Anda di halaman 1dari 1

Beleggen

Niet zon fris idee: beleggen in rioolwater

egenbuien omlijsten deze week het sombere beursklimaat in de natte Nederlandse nazomer. Het voorjaar was juist veel te droog. Grilliger weer is een wereldwijde trend, die bijdraagt aan de goudrace naar landbouwgrond in Afrika en Latijns-Amerika uit de laatste twee afleveringen van deze column. Het onvoorspelbare klimaat leidt in veel traditionele landbouwgebieden tot kleinere oogsten van slechtere kwaliteit, terwijl de vraag naar voedsel sterk toeneemt. Het verbouwen van al die gewassen vergt ook enorme hoeveelheden schoon water zie daar een tweede trend onder megabeleggers als George Soros en Jim Rogers, die hand in hand gaat met hun investeringen in landbouwgrond. Driekwart van de aarde bestaat uit water, maar slechts 3 procent daarvan is zoet. Toch is er niet echt een schaarste aan water, zegt Matthias Priebs. Het is eerder zo dat het water op de verkeerde plaatsen zit. Priebs is directeur bij de dochter voor duurzame beleggingen van de Zwitserse Bank Sarasin & Cie in Basel, waar hij onder meer verantwoordelijk is voor het Sarasin Sustainable Water Fund, lid van het handjevol Europese waterfondsen. De andere komen van ASN Bank, Delta Lloyd en de Vlaamse KBC Bank. Het Sarasin-fonds presteert het best volgens de vergelijkingssite Morningstar. Of liever gezegd: het minst slecht. In het rampjaar 2008 verloor het 35 procent. In 2009 won het 33 en in 2010 28 procent. Dit

jaar staat het fonds tot dusver op een verlies van minus 14 procent. Priebs verwacht dit nog goed te kunnen maken. De andere fondsen hebben zwaarder belegd in waterleidingbedrijven, wij voor 70 procent in watertechnologie-aandelen. Die zullen op termijn harder groeien. Het gaat om makers van pijpleidingen, pompen, filters en meters. Alles om water zo schoon mogelijk te maken. En daarmee weer geschikt voor hergebruik. Europa is daar heel ver in. Ook ons drinkwater bestaat deels uit hergebruikt rioolwater. Het is niet zon fris idee, lacht Priebs. Maar zo gaat het wel. Veel van ons afvalwater komt na zuivering via rivieren en meren uiteindelijk weer in ons drinkwater terecht. Wat wel opraakt, zijn de grote ondergrondse reservoirs aan zoet water. Zo kampt Zuid-Spanje, een groenten- en vruchtentuin voor heel Europa, met een gestaag dalende grondwaterspiegel. Het ontzilten van zeewater is n oplossing. Maar dat kost erg veel energie. Een tweede oplossing is water, letterlijk, uit de lucht te halen. Nu kan dat alleen op kleine schaal en in de woestijn, dankzij de grote temperatuurverschillen aldaar tussen dag en nacht. De verdere ontwikkeling van watertechniek gaat Priebs nog lang niet snel genoeg. Helaas is het een heel conservatieve sector, die het liefste vasthoudt aan beproefde recepten. Joost Ramaer