αναλάβει την πολύ σημαντική δουλειά της συζή- Οι χαμένες ευκαιρίες, η μοναξιά, ο συμβιβασμός, τα
τησης με τον αποθανόντα, προκειμένου εκείνος να νιάτα και τα γηρατειά έρχονται σε διαρκή αντίθεση
καταφέρει να διαλέξει μια ανάμνηση από τη ζωή του, μεταξύ τους, με τους ήρωες να θυμούνται και να
με την οποία στην συνέχεια θα πορευτεί στο φαντα- πράττουν, την ίδια στιγμή που πολλοί από αυτούς
σματικό του "πάντα".  αναζητούν την επιστροφή στα παιδικά τους χρόνια.
Ανάμεσα σε όλα αυτά τα ετερόκλητα άτομα υπάρ- Ο Koreeda δεν αναλώνεται σε εντυπωσιακές σκηνο-
χουν ηλικιωμένοι και νέοι, άτομα μοναχικά και άτομα θετικές τεχνικές, ούτε και σε πομπώδες σενάριο
που έζησαν την ζωή τους στο έπακρο, άτομα που προκειμένου να διαλεχτεί με εμάς τους θεατές
αρνούνται να διαλέξουν ανάμνηση και άτομα που αναφορικά με ζητήματα οικουμενικά και αιώνια. 
απλώς θέλουν να ξεχάσουν μια μονότονη ή επίπονη Τοποθετεί απλά τους ήρωές του στην καρέκλα του
αλλοτινή πραγματικότητα. Όσοι τελικά καταλήγουν συνεντευξιαζόμενου (ή του εξομολογούμενου), αφή-
στην εμπειρία που θέλουν να κουβαλήσουν μαζί νοντάς τους να θυμηθούν και να βιώσουν στη συνέ-
τους, βιώνουν μια απρόβλεπτη κινηματογραφική χεια, με τη βοήθεια του "κινηματογράφου".
κατάσταση, καθώς τα άτομα που είναι υπεύθυνα για Η αγνή αυτοαναφορικότητα της ταινίας δεν γίνεται
την ομαλή "μετάβαση" σκηνοθετούν με καθαρά να σε αφήσει αδιάφορο, καθώς η σύλληψη της
κινηματογραφικά μέσα τις επιλεγμένες αναμνήσεις, αναπαράστασης της ανάμνησης είναι ευφυέστατη (η
προκειμένου μέσα από την βιώσή τους, να επέλθει βάση του κινηματογράφου από την αρχή της ύπαρ-
τελικώς η αναχώρηση των ψυχών... ξής του ήταν από πάντα η αναπαράσταση της πραγ-
Μεγάλη επίδραση στο έργο του Koreeda φαίνεται ματικότητας και η ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής). 
πως έχει ασκήσει η θεματική του Yasujiro Ozu, ο Στην ουσία ο κάθε ήρωας μπορεί να αναγεννηθεί και
οποίος πραγματευόταν στις ταινίες του το βάρος της να συνεχίσει το ταξίδι του μόνο μέσω της επίδρασης
τρίτης ηλικίας, τη μοναξιά, τη νέα εκμοντερνισμένη ενός στημένου σκηνικού, ενός συνεργείου που
Ιαπωνία και τον αντίκτυπό της στην παραδοσιακή παλεύει να ικανοποιήσει ανάγκες και μιας κάμερας
μέχρι τότε ζωή, την αποξένωση των παιδιών από που καταγράφει γεγονότα.  Όπως ακριβώς ο καθέ-
τους γονείς και, τελικά, τον θάνατο. νας από εμάς βιώνει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο
Το "After Life" αποτελεί μια από τις πλέον αυτοανα- βαθμό τα διδάγματα μιας ταινίας, έτσι ακριβώς μας
φορικές ταινίες, αφού καταφέρνει να συνδυάζει λέει και ο Koreeda, πως η ταύτιση της φρέσκιας,
τόσο το κομμάτι της αφήγησης όσο και το έξυπνο ζωντανής, κινηματογραφημένης ανάμνησης, με την
εύρημα της σκηνοθεσίας των αναμνήσεων, για να νεκρή ψυχή, είναι κάτι το φυσιολογικό και το απόλυ-
μας παρουσιάσει στην τελική την ίδια την προέλευση τα λογικό. 
και αξιότητα του κινηματογράφου. Ο Koreeda οχι Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός πως ο σκηνοθέ-
μόνο αφήνει διάσπαρτα στοιχεία προκειμένου ο της αποφασίζει να χρησιμοποιήσει την έννοια του
θεατής να σκεφτεί και να αναρωτηθεί για τα αιώνια σινεμά, ως το μεταφορικό μέσο προς μια άλλη
ζητήματα της ύπαρξης, αλλά το κάνει και με τέτοια διάσταση, καθώς εξ' ορισμού είναι η ίδια η τέχνη του
αφτιασίδωτη ταπεινότητα, ώστε κατορθώνει να σε κινηματογράφου μια τέχνη θανάτου, μια τέχνη που
εγκλωβίσει σε αυτόν τον άχρονο και άτοπο κόσμο, καταγράφει ολογράμματα και "φαντάσματα", που
εκεί όπου η πορεία της όποιας ύπαρξης εξαρτάται πεθαίνουν κάθε δευτερόλεπτο.  Με το πέρας κάθε
από την ιδανική και σωστή επιλογή της μνήμης, της σκηνής, και κάθε στιγμής, οι προβαλλόμενες εικόνες
ανάμνησης, του ίδιου του παρελθόντος. χάνονται στη λήθη, με αποτέλεσμα ο Koreeda να
Χωρίς να ξεφεύγει από το χώρο του παλιού κτίσμα- δημιουργεί εδώ μια εξαιρετικά ποιητική και εντελώς
τος, αλλά καθιστώντας τον πραγματικό και ταυτό- αυτοαναφορική σχέση ανάμεσα στον κινηματογράφο
χρονο ονειρικό, ο Koreeda δημιουργεί ένα παράλλη- και την επίδρασή του πάνω στα άτομα, τα οποία
λο σύμπαν, το οποίο λειτουργεί ως η τελευταία "χάνονται" μέσα του...
Κείμενο από: http://miatainiathnhmera.blogspot.com/2013/05/wandafuru-raifu-aka-after-life-memories.html

site: http://cinediadromes.weebly.com | e-mail: cinediadromes@gmail.com | facebook: cineδιαδρομές