Anda di halaman 1dari 3

nerima surat maneh?

Padahal isih
wingi Indah oleh surat.
“Mugo dina-dinamu
nyenengno. “Aneh, padahal isih wingi aku
nerima surat e, tapi kok uwis
Y “.
ana surat maneh saiki? Paling
guduk saka “Y”, pola ngirim
surat e wis beda”. Geremeng
Kata-kata kuwi baris terakhir e Indah.
surat sing diterima Indah. Uwis 3
ulan iki, apan seminggu pisan Indah Pas uwis dibuka, mripat e
mesti oleh surat saka arek sing mlayu nang kalimat paling akhir.
ngakune “Y”. Indah sadar lek “Y” Sing biasane tulisan “Y” saiki ganti
pasti arek sing cedak karo Indah. dadi “Yahya”. Ya ampun, Indah
Lan artine Indah pasti kenal karo kaget setengah mati pas maca
arek sing ngaku jeneng e “Y” kuwi. tulisan iku. Yahya sing biasane dadi
kanca curhat pas Indah lara ati, sing
“Indah, iki ana surat gawe dadi kanca pas Indah ana masalah,
sampean”. Celuk Ibune Indah. sing biasane di ajak susah bareng
Indah. Gak heran menawa Indah
“Injih Bu, maturnuwun”.
kaget.
Indah kaget, biasane
Banjur Indah maca surat e
seminggu pisan dek e nerimma
saka awal. Ga kaya biasane sing isi
surat saka arek sing ngaku jeneng e
surat e isine mung ngagumi ayu lan
“Y” iki. Tapi kenopo saiki wis
sifat-sifat e Indah, tapi surat iki
isine luwih nang salam perpisahan.
”Saben dina aku mung isa “Samean mung isok dungakno
ngagumi sampean tanpo biso mugo lara e dek e isok ndang
keucap, tapi lewat layang iki waras.” Omong Budhe
akhire aku biso nyampeno kanggo nenangno Indah.
rasaku dateng slirahmu.
Nanging eman, waktu boten
saget meneh i aku jawabanmu “Kring.. Kring.. Kring.. “
opo. Tapi aku wis seneng,
aku wis wani ngucapno opo Hp Budhe muni, banjur
sing tak pendem suwi marang cepet-cepet angkat telepon. Budhe
slirahmu. Bareng layang iki rada jaga jarak saka Indah. Pas
aku pamit lunga adoh Ndah. mantun nerima telepon terus Budhe
mara nang Indah lan meluk Indah
soyo nangis.
Mugo dina-diamu nyenengno. “Budhe, kenopo Budhe?!
“Yah Yahya gapopo toh?!”
ya” .” Budhe mung isok nangis,
Indah kaget, dek e ga ngerti durung isok ngomong.
opo maksud e surat kui. Banjur “Budhe, njenengan ngomong
Indah mlayu ning omahe Yahya. Budhe!” desek Indah soyo nangis.
Nanging Yahya e ga ono, mung
Budhe e Yahya. “Yahya, Yahya seda pas
perjalanan nang Jakarta Ndah.”
“Budhe, Yahya dateng Budhe ga isok nerusno kalimat e.
griya?” Takok Indah.
“Budhe lak goroh kan?!
“Yahya uwis buhdal nang Yahya lak gapopo toh Dhe?!”
Jakarta, samean boten ngerti tah
nduk?” Budhe mung isok meluk
Indah, wong loro iku gak isok
“Kenopo Yahya nang Jakarta ngomong opo-opo maneh liyane
Budhe? Kenopo dek e ga pamit nangis sing luwih akeh wakil i
nang aku?” Indah rada nangis perasaan e.
“Yahya lara kangker ndah, Sak wulan mari seda e Yahya,
dek e pancen ngrahasiano Indah jarang metu kamar, dek e
lara e iki nang kanca- mung isok getun kenopo gak isok
kancane. Tapi Budhe ga sadar lek kanca sing mesti ambe
ngerti lek dek e ngrahasiano arek e lara nemen lan Indah gak
nang samean pisan. Yahya ngerti iku. Padahal biasane Yahya
nang Jakarta soale lara e mung sambat ngelu, lan 5 menit
uwis parah.” mari iku uwis mari. Luwih nyesel
Indah mung isok nangis. maneh Indah gak isok nyadari
perasaan e Yahya marang Indah. Yahya. Indah mung isok nangis lan
Indah malih ngrasa nglarani atine maca layang e sing disimpen.
Yahya karo kabeh curhatan e dek e. Ditumpuk ing pojokan kamar. 15
Saben dina Indah mesti kelingan

surat saka Yahya.